Live and recent posts from across the Fediverse tagged #ux, aggregated by home.social.
European shoppers are waiting a median of 16 days for refunds from UK online stores, according to ShopReturns research. The delay usually sits inside warehouse processing, not transit — the parcel arrives back quickly, then waits. That distinction matters if you are trying to fix the problem on a WooCommerce store.
#WooCommerce #WordPress #Ecommerce #UX #RetailOperations
https://wpguy.uk/blog/why-european-refunds-take-16-days-on-woocommerce-stores/
ICYMI: upcoming webinars by AFixt. Starting off with "Introducing UCDL" in two days:
Krzemowe obietnice i lewitujące menu. Jak Windows 11 26H2 leczy ze złudzeń
Po trzydziestu latach pracy z architekturą x86 człowiek powinien być uodporniony na deklaracje z Redmond. Kiedy jednak Microsoft wypuszcza doroczne uaktualnienie oznaczone jako 26H2, a w materiałach prasowych pręży muskuły hasłami o „nowej erze produktywności napędzanej sztuczną inteligencją”, zawodowa ciekawość wciąż bierze górę nad sceptycyzmem. Klikasz „Aktualizuj”, instalujesz kompilację 26300.9550 na solidnym laptopie roboczym i sprawdzasz, co z tych deklaracji zostało w praktyce.
Zderzenie jest trzeźwiące. Zamiast rewolucji dostajemy klasyczny dla współczesnego Microsoftu rozjazd między oficjalną dokumentacją a realnym doświadczeniem użytkownika.
Rewolucja widmowa
Sztandarowy punkt programu – agent sztucznej inteligencji, który w Ustawieniach miał pozwalać na sterowanie parametrami komputera w języku naturalnym – na polskim rynku i standardowej konfiguracji po prostu się nie pojawia. Zamiast asystenta w oknie wita nas dobrze znane pole wyszukiwania, a centralne miejsce zajmuje agresywny baner zachęcający do zakupu subskrypcji Microsoft 365 (tak jest przynajmniej na moim komputerze). Tuż pod nim wisi błąd systemowego magazynu w chmurze (czemu mnie to nie dziwi? Na szczęście z OneDrive’a i tak nie korzystam). Usługa nie potrafi załadować własnego stanu, ale powierzchnię reklamową zorganizowano bezbłędnie.
Oczywiście w oficjalnych dokumentach znajdziemy adnotację drobnym drukiem: dostępność zależy od regionu, sprzętu, a wdrażanie odbywa się stopniowo. Tyle że dla odbiorcy komunikat jest prosty: zainstalowałeś roczną aktualizację reklamowaną sztuczną inteligencją, a jedyną gwarantowaną zmianą na pulpicie jest nowa przestrzeń na reklamy.
Podobnie wygląda kwestia „nowych możliwości monitorowania obciążeń AI”. W Menedżerze zadań kolumna NPU faktycznie jest obecna, ale żeby ją zobaczyć, trzeba ją ręcznie wyciągnąć z menu kontekstowego. Sam wskaźnik aktywności procesora neuronowego był w systemie obecny już wcześniej, a dla większości użytkowników bez certyfikowanego NPU pozostaje martwym zerem.
Z kolei zapowiadane „bardziej intuicyjne wyświetlanie rozmiarów plików” w Eksploratorze to kolejny miraż. Otwierasz folder roboczy, a pliki ważące kilkadziesiąt megabajtów – jak dokumenty mające po 32 446 KB czy 15 630 KB – nadal wyświetlają się jako surowy, pięciocyfrowy ciąg kilobajtów. System w 2026 roku dalej zmusza do dzielenia w pamięci przez 1024, dokładnie tak samo, jak robił to Windows XP ćwierć wieku temu. Być może funkcja czeka na zdalną aktywację po stronie serwerów, ale w dniu premiery widać tylko starą architekturę.
Ergonomia skrojona na kolanie
Gwoździem do trumny nie są jednak widmowe funkcje AI, lecz to, co fizycznie oddano w ręce użytkownika. Microsoft wreszcie ugiął się pod krytyką i pozwolił na zmianę położenia paska zadań na krawędziach ekranu. Na wyświetlaczach o proporcjach 16:9 czy 16:10 przeniesienie paska na lewą stronę to dla każdego piszącego czy kodującego najbardziej ergonomiczny wybór.
Tyle że nowa implementacja natychmiast ujawnia swoje ograniczenia. Wystarczy przesunąć pasek na lewo, by funkcja automatycznego ukrywania została zablokowana. System wprost informuje komunikatem, że opcja działa wyłącznie wtedy, gdy dock leży na dole ekranu. Coś, co w Windows 7 czy 10 działało bez zająknięcia, w przepisanym na nowo interfejsie okazało się barierą nie do przeskoczenia.
Prawdziwy zgrzyt pojawia się jednak po kliknięciu ikony Start. Zamiast logicznego menu wysuwanego od krawędzi, do której przypięto pasek, na ekranie pojawia się okno zawieszone w próżni. Pływa w centralnej części wyświetlacza, ze sporym odstępem od lewej ramki, ignorując pozycję kursora. Obok doklejono monstrualny, w połowie pusty panel domagający się parowania smartfona. Tradycyjna ergonomia – oparta na szybkim ruchu myszą do rogu ekranu – została zrujnowana.
Zmęczenie materiału
Windows 11 cierpi na kryzys tożsamości. Próbuje być jednocześnie platformą gamingową, korporacyjnym wołem roboczym, tabletem, nośnikiem reklamowym i witryną sklepową dla Copilota. W efekcie kolejne uaktualnienia przypominają nakładanie świeżego tynku na pękającą konstrukcję. Gdy tylko użytkownik spróbuje dopasować narzędzie do swoich nawyków, konstrukcja zaczyna trzeszczeć.
I w tym miejscu pojawia się czyste zmęczenie materiału. Ekosystem macOS ma swoje wady, ograniczenia i sztywną filozofię, ale Apple nie wypuszcza rocznych aktualizacji, w których przestawienie docka na bok ekranu rozbija koordynaty menu systemowego, a UX w przypadku giganta z Cupertino.
Patrząc na lewitujący Start, puste obietnice AI i wszechobecne monity subskrypcyjne w kupionym za niemałe pieniądze systemie, trudno uciec od jednej myśli. Najbardziej racjonalną reakcją na Windows 11 26H2 nie jest czekanie na kolejne poprawki, lecz postawienie na biurku MacBooka Air, czy nawet MacBooka Neo, który okazał się nader płynnie działającą maszyną do pisania.
MacBook Neo – powrót na łono Apple po dekadzie. Dlaczego to idealny sprzęt na start?
Ta reakcja rodzi się nie z bezkrytycznej miłości do konkurencji, ale ze zwykłego braku ochoty na bycie dożywotnim, darmowym beta-testerem Microsoftu. Jeszcze nie wyrzuciłem laptopa z Windowsem, wszak przyzwyczajenie drugą naturą człowieka, ale patrzę na kolegów z branży, którzy kolejne generacje przenośnych pecetów zastępują sprzętem z owocowym logo i się zastanawiam…
#ergonomia #felieton #Microsoft #pasekZadań #systemyOperacyjne #ux #Windows11 #Windows1126H2
nyc's new rule: if you can sign up with a click, you must be able to cancel with one
first US city to do this. live since oct 1. fines go up to $3,500 for repeat offenses
be honest, how many clicks does it take to cancel your product?
The diagram vs. the Tuesday afternoon
On the architecture diagram, human-in-the-loop looks great. The model makes a decision, a box labelled "human review" sits between the model and production, and everyone signs off on the design doc feeling safer.
Then the system ships. The reviewer is a real person with a real queue, and on a normal Tuesday afternoon that queue holds 340 items. Most of them are obviously fine. By item 40, they are reading the first line. By item 120, they are clicking "approve" on rhythm.
The box on the diagram is still there. The review isn't.
This is the gap: we treat the human as a component with infinite attention, when attention is the scarcest resource in the whole pipeline. Below are the failure modes I see most often, with illustrative examples (composites, not specific companies).
Failure mode 1: Everything goes to the human
The simplest design routes every model output to review. It feels conservative. In practice it is the least safe option, because it trains the reviewer that approval is the expected answer.
Illustrative example: an invoice-classification model is right 97% of the time. The reviewer sees 300 invoices a day, so roughly 9 are wrong. Those 9 are buried among 291 correct ones that look identical at a glance. After two weeks, the reviewer's override rate drops to near zero. Not because the model improved, but because the human stopped looking.
The fix is routing. Only escalate when the model is uncertain, or when the cost of being wrong is high:
def route(decision, confidence, impact):
# High-impact actions always get a human, whatever the confidence
if impact == "high":
return "human_review"
# Low confidence gets a human
if confidence < CONFIDENCE_THRESHOLD:
return "human_review"
# Everything else is auto-approved, but sampled for audit
if random.random() < AUDIT_SAMPLE_RATE:
return "audit_queue"
return "auto_approve"
Two details matter here. First, confidence alone is not enough: a model can be confidently wrong, and raw scores from many models are poorly calibrated. Check calibration on held-out data before you trust a threshold, and pair confidence with an impact rule. Second, the audit sample on auto-approved items is how you find out whether your threshold is still right.
Failure mode 2: The reviewer has to reconstruct the reasoning
The second failure is a review screen that shows the model's answer and nothing else. The reviewer now has two jobs: redo the task from scratch, or trust the answer. Under time pressure, they trust the answer.
Illustrative example: a loan-document extraction tool flags "annual income: 84,000". To check it, the reviewer opens a 22-page PDF and searches manually. They do it carefully twice, then stop.
A good review screen shows the exact inputs the model relied on: the highlighted span in the source document, the fields that drove the score, the rule that triggered the escalation. Verification becomes a glance instead of an investigation. If you can't surface what the model used, that is worth fixing before you add more reviewers.
Failure mode 3: Overriding is harder than approving
If "approve" is one click and "reject" opens a form with six required fields, you have designed a system that approves things.
The override path should be as cheap as the approve path: one action to correct, an optional short reason, and the corrected value captured automatically. Every override should be logged with the original output, the correction, who made it and when.
That log is not paperwork. It is the most useful dataset you have, because it tells you exactly where the model fails and whether your threshold is set in the right place.
Failure mode 4: Nobody measures the reviewers
If you don't track review behavior, you won't notice when the loop goes quiet. A few signals are worth watching:
These tell you whether the human in the loop is still doing anything.
The reframe
Human-in-the-loop is really an attention-allocation problem with a model in front of it. The model's job is to decide what is safe to skip. The interface's job is to make the remaining decisions fast and easy to get right. The log's job is to show you when either of those stops working.
We think about this a lot at Cyclopt, because every AI action that touches a codebase raises the same question: which ones need a person, and how do you make that person's review count?
So here's my question for you: what is the override rate in your human review queue, and do you actually know what it is?#ai #machinelearning #ux #discuss #software #coding #development #engineering #inclusive #community
Human-in-the-loop isn't a safety net. It's a UX problem with a compliance label.
Weekly output: Google insights on timing flight bookings, Next Big Things in Tech (x2), OpenVault CEO, Paul Nakasone on cyber threats, Donut Lab, American Airlines + Starlink, passkeys explained, saving money on Apple gear
After going a whole two weeks without using a passport, I’m flying to Dublin Monday night for the International AI Summit, where I’ll be doing at least one podcast interview for Enterprise Ireland’s Next Innovation podcast (with my airfare and lodging covered by that country’s economic-development agency).
10/5/2026: Here’s What 5 Years of Google Flights Data Says About When to Book Your Holiday Travel, PCMag
Google’s data suggested that I might be able to save some money rebooking our already-booked Thanksgiving flights, but after checking fares I realized we’d have no such luck.
10/6/2026: The 4 next big things in robotics and automation for 2026, Fast Company
We picked four robotics honorees in this year’s Next Big Things in Technology list: the robotics-intelligence firm FieldAI, the sensor-development startup GelSight, the wheeled-humanoid-robot developer Hexagon AB, and the drone-guidance company Vigilant Aerospace Systems. (I use “we” not in the royal-we sense but because this entire project is a collaborative effort between judges and editors.) After publication, we revised this post to remove a comparison of FieldAI’s technology to AI large language models that the company thought misleading.
10/6/2026: These 4 innovations help solve critical issues in North America, Fast Company
In the North America category of “NBTT,” we gave our nods to the power-grid-protection firm AiDash, the road-safety analytics company Cambridge Mobile Telematics, the hardware-development platform Sift, and the critical-minerals-refinery Supra Elemental Recovery.
10/7/2026: OpenVault CEO: As uplink usage keeps rising, cable operators will be unable to rest, Light Reading
I interviewed Mark Trudeau at the SCTE TechExpo in Atlanta about what his broadband-analytics company is seeing in usage trends and how his employer’s own business has changed.
10/7/2026: Former NSA Director Has His Eye on China, Data Center Pushback, PCMag
I spent all of Tuesday in Reston at the security firm VulnCheck’s ThreatCon1 conference and came away with this recap of the opening keynote by retired Army general and former National Security Agency director and U.S. Cyber Command commander Paul Nakasone.
10/8/2026: What’s Up With Donut Lab? Lots of Tests, But No Solid-State Batteries in Production, PCMag
I owed you all this update on the battery startup that I met at CES and wrote up in January, because nine months later Donut Lab’s sales pitch looks increasingly thin.
10/8/2026: American Airlines Expands Starlink Switch to Cover All Mainline Aircraft, PCMag
I updated the piece I wrote in May about AA’s Starlink plans to cover the airline’s decision to install SpaceX’s satellite connectivity across its entire mainline fleet–and made sure to note that American’s press release doesn’t offer any estimate of when this work will get done and which aircraft types will be first in line for this upgrade.
10/9/2026: We don’t have to live with the nightmare of passwords. There is a better way., The Washington Post
My one big insight that led to this piece was realizing that while passkey authentication may not provide a meaningful upgrade in user experience over passwords alone–a point that Dan Goodin made well in a December 2024 post at Ars Technica–it represents an enormous advance over the combination of passwords and mandatory multi-factor authentication. But the entire concept here is tricky to explain, and in reading over the comments I see that many people remain confused about it–in part because they don’t know that biometric authentication on personal devices doesn’t have your fingerprint or face data ever leaving those devices.
10/9/2026: How to save money buying Apple products, The Washington Post
With yet another Apple product-launch event coming this week, I used my weekly-tip post to suggest a couple of ways you can chisel away at the cost of buying a new Apple device.
#AA #AISecurity #AmericanAirlines #broadbandUsage #buyingAppleProducts #DonutLab #Dublin #EVBatteries #FastCompanyLists #inflightStarlink #InternationalAISummit #Ireland #MacRumors #multiFactorAuthentication #NBTT #NextBigThingsInTechnology #OpenVault #passkeyAuthentication #passkeys #passwords #PaulNakasone #phishing #SCTETechExpo #shoppingPortals #solidStateBattery #ThreatCon1 #twoFactorAuthentication #UX
Picture an app that makes you follow the news for months, research every option, catch misinformation yourself, then stand in line to hit submit. When people quit, the team blames the users.
That's how we treat voters. Fix the design, not the people who drop out.
No time to research the Congress races on your ballot? Enter your ZIP at voterchoice.vote to see how your reps voted and who paid them, in 10 minutes.
Landing page looks fine to you but seniors bounce in seconds. Score it through an elderly-user lens with PagePerson. https://pageperson.org #UX #Accessibility
Features I wish macOS's menubar had:
1. Customize the keyboard shortcut for any menu item directly on the item itself (no having to go to settings.app)
2. Prevent as needed a menu from closing after clicking an item so you can select items in the same menu without having to reopen the menu.
3. Drag and drop any menu item into like a floating button pallet or toolbar, or another custom menu. I think there was an OS from the 90s that allowed something like this? NeXTStep maybe?
4. A menu that keeps a running chronological list of your menu selections for the current app/document. Could be helpful for finding an item when you can't remember what it's called and/or where it's located. The help menu has a search box but if you can't remember the item name it's not really helpful.
Human working memory reliably holds roughly four discrete conceptual chunks before fidelity degrades.
Whether designing a multi-agent automation workflow or organizing a daily workload, cognitive bandwidth is the primary bottleneck. If your interfaces require remembering hidden state across views, mental fatigue is guaranteed.
Optimize for cognitive load over feature density.
Oh, how rude, I totaly forgot this @thunderbird bug's friggin' 18th birthday!
https://bugzilla.mozilla.org/show_bug.cgi?id=449299
Have you ever noticed how everything-and-a-web-browser is or can be a tab in #Thunderbird but composing/replying to a message strictly cannot? And nobody can give a good reason why this is. Mysterious. A case for the X-Files, maybe? 🤔 😄