#astronomia — Public Fediverse posts

Nonostante il meteo ci troviamo oggi, giovedì 14, alle 21 in via Zauli Naldi 2 a #Faenza e se non potremo osservare le #stelle, proietteremo una simulazione con #Stellarium, e saremo a disposizione per rispondere alle vostre domande

Info: https://mobilizon.it/events/2a633c8a-f898-4807-8bbc-df23126354d4

Ti aspettiamo!

La Binocular Classroom invece è annullata

@astronomia

#space #astronomy #osservareIlCielo #astronomia #spazio #astrofili #scienza #divulgazione #giove #venere #scienze #science #evento #eventi #gratis #romagna #italia

Ciao Mondo.
Ho fatto un video da vero influenzo (etcì) con millemila visualizzazioni.
Un video in cui in un minuto e mezzo vado modellando la #luna o un #planetoide o una palla cosmica.
Passa anche tu a buttargli un occhio.
(E se novanta secondi ti sembrano troppi: sai quanto ci è voluto alla luna 🌛 per formarsi lassù?)

https://www.instagram.com/reel/DYRfWCsMATM/?igsh=MTJlenNwN3U5aTh3dw==

#ig #reel #moon #tutorial #cretasenzacottura #astronomia

Ciao Mondo.
Ho fatto un video da vero influenzo (etcì) con millemila visualizzazioni.
Un video in cui in un minuto e mezzo vado modellando la #luna o un #planetoide o una palla cosmica.
Passa anche tu a buttargli un occhio.
(E se novanta secondi ti sembrano troppi: sai quanto ci è voluto alla luna 🌛 per formarsi lassù?)

https://www.instagram.com/reel/DYRfWCsMATM/?igsh=MTJlenNwN3U5aTh3dw==

#ig #reel #moon #tutorial #cretasenzacottura #astronomia

Ciao Mondo.
Ho fatto un video da vero influenzo (etcì) con millemila visualizzazioni.
Un video in cui in un minuto e mezzo vado modellando la #luna o un #planetoide o una palla cosmica.
Passa anche tu a buttargli un occhio.
(E se novanta secondi ti sembrano troppi: sai quanto ci è voluto alla luna 🌛 per formarsi lassù?)

https://www.instagram.com/reel/DYRfWCsMATM/?igsh=MTJlenNwN3U5aTh3dw==

#ig #reel #moon #tutorial #cretasenzacottura #astronomia

Tres citas astronómicas únicas en España � En España � se van a poder observar tres eclipses seguidos. https://www.enfaseterminal.com/2026/05/eclipse-solar.html #blogenfaseterminal #ign #españa #eclipsesolar #astronomia #agosto #enero #gafas #filtro #simulador #siglo #iso123122 #total #parcial #anular #híbrido #aplicaciónweb #institucionesgubernamentales #ocio #viajar

Tres citas astronómicas únicas en España � En España � se van a poder observar tres eclipses seguidos. https://www.enfaseterminal.com/2026/05/eclipse-solar.html #blogenfaseterminal #ign #españa #eclipsesolar #astronomia #agosto #enero #gafas #filtro #simulador #siglo #iso123122 #total #parcial #anular #híbrido #aplicaciónweb #institucionesgubernamentales #ocio #viajar

https://www.europesays.com/es/543456/ Piden hasta 4.000 euros por un alquiler ‘exprés’ en Burgos durante los días del eclipse #alquiler #ApartamentosTurísticos #ArandaDeDuero #Astronomía #Burgos #Business #EclipseSolar #Economía #Economy #ES #España #Hoteles #Montorio #pampliega #sonorama #Spain #Vivienda #ViviendaTurística

🎙️ A Hombros de Gigantes — nuevo episodio:
🔬❌ Luis Montoliu y su libro sobre fraudes en ciencia
🌟🪐 Cómo distinguir planetas de estrellas a simple vista
👉 https://rneaudio.rtve.es/a/17058081
#CienciaEnEspañol #Divulgación #Astronomía #Integridad

Incendio grave en el edificio Ángel Flores del Centro Astronómico del Alto Turia

📰 Título original: El edificio Angel Flores del CAAT sufre un devastador incendio

🤖 IA: No es clickbait ✅
👥 Usuarios: No es clickbait ✅

Ver resumen IA completo: https://killbait.com/es/incendio-grave-en-el-edificio-angel-flores-del-centro-astronomico-del-alto-turia/?redirpost=f6531f05-7f14-4963-b3f9-7f5a4fd68588&utm_source=mastodon_social&utm_medium=social&utm_campaign=killbait_es

#astronomía #incendio #te...

Série científica em formato vertical apresenta o Sistema Solar ao público jovem
- cijnusp
https://jornal.usp.br/universidade/serie-cientifica-em-formato-vertical-apresenta-o-sistema-solar-ao-publico-jovem/
#Universidade #Astronomia #JornadadasImagensEspaciais #Sriecientficavertical #Sistemasolar #Sol

Série científica em formato vertical apresenta o Sistema Solar ao público jovem
- cijnusp
https://jornal.usp.br/universidade/serie-cientifica-em-formato-vertical-apresenta-o-sistema-solar-ao-publico-jovem/
#Universidade #Astronomia #JornadadasImagensEspaciais #Sriecientficavertical #Sistemasolar #Sol

Série científica em formato vertical apresenta o Sistema Solar ao público jovem
- cijnusp
https://jornal.usp.br/universidade/serie-cientifica-em-formato-vertical-apresenta-o-sistema-solar-ao-publico-jovem/
#Universidade #Astronomia #JornadadasImagensEspaciais #Sriecientficavertical #Sistemasolar #Sol

Série científica em formato vertical apresenta o Sistema Solar ao público jovem
- cijnusp
https://jornal.usp.br/universidade/serie-cientifica-em-formato-vertical-apresenta-o-sistema-solar-ao-publico-jovem/
#Universidade #Astronomia #JornadadasImagensEspaciais #Sriecientficavertical #Sistemasolar #Sol

Tecnología novedosa para #astronomía desde el #OAN de 🇨🇴 👏
https://invidious.nerdvpn.de/Syagimzi1Xw?t=163

Pesquisadores do National Solar Observatory e da NOAA desenvolveram uma nova técnica para mapear a polaridade magnética do lado oculto do Sol, utilizando dados do Global Oscillation Network. A abordagem, baseada em helioseismologia, permite prever atividades solares antes de se tornarem visíveis ...

🔗 https://omniletters.com/gong-atividades-oculto-sol/

#sol #atividadeolar #ciencia #astronomia #tecnologia

📡🛰️ Estado de la sonda espacial europea Juice 🗓️ Mayo 2026 www.infosondas.com/infografias-... #ciencia #astronautica #espacio #astronomia #esa #jupiter #sonda

Giornata Internazionale dei Planetari

La Giornata Internazionale dei Planetari torna oggi, il 7 maggio 2026 e, come ogni anno, ci invita a riscoprire il cielo con occhi nuovi. Per chi vuole rileggere il percorso iniziato lo scorso anno, ecco l’articolo precedente:

https://perfettamentechic.com/2025/05/07/giornata-internazionale-dei-planetari/

✨ Cosa cambia nel 2026

Il 2026 porta con sé un’energia diversa: più tecnologia, più inclusione, più “meraviglia accessibile”. Ecco le novità più interessanti.

• Planetari immersivi di nuova generazione ⇔ Diversi centri europei inaugurano cupole a risoluzione 12K, con sistemi audio spaziali che ricreano il silenzio cosmico e le vibrazioni stellari. L’esperienza non è più solo visiva: è multisensoriale.
• Accessibilità ampliata ⇔ Arrivano percorsi tattili per persone ipovedenti, mappe stellari in rilievo e narrazioni audio pensate per chi ha difficoltà uditive o cognitive. Il cielo diventa davvero per tutti.
• Notte dei Planetari ⇔ Novità assoluta: una rete di strutture europee organizza una “notte condivisa” con proiezioni sincronizzate, talk con astrofisici e collegamenti live tra città diverse. Un’unica grande cupola virtuale che abbraccia il continente.
• Focus 2026: la vita oltre la Terra ⇔ Molti programmi tematici di quest’anno ruotano attorno alle nuove scoperte sugli esopianeti abitabili e sulle missioni verso Europa ed Encelado. La domanda “siamo soli?” torna protagonista, ma con dati più freschi e suggestioni più audaci.

🌌 Perché celebrarla

Perché i planetari sono ponti: tra scienza e immaginazione, tra passato e futuro, tra ciò che sappiamo e ciò che ancora non riusciamo a spiegare. Nel 2026, più che mai, diventano luoghi dove rallentare, alzare lo sguardo e ricordare che siamo parte di qualcosa di immensamente più grande.

Autore: Lynda Di Natale
Fonte: web
Immagine: AI

Giornata Internazionale dei Planetari

La Giornata Internazionale dei Planetari torna oggi, il 7 maggio 2026 e, come ogni anno, ci invita a riscoprire il cielo con occhi nuovi. Per chi vuole rileggere il percorso iniziato lo scorso anno, ecco l’articolo precedente:

https://perfettamentechic.com/2025/05/07/giornata-internazionale-dei-planetari/

✨ Cosa cambia nel 2026

Il 2026 porta con sé un’energia diversa: più tecnologia, più inclusione, più “meraviglia accessibile”. Ecco le novità più interessanti.

• Planetari immersivi di nuova generazione ⇔ Diversi centri europei inaugurano cupole a risoluzione 12K, con sistemi audio spaziali che ricreano il silenzio cosmico e le vibrazioni stellari. L’esperienza non è più solo visiva: è multisensoriale.
• Accessibilità ampliata ⇔ Arrivano percorsi tattili per persone ipovedenti, mappe stellari in rilievo e narrazioni audio pensate per chi ha difficoltà uditive o cognitive. Il cielo diventa davvero per tutti.
• Notte dei Planetari ⇔ Novità assoluta: una rete di strutture europee organizza una “notte condivisa” con proiezioni sincronizzate, talk con astrofisici e collegamenti live tra città diverse. Un’unica grande cupola virtuale che abbraccia il continente.
• Focus 2026: la vita oltre la Terra ⇔ Molti programmi tematici di quest’anno ruotano attorno alle nuove scoperte sugli esopianeti abitabili e sulle missioni verso Europa ed Encelado. La domanda “siamo soli?” torna protagonista, ma con dati più freschi e suggestioni più audaci.

🌌 Perché celebrarla

Perché i planetari sono ponti: tra scienza e immaginazione, tra passato e futuro, tra ciò che sappiamo e ciò che ancora non riusciamo a spiegare. Nel 2026, più che mai, diventano luoghi dove rallentare, alzare lo sguardo e ricordare che siamo parte di qualcosa di immensamente più grande.

Autore: Lynda Di Natale
Fonte: web
Immagine: AI

Giornata Internazionale dei Planetari

La Giornata Internazionale dei Planetari torna oggi, il 7 maggio 2026 e, come ogni anno, ci invita a riscoprire il cielo con occhi nuovi. Per chi vuole rileggere il percorso iniziato lo scorso anno, ecco l’articolo precedente:

https://perfettamentechic.com/2025/05/07/giornata-internazionale-dei-planetari/

✨ Cosa cambia nel 2026

Il 2026 porta con sé un’energia diversa: più tecnologia, più inclusione, più “meraviglia accessibile”. Ecco le novità più interessanti.

• Planetari immersivi di nuova generazione ⇔ Diversi centri europei inaugurano cupole a risoluzione 12K, con sistemi audio spaziali che ricreano il silenzio cosmico e le vibrazioni stellari. L’esperienza non è più solo visiva: è multisensoriale.
• Accessibilità ampliata ⇔ Arrivano percorsi tattili per persone ipovedenti, mappe stellari in rilievo e narrazioni audio pensate per chi ha difficoltà uditive o cognitive. Il cielo diventa davvero per tutti.
• Notte dei Planetari ⇔ Novità assoluta: una rete di strutture europee organizza una “notte condivisa” con proiezioni sincronizzate, talk con astrofisici e collegamenti live tra città diverse. Un’unica grande cupola virtuale che abbraccia il continente.
• Focus 2026: la vita oltre la Terra ⇔ Molti programmi tematici di quest’anno ruotano attorno alle nuove scoperte sugli esopianeti abitabili e sulle missioni verso Europa ed Encelado. La domanda “siamo soli?” torna protagonista, ma con dati più freschi e suggestioni più audaci.

🌌 Perché celebrarla

Perché i planetari sono ponti: tra scienza e immaginazione, tra passato e futuro, tra ciò che sappiamo e ciò che ancora non riusciamo a spiegare. Nel 2026, più che mai, diventano luoghi dove rallentare, alzare lo sguardo e ricordare che siamo parte di qualcosa di immensamente più grande.

Autore: Lynda Di Natale
Fonte: web
Immagine: AI

Giornata Internazionale dei Planetari

La Giornata Internazionale dei Planetari torna oggi, il 7 maggio 2026 e, come ogni anno, ci invita a riscoprire il cielo con occhi nuovi. Per chi vuole rileggere il percorso iniziato lo scorso anno, ecco l’articolo precedente:

https://perfettamentechic.com/2025/05/07/giornata-internazionale-dei-planetari/

✨ Cosa cambia nel 2026

Il 2026 porta con sé un’energia diversa: più tecnologia, più inclusione, più “meraviglia accessibile”. Ecco le novità più interessanti.

• Planetari immersivi di nuova generazione ⇔ Diversi centri europei inaugurano cupole a risoluzione 12K, con sistemi audio spaziali che ricreano il silenzio cosmico e le vibrazioni stellari. L’esperienza non è più solo visiva: è multisensoriale.
• Accessibilità ampliata ⇔ Arrivano percorsi tattili per persone ipovedenti, mappe stellari in rilievo e narrazioni audio pensate per chi ha difficoltà uditive o cognitive. Il cielo diventa davvero per tutti.
• Notte dei Planetari ⇔ Novità assoluta: una rete di strutture europee organizza una “notte condivisa” con proiezioni sincronizzate, talk con astrofisici e collegamenti live tra città diverse. Un’unica grande cupola virtuale che abbraccia il continente.
• Focus 2026: la vita oltre la Terra ⇔ Molti programmi tematici di quest’anno ruotano attorno alle nuove scoperte sugli esopianeti abitabili e sulle missioni verso Europa ed Encelado. La domanda “siamo soli?” torna protagonista, ma con dati più freschi e suggestioni più audaci.

🌌 Perché celebrarla

Perché i planetari sono ponti: tra scienza e immaginazione, tra passato e futuro, tra ciò che sappiamo e ciò che ancora non riusciamo a spiegare. Nel 2026, più che mai, diventano luoghi dove rallentare, alzare lo sguardo e ricordare che siamo parte di qualcosa di immensamente più grande.

Autore: Lynda Di Natale
Fonte: web
Immagine: AI

Giornata Internazionale dei Planetari

La Giornata Internazionale dei Planetari torna oggi, il 7 maggio 2026 e, come ogni anno, ci invita a riscoprire il cielo con occhi nuovi. Per chi vuole rileggere il percorso iniziato lo scorso anno, ecco l’articolo precedente:

https://perfettamentechic.com/2025/05/07/giornata-internazionale-dei-planetari/

✨ Cosa cambia nel 2026

Il 2026 porta con sé un’energia diversa: più tecnologia, più inclusione, più “meraviglia accessibile”. Ecco le novità più interessanti.

• Planetari immersivi di nuova generazione ⇔ Diversi centri europei inaugurano cupole a risoluzione 12K, con sistemi audio spaziali che ricreano il silenzio cosmico e le vibrazioni stellari. L’esperienza non è più solo visiva: è multisensoriale.
• Accessibilità ampliata ⇔ Arrivano percorsi tattili per persone ipovedenti, mappe stellari in rilievo e narrazioni audio pensate per chi ha difficoltà uditive o cognitive. Il cielo diventa davvero per tutti.
• Notte dei Planetari ⇔ Novità assoluta: una rete di strutture europee organizza una “notte condivisa” con proiezioni sincronizzate, talk con astrofisici e collegamenti live tra città diverse. Un’unica grande cupola virtuale che abbraccia il continente.
• Focus 2026: la vita oltre la Terra ⇔ Molti programmi tematici di quest’anno ruotano attorno alle nuove scoperte sugli esopianeti abitabili e sulle missioni verso Europa ed Encelado. La domanda “siamo soli?” torna protagonista, ma con dati più freschi e suggestioni più audaci.

🌌 Perché celebrarla

Perché i planetari sono ponti: tra scienza e immaginazione, tra passato e futuro, tra ciò che sappiamo e ciò che ancora non riusciamo a spiegare. Nel 2026, più che mai, diventano luoghi dove rallentare, alzare lo sguardo e ricordare che siamo parte di qualcosa di immensamente più grande.

Autore: Lynda Di Natale
Fonte: web
Immagine: AI

Um estudo da Universidade McMaster revela que o vale de raio, uma lacuna na população de exoplanetas, não existe ao redor de estrelas M de baixa massa. A pesquisa, liderada por Erik Gillis, analisa dados do satélite TESS e indica que os mecanismos de formação de planetas nessas regiões são difere...

🔗 https://omniletters.com/estudo-desaparecimento-vale-raio-exoplanetas-estrelas-m/

#exoplanetas #estrelasm #astronomia #pesquisa #tess

📻 ■ Los tres eclipses que vienen y por qué son clave para la ciencia ■
https://los40.com/2026/05/06/los-tres-eclipses-que-vienen-y-por-que-son-clave-para-la-ciencia/?int=MASTODON_WORLD

#planeta #los40 #eclipses #eclipsesespana #sol #astronomia #fenomenosastronomicos

📻 ■ Los tres eclipses que vienen y por qué son clave para la ciencia ■
https://los40.com/2026/05/06/los-tres-eclipses-que-vienen-y-por-que-son-clave-para-la-ciencia/?int=MASTODON_WORLD

#planeta #los40 #eclipses #eclipsesespana #sol #astronomia #fenomenosastronomicos

https://www.europesays.com/es/533917/ El CSIC logra reproducir cómo se forma el polvo cósmico en estrellas gigantes rojas con una instalación única #Astronomía #Ciencia #CienciaYTecnología #CienciaYtecnología #CSIC #ES #España #Innovación #laboratorio #Science #ScienceAndTechnology #ScienceAndTechnology #Spain #Technology #Tecnología #Universo

El escudo invisible de la Tierra que nos protege de la radiación está fallando... otra vez

https://fed.brid.gy/r/https://www.elmundo.es/ciencia-y-salud/ciencia/2026/05/04/69f88029e9cf4a18698b4584.html

🎙️ A Hombros de Gigantes — nuevo episodio:
🫀 La grasa corporal y la salud, revisados por la ciencia
☄️ Ingredientes de la vida en el asteroide Bennu
🪨 Hallazgo de pirita muy antigua en el Reino Unido
🔢 Un viejo problema matemático empieza a resolverse
👉 https://rneaudio.rtve.es/a/17046342
#CienciaEnEspañol #Divulgación #Matemáticas #Astronomía

Gizmodo en Español: La #NASA ha probado un #motor #espacial que #supera ampliamente a los #sistemas #actuales. Su nueva tecnología podría ser clave para enviar humanos a Marte y transformar los viajes por el #sistema #solar #viajes #espaciales #astronomia es.gizmodo.com/la-nasa-ha-p...

La NASA ha probado un motor es...

Gizmodo en Español: La #NASA ha probado un #motor #espacial que #supera ampliamente a los #sistemas #actuales. Su nueva tecnología podría ser clave para enviar humanos a Marte y transformar los viajes por el #sistema #solar

#viajes #espaciales #astronomia

https://es.gizmodo.com/la-nasa-ha-probado-un-motor-espacial-que-supera-ampliamente-a-los-sistemas-actuales-su-nueva-tecnologia-podria-ser-clave-para-enviar-humanos-a-marte-y-transformar-los-viajes-por-el-sistema-solar-2000234080

Największa mapa Wszechświata gotowa. Właśnie zaczyna się trzęsienie ziemi w świecie fizyki

Instrument DESI (Dark Energy Spectroscopic Instrument) oficjalnie zakończył swój pierwszy, zaplanowany na pięć lat cykl pomiarowy.

W tym czasie skatalogował 47 milionów galaktyk i 20 milionów gwiazd, obejmując 11 miliardów lat historii kosmosu i tworząc największą w dziejach trójwymiarową mapę Wszechświata. Choć sam proces głównego skanowania nieba dobiegł końca, dla astrofizyków prawdziwa praca i wielkie pytania dopiero się zaczynają.

Nowa próba rozwikłania paradoksu Hawkinga. Czarne dziury mogą ukrywać informacje w dodatkowych wymiarach

Koniec misji obserwacyjnej w astronomii rzadko oznacza koniec projektu. Jak tłumaczy prof. Will Percival, jeden z szefów projektu DESI: „Kiedy dysponujesz takim przeglądem galaktyk, stoisz przed prawdziwą kopalnią złota. W rozmieszczeniu tych obiektów zakodowana jest potężna ilość fizyki”. Przetwarzanie i naukowa analiza zebranych danych potrwa od kilku miesięcy do nawet kilku lat, a stawka jest gigantyczna – chodzi o odpowiedź na pytanie, jak ewoluuje Wszechświat i jak może wyglądać jego koniec.

Problem ze stałą Einsteina

Współczesna kosmologia opiera się na tzw. stałej kosmologicznej (lambda), wprowadzonej jeszcze przez Alberta Einsteina. To ona matematycznie opisuje ciemną energię – tajemniczą siłę, która odpowiada za to, że Wszechświat rozszerza się coraz szybciej. Standardowy model zakłada, że gęstość tej energii jest absolutnie stała i niezmienna w czasie.

Problem w tym, że dane z instrumentu DESI zdają się temu przeczyć. Już analiza wyników z pierwszych trzech lat działania teleskopu zasugerowała, że ciemna energia może wcale nie być stała, lecz ewoluować i zmieniać się w czasie. „Gdyby to się ostatecznie potwierdziło, mówimy o potężnym odkryciu, które wywróciłoby do góry nogami standardowy model kosmologii” – zauważa astrofizyk Kev Abazajian z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine.

Dla fizyków teoretycznych to sytuacja niezwykle problematyczna. Wbudowanie lambdy w stuletni gmach teoretycznej fizyki było tak trudne, że dziś nikt nie wie, jak i gdzie zacząć go przebudowywać w przypadku udowodnienia błędu. Naukowcy mówią wprost o swego rodzaju przeciąganiu liny między rzeczywistym zachowaniem Wszechświata a ugruntowanymi od dekad prawami fizyki.

Co dalej?

Aby ostatecznie potwierdzić anomalię ciemnej energii, badacze muszą mieć absolutną pewność co do marginesu błędu w swoich pomiarach. Obecnie trwa przygotowywanie finalnej, „czystej” paczki danych z pełnych pięciu lat działania DESI (proces ten zajmie jeszcze od dwóch do czterech miesięcy). Równolegle przygotowywane są kolejne publikacje naukowe oparte na dotychczasowych informacjach.

Jednocześnie fizycy z niecierpliwością czekają na wyniki z innego, niezależnego źródła – europejskiego teleskopu kosmicznego Euclid, którego pierwsze, ogromne zbiory danych mają zostać opublikowane w październiku tego roku. Jeśli oba, tak różniące się od siebie systemy obserwacyjne, wykażą dokładnie takie same, ewolucyjne cechy ciemnej energii, świat nauki czeka wkrótce potężne trzęsienie ziemi i konieczność napisania podręczników na nowo.

Artemis II di Tom Gauld

Pubblicato nel gruppo per appassionati di astronomia seguibile qui: @[email protected]

#astronomia #artemis #artemis2 #luna

Rusia cambia su plan para la estación espacial ROS y revive la idea de la Gateway rusa

📰 Título original: La estación espacial ROS que ya no será polar y la propuesta de Gateway rusa

🤖 IA: No es clickbait ✅
👥 Usuarios: No es clickbait ✅

Ver resumen IA completo: https://killbait.com/es/rusia-cambia-su-plan-para-la-estacion-espacial-ros-y-revive-la-idea-de-la-gateway-rusa/?redirpost=798a8948-d545-4cc9-ab90-383116d4e69e

#astronomía #estaciónespacial #rusia #ros

Rusia cambia su plan para la estación espacial ROS y revive la idea de la Gateway rusa

📰 Título original: La estación espacial ROS que ya no será polar y la propuesta de Gateway rusa

🤖 IA: No es clickbait ✅
👥 Usuarios: No es clickbait ✅

Ver resumen IA completo: https://killbait.com/es/rusia-cambia-su-plan-para-la-estacion-espacial-ros-y-revive-la-idea-de-la-gateway-rusa/?redirpost=798a8948-d545-4cc9-ab90-383116d4e69e

#astronomía #estaciónespacial #rusia #ros

https://www.europesays.com/es/512085/ La lluvia de estrellas Líridas 2026 alcanza su pico: cuándo y dónde verla #Astronomía #Ciencia #CienciaYTecnología #CienciaYtecnología #ES #España #estrellas #líridas #Lluvia #pico #Science #ScienceAndTechnology #ScienceAndTechnology #Spain #Technology #Tecnología

L'ALMA transporter un taxi per le antenne di un radiointerferometro
#ESO #ALMA #astronomia @astronomia
Nel silenzio rarefatto dell'altopiano di Chajnantor, nelle Ande cilene, la scienza assume forme sorprendenti. Qui, a oltre 5000 metri di altitudine, l'Atacama...
https://www.tizianocaviglia.name/2026/04/14/l-alma-transporter-un-taxi-per-le-antenne-di-un-radiointerferometro/13398/

Estas declaraciones sobre que el viaje a la Luna fue un montaje no son de Stanley Kubrick: son de un actor que le interpretó | vía #MalaEspinaCheck

https://www.malaespinacheck.cl/ciencia-y-salud/2026/04/13/estas-declaraciones-sobre-que-el-viaje-a-la-luna-fue-un-montaje-no-son-de-stanley-kubrick-son-de-un-actor-que-le-interpreto/

#astronomía #cienciaysalud #stanleykubrick

Estas declaraciones sobre que el viaje a la Luna fue un montaje no son de Stanley Kubrick: son de un actor que le interpretó | vía #MalaEspinaCheck

https://www.malaespinacheck.cl/ciencia-y-salud/2026/04/13/estas-declaraciones-sobre-que-el-viaje-a-la-luna-fue-un-montaje-no-son-de-stanley-kubrick-son-de-un-actor-que-le-interpreto/

#astronomía #cienciaysalud #stanleykubrick

Estas declaraciones sobre que el viaje a la Luna fue un montaje no son de Stanley Kubrick: son de un actor que le interpretó | vía #MalaEspinaCheck

https://www.malaespinacheck.cl/ciencia-y-salud/2026/04/13/estas-declaraciones-sobre-que-el-viaje-a-la-luna-fue-un-montaje-no-son-de-stanley-kubrick-son-de-un-actor-que-le-interpreto/

#astronomía #cienciaysalud #stanleykubrick

🎙️ A Hombros de Gigantes — 11/04:
🎨🔭 Arte y astronomía: fascinación compartida
🐑 Límites de la clonación en mamíferos
🔐 El valor de los datos personales
🧬 ADN que pudo pertenecer a Hitler
👉 https://www.rtve.es/play/audios/a-hombros-de-gigantes/hombros-gigantes-arte-astronomia-dos-experiencias-profundamente-humanas-comparten-fascinacion-mundo-secretos-12-04-2026/17007968/
#CienciaEnEspañol #Astronomía #Genética #Divulgación

https://www.europesays.com/it/439702/ Il tuo cervello non è attrezzato per capire quanto è grande l’universo (VIDEO) #astronomia #cosmologia #DimensioniUniverso #galassie #giove #IC1101 #IT #Italia #Italy #sagan #ScalaUniverso #Science #ScienceAndTechnology #ScienceAndTechnology #Scienza #ScienzaETecnologia #ScienzaEtecnologia #sole #stelle #Technology #Tecnologia #TorreEiffel #UniversoOsservabile #Universo #UYScuti #ViaLattea

Tra guerre e missioni spaziali.

#BeppeMora #IlFattoQuotidiano #Satira #Politica #Guerra #Astronomia #Artemis2 #Marte

Srebrny Glob jest już w Google Maps. Czy misja Artemis II i ludzie we wszechświecie mają jeszcze naukowy sens?

Astronauci misji Artemis II bezpiecznie wrócili do domu. Oni wrócili, a w głowach pojawiają się pytania. Od ponad pięciu dekad polegamy na chłodnych, elektronicznych oczach robotów. Znamy już powierzchnię naszego naturalnego satelity niemal na pamięć.

Załoga misji Artemis II przysłała na Ziemię niesamowite zdjęcia i pełne emocji relacje, ale w dobie wszechobecnych sond i laserowych skanerów rodzi się ważne pytanie: czy wysłanie człowieka to wciąż przełom naukowy, czy jedynie sprawna zagrywka wizerunkowa?

To trochę tak, jakbyśmy wracali w miejsce, które znamy doskonale z wirtualnych map i satelitarnych zdjęć, ale dopiero gdy stajemy tam osobiście, zaczynamy je naprawdę rozumieć. Być może właśnie o to chodzi w Artemis II – nie o nowe, twarde dane z sensorów, ale o zupełnie nową perspektywę. Z matematycznego punktu widzenia to maszyny wygrywają w przedbiegach. Sondy, takie jak Lunar Reconnaissance Orbiter, krążą zaledwie 50 kilometrów nad powierzchnią, dostarczając obrazy o doskonałej wręcz szczegółowości. Astronauci statku Orion obserwowali ten sam teren z odległości ponad 6000 kilometrów.

Przewaga ludzkiego umysłu nad maszyną

Więc po co to wszystko? Odpowiedź kryje się w niezwykłych możliwościach naszej percepcji, których wciąż nie potrafimy zaprogramować w układach scalonych. Świadczą o tym wyjątkowe umiejętności, którymi astronauci wykazali się podczas lotu:

• Błyskawiczna adaptacja: maszyna potrzebuje tygodni planowania, by zmienić obiektyw lub skierować czujniki na interesującą skałę. Człowiek robi to w ułamku sekundy, reagując na bieżąco na zmieniające się otoczenie.
• Czułość na detale: oko astronauty potrafi w locie wyłapać subtelne przejścia barw. Załoga błyskawicznie zameldowała o specyficznych, zielonych i brązowych odcieniach wokół płaskowyżu Aristarchus, dając geologom gotowe wskazówki badawcze.
• Naturalne poczucie przestrzeni: dzięki ludzkiemu refleksowi astronauci dostrzegli mikroskopijne błyski uderzających w powierzchnię mikrometeorytów, podając naukowcom na Ziemi bezcenny, przestrzenny kontekst zjawisk.

Emocje ważniejsze niż suche fakty

Eksperci nie ukrywają jednak, że pierwsze misje nowego programu mają do spełnienia jeszcze jeden, równie ważny cel. Jak przyznaje geolog planetarny Clive Neal, chodzi tu przede wszystkim o mocne „narzędzie PR-owe”. NASA chce ponownie rozbudzić w społeczeństwie ekscytację eksploracją wszechświata.

To właśnie te budowane na nowo emocje – śledzenie relacji na żywo, słuchanie naturalnego zachwytu w głosach załogi i to jedno, epokowe ujęcie Wschodu Ziemi (patrz zdjęcie powyżej) – stanowią fundament pod przyszłe wyprawy. Prawdziwe, wstrząsające odkrycia naukowe nadejdą bowiem dopiero w okolicach 2028 roku, gdy ludzie z narzędziami w dłoniach znów postawią stopy na obcej ziemi.

W kosmosie nie ma polityki ani technologii. Najbardziej ludzki moment misji Artemis II poruszył świat

Srebrny Glob jest już w Google Maps. Czy misja Artemis II i ludzie we wszechświecie mają jeszcze naukowy sens?

Astronauci misji Artemis II bezpiecznie wrócili do domu. Oni wrócili, a w głowach pojawiają się pytania. Od ponad pięciu dekad polegamy na chłodnych, elektronicznych oczach robotów. Znamy już powierzchnię naszego naturalnego satelity niemal na pamięć.

Załoga misji Artemis II przysłała na Ziemię niesamowite zdjęcia i pełne emocji relacje, ale w dobie wszechobecnych sond i laserowych skanerów rodzi się ważne pytanie: czy wysłanie człowieka to wciąż przełom naukowy, czy jedynie sprawna zagrywka wizerunkowa?

To trochę tak, jakbyśmy wracali w miejsce, które znamy doskonale z wirtualnych map i satelitarnych zdjęć, ale dopiero gdy stajemy tam osobiście, zaczynamy je naprawdę rozumieć. Być może właśnie o to chodzi w Artemis II – nie o nowe, twarde dane z sensorów, ale o zupełnie nową perspektywę. Z matematycznego punktu widzenia to maszyny wygrywają w przedbiegach. Sondy, takie jak Lunar Reconnaissance Orbiter, krążą zaledwie 50 kilometrów nad powierzchnią, dostarczając obrazy o doskonałej wręcz szczegółowości. Astronauci statku Orion obserwowali ten sam teren z odległości ponad 6000 kilometrów.

Przewaga ludzkiego umysłu nad maszyną

Więc po co to wszystko? Odpowiedź kryje się w niezwykłych możliwościach naszej percepcji, których wciąż nie potrafimy zaprogramować w układach scalonych. Świadczą o tym wyjątkowe umiejętności, którymi astronauci wykazali się podczas lotu:

• Błyskawiczna adaptacja: maszyna potrzebuje tygodni planowania, by zmienić obiektyw lub skierować czujniki na interesującą skałę. Człowiek robi to w ułamku sekundy, reagując na bieżąco na zmieniające się otoczenie.
• Czułość na detale: oko astronauty potrafi w locie wyłapać subtelne przejścia barw. Załoga błyskawicznie zameldowała o specyficznych, zielonych i brązowych odcieniach wokół płaskowyżu Aristarchus, dając geologom gotowe wskazówki badawcze.
• Naturalne poczucie przestrzeni: dzięki ludzkiemu refleksowi astronauci dostrzegli mikroskopijne błyski uderzających w powierzchnię mikrometeorytów, podając naukowcom na Ziemi bezcenny, przestrzenny kontekst zjawisk.

Emocje ważniejsze niż suche fakty

Eksperci nie ukrywają jednak, że pierwsze misje nowego programu mają do spełnienia jeszcze jeden, równie ważny cel. Jak przyznaje geolog planetarny Clive Neal, chodzi tu przede wszystkim o mocne „narzędzie PR-owe”. NASA chce ponownie rozbudzić w społeczeństwie ekscytację eksploracją wszechświata.

To właśnie te budowane na nowo emocje – śledzenie relacji na żywo, słuchanie naturalnego zachwytu w głosach załogi i to jedno, epokowe ujęcie Wschodu Ziemi (patrz zdjęcie powyżej) – stanowią fundament pod przyszłe wyprawy. Prawdziwe, wstrząsające odkrycia naukowe nadejdą bowiem dopiero w okolicach 2028 roku, gdy ludzie z narzędziami w dłoniach znów postawią stopy na obcej ziemi.

W kosmosie nie ma polityki ani technologii. Najbardziej ludzki moment misji Artemis II poruszył świat

Srebrny Glob jest już w Google Maps. Czy misja Artemis II i ludzie we wszechświecie mają jeszcze naukowy sens?

Astronauci misji Artemis II bezpiecznie wrócili do domu. Oni wrócili, a w głowach pojawiają się pytania. Od ponad pięciu dekad polegamy na chłodnych, elektronicznych oczach robotów. Znamy już powierzchnię naszego naturalnego satelity niemal na pamięć.

Załoga misji Artemis II przysłała na Ziemię niesamowite zdjęcia i pełne emocji relacje, ale w dobie wszechobecnych sond i laserowych skanerów rodzi się ważne pytanie: czy wysłanie człowieka to wciąż przełom naukowy, czy jedynie sprawna zagrywka wizerunkowa?

To trochę tak, jakbyśmy wracali w miejsce, które znamy doskonale z wirtualnych map i satelitarnych zdjęć, ale dopiero gdy stajemy tam osobiście, zaczynamy je naprawdę rozumieć. Być może właśnie o to chodzi w Artemis II – nie o nowe, twarde dane z sensorów, ale o zupełnie nową perspektywę. Z matematycznego punktu widzenia to maszyny wygrywają w przedbiegach. Sondy, takie jak Lunar Reconnaissance Orbiter, krążą zaledwie 50 kilometrów nad powierzchnią, dostarczając obrazy o doskonałej wręcz szczegółowości. Astronauci statku Orion obserwowali ten sam teren z odległości ponad 6000 kilometrów.

Przewaga ludzkiego umysłu nad maszyną

Więc po co to wszystko? Odpowiedź kryje się w niezwykłych możliwościach naszej percepcji, których wciąż nie potrafimy zaprogramować w układach scalonych. Świadczą o tym wyjątkowe umiejętności, którymi astronauci wykazali się podczas lotu:

• Błyskawiczna adaptacja: maszyna potrzebuje tygodni planowania, by zmienić obiektyw lub skierować czujniki na interesującą skałę. Człowiek robi to w ułamku sekundy, reagując na bieżąco na zmieniające się otoczenie.
• Czułość na detale: oko astronauty potrafi w locie wyłapać subtelne przejścia barw. Załoga błyskawicznie zameldowała o specyficznych, zielonych i brązowych odcieniach wokół płaskowyżu Aristarchus, dając geologom gotowe wskazówki badawcze.
• Naturalne poczucie przestrzeni: dzięki ludzkiemu refleksowi astronauci dostrzegli mikroskopijne błyski uderzających w powierzchnię mikrometeorytów, podając naukowcom na Ziemi bezcenny, przestrzenny kontekst zjawisk.

Emocje ważniejsze niż suche fakty

Eksperci nie ukrywają jednak, że pierwsze misje nowego programu mają do spełnienia jeszcze jeden, równie ważny cel. Jak przyznaje geolog planetarny Clive Neal, chodzi tu przede wszystkim o mocne „narzędzie PR-owe”. NASA chce ponownie rozbudzić w społeczeństwie ekscytację eksploracją wszechświata.

To właśnie te budowane na nowo emocje – śledzenie relacji na żywo, słuchanie naturalnego zachwytu w głosach załogi i to jedno, epokowe ujęcie Wschodu Ziemi (patrz zdjęcie powyżej) – stanowią fundament pod przyszłe wyprawy. Prawdziwe, wstrząsające odkrycia naukowe nadejdą bowiem dopiero w okolicach 2028 roku, gdy ludzie z narzędziami w dłoniach znów postawią stopy na obcej ziemi.

W kosmosie nie ma polityki ani technologii. Najbardziej ludzki moment misji Artemis II poruszył świat

Srebrny Glob jest już w Google Maps. Czy misja Artemis II i ludzie we wszechświecie mają jeszcze naukowy sens?

Astronauci misji Artemis II bezpiecznie wrócili do domu. Oni wrócili, a w głowach pojawiają się pytania. Od ponad pięciu dekad polegamy na chłodnych, elektronicznych oczach robotów. Znamy już powierzchnię naszego naturalnego satelity niemal na pamięć.

Załoga misji Artemis II przysłała na Ziemię niesamowite zdjęcia i pełne emocji relacje, ale w dobie wszechobecnych sond i laserowych skanerów rodzi się ważne pytanie: czy wysłanie człowieka to wciąż przełom naukowy, czy jedynie sprawna zagrywka wizerunkowa?

To trochę tak, jakbyśmy wracali w miejsce, które znamy doskonale z wirtualnych map i satelitarnych zdjęć, ale dopiero gdy stajemy tam osobiście, zaczynamy je naprawdę rozumieć. Być może właśnie o to chodzi w Artemis II – nie o nowe, twarde dane z sensorów, ale o zupełnie nową perspektywę. Z matematycznego punktu widzenia to maszyny wygrywają w przedbiegach. Sondy, takie jak Lunar Reconnaissance Orbiter, krążą zaledwie 50 kilometrów nad powierzchnią, dostarczając obrazy o doskonałej wręcz szczegółowości. Astronauci statku Orion obserwowali ten sam teren z odległości ponad 6000 kilometrów.

Przewaga ludzkiego umysłu nad maszyną

Więc po co to wszystko? Odpowiedź kryje się w niezwykłych możliwościach naszej percepcji, których wciąż nie potrafimy zaprogramować w układach scalonych. Świadczą o tym wyjątkowe umiejętności, którymi astronauci wykazali się podczas lotu:

• Błyskawiczna adaptacja: maszyna potrzebuje tygodni planowania, by zmienić obiektyw lub skierować czujniki na interesującą skałę. Człowiek robi to w ułamku sekundy, reagując na bieżąco na zmieniające się otoczenie.
• Czułość na detale: oko astronauty potrafi w locie wyłapać subtelne przejścia barw. Załoga błyskawicznie zameldowała o specyficznych, zielonych i brązowych odcieniach wokół płaskowyżu Aristarchus, dając geologom gotowe wskazówki badawcze.
• Naturalne poczucie przestrzeni: dzięki ludzkiemu refleksowi astronauci dostrzegli mikroskopijne błyski uderzających w powierzchnię mikrometeorytów, podając naukowcom na Ziemi bezcenny, przestrzenny kontekst zjawisk.

Emocje ważniejsze niż suche fakty

Eksperci nie ukrywają jednak, że pierwsze misje nowego programu mają do spełnienia jeszcze jeden, równie ważny cel. Jak przyznaje geolog planetarny Clive Neal, chodzi tu przede wszystkim o mocne „narzędzie PR-owe”. NASA chce ponownie rozbudzić w społeczeństwie ekscytację eksploracją wszechświata.

To właśnie te budowane na nowo emocje – śledzenie relacji na żywo, słuchanie naturalnego zachwytu w głosach załogi i to jedno, epokowe ujęcie Wschodu Ziemi (patrz zdjęcie powyżej) – stanowią fundament pod przyszłe wyprawy. Prawdziwe, wstrząsające odkrycia naukowe nadejdą bowiem dopiero w okolicach 2028 roku, gdy ludzie z narzędziami w dłoniach znów postawią stopy na obcej ziemi.

W kosmosie nie ma polityki ani technologii. Najbardziej ludzki moment misji Artemis II poruszył świat

Srebrny Glob jest już w Google Maps. Czy misja Artemis II i ludzie we wszechświecie mają jeszcze naukowy sens?

Astronauci misji Artemis II bezpiecznie wrócili do domu. Oni wrócili, a w głowach pojawiają się pytania. Od ponad pięciu dekad polegamy na chłodnych, elektronicznych oczach robotów. Znamy już powierzchnię naszego naturalnego satelity niemal na pamięć.

Załoga misji Artemis II przysłała na Ziemię niesamowite zdjęcia i pełne emocji relacje, ale w dobie wszechobecnych sond i laserowych skanerów rodzi się ważne pytanie: czy wysłanie człowieka to wciąż przełom naukowy, czy jedynie sprawna zagrywka wizerunkowa?

To trochę tak, jakbyśmy wracali w miejsce, które znamy doskonale z wirtualnych map i satelitarnych zdjęć, ale dopiero gdy stajemy tam osobiście, zaczynamy je naprawdę rozumieć. Być może właśnie o to chodzi w Artemis II – nie o nowe, twarde dane z sensorów, ale o zupełnie nową perspektywę. Z matematycznego punktu widzenia to maszyny wygrywają w przedbiegach. Sondy, takie jak Lunar Reconnaissance Orbiter, krążą zaledwie 50 kilometrów nad powierzchnią, dostarczając obrazy o doskonałej wręcz szczegółowości. Astronauci statku Orion obserwowali ten sam teren z odległości ponad 6000 kilometrów.

Przewaga ludzkiego umysłu nad maszyną

Więc po co to wszystko? Odpowiedź kryje się w niezwykłych możliwościach naszej percepcji, których wciąż nie potrafimy zaprogramować w układach scalonych. Świadczą o tym wyjątkowe umiejętności, którymi astronauci wykazali się podczas lotu:

• Błyskawiczna adaptacja: maszyna potrzebuje tygodni planowania, by zmienić obiektyw lub skierować czujniki na interesującą skałę. Człowiek robi to w ułamku sekundy, reagując na bieżąco na zmieniające się otoczenie.
• Czułość na detale: oko astronauty potrafi w locie wyłapać subtelne przejścia barw. Załoga błyskawicznie zameldowała o specyficznych, zielonych i brązowych odcieniach wokół płaskowyżu Aristarchus, dając geologom gotowe wskazówki badawcze.
• Naturalne poczucie przestrzeni: dzięki ludzkiemu refleksowi astronauci dostrzegli mikroskopijne błyski uderzających w powierzchnię mikrometeorytów, podając naukowcom na Ziemi bezcenny, przestrzenny kontekst zjawisk.

Emocje ważniejsze niż suche fakty

Eksperci nie ukrywają jednak, że pierwsze misje nowego programu mają do spełnienia jeszcze jeden, równie ważny cel. Jak przyznaje geolog planetarny Clive Neal, chodzi tu przede wszystkim o mocne „narzędzie PR-owe”. NASA chce ponownie rozbudzić w społeczeństwie ekscytację eksploracją wszechświata.

To właśnie te budowane na nowo emocje – śledzenie relacji na żywo, słuchanie naturalnego zachwytu w głosach załogi i to jedno, epokowe ujęcie Wschodu Ziemi (patrz zdjęcie powyżej) – stanowią fundament pod przyszłe wyprawy. Prawdziwe, wstrząsające odkrycia naukowe nadejdą bowiem dopiero w okolicach 2028 roku, gdy ludzie z narzędziami w dłoniach znów postawią stopy na obcej ziemi.

W kosmosie nie ma polityki ani technologii. Najbardziej ludzki moment misji Artemis II poruszył świat

:stargif: 𝑷𝒐𝒓 𝒒𝒖𝒆́ 𝒍𝒂 𝑺𝒆𝒎𝒂𝒏𝒂 𝑺𝒂𝒏𝒕𝒂 𝒔𝒆 𝒎𝒖𝒆𝒗𝒆 𝒄𝒂𝒅𝒂 𝒂𝒏̃𝒐 :stargif:

¿Te has preguntado alguna vez por qué la Semana Santa nunca cae en la misma fecha?
La respuesta no está solo en la religión.
También está en el cielo.

Todo se remonta al año 325, cuando el emperador Constantino I reunió a obispos de todo el mundo cristiano en el famoso Concilio de Nicea.
Allí se decidió una regla que todavía hoy sigue marcando el calendario:

La Pascua se celebraría el primer domingo después de la primera luna llena tras el equinoccio de primavera.

Es decir: astronomía y religión trabajando juntas.

Ese cálculo aseguraba dos cosas.
Primero, que la fiesta siempre cayera en domingo, el día en que los cristianos recordaban la resurrección.
Y segundo, que no coincidiera exactamente con la Pascua judía, el Pésaj, aunque ambas celebraciones siguen estando relacionadas históricamente.

Desde entonces, cada año se mira al cielo —literalmente— para fijar la fecha.

Pero la Semana Santa no es solo una cuestión de calendario.
Detrás de cada símbolo hay siglos de historia.

La Cuaresma, por ejemplo, nace del recuerdo de los cuarenta días de ayuno de Jesús en el desierto.
Durante siglos fue un periodo muy estricto: se reducía la comida, se evitaba la carne y se practicaban actos de penitencia pública.

De ahí surgen muchas tradiciones populares.
Un ejemplo curioso son las torrijas.
No nacieron como un capricho dulce, sino como una forma práctica de aprovechar el pan duro durante el ayuno.
Pan, leche, huevo y azúcar: barato, energético y perfecto para épocas de abstinencia.

Las procesiones tampoco existieron siempre como las conocemos.
Gran parte de su forma actual se consolidó siglos después, especialmente tras el Concilio de Trento, cuando la Iglesia católica reaccionó frente a la Reforma protestante iniciada por Martín Lutero.

Los reformadores criticaban el culto a las imágenes.
La respuesta católica fue casi la contraria: mostrar esas imágenes con más fuerza que nunca.

Así nació el barroco religioso.
Las esculturas empezaron a ser increíblemente realistas: lágrimas de cristal, sangre tallada, expresiones de dolor muy intensas.
La idea era que incluso una persona analfabeta pudiera entender la historia de la pasión de Cristo solo con mirarla.

Las procesiones se convirtieron así en una especie de teatro sagrado en la calle.
Música, incienso, pasos, silencio… todo pensado para provocar emoción.

También nacieron o se consolidaron las cofradías, asociaciones de fieles que organizaban estos actos y practicaban la penitencia pública.

Y aquí aparece uno de los elementos más llamativos de la Semana Santa: los nazarenos con capirote.

El origen del atuendo es más antiguo y bastante duro.
Durante la Inquisición, algunos penitentes o condenados debían vestir una túnica llamada sambenito y un gorro cónico como señal pública de su pecado.
Con el tiempo, las cofradías adaptaron esa prenda y le añadieron el antifaz.

El sentido cambió por completo: el penitente se cubría el rostro para que solo Dios conociera su sacrificio, sin orgullo ni reconocimiento público.
El capirote, además, apuntando hacia arriba, simbolizaba la oración elevándose hacia el cielo.

Muchas de estas tradiciones se fijaron definitivamente en los siglos XVI y XVII, pero la historia del papado había pasado antes por épocas mucho más turbulentas.
De hecho, los cronistas medievales hablan de una etapa llamada “pornocracia papal”, cuando familias aristocráticas romanas llegaron a controlar el papado.

Entre las figuras más influyentes estuvieron Teodora y su hija Marozia, capaces de colocar y quitar papas según las alianzas políticas del momento.
Fue una etapa caótica que los historiadores llaman también saeculum obscurum, la edad oscura del papado.

Con el tiempo la Iglesia fue reorganizando su estructura, reforzando normas y tratando de recuperar autoridad moral.

Y así, siglos después, quedó esa mezcla tan peculiar que hoy llamamos Semana Santa:
un calendario marcado por la luna, tradiciones nacidas del ayuno, arte barroco pensado para emocionar y procesiones que son al mismo tiempo fe, historia y cultura popular.

Una herencia que sigue viva.

Porque, al final, cuando llega la primavera y aparece esa luna llena que marca la Pascua… medio mundo vuelve a detenerse.

▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣

#historia #semanasanta #historiadelmundo #curiosidadeshistoricas #edadmedia #historiadelaiglesia #tradiciones #cultura #astronomia #ecosdelpasado

Sim, a chamada da notícia é bizarramente viralatista: "“NASA brasileira” abre cursos online gratuitos com vagas em todo o país com temas que vão de astronomia à foguetes"
Mas, são cursos gratuitos e, espero que bons, sobre assuntos científicos muito legais.
https://www.sociedademilitar.com.br/2026/03/nasa-brasileira-abre-cursos-online-gratuitos-com-vagas-em-todo-o-pais-com-temas-que-vao-de-astronomia-a-foguetes-amz.html

#viralata #Brasil #AEB #AgenciaEspacialBrasileira #astronomia #cienciapop #popscience

Muy buena nota a Florencia Reichmann sobre contaminacion lumínica. La conozco, colaboro en un proyecto con ella y es probablemente la persona que más sabe sobre este tema en el país https://ladiaria.com.uy/ambiente/articulo/2026/3/florencia-reichmann-no-hay-ninguna-reglamentacion-ni-normativa-que-limite-la-emision-de-luz-nocturna-artificial-en-uruguay/
#contaminación #lumínica #contaminacionluminica #lightpollution #darksky #uruguay #gestionambiental #astronomía #astronomy

"Il progetto nasce dall’incontro tra Elisa Nichelli, astrofisica, divulgatrice, giornalista scientifica, psicologa e appassionata lettrice, e Marco Castellani, astronomo, divulgatore, autore e lettore instancabile. Due voci dell’Inaf di Roma, che condividono un approccio comune: quello di attraversare il cielo con lentezza e meraviglia, lasciando che siano le storie – scientifiche, ma soprattutto letterarie – a guidare il racconto."

https://www.media.inaf.it/2026/03/24/podcast-tra-le-righe-del-cielo/

#podcast #inaf #astronomia #libri