#persefone — Public Fediverse posts

¡Feliz #ViernesDeMitilogíaGriega !

Como aún estamos en #mermay, hoy os traigo una figura muy adecuada: las #sirenas.

En nuestro imaginario, las sirenas tienen cola de pez y busto y rostro de mujer y son muy cuquis. Pero en la #mitologíagriega son mucho más terribles: tienen cuerpo de ave, cabeza y/o busto de mujer. Tenían una voz preciosa y con su canto atraían a los barcos para que se estrellaran en sus rocas y comerse a los marineros.

Sí, la femme fatale no se inventó anoche.

Las #sirenas protagonizan varios mitos que tienen que ver con travesías en el mar, y esto tiene sentido. Originalmente, eran doncellas de #Perséfone , y #Deméter, cuando fue en busca de su hija les dio alas para que pudieran otear el paradero de la joven #Kore.

El cameo más famoso de las sirenas es en #LaOdisea. #Circe (quien se merece otro episodio de Viernes de Mitología Griega) advierte a #Odiseo del peligro de encontrárselas.

Odiseo sabe que si oye su voz, será su perdición, pero no quiere renunciar a la simple curiosidad y tentación de conocer ese embrujo. Así, urde un plan: hace que sus marineros se pongan tapones de cera y les pide que le amarren al mástil. De esa manera, podrá escucharlas sin caer en la tentación de arrojarse al mar.

Y la cosa sale bien. Bien, en el sentido de que sale vivo.

Cuando pasan por las rocas de las sirenas, éstas se marcan sus temazos y las muy puñeteras le tientan con lo que Odiseo más desea: el conocimiento. Ellas le prometen que, si detiene el navío, le contarán secretos del mundo jamás revelados a nadie. En la película #Ulises (1954) y en #Epic, imitan la voz de #Penélope, la esposa de Odiseo que le espera fielmente en el hogar.

Odiseo clama por ser liberado y sus marineros, que están con tapones, no lo oyen. Incluso les hace gestos con el rostro, pero se mantienen fieles a la promesa de no liberarlo.

#culturagriegaantigua

Primero fueron a raptar a Helena, quien entonces estaba soltera, o sea, antes de casarse con Menelao y fugarse con Paris. O sea, antes de la #GuerraDeTroya. Esto salió regu, porque Cástor y Pólux, hermanos de Helena (y quienes más adelante se convertirían en la constelación de Géminis), la rescataron y Teseo se tuvo que aguantar. Cástor y Pólux, como venganza, secuestraron a la madre de Teseo (Etra) y a la hermana de Pirítoo (Fisadia) y las entregaron como esclavas a Helena.

Cuando tocó ir a por Perséfone, a #Teseo le entró el cague (con la lección aprendida de lo regu que le había salido su intento de casarse con Helena) y le dijo a #Pirítoo que igual intentar hacer lo mismo con una diosa no era buena idea. Pero Pirítoo, como no había aprendido nada aún, seguía viniéndose arriba, e incluso decía que Perséfone le pertenecía. Y Cerbero también, porque ya que nos flipamos, nos flipamos del todo.

Aquí llega la parte más graciosa: #Hades les ve y, como no es tonto, se imagina lo que hay. Les invita a un banquete y les hace sentarse en unos tronos llamados "tronos del Leteo" (el Olvido). Cuando les preguntan qué hacen allí, #Pirítoo le reconoce con un par que viene a llevarse a #Perséfone (y en varias fuentes hasta subraya que no viene a cortejarla, sino a llevársela tal cual).

Esto a Hades le sienta de maravilla, como os podéis imaginar.

Unas serpientes retienen a los reyes flipados, mientras que las #Erinias (personificación de los remordimientos de conciencia) les azotan.

Mientras, Heracles estaba haciendo sus trabajos (otro mito del que hablaré otro día), y uno de ellos era reducir a Cerbero, lo cual explicaría por qué Teseo y Pirítoo pudieron pasar perfectamente al Inframundo.

Heracles ve el percal y negocia con Hades para liberarles. Yo que sé, Hades, están en esa edad y se les ha ido la pinza. Hades sólo accede a liberar a Teseo, que sólo había venido a acompañar y ni siquiera estaba muy convencido.

#mitologíagriega #culturagriegaantigua

¡Feliz #ViernesDeMitologíaGriega ! Hoy, por ser #ViernesSanto, os traigo un mito que va de #Inframundo, de pasarse la eusebia por el forro y sacar el hubris a tope. Y de llevar regu la crisis de la mediana edad.

Uno de mis #mitos favoritos: el mito del "No hay huevos", el viaje de #TeseoYPirítooEnElInframundo.

Aquí tenemos dos héroes, muy amigos entre ellos (según Ovidio eran amantes, porque no se despegaban ni con agua hirviendo): Teseo, rey de Atenas, el mismo del laberinto del Minotauro. Y, por otro lado, Pirítoo, rey de del pueblo de los lápitas en Tesalia. Ambos habían protagonizado otras historias de las que hablaremos otro día. En este mito, ambos estaban viudos y con una crisis de mediana edad importante. Pero en vez de apuntarse a hacer CrossFit o comprarse una moto, decidieron volver a creerse jovenzuelos con: buscar una nueva esposa.

Los dos además tenían una idea de sí mismos un poco flipada (lo cual nos lleva al hubris que se trata en este mito). A ellos no les valía una princesa cualquiera. Entonces se vinieron arriba. Teseo elegió para él a Helena de Esparta (recordemos que es la mujer más bella del mundo) y Pirítoo a #Perséfone, diosa de la primavera y reina del Inframundo.

Yo creo que no eligieron a Afrodita por vergüenza.

En un no hay huevos que ha trascendido el espacio y el tiempo, se prometieron acompañarse mutuamente a raptar a ambas. Ya sabemos que el rapto, en mitología griega, suele ser una metáfora de matrimonio, pero aquí con todo el contexto y las consecuencias asumimos que es un rapto al uso y pasándose por el forro cosas como el cortejo o pedir permiso al padre.

#mitologíagriega #culturagriegantigua

Once upon a time, before I was a battle-jacket-wearing, corpse-paint-adorned, trve-metal warrior of the highest order, I was a high-school prog nerd. The djent wave was cresting just as I began to really delve deeper into music, and the hordes of technical, djenty bands with ultra-modern production and surprising amounts of melody still sit near and dear to my heart, even if I rarely reach back into the Sumerian-scented pile in my regular listening habits. 1 That’s why when I saw the promo for Hiraeth, the 2nd album by Brazilian prog metallers Abstracted, with comparisons to The Contortionist, The Human Abstract, and Between the Buried and Me, I couldn’t help but get a little excited at the prospect of newer music tapping into those formative sounds. Abstracted have been a band since 2013, and their long-gestating debut record, 2022’s Atma Conflux, was an effective and varied slab of djenty progressive death metal, marred by tepid production and less-than-stellar clean vocals. More than anything, though, it showed potential as a record brimming with ideas that was so close to being great. With Hiraeth, can the Brazilian group finally unify their influences into something more than the sum of their parts?

On Hiraeth, Abstracted demonstrates a thorough understanding of contemporary progressive metal styles and integrates them into something all their own. The band’s main sound is a djent-fueled take on modern progressive death metal, closest to early-era The Contortionist in its blending of odd-meter riffery, post-rock-influenced textures, and an enticing contrast between melancholic space-age cleans and technical 6-string chugs. Abstracted balance this with more traditional Haken-esque classic prog turnarounds and jazz breaks (“Sirens”), fast-paced Between the Buried and Me riff marathons (“To Quench This Insatiable Thirst”), and harmonic nuance within darker moments à la Persefone (“Requiem”). The result is a varied and dynamic set of tunes that glide effortlessly between impressive riff-fueled aggression and cathartic melodies. Songs like “The Utter End” and “The Barren Grave of God” demonstrate the band’s ability to naturally move from strength to strength without missing a beat, unfolding across expansive guitar arpeggios, delightfully off-kilter breakdowns, virtuosic solos, and powerful musical climaxes.

Hiraeth by Abstracted

This level of fluidity and genre cohesion on Hiraeth is only made possible by the high level of musicianship Abstracted display. Guitarists José Consani and Leonardo Brito give varied performances that successfully meld more djent-centric playing with classic death metal sensibilities and demonstrate keen melodic ears with dense jazz chords and powerful lead lines. Drummer Fernando Pollen blends Latin grooves with acrobatic modern metal flourishes, and the production’s more natural drum tone allows his dynamic nuances to guide several songs. 2 On bass, Riverton Alves turns in a thoroughly warm and jazz-based, Cynic-flavored performance that shines during quieter moments, while keyboardist Carol Lynn supplies plenty of atmosphere through subtle synth textures and steps to the forefront a few times with quirky, but effective synth lines reminiscent of Diego Tejeida. Together, this ensemble breathes plenty of life into a style of music that can often feel over-processed, and their performances help to unify this collection of songs into a cohesive whole.The only elements of Hiraeth that aren’t immediately impressive are the vocals and the production. Rosano Pedro Matiussi delivers an impassioned performance, and his vocal lines often fit the songs well, but his clean singing lacks a certain impact or personality to elevate good moments into great ones. Initially, this was enough to deter me from really digging deeper and appreciating the songcraft on display, but the singing grew on me quite a bit with time. Similarly, his death growls are solid, if not one-note, and they feel like they exist more so to fill a role than to accent particular sections. This could potentially be the production’s fault, as Hiraeth sounds generally good and more natural than the swaths of overproduced modern prog 3 but lacks a certain sonic clarity, occasionally making especially dense sections harder to parse. There’s a distinct lack of reverb on the harsh vocals, and I can’t help but wonder if a stronger mix could fit the layered clean singing a bit better. Matiussi’s vocals are far from bad, and there are parts like the somber intro to “Requiem” where he sounds great, but when everything else is operating at such a high level, they feel like a weak link.

With Hiraeth, Abstracted have delivered an impressive piece of modern progressive metal. This record is a grower for sure, with dense and layered compositions often revealing their clever construction and intense interconnectedness only after repeated spins. Even if the vocals leave a little to be desired, the Brazilian group has successfully combined the sounds of several of the best modern prog bands into something exciting and nuanced.

Rating: Good
DR: 5 | Format Reviewed: 320 kbps mp3
Label: M-Theory Audio
Websites: abstractedmetal.bandcamp | facebook.com/abstractedbr
Releases Worldwide: February 20, 2026

Fa anys em vaig llegir el llibre del que parla i els Misteris Eleusins sempre m'han cridat molt l'atenció per diversos motius.
Per cert, Mintha (Menta), era una nàiade i la única amb qui Hades va posar les banyes a Persèfone, anteriorment anomenada Kore (donzella), la seva esposa i reina dels morts, filla de Deméter (que ve de Dea Mater -deessa mare-) deessa de l'agricultura i, clar, dels cereals.

La Menta formava part dels ritus funeraris. La meva teoria és que aquesta associació sorgeix del fet que la menta sembla morir però rebrota dels rizomes que es mantenen vius sota terra quan les condicions exteriors no li són favorables. I de la seva capacitat de reproduir-se i escampar-se, però no per llavor, sinó precisament per aquests rizomes (que són tiges subterrànies), com si creixés del seu esquelet. I, encara més, com si d'un esquelet en poguessin créixer desenes de mentes noves.

Menta, representant el poder del reverdir, del reviure, és com una altra Persèfone, que mentre és reina de l'Hades, de l'inframón, res prospera, però quan ressorgeix, tot torna a la Vida.

És possible que la Menta sigui una reminiscència d'un ritus més antic que l'agricultura, que es va fondre amb la nova versió agrícola de Deméter i Core.

#mitologiagrega #mitologiagriega #plantodon #etnobotanica #arqueobotanica #mitologia #botanicamagica #mentha #hades #persefone

¡Ya estoy aquí!

Como último trabajo, Afrodita le ordenó a Psique que fuera al Inframundo a pedirle a #Perséfone un cofre donde había un poco de esencia de belleza, bajo el concepto de que no lo abriera.

Y pasó lo que pasó, que la curiosidad le pudo de nuevo a Psique. Al abrir el cofre cayó en un sueño profundo. Eros la encontró y suplicó a #Zeus y Afrodita que la hicieran inmortal y así poder casarse con ella. Y cumplieron este deseo y dieron su bendición a este amor.

Este mito está representado en mosaicos griegos, pero a nivel literario la fuente que es más popular es la Apuleyo, autor romano que recopilaba muchos mitos griegos heredados.

Ovidio (poeta romano amante de los retellings) cuenta que se transformó en mariposa

Se han hecho muchos análisis de este mito, pero el que me parece más interesante es qué representan las tareas que Afrodita le impone a Psique. No se tratan de "putadas", para vengarse de ella, sino un aprendizaje de la feminidad (aunque fuera bajo los estándares griegos). Psique aprende tareas que se esperaban de una mujer: clasificar granos (que debe moler), tejer (de ahí sacar la lana), ir a por agua al pozo (o a las cascadas) y su socialización con otras mujeres (de ahí que se la invite a conocer a Perséfone, quien también pasó de niña a esposa).

Psique vuelve a caer en su debilidad humana y traiciona su pacto de nuevo, pero la súplica de Eros y el perdón de Afrodita simbolizan cómo el amor se impone al rencor.

Espero que este #ViernesDeMitologíaGriega os haya gustado y que Afrodita llene vuestro viernes de gozo. Si queréis invitarme a un té o una hidromiel, podéis hacerlo aquí:
https://ko-fi.com/lauralunamodel

#mitologíagriega #culturagriega

Lore Olympus: Hades and Persefone By Kappurucosplay kappurucosplay.com Los Angeles Comic Con #loreolympus #hades #persefone #anime #cosplay #flickr #photography #losangeles #comiccon flic.kr/p/2ryH87b

Anyone here up for #Persefone and #Tesseract tonight? 🤘

#beprog2025 #barcelona #progmetal

Asphodelus cerasiferus
Porrassa, gamó, albó, asfodel...

És una planta de la família de l'all i la ceba.
Comestible, però...
Com molts aliments silvestres, cal saber com preparar-la, perquè en ser més riques en principis actius, són més nutritives, més medicinals, però també poden ser més tòxiques que les cultivades que, com explicaré a la xerrada d'aquest dissabte a Escornalbou, han perdut nutrients i virtuts per guanyar hidrats de carboni i aigua.

La medicina popular i tradicional ha recorregut als tubercles de la porrassa per al mal d'orella, en oleat; per la tos i els problemes respiratoris i urinaris en decocció en ús intern; i pels èczemes i altres problemes cutanis, ferides, cops i morenes, en emplastre.

Com a aliment, ha sigut molt apreciat des de ben antic, però sempre remullat i/o cuit, llençant després l'aigua, o fermentat, per a eliminar amb aquests processos els tòxics asfodelina i asfodelòsid. Tant les fulles com els tubercles.

Les llavors, en canvi, es poden menjar sense aquests passos previs, tot i que se solien torrar. Tenen mucílag i es barrejaven en grans quantitats amb la massa del pa.

A l'antiga Grècia, un plat comú eren els tubercles cuits al caliu, entremig de les cendres.
També els podem fregir, després d'haver-los remullat prèviament.

Les inflorescències immadures i les fulles, també s'han menjat arreu. De fet, la purrussalda, un plat típic d'Euskadi, es feia originalment amb les parts baixes i tendres de les fulles d'Asphodelus albus, una parenta també comestible.

A Grècia, també, per un procés que no he aconseguit trobar, dels tubercles se n'extreien els sucres per fer-ne un edulcorant. Perquè en té forces, i per això en alguns llocs s'ha fet servir per fer-ne begudes alcohòliques.

A les seves parts subterrànies també se'ls han trobat aplicacions en l'artesania, com a tint groc i, seques i fetes pols, com a goma per enganxar sabates i altres treballs.

Finalment, com tantes plantes, ha tingut un lloc en l'espiritualitat mediterrània. Planta consagrada a Persèfone i Hades, els guardians de l'inframón. Es deia que entapissa els Camps Elisis, una de les zones del món dels morts, on van a descansar les deesses i déus, i les ànimes dels herois i heroïnes i tot ésser que mereixi tal glòria.
També s'hi ha recorregut com a protector i per a realitzar exorcismes.

https://www.floracatalana.cat/flora/vasculars/taxons/VTax3515
.
.
.
.
.
.
#asphodelus #gamon #etnobotanica #remeistradicionals #remeisnaturals #remeierescatalunya #remeieria #medicinatradicional #persefone #mitologia #mitologiagriega #tintsnaturals #silvestrescomestibles #rewilding #flora #fitoterapia
#saludnatural #salutnatural

De waarde van mythen

Ergens in de zesde eeuw v.Chr. begonnen de mensen te twijfelen aan de goden. Misschien deden ze dat eerder ook, maar daarover hebben we geen geschreven bronnen. Een joodse auteur haalde uit naar “goden van zilver en goud, gemaakt door mensenhanden”, die weliswaar een mond en ogen hadden maar niet konden spreken of zien.noot Psalm 115.4-5. Een van zijn tijdgenoten, de Griek Xenofanes, constateerde dat de Ethiopische goden platte neuzen hadden en een zwarte huid, terwijl de Thraciërs zeiden dat hun goden blauwe ogen en rood haar hadden. Als dieren zouden kunnen tekenen, insinueerde Xenofanes, zagen hun goden eruit als runderen, paarden of leeuwen.noot Xenofanes, fragment 16. Een derde tijdgenoot, Pythagoras, beweerde dat de dichters Homeros en Hesiodos in de Onderwereld werden bestraft omdat ze feitenvrije verhaaltjes over het goddelijke hadden opgehangen.noot Vgl. Diogenes Laertios, Levens van de filosofen 8.21.

Rationalisering

Tja, die verhaaltjes. De mensen hielden van hun mythen, maar het was waar: die aloude vertellingen waren wel erg vreemd. De Griekse onderzoeker Herodotos van Halikarnassos toonde een manier om er desondanks mee verder te gaan: sommige mythen vielen te lezen als beschrijvingen van de natuur. Ik heb op deze blog al eens verteld dat hij een mythe over Poseidon als schepper van het Tempe-ravijn combineerde met het feit dat deze godheid “aardschokker” werd genoemd, en dat Herodotos redeneerde dat de mythe ging over een aardbeving.noot Herodotos, Historiën 7.129. Deze manier om mythen te lezen is in de achttiende eeuw in West-Europa weer opgepakt, en je hoort nog weleens beweren dat mythen dienden om de natuur te verklaren.

Allegorese was een andere manier om de oude verhalen te rationaliseren. De goden in de homerische epen volgden een gedragscode die latere generaties niet deelden, maar men wilde de poëzie niet terzijde schuiven als betekenisloos. Daarom nam men aan dat er een diepere betekenis moest zijn dan de letterlijke. De beroemde scène uit de Odyssee waarin de liefdesgodin Afrodite haar man Hefaistos bedriegt met de oorlogsgod Ares, viel dan te lezen als een verhaal over de twee tegengestelde principes die het universum zouden beheersen: aantrekking en conflict.noot Homeros, Odyssee 8.266-369. Een vroegchristelijke auteur las het joodse verbod op het eten van varkensvlees als een gebod je niet als varken te gedragen.noot Brief van Barnabas 10.3-11. Het is niet moeilijk te zien dat het sprookje van Amor en Psyche, “liefde en ziel”, is ontworpen om allegorische te lezen.

Een derde benadering was het euhemerisme waarover ik al eerder blogde. Het komt erop neer dat mythen worden uitgelegd alsof ze gaan over verdienstelijke koningen, die als weldoeners optraden voor de mensheid. Die verleende hun eerbewijzen en ging daarmee door na hun dood, en zo zou religie zijn ontstaan. In een wereld waarin men een Alexander de Grote of een Romeinse keizer goddelijke eerbewijzen toekende, was dit zo vreemd niet.

Moet je mythen wel rationaliseren?

Ik behandel deze materie in mijn eind januari te verschijnen boek over Filon van Byblos, Goden en halfgoden. En terwijl ik ermee bezig was, begon ik woorden te vinden voor een ergernis die ik al jaren voel bij de navertellingen van antieke mythen. Niet zelden zit daar een element van rationalisering in. Mijn punt is: waarom? Waarom moeten we de mythen, die nooit bedoeld zijn geweest om uitgelegd te worden, voorzien van een interpretatie?

Begrijp me niet verkeerd: elke vertaling is al uitleg. In mijn stukje over Herakles heb ik het ook gedaan. Eigenlijk is heel ons kennen interpretatie. Maar waarom zou je daar verder mee gaan en bijvoorbeeld aan het verhaal over de roof van Persefone toevoegen dat het feitelijk gaat over seizoenwisseling?

De gedachte die bij me opkwam – of beter: de woorden die ik vond voor een al eerder gevoelde ergernis – is of we zo niet het kind weggooien met het badwater. Nogal wat mythen – niet allemaal, zie Amor en Psyche – zijn helemaal niet bedoeld om te worden gerationaliseerd, noch natuurwetenschappelijk noch allegorisch noch euhemerisch noch anders. Deze verhalen zijn, om zo te zeggen, voor-rationeel. Ze documenteren een antiek proces van vrije associatie. Psychologen gebruiken dat om de denkwijzen van hun cliënten te doorgronden. En is de waarde van mythen niet dat wij, levend in een meer rationele tijd, via onuitgelegde verhalen contact maken met een vergeten, voor-rationele denkwijze?

Ik weet niet of het zo is. Maar tijdens het schrijven aan Goden en halfgoden speelde deze gedachte meer dan eens door mijn hoofd. Ik vond een manier om een oud gevoel van onbehagen te verwoorden. Wat mij betreft is het boek dus al geslaagd en ik hoop dat u dat straks ook zo zult vinden. Maar dan moet u het wel eerste lezen en dus bestellen.

Ik organiseer in het voorjaar van 2025 een reis naar de vernieuwde musea van Beieren. Door mee te gaan helpt u deze blog gratis te houden. Maar u kunt natuurlijk ook een van mijn boeken kopen (en lezen), een cursus doen, of doneren. U kunt de blog ook volgen via het Whatsapp-kanaal.

#Afrodite #allegorese #AmorEnPsyche #Ares #euhemerisme #Euhemeros #Hefaistos #HerodotosVanHalikarnassos #Hesiodos #Homeros #mythologie #Persefone #Poseidon #Pythagoras #Tempe #varken #Xenofanes

My Album Of The Year is: "Lingua Ignota Pt. 1" by Persefone.

I chose the album as my AOTY because I was eagerly awaiting the release and not a single song on the EP disappoints! Every single one picks me up and combines the familiar Persefone sound without being stingy with refreshing new elements. I attended their live concert shortly after the releases and couldn't be happier! Great band, awesome show, nice crowd! Can't wait for Pt. 2! 😍

There were 3 more candidates for my AOTY. In order of preference:

TesseracT - War of Being
DVNE - Voidkind
VOLA - Friend of a Phantom

#aoty #aoty2025 #metal #album #releases #persefone #vola #dvne #tesseract #music

2/10

well an #EP again, but this release from #Persefone is sooo good, it had to be! I don’t think I have to say much about this band at all. #ProgressiveMetal at it finest from #Andorra
#AOTY2024 #TentinsReleaseMonth

Lingua Ignota: Part I - EP by Persefone (https://album.link/de/i/1716091695)

#wacken2024 #Persefone #progressivemetal
Für mich der perfekte Abschluss. Danach steck ich' s auf für dieses Wacken.

@WeirdProg

#Persefone: Lingua Ignota: Part I

https://album.link/i/1716091695

#MelodicDeathMetal #ProgressiveMetal

#nowplaying Spiritual Migration by #Persefone

#metal #progressivemetal #progmetal

Love this EP. Looking forward to Part 2.

https://persefone.com/

#nowplaying #persefone #progmetal #progdeathmetal

This week in @DXMacGuffin's #ProgTuesday, a two men (and an epic beard!) band:

Iapetus: For Creatures Such as We

https://song.link/h82nhmt4bfvhr

FFO #NeObliviscaris #Persefone #Wilderun

#TheMetalDogArticleList
#MetalInjection
Album Review: PERSEFONE Lingua Ignota: Part 1
"By adding traditional metal elements laced together with clever song writing, Persefone have crafted a genius, modern metal album."

https://metalinjection.net/reviews/album-review-persefone-lingua-ignota-part-1

#Persefone #LinguaIgnota #Part1 #AlbumReview #MetalInjection #Reviews #ImportantInfo

#TheMetalDogArticleList
#MetalInjection
PERSEFONE Drops Massive New Single "One Word", Announces Upcoming EP Lingua Ignota: Part I
Technical and modern progressive metal elements drenched in melodic death metal influences.

https://metalinjection.net/video/persefone-drops-music-video-for-massive-new-single-one-word-announces-upcoming-ep-lingua-ignota-part-i

#Persefone #OneWord #LinguaIgnotaPartI #MassiveNewSingle #MusicVideo #UpcomingEP

stumbled upon #Persefone on #spotify and I am still just absolutely stunned how I am still getting into (new to me) #metal bands at my age.

these guys have just been flying completely under my radar. I'm sitting here listening to Spiritual Migration, which came out almost 10 years go, and just... total goosebumps. delicious.

#progmetal #prog #metalhead #progressivemetal #music