#alesia — Public Fediverse posts
Live and recent posts from across the Fediverse tagged #alesia, aggregated by home.social.
-
Jean-Louis Brunaux, l’archéologue qui a renouvelé notre vision des Gaulois, est mort
https://actualitte.com/article/133465/auteurs/jean-louis-brunaux-l-archeologue-qui-a-renouvele-notre-vision-des-gaulois-est-mort
#Archéologue directeur de recherche #CNRS et spécialiste majeur des #Gaulois, Jean-Louis Brunaux est mort le 18 août 2026 à Noyon, dans l’Oise, à l’âge de 72 ans. Des fouilles de Gournay-sur-Aronde et Ribemont-sur-Ancre à ses ouvrages sur les #druides #Alésia et #Vercingétorix, il aura consacré un demi-siècle à débarrasser la civilisation gauloise des mythes qui l’ont longtemps recouverte -
-
REAL Rough Romans use public transportation!
-
Battle of Alesia was something else, Caesar was a madlad
-
Siege walls of Julius Caesar during the Battle of Alesia, 52 BCE
-
"Don't talk about Roman funerary practices, don't talk about Roman funerary practices..."
-
MORE WALLS
-
MORE WALLS
-
🌈 Sometimes all you need is a splash of color to brighten your day!
#TaylorAlesia #CherishTheMoments #SimpleJoys #EverydayMagic
#Taylor #AlignWithTheUniverse #GoodDayVibes #FeelingGrateful
#Alesia #ColorfulLife #JoyfulMoments #BrightenYourDay
#GoodVibesOnly #MorningMagic #EveningChill -
Vandaag blog ik over de inscriptie die het mogelijk maakte de locatie van het antieke #Alesia te bepalen. En daar is een hoop meer over te vertellen.
https://mainzerbeobachter.com/2025/07/24/een-gallische-inscriptie-uit-alesia/
-
De opgraving van Alesia
De melding van de eerste vondsten uit Alesia (klik=groot)De opgraving van Alesia is terecht beroemd, en om de juiste reden: de plek staat symbool voor de Romeinse onderwerping van Gallië. In zijn Aantekeningen bij de Gallische Oorlog presenteert Julius Caesar de belegering en de gevechten als beslissend, en hoewel daar kanttekeningen bij zijn te plaatsen, is begrijpelijk dat voor de Fransen Alesia een echte lieu de mémoire is geworden. Maar er is nog een andere reden waarom Alesia zo’n belangrijke site is: hier is de militaire experimentele archeologie ontstaan, de hedendaagse nabootsing van antieke technieken om de opgegraven militaire objecten beter te begrijpen.
De ontdekking van Alesia
De opgravingen begonnen in 1860 toen bij drainagewerkzaamheden een Keltisch wapendepot werd aangetroffen. Zie de afbeelding hierboven. Het depot dateerde uit de vroege Hallstatt-periode, acht eeuwen te vroeg, maar het was duidelijk dat Alise-Sainte-Reine, zoals de plaats heet, waarschijnlijk de plek was waar Caesar legionairs de Gallische soldaten van Vercingetorix hadden verslagen.
Al snel maakte keizer Napoleon III de gelden vrij voor grootschalig onderzoek. Zijn belangstelling voor de Oudheid was al ouder. Sinds zijn staatsgreep was hij al bezig met een Histoire de Jules César, waarin hij, naar de inzichten van die tijd, probeerde te doorgronden hoe zo’n “grote man” te werk was gegaan en hoe hij de wereld naar zijn hand had kunnen zetten. Wie grote mannen als Caesar, Karel de Grote en Napoleon I begreep, mocht hopen in enkele jaren tijd iets dergelijks te doen. Toen de melding uit Alesia kwam, had hij al een team van historici verzameld en was er al een Commission de la Topographie des Gaules. Weliswaar noemde de melding vondsten, die wij inmiddels te oud vinden, maar de keizer was verrukt en maakte dus fondsen vrij.
In 1861 begon het onderzoek, dat stond onder leiding van Eugène Stoffel (1821-1907). In vijf jaar tijd werd met allerlei opgravingen het tracé van de dubbele rij palissades in kaart gebracht. Ook de door Caesar in zijn Gallische Oorlog genoemde forten, grachten en greppels, de “grafzerken” en de “lelies” werden gevonden. De laatsten waren vergelijkbaar met onze kraaienpoten: metalen stekels die het moeilijk maakten voor een aanvaller om vooruit te komen, omdat hij die scherpe punten moest ontwijken. Het heeft me altijd verbaasd – en verbaast me nog altijd – dat die er na ruim negentien eeuwen nog steeds lagen. De boeren van Romeins Alesia moeten er last van gehad hebben, maar moeten ook een waardevolle bron van metaal hebben gekend. In elk geval: de topografie van Caesars verslag bleek tot in de puntjes te kloppen.
Maar ook: het werd duidelijk dat de Galliërs geen halfnaakte barbaren waren à la Stervende Galliër, maar goed bewapende en bepantserde soldaten. Een gevonden helm kon evengoed door een Romein als een Galliër zijn gedragen.
Katapultkogels uit Alesia (Musée d’Archéologie nationale, Saint-Germain-en-Laye)Experimentele archeologie
Nu het slagveld zo precies bekend was, en nu katapultpijlen en kogels gevonden waren, beschikten oudheidkundigen over data waarop ze hun reconstructies konden baseren. Dat was al eerder geprobeerd: al sinds de Renaissance bouwde men de belegeringsmachines na die in de antieke bronnen staan beschreven. Eén probleem was dat men de onderdelen niet kende; een ander was dat men niet wist wat ze in de praktijk vermochten. Nu oudheidkundigen onderdelen bezaten en wisten op welke afstand van de Gallische stad Alesia het Romeinse geschut stond opgesteld, was meer informatie bekend dan ooit.
De opdracht om de belegeringsinstrumenten te reconstrueren, ging naar Jean-Baptiste Verchère de Reffye, die al eerder furore had gemaakt door een machinegeweer uit te vinden. Evident iemand met verstand van geschut. In Alesia maakte hij dus verschillende reconstructies van de antieke balista, om te kijken welk model in staat was doelen te treffen op de in Alesia geconstateerde afstanden. De experimenten werden gedaan in de tuinen van het kasteel te Saint-Germain-en-Laye, waar nu de Franse nationale archeologische collectie wordt geëxposeerd, inclusief de vondsten uit Alesia.
Helm uit Alesia (Musée d’Archéologie nationale, Saint-Germain-en-Laye)Ik heb die negentiende-eeuwse reconstructies daar gezien. Ze stonden ietwat achteraf. Ze kloppen namelijk niet. In de twintigste eeuw is bijvoorbeeld ontdekt dat de torsie niet kwam van opgewikkelde touwen, maar van runderspieren. Ook zijn er inmiddels veel meer onderdelen opgegraven. We hebben nu dus nog meer data, maar de reconstructies van Alesia waren de eerste die waren gebaseerd op teksten én archeologische gegevens. Dat was een goed idee – en het helpt natuurlijk als er een keizer achter je staat die nieuwe ideeën wil financieren.
Als u wil helpen dragen in de kosten van deze blog, kunt u doneren, maar ook een van mijn boeken kopen (en lezen). Mijn boek over Libanon verschijnt in april, maar u kunt het al bestellen. Er is ook een HomeAcademy-cursus, waarvan de opbrengst naar Cordaid Libanon gaat. En u kunt deze blog volgen via het Whatsapp-kanaal.
Zelfde tijdvak
Druzen en Maronieten (2)
oktober 25, 2024
Mimi en Multatuli
april 22, 2023
Egypte in Antwerpen: de Levende Zon der Belgen
september 10, 2021 Deel dit:#Alesia #EugèneStoffel #experimenteleArcheologie #JeanBaptisteVerchèreDeReffye #JuliusCaesar #lieuDeMémoire #NapoleonIII #Vercingetorix
-
Illustratie uit een Arabisch commentaar op Galenus’ beschrijving van theriac (Institut du monde arabe, Parijs)
Je wil het liefst het nuttige met het aangename verenigen, en als je iets nuttigs te doen hebt in Parijs, is het vanzelf aangenaam. Aangenaam waren vooral de musea die ik kon bezoeken. Hierbij een paar aantekeningen.
Institut du monde arabe
Het Institut du monde arabe is gevestigd in een prachtig gebouw tegenover het Île Saint-Louis. De vaste collectie is niet wezenlijk vernieuwd, maar die is zo interessant dat dat ook niet nodig is. Er is momenteel een expositie over Bagdad in de negende eeuw. Die is opgehangen aan de laatste versie van Assassin’s Creed, zodat je niet alleen voorwerpen ziet die het leven in de hoofdstad van het Abbasidische Rijk documenteren, maar ook uitleg krijgt over het maken van zo’n game. Die uitleg is niet heel anders dan wat je in Groningen in StoryWorld verneemt over Horizon Zero Dawn, dus de voorwerpen trekken de meeste aandacht. Wat mij betreft was een beeldschoon manuscript van een vertaling van / commentaar op Galenus het hoogtepunt. En uiteraard de vaste collectie.
De mosasaurus uit de Pietersberg (Muséum national d’histoire naturelle, Parijs)Muséum national d’histoire naturelle
Even stroomopwaarts liggen de natuurhistorische musea, en natuurhistorische musea zijn altijd de beste plekken in de wereld om een uurtje stuk te slaan. Ik kende de mineralogische en de dierkundige afdelingen al, en belandde dit keer bij de paleontologie. Skeletten, skeletten en nog meer skeletten. Hoogtepunt: de mosausaurus die ooit in de Pietersberg is gevonden en – naar verluidt – voor een paar honderd flessen wijn is verpatst aan de Fransen. Het was het begin van de dinosauruswetenschap en het speet me dat ik een mij bekende deskundige (4¾) niet bij me had. De musea liggen overigens langs een schitterend park, waar je heerlijk kunt lunchen (al smaakte mijn hot dog niet bepaald geweldig).
Kleitablet over de stichting van een gebouw (Metropolitan Museum, New York | Louvre, Parijs)Louvre
Stroomafwaarts van het Institut du monde arabe, maar op de andere oever, is het Louvre. Het grootste en mooiste en beste museum ter wereld behoeft geen introductie. Los daarvan: al kende ik alle superlatieven van de Nederlandse taal, dan nog zou ik tekort schieten. Eén minpunt: de veiligheidsmaatregelen zijn sinds de Olympische Spelen verscherpt en zelfs als je een ticket hebt met een tijdslot, zijn de wachtrijen enorm lang, zodat er nu een wachtrij is voor mensen die hun tijdslot hebben gemist.
Het doel van mijn bezoek was de expositie van Mesopotamische stukken uit New York, die tijdelijk zijn te zien in het Louvre. Die waren erg mooi en goed uitgelegd, maar het waren er te weinig. Ik denk dat je heel, heel erg geïnteresseerd moet zijn in het oude Nabije Oosten om er speciaal voor naar Parijs te reizen. De rest van het museum is natuurlijk wél een reden om speciaal naar Parijs te reizen.
Glaswerk uit Begram (Musée Guimet. Parijs)Musée Guimet
De Franse grootindustrieel Émile Guimet (1836-1918) maakte enkele reizen door het Verre Oosten en deed zijn best om zijn tijdgenoten vertrouwd te maken met de oosterse culturen. Tot zijn initiatieven behoorden de reconstructie van boeddhistische rituelen en voorstellingen van wat destijds danses brahmaniques heette – de danseres kwam uit Leeuwarden en heette Griet Zelle ofwel Mata Hari. Guimets blijvende erfenis is het naar hem vernoemde museum van Aziatische kunst. Er zijn onder meer drie zalen met Chinese kunst uit de tijd van de Zijderoute, twee zalen met kunst van de Zijderoute zelf, en twee zalen met Gandara-kunst. Ik was verbluft door het glaswerk uit Begram (bij Kabul).
Een functionaris uit de Wari-cultuur (Musée du Quai Branly. Parijs)Musée du Quai Branly
Tegenover het Musée Guimet, op de zuidelijke oever van de Seine, in de schaduw van de Eiffeltoren, ligt het door Jacques Chirac gestichte etnografische museum aan de Quai Branly. Het probleem met zulke musea is dat je het als organisator nooit goed kunt doen – u herinnert zich misschien de discussie over het Afrikamuseum in Tervuren, dat probeerde geen “koloniale blik” te hebben op Afrika en het verwijt kreeg dat het nog altijd een Europese blik op Afrika was. Quai Branly is ook niet zonder critici.
Als oudheidkundige herken ik wel iets in die kritiek; de Oudheid wordt ook maar zelden getoond als Oudheid. Steeds weer wordt het tijdperk ondergeschikt gemaakt aan moderne belangstellingen, in plaats van dat ze wordt gebruikt om onze belangstellingen tegen te spreken. Als het echter goed wordt gedaan, confronteren zowel etnografische als oudheidkundige musea je met je vooroordelen en tonen ze je dat je eigen opvattingen ook maar plaats- en tijdgebonden zijn. In het Quai Branly-museum zocht en vond ik de confrontatie met de esthetiek van de Precolumbiaanse culturen. Culturen waar ik werkelijk niets van begrijp, maar die net zo menselijk waren als de onze.
Gallische helm uit Alesia (Musée d’archéologie nationale, Saint-Germain-en-Laye)Musée d’archéologie nationale
Da’s lachen natuurlijk, dat Frankrijk een museum heeft voor nationale archeologie, maar laten we niet te hard lachen. Het is bijna twee eeuwen oud, is van zijn dwalingen teruggekomen en heeft inmiddels prachtige afdelingen om andere culturen te tonen, terwijl ons eigen Nederland nog niet zo lang geleden plannen had voor een nationaal historisch museum, opgericht met het expliciete doel de nationale identiteit te versterken. De Nederlandse geschiedwetenschap was toen al zo hersendood dat ze verzuimde de minister te antwoorden dat wetenschap geen politieke doelen dient en dat hij het geld mocht steken op een plek waar de zon nooit schijnt.
Het Musée d’archéologie nationale is al jaren in verbouwing en bij een eerder bezoek had ik niet de vondsten kunnen zien van de in opdracht van Napoleon III verrichte opgravingen van Alesia. Dit keer waren de zalen van de Late IJzertijd wegens een elektriciteitsstoring opnieuw gesloten, dus het leek erop dat ik de reis naar de Parijse buitenwijk Saint-Germain-en-Laye voor niets had gemaakt. Gelukkig deed de elektriciteit het al snel weer en zo kon ik eindelijk de vondsten uit die belangrijke opgraving (een van de aanleidingen tot de experimentele archeologie) toch eens zien. Ik kan niet zeggen dat ze me verbaasden, want daarvoor zijn ze te beroemd – maar het is natuurlijk wél Alesia. Dus ik keerde fluitend terug naar mijn hotel.
Deze blog is gratis, maar als u me wil steunen, koop dan een van mijn boeken, doe via Livius.nl een cursus of reis, of doneer. U kunt de blog ook volgen via het Whatsapp-kanaal.
Deel dit:https://mainzerbeobachter.com/2024/10/28/vijf-dagen-parijs/
#Afghanistan #Alesia #ÉmileGuimet #China #GandaraKunst #InstitutDuMondeArabe #JacquesChirac #Louvre #MataHari #mosasaurus #MuséeDuQuaiBranly #MuséeGuimet #MuséumNationalDHistoireNaturelle #NapoleonIII #Parijs #Zijderoute
-
#DEpol #Volkswirtschaft #Klimawandel
(12/n)
Cäsar gewann im Gallienkrieg mehrere Schlachten nur durch grosse Bauprojekte, wie die Schlacht von #Alesia durch #Cirkumvallation, also die umschliessende Einfriedung der gegnerischen Festung. 9)
Die Menschheit müsste ihre "Armeen" überall dort für gigantische Bauprojekte für die #ZweiteGrüneRevolution in der Landwirtschaft 10) und Wassermanagementsysteme mit dem Bau von...
-
Jour 19 : Leisure
Depuis les années 1650 (du moins depuis un bon moment !), les habitants d’Alise-Ste-Reine (site d'Alésia) rejouent eux-mêmes dans un théâtre de verdure l’histoire du martyre de Reine, fille d'Olibrius, survenu en l’an 253.
#photo #photography #Alise #Bourgogne #CotedOr #auxois #martyr #Alesia #christianisme #catholicisme #théâtre
-
-
Alesia? Ich weiß nicht wo Alesia liegt! Niemand weiß wo Alesia liegt!
Fun-Fact:Das Gesicht der Vercingetorix-Statue wurde nach dem des Erbauers - Napoleon III - modelliert.
-
Et puis si vous voulez en savoir plus sur #Alesia vous pouvez consulter l’article de Vidal et Petit publié dans les actes du colloque #ArcheoEthique ici ⬇️
https://www.erudit.org/fr/revues/bioethics/2019-v2-n3-bioethics05052/1066464ar/
Bien sûr en #openaccess 😎 -
#pagan #celtic #culture #history
#Vercingetorix the #king of the #Averni #tribe was the most famous enemy of #Caesar, memorized for the world in his #war reports, #debellogallico
Vercingetorix was the last stronghold against roman hegemony but finally defeated at the infamous battle of #Alesia where he surrenders to caesar. He was later choked to death in #Rome to get rid off.
