home.social

#nocturno — Public Fediverse posts

Live and recent posts from across the Fediverse tagged #nocturno, aggregated by home.social.

  1. Noite dos morcegos na Pobra do Brollón

    A Pobra do Brollón, venres, 8 de maio, 20:00 CEST

    A “Noite dos Morcegos” é unha actividade divulgativa e participativa que nos achega ao fascinante mundo destes animais nocturnos, fundamentais para o equilibrio dos ecosistemas.

    Celebrarase na Pobra do Brollón o venres, 8 de maio, entre as 20:00 e as 24:00 horas. A xornada comezará cunha presentación a cargo de Ramsés Pérez, seguida dunha charla sobre os quirópteros e o bosque de ribeira impartida por Xosé Pardavila (SOREX). Durante a noite haberá tamén unha pequena merenda e, como momento central, realizarase unha actividade de monitoreo de morcegos no seu hábitat natural, onde as persoas participantes poderán observar e coñecer de preto estas especies.

    Trátase dunha oportunidade única para descubrir a importancia da conservación da biodiversidade.

    As prazas son limitadas e a inscrición é gratuíta no correo [email protected]

    Únete!

    lugo.acontece.gal/event/noite-

  2. Noite dos morcegos na Pobra do Brollón

    A Pobra do Brollón, venres, 8 de maio, 20:00 CEST

    A “Noite dos Morcegos” é unha actividade divulgativa e participativa que nos achega ao fascinante mundo destes animais nocturnos, fundamentais para o equilibrio dos ecosistemas.

    Celebrarase na Pobra do Brollón o venres, 8 de maio, entre as 20:00 e as 24:00 horas. A xornada comezará cunha presentación a cargo de Ramsés Pérez, seguida dunha charla sobre os quirópteros e o bosque de ribeira impartida por Xosé Pardavila (SOREX). Durante a noite haberá tamén unha pequena merenda e, como momento central, realizarase unha actividade de monitoreo de morcegos no seu hábitat natural, onde as persoas participantes poderán observar e coñecer de preto estas especies.

    Trátase dunha oportunidade única para descubrir a importancia da conservación da biodiversidade.

    As prazas son limitadas e a inscrición é gratuíta no correo [email protected]

    Únete!

    lugo.acontece.gal/event/noite-

  3. Noite dos morcegos na Pobra do Brollón

    A Pobra do Brollón, venres, 8 de maio, 20:00 CEST

    A “Noite dos Morcegos” é unha actividade divulgativa e participativa que nos achega ao fascinante mundo destes animais nocturnos, fundamentais para o equilibrio dos ecosistemas.

    Celebrarase na Pobra do Brollón o venres, 8 de maio, entre as 20:00 e as 24:00 horas. A xornada comezará cunha presentación a cargo de Ramsés Pérez, seguida dunha charla sobre os quirópteros e o bosque de ribeira impartida por Xosé Pardavila (SOREX). Durante a noite haberá tamén unha pequena merenda e, como momento central, realizarase unha actividade de monitoreo de morcegos no seu hábitat natural, onde as persoas participantes poderán observar e coñecer de preto estas especies.

    Trátase dunha oportunidade única para descubrir a importancia da conservación da biodiversidade.

    As prazas son limitadas e a inscrición é gratuíta no correo [email protected]

    Únete!

    lugo.acontece.gal/event/noite-

  4. /𝙈𝙞𝙘𝙧𝙤𝙧𝙧𝙚𝙡𝙖𝙩𝙤/

    Dicen que el infierno no está bajo tierra, sino en una carretera secundaria sin cobertura a las tres de la mañana.
    El coche soltó un último suspiro de humo negro y se quedó mudo.
    Silencio absoluto.
    Un silencio denso, físico, de esos que te taponean los oídos y te hacen notar el latido de tu propia sangre en las sienes.

    Bajé del coche y el frío me dio un bofetón seco.
    La oscuridad era tan brutal que me sentí ciego, perdido en un abismo de alquitrán donde el cielo y el asfalto eran la misma boca de lobo.
    Busqué el móvil en el bolsillo, pero la pantalla estaba muerta, un cristal negro que no devolvía ni un reflejo.

    Y entonces, lo vi.

    A unos metros, una luz roja rasgaba la negrura.
    Un punto escarlata, estático, sangrando en mitad del vacío.
    No era un faro, ni la luna, ni una señal de obra parpadeante.
    Era una luz fija, un ojo incandescente que parecía clavado en el aire.
    Me acerqué, atraído por esa única brizna de color como una polilla hipnotizada, aunque cada instinto me gritaba que diera media vuelta.

    Bajo el resplandor rojo, distinguí un bulto.
    Bajo, ancho, indefinido.
    No era una roca ni un animal atropellado.
    Era una barrera, un obstáculo que cortaba el paso de forma antinatural.
    Parecía absorber la poca luz que había, una masa de sombra más oscura que la propia noche.

    Me quedé ahí, paralizado.
    El tiempo se volvió elástico.
    Empecé a sentir que la oscuridad a mis espaldas ya no estaba vacía.
    Sombras que se movían por el rabillo del ojo, un susurro que no llegaba a ser voz pero que me erizaba el vello de la nuca.
    Dicen que si miras mucho tiempo al abismo, el abismo te devuelve la mirada.
    Yo sigo aquí, atrapado por ese brillo rojo, sabiendo que lo que sea que se esconde bajo esa luz acaba de notar que estoy aquí. Y lo peor es que ha empezado a sonreír.

    ◆═════════●★●═════════◆

    #terror #suspenso #miedo #oscuridad #luzroja #carretera #misterio #noche #relato #horror #cuento #miedo #nocturno #relatocorto #leyenda #sombras

  5. /𝙈𝙞𝙘𝙧𝙤𝙧𝙧𝙚𝙡𝙖𝙩𝙤/

    Dicen que el infierno no está bajo tierra, sino en una carretera secundaria sin cobertura a las tres de la mañana.
    El coche soltó un último suspiro de humo negro y se quedó mudo.
    Silencio absoluto.
    Un silencio denso, físico, de esos que te taponean los oídos y te hacen notar el latido de tu propia sangre en las sienes.

    Bajé del coche y el frío me dio un bofetón seco.
    La oscuridad era tan brutal que me sentí ciego, perdido en un abismo de alquitrán donde el cielo y el asfalto eran la misma boca de lobo.
    Busqué el móvil en el bolsillo, pero la pantalla estaba muerta, un cristal negro que no devolvía ni un reflejo.

    Y entonces, lo vi.

    A unos metros, una luz roja rasgaba la negrura.
    Un punto escarlata, estático, sangrando en mitad del vacío.
    No era un faro, ni la luna, ni una señal de obra parpadeante.
    Era una luz fija, un ojo incandescente que parecía clavado en el aire.
    Me acerqué, atraído por esa única brizna de color como una polilla hipnotizada, aunque cada instinto me gritaba que diera media vuelta.

    Bajo el resplandor rojo, distinguí un bulto.
    Bajo, ancho, indefinido.
    No era una roca ni un animal atropellado.
    Era una barrera, un obstáculo que cortaba el paso de forma antinatural.
    Parecía absorber la poca luz que había, una masa de sombra más oscura que la propia noche.

    Me quedé ahí, paralizado.
    El tiempo se volvió elástico.
    Empecé a sentir que la oscuridad a mis espaldas ya no estaba vacía.
    Sombras que se movían por el rabillo del ojo, un susurro que no llegaba a ser voz pero que me erizaba el vello de la nuca.
    Dicen que si miras mucho tiempo al abismo, el abismo te devuelve la mirada.
    Yo sigo aquí, atrapado por ese brillo rojo, sabiendo que lo que sea que se esconde bajo esa luz acaba de notar que estoy aquí. Y lo peor es que ha empezado a sonreír.

    ◆═════════●★●═════════◆

    #terror #suspenso #miedo #oscuridad #luzroja #carretera #misterio #noche #relato #horror #cuento #miedo #nocturno #relatocorto #leyenda #sombras

  6. /𝙈𝙞𝙘𝙧𝙤𝙧𝙧𝙚𝙡𝙖𝙩𝙤/

    Dicen que el infierno no está bajo tierra, sino en una carretera secundaria sin cobertura a las tres de la mañana.
    El coche soltó un último suspiro de humo negro y se quedó mudo.
    Silencio absoluto.
    Un silencio denso, físico, de esos que te taponean los oídos y te hacen notar el latido de tu propia sangre en las sienes.

    Bajé del coche y el frío me dio un bofetón seco.
    La oscuridad era tan brutal que me sentí ciego, perdido en un abismo de alquitrán donde el cielo y el asfalto eran la misma boca de lobo.
    Busqué el móvil en el bolsillo, pero la pantalla estaba muerta, un cristal negro que no devolvía ni un reflejo.

    Y entonces, lo vi.

    A unos metros, una luz roja rasgaba la negrura.
    Un punto escarlata, estático, sangrando en mitad del vacío.
    No era un faro, ni la luna, ni una señal de obra parpadeante.
    Era una luz fija, un ojo incandescente que parecía clavado en el aire.
    Me acerqué, atraído por esa única brizna de color como una polilla hipnotizada, aunque cada instinto me gritaba que diera media vuelta.

    Bajo el resplandor rojo, distinguí un bulto.
    Bajo, ancho, indefinido.
    No era una roca ni un animal atropellado.
    Era una barrera, un obstáculo que cortaba el paso de forma antinatural.
    Parecía absorber la poca luz que había, una masa de sombra más oscura que la propia noche.

    Me quedé ahí, paralizado.
    El tiempo se volvió elástico.
    Empecé a sentir que la oscuridad a mis espaldas ya no estaba vacía.
    Sombras que se movían por el rabillo del ojo, un susurro que no llegaba a ser voz pero que me erizaba el vello de la nuca.
    Dicen que si miras mucho tiempo al abismo, el abismo te devuelve la mirada.
    Yo sigo aquí, atrapado por ese brillo rojo, sabiendo que lo que sea que se esconde bajo esa luz acaba de notar que estoy aquí. Y lo peor es que ha empezado a sonreír.

    ◆═════════●★●═════════◆

    #terror #suspenso #miedo #oscuridad #luzroja #carretera #misterio #noche #relato #horror #cuento #miedo #nocturno #relatocorto #leyenda #sombras

  7. /𝙈𝙞𝙘𝙧𝙤𝙧𝙧𝙚𝙡𝙖𝙩𝙤/

    Dicen que el infierno no está bajo tierra, sino en una carretera secundaria sin cobertura a las tres de la mañana.
    El coche soltó un último suspiro de humo negro y se quedó mudo.
    Silencio absoluto.
    Un silencio denso, físico, de esos que te taponean los oídos y te hacen notar el latido de tu propia sangre en las sienes.

    Bajé del coche y el frío me dio un bofetón seco.
    La oscuridad era tan brutal que me sentí ciego, perdido en un abismo de alquitrán donde el cielo y el asfalto eran la misma boca de lobo.
    Busqué el móvil en el bolsillo, pero la pantalla estaba muerta, un cristal negro que no devolvía ni un reflejo.

    Y entonces, lo vi.

    A unos metros, una luz roja rasgaba la negrura.
    Un punto escarlata, estático, sangrando en mitad del vacío.
    No era un faro, ni la luna, ni una señal de obra parpadeante.
    Era una luz fija, un ojo incandescente que parecía clavado en el aire.
    Me acerqué, atraído por esa única brizna de color como una polilla hipnotizada, aunque cada instinto me gritaba que diera media vuelta.

    Bajo el resplandor rojo, distinguí un bulto.
    Bajo, ancho, indefinido.
    No era una roca ni un animal atropellado.
    Era una barrera, un obstáculo que cortaba el paso de forma antinatural.
    Parecía absorber la poca luz que había, una masa de sombra más oscura que la propia noche.

    Me quedé ahí, paralizado.
    El tiempo se volvió elástico.
    Empecé a sentir que la oscuridad a mis espaldas ya no estaba vacía.
    Sombras que se movían por el rabillo del ojo, un susurro que no llegaba a ser voz pero que me erizaba el vello de la nuca.
    Dicen que si miras mucho tiempo al abismo, el abismo te devuelve la mirada.
    Yo sigo aquí, atrapado por ese brillo rojo, sabiendo que lo que sea que se esconde bajo esa luz acaba de notar que estoy aquí. Y lo peor es que ha empezado a sonreír.

    ◆═════════●★●═════════◆

    #terror #suspenso #miedo #oscuridad #luzroja #carretera #misterio #noche #relato #horror #cuento #miedo #nocturno #relatocorto #leyenda #sombras

  8. 🌒Buenas noches, criaturas valientes.

    La casa ya está en silencio.
    Las luces se apagan una a una y el mundo parece quedarse en pausa, como si alguien hubiera bajado el volumen de la realidad.

    Es la hora en la que los pensamientos caminan más despacio,
    en la que los relojes parecen latir más fuerte
    y en la que la noche, con toda su calma… también guarda sus pequeños misterios.

    Pero no pasa nada.
    Las criaturas valientes sabéis algo que otros olvidan:
    que dormir no es rendirse,
    es simplemente cerrar los ojos y confiar en que mañana volverá la luz.

    Descansad.
    Que la noche os trate bien…
    y si escucháis algo extraño en la oscuridad, recordad:
    a veces solo es la casa respirando.

    🌒🌒🌒

    #buenasnoches #criaturasvalientes #relatosdenoche #misterio #nocturno #descanso #historias #noche #imaginacion #silencio

  9. 🌒Buenas noches, criaturas valientes.

    La casa ya está en silencio.
    Las luces se apagan una a una y el mundo parece quedarse en pausa, como si alguien hubiera bajado el volumen de la realidad.

    Es la hora en la que los pensamientos caminan más despacio,
    en la que los relojes parecen latir más fuerte
    y en la que la noche, con toda su calma… también guarda sus pequeños misterios.

    Pero no pasa nada.
    Las criaturas valientes sabéis algo que otros olvidan:
    que dormir no es rendirse,
    es simplemente cerrar los ojos y confiar en que mañana volverá la luz.

    Descansad.
    Que la noche os trate bien…
    y si escucháis algo extraño en la oscuridad, recordad:
    a veces solo es la casa respirando.

    🌒🌒🌒

    #buenasnoches #criaturasvalientes #relatosdenoche #misterio #nocturno #descanso #historias #noche #imaginacion #silencio

  10. 🌒Buenas noches, criaturas valientes.

    La casa ya está en silencio.
    Las luces se apagan una a una y el mundo parece quedarse en pausa, como si alguien hubiera bajado el volumen de la realidad.

    Es la hora en la que los pensamientos caminan más despacio,
    en la que los relojes parecen latir más fuerte
    y en la que la noche, con toda su calma… también guarda sus pequeños misterios.

    Pero no pasa nada.
    Las criaturas valientes sabéis algo que otros olvidan:
    que dormir no es rendirse,
    es simplemente cerrar los ojos y confiar en que mañana volverá la luz.

    Descansad.
    Que la noche os trate bien…
    y si escucháis algo extraño en la oscuridad, recordad:
    a veces solo es la casa respirando.

    🌒🌒🌒

    #buenasnoches #criaturasvalientes #relatosdenoche #misterio #nocturno #descanso #historias #noche #imaginacion #silencio