#mayas — Public Fediverse posts

🌿 ¿Y si los mayas no desaparecieron… sino que dejamos de mirarlos donde estaban?

💁🏻‍♀️ Post completo en IG:
https://www.instagram.com/p/DYFZmxoil3f

#Historia #Arqueología #Mayas #Civilizaciones #TemploDelPasado

🌿 ¿Y si los mayas no desaparecieron… sino que dejamos de mirarlos donde estaban?

💁🏻‍♀️ Post completo en IG:
https://www.instagram.com/p/DYFZmxoil3f

#Historia #Arqueología #Mayas #Civilizaciones #TemploDelPasado

🌿 ¿Y si los mayas no desaparecieron… sino que dejamos de mirarlos donde estaban?

💁🏻‍♀️ Post completo en IG:
https://www.instagram.com/p/DYFZmxoil3f

#Historia #Arqueología #Mayas #Civilizaciones #TemploDelPasado

Het Chocolademuseum van Keulen

Keulen bezit een Dom, musea voor oude en moderne kunst, een dozijn romaanse kerken, een schitterende spoorwegbrug, een beroemd carnaval en een Chocolademuseum. Ik belandde er eigenlijk bij toeval, omdat T. (10½) er graag naartoe wilde. T. bleek een goede keuze te hebben gemaakt. Het was niet alleen een leuk museum waar kinderen plezier aan beleven, het bleek ook een goed museum: niet alleen met liefde en enthousiasme gemaakt, maar ook met kennis van de museale dilemma’s, waar men verstandig mee is omgegaan.

Het Chocolademuseum heeft vier afdelingen met elk een eigen thema. Op de begane plaatst het museum de cacaoboom in zijn historische en ecologische context. Er is dus ook aandacht voor de verspreiding vanuit Centraal-Amerika naar de Filipijnen en Afrika, en voor de zeventien duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties. Dit was allemaal goed uitgelegd en verhelderend. Enkele bomen zijn te zien in een tropische kas. Ik vond het leuk te ontdekken dat ook de ara, de luiaard, de toekan en nog enkele andere dieren houden van cacao. Ik was onder de indruk van de eerlijkheid waarmee het museum vertelde dat veel boeren gevangen zitten in een vicieuze cirkel van armoede en onderontwikkeling, en begon te denken: dit is een goed museum.

De tweede afdeling was gewijd aan de productie van chocolade. Dat begint dus met het openen van de vrucht om daar de bonen en de pulp uit te halen. Dat alles mag vervolgens een paar dagen gisten en daarna drogen, en daarna worden de bonen geroosterd, geplet, gewand en tot poeder gemalen. Dit is de grondstof waarvan chocolade wordt gemaakt, en ook dat proces is te zien: achter glas is een complete productielijn aan het werk. Ik heb gefascineerd gekeken naar de robot die de rechthoekige stukjes chocolade plaatst op een lopende band naar een robot die de stukken bliksemsnel verpakt. Kinderen kunnen hier ook chocoladerepen op maat maken die ze bij de uitgang kunnen ophalen.

Precolumbiaanse kunst

Wat mij het meest boeide, was de collectie precolumbiaanse kunst, die ik totaal niet had verwacht. Dat wil zeggen: ik wist dat de Maya’s en Azteken grote waarde hechtten aan cacao, maar was het Chocolademuseum niet binnengelopen met het idee Centraal-Amerikaanse kunst te zien. Het kwam dus als een volkomen verrassing. Het meest thematisch relevant waren de drinkbekers, waaronder exemplaren met opschriften die de cacao expliciet vermeldden, maar er was ook een wrijfsteen waarop de geplette bonen konden worden vermalen. Op sommige beeldjes droegen mensen cacaobonen als sieraden. Andere voorwerpen waren thematisch wat verder verwijderd, en dus des te verrassender.

Maar nu wat ik zo goed vond: de uitleg bij enkele voorwerpen ging verder dan identificatie ervan. Zo lezen we bij een beeld dat het Chocolademuseum het heeft verworven in 1993 uit de persoonlijke collectie van een zekere Leonard Patterson, een beruchte smokkelaar, vervalser en plunderaar (“er wird lange von FBI und Interpol gesucht”). Over een ander beeld is te lezen dat men in 1990 nog dacht dat het tussen 600 en 900 na Chr. was vervaardigd, maar dat bij heronderzoek in 2024 werd geconstateerd dat enkele delen nog geen eeuw oud waren. “Wurden hier originale Scherben und neuere Teile zusammengefügt? Weitere Untersuchungen sind notwendig.”

Kijk, dat soort informatie zou ik nou ook graag hebben bij oudheidkundige vondsten en zou een mooi onderwerp kunnen zijn voor een reeks  zoals “Collectie/Reflectie” in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Het Allard Pierson-museum in Amsterdam heeft net een subsidie gekregen om herkomstonderzoek te doen. Informatie als deze is niet alleen eerlijk, maar wekt bij de bezoeker ook vertrouwen over de rest van de voorwerpen: die is dus wel integer verworven en authentiek.

Tien

Enfin, er is nog een vierde afdeling in het Keulse Chocolademuseum. Deze is gewijd aan de latere geschiedenis van de chocolade en vertelt over de achttiende-eeuwse cafés, de negentiende-eeuwse fabrieken en de rol van chocolade tijdens de twee wereldoorlogen en daarna. Er is ook aandacht voor onfrisse stereotypen in de oude advertenties, zoals een schaars geklede inlandse vrouw die knielend chocolade aanbiedt. Het museum noemt een Moors kostuum ten onrechte een slavenkostuum, maar dat is de enige keer dat ik een wenkbrauw optrok tijdens mijn bezoek aan het Chocolademuseum. Ik ga niet zo flauw doen te zeggen dat het nu een tien-min is. Dit is een heel, heel goed museum: een dikke tien.

Het ziet er niet best uit voor Libanon. Als u meer wil weten over dat geteisterde land, lees dan mijn boek. Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

Zelfde tijdvak

Het Chocolademuseum van Keulen

Keulen bezit een Dom, musea voor oude en moderne kunst, een dozijn romaanse kerken, een schitterende spoorwegbrug, een beroemd carnaval en een Chocolademuseum. Ik belandde er eigenlijk bij toeval, omdat T. (10½) er graag naartoe wilde. T. bleek een goede keuze te hebben gemaakt. Het was niet alleen een leuk museum waar kinderen plezier aan beleven, het bleek ook een goed museum: niet alleen met liefde en enthousiasme gemaakt, maar ook met kennis van de museale dilemma’s, waar men verstandig mee is omgegaan.

Het Chocolademuseum heeft vier afdelingen met elk een eigen thema. Op de begane plaatst het museum de cacaoboom in zijn historische en ecologische context. Er is dus ook aandacht voor de verspreiding vanuit Centraal-Amerika naar de Filipijnen en Afrika, en voor de zeventien duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties. Dit was allemaal goed uitgelegd en verhelderend. Enkele bomen zijn te zien in een tropische kas. Ik vond het leuk te ontdekken dat ook de ara, de luiaard, de toekan en nog enkele andere dieren houden van cacao. Ik was onder de indruk van de eerlijkheid waarmee het museum vertelde dat veel boeren gevangen zitten in een vicieuze cirkel van armoede en onderontwikkeling, en begon te denken: dit is een goed museum.

De tweede afdeling was gewijd aan de productie van chocolade. Dat begint dus met het openen van de vrucht om daar de bonen en de pulp uit te halen. Dat alles mag vervolgens een paar dagen gisten en daarna drogen, en daarna worden de bonen geroosterd, geplet, gewand en tot poeder gemalen. Dit is de grondstof waarvan chocolade wordt gemaakt, en ook dat proces is te zien: achter glas is een complete productielijn aan het werk. Ik heb gefascineerd gekeken naar de robot die de rechthoekige stukjes chocolade plaatst op een lopende band naar een robot die de stukken bliksemsnel verpakt. Kinderen kunnen hier ook chocoladerepen op maat maken die ze bij de uitgang kunnen ophalen.

Precolumbiaanse kunst

Wat mij het meest boeide, was de collectie precolumbiaanse kunst, die ik totaal niet had verwacht. Dat wil zeggen: ik wist dat de Maya’s en Azteken grote waarde hechtten aan cacao, maar was het Chocolademuseum niet binnengelopen met het idee Centraal-Amerikaanse kunst te zien. Het kwam dus als een volkomen verrassing. Het meest thematisch relevant waren de drinkbekers, waaronder exemplaren met opschriften die de cacao expliciet vermeldden, maar er was ook een wrijfsteen waarop de geplette bonen konden worden vermalen. Op sommige beeldjes droegen mensen cacaobonen als sieraden. Andere voorwerpen waren thematisch wat verder verwijderd, en dus des te verrassender.

Maar nu wat ik zo goed vond: de uitleg bij enkele voorwerpen ging verder dan identificatie ervan. Zo lezen we bij een beeld dat het Chocolademuseum het heeft verworven in 1993 uit de persoonlijke collectie van een zekere Leonard Patterson, een beruchte smokkelaar, vervalser en plunderaar (“er wird lange von FBI und Interpol gesucht”). Over een ander beeld is te lezen dat men in 1990 nog dacht dat het tussen 600 en 900 na Chr. was vervaardigd, maar dat bij heronderzoek in 2024 werd geconstateerd dat enkele delen nog geen eeuw oud waren. “Wurden hier originale Scherben und neuere Teile zusammengefügt? Weitere Untersuchungen sind notwendig.”

Kijk, dat soort informatie zou ik nou ook graag hebben bij oudheidkundige vondsten en zou een mooi onderwerp kunnen zijn voor een reeks  zoals “Collectie/Reflectie” in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Het Allard Pierson-museum in Amsterdam heeft net een subsidie gekregen om herkomstonderzoek te doen. Informatie als deze is niet alleen eerlijk, maar wekt bij de bezoeker ook vertrouwen over de rest van de voorwerpen: die is dus wel integer verworven en authentiek.

Tien

Enfin, er is nog een vierde afdeling in het Keulse Chocolademuseum. Deze is gewijd aan de latere geschiedenis van de chocolade en vertelt over de achttiende-eeuwse cafés, de negentiende-eeuwse fabrieken en de rol van chocolade tijdens de twee wereldoorlogen en daarna. Er is ook aandacht voor onfrisse stereotypen in de oude advertenties, zoals een schaars geklede inlandse vrouw die knielend chocolade aanbiedt. Het museum noemt een Moors kostuum ten onrechte een slavenkostuum, maar dat is de enige keer dat ik een wenkbrauw optrok tijdens mijn bezoek aan het Chocolademuseum. Ik ga niet zo flauw doen te zeggen dat het nu een tien-min is. Dit is een heel, heel goed museum: een dikke tien.

Het ziet er niet best uit voor Libanon. Als u meer wil weten over dat geteisterde land, lees dan mijn boek. Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

Zelfde tijdvak

🌧🏛 Pensamos que el cambio climático es un problema moderno.

Post completo en IG:
https://www.instagram.com/p/DW2u-0JiBzG

#Mayas #Historia #CambioClimático #Arqueología #TemploDelPasado

🌧🏛 Pensamos que el cambio climático es un problema moderno.

Post completo en IG:
https://www.instagram.com/p/DW2u-0JiBzG

#Mayas #Historia #CambioClimático #Arqueología #TemploDelPasado

🌧🏛 Pensamos que el cambio climático es un problema moderno.

Post completo en IG:
https://www.instagram.com/p/DW2u-0JiBzG

#Mayas #Historia #CambioClimático #Arqueología #TemploDelPasado

Maya's Digital Banking Playbook combina el crecimiento récord en 2024 #Banking #combina #Crecimiento #Digital #Mayas #Playbook #récord #ButterWord #Spanish_News Comenta tu opinión 👇
https://butterword.com/mayas-digital-banking-playbook-combina-el-crecimiento-record-en-2024/?feed_id=7040&_unique_id=67b325913ad08

Maya's Digital Banking Playbook combina el crecimiento récord en 2024 #Banking #combina #Crecimiento #Digital #Mayas #Playbook #récord #ButterWord #Spanish_News Comenta tu opinión 👇
https://butterword.com/mayas-digital-banking-playbook-combina-el-crecimiento-record-en-2024/?feed_id=7040&_unique_id=67b325913ad08

Maya's Digital Banking Playbook combina el crecimiento récord en 2024 #Banking #combina #Crecimiento #Digital #Mayas #Playbook #récord #ButterWord #Spanish_News Comenta tu opinión 👇
https://butterword.com/mayas-digital-banking-playbook-combina-el-crecimiento-record-en-2024/?feed_id=7040&_unique_id=67b325913ad08

Maya's Digital Banking Playbook combina el crecimiento récord en 2024 #Banking #combina #Crecimiento #Digital #Mayas #Playbook #récord #ButterWord #Spanish_News Comenta tu opinión 👇
https://butterword.com/mayas-digital-banking-playbook-combina-el-crecimiento-record-en-2024/?feed_id=7040&_unique_id=67b325913ad08

Maya's Digital Banking Playbook combina el crecimiento récord en 2024 #Banking #combina #Crecimiento #Digital #Mayas #Playbook #récord #ButterWord #Spanish_News Comenta tu opinión 👇
https://butterword.com/mayas-digital-banking-playbook-combina-el-crecimiento-record-en-2024/?feed_id=7040&_unique_id=67b325913ad08

Une présentation du livre "Nos ancêtres les pharaons. Cinq siècles d'illusions sur l'Égypte ancienne", par Jean-Loïc Le Quellec, anthropologue et directeur de recherche au CNRS. Une plongée vertigineuse dans les délires complotistes et pseudoscientifiques autour de l'Égypte ancienne, qu'il débunke avec une patience salutaire.
Sur le blog de lecture Hugin & Munin (blog d'inspirations rôlistiques).
https://hu-mu.blogspot.com/2025/10/nos-ancetres-les-pharaons-par-jean-loic.html
#Antiquite #EgypteAncienne #pseudoscience #complotisme #ésotérisme #AfriqueAncienne #Australie #Mayas #CivilisationsPrécolombiennes #Gims #Youtube #anthropologie #vulgarisation #debunking

A new archaeology series has being broadcasted since last week on TVUNAM undefined. The show presents archaeological digs in different parts of #Mexico. In this very case, one can enjoy the actual works at Aguada Fénix, a site that was detected with LiDAR prospections made by Dr. Takeshi Inomata and his team of University of Arizona.
Really worth watching it on the following link:

https://youtu.be/VqC_lktM8Ek?si=DnAYbc6ceQXCo-kL

#arqueodons #mayas #olmecas #Tabasco

🗿 Dioses prehispánicos.

💁🏼‍♀️ Post completo en IG:
https://www.instagram.com/p/DUIr4zliMUr

#DiosesPrehispánicos #Aztecas #Mayas #Incas #Historia

Découverte d'une stèle géante contenant plus de 100 glyphes mayas
https://decouvertes-archeologiques.blogspot.com/2024/08/decouverte-dune-stele-geante-contenant.html
#Yucatan #Mexique #archéologie #histoire #Mayas #glyphes #art #culture #politique #ville #stèle #découverte

🫟 𝑪𝒖𝒓𝒊𝒐𝒔𝒊𝒅𝒂𝒅𝒆𝒔 🫟

Mucho antes de que los diamantes en la sonrisa se pusieran de moda entre celebridades, los mayas ya habían convertido la boca en un símbolo de prestigio.
Pero no usaban oro ni adornos externos.
Iban mucho más allá: incrustaban piedras preciosas directamente en los dientes.

Entre aproximadamente los siglos III y IX, en pleno auge de ciudades como Tikal o Palenque, algunas personas caminaban con pequeñas gemas brillando en su sonrisa.
Cuando hablaban o reían, aparecían destellos verdes que dejaban claro que aquello no era casual.

La piedra más valorada era el jade.
Para los mayas no era solo una gema bonita: tenía un significado profundo.
Estaba asociado con la vida, la fertilidad y el poder.
Llevar jade en el cuerpo era una forma visible de prestigio, algo así como un símbolo silencioso de estatus.

Pero lo más impresionante no era la joya.

Era cómo la colocaban.

En las ciudades mayas existían especialistas que hoy podríamos llamar dentistas.
Usaban herramientas muy precisas, muchas hechas de obsidiana, una roca volcánica capaz de producir bordes extremadamente afilados.
Con esos instrumentos perforaban cuidadosamente el esmalte del diente para crear un pequeño hueco.

La clave era hacerlo con muchísimo cuidado.
El objetivo era atravesar solo el esmalte sin llegar a la pulpa, porque si eso ocurría el dolor y la infección podían ser terribles.
Eso significa que estos especialistas conocían bastante bien la estructura del diente, algo sorprendente para la época.

Una vez hecho el orificio, colocaban la piedra y la fijaban con un adhesivo natural.
Probablemente una mezcla de resinas vegetales y minerales que funcionaba como una especie de cemento antiguo.

El resultado era una pequeña gema incrustada en el diente que podía durar años.

Lo curioso es que muchos estudios arqueológicos han demostrado algo inesperado: en muchos casos los dientes no muestran signos graves de infección o destrucción.
Eso sugiere que los mayas dominaban técnicas bastante avanzadas para trabajar con el esmalte dental.

Durante mucho tiempo se pensó que este tipo de modificaciones eran exclusivas de la élite.
Pero hallazgos en distintos yacimientos indican que personas de varias clases sociales también llevaban incrustaciones, aunque los materiales más valiosos —como el jade— sí estaban más relacionados con las capas altas.

La sonrisa, literalmente, podía revelar quién eras.

Y las modificaciones no terminaban ahí.
Los mayas también limaban los dientes para crear formas puntiagudas o diseños geométricos.
No era una excentricidad: formaba parte de su estética y de su identidad cultural.

Todo esto ocurrió siglos antes de la llegada de los europeos y en una civilización que también destacó por su conocimiento en astronomía, matemáticas y arquitectura.

Hoy, cuando vemos esas dentaduras adornadas en restos arqueológicos, parecen una mezcla de arte y valentía.

Porque el resultado podía ser muy elegante.

Pero el proceso… probablemente dolía bastante.

▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣

#historia #mayas #historiadeamerica #arqueologia #curiosidadeshistoricas #culturamaya #historiaantigua #antropologia

🍃 “Somos herederos de la rebeldía de Juan López”: Modevite conmemora 12 años de organización y memoria frente a megaproyectos que amenazan montañas, ríos y vida comunitaria.

👉 https://wp.me/pdD3iE-vzo 🐝

+ info: AVISPA.ORG

#chiapas #movedite #defensaterritorial #pueblosoriginarios #mexico #cancuc #sancristobaldelascasas #rebelion #pueblosindigenas #mayas #tzetales

Archéologie, Amérique centrale, sur Libération :
"«L’un des centres cérémoniels les plus anciens et importants» : une cité maya vieille de 2 800 ans découverte au Guatemala".
"Au terme de longues fouilles, des chercheurs ont mis au jour un site de 16 km², comprenant de nombreux objets, sculptures et bâtiments qui pourraient éclairer sur cette civilisation d’Amérique centrale."
Article en partie réservé aux abonné-e-s.
https://www.liberation.fr/international/amerique/lun-des-centres-ceremoniels-les-plus-anciens-et-importants-une-cite-maya-vieille-de-2-800-ans-decouverte-au-guatemala-20250530_G3QFWRDOZZGW7MTFL2PADYYTVU/
#archéologie #Mayas #Guatemala #AmériqueCentrale

Un tema de gran relevancia este bimestre en la revista Arqueología mexicana: Las mujeres mayas en el clásico. Un dosier con enfoque multiple sobre su papel ayer y hoy.

Disponible a la venta en la tienda Raíces en formato electrónico e impreso: https://tienda.raices.com.mx/products/las-mujeres-mayas-en-el-clasico

#genderstudies #mayas #archaeology

Disparition des #Mayas : un #mythe s'effondre

#histoire #historia #history

https://www.radiofrance.fr/franceculture/podcasts/l-entretien-archeologique/disparition-des-mayas-un-mythe-s-effondre-8440860

L'Entretien archéologique et Antoine Beauchamp ont eu l'excellente idée d'inviter Chloé Andrieu, collègue de l'UMR 8096 du CNRS pour présenter son livre Les #Mayas n'ont pas disparu.
https://www.radiofrance.fr/franceculture/podcasts/l-entretien-archeologique/disparition-des-mayas-un-mythe-s-effondre-8440860

#archeology #Mexico

Mayas fordern sozio-ökologischen Notstand auf Yucatán #Mayas #soziooekologischerNotstand #chiapas98 https://www.chiapas.eu/news.php?id=12535

Trop de médias en quête de titres accrocheurs semblent ignorer ce que c'est qu'une thèse. La cité maya n'a pas été retrouvée "par hasard" ou "par une recherche Google". Elle l'a été par un doctorant et ce sont ses connaissances, sa persévérance et sa méticulosité qui lui ont permis de faire cette découverte. Davantage de prise en compte du travail des thésards ne ferait pas de mal !
https://www.liberation.fr/international/amerique/une-immense-cite-maya-disparue-depuis-des-siecles-decouverte-dans-la-jungle-mexicaine-grace-a-une-recherche-google-20241029_BTYZTT67NRGEPKSOM4B73QMB7E/
#esr #recherche #archéologie #histoire #Mayas #doctorat #journalisme #sensationnalisme

Pourquoi les archéologues de l'espace trouvent plus de ruines mayas que jamais auparavant
https://www.space.com/mayan-ruins-space-archaeology-more-found
#archéologie #histoire #Mayas #Mexique #Guatemala #lidar #ruines #science #espace #satellite

In Mexico’s underwater caves, a glimpse of artifacts, fossils and human remains
https://www.smithsonianmag.com/travel/divers-in-mexicos-underwater-caves-get-a-glimpse-of-rarely-seen-artifacts-fossils-and-human-remains-180985159/
#ycombinator #Archaeology #Artifacts #Books #Caves #Extinction #Fossils #Geology #Mayas #Mexico #Paleontology

Divers in Mexico's Underwater Caves Get a Glimpse Artifacts, Fossils, Remains
https://www.smithsonianmag.com/travel/divers-in-mexicos-underwater-caves-get-a-glimpse-of-rarely-seen-artifacts-fossils-and-human-remains-180985159/
#ycombinator #Archaeology #Artifacts #Books #Caves #Extinction #Fossils #Geology #Mayas #Mexico #Paleontology

Músicos y enmascarados bajo el aspecto de deidades en la presentación de un heredero en la primera sala en el templo de los Murales en Bonampak. Es una obra maya dirigida en el 790 d.C. por Ocho-zarigüeya. #mayas

Bajo la pirámide 16, en Copán, se encontraba el templo de Rosalila, una construcción del 571 d. C. Que se construyera una pirámide encima permitió que se conservara mejor esta estructura maya. #honduras #mayas

🚨 ¡Alerta ambiental! Empresa #Repsa siembra palma africana en área protegida, amenazando a la comunidad maya q’eqchi’.

👉 https://avispa.org/?p=116939 🐝

#medioambiente #guatemala #centroanérica #palmaafricana #palmaaceitera #monocultivo #bosquestrópicales #agua #cambioclimático #palmaaceitera #mayas

Palacio del Gobernador
#Uxmal #mayas #Mexico #México

🚨 ¡Alerta ambiental! Empresa #Repsa siembra palma africana en área protegida, amenazando a la comunidad maya q’eqchi’.

👉 https://avispa.org/?p=116939 🐝

#medioambiente #guatemala #centroanérica #palmaafricana #palmaaceitera #monocultivo #bosquestrópicales #agua #cambioclimático #palmaaceitera #mayas

🚨 ¡Alerta ambiental! Empresa #Repsa siembra palma africana en área protegida, amenazando a la comunidad maya q’eqchi’.

👉 https://avispa.org/?p=116939 🐝

#medioambiente #guatemala #centroanérica #palmaafricana #palmaaceitera #monocultivo #bosquestrópicales #agua #cambioclimático #palmaaceitera #mayas

🚨 ¡Alerta ambiental! Empresa #Repsa siembra palma africana en área protegida, amenazando a la comunidad maya q’eqchi’.

👉 https://avispa.org/?p=116939 🐝

#medioambiente #guatemala #centroanérica #palmaafricana #palmaaceitera #monocultivo #bosquestrópicales #agua #cambioclimático #palmaaceitera #mayas

🚨 ¡Alerta ambiental! Empresa #Repsa siembra palma africana en área protegida, amenazando a la comunidad maya q’eqchi’.

👉 https://avispa.org/?p=116939 🐝

#medioambiente #guatemala #centroanérica #palmaafricana #palmaaceitera #monocultivo #bosquestrópicales #agua #cambioclimático #palmaaceitera #mayas

Victor Castillo y Leticia Vargas, co-directores del proyecto #EkBalam, publicaron una serie de fotografías de las excavaciones en curso en la plaza de este sitio del noreste de Yucatan.
En otras cosas quedan estos impresiones restos de estuco esculpido que representa a una mujer cuya mano izquierda agarra el pelo de un personaje sometido.

#archaeodons #arqueodons #Mexico #Mayas #escultura #digs

Fotos: @Cultura y Lengua Maya

🐝🌳🐝 Indígenas #Mayas se preparan para enfrentar a inmobiliarias con una gran marcha llamada “contra el #despojo y por la defensa del territorio en #Mérida”.

Lee la información aquí 👇 https://avispa.org/?p=102959

#México #Yucatán #Ixil #PueblosOriginarios #PueblosIndígenas #Zapatistas #AMLO #TrenMaya #Resistencia #FelizMiércoles

Inomata and Sprajc hypothesis ties LiDAR and on field observations to demonstrate that the 260 day Maya calendar may have been created during the Performative period (about 1100 b.c.e), much sooner that epigraphic records proposed until now.

A full article-interview is available here.

https://www.science.org/content/article/maya-calendar-may-be-more-3000-years-old-laser-mapping-reveals#.Y7jZsj4OQeI.facebook

#archaeodons #arqueodon #epigraphy #mayas #architecture

🗣📢 "Hacemos un llamamiento a no comprar lotes en fraccionamientos en áreas rurales de Yucatán".

👁👁 Consulta la nota "Indígenas #mayas de #Ixil encaran al sector inmobiliario en #Yucatán" aquí 👉 https://avispa.org/?p=102959

#México #PueblosOriginarios #PueblosIndígenas #Zapatistas #AMLO #TrenMaya #Resistencia

Victor Castillo y Leticia Vargas, co-directores del proyecto #EkBalam, publicaron una serie de fotografías de las excavaciones en curso en la plaza de este sitio del noreste de Yucatan.
En otras cosas quedan estos impresiones restos de estuco esculpido que representa a una mujer cuya mano izquierda agarra el pelo de un personaje sometido.

#archaeodons #arqueodons #Mexico #Mayas #escultura #digs

Fotos: @Cultura y Lengua Maya

Victor Castillo y Leticia Vargas, co-directores del proyecto #EkBalam, publicaron una serie de fotografías de las excavaciones en curso en la plaza de este sitio del noreste de Yucatan.
En otras cosas quedan estos impresiones restos de estuco esculpido que representa a una mujer cuya mano izquierda agarra el pelo de un personaje sometido.

#archaeodons #arqueodons #Mexico #Mayas #escultura #digs

Fotos: @Cultura y Lengua Maya

Victor Castillo y Leticia Vargas, co-directores del proyecto #EkBalam, publicaron una serie de fotografías de las excavaciones en curso en la plaza de este sitio del noreste de Yucatan.
En otras cosas quedan estos impresiones restos de estuco esculpido que representa a una mujer cuya mano izquierda agarra el pelo de un personaje sometido.

#archaeodons #arqueodons #Mexico #Mayas #escultura #digs

Fotos: @Cultura y Lengua Maya

Deze blog begon ruim dertien jaar geleden als een algemeen medium, zeg maar als een soort dagelijkse krant, en veranderde al snel in een blog over de Oudheid. Ik heb Rome, Griekenland, Egypte, Mesopotamië en Perzië altijd gepresenteerd in samenhang met Centraal-Eurazië en met Afrika; de Indusbeschaving en China kregen wat minder aandacht omdat ik er wat minder van weet. En Precolumbiaans Amerika kreeg pas de laatste jaren wat aandacht.

Eén reden daarvoor is dat de Precolumbiaanse culturen niet goed passen bij de definitie van de oude wereld: de periode waarover we naast het archeologische bewijs al geschreven bronnen hebben, maar niet zó veel bronnen dat we aan echte geschiedvorsing kunnen denken. Eigenlijk bestaat deze situatie in de Amerika’s alleen in de ruime eeuw vóór Cortés en Pizarro. Een tweede reden: voor de op deze blog behandelde materie kan ik zonder Azteken en Inka’s.

Precolumbiaanse culturen

Evengoed zijn de Precolumbiaanse culturen interessant en ik zou er misschien meer over hebben geschreven als ik had geweten hoe ik aan informatie moest komen. Internet helpt niet werkelijk: in die ongedifferentieerde nevenschikking van informatie kan ik kaf en koren niet scheiden. De openbare bibliotheek bood een handvol boeken over pakweg de Maya’s of de Azteken, maar een echt overzichtswerk vond ik niet. Het academisch aanbod bleek hypergespecialiseerd. Terwijl ik dus gewoon een handboek à la De Blois en Van der Spek wilde lezen, zoals eerstejaars-geschiedenisstudenten in hun eerste weken doen.

En dus baseerde ik me op het museale aanbod. De Aztekententoonstelling in het Wereldmuseum in Leiden, de slecht toegelichte collectie in het Humboldtforum in Berlijn, de voorwerpen in de Brusselse Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis, de weergaloos mooie collectie van het Museum aan de Stroom in Antwerpen en – vorige week – het Musée du Quai Branly in Parijs. Ik koop catalogi. Ik heb nu ruim duizend foto’s, geordend in eenennegentig mappen, van Yupik in Alaska tot Mapuche in Argentinië, maar eigenlijk weet ik niet goed wat de namen betekenen. Is “Puebla” de naam van een archeologische cultuur, van een landstreek in Mexico of van een archeologische fase? Mijn kennis is structuurloos.

Ik heb, eerlijk gezegd, de indruk dat dat niet alleen komt door mijn beperkte intellect. Het helpt de geïnteresseerde beginner niet dat Tiwanaku en Wari ook worden weergegeven als Tiahuanacu en Huari. Of dat een en dezelfde oude cultuur twee namen kan hebben.

Een fijn boek

Maar misschien ben ik onlangs gered. In het Musée du Quai Branly kocht ik een klein boekje, Les civilisations précolombiennes van de Franse archeologen Éric Taladoire en Patrice Lecoq; het is de vorig jaar verschenen, geactualiseerde versie van een boekje uit 2016. En hé, dit was bijna precies het boek dat ik zocht.

In het eerste hoofdstuk presenteren ze de archeologie en etnografie van de Amerika’s als een “tweede ontdekking” en schetsen ze de grote regio’s. Ik kan nu mijn eenennegentig fotomappen tenminste gaan ordenen. Het tweede hoofdstuk behandelt Midden-Amerika: de preklassieke Olmeken, de klassieke Maya’s, andere beschavingen uit de regio (zoals Teotihuacán) en tot slot de postklassieke imperia – anders gezegd, de Azteken. Steeds opnieuw gaat de beschrijving van de geografie vooraf aan die van de materiële cultuur, zo nu en dan onderbroken door beschrijvingen van zaken als religie, sjamanisme, mensenoffers, landbouwtechnieken of de politieke structuur.

Noordelijk Amerika komt er met een kort derde hoofdstuk bekaaid vanaf, waarna het vierde hoofdstuk de culturen van de Andes behandelt. Zeg maar Peru. Ze verdelen de geschiedenis in een aanloopfase, een formatieve periode (Cupisnique, Chavin), een periode van diversificatie (Nazca, Moche, Recuay, Vicus…), een periode van verstedelijking (Wari en Tiwanaku), een nieuwe periode van diversificatie (Chimu, Sicán, Chancay…) en tot slot ook hier imperiumvorming: de Inka’s.

Een vijfde hoofdstuk behandelt de culturen van Ecuador, Colombia, Bolivia, Chili en het Amazonegebied. Opnieuw kort. Ik had hier wat meer willen lezen over de domesticatie van de maïsplant, waarvan ik toevallig al eens heb opgeduikeld dat het een moeizaam proces is geweest.

Het beste is het slot. Dan trappen de auteurs hun eigen bouwwerk omver. Ze benoemen de politieke bijbedoelingen van sommige onderzoekers. Ook leggen ze uit dat het definiëren van culturen en cultuurfasen (“preklassiek” of “formatief”) problematisch is. Uiteraard zijn dit normale thema’s uit de geschiedtheorie en de sociale wetenschappen, maar het is goed dat deze zelfkritiek ook in een inleidend werk aan de orde komt.

Presentatie

Een perfect boek is dit niet. Ik schreef al dat dit bijna precies het boek was dat ik zocht. Afbeeldingen en meer landkaarten zouden de tekst beter begrijpelijk hebben gemaakt. Je kunt het online allemaal opzoeken, maar je hebt het liever meteen bij de hand. Hier wreekt zich het format van de Que sais-je?-reeks.

Tegelijkertijd: Les civilisations précolombiennes biedt een (volgens mij) gedegen overzicht en ook niet méér. De hinderlijke neiging van een Charles Mann om voortdurend zichzelf in het verhaal te plaatsen – zijn boek 1491 begint met een beschrijving van wat hij zag uit een vliegtuig – blijft de lezer bespaard.

Weet ik nu alles? Nee. Maar ik heb nu wel de materie bij de hand die ik nodig heb om een kaartenbak aan te leggen, om mijn fotoarchiefje te ordenen en – wie weet, als er zegen op rust – eens een blogje te wijden aan die wonderlijk vreemde wereld.

Deze blog is gratis, maar als u me wil steunen, koop dan een van mijn boeken, doe via Livius.nl een cursus of reis, of doneer. U kunt de blog ook volgen via het Whatsapp-kanaal.

https://mainzerbeobachter.com/2024/11/02/precolumbiaanse-culturen/

#Amazonegebied #Azteken #ÉricTaladoire #boek #Bolivia #Chancay #CharlesCMann #Chavin #Chili #Chimú #Colombia #Cupisnique #Ecuador #InkaS #maïs #Mapuche #MayaS #mensenoffer #Mexico #Moche #MuséeDuQuaiBranly #Nazca #Olmeken #PatriceLecoq #Peru #Puebla #Recuay #Sicán #sjamanisme #Teotihuacán #Tiwanaku #Wari #Yupik

Durch #Suchmaschinen #Monopole & #selektiveBerichte werden #schwerwiegendeEingriffe in #indigene #Sprachen und #Kulturen vorgenommen.

Allein die #Sichtweise des jeweiligen Suchmaschinen-#Betreibers plus #KI entscheidet, welche #Ereignisse, #Literatur, #Musik #aus_dem_Leben_der_Völker dargestellt und #weitergegeben werden.

Früher geschah das durch #Kolonial-#Kriege, z.B. gegen #Mayas, #Inkas in #Südamerika, aber auch durch #England, #Frankreich und andere #KolonialImperialisten.

De Dresdener Codex

In december 2012 was ik in Beiroet. De wereld zou immers vergaan – dat stond in de Maya-kalender – en Libanon leek ons wel een toffe plek om dat mee te maken. Een enorme regenbui was het ergste dat ons overkwam.

Die paniek om die Maya-voorspelling was voor een deel gebaseerd op een dertiende-eeuws manuscript dat momenteel in Dresden wordt bewaard in de Sächsische Landes-, Staats- und Universitätsbibliothek. Op negenendertig uitklapbare, dubbelzijdig beschreven bladzijden staan een rituele kalender, berekeningen met betrekking tot de planeet Venus, het een en ander over maans- en zonsverduisteringen, beschrijvingen van ceremoniën, afbeeldingen van goden en andere bovennatuurlijke wezens, en verder nog het een en ander over de regengod Chaac. Het boek is in 1740 verworven door Friedrich August II. Van heinde en verre trok de Codex Dresdensis bezoekers, zoals in 1791 Alexander von Humboldt, die later in Midden-Amerika probeerde meer te ontdekken over de Precolumbiaanse wereld en in 1810 enkele bladzijden publiceerde uit het handschrift in Dresden.

Rosetta, Behistun, Dresden

Geen enkele negentiende-eeuwer – geen Europeaan en geen Maya – kon het lezen. Het hielp ook niet dat de meeste Maya-boeken in de zestiende eeuw zijn vernietigd door de katholieke autoriteiten in Yucatan: er waren geen parallellen.

De ontcijfering is dan ook een langdurig proces geweest. In de jaren dertig van de vorige eeuw wist de Amerikaanse taalkundige Benjamin Whorf (die van de beroemde hypothese) aan de hand van het gehele toen bekende corpus vast te stellen dat het ging om een lettergrepenschrift, nadat de Duitse onderzoeker Ernst Förstemann dankzij het Dresdener handschrift de structuur van de kalender al had weten te doorgronden. Zijn landgenoot Paul Schellhas wist met hetzelfde boek de godsnamen te identificeren. Hij kwam in de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog om het leven tijdens de slag om Berlijn.

Tijdens die gevechten vond – althans volgens een apocrief verhaal – een Russische artillerist bij de brandende Berlijnse Staatsbibliotheek een wetenschappelijke uitgave van de Dresdener Codex. De man, Yuri Knorozov, raakte geïnteresseerd en zou zeven jaar later – en dit is niet apocrief – de beslissende stap zetten naar de ontcijfering van het schrift. De Sovjet-Unie prees zijn werk vervolgens omdat Knorozov een marxistisch-leninistische werkwijze had gevolgd, wat voldoende was om westerse wetenschappers er niet naar te laten omzien. Hij kreeg pas na 1975 wereldwijde erkenning.

De Dresdener Codex is, in combinatie met twee of drie soortgelijke manuscripten, dus zoiets als de Steen van Rosetta of de Behistun-inscriptie: het voorwerp dat een wetenschapper in staat stelde een nog vreemd schrift te ontcijferen. En ook de kalender dus.

2012

Dit is niet de plek om de Maya-kalender in detail uit te leggen, maar het komt erop neer dat er diverse cycli zijn: van twintig dagen, 360 dagen, 7200 dagen en 144.000 dagen ofwel 394 jaren zoals wij die kennen. De dertiende cyclus van 144.000 sinds de schepping in augustus 3114 v.Chr. liep in december 2012 af.

Nu vertelt de Popol Vuh, een Maya-boek met mythologische verhalen, dat de goden drie keer hun schepping zagen mislukken, en dat het pas de vierde keer goed ging. En deze schepping was bedoeld voor dertien cycli. De Dresdener Codex bevat een tekening van Chaac, een godin en een alligator die een watervloed uit zijn bek laat stromen. De diverse soorten informatie laten zich natuurlijk combineren tot een apocalyptisch te duiden quasi-voorspelling.

Er is echter geen enkele Maya-tekst, geen codex en geen inscriptie, bekend die aangeeft dat de mensheid niet verder zou kunnen gaan naar de veertiende cyclus. En wat zo grappig is: de Dresdener Codex noemt data die zich laten omrekenen naar data ná december 2012. Anders gezegd: alle paniek was paniek om niets. Maar dat vermoedde u al, en dat vermoedden wij ook al, destijds, daar in het regenachtige Beiroet.

Deze blog, die u ook via het Whatsapp-kanaal kunt volgen, is niet mijn enige activiteit. Ik bied ook cursussen aan.

Zelfde tijdvak

#AlexanderVonHumboldt #BenjaminLeeWhorf #Chaac #Dresden #DresdenerCodex #ErnstWilhelmFörstemann #FriedrichAugustII #MayaS #PaulSchellhas #PopolVuh #YuriKnorozov

Invitée lors de la dernière émission en date de Carbone 14 sur France Culture, l'archéologue Juliette Testard est intervenue sur la production des biens de prestige en Mesoamérique. Le podcast est en libre écoute en cliquant sur le lien suivant.

https://www.radiofrance.fr/franceculture/podcasts/carbone-14-le-magazine-de-l-archeologie/ideologie-elites-et-prestige-en-mesoamerique-7893509

#archeodons #mesoamerica #Tenochtitlan #templomayor #Teotihuacan #olmeca #mayas

Invitée lors de la dernière émission en date de Carbone 14 sur France Culture, l'archéologue Juliette Testard est intervenue sur la production des biens de prestige en Mesoamérique. Le podcast est en libre écoute en cliquant sur le lien suivant.

https://www.radiofrance.fr/franceculture/podcasts/carbone-14-le-magazine-de-l-archeologie/ideologie-elites-et-prestige-en-mesoamerique-7893509

#archeodons #mesoamerica #Tenochtitlan #templomayor #Teotihuacan #olmeca #mayas

🫟 𝑪𝒖𝒓𝒊𝒐𝒔𝒊𝒅𝒂𝒅𝒆𝒔 🫟

Mucho antes de que los diamantes en la sonrisa se pusieran de moda entre celebridades, los mayas ya habían convertido la boca en un símbolo de prestigio.
Pero no usaban oro ni adornos externos.
Iban mucho más allá: incrustaban piedras preciosas directamente en los dientes.

Entre aproximadamente los siglos III y IX, en pleno auge de ciudades como Tikal o Palenque, algunas personas caminaban con pequeñas gemas brillando en su sonrisa.
Cuando hablaban o reían, aparecían destellos verdes que dejaban claro que aquello no era casual.

La piedra más valorada era el jade.
Para los mayas no era solo una gema bonita: tenía un significado profundo.
Estaba asociado con la vida, la fertilidad y el poder.
Llevar jade en el cuerpo era una forma visible de prestigio, algo así como un símbolo silencioso de estatus.

Pero lo más impresionante no era la joya.

Era cómo la colocaban.

En las ciudades mayas existían especialistas que hoy podríamos llamar dentistas.
Usaban herramientas muy precisas, muchas hechas de obsidiana, una roca volcánica capaz de producir bordes extremadamente afilados.
Con esos instrumentos perforaban cuidadosamente el esmalte del diente para crear un pequeño hueco.

La clave era hacerlo con muchísimo cuidado.
El objetivo era atravesar solo el esmalte sin llegar a la pulpa, porque si eso ocurría el dolor y la infección podían ser terribles.
Eso significa que estos especialistas conocían bastante bien la estructura del diente, algo sorprendente para la época.

Una vez hecho el orificio, colocaban la piedra y la fijaban con un adhesivo natural.
Probablemente una mezcla de resinas vegetales y minerales que funcionaba como una especie de cemento antiguo.

El resultado era una pequeña gema incrustada en el diente que podía durar años.

Lo curioso es que muchos estudios arqueológicos han demostrado algo inesperado: en muchos casos los dientes no muestran signos graves de infección o destrucción.
Eso sugiere que los mayas dominaban técnicas bastante avanzadas para trabajar con el esmalte dental.

Durante mucho tiempo se pensó que este tipo de modificaciones eran exclusivas de la élite.
Pero hallazgos en distintos yacimientos indican que personas de varias clases sociales también llevaban incrustaciones, aunque los materiales más valiosos —como el jade— sí estaban más relacionados con las capas altas.

La sonrisa, literalmente, podía revelar quién eras.

Y las modificaciones no terminaban ahí.
Los mayas también limaban los dientes para crear formas puntiagudas o diseños geométricos.
No era una excentricidad: formaba parte de su estética y de su identidad cultural.

Todo esto ocurrió siglos antes de la llegada de los europeos y en una civilización que también destacó por su conocimiento en astronomía, matemáticas y arquitectura.

Hoy, cuando vemos esas dentaduras adornadas en restos arqueológicos, parecen una mezcla de arte y valentía.

Porque el resultado podía ser muy elegante.

Pero el proceso… probablemente dolía bastante.

▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣

#historia #mayas #historiadeamerica #arqueologia #curiosidadeshistoricas #culturamaya #historiaantigua #antropologia

🫟 𝑪𝒖𝒓𝒊𝒐𝒔𝒊𝒅𝒂𝒅𝒆𝒔 🫟

Mucho antes de que los diamantes en la sonrisa se pusieran de moda entre celebridades, los mayas ya habían convertido la boca en un símbolo de prestigio.
Pero no usaban oro ni adornos externos.
Iban mucho más allá: incrustaban piedras preciosas directamente en los dientes.

Entre aproximadamente los siglos III y IX, en pleno auge de ciudades como Tikal o Palenque, algunas personas caminaban con pequeñas gemas brillando en su sonrisa.
Cuando hablaban o reían, aparecían destellos verdes que dejaban claro que aquello no era casual.

La piedra más valorada era el jade.
Para los mayas no era solo una gema bonita: tenía un significado profundo.
Estaba asociado con la vida, la fertilidad y el poder.
Llevar jade en el cuerpo era una forma visible de prestigio, algo así como un símbolo silencioso de estatus.

Pero lo más impresionante no era la joya.

Era cómo la colocaban.

En las ciudades mayas existían especialistas que hoy podríamos llamar dentistas.
Usaban herramientas muy precisas, muchas hechas de obsidiana, una roca volcánica capaz de producir bordes extremadamente afilados.
Con esos instrumentos perforaban cuidadosamente el esmalte del diente para crear un pequeño hueco.

La clave era hacerlo con muchísimo cuidado.
El objetivo era atravesar solo el esmalte sin llegar a la pulpa, porque si eso ocurría el dolor y la infección podían ser terribles.
Eso significa que estos especialistas conocían bastante bien la estructura del diente, algo sorprendente para la época.

Una vez hecho el orificio, colocaban la piedra y la fijaban con un adhesivo natural.
Probablemente una mezcla de resinas vegetales y minerales que funcionaba como una especie de cemento antiguo.

El resultado era una pequeña gema incrustada en el diente que podía durar años.

Lo curioso es que muchos estudios arqueológicos han demostrado algo inesperado: en muchos casos los dientes no muestran signos graves de infección o destrucción.
Eso sugiere que los mayas dominaban técnicas bastante avanzadas para trabajar con el esmalte dental.

Durante mucho tiempo se pensó que este tipo de modificaciones eran exclusivas de la élite.
Pero hallazgos en distintos yacimientos indican que personas de varias clases sociales también llevaban incrustaciones, aunque los materiales más valiosos —como el jade— sí estaban más relacionados con las capas altas.

La sonrisa, literalmente, podía revelar quién eras.

Y las modificaciones no terminaban ahí.
Los mayas también limaban los dientes para crear formas puntiagudas o diseños geométricos.
No era una excentricidad: formaba parte de su estética y de su identidad cultural.

Todo esto ocurrió siglos antes de la llegada de los europeos y en una civilización que también destacó por su conocimiento en astronomía, matemáticas y arquitectura.

Hoy, cuando vemos esas dentaduras adornadas en restos arqueológicos, parecen una mezcla de arte y valentía.

Porque el resultado podía ser muy elegante.

Pero el proceso… probablemente dolía bastante.

▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣

#historia #mayas #historiadeamerica #arqueologia #curiosidadeshistoricas #culturamaya #historiaantigua #antropologia