home.social

Search

1000 results for “ben_brown_md”

  1. Emergency contraception has been available over the counter for a decade.

    🚨New data from our team suggest:🚨

    Over the counter availability may be a bigger driver of emergency contraception uptake than provider counseling.

    journals.lww.com/greenjournal/

  2. :: Bahar Khazei / Jahsun / Mehgan Gilhespy + Ben Brown / Raphaël Foisy ::

    Studio Error 403, Tuesday, August 25 at 07:30 PM EDT

    f u z z f e s t || Small Scale Music || Mardi Spaghetti présentent / presents:

    : Bahar Khazei (VAN) : piano, synth (solo + trio)
    : Jahsun (MTL) : drums/batterie
    : Meghan Gilhespy (MTL) : voice/voix, efx
    +
    : Ben Brown (MTL) : drums/batterie
    : Raphaël Foisy (MTL) : drums/batterie

    mardi 25 août / Tuesday August 25
    Error 403 (email for address/pour l’addresse: [email protected])
    Portes / Doors 19h30 | Show 20h00
    15-20$ NOTAFLOF
    les collations et les boissons sont les bienvenues / snacks and drinks are welcome (BYOB)

    Visuel de l’affiche / Poster art :: Fahmid Nibesh

    Venue <3 Error 403 Collective

    montreal.askapunk.net/event/ba

  3. 𝗠𝗶𝗹𝗹𝗶𝗲 𝗕𝗼𝗯𝗯𝘆 𝗕𝗿𝗼𝘄𝗻 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗺𝗼𝗲𝗶𝘁𝗲 𝗺𝗲𝘁 𝘀𝗼𝗰𝗶𝗮𝗮𝗹 𝗱𝗼𝗲𝗻

    De Britse actrice Millie Bobby Brown vindt het soms moeilijk om sociaal te doen. Volgens de 22-jarige Brown komt dat doordat ze een groot deel van haar jeugd heeft doorgebracht op de set van de serie Stranger Things, vertelt ze in de podcast Happy Sad Confused. "Ik ben opgegroeid met voornamelijk mannen in...

    rtl.nl/boulevard/artikel/56226

    #MillieBobbyBrown #moeite #sociaal

  4. This week’s #FridayThrillerClub leading Dirty Dozen are Charles Bronson, Donald Sutherland, Jim Brown, John Cassavetes, Lee Marvin, Telly Savalas, Tom Busby, Ben Carruthers, Trini López, Colin Maitland, Al Mancini, George Roubicek, and Clint Walker
    #TheDirtyDozen #CharlesBronson, #DonaldSutherland #JimBrown #JohnCassavetes #LeeMarvin #TellySavalas, #TomBusby #BenCarruthers #TriniLopez, #ColinMaitland #AlMancini #GeorgeRoubicek #ClintWalker

  5. Week of Convalescence

    During my week of convalescence after getting hit by a car, I watched so much TV that my brain was in danger of turning to mush and oozing through my ears.  

    I watched movies, whole seasons of shows, and true crime documentaries. I got my money’s worth with these streaming services, though I didn’t dip into Starz or Peacock, which I do and don’t pay for, respectively.

    72 Hours with Kevin Hart and SNL’s Marcello Hernandez (movie on Netflix): A ridiculous comedy that Kevin Hart is too old and too far into his career to star in, but right on time for young Marcello. There’s a scene with poached whale penises. I am not ashamed to admit I laughed.

    White Chicks with Shawn and Marlon Wayans (movie on Netflix): I rewatched the comedy out of nostalgia and curiosity to see why Marlon claims people are always asking for a sequel. It don’t need one.

    Adults (series on Hulu): My niece recommended this hilarious comedy about New York roommates in their early 20s to cheer me up. I’m so glad she did. I paid it forward and told a cousin to add it to her queue. I wonder how their table reads and rehearsals went. I hope there’s a third season.

    Dying for Sex with Michelle Williams from Dawson’s Creek (series on Hulu): It’s a dramedy centered around a woman dying of stage 4 breast cancer that spreads to the rest of her body. She leaves her husband to go on a quest to finally experience an orgasm caused by another person. Proceed with caution depending on your mental state.

    Perfect Wife (true crime docuseries on Hulu): The real-life version of Gone Girl by Gillian Flynn. If you don’t get that reference, go ahead and read the novel. Cheat code: watch the movie starring Ben Affleck. It stayed very true to the novel. A wife disappears for weeks causing everyone to suspect the husband of foul play. Then she returns. Her story has holes.

    Natureboy (true crime docuseries on Hulu): A young Black man started a cult and got vulnerable people seeking connection and direction to follow him around the globe and give him money. Once they were thoroughly brainwashed, he abused them.

    It Ends With Us (movie on Hulu): I read the book (and its sequel) by Colleen Hoover because I learned an adaptation starring Blake Lively was in the works. I was a huge Lively fan. When all the controversy surrounding the movie emerged, I was turned off from seeing it in theaters, knowing it would make its way to streaming. The title stems from Lilly Bloom breaking the cycle of domestic violence and finding real love.

    Is God Is with Sterling K. Brown and Vivica A. Fox (movie on Prime) I can’t say I was excited to watch this movie about a mother who asks her twin daughters to kill their father after his attempted murder of them by setting them ablaze. Something about the trailer didn’t grab me, but I stand corrected after watching it at home.

    Not pictured: the bizarre season 3 of Euphoria with Zendaya and Colman Domingo on HBO Max (Max?) and DVR’d shows, such as my favorite Access Hollywood. I’m heartbroken that after decades on air, NBC cancelled the daily entertainment-centered news show. By the end of this month, no more Scott Evans—at least not on network TV. I’ll still catch him on his YouTube series House Guest, which I also caught up on during the week. I attended the New York stop of the live tour in April. Don Lemon and Tamron Hall were guests.

    Fun Fact: KevOnstage né Kevin Fredericks was Scott’s first guest on House Guest. I had tickets to see KevOnstage’s one man play Grief Sucks the week that lady said she didn’t see me and hit me in the crosswalk. I missed the show and a weekend in Philly.

    Back to the boob tube: I watched hours of Brooklyn News 12 interspersed with a slew of personal injury attorney commercials. Oh, the freaking irony. I changed the channel when the pre-recorded loop of news stories replayed.

    After days of delivery, leftovers, and quite frankly skipped meals, my shoulder gave me permission to cook dinner Saturday. It was a simple stir-fry of beef sausage, beans, corn, onions, and kale. You know what wasn’t simple? Cutting the onions and sausage, and stripping, cutting, and massaging the kale. Why is kale the one being massaged in this household? I pay the damn mortgage.

    Certain tasks I’ll go ahead and struggle to use my left hand, my non-dominant hand. It took me 56 seconds to unlock the two locks of my front door. I know because I recorded myself. My coordination was so off. I later figured I should insert with the right, then turn (what caused the pain) with the left. But when it comes to knives, I’ll go ahead and grit my teeth and bear the pain while I do what needs to be done. Same for putting my waist-length braids into a bun to can shower. My shoulder was on fire, shooting bolts down my bicep and up my trapezoid, but I’ve been here before.

    The other day, I made spaghetti. Neither stirring the spaghetti nor straining the water were easy feats, but I did them.

     Clap for me!

    While prepping, cooking, and eating, I started and finished listening to audiobook Baggage Claimed by Alexandra Warren. The spicy romance aka smut novella clocks in at 2 hours and 37 minutes. I listened at 1.5 speed, and I’m moving slowly these days, so even pausing for a call didn’t stop me from finishing around the same time I finished eating. Cleaning? Well, the pots went on the bottom shelf of the fridge and everything else loaded into the dishwasher.

    During the week, I finished audiobook Miracle at St. Anna by James McBride and physical book With Love from Harlem by ReShonda Tate. Miracle was a Libby hold due the next day with someone waiting. I listened on double speed while I wallowed at the police station to file a report about the crash.

    With Love from Harlem is also tainted. I read the first 130+ pages of the historical fiction novel about the relationship between Hazel Scott and Adam Clayton Powell, Jr (news to me!) during my first emergency room trip in August due to a respiratory viral infection. I was there from 7 pm to 4 am. They owe me a w2 for that work shift.

    It’s a long weekend and the last few days of summer. The plan is to end the bed and couch rot to venture out and enjoy this beautiful city. I may go to the movies. A theater with reclining seats, of course.

    This is a standalone piece, but for more context read Funny, Not Funny: 2026 Car Crash Edition.

    Read about other things I’ve read and watched.

    Subscribe (it’s free!) to follow my journey as I heal from getting hit by a car (and other posts).

    #AccessHollywood #audiobooks #Books #CarAccident #carCrash #DisneyPlus #Disney #Documentary #food #Goodreads #Goodwatch #HBOMax #Healing #health #Hulu #injury #MentalHealth #movies #Netflix #NYC #Prime #reading #Recovery #ScottEvans #Series #Summer #TV
  6. "Why settle for unfashionable brown triangle bandages next time you break your collar bone or arm! Pick Fashion triangle bandages!" 🤪 #firstaid #bandages

  7. Ben Roethlisberger predicts an 11‑6 season for Pittsburgh in 2026.

    Predicts the Steelers will beat the Falcons, Browns, Colts, Saints, Browns, Eagles, Texans, Jaguars, Ravens, Panthers, Titans.

    Predicts the Steelers will lose to the Patriots, Bengals (twice), Bucs, Broncos, Ravens.

    #Steelers #NFL

  8. Ben Roethlisberger predicts an 11‑6 season for Pittsburgh in 2026.

    Predicts the Steelers will beat the Falcons, Browns, Colts, Saints, Browns, Eagles, Texans, Jaguars, Ravens, Panthers, Titans.

    Predicts the Steelers will lose to the Patriots, Bengals (twice), Bucs, Broncos, Ravens.

    #Steelers #NFL

  9. Ben Roethlisberger predicts an 11‑6 season for Pittsburgh in 2026.

    Predicts the Steelers will beat the Falcons, Browns, Colts, Saints, Browns, Eagles, Texans, Jaguars, Ravens, Panthers, Titans.

    Predicts the Steelers will lose to the Patriots, Bengals (twice), Bucs, Broncos, Ravens.

    #Steelers #NFL

  10. Ben Roethlisberger predicts an 11‑6 season for Pittsburgh in 2026.

    Predicts the Steelers will beat the Falcons, Browns, Colts, Saints, Browns, Eagles, Texans, Jaguars, Ravens, Panthers, Titans.

    Predicts the Steelers will lose to the Patriots, Bengals (twice), Bucs, Broncos, Ravens.

    #Steelers #NFL

  11. Sit-in, mars en wake voor Libanon en Palestina

    Utrecht Centraal (Centrumzijde), donderdag 23 april om 18:00 CEST

    KOM IN OPSTAND TEGEN DE ZIONISTISCHE OORLOGSMACHINE

    📍 Utrecht Centraal (centrumzijde)
    📅 Donderdag 16 april
    🕕 18:00

    Loop met ons mee naar het Domplein voor de wake.

    Met speech van Ben Abdelkarim. Auteur van het boek Van Dankbaar naar Strijdbaar: 'Emancipatie als antwoord op extreemrechts populisme'. Met zijn speech gaat hij de aandacht op de situatie in Libanon vestigen.

    Ook gaan we stil staan bij de 9.500 Palestijnse gevangenen, onder wie 350 kinderen. Volgens een rapport van Save the Children en UN rapporten worden gevangenen (gijzelaars) systematisch gemarteld in Israëlische cellen, en is er ook sprake van seksueel geweld en verkrachting.

    [Utrecht for Palestine, New Neighbours Utrecht (bron)]

    acties.todon.nl/event/sit-in-m

  12. Lichtjestocht tegen racisme en fascisme

    De Houtwerker, Zaandam, woensdag 24 december om 19:30 CET

    Op de avond van 24 december ben je van harte welkom om mee te doen met de traditionele lichtjestocht tegen racisme en fascisme in Zaandam

    Verreweg de meeste mensen willen gewoon een goed leven kunnen opbouwen met elkaar. Een wereld gebouwd op vriendschap en onderling respect. Ook Zaankanters weten elkaar de hand te reiken, vooral in barre tijden. Samen voor een vrije en sociale Zaanstreek!

    De lichtjesoptocht begint met iets warms bij standbeeld De Houtwerker in de haven. Dan trekt de stoet met toespraken, voordrachten en muziek door de binnenstad.

    Ook leuk voor kinderen! Neem gerust een eigen lampion of lichtje mee. (Geen open vuur alstublieft.)

    Wanneer: Woensdag 24 december 2025

    Aanvang: 19.30 uur

    Locatie: De Houtwerker, Houthavenkade, Zaandam (bij skatepark)

    Kom je van iets verder weg? Heel mooi! Kom om 19.00 uur voorverzamelen op station Zaandam, dan kun je met iemand van de organisatie meelopen naar de startplek (ongeveer 15 minuten lopen vanaf het station).

    👥 door Zaankanters voor Palestina (bron)

    acties.todon.nl/event/lichtjes

  13. Zes vragen aan Renske Janssen

    Renske Janssen

    De vaste lezers van deze blog kennen de rubriek waarin dit de alweer zesde aflevering is: we laten oudheidkundigen aan het woord over hun onderzoek en hun visie op het wetenschappelijk proces. Vandaag is het woord aan rechtshistorica Renske Janssen, die eerder een bekroond proefschrift schreef over de juridische kant van de vervolging van joden, waarzeggers en christenen, Marginalized Religion and the Law in the Roman Empire. Ze is tevens de initiatiefnemer van de vlogserie Wegen naar Rome.

    Wat bestudeert u?
    Ik werk aan recht en bestuur in het Romeinse Rijk, met name de periode tussen ca. 100 v.Chr. en 250 na Chr. Ik ben vooral geïnteresseerd in hoe het recht in de dagelijkse praktijk werkte en hoe mensen die geen juridische experts waren daarover nadachten. Aan welke criteria moest een goede wet volgens hen voldoen, wiens belangen moest het recht beschermen en in welke mate bestond er voor hen een verband tussen recht en rechtvaardigheid? De situatie in de Romeinse provincies is hierbij bijzonder interessant. Als Rome de macht over een bepaald gebied overnam, betekende dat niet dat lokaal recht en bestuur ook meteen werd vervangen – sterker nog, dat zou waarschijnlijk erg onpraktisch zijn geweest. Dat betekent dus dat we niet alleen over de keizer en de gouverneur moeten nadenken als we willen weten hoe de Romeinse wereld functioneerde, maar ook over de rol van de lokale bevolking.

    De toepassing van het recht in een Romeinse provincie: de Gnomon van de Idios Logos (klik=groot; Neues Museum, Berlijn)

    Momenteel werk ik bovendien in het kader van het onderzoeksprogramma Anchoring Innovation aan een project over de recente ontwikkelingen in dit vakgebied – een soort ‘levende wetenschapsgeschiedenis’. Mijn interesse in de juridische levens van ‘gewone’ inwoners van het Romeinse Rijk is deel van een bredere beweging in de oudheidwetenschappen, waarin steeds meer gekeken wordt naar mensen die niet tot de elite behoorden. Voor dit project bestudeer ik hoe mijn collega’s die ook aan Romeins Recht en bestuur werken nadenken over ons vakgebied, en hoe ze nieuwe ideeën in hun werk presenteren.

    Wat doet u nou concreet?
    Een groot deel van mijn onderzoek bestaat uit het verzamelen en het heel precies lezen van het werk van anderen – mensen uit de Oudheid, maar ook andere wetenschappers.

    Dit proces begint meestal achter mijn laptop: welke bronnen uit de Oudheid hebben we over een bepaald onderwerp en is daar onlangs misschien nog iets interessants bij gekomen? Voor mensen die aan recht in het Romeinse Rijk werken zijn teksten op papyrus vaak een heel belangrijke bron, omdat ze ons de echte praktijk laten zien (bijvoorbeeld van een rechtszaak over erfrecht tussen een Egyptische vrouw en haar vader). Nog steeds worden er regelmatig nieuwe teksten uitgegeven, dus het is belangrijk om goed op de hoogte te blijven.

    Ik maak zelf graag spreadsheets van de bronnen die ik voor een bepaald onderzoek gebruik, bij voorkeur in Excel, zodat ik een goed overzicht krijg van welke thema’s vaker terugkomen, en wat dus interessant kan zijn. Toen ik begon aan mijn project over de rol van het recht in de werken van de Romeinse historicus Publius Cornelius Tacitus, heb ik dus eerst alle teksten die we van hem over hebben helemaal doorgelezen, en meer dat 350 passages verzameld waarin het recht een rol speelt.

    Daarnaast is het ook belangrijk om te kijken naar wat collega’s al over een bepaald onderwerp hebben gezegd. Wetenschap is nooit een soloproject: je bouwt altijd voort op de ideeën van anderen, kijkt waar de gaten zitten (bijvoorbeeld door nieuw materiaal te bespreken of door met een andere blik naar dat materiaal te kijken) en probeert zo meer te weten te komen over hoe het leven in de antieke wereld eruit zag.

    Dit laatste aspect van onderzoek doen is extra belangrijk in mijn huidige project over ontwikkelingen in het vakgebied – daarbij draait het immers om wat mijn collega’s hebben gezegd, en hoe ze het zeggen. Hiervoor lees ik dus niet alleen recente en minder recente publicaties, maar neem ik ook interviews af om te kijken hoe wetenschappers zelf op hun werk reflecteren. Het is goed om te merken dat veel van de mensen met wie ik contact opneem bereid zijn om mee te werken, en dat ze de meerwaarde inzien van een project dat reflecteert op hoe we eigenlijk ‘wetenschap doen’.

    Wat is de voornaamste hindernis bij uw onderzoek?
    Aan de ene kant zijn er de gebruikelijke hindernissen van historisch onderzoek. De bronnen over de Oudheid die we over hebben zijn altijd een (bewuste of toevallige) selectie. Daardoor weet je nooit of je nu echt alleen relevante informatie in handen hebt. Met merendeel van de papyrusteksten die ik al noemde komt bijvoorbeeld uit Egypte, omdat ze daar beter bewaard blijven – maar weten we wel zeker dat recht in Egypte op dezelfde manier werkte als in de rest van het Romeinse Rijk?

    Aan de andere kant zijn er ook meer basale moeilijkheden. Zoals veel collega’s die aan het (relatieve) begin van hun wetenschappelijke carrière staan, heb ik geen vaste baan. Dat betekent dat ik vaak niet zeker weet of ik volgend collegejaar nog wel werk heb, en of ik door zal kunnen gaan met mijn onderzoek. Dat soort precariteit en onzekerheid kan veel stress opleveren – en stress is zelden goed voor je onderzoek.

    Hoe vergroot dit welk inzicht?
    Het recht is voor mij zo interessant omdat het niet alleen een praktisch effect had (of moest hebben) op het dagelijks leven van mensen in de Oudheid, maar ons ook kan helpen om te onderzoeken hoe ze nadachten over concepten als macht, autoriteit, moraliteit en rechtvaardigheid. Hoewel de parallellen nooit één op één zijn, kunnen we aan de hand daarvoor ook reflecteren op hoe we zelf naar het recht kijken: waarin zijn we het eens met mensen uit de Oudheid, en waarin juist niet?

    De groeiende belangstelling voor de ervaringen van mensen die niet tot de elite behoorden, zorgt er bovendien voor dat ons beeld van de Oudheid steeds veelzijdiger (en daardoor wat mij betreft interessanter) wordt. Hoewel dat de antieke wereld in zekere zin ingewikkelder maakt, brengt iedere historische complicatie ons denk ik ook verder: net als vandaag de dag is een simpel, eenduidig verhaal bijna nooit helemaal waar.

    Welk boek over uw onderwerp zou eigenlijk iedereen moeten lezen?
    Gezien de veelzijdigheid van het vakgebied is het moeilijk om één titel te noemen, maar twee interessante en leerzame overzichtswerken zijn The Oxford Handbook of Roman Law and Society (2016) van Paul du Plessis, Clifford Ando en Kaius Tuori en Law in the Roman Provinces (2020) van Kimberley Czajkowski, Benedikt Eckhardt en Meret Strothmann. Voor een heel interessante en kritische reflectie op de verschuivingen in oudheidstudies als vakgebied: Danielle Lambert, Decolonizing Roman Imperialism. The Study of Rome, Romanization, and the postcolonial Lens (2024).

    Is er iets dat u zelf nog kwijt wil?
    Ik denk dat de verschillende oudheidwetenschappen elkaar heel erg nodig hebben. Iedereen, van juristen tot historici, van papyrologen tot taalkundigen en van letterkundigen tot archeologen, heeft een eigen waardevolle expertise, en al die expertises dragen op hun eigen manier bij tot een breder én dieper begrip van de oudheid. Door over de grenzen van mijn eigen sub-discipline heen te kijken, ben ik nóg enthousiaster geworden over ons gezamenlijke vakgebied.

    ***

    Renske Janssen is momenteel verbonden als docent/onderzoeker aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.

    Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

    Zelfde tijdvak


    Antonijnse Epidemie

    augustus 27, 2025
    De mozaïeken van Byblos

    oktober 7, 2022
    Limes-koekjes

    maart 12, 2016 Deel dit: #AnchoringInnovation #PubliusCorneliusTacitus #RomeinsRecht #zesVragen
  14. Zes vragen aan Renske Janssen

    Renske Janssen

    De vaste lezers van deze blog kennen de rubriek waarin dit de alweer zesde aflevering is: we laten oudheidkundigen aan het woord over hun onderzoek en hun visie op het wetenschappelijk proces. Vandaag is het woord aan rechtshistorica Renske Janssen, die eerder een bekroond proefschrift schreef over de juridische kant van de vervolging van joden, waarzeggers en christenen, Marginalized Religion and the Law in the Roman Empire. Ze is tevens de initiatiefnemer van de vlogserie Wegen naar Rome.

    Wat bestudeert u?
    Ik werk aan recht en bestuur in het Romeinse Rijk, met name de periode tussen ca. 100 v.Chr. en 250 na Chr. Ik ben vooral geïnteresseerd in hoe het recht in de dagelijkse praktijk werkte en hoe mensen die geen juridische experts waren daarover nadachten. Aan welke criteria moest een goede wet volgens hen voldoen, wiens belangen moest het recht beschermen en in welke mate bestond er voor hen een verband tussen recht en rechtvaardigheid? De situatie in de Romeinse provincies is hierbij bijzonder interessant. Als Rome de macht over een bepaald gebied overnam, betekende dat niet dat lokaal recht en bestuur ook meteen werd vervangen – sterker nog, dat zou waarschijnlijk erg onpraktisch zijn geweest. Dat betekent dus dat we niet alleen over de keizer en de gouverneur moeten nadenken als we willen weten hoe de Romeinse wereld functioneerde, maar ook over de rol van de lokale bevolking.

    De toepassing van het recht in een Romeinse provincie: de Gnomon van de Idios Logos (klik=groot; Neues Museum, Berlijn)

    Momenteel werk ik bovendien in het kader van het onderzoeksprogramma Anchoring Innovation aan een project over de recente ontwikkelingen in dit vakgebied – een soort ‘levende wetenschapsgeschiedenis’. Mijn interesse in de juridische levens van ‘gewone’ inwoners van het Romeinse Rijk is deel van een bredere beweging in de oudheidwetenschappen, waarin steeds meer gekeken wordt naar mensen die niet tot de elite behoorden. Voor dit project bestudeer ik hoe mijn collega’s die ook aan Romeins Recht en bestuur werken nadenken over ons vakgebied, en hoe ze nieuwe ideeën in hun werk presenteren.

    Wat doet u nou concreet?
    Een groot deel van mijn onderzoek bestaat uit het verzamelen en het heel precies lezen van het werk van anderen – mensen uit de Oudheid, maar ook andere wetenschappers.

    Dit proces begint meestal achter mijn laptop: welke bronnen uit de Oudheid hebben we over een bepaald onderwerp en is daar onlangs misschien nog iets interessants bij gekomen? Voor mensen die aan recht in het Romeinse Rijk werken zijn teksten op papyrus vaak een heel belangrijke bron, omdat ze ons de echte praktijk laten zien (bijvoorbeeld van een rechtszaak over erfrecht tussen een Egyptische vrouw en haar vader). Nog steeds worden er regelmatig nieuwe teksten uitgegeven, dus het is belangrijk om goed op de hoogte te blijven.

    Ik maak zelf graag spreadsheets van de bronnen die ik voor een bepaald onderzoek gebruik, bij voorkeur in Excel, zodat ik een goed overzicht krijg van welke thema’s vaker terugkomen, en wat dus interessant kan zijn. Toen ik begon aan mijn project over de rol van het recht in de werken van de Romeinse historicus Publius Cornelius Tacitus, heb ik dus eerst alle teksten die we van hem over hebben helemaal doorgelezen, en meer dat 350 passages verzameld waarin het recht een rol speelt.

    Daarnaast is het ook belangrijk om te kijken naar wat collega’s al over een bepaald onderwerp hebben gezegd. Wetenschap is nooit een soloproject: je bouwt altijd voort op de ideeën van anderen, kijkt waar de gaten zitten (bijvoorbeeld door nieuw materiaal te bespreken of door met een andere blik naar dat materiaal te kijken) en probeert zo meer te weten te komen over hoe het leven in de antieke wereld eruit zag.

    Dit laatste aspect van onderzoek doen is extra belangrijk in mijn huidige project over ontwikkelingen in het vakgebied – daarbij draait het immers om wat mijn collega’s hebben gezegd, en hoe ze het zeggen. Hiervoor lees ik dus niet alleen recente en minder recente publicaties, maar neem ik ook interviews af om te kijken hoe wetenschappers zelf op hun werk reflecteren. Het is goed om te merken dat veel van de mensen met wie ik contact opneem bereid zijn om mee te werken, en dat ze de meerwaarde inzien van een project dat reflecteert op hoe we eigenlijk ‘wetenschap doen’.

    Wat is de voornaamste hindernis bij uw onderzoek?
    Aan de ene kant zijn er de gebruikelijke hindernissen van historisch onderzoek. De bronnen over de Oudheid die we over hebben zijn altijd een (bewuste of toevallige) selectie. Daardoor weet je nooit of je nu echt alleen relevante informatie in handen hebt. Met merendeel van de papyrusteksten die ik al noemde komt bijvoorbeeld uit Egypte, omdat ze daar beter bewaard blijven – maar weten we wel zeker dat recht in Egypte op dezelfde manier werkte als in de rest van het Romeinse Rijk?

    Aan de andere kant zijn er ook meer basale moeilijkheden. Zoals veel collega’s die aan het (relatieve) begin van hun wetenschappelijke carrière staan, heb ik geen vaste baan. Dat betekent dat ik vaak niet zeker weet of ik volgend collegejaar nog wel werk heb, en of ik door zal kunnen gaan met mijn onderzoek. Dat soort precariteit en onzekerheid kan veel stress opleveren – en stress is zelden goed voor je onderzoek.

    Hoe vergroot dit welk inzicht?
    Het recht is voor mij zo interessant omdat het niet alleen een praktisch effect had (of moest hebben) op het dagelijks leven van mensen in de Oudheid, maar ons ook kan helpen om te onderzoeken hoe ze nadachten over concepten als macht, autoriteit, moraliteit en rechtvaardigheid. Hoewel de parallellen nooit één op één zijn, kunnen we aan de hand daarvoor ook reflecteren op hoe we zelf naar het recht kijken: waarin zijn we het eens met mensen uit de Oudheid, en waarin juist niet?

    De groeiende belangstelling voor de ervaringen van mensen die niet tot de elite behoorden, zorgt er bovendien voor dat ons beeld van de Oudheid steeds veelzijdiger (en daardoor wat mij betreft interessanter) wordt. Hoewel dat de antieke wereld in zekere zin ingewikkelder maakt, brengt iedere historische complicatie ons denk ik ook verder: net als vandaag de dag is een simpel, eenduidig verhaal bijna nooit helemaal waar.

    Welk boek over uw onderwerp zou eigenlijk iedereen moeten lezen?
    Gezien de veelzijdigheid van het vakgebied is het moeilijk om één titel te noemen, maar twee interessante en leerzame overzichtswerken zijn The Oxford Handbook of Roman Law and Society (2016) van Paul du Plessis, Clifford Ando en Kaius Tuori en Law in the Roman Provinces (2020) van Kimberley Czajkowski, Benedikt Eckhardt en Meret Strothmann. Voor een heel interessante en kritische reflectie op de verschuivingen in oudheidstudies als vakgebied: Danielle Lambert, Decolonizing Roman Imperialism. The Study of Rome, Romanization, and the postcolonial Lens (2024).

    Is er iets dat u zelf nog kwijt wil?
    Ik denk dat de verschillende oudheidwetenschappen elkaar heel erg nodig hebben. Iedereen, van juristen tot historici, van papyrologen tot taalkundigen en van letterkundigen tot archeologen, heeft een eigen waardevolle expertise, en al die expertises dragen op hun eigen manier bij tot een breder én dieper begrip van de oudheid. Door over de grenzen van mijn eigen sub-discipline heen te kijken, ben ik nóg enthousiaster geworden over ons gezamenlijke vakgebied.

    ***

    Renske Janssen is momenteel verbonden als docent/onderzoeker aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.

    #AnchoringInnovation #PubliusCorneliusTacitus #RomeinsRecht #zesVragen
  15. „Rozpoznaje kurczaka, ale myli strzelbę z narzędziem ogrodowym”. Jak naprawdę działa Gemini w Google Home

    Nowe funkcje Gemini dla Google Home zaczęły trafiać do pierwszych użytkowników w USA w ramach programu Early Access.

    Choć w Polsce na tę rewolucję jeszcze poczekamy, pierwsze, szczegółowe testy dają nam bezcenny wgląd w przyszłość inteligentnego domu. Jak donosi Ben Schoon z 9to5Google, jest to przyszłość, która jest jednocześnie niesamowicie inteligentna i… rozbrajająco głupia.

    Trzy filary rewolucji, która działa

    Na papierze Gemini wprowadza funkcje, o których marzyliśmy od lat, oparte na trzech filarach:

    • Inteligentne etykiety: zamiast generycznego alertu „wykryto osobę”, Gemini analizuje obraz z kamery Nest i informuje np. „Ben gotuje kurczaka w kuchni”. (Tak, AI poprawnie rozpoznało kurczaka).
    • „Ask Home”: możliwość zadawania pytań w naturalnym języku, np. „gdzie jest mój laptop?”, po czym AI przeszukuje nagrania i wskazuje moment, gdy widziała laptopa.
    • „Home Brief”: automatyczne, codzienne podsumowanie wideo ze wszystkich zdarzeń zarejestrowanych przez kamery.

    Jak pisze Schoon, „to jest przyszłość, prawda?”. Problem w tym, że ta przyszłość cierpi na „absurdalną nadmierną pewność siebie”.

    Jak AI myli strzelbę z narzędziem ogrodowym

    Na każdą poprawną identyfikację (jak wspomniany kurczak) przypada seria komicznych pomyłek. Gemini poinformowało testera, że „ładuje rower do samochodu”, podczas gdy był to wózek do disc golfa (który w niczym nie przypomina roweru). Innym razem pomyliło wynoszenie śmieci przez żonę testera z „kładzeniem przez nią paczki na ganku”. AI nie potrafiło też zdecydować, czy samochód testera jest niebieski (co jest prawdą) czy szary (co jest absurdem).

    O ile są to drobne, irytujące pomyłki, reporterzy (m.in. z The Verge, na co powołuje się 9to5Google) odkryli znacznie poważniejsze błędy. W jednym z testów Gemini nie było w stanie rozpoznać właściciela domu idącego ze strzelbą, etykietując broń jako „narzędzie ogrodowe”. W innym przypadku AI całkowicie zignorowało leżący na widoku nóż.

    Jak słusznie zauważa 9to5Google, w przypadku kamery bezpieczeństwa, noże i broń to obiekty, które powinny być na absolutnym szczycie listy priorytetów do identyfikacji.

    Konkluzja Bena Schoona jest taka, że choć Google buduje świetny fundament, obecna generacja AI jest zbyt pewna siebie i podatna na błędy, które wyglądają po prostu głupio. Na szczęście, na razie wszystkie te funkcje są w fazie beta i trzeba je włączyć ręcznie.

    Nam pozostaje mieć nadzieję, że do naszego kraju trafi już bardziej dopracowany produkt, wszak Amerykanie są de facto beta testerami.

    Siri z Gemini to sytuacja „win-win”? Amerykanie są optymistami. My – nie.

    #AI #błędyAI #Gemini #Google #GoogleHome #inteligentnyDom #NestCam #news #smartHome #sztucznaInteligencja

  16. Ad van Dun – Je rust vestigen

    Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we beeld en tekst van auteurs. In 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een tekst van Ad van Dun, eerder in het BD gepubliceerd op 19 november 2013.

    Kom, breek de spiegel, dan kunnen we elkaar ontmoeten.[i]

    Rust is een hartskwaliteit, net als vreugde, echtheid, toewijding of helderheid.
    Hartskwaliteit wordt niet veroorzaakt maar heerst uit zichzelf, het is de ingeboren werking, het meest elementaire, meest natuurlijke potentieel van ons menselijk bewustzijn.
    Maar niet iedereen komt toe aan de beleving van die ingeboren, existentiële rust.
    Twee onrustbronnen spelen ons parten: verstoring en onbegrip. Nog niet volledig gevestigde rust kan verstoord worden door allerlei factoren, en we kunnen een verkeerd idee erop na houden over wat rust is.

    In zijn diepste betekenis is rust een ander woord voor vervulling, gemoedsrust, volheid van beleving, vrede in je hart, “nirvana”. Dit is de meest grondige rust die je als mens kunt verlangen: duurzaam, uit zichzelf werkend, krachtig en ontspannen.
    Op de juiste manier begrepen en concreet getoetst aan alle aspecten van oefenen, is echte rust een actieve en intensieve beleving, geen passiviteit, geen af zijn van onrust maar een alleen maar gesterkt worden door rust.[ii]

    In de geconditioneerde, onrustige staat manifesteren we woekering en aandoening;
    we worden er getekend door wens, woede en waan, de drie basale existentiële “vergiften” die ons maken tot een verwarde, onvrije sterveling.
    In vroeger tijden werden deze drie karmische vertekeningen aangeduid met melancholie, agressie en hysterie. Uiteraard komen zulke onrustige gemoedsgesteldheden voor in allerlei gradaties, combinaties en doseringen, maar het optreden ervan verwijst altijd naar opgelopen spanning, naar onafheid.

    Geen cel in ons lijf trilt rustig, zolang bewustwording onvoldoende ruimte en gezag krijgt. We komen blind en moeizaam ter wereld; als we niet toekomen aan oefenen en wakker worden, zullen we er weer net zo blind en moeizaam vandaan gaan. Boeddha zei het al: leven is lijden, zolang mijn woekerende behoeftigheid niet wordt opgelost.
    Maar dat laatste is nog niet zo eenvoudig want we bevinden ons in een lastig parket: we worden omgeven door een hoop drukte van zintuiglijkheid en decennia lang al zijn we opgezadeld met de bedrieglijke werking van een onaffe en ingevulde geest. Deze stoorfactoren zorgen voor onrust, binnen en buiten ons.

    Nu zul je dit niet altijd zo direct ervaren.
    Er is een grote kans dat jouw onrustbeleving getemperd wordt door verworven condities, persoonlijk of maatschappelijk van aard, die rustgevend werken en die een tegenwicht vormen tegen de diepere onrustbarende wetmatigheden van het bestaan.
    We hebben ons gewapend, hanteren gericht maatregelen, weten gepaste houdingen in te nemen, koesteren specifieke waarden – maar vooral: we hebben geleerd om soepele grenzen te trekken: voldoende ruim om te ademen en te opereren, maar ook voldoende strak om angst en onzekerheid buiten de deur te houden.
    Dus geven we niet thuis als het leven ons nogal hartelijk, onverwachts of pertinent uitnodigt om onszelf helemaal te vertrouwen en ons onbekommerd kenbaar te maken, d.w.z. onvoorwaardelijk en zonder grenzen te leunen in de bron van leven die we zijn.

    Zazen (meditatie) is je overgeven aan het leven, leunend in de branding van de schepping. Daarom is zitten:

    1. zonder bewegen, roerloos

    2. zonder geluid, geruisloos

    3. vóór de woorden

    4. vóór het denken

    5. voeling hebben

    6. waarheid vertrouwen

    7. leven gezag geven

    8. adem laten ademen

    9. bedoeling toelaten

    10. eenheid belichamen

    De gereduceerde, starre en zelf gecreëerde versie van bestaanszekerheid op basis van ik-houvast is het gevolg van ons verkeerd idee over wat rust is.
    We zien het verschil niet tussen tijdelijke, geconditioneerde rust (procesrust) en onvoorwaardelijk gevestigde rust (gemoedsrust, levenshouding).
    De rust die een voortdurende inspanning vraagt om stand te kunnen houden is geen ware rust.
    De zekerheid die steeds opnieuw bevestigd en beargumenteerd wil worden is geen betrouwbare zekerheid.
    Kleine ik pulseert in een continue staat van onzekerheid – de scheve relatie met ons lijf (opgeblazen of verwaarloosd) getuigt ervan – en die onzekerheid is de grondoorzaak van onrust.
    Ons tastend en grijpend bestaan lijkt zekerheid te creëren maar op de bodem van ons bestaan heerst ongewisheid. Daarom hebben we zo goed geleerd ons leven in te vullen.

    Ongewisheid doet je je heil zoeken in verlokkelijke vermogens van maakbaarheid. Alle middelen die je in huis hebt ga je gebruiken om het leven in de meest wenselijke vorm te gieten. Maar zodra je hieraan toegeeft verlies je je relatie met het leven zelf uit het oog;  je mens-zijn, de totaliteit van de grote werkelijkheid en de kleurrijke beleving ervan die jij belichaamt: alle adel wordt verruild voor hachjebewaking en zelfpromotie.
    Korte-termijn welbevinden en opportunisme hebben jou voor zich weten te winnen en de waarheidsliefde die jou voorgoed kan bevrijden heeft het nakijken.

    Omdat de verblinde, uit onrust geboren opstelling noodgedwongen gebruik maakt van beeldvorming en illusie (interpretatie, voorkeur, sturing) is er altijd een factor bedrog in het spel – alleen al omdat waarheid genegeerd wordt en niet bewust wordt meegewogen.
    Dit blijkt onder andere uit alle strategie en manipulatie die je hanteert, bijvoorbeeld in je omgang met familie en collega’s. Maar veel wezenlijker nog blijkt dit uit de manier waarop je met jezelf omgaat. Je blijkt ertoe te neigen jezelf goed te praten, je verzamelt argumenten, vergelijkt, projecteert – dagelijks gaat de meeste energie naar het managen en optimaliseren van alle aannames temidden van de reële onbestendigheid.
    Deze subtiele vorm van zelfbedrog is een onophoudelijke en diepe bron van onrust.

    Het hierboven geschetste mechanisme laat zich praktisch het beste typeren met de droge term “egoïsme”. Wijzen van alle tijden en tradities starten in hun onderricht bij de beperking en pijn van ego-waan. Zij wijden hun leven aan het loslaten ervan en aan het openen en bevrijden van een dieper en substantiëler vermogen: hartskwaliteit.
    Zelfs al gaat hun oefenweg, net als de onze, vaak met de nodige moeite gepaard, de oprechte, betrouwbare intentie ervan schenkt hun uiteindelijk de diepste kracht.

    Wie wijsheid vooropstelt, begint met eerlijk worden en stopt met indruk willen maken.

    Je bewijzen tegenover jezelf en anderen is geen rustgevende activiteit, is slechts oponthoud, een onzinnige zijweg. Vervuld leven heeft geen bevestiging nodig, net zoals een werkelijk geïnspireerde kunstenaar geen notie van omgeving of doelstelling erop na houdt.
    Als volheid van beleving eenmaal is blootgelegd, stelt dit je zó krachtig gerust dat bevestiging irrelvant en verder zoeken oninteressant gaat voelen.
    Je beseft en weet uit ervaring: echte kwaliteit van leven werkt alleen maar hier en nu, en volledig uit zichzelf. Dit is een intiem inzicht en tegelijkertijd een grote wetmatigheid; het gezag ervan, eenmaal gevestigd, geeft je instant vertrouwen en rust.

    Twijfel je soms nog? Kijk dan eens nuchter hoe het kleine scenario je voor de gek houdt.
    Met al zijn denken en verbeelden en suggereren doet het ego niks anders dan indruk maken, vooral op zichzelf, als strelende bevestiging van goed bezig zijn.
    Maar zodra iemand anders net zo opzichtig bevestiging zou komen zoeken en indruk komt maken bij ons, wijzen we hem of haar zonder veel omhaal af. Met zoveel zichtbare ijdelheid of gekunsteldheid willen we liever niet geconfronteerd worden, het herinnert ons te openlijk aan ons eigen onwaardige bekokstoof.

    De verborgen onruststoker, de bron van ons egoïsme, die dit hele spel, dit continu fluctueren tussen macht en onmacht, rust en onrust, ergens in onszelf organiseert en voedt en gaande houdt, wordt in het boeddhisme Mara genoemd: de god van bedrog, van schijn, van dood. Hij is de verpersoonlijking van ons kleine ik, van dát aspect van ons bewustzijn dat een eigen leven is gaan leiden. Losgeweekt van de universele, wetmatige context is het ik zich onaf en geïsoleerd gaan voelen, en sindsdien maakt het zich met een potsierlijke ijdelheid wijs dat het wezenlijk maakbaar en leefbaar is.

    Maar de actuele realiteit die ik maar al te vaak vaststel luidt: er is altijd nog onrust in me.
    Na al die jaren die ik geïnvesteerd heb in oprecht onderzoek en vrij gekozen, maakbare groei schenkt Mara geen rust hier. En intussen heeft mijn innerlijkheid, mijn niet-maakbare boeddhanatuur onvoldoende realiteit gekregen en is nog steeds niet gevestigd.
    Dit is de gespletenheid van ons existentieel dualisme: grote ik (Boeddha) én kleine ik (Mara), vertrouwen én argwaan, rust én onrust.
    Hier begint mijn feitelijke bewustwording: ik ben de belevingsruimte waarin zowel boeddhanatuur (potentieel) als maracultuur (conditionering) aanwezig zijn, dharma én karma werken hier tegelijkertijd. Maar er is toch maar één werkelijkheid?
    Hoe zit dat?

    Twee zelven is op den duur onleefbaar.
    De oplossing van ons innerlijk conflict is te vinden in bewust afwegen, op hartsniveau navoelen wat beide polen werkelijk behelzen en te bieden hebben.
    Je zult ze gaan verhelderen en onderscheiden, je gaat beide een eigen plek geven en wel zó, dat dharma de stevige, onwrikbare kern vormt en karma een steeds lichter en ruimtelijk werkende periferie. Dit is ook de manier waarop Mara door Boeddha op zijn nummer werd gezet toen hij – kleine ik dus – probeerde het gezag van Boeddha’s geest te ondermijnen. Mara’s dreigende demonen en verleidelijke dochters, de symbolen van onze karmische agressie en begeerte, legden het af tegen Boeddha’s niet stuk te krijgen hartsjuweel, d.w.z. tegen de kracht van zijn heldere, stevig gevestigde innerlijkheid.

    Het loont om je wat te verdiepen in Mara’s aard en invloedssfeer, zoals het ook loont om Boeddha goed te kennen.[i] Mara heerst over het rijk van behoeftigheid (kamaloka). Hij zaait onrust en verwarring, hebzucht en haat, wekt angst, stimuleert houvast en begrenzing.
    Hoe kleiner jij wordt, hoe groter hij zich zal voelen.

    De weg van ontwaken verloopt van je verward voelen door omslachtig maar ongrijpbaar maragedoe (egoïsme), via het herwinnen van je oorspronkelijke helderheid (de fase van “Boemara”: je weet dat je een boeddha bent maar je strijdt nog met conditioneringen), naar een definitief bevrijd inzetten van je innerlijk potentieel (bodhisattvaschap).
    Uiteindelijk zal ons oefenen rust vinden, er zijn immers geen onrustige boeddha’s, geen gedeprimeerde boeddha’s, geen blinde boeddha’s. Een boeddha leeft vreugdevol en krachtig, vorstelijk gezeten op een verfijnd geurende lotusbloem, het symbool van onze open, bloeiende innerlijkheid, een wijs en mededogend hart.

    Denk niet: dit is een sprookje, of: leuk en aardig, maar niet voor mij bedoeld.
    Hoezo zou je dat denken? Wat maakt jou verschillend van alle leraren en boeddha’s die de oefenweg hebben bewandeld? Ook zij zijn allemaal gestart temidden van zwakte en onrust (denk aan losbol Shakyamuni’s jeugdjaren in materiële overvloed maar in geestelijke nood). Ook zij hebben moeten zoeken en strijden, hebben vertrouwen moeten vinden temidden van twijfel, dapper steun gezocht op momenten van angst en tegenslag – net als jij.

    Besef je hoe je jezelf voor de gek kunt houden?
    Zonder dat je het beseft kun je je leven zomaar verloren laten gaan.
    Vóór je het weet sta je aan het eind van dit korte bestaan en vraag je je verbijsterd – maar te laat – af wat er in godsnaam aan de hand is. De bedoeling van wat er op dat moment gaande is ontgaat je volkomen, net zoals dat zelfs nu, terwijl je toch in je kracht staat, in grote lijnen het geval is.

    Wie gelooft in karma (Mara dus) propageert een leven van probleemloos plezier, vol onnadenkendheid, steeds kinderlijk de korste weg kiezend naar gemak.
    Maar de dharma (je geweten, werkelijkheidsbesef) tapt uit een heel ander vaatje; het leert ons juist dat lijden en moeite niet vermeden maar overwonnen moeten worden, via mededogend toelaten en wijs hanteren.

    Hartsbewustzijn, je centrale bestaansplek en krachtbron, is niet te misleiden met goedkope praatjes en maniertjes. Hoezeer je je ook bombardeert met ondermijning of camoufleert met ophemeling, de rustige puurheid van je hart wordt er niet geraakt: bodhicitta (waarheidsliefde, je vervullingswens) is niet stuk te krijgen. De intrinsieke goedheid ervan blijft je altijd wekken, want niemand kiest vrijwillig voor wrok, voor vastzitten, voor pijn, honger, ongeluk. In ons hart werkt de drang naar geluk en dat motief vindt zijn rust en voltooiing bij daadwerkelijke levenskwaliteit.

    VERLOOPverwardheldervrijLASTIGVALLENblind:
    iedereenbewust:
    leraarontwaakt:
    niemandBELEVINGik-waan
    (geïsoleerd)tweepoligheid
    (fluctuerend)eenheid
    (verbonden)GEDAANTEego
    (Mara)beoefenaarbodhisattva
    (Boeddha)PELGRIMAGEsterveling
    (krijger)kluizenaar
    (kunstenaar)wijze
    (koning)FASENkarma
    bestrijdenploppunt
    (ommekeer)dharma
    bevorderenASPECTENlichaamademgeestOEFENINGshila
    (discipline)samadhi
    (beleving)prajna
    (transcendentie)KARAKTEReindig
    (“De weg leidt naar het einde van de weg.”)transformatief
    (“Vorm is leegte, leegte is vorm.”)eindeloos
    (“Eenheidswegen eindeloos, ik zweer hen te begaan.”)

    Het perspectief van de weg…

    Zie dus het gezagsverschil: grote ik verdient alle gezag in me.
    Kleine ik mag nóg zo bedrieglijke snippers strooien of verlokkelijke deuntjes fluisteren, ik zie helder hoe dit slechts suggestief, onbetrouwbaar maaksel is dat elk moment opnieuw wisselt van toon en kleur en inhoud.
    De noodzaak van spirituele hygiëne is me volkomen duidelijk: oefenen is simpelweg een basale levensnoodzaak op deze behoeftige plek, een natuurlijke voorziening voor de ontvankelijke bewustwordingswezens die wij mensen zijn.

    Meditatie

    geen proces maar beleving

    geen greep maar overgave

    geen beweging maar ruimte

    Bron Stiltij-weblog.

    [1] Cleary, Thomas & Cleary J.C. (vert.): The Blue Cliff Record (Hekigan Roku). Boston 1992, p. 184

    [1] Zoals ook de ontspanning die door wegvallen van spanning een geconditioneerde vorm van ontspanning is, tegenover de onvoorwaardelijke ontspanningskwaliteit die zich openbaart dankzij het toelaten van kracht.

    [1] Het valt de meesten van ons moeilijk om meditatie als een natuurlijke beleving te zien en te hanteren.
    Maar als jouw nood, de zoektocht van je hart, oprecht is en jij de valkuilen ziet van compensatie, zelfbedrog, afleiding etc., dan zul je dankzij oefenen helemaal kunnen thuiskomen in jezelf, in het leven. Je leert je lichaam opnieuw kennen (openbarend hoe interessant levend vlees kan zijn), je durft je te laten zakken in de ademoceaan (je laten ademen door het leven, ademwater worden) en je ontdekt de transcendente bodem van alle bestaan: hartsbewustzijn dat als een bron zorgt voor alle kwaliteit (je wordt verhelderd en gerustgesteld, gedragen in dharmawerking [het Sanskriet woord “dharma” betekent letterlijk: het dragende; ook etymologisch verwant]).

    [1] Mara’s werking wordt o.a. uiteengezet in de volgende Mahayana-soetra’s: Prajnaparamita (vertaald door Edward Conze: Perfect wisdom; the short Prajnaparamita Texts. London 1973 & The perfection of wisdom in eight thousand lines. Dehli 1994 & The large sutra on perfect wisdom. Berkeley 1975), Vimalakirti en Suramgamasamadhi (vertaald door Etienne Lamotte: Suramgamasamadhisutra. Delhi 2003 & The teaching of Vimalakirti. Oxford 1976). Maar ook in de Theravada-soetra’s (Pali-teksten) is er de nodige aandacht voor de capriolen van Mara. Er is zelfs een “boek van Mara” (Breet, Jan de & Janssen, Rob: Samyutta Nikaya – De verzameling van thematisch geordende leerredes 1. Rotterdam 2009, p. 179).

    [1] Laat het leven je rust geven. Zet tijdens zazen je wekkertje op een vaste, door jou gekozen tijdsduur en sta pas op als de tijd verstreken is. Zo geef je gezag aan de neutrale werking van wijsheid; kleine ik kan hierdoor leren zich te beheersen, geduld te oefenen, rust te vinden. Waardeer je vermogen om los te laten en wees kritisch op je neiging tot optreden en invullen. Jouw oefentijd is een heilige periode waarin je geen enkele functie hebt, waarin er niets is dat stoort of nodig is en waar alle ruimte heerst voor louter beleven. Details: zie de Stiltij-wisgids (pdf).

     

    Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

    #AdVanDun #bewegen #gepasteHoudingen #hartskwaliteit #mara #mechanisme #rust #zazen #zitten

  17. Ben je ook ontwikkelaar en denk je de laatste tijd ook vaak: wat zal ik de komende jaren gaan doen? Je bent echt niet de enige. Het is schrijnend om te zien hoe een vakgebied verwoest wordt door big-tech en AI. Vind je het fijn om hier over te praten of van gedachten te wisselen? Stuur me maar een bericht! #ai

    #ai
  18. Ben je ook ontwikkelaar en denk je de laatste tijd ook vaak: wat zal ik de komende jaren gaan doen? Je bent echt niet de enige. Het is schrijnend om te zien hoe een vakgebied verwoest wordt door big-tech en AI. Vind je het fijn om hier over te praten of van gedachten te wisselen? Stuur me maar een bericht! #ai

    #ai
  19. Ben je ook ontwikkelaar en denk je de laatste tijd ook vaak: wat zal ik de komende jaren gaan doen? Je bent echt niet de enige. Het is schrijnend om te zien hoe een vakgebied verwoest wordt door big-tech en AI. Vind je het fijn om hier over te praten of van gedachten te wisselen? Stuur me maar een bericht! #ai

    #ai
  20. Ben je ook ontwikkelaar en denk je de laatste tijd ook vaak: wat zal ik de komende jaren gaan doen? Je bent echt niet de enige. Het is schrijnend om te zien hoe een vakgebied verwoest wordt door big-tech en AI. Vind je het fijn om hier over te praten of van gedachten te wisselen? Stuur me maar een bericht! #ai

    #ai
  21. Ben je ook ontwikkelaar en denk je de laatste tijd ook vaak: wat zal ik de komende jaren gaan doen? Je bent echt niet de enige. Het is schrijnend om te zien hoe een vakgebied verwoest wordt door big-tech en AI. Vind je het fijn om hier over te praten of van gedachten te wisselen? Stuur me maar een bericht! #ai

    #ai
  22. Ben het alleen vandaag eventjes met Rutte eens: Mark Rutte geërgerd over openbaarmaking van appjes waarin collega-ministers werden beledigd: ‘Niet fraai, maar zeggen niks’ nrc.nl/nieuws/2026/09/07/mark-