#slowlife — Public Fediverse posts

Picked the #blackberries from my driveway, the #figs from behind the house, and the #apples from the nearby public fountain.

They #taste how the end of #summer feels.

#slow #life #slowlife #homestead #Italy #wild #fruit

I strained it through a cloth to catch all solid bits (#walnuts) while letting the #alcohol part through. Result: 1.5L of pure #homemade #nocino

Not satisfied, I decided to experiment some more by mixing 1L of milk to .5L of pure #liqueur to make nocino #cream.

Pure liqueur -> root cellar
Cream -> freezer

#recipe #homestead #slowlife

Wykorzystuję parę dni wolnego, a najlepiej mi się ładuje baterie w wiejsko-łąkowym klimacie. 🔌🌾
@m0bi to po sąsiedzku. 😉 No prawie, bo to Siedlecczyzna, ale też łąki, bagna, lasy.

#SlowLife #Spacer #Siedlecczyzna #PolskieKrajobrazy

Początki z AI w duchu slow

Sporo rozmawiam ostatnio ze Słuchaczami i Czytelnikami na temat wyzwań, jakie niesie za sobą dziejąca się na naszych oczach rewolucja generatywnej sztucznej inteligencji. Najsilniej dostrzegalny jest tutaj pewien kontekst, a mianowicie ten związany ze swoistą klęską urodzaju, jeśli chodzi o liczbę dostępnych rozwiązań opartych na gen. AI. W momencie pierwszej fali boomu (upublicznienie ChatGPT) na rozwiązania AI dość łatwo było nam dostrzec tych, którzy doklejali do swoich aplikacji, usług, a czasami (o zgrozo!) fizycznych przedmiotów metkę AI. Pamiętam, że nawet producenci szkieł hartowanych próbowali robić z ludzi idiotów, dopisując naprędce, że ich szkła mają „funkcje AI”. A potem? Było i jest nam z tą selekcją coraz trudniej.

Ten artykuł pochodzi z archiwalnego iMagazine 3/2026

Nie mam na to AI czasu

Dość szybko doszliśmy do momentu, w którym ta sama, uważana za cudowną, technologia, która miała nam odzyskać tonę czasu – zmarnowała go dwie tony więcej. Dlaczego? Cóż, nie zliczę, ile rozmów przeprowadzonych w ostatnich dwóch latach dotyczyło dość prostego mechanizmu, w który – jak się okazało – w przeważającej większości popadliśmy. Scenariusz jest przeważnie ten sam i sprowadza się do krzykliwego: „Muszę zdążyć sprawdzić i przetestować wszystkie dostępne narzędzia, zanim świat, rewolucja i obiecane większe zarobki za nicnierobienie mi odjadą!”. Ludzie potrafią siedzieć tygodniami i testować każdą dostępną w App Store aplikację, o której usłyszeli w podcaście technologicznym lub przeczytali na łamach portali czy blogów w ramach tekstów sponsorowanych. I to wierząc, że każda kolejna jest „tą jedyną, ostateczną, która z dnia na dzień odmieni ich życie”. Zawsze wtedy przypominam sobie komediodramat „Klik: I robisz, co chcesz” z Adamem Sandlerem z 2006 roku. Tam mieliśmy dokładnie ten sam mechanizm obietnicy ukrytej pod tytułowym kliknięciem, które miało za dotknięciem czarodziejskiej różdżki wszystko zmienić.

Gdy w końcu orientujemy się, że absolutnie nie możemy liczyć na cud w postaci rozszerzenia naszej doby do plus nieskończoności, a zatem nie zdążymy po prostu „wszystkiego” sprawdzić – pojawia się frustracja i poczucie zagubienia. Albo straconego czasu, co akurat jest najlepszym z wniosków, do których często można dojść, ale to temat na inny felieton. Do świata rewolucji AI zostaliśmy wrzuceni w takim momencie historii ludzkości, w którym nasza percepcja i bez sztucznej inteligencji nie była w stanie poradzić sobie z ilością docierających do naszych zmysłów bodźców. W każdej sekundzie. W czasach, w których media społecznościowe, sprzedając nam obraz życia idealnego u nieznajomego z drugiego końca świata, nagle stały się dealerami jeszcze bardziej boskiego wyobrażenia o upragnionej codzienności, które – dosłownie – nigdy nie istniało w świecie rzeczywistym. A w tym nadal żyjemy!

Firmy, które wcześniej doklejały w roli wabika wspomniane metki z napisem „AI tu jest!”, szybko zrozumiały, że to droga donikąd, czego dowodem jest liczba spektakularnych bankructw start-upów zarejestrowanych w samej tylko Kalifornii w ciągu ostatnich 3 lat. Dane od Carta i innych analiz pokazują, że liczba zamknięć start-upów w USA znacznie wzrosła w ostatnich latach, np. z 769 w 2023 do 966 w 2024 – co oznacza ok. 25% wzrost rok do roku w liczbie start-upów, które zakończyły działalność. Boom inwestycyjny 2020–2021 (częściowo napędzany sztuczną inteligencją i innymi technologiami) doprowadził do powstania dużej liczby nowych venture‑backed spółek, które potem miały trudności z pozyskaniem kolejnych rund finansowania lub osiąganiem zysków, zwłaszcza po podwyżkach stóp procentowych i tej samej zmianie apetytu inwestorów. Dlaczego? Szybko okazało się, że za pomysłem nie stoi nic oprócz chęci manipulacji i pustego zysku. Użyteczność przeważającej większości aplikacji, które ukazały się w pierwszej fazie boomu na AI, była bliska zeru lub żadna.

Co zatem zrobiły te firmy, których rozwiązania w jakiś sposób znalazły miejsce na rynku? Zaczęły sprzedawać je w ramach szerszej obietnicy, a mianowicie: „To jedno narzędzie zrobi za ciebie wszystko” – ponownie kupując naszą uwagę i czas, podczas gdy zazwyczaj my sami nie zdążyliśmy jeszcze porządnie odpowiedzieć sobie na podstawowe pytanie: „W czym AI w ogóle może mi pomóc i gdzie tej pomocy potrzebuję najbardziej?”.

Szukam czasu na i dla siebie

To, co dziś jest pewne, to fakt, że przyszło nam żyć w czasach przejściowych, przynajmniej w kontekście rozwoju technologii i kolejnej jej rewolucji, w której niewątpliwie AI ma największy udział. Nie ma co liczyć na to, że Tim Cook czy którykolwiek CEO dostarczy nam w najbliższych latach rozwiązanie ostateczne, które wpuszczone do naszych żyć po prostu z dnia na dzień odmieni je o 180° i rozwiąże większość problemów naszych i świata. To się nie wydarzy. Przynajmniej nie w sposób zero-jedynkowy, choćbyśmy wykupili najwyższą z dostępnych subskrypcji.

Faktem jest też to, że od zawsze szukamy i szukać będziemy dalej czasu dla siebie. Albo raczej – na siebie. Warto nasze wybory ukierunkować najpierw w swoją stronę i to nie jest zły egoizm. To troska o dobrostan, w ramach którego nie powinno być miejsca na bycie wolontariuszem czy beta testerem wszystkich cudzych biznesów, na które trafimy w technologicznej rzeczywistości. Z doświadczenia mogę powiedzieć, że w pierwszej kolejności warto natomiast znaleźć czas na zadanie sobie kilku podstawowych pytań, z których najważniejsze brzmi:

„W czym AI w ogóle może mi pomóc i gdzie tej pomocy potrzebuję najbardziej?”.

Dosłownie – zapisać je sobie ołówkiem (nie Apple Pencilem!) na kartce papieru (nie na kawałku ekranu) i chwilę nad tym podumać. Znalezione odpowiedzi możesz śmiało podzielić na prostą listę obszarów związanych z życiem prywatnym i firmą, w których faktycznie potrzebna byłaby ci pomoc. Nie musisz do tego znać możliwości całego AI czy skomplikowanych i specjalistycznych modeli językowych, których mamy dziś masę. Zacznij od wyartykułowania własnych, a nie czyichś potrzeb. Dopiero do ich zaspokojenia czy uproszczenia warto zacząć szukać odpowiednich rozwiązań (choćby pytając o to AI).

• • Dobre wykorzystanie generatywnej sztucznej inteligencji to nie tylko to, co o niej wiecie. Jest to również zdolność do uniknięcia bycia dla siebie wąskim gardłem. Do otwartości na świat, w którym nikt za was nie zdecyduje o tym, jaki będzie wasz kolejny krok i nie weźmie jego konsekwencji na siebie. Nie musicie znać i wiedzieć wszystkiego.
  • Jeśli brakuje wam umiejętności lub wiedzy, bądźcie gotowi na to, aby wyglądać jak głupcy, gdy je zdobywacie – to oznacza, że nie stoicie w miejscu! Nawet jeżeli nauczycielem będzie AI.
  • Jeśli brakuje wam powiązań AI z własnym życiem lub pracą, miejcie na tyle odwagi, aby szukać ich do skutku, ale uwaga – w swojej skali! Testujcie i sprawdzajcie, ale te rozwiązania, które realnie mają szansę odpowiadać waszym potrzebom czy problemom, a nie wszystkie. Takie podejście buduje te powiązania, a nie trawi waszego czasu na testowanie wszystkich aplikacji i usług, które rynek wypuszcza dziś w liczbie przekraczającej możliwości ludzkiej percepcji.
  • Warto także zainteresować się stoicyzmem – jako uniwersalną filozofią radzenia sobie z tym, co od nas zależy, i akceptowania tego, co znajduje się poza naszą kontrolą. Nawet jeśli nic o nim nie wiecie. Zapytajcie AI – może was zainteresuje albo zacznijcie od podcastów Radka Budnickiego czy dr. Piotra Stankiewicza.

Kreatywna selekcja jest dziś tą umiejętnością, którą warto moim zdaniem rozwijać w pierwszej kolejności. Więcej o niej pisałem w tym oraz tym wydaniu.

Nouvel article sur le blog, où je profite de l'été pour reprendre la main sur mon temps : https://www.aemarielle.com/ete-slow/

#blog #SlowLife

Se me ha roto la cafetera de cápsulas. Me voy a comprar una italiana. #decrecimiento #degrowth #slowlife #bicilavadoras

There are trends like slow food and slow fashion, that promote more sustanaible ways of living. Is there something like slow tech movement too? I am so tired of current IT industry that just wants everything bigger faster harder... #slowlife

Guten Morgen,
wünsche Euch ein schönes Wochenende.
 
Hier stehen Entschleunigung & Ausruhen
im Vordergrund.

☕️☕️☕️🧡☮️🪷🦋✂️🎨🖼
 
#slow
#slowLife
#DadaMermaid

Miluju rána v zahradě! Snažím se něco málo udělat na záhoncích, mezitím když odpočívám zavřu oči a poslouchám zvuky kolem. Na levo kuká kukačka, za zády datluje na ořechu strakapout, bzučí kolem letící včelky a vosičky, štěbetají vrabci a ptáčci které nepoznám, protože pofukuje šumí listí stromů a točí se a klepou - hádejte co to je?

#hadanka #zahrada #meditace #slowlife

#Solarpunk, when life and innovation become part of the decision-making process

Dylan Field, CEO of Figma, gave an interview at #SXSW2024 - a festival of music, film and interactive media - where he shared his vision of design for the future by highlighting an interesting movement: Solarpunk. This movement offers a less anxiety-provoking and much more positive perspective on shaping a world where life and sustainability are at the heart of every innovation.

11 July, 2024

Except: " #Solarpunk is rooted in a wider landscape of movements and currents of thought that share similar objectives of #sustainability, #inclusion and #innovation.

#Ecodesign is an approach that aims to reduce the environmental impact of products throughout their life cycle, finding innovative and sustainable solutions and encouraging the use of #EnvironmentallyFriendly manufacturing practices. The movement is also strongly guiding the approach of current websites by limiting the media used, calculating the CO2 impact of each page and favouring sustainable hosting solutions.

The #SlowLife, or #SlowMovement, which encourages a reduction in the frenetic pace of modern life and a re-evaluation of priorities, focusing on the quality of well-being rather than the quantity of activities. This resonates with the Solarpunk movement in its more #ThoughtfulApproach to #technology and #consumption.

#RegenerativeDesign which aims for an approach where systems and processes restore and strengthen #ecosystems promoting environmental health and #resilience. This movement also shares the same positive vision of creating solutions that benefit both human beings and the #environment.

#NewPedestrianism, or #NewUrbanism, share common concerns for the sustainability of urban environments. It aims to reduce dependence on cars by promoting walking, cycling and public transport, and to reduce carbon emissions in order to improve air quality. But that's not all: New Pedestrianism, like Solarpunk, aspires to create neighbourhoods that meet human needs, where it is pleasant and safe to live, work and play, while fostering conviviality between communities."

Source:
http://www.atipik.ch/en/blog/integrating-solarpunk-principles-sustainable-design

#SolarPunkSunday #SolarPunkDesignPrinciples #BuildForTheFuture #Sustainability #Accessibility #Inclusivity #SustainableTechnology #LowTech #BikeFriendlyCities #WalkableCities #EnvironmentalRestoration #BuildingCommunity

International Mud Day

Chi l’ha detto che bisogna restare sempre impeccabili? Il 29 giugno torna la divertentissima Giornata Internazionale del Fango (International Mud Day), la ricorrenza che invita grandi e piccini a mettere da parte scarpe immacolate e vestiti eleganti per riscoprire il piacere di giocare… nel fango!

Nata nel 2009 durante il World Forum on Early Care and Education dall’incontro tra educatori di Australia e Nepal, questa simpatica iniziativa dimostra come una semplice pozzanghera possa diventare un luogo di fantasia, creatività e amicizia senza confini.

Nel 2026 la giornata cade oggi lunedì 29 giugno e, come ogni anno, scuole dell’infanzia, centri educativi, associazioni e famiglie di tutto il mondo organizzano laboratori, cucine di fango, percorsi sensoriali, gare di torte di fango e giochi all’aria aperta. Sempre più educatori sottolineano come il gioco libero nella natura favorisca creatività, collaborazione, capacità motorie e benessere dei bambini.

E se qualcuno storce il naso davanti a una maglietta infangata, gli esperti ricordano che il contatto con la natura, in ambienti sicuri, rappresenta un’importante esperienza educativa e sensoriale. Insomma, oggi una macchia di fango può valere molto più di un videogioco!

Curiosità: in diversi Paesi vengono organizzati anche percorsi a ostacoli nel fango, scivoli naturali e vere e proprie “mud kitchen“, cucine all’aperto dove i piccoli chef preparano fantasiose ricette… rigorosamente immangiabili!

Allora via libera agli schizzi, alle risate e ai piedi scalzi: oggi il motto è uno solo… più fango per tutti!

👉 Per scoprire la storia completa della ricorrenza, tante altre curiosità e le sue origini, rileggi anche l’articolo pubblicato lo scorso anno: https://perfettamentechic.com/2025/06/29/international-mud-day/

Autore: Lynda Di Natale
Fonte: web
Immagine: AI

@1jour1kif : lieu naturel

Ma bulle d'oxygène à moi, c'est la forêt. Loin du bruit du monde, j'aime m'y perdre avec mon appareil photo.

Zoomer sur les détails invisibles à l'œil nu, la géométrie d'une feuille, la texture d'une mousse, un insecte qui pass, cela force à ralentir.
C'est l'un des rares endroits où je trouve un calme absolu et où je réussis à m'ancrer dans l'instant présent.

#1jour1kif #Nature #Foret #MacroPhotographie #SlowLife

✶ ───── ✶ ───── ✶

El placer de no hacer nada, la capacidad de desacelerar y apreciar la vida sin culpa, de estar presente en el aquí y el ahora. 🌊 ☀️

✶ ───── ✶ ───── ✶

#slowlife #mindfulness #aquiyahora #sinculpa #desacelerar #vidaconsciente

Hello #fediverse, hello #mastodon! This is my introduction here.

My name is Alex.
I’m an introvert, and small talk isn’t exactly my thing, so making new friends can be kinda difficult for me.

I'm here mostly to read and post about #naturism, #naturist and #clothesfree lifestyle. I enjoy being #naked at home doing everyday stuff and routines.

Besides, I'm interested in a lot of things like: #simpleliving, #downshifting, #slowlife and all things tech (the internet, programming, FOSS, etc.)

This just looked too funny....so my apologies to this esteemed Roman Snail...but I just had to do it. 😅

#helixpomatia #romansnail #weinbergschnecke #snaillover #slowlife #snaillife

​Le rouge est définitivement la plus belle couleur du jardin en ce moment. ❤️
Chaque fraise est comme un petit bonbon offert par la nature.
Un vrai plaisir simple qui annonce les beaux jours. ☀️🍓

#Jardinage #VieSimple #jardin #jardinage #fraises #nature #slowlife

La determinación no es sentir ganas, es tener un sistema.
Es saber que si no sales a correr, no es porque "falte motivación", sino porque no has integrado ese hábito en tu estructura diaria. La disciplina, el "por qué" y el "para qué", son el verdadero motor.
La motivación te hace empezar; la determinación te hace imparable. No te fíes de las sensaciones; construye tus rutinas. 🏔️👣 (2/2)
#Hábitos #Constancia #Resiliencia #SlowLife #Entrenamiento

El cerebro en "Modo Montaña" 🧠🌲
Mucho se habla de los beneficios de la naturaleza desde un punto de vista romántico, pero la neurociencia ofrece datos fascinantes sobre lo que ocurre en nuestro cerebro cuando salimos al monte.
No es solo "aire limpio"; es un cambio en nuestra arquitectura cognitiva:
Reducción de la Rumiación: Estudios de la Universidad de Stanford han demostrado que caminar 90 minutos por entornos naturales (frente a entornos urbanos) reduce significativamente la actividad en la corteza prefrontal subgenual. Es la zona asociada al pensamiento repetitivo negativo y al riesgo de depresión.
Teoría de la Restauración de la Atención (ART): Los entornos urbanos agotan nuestra "atención dirigida" (la que usamos para trabajar o mirar el móvil). La naturaleza ofrece "fascinación suave", un tipo de estímulo que permite que nuestro sistema de atención se recupere.
Hormesis y Propiocepción: El contacto directo con terrenos irregulares (especialmente si practicamos #Barefoot) activa una red neuronal mucho más compleja para gestionar el equilibrio y la estabilidad. Es un entrenamiento de fuerza para el cerebro.
En definitiva, nuestro hardware evolutivo no está diseñado para el asfalto y las notificaciones constantes. La montaña no es un lujo, es una necesidad biológica para resetear el sistema.
¿Habéis notado esa claridad mental que aparece justo después de la primera hora de ruta?
#Neurociencia #SaludMental #Biofilia #SlowLife #Montaña #DataBased #Entrenamiento

#introduction time!

hello all, fellow #twittermigration emigre here. I'm Nora, a project specialist hailing from #CentralEurope based in #London #UK , eternally longing for the #mountains .

☀ I'm the co-founder of a #AuDHD #neurodivergence consultancy. #writer engrossed in #indiemusic #culture #minimalism & #slowlife

🌙 My passion is chasing #moments of awe in #nature #literature #learning

🎠 #travel and #curiosity fuel my dreams. I enjoy good filter #coffee #longwalks #photography delicious #bread and #books

📯 In search of #community here. Expect the occasional #WalkWithMe and #TestAndLearn