Search
1000 results for “dfarb”
-
Zr.Ms.Tromp is aangekomen in het operatiegebied. Dit zal voor de bemanning een spannende periode worden lijkt me, geen oefening maar daadwerkelijke inzet in een hoog geweldsspectrum, met alle risico's die daarbij horen.
https://www.defensie.nl/actueel/nieuws/2024/03/27/zr.ms.-tromp-begint-aan-operaties-voor-veiligheid-en-vrije-doorvaart-in-rode-zee
#Marine #Tromp #Houthis -
@Shadedlady : ik zoek nog even verder, maar zie alvast https://amsterdam.partijvoordedieren.nl/moties/motie-inzake-gratis-toegang-nationaal-holocaustmuseum-voor-middelbare-scholieren.
Zionistische organisaties en Zionisten met "hoge functies" zijn, 80 jaar na dato, voortdurend bezig om MISBRUIK te maken van de #Jodenvervolging tijdens #WWII om "aan te tonen" dat Joden ALTIJD worden aangevallen en daarom bijzondere bescherming verdienen.
Daarbij hebben zij (IHRA) de definitie van AntiSemitisme zó aangepast dat kritiek op Zionisme en Zionisten onder AntiSemitisme valt, en dus strafbaar is. Zie ook mijn draad vanaf https://todon.nl/@ErikvanStraten/116374141973807534.
De PvdD is willens en wetens in de Zionistische val getrapt door te roeptoeperen dat jongeren vooral naar het Holocaustmuseum zouden moeten gaan om onvoorwaardelijk medelijden te krijgen met NU levende Joden, zij in Israël in het bijzonder.
Naast dat DIT NIET WERKT is dit #Hasbara.
-
@johahanes : na WWII hebben we AntiSemitisme gedefinieerd als haat tegen Joden omdat zij Joden zijn. AntiSemitisme leidde ertoe dat ook Joodse kinderen werden vergast. Het ging niet om wat zij deden of vonden, maar wie zij waren.
Oftewel, AntiSemitisme is racisme tegen Joden.
Als een Marokkaan een homo aftuigt en jij bekritiseert die Marokkaan, ben jij dan een racist?
Ervan uitgaande dat je dat niet vindt: kritiek op Joden die misdaden plegen of steunen heeft NIETS met AntiSemitisme te maken. Het gaat daarbij immers niet om vooroordelen.
Wat organisaties zoals CIDI, AIPAC en IHRA ons willen doen geloven, is dat kritiek op Joden ALTIJD een daad van AntiSemitisme is. En dus een misdaad is.
Precies dát is wat de "Verklaring tegen Jodenhaat" onderschrijft.
Feitelijk is die verklaring zélf AntiSemitisch, want hiermee zijn ook Joden met kritiek op Zionisten AntiSemieten. Zoals op de Joodse mensen (waar ik tussenstond, zie https://www.security.nl/posting/833512/Invloed+van+eenzijdig+nieuws) die kort vóór de uitgifte van de "Verklaring tegen Jodenhaat" demonstreerden tegen de komst van Herzog naar de opening van het Holocaustmuseum in Amsterdam.
Iets waar ook de meeste partijen in de TK "‼️ANTISEMITISME‼️" over schreeuwden - als ik mij goed herinner ook de PvdD.
-
Paranirvana-dag, Dipankara, Maitreya en zo nog wat inspirerende figuren
Deze week vieren de Mahayana-sanghas Paranirvana-dag, oftewel de dood van Gautama Buddha in zijn toenmalige lichaam; Theravada-sanghas doen dit meestal gezamenlijk met Vesak (geboorte en verlichting) in mei. Dat geeft een mooie gelegenheid om tijd te besteden aan onze inspiratie als volgeling-van-de-dharma, en diens grafische weergave in een toevluchtsboom. Belangrijke levensvragen kunnen zo de revue passeren, zoals ‘wie was of is jouw inspiratiebron?’ en ‘wat hoop je te bereiken qua spirituele kwaliteiten, en wat hoop je door te geven aan je medemensen?’.
Definities
Boeddha is beslist één van de inspiratiebronnen voor alle volgelingen hier. Dus zijn advies aan de wenende volgelingen, ‘Alle dingen die de mens bewegen zijn aan vergankelijkheid onderhevig; streeft niet aflatend’, moeten we zien als een cruciaal onderdeel van diens leer. Zijn leer is tot ons gekomen via een ‘overdrachtslijn’, door studenten van studenten van …(etc. etc.) die uiteindelijk teruggaan tot Boeddha of tot een andere verlichte leraar. Eén van de artistieke weergaven van die lijn heet een Toevluchtsboom, wat een Mahayana-concept is. Bijgaand eentje zoals we die in mijn beweging gebruiken, met Boeddha als startpunt en met onze oprichter plus Ambedkar en Anagarika Dharmapala als jongste generatie leraren.
** Fig. 1: Toevluchtsboom **
Doch waar Boeddha en een deel van de historische leraren in ieder geval gebaseerd zijn op een historisch persoon, zijn een ander deel van de figuren dat niet. Het zijn ‘mythische’ Boeddhas en Bodhisattvas; het concept zie je vooral in het Mahayana, maar pakweg Dipankara en Maitreya staan wel degelijk benoemd in Paliteksten zoals de Buddhavamsa (Khuddaka Nikaya). Daar wordt beschreven dat Dipankara de vorige herontdekker-van-de-Dharma was, en duizenden aeonen voor Gautama leefde. Toen uiteindelijk de kennis van Dharma verdween was het tijd voor Gautama om deze opnieuw te ontdekken en verlichting te bereiken. Net zo zal ooit Maitreya opstaan en in ieder geval stukjes kennis-van-wereldvrede brengen; dat zal gebeuren ‘500 jaar nadat de huidige Boeddhadharma vergeten zal zijn’.
** Fig. 2: Dipankara **
Dipankara en Maitreya zijn twee specifieke figuren in de Toevluchtsboom, maar in feite zijn het mythische bodhisattvas zoals pakweg Tara, Manjushri en Avalokiteshvara dat ook zijn. En zo’n bodhisattva moet je niet zien als een wetenschappelijk bewezen persoonlijkheid ergens op een bergtop, maar als de verpersoonlijking van een kwaliteit die wij in potentie hebben en verder kunnen ontwikkelen. Dus, om een parallel met een andere religie te pakken, ‘Daar waar een aantal mensen samenkomt in Tara’s naam daar zal Tara aanwezig zijn’. Zo is ook in de Buddhavamsa beschreven hoe Dipankara wijsheid verspreidde, en als student o.a. ene Sumedha had; die was zeer onder de indruk, en beloofde ter plekke om zelf ook naar verlichting te streven. Wat hij (okay dan – diens “wedergeboorte release 101.0”) vele aeonen later inderdaad waarmaakte, onder de naam Gautama Boeddha. Maitreya staat bekend als icoon van én Liefdevolle Vriendelijkheid én Wijsheid; hij wordt geregeld gekaapt door new-age messiasbewegingen en soms zelfs boeddhistische charlatans, maar bij nader bestuderen zul je zien dat het niets te maken heeft met de echte betekenis in het boeddhisme. (Zo bezocht ik in Azië het hoofdkwartier van zo’n charlatan-sangha met overigens een naargeestig-sektarisch sfeertje. En ik wilde de Metta Bhavana gezamenlijk doen, maar de studenten riposteerden ‘niet nodig, wij leven hier met Maitreya onder één dak dus de lucht is hier vervuld van Metta.’)
Wat weten we over het gebeuren bij sterven?
Terug naar specifiek het moment van stoppen van je levensfunctie, oftewel (fysiek) sterven. In de soetra’s vind je hier een aantal vragen en antwoorden over.
- Eerst de gewone niet-verlichte sterveling, zoals jij en ik. Ingedachtig de leer van Afhankelijk ontstaan ‘gaat er wat karma-vipaka door’, net zoals een bijna uitgebrande kaars een nieuwe kaars aansteekt. En zoals elke idealistische beweging in het hier en nu met vele jaren historie ‘de leer van de oprichters doorgeeft’, natuurlijk wel aangepast aan de moderne tijd. Het is geen voor ons stervelingen herkenbare wedergeboorte (i.t.t. wat vele Tibetaans-boeddhistische studenten stellen), maar er wórdt iets opnieuw geboren.
- Dan een verlichte, oftewel een Boeddha. Volgelingen vroegen hem geregeld wat er met hen en hun eventuele karma-vipaka gebeurt bij sterven. Hij schoof de vraag terzijde als niet relevant (Avyākṛta), en zei zoiets als ‘Dit gaat jullie begrip te boven. Of de Verlichte op dit moment echt bestaat of niet is al niet te begrijpen voor jullie, laat staan de vragen over een toekomstige status. Word eerst maar eens verlicht, dan zul je het pas kunnen snappen’.
- Tot slot de Bodhisattva, zoals Dipankara of Tara. Zie boven: dit is een kwaliteit, geen fysieke persoon. Maar het kan wel degelijk zijn dat één van onze historische of huidige lerare(sse)n bevangen wordt door de Bodhicitta, en op voor een zekere periode de betreffende spirituele kwaliteit op aarde belichaamt. Gaat die persoon dood, dan zou je kunnen zeggen dat ‘de energie weer teruggaat naar het collectieve’. Vandaar ook dat een aantal Mahayana-studenten stellen dat in de 500 jaar tussen het verdwijnen van de Dharma (van Dipankara of van Boeddha) ‘Avalokiteshvara de honneurs waarneemt en de Dharma behoudt’, al moet je dat zeker niet als een fysiek personage zien.
Wat kunnen we aan inspiratie halen uit Paranirvana en de Toevluchtsboom?
Een paar mogelijke brokken inspiratie voor ons:
- Tibetaanse leraren zeggen soms ‘leef elke dag alsof het je laatste zal zijn’, en daarin zit een kern van waarheid. Je probeert gewoon een goed mens te zijn, en anderen te behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden. En als je een fout gemaakt hebt dan probeer je die zo snel mogelijk toe te geven en recht te zetten; dus geen ‘ik betaal dat later wel weer eens terug.’ De visualisatie dat je de toespraken die op je eigen begrafenis gehouden zullen worden indenkt is zo slecht nog niet; hoe zit op dit moment de balans tussen prijzenswaardige en discutabele kwaliteiten in je leven, en als je intentie is die balans beter te maken wat ga je daar op korte termijn mee doen?
- Je kunt dit, in reflectieve momenten zoals rond Paranibbana-dag, ook wat meer van afstand bekijken. Die mooie inspiratie tot prijzenswaardig gedrag heb je niet alleen van jezelf maar ook van medemensen en -boeddhisten. Ik noem dat maar de “draaideur”: je ontvangt bijvoorbeeld je opvoeding van ouders en leraren, en geeft dat weer aan een volgende generatie door. In de UK heb ik wel babyspullen-winkels gezien met de poëtische naam ‘Pass it on’, en dat is een mooie leuze.
Je hebt Dharma opgepikt van vrienden en lerare(sse)n, en geeft uit dankbaarheid dat weer door aan anderen – dan wordt het dus een Dharma-draaideur. Hoe precies dat zoek je maar individueel uit; het is ‘een ereschuld terugbetalen en anderen te helpen’ maar dat kan evengoed zijn door bijvoorbeeld meedraaien in het tempel-onderhoudsteam als door zelf in enige vorm les te geven. En het kan nu gedaan worden, het is niet nodig te wachten totdat je ‘het juiste niveau bereikt hebt om wat te kunnen doorgeven’. - Een symbool hier kan de toevluchtsboom zijn: welke leraren/essen, historisch of mythisch, voel je een band mee? Welke kwaliteiten probeer je van ze op te pakken?
- Specifiek voor overledenen in onze eigen kring geldt: op Paranirvana-dag kunnen we die herdenken, bijvoorbeeld met een foto op de schrijn en een paar kernwoorden. Maar de nadruk ligt niet primair op je eigen rouw, maar op wat die persoon gewild zou hebben dat je van hem-haar opgepikt hebt en, in draaideur-model, nu weer aan anderen doorgeeft. Door te zijn en doen, niet zozeer door gepraat…
Inspiratie versus groepsdwang
Maar dat concept van dankbaarheid, van een ereschuld die jou tot daden aanzet, heeft zoals zoveel in het leven een valkuil. Namelijk influisteren-door-anderen, of met andere woorden groepsdwang.
Zuivere motivatie/inspiratie om ‘te handelen uit dankbaarheid en je schuld aan anderen in te lossen’ zie je bij de pas verlichte Gautama zelf. Initieel reflecteerde hij dat de zojuist herontdekte Dharma te subtiel was om aan medemensen uit te leggen, maar een innerlijke stem – in de soetras verwoord als Brahma Sahampati – smeekt hem les te gaan geven ‘voor diegenen die slechts weinig stof in de ogen hebben’. Dus het gaat om een innerlijke stem, om je te realiseren wat je leven geweest zou zijn zonder de Dharma en om dankbaarheid voor die Dharma weer anderen te willen helpen.
Onzuivere motivatie is dat je handelt omdat mede-sanghaleden, of daarbuiten bijvoorbeeld familie of collega’s, je influisteren ‘dat je wel min of meer verplicht bent dit of dat te doen’, ‘anders lig je er bij ons uit’. Dan wordt het morele dwang vanuit anderen, soms zelfs richting chantage – en dat is gewoon niet behulpzaam. Zie mijn schaap-versus-slimmerik praatjes uit vorige jaren. Degene die als ‘ontvanger’ van jouw altruïstisch-ogende acties fungeert zou dat ook kunnen merken; je hebt dan niet de bezieling-van-de-Dharma, maar een lichtelijk hypocriet volgen-van-de-andere-schapen gedrag dat je uitstraalt.
Het is zoals zo vaak een ragfijne grens. Voor mezelf weet ik bijvoorbeeld na 30 jaar nog altijd niet 100% zeker dat ik vegetariër ben puur uit eigen motivatie en compassie voor dieren, of dat het mede is door de normen (of is het zuivere inspiratie?) van mijn leraren en sangha-vrienden. Laat staan dat mijn geplande volgende stap, om bij bereiken van de AOW-leeftijd uit vliegschaamte binnen Europa alleen nog per trein/ferry te gaan reizen, een 100% eenduidige motivatie heeft. Maar ook hier, heb Metta niet alleen met anderen doch ook met jezelf en je beperkingen…
Draaideur: I’ve been this way before
Bij zo’n reflectieve periode hoort voor mij ook reflectieve muziek. Nu iets van crooner Neil Diamond, uit de relatief korte periode dat hij spiritueel geïnspireerde teksten neerzette. Deze gaat niet zozeer over wedergeboorte/reïncarnatie, maar over leren van je goede en mindere stappen in je eigen leven.
Some people got to laugh
Some people got to cry
And some people got to make it through
By never wondering whyDit is het oogkleppen-bestaan; door allerlei diepere vragen te vermijden kun je ‘make it through’ maar het is niet iets om trots op te zijn.
Some people got to sing
Some people got to sigh
Some people never see the light
Until the day they dieEn door wél de emoties en vragen te ervaren, en soms te zingen en soms te zuchten, heb je in ieder geval diepgang bereikt. Met hopelijk iets van ‘licht’ nog ver voor je sterfbed…
Streeft niet aflatend
Het gaat uiteindelijk allemaal om Boeddha’s advies van blijven-streven, blijven-knokken. Want je hoopt iets meer van zijn spirituele kwaliteiten te verinnerlijken/bereiken, naar ik aanneem. En dat gaat in samenhang met doorgeven aan je medemensen; Metta kan je inspireren om constant in de hulpvaardige-modus te opereren, het moment om daarmee te beginnen is écht al nu…
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#AmbedkarEnAnagarikaDharmapala #dharma #Dipankara #Maitreya #medemens #metta #NeilDiamond #ParanirvanaDag #schapen #sterven
#AmbedkarEnAnagarikaDharmapala #dharma #Dipankara #Maitreya #medemens #metta #NeilDiamond #ParanirvanaDag #schapen #sterven -
Paranirvana-dag, Dipankara, Maitreya en zo nog wat inspirerende figuren
Deze week vieren de Mahayana-sanghas Paranirvana-dag, oftewel de dood van Gautama Buddha in zijn toenmalige lichaam; Theravada-sanghas doen dit meestal gezamenlijk met Vesak (geboorte en verlichting) in mei. Dat geeft een mooie gelegenheid om tijd te besteden aan onze inspiratie als volgeling-van-de-dharma, en diens grafische weergave in een toevluchtsboom. Belangrijke levensvragen kunnen zo de revue passeren, zoals ‘wie was of is jouw inspiratiebron?’ en ‘wat hoop je te bereiken qua spirituele kwaliteiten, en wat hoop je door te geven aan je medemensen?’.
Definities
Boeddha is beslist één van de inspiratiebronnen voor alle volgelingen hier. Dus zijn advies aan de wenende volgelingen, ‘Alle dingen die de mens bewegen zijn aan vergankelijkheid onderhevig; streeft niet aflatend’, moeten we zien als een cruciaal onderdeel van diens leer. Zijn leer is tot ons gekomen via een ‘overdrachtslijn’, door studenten van studenten van …(etc. etc.) die uiteindelijk teruggaan tot Boeddha of tot een andere verlichte leraar. Eén van de artistieke weergaven van die lijn heet een Toevluchtsboom, wat een Mahayana-concept is. Bijgaand eentje zoals we die in mijn beweging gebruiken, met Boeddha als startpunt en met onze oprichter plus Ambedkar en Anagarika Dharmapala als jongste generatie leraren.
** Fig. 1: Toevluchtsboom **
Doch waar Boeddha en een deel van de historische leraren in ieder geval gebaseerd zijn op een historisch persoon, zijn een ander deel van de figuren dat niet. Het zijn ‘mythische’ Boeddhas en Bodhisattvas; het concept zie je vooral in het Mahayana, maar pakweg Dipankara en Maitreya staan wel degelijk benoemd in Paliteksten zoals de Buddhavamsa (Khuddaka Nikaya). Daar wordt beschreven dat Dipankara de vorige herontdekker-van-de-Dharma was, en duizenden aeonen voor Gautama leefde. Toen uiteindelijk de kennis van Dharma verdween was het tijd voor Gautama om deze opnieuw te ontdekken en verlichting te bereiken. Net zo zal ooit Maitreya opstaan en in ieder geval stukjes kennis-van-wereldvrede brengen; dat zal gebeuren ‘500 jaar nadat de huidige Boeddhadharma vergeten zal zijn’.
** Fig. 2: Dipankara **
Dipankara en Maitreya zijn twee specifieke figuren in de Toevluchtsboom, maar in feite zijn het mythische bodhisattvas zoals pakweg Tara, Manjushri en Avalokiteshvara dat ook zijn. En zo’n bodhisattva moet je niet zien als een wetenschappelijk bewezen persoonlijkheid ergens op een bergtop, maar als de verpersoonlijking van een kwaliteit die wij in potentie hebben en verder kunnen ontwikkelen. Dus, om een parallel met een andere religie te pakken, ‘Daar waar een aantal mensen samenkomt in Tara’s naam daar zal Tara aanwezig zijn’. Zo is ook in de Buddhavamsa beschreven hoe Dipankara wijsheid verspreidde, en als student o.a. ene Sumedha had; die was zeer onder de indruk, en beloofde ter plekke om zelf ook naar verlichting te streven. Wat hij (okay dan – diens “wedergeboorte release 101.0”) vele aeonen later inderdaad waarmaakte, onder de naam Gautama Boeddha. Maitreya staat bekend als icoon van én Liefdevolle Vriendelijkheid én Wijsheid; hij wordt geregeld gekaapt door new-age messiasbewegingen en soms zelfs boeddhistische charlatans, maar bij nader bestuderen zul je zien dat het niets te maken heeft met de echte betekenis in het boeddhisme. (Zo bezocht ik in Azië het hoofdkwartier van zo’n charlatan-sangha met overigens een naargeestig-sektarisch sfeertje. En ik wilde de Metta Bhavana gezamenlijk doen, maar de studenten riposteerden ‘niet nodig, wij leven hier met Maitreya onder één dak dus de lucht is hier vervuld van Metta.’)
Wat weten we over het gebeuren bij sterven?
Terug naar specifiek het moment van stoppen van je levensfunctie, oftewel (fysiek) sterven. In de soetra’s vind je hier een aantal vragen en antwoorden over.
- Eerst de gewone niet-verlichte sterveling, zoals jij en ik. Ingedachtig de leer van Afhankelijk ontstaan ‘gaat er wat karma-vipaka door’, net zoals een bijna uitgebrande kaars een nieuwe kaars aansteekt. En zoals elke idealistische beweging in het hier en nu met vele jaren historie ‘de leer van de oprichters doorgeeft’, natuurlijk wel aangepast aan de moderne tijd. Het is geen voor ons stervelingen herkenbare wedergeboorte (i.t.t. wat vele Tibetaans-boeddhistische studenten stellen), maar er wórdt iets opnieuw geboren.
- Dan een verlichte, oftewel een Boeddha. Volgelingen vroegen hem geregeld wat er met hen en hun eventuele karma-vipaka gebeurt bij sterven. Hij schoof de vraag terzijde als niet relevant (Avyākṛta), en zei zoiets als ‘Dit gaat jullie begrip te boven. Of de Verlichte op dit moment echt bestaat of niet is al niet te begrijpen voor jullie, laat staan de vragen over een toekomstige status. Word eerst maar eens verlicht, dan zul je het pas kunnen snappen’.
- Tot slot de Bodhisattva, zoals Dipankara of Tara. Zie boven: dit is een kwaliteit, geen fysieke persoon. Maar het kan wel degelijk zijn dat één van onze historische of huidige lerare(sse)n bevangen wordt door de Bodhicitta, en op voor een zekere periode de betreffende spirituele kwaliteit op aarde belichaamt. Gaat die persoon dood, dan zou je kunnen zeggen dat ‘de energie weer teruggaat naar het collectieve’. Vandaar ook dat een aantal Mahayana-studenten stellen dat in de 500 jaar tussen het verdwijnen van de Dharma (van Dipankara of van Boeddha) ‘Avalokiteshvara de honneurs waarneemt en de Dharma behoudt’, al moet je dat zeker niet als een fysiek personage zien.
Wat kunnen we aan inspiratie halen uit Paranirvana en de Toevluchtsboom?
Een paar mogelijke brokken inspiratie voor ons:
- Tibetaanse leraren zeggen soms ‘leef elke dag alsof het je laatste zal zijn’, en daarin zit een kern van waarheid. Je probeert gewoon een goed mens te zijn, en anderen te behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden. En als je een fout gemaakt hebt dan probeer je die zo snel mogelijk toe te geven en recht te zetten; dus geen ‘ik betaal dat later wel weer eens terug.’ De visualisatie dat je de toespraken die op je eigen begrafenis gehouden zullen worden indenkt is zo slecht nog niet; hoe zit op dit moment de balans tussen prijzenswaardige en discutabele kwaliteiten in je leven, en als je intentie is die balans beter te maken wat ga je daar op korte termijn mee doen?
- Je kunt dit, in reflectieve momenten zoals rond Paranibbana-dag, ook wat meer van afstand bekijken. Die mooie inspiratie tot prijzenswaardig gedrag heb je niet alleen van jezelf maar ook van medemensen en -boeddhisten. Ik noem dat maar de “draaideur”: je ontvangt bijvoorbeeld je opvoeding van ouders en leraren, en geeft dat weer aan een volgende generatie door. In de UK heb ik wel babyspullen-winkels gezien met de poëtische naam ‘Pass it on’, en dat is een mooie leuze.
Je hebt Dharma opgepikt van vrienden en lerare(sse)n, en geeft uit dankbaarheid dat weer door aan anderen – dan wordt het dus een Dharma-draaideur. Hoe precies dat zoek je maar individueel uit; het is ‘een ereschuld terugbetalen en anderen te helpen’ maar dat kan evengoed zijn door bijvoorbeeld meedraaien in het tempel-onderhoudsteam als door zelf in enige vorm les te geven. En het kan nu gedaan worden, het is niet nodig te wachten totdat je ‘het juiste niveau bereikt hebt om wat te kunnen doorgeven’. - Een symbool hier kan de toevluchtsboom zijn: welke leraren/essen, historisch of mythisch, voel je een band mee? Welke kwaliteiten probeer je van ze op te pakken?
- Specifiek voor overledenen in onze eigen kring geldt: op Paranirvana-dag kunnen we die herdenken, bijvoorbeeld met een foto op de schrijn en een paar kernwoorden. Maar de nadruk ligt niet primair op je eigen rouw, maar op wat die persoon gewild zou hebben dat je van hem-haar opgepikt hebt en, in draaideur-model, nu weer aan anderen doorgeeft. Door te zijn en doen, niet zozeer door gepraat…
Inspiratie versus groepsdwang
Maar dat concept van dankbaarheid, van een ereschuld die jou tot daden aanzet, heeft zoals zoveel in het leven een valkuil. Namelijk influisteren-door-anderen, of met andere woorden groepsdwang.
Zuivere motivatie/inspiratie om ‘te handelen uit dankbaarheid en je schuld aan anderen in te lossen’ zie je bij de pas verlichte Gautama zelf. Initieel reflecteerde hij dat de zojuist herontdekte Dharma te subtiel was om aan medemensen uit te leggen, maar een innerlijke stem – in de soetras verwoord als Brahma Sahampati – smeekt hem les te gaan geven ‘voor diegenen die slechts weinig stof in de ogen hebben’. Dus het gaat om een innerlijke stem, om je te realiseren wat je leven geweest zou zijn zonder de Dharma en om dankbaarheid voor die Dharma weer anderen te willen helpen.
Onzuivere motivatie is dat je handelt omdat mede-sanghaleden, of daarbuiten bijvoorbeeld familie of collega’s, je influisteren ‘dat je wel min of meer verplicht bent dit of dat te doen’, ‘anders lig je er bij ons uit’. Dan wordt het morele dwang vanuit anderen, soms zelfs richting chantage – en dat is gewoon niet behulpzaam. Zie mijn schaap-versus-slimmerik praatjes uit vorige jaren. Degene die als ‘ontvanger’ van jouw altruïstisch-ogende acties fungeert zou dat ook kunnen merken; je hebt dan niet de bezieling-van-de-Dharma, maar een lichtelijk hypocriet volgen-van-de-andere-schapen gedrag dat je uitstraalt.
Het is zoals zo vaak een ragfijne grens. Voor mezelf weet ik bijvoorbeeld na 30 jaar nog altijd niet 100% zeker dat ik vegetariër ben puur uit eigen motivatie en compassie voor dieren, of dat het mede is door de normen (of is het zuivere inspiratie?) van mijn leraren en sangha-vrienden. Laat staan dat mijn geplande volgende stap, om bij bereiken van de AOW-leeftijd uit vliegschaamte binnen Europa alleen nog per trein/ferry te gaan reizen, een 100% eenduidige motivatie heeft. Maar ook hier, heb Metta niet alleen met anderen doch ook met jezelf en je beperkingen…
Draaideur: I’ve been this way before
Bij zo’n reflectieve periode hoort voor mij ook reflectieve muziek. Nu iets van crooner Neil Diamond, uit de relatief korte periode dat hij spiritueel geïnspireerde teksten neerzette. Deze gaat niet zozeer over wedergeboorte/reïncarnatie, maar over leren van je goede en mindere stappen in je eigen leven.
Some people got to laugh
Some people got to cry
And some people got to make it through
By never wondering whyDit is het oogkleppen-bestaan; door allerlei diepere vragen te vermijden kun je ‘make it through’ maar het is niet iets om trots op te zijn.
Some people got to sing
Some people got to sigh
Some people never see the light
Until the day they dieEn door wél de emoties en vragen te ervaren, en soms te zingen en soms te zuchten, heb je in ieder geval diepgang bereikt. Met hopelijk iets van ‘licht’ nog ver voor je sterfbed…
Streeft niet aflatend
Het gaat uiteindelijk allemaal om Boeddha’s advies van blijven-streven, blijven-knokken. Want je hoopt iets meer van zijn spirituele kwaliteiten te verinnerlijken/bereiken, naar ik aanneem. En dat gaat in samenhang met doorgeven aan je medemensen; Metta kan je inspireren om constant in de hulpvaardige-modus te opereren, het moment om daarmee te beginnen is écht al nu…
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#AmbedkarEnAnagarikaDharmapala #dharma #Dipankara #Maitreya #medemens #metta #NeilDiamond #ParanirvanaDag #schapen #sterven
#AmbedkarEnAnagarikaDharmapala #dharma #Dipankara #Maitreya #medemens #metta #NeilDiamond #ParanirvanaDag #schapen #sterven -
Paranirvana-dag, Dipankara, Maitreya en zo nog wat inspirerende figuren
Deze week vieren de Mahayana-sanghas Paranirvana-dag, oftewel de dood van Gautama Buddha in zijn toenmalige lichaam; Theravada-sanghas doen dit meestal gezamenlijk met Vesak (geboorte en verlichting) in mei. Dat geeft een mooie gelegenheid om tijd te besteden aan onze inspiratie als volgeling-van-de-dharma, en diens grafische weergave in een toevluchtsboom. Belangrijke levensvragen kunnen zo de revue passeren, zoals ‘wie was of is jouw inspiratiebron?’ en ‘wat hoop je te bereiken qua spirituele kwaliteiten, en wat hoop je door te geven aan je medemensen?’.
Definities
Boeddha is beslist één van de inspiratiebronnen voor alle volgelingen hier. Dus zijn advies aan de wenende volgelingen, ‘Alle dingen die de mens bewegen zijn aan vergankelijkheid onderhevig; streeft niet aflatend’, moeten we zien als een cruciaal onderdeel van diens leer. Zijn leer is tot ons gekomen via een ‘overdrachtslijn’, door studenten van studenten van …(etc. etc.) die uiteindelijk teruggaan tot Boeddha of tot een andere verlichte leraar. Eén van de artistieke weergaven van die lijn heet een Toevluchtsboom, wat een Mahayana-concept is. Bijgaand eentje zoals we die in mijn beweging gebruiken, met Boeddha als startpunt en met onze oprichter plus Ambedkar en Anagarika Dharmapala als jongste generatie leraren.
** Fig. 1: Toevluchtsboom **
Doch waar Boeddha en een deel van de historische leraren in ieder geval gebaseerd zijn op een historisch persoon, zijn een ander deel van de figuren dat niet. Het zijn ‘mythische’ Boeddhas en Bodhisattvas; het concept zie je vooral in het Mahayana, maar pakweg Dipankara en Maitreya staan wel degelijk benoemd in Paliteksten zoals de Buddhavamsa (Khuddaka Nikaya). Daar wordt beschreven dat Dipankara de vorige herontdekker-van-de-Dharma was, en duizenden aeonen voor Gautama leefde. Toen uiteindelijk de kennis van Dharma verdween was het tijd voor Gautama om deze opnieuw te ontdekken en verlichting te bereiken. Net zo zal ooit Maitreya opstaan en in ieder geval stukjes kennis-van-wereldvrede brengen; dat zal gebeuren ‘500 jaar nadat de huidige Boeddhadharma vergeten zal zijn’.
** Fig. 2: Dipankara **
Dipankara en Maitreya zijn twee specifieke figuren in de Toevluchtsboom, maar in feite zijn het mythische bodhisattvas zoals pakweg Tara, Manjushri en Avalokiteshvara dat ook zijn. En zo’n bodhisattva moet je niet zien als een wetenschappelijk bewezen persoonlijkheid ergens op een bergtop, maar als de verpersoonlijking van een kwaliteit die wij in potentie hebben en verder kunnen ontwikkelen. Dus, om een parallel met een andere religie te pakken, ‘Daar waar een aantal mensen samenkomt in Tara’s naam daar zal Tara aanwezig zijn’. Zo is ook in de Buddhavamsa beschreven hoe Dipankara wijsheid verspreidde, en als student o.a. ene Sumedha had; die was zeer onder de indruk, en beloofde ter plekke om zelf ook naar verlichting te streven. Wat hij (okay dan – diens “wedergeboorte release 101.0”) vele aeonen later inderdaad waarmaakte, onder de naam Gautama Boeddha. Maitreya staat bekend als icoon van én Liefdevolle Vriendelijkheid én Wijsheid; hij wordt geregeld gekaapt door new-age messiasbewegingen en soms zelfs boeddhistische charlatans, maar bij nader bestuderen zul je zien dat het niets te maken heeft met de echte betekenis in het boeddhisme. (Zo bezocht ik in Azië het hoofdkwartier van zo’n charlatan-sangha met overigens een naargeestig-sektarisch sfeertje. En ik wilde de Metta Bhavana gezamenlijk doen, maar de studenten riposteerden ‘niet nodig, wij leven hier met Maitreya onder één dak dus de lucht is hier vervuld van Metta.’)
Wat weten we over het gebeuren bij sterven?
Terug naar specifiek het moment van stoppen van je levensfunctie, oftewel (fysiek) sterven. In de soetra’s vind je hier een aantal vragen en antwoorden over.
- Eerst de gewone niet-verlichte sterveling, zoals jij en ik. Ingedachtig de leer van Afhankelijk ontstaan ‘gaat er wat karma-vipaka door’, net zoals een bijna uitgebrande kaars een nieuwe kaars aansteekt. En zoals elke idealistische beweging in het hier en nu met vele jaren historie ‘de leer van de oprichters doorgeeft’, natuurlijk wel aangepast aan de moderne tijd. Het is geen voor ons stervelingen herkenbare wedergeboorte (i.t.t. wat vele Tibetaans-boeddhistische studenten stellen), maar er wórdt iets opnieuw geboren.
- Dan een verlichte, oftewel een Boeddha. Volgelingen vroegen hem geregeld wat er met hen en hun eventuele karma-vipaka gebeurt bij sterven. Hij schoof de vraag terzijde als niet relevant (Avyākṛta), en zei zoiets als ‘Dit gaat jullie begrip te boven. Of de Verlichte op dit moment echt bestaat of niet is al niet te begrijpen voor jullie, laat staan de vragen over een toekomstige status. Word eerst maar eens verlicht, dan zul je het pas kunnen snappen’.
- Tot slot de Bodhisattva, zoals Dipankara of Tara. Zie boven: dit is een kwaliteit, geen fysieke persoon. Maar het kan wel degelijk zijn dat één van onze historische of huidige lerare(sse)n bevangen wordt door de Bodhicitta, en op voor een zekere periode de betreffende spirituele kwaliteit op aarde belichaamt. Gaat die persoon dood, dan zou je kunnen zeggen dat ‘de energie weer teruggaat naar het collectieve’. Vandaar ook dat een aantal Mahayana-studenten stellen dat in de 500 jaar tussen het verdwijnen van de Dharma (van Dipankara of van Boeddha) ‘Avalokiteshvara de honneurs waarneemt en de Dharma behoudt’, al moet je dat zeker niet als een fysiek personage zien.
Wat kunnen we aan inspiratie halen uit Paranirvana en de Toevluchtsboom?
Een paar mogelijke brokken inspiratie voor ons:
- Tibetaanse leraren zeggen soms ‘leef elke dag alsof het je laatste zal zijn’, en daarin zit een kern van waarheid. Je probeert gewoon een goed mens te zijn, en anderen te behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden. En als je een fout gemaakt hebt dan probeer je die zo snel mogelijk toe te geven en recht te zetten; dus geen ‘ik betaal dat later wel weer eens terug.’ De visualisatie dat je de toespraken die op je eigen begrafenis gehouden zullen worden indenkt is zo slecht nog niet; hoe zit op dit moment de balans tussen prijzenswaardige en discutabele kwaliteiten in je leven, en als je intentie is die balans beter te maken wat ga je daar op korte termijn mee doen?
- Je kunt dit, in reflectieve momenten zoals rond Paranibbana-dag, ook wat meer van afstand bekijken. Die mooie inspiratie tot prijzenswaardig gedrag heb je niet alleen van jezelf maar ook van medemensen en -boeddhisten. Ik noem dat maar de “draaideur”: je ontvangt bijvoorbeeld je opvoeding van ouders en leraren, en geeft dat weer aan een volgende generatie door. In de UK heb ik wel babyspullen-winkels gezien met de poëtische naam ‘Pass it on’, en dat is een mooie leuze.
Je hebt Dharma opgepikt van vrienden en lerare(sse)n, en geeft uit dankbaarheid dat weer door aan anderen – dan wordt het dus een Dharma-draaideur. Hoe precies dat zoek je maar individueel uit; het is ‘een ereschuld terugbetalen en anderen te helpen’ maar dat kan evengoed zijn door bijvoorbeeld meedraaien in het tempel-onderhoudsteam als door zelf in enige vorm les te geven. En het kan nu gedaan worden, het is niet nodig te wachten totdat je ‘het juiste niveau bereikt hebt om wat te kunnen doorgeven’. - Een symbool hier kan de toevluchtsboom zijn: welke leraren/essen, historisch of mythisch, voel je een band mee? Welke kwaliteiten probeer je van ze op te pakken?
- Specifiek voor overledenen in onze eigen kring geldt: op Paranirvana-dag kunnen we die herdenken, bijvoorbeeld met een foto op de schrijn en een paar kernwoorden. Maar de nadruk ligt niet primair op je eigen rouw, maar op wat die persoon gewild zou hebben dat je van hem-haar opgepikt hebt en, in draaideur-model, nu weer aan anderen doorgeeft. Door te zijn en doen, niet zozeer door gepraat…
Inspiratie versus groepsdwang
Maar dat concept van dankbaarheid, van een ereschuld die jou tot daden aanzet, heeft zoals zoveel in het leven een valkuil. Namelijk influisteren-door-anderen, of met andere woorden groepsdwang.
Zuivere motivatie/inspiratie om ‘te handelen uit dankbaarheid en je schuld aan anderen in te lossen’ zie je bij de pas verlichte Gautama zelf. Initieel reflecteerde hij dat de zojuist herontdekte Dharma te subtiel was om aan medemensen uit te leggen, maar een innerlijke stem – in de soetras verwoord als Brahma Sahampati – smeekt hem les te gaan geven ‘voor diegenen die slechts weinig stof in de ogen hebben’. Dus het gaat om een innerlijke stem, om je te realiseren wat je leven geweest zou zijn zonder de Dharma en om dankbaarheid voor die Dharma weer anderen te willen helpen.
Onzuivere motivatie is dat je handelt omdat mede-sanghaleden, of daarbuiten bijvoorbeeld familie of collega’s, je influisteren ‘dat je wel min of meer verplicht bent dit of dat te doen’, ‘anders lig je er bij ons uit’. Dan wordt het morele dwang vanuit anderen, soms zelfs richting chantage – en dat is gewoon niet behulpzaam. Zie mijn schaap-versus-slimmerik praatjes uit vorige jaren. Degene die als ‘ontvanger’ van jouw altruïstisch-ogende acties fungeert zou dat ook kunnen merken; je hebt dan niet de bezieling-van-de-Dharma, maar een lichtelijk hypocriet volgen-van-de-andere-schapen gedrag dat je uitstraalt.
Het is zoals zo vaak een ragfijne grens. Voor mezelf weet ik bijvoorbeeld na 30 jaar nog altijd niet 100% zeker dat ik vegetariër ben puur uit eigen motivatie en compassie voor dieren, of dat het mede is door de normen (of is het zuivere inspiratie?) van mijn leraren en sangha-vrienden. Laat staan dat mijn geplande volgende stap, om bij bereiken van de AOW-leeftijd uit vliegschaamte binnen Europa alleen nog per trein/ferry te gaan reizen, een 100% eenduidige motivatie heeft. Maar ook hier, heb Metta niet alleen met anderen doch ook met jezelf en je beperkingen…
Draaideur: I’ve been this way before
Bij zo’n reflectieve periode hoort voor mij ook reflectieve muziek. Nu iets van crooner Neil Diamond, uit de relatief korte periode dat hij spiritueel geïnspireerde teksten neerzette. Deze gaat niet zozeer over wedergeboorte/reïncarnatie, maar over leren van je goede en mindere stappen in je eigen leven.
Some people got to laugh
Some people got to cry
And some people got to make it through
By never wondering whyDit is het oogkleppen-bestaan; door allerlei diepere vragen te vermijden kun je ‘make it through’ maar het is niet iets om trots op te zijn.
Some people got to sing
Some people got to sigh
Some people never see the light
Until the day they dieEn door wél de emoties en vragen te ervaren, en soms te zingen en soms te zuchten, heb je in ieder geval diepgang bereikt. Met hopelijk iets van ‘licht’ nog ver voor je sterfbed…
Streeft niet aflatend
Het gaat uiteindelijk allemaal om Boeddha’s advies van blijven-streven, blijven-knokken. Want je hoopt iets meer van zijn spirituele kwaliteiten te verinnerlijken/bereiken, naar ik aanneem. En dat gaat in samenhang met doorgeven aan je medemensen; Metta kan je inspireren om constant in de hulpvaardige-modus te opereren, het moment om daarmee te beginnen is écht al nu…
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#AmbedkarEnAnagarikaDharmapala #dharma #Dipankara #Maitreya #medemens #metta #NeilDiamond #ParanirvanaDag #schapen #sterven
#AmbedkarEnAnagarikaDharmapala #dharma #Dipankara #Maitreya #medemens #metta #NeilDiamond #ParanirvanaDag #schapen #sterven -
Edel – Ton
Enkele dagen geleden, op zaterdag 16 november, overleed Ton Lathouwers, mijn eerste en laatste zenleraar.
Ik noem hem mijn eerste en laatste zenleraar omdat ik in 1986 bij hem ben beginnen te mediteren in Leuven. Hij was er professor Russische literatuur. Toen hij enkele jaren later met pensioen ging en uit Leuven vertrok, begon ik aan een lange zoektocht. Ik mediteerde op verschillende plaatsen en bij verschillende leraren. Uiteindelijk, 20 jaar later, kwam ik weer bij Ton uit. Het is als al die verhalen waarin iemand op wereldreis vertrekt op zoek naar een schat, om hem dan tenslotte in zijn eigen tuin te vinden.
Ik ben blij dat ik Ton nog gesproken heb enkele dagen voor zijn dood. Hij vroeg me of ik zin had om nog eens langs te komen. Ik schrok toen ik hem zag. Ìk wist niet dat hij zo ernstig ziek was. Hij besefte zelf ook dat het niet lang meer zou duren en hij had er vrede mee. Hij maakte grapjes, zoals ik hem altijd gekend heb. Hij was dankbaar voor zovele mensen die hem en de Mahakaruna Chan ondersteund hebben. Hij had er alle vertrouwen in dat het verder zou gaan, ook al wist hij niet hoe.
Aan het einde van het gesprek vroeg hij om nog een half uurtje samen te mediteren. We bleven in stilte, hij liggend in bed, ik op de stoel er naast. Hij viel langzaam in slaap. Even vroeg ik mij af of het zin had om nog te blijven zitten, maar mijn gevoel was heel duidelijk. Dit zou ik ook willen, dacht ik, als het mijn beurt is. Wat doe je als je niets meer kunt doen? Vijf minuten voor het half uur zou aflopen, opende hij zijn ogen. Hij keek mij aan en zei: ‘Ah, je bent er nog’. ‘Ja hoor we zijn samen aan het mediteren, nog vijf minuten.’ ‘Ja, dat is fijn,’ zei hij, ‘zo samen mediteren’ en hij viel terug in slaap. Na vijf minuten stond ik stilletjes op en vertrok. Dat was de laatste keer. Van hart tot hart.
Dat het zou voortgaan, dat was zijn grote bekommernis. Hij had aan een aantal mensen transmissie gegeven. Hij besefte dat transmissie altijd weer tot problemen leidt. Maar transmissie is geen eretitel. Het is een missie. Wat mij betreft is het nog veel meer een passie. De passie om het mooiste wat je gekregen hebt, door te geven. Een titel kan daarbij helpen of in de weg zitten. Maar zonder passie houdt het op.
Het is ontroerend al die reacties te zien op de Mahakaruna website. Ton leeft verder in ieder van ons. En daarmee ook zijn passie.
Dan besef ik: het gaat verder, dat kan niemand tegenhouden.
#leraar #Mahakaruna #missie #sterven #TonLathouwers #transmissie #vanHartTotHart
-
Edel – Ton
Enkele dagen geleden, op zaterdag 16 november, overleed Ton Lathouwers, mijn eerste en laatste zenleraar.
Ik noem hem mijn eerste en laatste zenleraar omdat ik in 1986 bij hem ben beginnen te mediteren in Leuven. Hij was er professor Russische literatuur. Toen hij enkele jaren later met pensioen ging en uit Leuven vertrok, begon ik aan een lange zoektocht. Ik mediteerde op verschillende plaatsen en bij verschillende leraren. Uiteindelijk, 20 jaar later, kwam ik weer bij Ton uit. Het is als al die verhalen waarin iemand op wereldreis vertrekt op zoek naar een schat, om hem dan tenslotte in zijn eigen tuin te vinden.
Ik ben blij dat ik Ton nog gesproken heb enkele dagen voor zijn dood. Hij vroeg me of ik zin had om nog eens langs te komen. Ik schrok toen ik hem zag. Ìk wist niet dat hij zo ernstig ziek was. Hij besefte zelf ook dat het niet lang meer zou duren en hij had er vrede mee. Hij maakte grapjes, zoals ik hem altijd gekend heb. Hij was dankbaar voor zovele mensen die hem en de Mahakaruna Chan ondersteund hebben. Hij had er alle vertrouwen in dat het verder zou gaan, ook al wist hij niet hoe.
Aan het einde van het gesprek vroeg hij om nog een half uurtje samen te mediteren. We bleven in stilte, hij liggend in bed, ik op de stoel er naast. Hij viel langzaam in slaap. Even vroeg ik mij af of het zin had om nog te blijven zitten, maar mijn gevoel was heel duidelijk. Dit zou ik ook willen, dacht ik, als het mijn beurt is. Wat doe je als je niets meer kunt doen? Vijf minuten voor het half uur zou aflopen, opende hij zijn ogen. Hij keek mij aan en zei: ‘Ah, je bent er nog’. ‘Ja hoor we zijn samen aan het mediteren, nog vijf minuten.’ ‘Ja, dat is fijn,’ zei hij, ‘zo samen mediteren’ en hij viel terug in slaap. Na vijf minuten stond ik stilletjes op en vertrok. Dat was de laatste keer. Van hart tot hart.
Dat het zou voortgaan, dat was zijn grote bekommernis. Hij had aan een aantal mensen transmissie gegeven. Hij besefte dat transmissie altijd weer tot problemen leidt. Maar transmissie is geen eretitel. Het is een missie. Wat mij betreft is het nog veel meer een passie. De passie om het mooiste wat je gekregen hebt, door te geven. Een titel kan daarbij helpen of in de weg zitten. Maar zonder passie houdt het op.
Het is ontroerend al die reacties te zien op de Mahakaruna website. Ton leeft verder in ieder van ons. En daarmee ook zijn passie.
Dan besef ik: het gaat verder, dat kan niemand tegenhouden.
#leraar #Mahakaruna #missie #sterven #TonLathouwers #transmissie #vanHartTotHart
-
#overbevolking Als kinderen niet de pensioenvoorziening zijn is het haalbaar om minder kinderen te nemen. Een basisinkomen zou daarbij helpen.
-
https://www.europesays.com/uk/266323/ UAE: What is Darb app? Why it’s now as important as your car keys in Abu Dhabi | World News #AbuDhabiParking #AbuDhabiTolls #DarbApp #Mobile #PaidParkingZones #ParkingFines #Technology #UK #UnitedKingdom
-
𝗛𝗲𝘁 𝗶𝘀 𝘄𝗲𝗲𝗿 𝗼𝗺 𝗯𝗶𝗻𝗻𝗲𝗻 𝘁𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻: 𝗿𝗲𝗴𝗲𝗻, 𝗵𝗮𝗴𝗲𝗹, 𝗻𝗮𝘁𝘁𝗲 𝘀𝗻𝗲𝗲𝘂𝘄, 𝗸𝗼𝘂 𝗲𝗻 𝘄𝗶𝗻𝗱
Het is grijs en grauw vandaag in Nederland. Naar buiten gaan, wordt geen pretje want er vallen veel buien en daarbij is er kans op zware tot zeer zware windstoten. Voor de kustprovincies is daarom ook een weerswaarschuwing afgegeven. Komende week wordt het ook nog eens koud en...
-
#CircusMonti zeigt das neue Programm #BricBrac noch bis 26. Oktober in #Bern
Ich kann es empfehlen. Junge Artist:innen zeigen fantasievolle und starke Darbietungen jenseits des Prunks anderer Zirkusse, die uns einen Abend lang in ihren Bann gezogen haben.
Los! Kauft Tickets! https://circus-monti.ch -
In de laatste etappe van het #Utrechtpad liep ik zo’n 11 km van Maarssen naar de Domtoren in Utrecht. Het was grijs maar droog en relatief warm weer, en onderweg waren er molens, typische polders en zelfs nog een kasteel te zien. Een waardige afsluiting van een 161 km lange tocht door de provincie en net daarbuiten!
(geen fitstats, de app op mijn horloge blijkt na 10 km gecrasht te zijn)
-
Op deze prachtige bijna-lentedag was het weer tijd voor een stuk #Utrechtpad, 21 km vanaf Scherpenzeel naar Amersfoort. Daarbij passeerde ik het laatste deel van de Grebbelinie en keerde ik weer terug op de Utrechtse Heuvelrug op landgoed Henschoten-Den Treek
-
𝗩𝘂𝗹𝗸𝗮𝗮𝗻𝘂𝗶𝘁𝗯𝗮𝗿𝘀𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗼𝗽 𝗜𝗻𝗱𝗼𝗻𝗲𝘀𝗶𝘀𝗰𝗵 𝗲𝗶𝗹𝗮𝗻𝗱 𝗙𝗹𝗼𝗿𝗲𝘀: 𝘇𝗲𝗸𝗲𝗿 9 𝗱𝗼𝗱𝗲𝗻
Op het Indonesische eiland Flores is vannacht de vulkaan Mount Lewotobi Laki-laki uitgebarsten. Zeker negen mensen kwamen daarbij om het leven.
https://www.rtl.nl/nieuws/buitenland/artikel/5478631/vulkaanuitbarsting-flores-indonesie
-
@Darberoom1954 @robcinos @therobburgessshow
How come no-one's doctored this yet to make it look more like an "X"?
#meme #AnimatedGIF #GIF #graphics #video #challenge #JustAThought -
𝗪𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝗷𝗲 𝗲𝗶𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝗲𝘀𝘁 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗱𝗼𝗼𝘀 é𝗻 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗸𝗼𝗲𝗹𝗸𝗮𝘀𝘁 𝗸𝘂𝗻𝘁 𝗯𝗲𝘄𝗮𝗿𝗲𝗻
Bewaar jij je eieren in de doos of uit de doos? En in de koelkast of daarbuiten? Het is misschien wel net zo moeilijk als de stelling of de kip of het ei er eerder was. Wij zochten voor je uit op welke manier jij het beste je eieren kunt bewaren!
-
Today is #Navroz2023 #PersianNewYear an ancient non #Islamic #Festival still celebrated in #Iran with fervor.
As most of the followers of #Zoroastrian #Religion live in #Mumbai #Bombay #India it is also celebrated here with a public #Holiday to enable #Parsees (as they are known here) to celebrate the #Festival
This c1620 AD #MughalArt #IndianMiniaturePainting by Manohar II of #Navroz Darbar of #Mughal Emperor #Jahangir from Cary Welch collection now at #Harvard Library
-
149 𝗱𝗼𝗱𝗲𝗻, 𝗵𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝗱𝗲𝗻 𝗴𝗲𝘄𝗼𝗻𝗱: 𝗽𝗿𝗼𝗰𝗲𝘀 𝗮𝗮𝗻𝘀𝗹𝗮𝗴 𝗰𝗼𝗻𝗰𝗲𝗿𝘁𝘇𝗮𝗮𝗹 𝗠𝗼𝘀𝗸𝗼𝘂 𝘃𝗮𝗻 𝘀𝘁𝗮𝗿𝘁
Vandaag begint het proces tegen 19 personen die worden beschuldigd van betrokkenheid bij de dodelijke aanval op de Crocus City Hall in Moskou vorig jaar. Daarbij kwamen 149 mensen om het leven en raakten er honderden gewond.
-
#Raga Based #TamilFilmSongs in #AmazonMusic
#TamilFilm #songs in below #raagam #raaga
Abheri MohanaKalyani
Madhyamavathi Mohanam Hindolam ShuddhaSaveri ShuddaDhanyasi
Thodi Kalyani Kharaharapriya Shankarabaranam NataBhairavi HariKambhoji
Shree Vasantha Lalitha Vaasanthi Reetigowla SivaRanjani
AnandaBhairavi Chakravakam Charukesi
DarbariKannada Dharmavathi
GauriManohari Hamsadhvani
Jaunpuri Jog Kaapi
Keeravani Sarasangi NalinaKanthi ShanmukhaPriya VakulaBharanam -
OpenStreetMap Guyane zal aanwezig zijn op FOSS4G en SotM LatAm in Belém. We hopen onze buren te ontmoeten vanaf het Hoogland van Guyana en daarbuiten.
@openstreetmap #OpenStreetMap #FransGuyana #Amapá #Suriname #Guyana #FOSS4G #SOTM #Belém #Brazilië #Frankrijk -
𝗛𝗮𝗻𝘀 𝗞𝗹𝗼𝗸 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 '𝘃𝗲𝗲𝗹 𝗴𝗲𝗹𝘂𝗸 𝗴𝗲𝗵𝗮𝗱' 𝗯𝗶𝗷 𝗼𝗻𝗴𝗲𝗹𝘂𝗸 𝗺𝗲𝘁 𝘀𝗮𝗯𝗲𝗹𝘀
Illusionist Hans Klok heeft "veel geluk gehad" toen hij zondagmiddag tijdens een optreden in zijn arm werd geraakt door een sabel. Het wapen ging dwars door de arm van Klok heen, bevestigt zijn woordvoerder aan het ANP. Daarbij werd echter geen spier of zenuw geraakt.
https://www.rtl.nl/boulevard/artikel/5519413/hans-klok-heeft-veel-geluk-gehad-bij-ongeluk-met-sabels
-
Konzert: IST IST (Support: Undinyx)
Gestern spielte die Band IST IST aus Manchester im KENT Club in Hamburg. Supported wurde das Quartett von Undinyx, dem Soloprojekt von Laura Müller, Sängerin der Hamburger Band Grundeis.
Auch wenn meine Freundin mich nicht begleiten konnte, machte ich mich schweren Herzens auf den Weg nach Hamburg. Das ist mit U- und S-Bahnen recht einfach möglich, auch wenn es hin und wieder Streckensperrungen wegen geplanter Bauarbeiten oder spontanen Ereignissen gibt. Mittlerweile habe ich das Streckennetz schon recht gut kennengelernt und die HVV-App ist mein Freund. Aktuell fährt die U1 ab Norderstedt nur bis Ohlsdorf, aufgrund von eben solchen Baumaßnahmen, dort musste ich in die S1 umsteigen, mit der ich auch meine Ziele erreichen kann. Gestern wurde schon auf dem Bahnsteig, noch bevor ich die S-Bahn bestieg, durchgesagt, dass die S1 aufgrund eines Polizeieinsatzes durch einen Personenunfall nur bis Wandsbeker Chaussee fährt. Bei der Info rückte mein eigener Herzschmerz in den Hintergrund. Also stieg ich schon in Barmbek in die U3 um, fuhr bis zur Sternschanze und dann noch eine Station mit der S5 zur Holstenstraße (Funfact: Ab 2028 soll ich direkt mit der S5 von zu Hause nach Hamburg fahren können). Durch die Umsteigerei hatte ich eine halbe Stunde Zeit verloren, war jedoch noch 30 Minuten vor Konzertbeginn im Club, der übrigens direkt im Erdgeschoss der Neuen Flora liegt. Ich musste von der S-Bahn-Station Holstenstraße nur noch die Stresemannstraße überqueren und war schon dort.
Der KENT Club ist durchaus als „gehoben“ zu bezeichnen, kein Vergleich zu den anderen Hamburger Clubs, die ich bisher besucht hatte. Allerdings litt mein Wohlfühlfaktor bei dem dunklen, aber kühlen Ambiente, mein „Wohnzimmer“ ist eher das Hafenklang. Nach einem Einlaufbier friesischer Braukunst stellte ich mich direkt an die Bühne, um Undinyx zu sehen. Die anderen Besucher hielten sich noch zurück, ich vermute, sie konnten mit dem Supportact nichts anfangen. Als jemand, der selbst mit kleinen Bands auf Bühnen gestanden hat, weiß ich, wie gut es tut, wenn das Publikum nicht eine riesige Lücke vor der Bühne läßt. Undinyx habe ich schon im 08.11.2023 im Vorprogramm von Agent Side Grinder im Hafenklang gesehen und dort auch von ihrer Band Grundeis erfahren, die mittlerweile schon häufig beim GothDiscoInferno dabei waren und die am 12.12.2024 ihr neues Album Every Second an Ocean veröffentlichen. Als Udinyx tritt Laura solo auf, mit Playback aus dem Computer, Keyboard, Gitarre und Gesang werden dazu live vorgetragen. Der Sound war für mich akzeptabel, mir geht es in erster Linie um den Inhalt und die Darbietung, beides stimmt auf jeden Fall. Kräftige Beats und klangvolle Soundteppiche werden mit Keyboard- und Gitarrenmelodien garniert. Über denen thront der fast sphärische Gesang. Laura ist in der Bühnenperformance dadurch eingeschränkt, hat bei einigen Liedern aber kleine Tanzeinlagen gemacht. Leider wurde sie vor ihrem letzten Lied von der Technik abgewürgt. Es war wohl keine genaue Spielzeit ausgemacht und Laura war enttäuscht, ihren letzten Song nicht mehr spielen zu können, da es ein sehr schönes Lied gewesen sei. Welches, habe ich leider nicht gefragt. Ich habe dann meinen Posten vor der Bühne aufgegeben, weil ich eine Undinyx-Kassette kaufen wollte. Da ich nicht annehme, dass der Supportact eine Gage bekommen hat, finde ich es wichtig, auf diese Weise zu unterstützen. So konnte ich auch noch kurz mit Laura sprechen und habe auch Nils und Tobias von Grundeis getroffen. Leider kann ich nicht zu ihrer Record Release Show am 28.12.24 ins Hafenklang kommen, dafür haben sie mehrere Gigs im nächsten Jahr in Hamburg in Aussicht gestellt.
Durch meinen Plausch mit den Musikerkollegen hatte ich natürlich meinen Platz vor der Bühne eingebüßt und ich positionierte mich erstmal seitlich, wo auch Sitzgelegenheiten vorhanden waren. IST IST hatte ich schon 21.03.2024 in der Hebebühne in Hamburg live erlebt und wusste daher, was auf mich zu kam: Druckvoller Post-Punk mit einem Schlagzeug, für das der Begriff „treibend“ erfunden worden schien. Schon beim Opener Lost my Shadow ging die Post(-Punk) richtig ab und souverän trugen die vier ihr fast 90-minütiges Programm mit 20 Songs vor. Schnörkellos, aber beeindruckend gut. Passend dazu wird das Set durchgespielt, ohne sich um Zugaben bitten zu lassen. Mit den Hits – eigentlich waren es alles Hits – You’re Mine und Ghost, das ich auch als passenden Abschluss beim Gothdiscoinferno #39 gespielt habe, endete die Show.
Fazit: Beide Bands werde ich mir jederzeit nochmal ansehen und das hoffentlich wieder in Begleitung von @darkstar.
#DarkWave #GothDiscoInfernoOnTour #Grundeis #Hamburg #ISTIST #Konzert #PostPunk #Undinyx
-
Manęs neretai klausia: kokią sritį, susijusią su IT, rinktis pradedantiems savo karjerą? :blobcatthinking:
Šiuo metu vienareikšmiškai - kibernetinę saugą :blobcatwavepeek:
Prasideda banga vibe-kodintų sprendimų stūmimo į produkcines aplinkas - per artimiausius kelis metus pamatysim tokių kibernetinių incidentų, kokių saugos specialistai neregėjo dešimtmečius :blobcatheadinitshands:
Ruoškitės, darbo bus daug :ablobcatpopcorn:
-
Manęs neretai klausia: kokią sritį, susijusią su IT, rinktis pradedantiems savo karjerą? :blobcatthinking:
Šiuo metu vienareikšmiškai - kibernetinę saugą :blobcatwavepeek:
Prasideda banga vibe-kodintų sprendimų stūmimo į produkcines aplinkas - per artimiausius kelis metus pamatysim tokių kibernetinių incidentų, kokių saugos specialistai neregėjo dešimtmečius :blobcatheadinitshands:
Ruoškitės, darbo bus daug :ablobcatpopcorn:
-
Manęs neretai klausia: kokią sritį, susijusią su IT, rinktis pradedantiems savo karjerą? :blobcatthinking:
Šiuo metu vienareikšmiškai - kibernetinę saugą :blobcatwavepeek:
Prasideda banga vibe-kodintų sprendimų stūmimo į produkcines aplinkas - per artimiausius kelis metus pamatysim tokių kibernetinių incidentų, kokių saugos specialistai neregėjo dešimtmečius :blobcatheadinitshands:
Ruoškitės, darbo bus daug :ablobcatpopcorn:
-
Manęs neretai klausia: kokią sritį, susijusią su IT, rinktis pradedantiems savo karjerą? :blobcatthinking:
Šiuo metu vienareikšmiškai - kibernetinę saugą :blobcatwavepeek:
Prasideda banga vibe-kodintų sprendimų stūmimo į produkcines aplinkas - per artimiausius kelis metus pamatysim tokių kibernetinių incidentų, kokių saugos specialistai neregėjo dešimtmečius :blobcatheadinitshands:
Ruoškitės, darbo bus daug :ablobcatpopcorn:
-
Manęs neretai klausia: kokią sritį, susijusią su IT, rinktis pradedantiems savo karjerą? :blobcatthinking:
Šiuo metu vienareikšmiškai - kibernetinę saugą :blobcatwavepeek:
Prasideda banga vibe-kodintų sprendimų stūmimo į produkcines aplinkas - per artimiausius kelis metus pamatysim tokių kibernetinių incidentų, kokių saugos specialistai neregėjo dešimtmečius :blobcatheadinitshands:
Ruoškitės, darbo bus daug :ablobcatpopcorn:
-
https://www.europesays.com/lv/182507/ Latvijas strādājošie neapmierināti ar darbu, bet kūtri iesaistās apmācībās jaunām prasmēm — Lente.lv #Aktualitātes #BreakingNews #BreakingNews #DarbaTirgus #FeaturedNews #FeaturedNews #Headlines #Karjera #LatestNews #LatestNews #Latvia #Latvian #Latviešu #LatviešuValoda #LatviešuValoda #Latvija #LV #mūžizglītība #News #PieaugušoIzglītība #PopulārākāsZiņas #PopulārākāsZiņas #TopStories #TopStories #VIAA #Ziņas
-
https://www.europesays.com/lv/167636/ ⟩ Zvaigznes aicina sākt no jauna – gan darbā, gan attiecībās! #Aktualitātes #attiecības #BreakingNews #BreakingNews #FeaturedNews #FeaturedNews #Headlines #Horoskopi #Karjera #LatestNews #LatestNews #Latvia #Latvian #Latviešu #LatviešuValoda #LatviešuValoda #Latvija #LV #Mīlestība #News #PopulārākāsZiņas #PopulārākāsZiņas #TopStories #TopStories #Ziņas #Zvaigznes