#mythologie — Public Fediverse posts

minotaurus
#35mm #color #debian #finepix #fujifilm #gimp #photography #rawtherapee #schweiz #streetphotography #switzerland #urban #x100f #zürich #turicum #minotaurus #minotaur #minotaure #mythologie #mythology #stier #bull #taureau #hardturmstrasse #kreis5

https://www.zuricum.photography/2026/10/minotaurus.html

Die 12 Rauhnächte: Zwischen Tradition, Bewusstsein und moderner Lebensführung: Ein integrativer Fachratgeber über liminale Zeit, kulturelle Symbolsysteme und ihre Anwendung im Alltag 🛡️⚔️💎
👉 #Buch bei Amazon: https://amzn.to/3XIIhR7 👈
#freyjaravn #ravnverlag #fachbuch #tradition #rauhnächte #Jahreskreisfeste #bräuche #spiritualität #rituale #altargestaltung #schildmaid #wikinger #vallhalla #skandinavien #runen #runenmagie #runenrituale #runenzauber #mythen #mythologie #symbol #germanen

Notre destin dans l’Univers

https://dandanjean.com/2026/10/12/notre-destin-dans-lunivers/

Le Kalevala, plongée dans les mondes finno-ougriens

#OndesPubliques #Mythologie #Poésie #Kalevala
Le Kalevala, plongée dans les mondes finno-ougriens

Schillers „Die Götter Griechenlandes“ – Die erklärte Welt und ihr verlorenes Gegenüber https://www.lesering.de/id/4952266/Schillers-Die-Goetter-Griechenlandes---Die-erklaerte-Welt-und-ihr-verlorenes-Gegenueber/ #DieGötterGriechenlandes #DieGötterGriechenlands #FriedrichSchiller #Gedichtanalyse #Buchrezension #Buchrezension #Mythologie #Rezension #Antike #Poesie

"Resonance: A Plague Tale Legacy", vous auriez minotaure de ne pas y jouer

#OndesPubliques #JeuxVideo #Antiquité #Mythologie
"Resonance: A Plague Tale Legacy", vous auriez minotaure de ne pas y jouer

Uri Tupka et les dieux - Critiques - 1001BD.com https://www.1001bd.com/index.php?/ecriturecritiques/uri-tupka-et-les-dieux-r6491/ Note : 3.5/5 @Delcourt #comics #mythologie #croyances #histoire

Die Antwort auf die Eureka! Frage des Tages

"griechischer Gott"

lautet: "PAN"

#Eureka #Kreuzworträtsel #Quiz #EurekaFrage #Mythologie

Eureka! Frage des Tages:

"griechischer Gott"

Kategorie: Mythologie
Schwierigkeit: Mittel

P ＿ ＿

Lösung als Antwort auf diesen Toot posten, um auf dem wöchentlichen Scoreboard zu landen!

#Kreuzworträtsel #Quiz #EurekaFrage #Mythologie

Wertiere - Berserker, Löwenmensch und Werwolf

https://www.br.de/radio/bayern2/sendungen/radiowissen/wertiere-berserker-loewenmensch-und-werwolf-100.html

#Audio #Werwolf #Berserker #Mythologie

Uri Tupka et les dieux - Critiques - 1001BD.com https://www.1001bd.com/index.php?/ecriturecritiques/uri-tupka-et-les-dieux-r6491/ Note : 3.5/5 @Delcourt #comics #mythologie #croyances #histoire

BD: 300 par Frank Miller

Note: 4/5

Acheter sur Amazon (lien affilié) https://link.amazon/B0iIpBdad
Vous pouvez nous faire une donation https://ko-fi.com/uneminutebd/

Le roi de Sparte part en guerre avec 300 soldats contre l'armée entière du roi de Perse... Qu'est-ce qui pourrait mal se passer ?

#BD #action #guerre #histoire #violence #tragedie #mythologie

Exposition jusqu'au 31 décembre 2026 au Musée départemental de la Céramique ezoux (Puy-de-Dôme) : "Satyres ! sérieux s'abstenir".

"Figures souvent considérées comme marginales dans la mythologie grécoromaine, les satyres sont pourtant des membres essentiels de la suite du dieu du vin (Dionysos chez les Grecs, Bacchus chez les Romains). L’exposition qui leur est consacrée les montre dans toute leur diversité : le plus souvent créatures mi-hommes, mi-bêtes, empruntant au cheval ses oreilles et sa queue, et parfois au bouc ses sabots..."
https://www.bnf.fr/fr/agenda/satyres-serieux-sabstenir-mythes-antiques-dathenes-lezoux
#GrèceAntique #Antiquité #histoire #mythologie #satyre #céramique #art #HistoireDeLart #PuytDeDôme #Lezoux #BNF

De chimaira van Arezzo

Ik heb het bovenstaande beeld maar één keer gezien, maar het maakte grote indruk. Ik vermoed dat het op iedereen indruk maakt, want werkelijk alles klopt aan dit beeld. Oké, niemand van ons heeft ooit een echte chimaira gezien, een monster uit de Griekse mythologie dat een vuurspuwende leeuw combineert met een geit en een slang, maar het leeuwendeel oogt levensecht. Volgens de bekendste mythe werd het ondier verslagen door Bellerofon.

Het beeld is in 1553 gevonden buiten de stadsmuren van Arrezo, de oude Etruskische stad Aretium, en lijkt kort na 400 v.Chr. te zijn vervaardigd. Dat was – als ik een wat subjectief oordeel mag geven – eigenlijk het moment van de grootste Etruskische culturele bloei. Vrijwel onmiddellijk daarna begonnen de Galliërs en Romeinen aan hun aanvallen op de Etruskische steden: laatstgenoemden annexeerden Veii in 396VC=392 v.Chr. en eerstgenoemden trokken zes jaar later plunderend zuidwaarts. In de vierde eeuw v.Chr. verloren de Etrusken hun politieke zelfstandigheid.

De makers

De opdrachtgever kon het breed laten hangen en vroeg voor deze klus kunstenaars uit het zuiden, mogelijk uit de omgeving van Capua, waar ateliers waren die de hele Italische markt bedienden. De bronswerkers die naar Arrezo kwamen, lijken daar te hebben samengewerkt met lokale smeden, want de inscriptie op de rechter voorpoot is in de Etruskische taal en geschreven met letters die gangbaar waren in het zuiden van Etrurië. Als je van rechts naar links leest, staat er TINŚ CVIL. Het laatste woord, cvil, is Etruskisch voor “geschenk”, terwijl Tinś zoiets betekent als “voor Tinia”, dat wil zeggen de Jupiter-achtige oppergod.

Wat de herkomst van de kunstenaars ook zij, de door hen vervaardigde chimaira is een meesterwerk. We zien het arme monster, dat al is getroffen door de wapens van zijn tegenstander: er sijpelt bloed uit zijn rechter dij en uit zijn geitennek. Hij lijdt pijn; angstig kijkt het, met opengesperde muil, naar degene die hem zal doden. Het is interessant dat hij niet heel erg omhoog kijkt, wat suggereert dat de makers van het beeld een tegenstander in gedachten hadden die te voet streed. Dat maakt het onwaarschijnlijk dat het gaat om Bellerofon, want die vloog op het gevleugelde paard Pegasos. Misschien was het wel een lokale Etruskische infanterist.

Een alternatief is dat het beeld nooit bedoeld is geweest om tegenover het beeld van een tegenstander te staan, ongeveer zoals het beeld is gereconstrueerd in de Antikensammlung in München. De aanname bij die moderne reconstructie is dat het beeld dus stond op een heel hoge sokkel, waarvan bij mijn weten geen sporen zijn gevonden.

Politiek

Tot slot. De Etrusken zijn altijd een politiek thema geweest: afhankelijk van de politieke wind nu eens een “authentiek” Italische bevolking met een eigen creativiteit, dan weer immigranten uit Anatolië. Zo was het al in de zestiende eeuw, toen het beeld werd gevonden en Cosimo I de’ Medici (“hertog van de republiek Florence”) het gebruikte als iets waar alle mensen uit alle steden van Toscane trots op konden zijn. Hier werd bewust gewerkt aan de gelijkstelling van de Toscaners aan de Etrusken, ongeveer zoals in deze tijd de Geldersen zich presenteerden als Bataven, de Duitsers als Germanen en de Ottomaanse sultan als Oost-Romeinse keizer. Tegelijk stelde het hem in staat om zichzelf te presenteren als een nieuwe Bellerofon.

Omdat het beeld niet helemaal compleet is teruggevonden, huurde Cosimo niemand minder dan Benvenuto Cellini in om een linkerpoot toe te voegen. De slangenstaart is ook een latere toevoeging.

Voor zover ik weet wil Arrezo, waar een mooie replica is opgericht, het origineel terug.

[Dit was het 551e voorwerp in onze onregelmatig verschijnende reeks museumstukken.]

Jahreskreisfeste: Das Rad des Jahres: Wissenschaftlich fundiertes Nachschlagewerk und Arbeitsbuch der acht Jahreskreisfeste 🛡️⚔️💎
👉 Buch bei Amazon: https://amzn.to/4ae9na4 👈
📚 #autorin #freyjaravn #ravnverlag
#Jahreskreisfest #bräuche #spiritualität #rituale #altargestaltung
#schildmaid #vikings #wikinger #vikingsvalhalla #vallhalla #wikingerblut #buch #skandinavien #runen #wolfsschatten #mythen #rabe #runenmagie #runenrituale #runenzauber #mythen #mythologie #symbol #germanen

„Tauche ein in die Welt der Yōkai! 🦊🌸👺

An meinem Stand erwartet dich mein liebevoll illustriertes Sachbuch „Kreaturen der Nachtparade“. Darüber hinaus findest du viele handgefertigte Artprints, Sticker und Postkarten mit den niedlichen Kitsune, der mysteriösen Yuki Onna, den grausamen Oni und noch vielen weiteren Dämonen, Geistern und Fabelwesen aus Japan!

Ob als Geschenk oder für dich selbst – hier findest du bestimmt ein neues Lieblingsstück!“

Wir dürfen Svenja Diefenbach dieses Jahr auf dem Minna No Matsuri begrüßen! 🥰✌️

Nicht mehr lange! 😱

#animexx #MinnaNoMatsuri #trier #matsuri #japanfest #japan #kultur #japantag #MangaDay #MangaDay2026 #art #artist #sticker #prints #mythologie #Daemonen

Metal aus Chicago: „Ikarus wird zu einer subversiven Figur“

https://www.woxx.lu/metal-aus-chicago-ikarus-wird-zu-einer-subversiven-figur/

1/21
#Linguistique #Mythologie #Langage

Et me revoilà pour vous donner des nouvelles des langues et du langage ! Attention le thread qui va suivre est très long, si vous voulez, vous pouvez lire son contenu directement sur le lien de mon blog.

Après un an d'absence je me lance dans un nouveau projet : il était une fois la voix. Dans cette série d'article on va parler ...... des origines du langage ! Je ne promets pas de publier régulièrement vu qu'il y a un travail monstre de recherche pour synthétiser au mieux toutes les connaissances sur les origines du langage.

Prêt-e ? On est parti pour une vingtaine de pouets sur les origines mythiques du langage !

PS : Les sources se trouvent à la fin

https://www.alex-under.fr/2026/08/31/aux-origines-du-langage-partie-1/

Das Buch der alten Runen: Bedeutung – Wissen – Anwendung: Runen in Geschichte, Symbolik und ritueller Praxis 💎⚔️✨
👉 Buch bei Amazon: https://amzn.to/41bEGx4 👈
🧙‍♂️ #autorin #freyjaravn #ravnverlag
#runen #artefakt #wikinger #wikingerzeit #zeichen #symbol #runenzeichen #runenformel #hugin #munin #buch #odin #odinclub #runenmagie #runenrituale #runenzauber #rabe #mythen #mythologie #nordisch #symbol #germanen #götter

Les larmes de Callisto - Critiques - 1001BD.com https://www.1001bd.com/index.php?/ecriturecritiques/les-larmes-de-callisto-r6422/ Note : 3/5 @DrakooEditions #bd #aventure #mythologie #feminisme

Gute Nachricht für alle Hörbuch-Fans! Ich freue mich sehr, dass ich gestern den Hörbuchvertrag für »Ich, Freya, Göttin der Liebe, Göttin des Todes« unterschreiben konnte. Wann genau der fertige Hörspaß erscheinen wird, steht natürlich noch nicht fest, aber allzu lange wird es wohl nicht dauern. Ich halte euch auf dem Laufenden.
#hoerbuch #wikinger #mythologie #freya #books #bücher

https://www.europesays.com/ch-fr/251097/ Quand le Soleil disparaissait, la peur gagnait : pourquoi tant de peuples le croyaient dévoré lors d’une éclipse #Archéologie #Astre #Civilisations #Démons #Dieu #Disparition #Divinité #Dragons #ÉclipseDuSoleil #ÉclipseDuSoleilDu12Août #éclipseSolaire #FinDuMonde #Histoire #loups #Lune #Mythes #mythologie #RécitMythologique #Science #ScienceAndTechnology #Sciences #SciencesEtTechnologies #soleil #spectacle #Suisse #surnaturel #Technologies #Technology

https://www.europesays.com/be-fr/204565/ Quand le Soleil disparaissait, la peur gagnait : pourquoi tant de peuples le croyaient dévoré lors d’une éclipse #Archéologie #Astre #BE #BEFr #Belgique #Belgium #Civilisations #Démons #Dieu #Disparition #Divinité #Dragons #ÉclipseDuSoleil #ÉclipseDuSoleilDu12Août #éclipseSolaire #FinDuMonde #histoire #loups #Lune #Mythes #mythologie #RécitMythologique #Science #ScienceAndTechnology #Sciences #SciencesEtTechnologies #soleil #Spectacle #surnaturel #Technologies #Technology

Euch allen, die ihr euch die Mühe gemacht habt, "Ich, Freya ..." eine Rezension zu schreiben, noch einmal herzlichen Dank!

"Ich, Freya, Göttin der Liebe, Göttin des Todes" ist als E-Book und Hardcoverausgabe überall erhältlich, als TB bei Amazon.

#books #bücher #lesen #nordischemythologie #mythologie #wikinger #freya

Die Antwort auf die Eureka! Frage des Tages

"Lokalgottheit Thebens"

lautet: "AMMON"

#Eureka #Kreuzworträtsel #Quiz #EurekaFrage #Mythologie

The Odyssey, een recensie (1c)

[Dit is het laatste van drie blogjes die Nimue van Dijk wijdde aan de speelfilm The Odyssey. Het eerste was hier.] 

Odysseus heeft volgens de film inderdaad iets verschrikkelijks gedaan, en boetedoening in de vorm van zijn omzwervingen is noodzakelijk, maar hij vindt in zekere zin absolutie door zijn schulderkenning. Zijn directe en indirecte slachtoffers daarentegen blijven buiten beeld; hun verlies krijgt geen vergelijkbare afronding. Dit levert naar mijn mening iets van frictie op binnen een film die een punt maakt van de blijvende gevolgen van geweld, maar vooral de dader de catharsis gunt.

Het einde van de beschaving

Zo vind ik dat er meer van dit soort interne frictie is. Om weer terug te komen op de afrekening met de vrijers: dit wordt slim geframed als een soort omkering van de slachting in Troje, als Odysseus die het onkruid dat hij in Troje gezaaid heeft nu wiedt. Dat neemt niet weg dat de film ons door de vrijers te demoniseren manipuleert om van dit geweld te genieten, terwijl we het andere geweld dat we zien moeten veroordelen. Dan is er ook nog de sleutelscène aan het eind van de film, waarin Odysseus, vermomd als bedelaar, voor Penelope uit de doeken doet wat het innemen van Troje echt inhield. Hier wordt expliciet de link gelegd met het verbreken van Zeus’ Law en de toestand waar de beschaving in verkeert. “Our age of bronze is collapsing,” zegt Odysseus onheilspellend.

Penelope concludeert dat de dreiging van de Sea Peoples veroorzaakt is door haar man. Na het bloedbad blikt Odysseus ook nog enkele eeuwen vooruit, op het verdwijnen van het schrift, het ontstaan van de orale traditie en de manier waarop de mens zich na dark ages weer zal opheffen. Uit deze monologen spreekt een verlangen de film toch historisch te verankeren, een soort “de geschiedenis herhaalt zichzelf”-kaart om de boodschap voor de moderne samenleving extra gewicht te geven. Op mij kwam het echter eerder over als van twee walletjes eten. Niet alleen omdat het een vereenvoudiging is die weinig recht doet aan wat er speelde rond het verval van de Myceense beschaving, maar vooral omdat de film enerzijds artistieke vrijheid claimt (hij speelt zich af in een tijdloze, haast magische setting) maar anderzijds selectief toch naar de geschiedenis grijpt als het zijn thematiek uitkomt.

De expliciete moraal

Deze scènes aan het eind illustreren ook een andere neiging die de film heeft: er is zeker show, maar dat wordt vaker wel dan niet gevolgd door tell. De moraal van de film wordt geëxpliciteerd en doorgetrokken naar de toekomst. De mate waarin de karakters Zeus’ Law benoemen is een ander voorbeeld. Aan de ene kant begrijp ik dat Nolan er hiermee voor zorgt dat het punt helder overkomt, maar aan de andere kant zit hier misschien wel het grootste “probleem” met deze versie van de Odyssee voor mij. Hij bevat een relevante en actuele boodschap, een herkenbare, mooi uitgewerkte psychologische ontwikkeling, en geeft je behoorlijk wat stof tot nadenken, maar veel minder tot voelen. Ik weet dat dit heel subjectief is; voor sommige mensen zit de emotie juist in de filosofie. Maar ik wil niet bij de hand genomen worden en uitgelegd krijgen wat ik zie en wat ik ervan moet vinden. Ik wil niet dat de film ons zijn eigen these vertelt, dat de hoofdpersoon een helderziende buikspreekpop van de regisseur wordt, dat de lessen die we hier moeten leren ons in compacte quotes worden geleverd.

Uiteindelijk vertrouwt Nolan de intellectuele overtuigingskracht van zijn ideeën meer dan de transformerende kracht van zijn beelden. En tot dit soort beelden is hij juist wel in staat: het grijpen van de priesteres, Agamemnon die zijn dochtertje wegvoert, Odysseus’ geschreeuw tijdens het horen van de voor ons gedempte sirenen. Een mythe overtuigt mij niet doordat zij haar moraal formuleert, maar doordat zij haar laat ervaren.

[Dit was een gastbijdrage van Nimue van Dijk. Dank je wel Nimue!]

The Odyssey, een recensie (1b)

[Dit is het tweede van drie blogjes die Nimue van Dijk wijdde aan de speelfilm The Odyssey. Het eerste was hier.] 

Een ander element dat het zwaartepunt bij Odysseus’ psyche legt is de fysieke afwezigheid van de goden. Hun aanwezigheid is wel voelbaar, door rommelende donder en een woeste zee, maar ze verschijnen niet, wat je als kijker motiveert om goed op te letten. Odysseus zelf lijkt sceptisch over bovennatuurlijke krachten. “We can’t live by omens and sacrifices,” zegt hij tegen zijn vermoeide mannen. Athene, de enige godin die wel een rol speelt, blijkt het gezicht te hebben van een priesteres die Odysseus door de Grieken gegrepen heeft zien worden in Troje. Deze scène wordt gecontrasteerd met het hoofd van een standbeeld van Athene dat in haar tempel wordt afgehakt; de godin en de onschuldige vrouw zijn één geworden voor Odysseus. In deze gedaante achtervolgt ze hem tijdens zijn reis, en dit, naast de toevoeging van Sinon, suggereert dat hij gedreven wordt door zijn eigen geweten, niet door goddelijke interventie.

Oorlogsslachtoffers

Athene is, ondanks haar minimale schermtijd, een belangrijk figuur. Ze kan gelezen worden als symbool voor de onschuldige oorlogsslachtoffers van Troje, en het is binnen dit narratief niet toevallig dat ze een vrouwelijke godheid is. Ik kreeg zelf de indruk dat de film er, onder het oppervlak van de focus op Odysseus, naar hintte dat de slachtoffers van mannelijke oorlogszucht vaak vrouwen zijn. Het geschreeuw dat we in Troje horen is duidelijk vrouwelijk, en we zien expliciet hoe de Griekse soldaten vrouwen donkere hoeken in slepen. Terwijl de mannen die in Troje sterven grotendeels anonieme soldaten zijn, worden de brute gevolgen van de oorlog voor elk vrouwelijk karakter in de film duidelijk in beeld gebracht.

Helena heeft zowel fysieke als mentale littekens omdat ze de zondebok is geworden van een oorlog die ze zelf niet begonnen is; er wordt duidelijk gemaakt dat het eigenlijk om controle over handelsroutes ging. Klytaemnestra wordt vermoord omdat ze gerechtigheid zocht na het offer van haar dochter. Kirke ontdoet Odysseus’ mannen van hun “vermomming” en verandert ze in de varkens die ze in Troje al bleken te zijn, uit zelfverdediging. Kalypso draagt de zware emotionele last van het verzorgen van een door de oorlog gebroken man, om uiteindelijk weer in de steek gelaten te worden. Penelope geeft Odysseus een figuurtje van Athene mee om hem te beschermen; door verderf te brengen middels een “geschenk voor Athene”, het Paard van Troje, en haar tempel in Troje te onteren, schendt hij niet alleen Zeus’ Law, maar ook de bescherming waar zijn vrouw om gebeden heeft.

Penelope

Penelope is misschien wel het karakter dat het meest lijdt onder de voorrang die de film verleent aan de belevingswereld van Odysseus. De dynamiek tussen Penelope en Telemachos werkt; het weglaten van Telemachos’ vrouwonvriendelijke trekjes zorgt ervoor dat er sympathie ontstaat voor zowel moeder als zoon, en dat hun beperkte schermtijd bestaat uit gedeelde frustratie, spanning, maar ook wederzijds respect. Nolans Penelope zelf voelt echter als een onvervulde belofte. De film laat zien dat ze al jarenlang onder hoogspanning staat. Ze houdt zich waardig, houdt de vrijers op afstand, verlangt naar de terugkeer van Odysseus. Maar hij blijft weg, verhalen over zijn lot blijken leugens, haar vertrouwen in zijn terugkeren neemt af, het koninkrijk wordt geteisterd en dit cumulatieve gewicht eist zijn tol op Penelope.

Antinoös ontdekt dat ze het hertrouwen uitstelt door de lijkwade die ze weeft nooit af te krijgen, en probeert op haar in te spelen door te herkennen dat ze doodop moet zijn van al het wachten en alle onzekerheid. Hij vindt dat ze na bijna twintig jaar haar echtelijke plicht wel vervuld heeft. Ze toont zich gevoelig voor zijn verhaal; de effecten van de terreur die ze dagelijks doorstaat beginnen bijna net zo zwaar te wegen als haar liefde voor haar man. Ook naar Telemachos doet ze een ontstemde uithaal: “I’ve been sitting on this empty throne for twenty years!”, wat een toespeling is naar de frustratie die ze voelt als vrouw in een mannenwereld.

Maar als Odysseus eindelijk terugkeert, en ook nog eens blijkt wat voor een oorlogsmisdadiger hij is, lijkt de opgekropte emotie te verdampen. Na alles wat hij haar aangedaan heeft wordt ze meteen weer aan zijn wil onderworpen: terwijl ze hem net een paar seconden vastheeft begint hij al over ballingschap, en snijdt de film naar scènes waarin ze samen wegvaren. Op zich een passend einde voor Odysseus, die nog eer aan zijn gevallen mannen moet betonen en zich na zijn bezinningen wellicht geen koning van Ithaka meer voelt, maar ik vind dat Penelope de scène met hun trouwbed verdiende, om recht te doen aan wat twintig jaar lang haar realiteit was.

[Deze gastbijdrage van Nimue van Dijk wordt zo meteen vervolgd. Dank je wel Nimue!]

Eureka! Frage des Tages:

"Lokalgottheit Thebens"

Kategorie: Mythologie
Schwierigkeit: Mittel

A ＿ ＿ O ＿

Lösung als Antwort auf diesen Toot posten, um auf dem wöchentlichen Scoreboard zu landen!

#Kreuzworträtsel #Quiz #EurekaFrage #Mythologie

Les cosmologies, mythes et sciences du monde 2 : Les peuples autochtones de l’Indochine, la recherche de l’unité perdue

#OndesPubliques #Mythologie #Cosmologie #Indochine
extrait-les-apres-midi-de-france-culture-les-cosmologies-mythes-et-sciences-du-monde-2-22-les-peuples-autochtones-de-l-indochine-la-recherche-de-l-unite-perdue-1ere-diffusion-12

Puisque "L'Odyssée" de #Nolan charrie son lot de pseudo-polémiques, je pose là cet excellent épisode de Faire l'histoire sur l'Odyssée et Homère : https://www.arte.tv/fr/videos/108505-009-A/faire-l-histoire/

#mythologie #culture #odysseus

Voor-westerse geschiedenis (13) het ritme

Je hoort natuurlijk te zeggen dat de Griekse poëzie begon met het hoogtepunt, de Ilias, maar om eerlijk te zijn heb ik meer plezier beleefd aan de Werken en Dagen van Hesiodos. In zo’n 800 regels biedt het leerdicht, dat vermoedelijk iets jonger is dan de homerische poëzie, om te beginnen enkele mythen over het moeilijke leven in de voor-westerse wereld. Het idee dat er ooit een gouden eeuw was maar dat we inmiddels leven in een tijd van ijzer, is hier te vinden. Vervolgens legt Hesiodos uit hoe men, ondanks de moeilijkheden die inherent zijn aan het leven in deze wereld, toch succes kan hebben – mits men de eigen boerderij op orde heeft.

Eerste goede raad: zorg dat je een huis, een ploeg en een vrouw hebt – en die vrouw moet een slavin zijn, je echtgenote komt later nog wel. Daarna biedt Werken en Dagen een overzicht van de boerenkalender. Hier is een vrij bewerkt overzicht.

Voorjaar

Het voorjaar begon als in februari de zwaluwen terugkeerden. Wanneer de koekoek zong, ergens begin maart, was het tijd om het braakliggende land te ploegen, en wanneer de dag weer even lang was als de nacht (destijds rond 18 maart), moest je de schapen verplaatsen naar hun zomerweiden. Je nam je bijl mee, want onderweg kon een weg worden gebaand of een nieuw stuk land ontgonnen. Even later, als in april in de ochtend de Plejaden niet meer zichtbaar waren en als de ooievaars terugkeerden, begon het scheepvaartseizoen.

Dit was ook het moment waarop jonge dieren werden geboren. Runderen gaven dus voldoende melk, zodat het mogelijk was kwark en kaas te maken. Ook was dit de tijd om boomschors te zoeken, dat voor allerlei doelen kon worden gebruikt.

Het was tijd voor de belangrijkste oogst van het jaar, de graanoogst, als je in mei in ochtend Sirius niet langer kon zien en de Plejaden weer wel. Zag je – vrijwel onmiddellijk daarna – de slakken op de boomstammen, dan was het moment aangebroken voor de artisjokken.

Zomer

Het hooien en dorsen nam enige tijd in beslag, zeg maar de maanden juni en juli (de “hooimaand” in het Nederlands). De langste dag van het jaar passeerde. Daarna werd het land geploegd, werden eventueel nieuwe schuren opgericht en was het tijd om nieuwe ovens te bouwen.

Sirius werd in augustus in de ochtend weer zichtbaar, en dan wist je dat het tijd was de druiven te plukken, een begin te maken met de olijvenoogst en de runderen en schapen van de zomerweiden terug te halen. Dat laatste was vooral handig omdat de dieren mest leverden voor de akkers. Andere mest werd gedroogd om in de winter te dienen als brandstof voor de ovens en de haard. In september, als je in de ochtend Arcturus kon zien, moesten de druiven, linzen en olijven zijn binnengehaald, en als je in de avond de Plejaden zag, was het vijgentijd. Ook niet onbelangrijk: het rapen van eikels.

Najaar

De dagen waren nu aan het korten; rond 18 september waren dag en nacht weer even lang. De druiven werden geperst, de wijn werd gemaakt. De najaarsregens begonnen in oktober, en daarna was het vaarseizoen voorbij. Te vroeg om de jonge wijn nog te exporteren, die dus een winter lang moest worden opgeslagen. De zeelieden waren niet werkloos: ze konden meteen aan de slag in de boomgaard, waar bomen werden gekapt. Het hout moest drogen voor de winter.

Het ploegen en zaaien moest gebeuren in november, als de kraanvogels terugkeerden. Daarna volgde de slacht van de diverse dieren, die zich een zomer en najaar volgegeten hadden maar in de winter geen beslag meer zouden leggen op de voedselvoorraad. (In het oude Nederlands heette november de slachtmaand.)

Winter

In december werd het vlees gedroogd. Men maakte worst, bewerkte huiden tot leer, knoopte netten en maakte aansluitend de sikkels, messen en andere instrumenten weer gebruiksklaar. Dit was allemaal werk dat binnenshuis kon gebeuren; in de winter zat men dicht op elkaar. Men zal verhalen hebben verteld – en zo was de winter het seizoen waarin onderwijs werd gegeven. In februari volgde het snoeien van de wijnranken, en dan was weer voorjaar.

Het hele jaar door waren er ook andere werkzaamheden, zoals het spinnen en weven en het verzamelen van vruchten, bessen, noten, wortels. Elk dorp had wel een jager die niet alleen zorgde voor wildbraad maar ook vossen en beren verjoeg. Het hele jaar door moest onkruid worden gewied. In het vaarseizoen werd handel gedreven en bezochten vreemdelingen het dorp.

Nomaden

Dit was het mediterrane ritme. Het jaarritme in onze eigen contreien heb ik al eens eerder beschreven. Het was altijd weer hetzelfde, en het was opvallend arbeidsintensief. Dat gold ook voor de nomaden, die geen land bewerkten maar lange reizen maakten. De Garamanten bewogen bijvoorbeeld heen en weer tussen de Germa-oase, hartje Libië, en de steden van Tripolitanië aan de kust.

In Centraal-Eurazië werd en wordt het nieuwe jaar, Now Ruz, uitbundig gevierd, en als de lammeren zijn geboren, verplaatst de hele gemeenschap zich met grote tenten naar de zomerweiden. Men draagt de mooiste kleren, zodat het een feestelijk gezicht is. Langs de weg worden kruiden, wortels, noten en vruchten meegenomen. Net als in het oude Griekenland wordt er in de zomer, als de moederdieren melk geven, yoghurt, kwark en kaas gemaakt. In de herfst drijft men handel en werkt men eventueel als dagloner bij de boeren, die extra handen kunnen gebruiken bij de vijgenpluk en de houtkap. Daarna keren de nomaden weer terug, met opnieuw een oog voor wat er aan eetbaars langs de weg te verzamelen is. De slacht vindt plaats in de winter, het seizoen waarin ook de kinderen van de nomaden enig onderwijs krijgen.

Een cyclisch wereldbeeld

Het is een eindeloze herhaling en het is dus niet zo vreemd dat men in de voor-westerse wereld de tijd voorstelde als een cyclus. Verleden, heden en toekomst verschilden niet zo veel: steeds waren er dezelfde arbeidsintensieve werkzaamheden. Idemdito in Egypte en Mesopotamië, waar de rivieren overstroomden en terugweken, ieder jaar opnieuw.

Voor zover de mensen ontwikkeling herkenden, was het veelal de degeneratiemythe: van gouden eeuw naar een tijd van ijzer. Verder kende men wat verhalen over legendarische voorouders, wier gedrag als positief of negatief voorbeeld had gediend – meer verleden had men in dit cyclische heden niet nodig om de richting naar de toekomst te kennen. In zo’n tijdloze wereld is het ontstaan van de geschiedkunde eigenlijk een wonderlijk verschijnsel.

Tijd was dus niet iets waarover men nadacht. Pas laat in de Oudheid vinden we de erkenning dat tijd geld kan zijn. Grootgrondbezitters richtten toen markten in op hun eigen landerijen opdat de halfvrije boeren – zeg maar horigen – geen tijd kwijt zouden zijn om naar de stedelijke markt te gaan. Maar dit is in de voor-westerse wereld een uitzondering, en feitelijk is het idee dat tijd geld is, nog steeds geen universeel inzicht. Toen ik weleens door Iran reisde, hadden we het soms over “Isfahan Standard Time”, wat betekende dat de tijd waarop een ontmoeting plaatsvond, het moment was waarop iedereen aanwezig was, en niet het moment dat vooraf was genoemd. Waar Noordwest-Europeanen het tijdstip beschouwen als het wezen van de afspraak, beschouwen anderen de groep als het wezenlijke aspect. Ook het verschil in de waardering van de tijd is een argument waarom we de westerse geschiedenis moeten scheiden van de niet-westerse en de voor-westerse geschiedenis.

[In de reeks over de voor-westerse geschiedenis behandel ik de tijd vóór het concept van het “Westen” bestond en de factoren die vóór de evenementiële geschiedenis komen. Een overzicht is hier.]

Penelope ❤️‍🔥
Ma passion pour la mythologie a été réactivée c’est bon, on est peut être partie sur une série d’héroïnes mythiques, ça faisait longtemps.

J’espère que cette version flamboyante de Pénélope vous inspirera !

#illustration #mythologie #penelope #odyssey #art #artist #mastoartist

@Walrus For everybody how it should look like in ancient Greek:

Η Οδύσσεια

That's it.

#odyssey #odyssee #homer #odysseus #greekmythology #mythologie

Ich habe als Pubertierender die "Sagen des klassischen Altertums" von Gustav Schwab gelesen und verwundert gedacht: "Mannomann, was für ein Morden und was für eine Rumfickerei bei den Göttern!"
(und Halb-Göttern und deren Derivaten)
#Odysseus #Odyssee #Nolan #ChristopherNolan #Homer #Mythologie #Griechenland

Les Hurons-Wendats

Les sociétés du Cercle reconnaissants intrinsèquement l’unité fondamentale et sacrée de toutes les choses créées, ne peuvent logiquement concevoir une société humaine divisible et ségrégationnée. D’ailleurs, une telle “vision“ sociale ne peut être que celle de promoteurs d’un “ordre“ social économique dont ceux-ci ont fait leur pouvoir matériel personnel, ainsi que celui des élites qui maintiennent par la force ce pouvoir.

*

Le mépris pour le Cercle paraît toujours démesuré dans la pensée civilisée. Cela constitue un véritable paradoxe, car les sociétés circulaires ont été tellement plus productrice d’égalité, de bonheur, de plénitude sociale et d’abondance que les sociétés linéaires.

*

L’égalité de statut pour tous n’a de tout le temps été possible que dans les sociétés du Cercle. À cet égard, la question d’une vision sociale et économique circulaire est essentielle à la survie de la société industrielle actuelle celle-ci a-t-elle le pouvoir éducationnel de tendre à une “fonctionnalités“ des valeurs circulaires ? Nous devons répondre par l’affirmative car il n’y a autrement pas d’espoir pour la survie de la société telle que nous la connaissons.

*

Les Wendats ne croyaient pas avoir été placés sur la Grande Île pour dominer le reste de la création. La mythologie révèle plutôt qu’ils croyaient avoir été créés pour témoigner de l’infinie grandeur et de l’infinie sagesse du Maître de l’Univers ainsi que de ce que c’est que créateur et, donc, pour vivre en harmonie avec la quantité infinie d’autres êtres qui acclamèrent avec un bonheur incontenable l’implantation parmi eux de ce prédateur contemplatif.

*

Pour les sociétés du Cercle, la vie est une réalité universelle, indivisible en classe, règles ou ordres, dont chaque expression est un produit de l’ensemble.

Georges E Sioui dans Les Hurons-Wendats : Une civilisation méconnue

Une pièce musicale de The Huron (Wendat) Carol

https://www.youtube.com/watch?v=uDPPudEkB_U

Vielen herzlichen Dank und volle Zustimmung, @PhoebeEule 🙏📚👍

Habe bereits an den gleichen Mythos gedacht, zumal der „Kassandra-Effekt“ ja auch die Reaktanz des Patriarchats (von Menschen & Apollo!) & das Schmerzbild des Feuers aufgreift.

#Psychologie #Mythologie #kognitiveDissonanz #Reaktanz #Prebunking #Patriarchat #Kassandra #KassandraEffekt #Feuer #Fossilismus #Troja

https://scilogs.spektrum.de/natur-des-glaubens/prebunking-loest-reaktanz-aus-bloss-nicht-wegducken-vor-dem-kassandra-effekt/

📚 Rezension: „Antike Mythen ohne Männer" von Mara Gold
Sieben weibliche Archetypen der griechischen Mythologie – von Penelope bis Medusa – und wie diese patriarchalen Muster bis heute wirken. Feministische Neulesart mit detailliertem Götterstammbaum.
Rezensentin Diana Wieser: klug, aktuell, empfehlenswert.
🔗 https://schreiblust-leselust.de
#Buchrezension #Feminismus #Mythologie #MaraGold

📅 LE MOIS DERNIER : « Chez les Grecs VI. La soutenance de Thésée »
Comme Égée, le roi médiocre, n'a pas élevé son fils Thésée, ce dernier est (à peu près) respectable…
▶️ https://grisebouille.net/chez-les-grecs-vi
#BD #oc #original #GriseBouille #humour #mythologie #grèce #antiquité #mythe