#jiddukrishnamurti — Public Fediverse posts
Live and recent posts from across the Fediverse tagged #jiddukrishnamurti, aggregated by home.social.
-
Zettel 907
Krishnamurti: Wahre Liebe ist deshalb ein Geisteszustand der eintritt, wenn die Zeit, wenn “Beobachter” und “Beobachtetes” nicht existieren!
#Geist #Gesehenes #JidduKrishnamurti #Patanjali #Seher #wahreLiebe #YogaSutras #Zettel -
Vida y muerte de Krishnamurti
https://auraastral.es/libros/vida-y-muerte-de-krishnamurti-1/
#Krishnamurti #JidduKrishnamurti #VidaYMuerteDeKrishnamurti #BiografíaEspiritual
#FilosofíaOriental #GrandesMaestros #PensamientoLibre
#LibertadPrimeraYÚltima #SinCaminos #LaVerdadEsUnaTierraSinCaminos #ConscienciaSinElección -
Currently fascinated by the implications of "observer" and "observed" being the same thing; which seems to refute everything I was ever brought up to know and believe. Which implies... lots!
Chewing on this article...
https://vicshayne.medium.com/the-observer-is-the-observed-but-are-we-really-seeing-what-we-are-3d03429b269c#psychology #jiddukrishnamurti #spirituality #suffering #depression
-
Currently fascinated by the implications of "observer" and "observed" being the same thing; which seems to refute everything I was ever brought up to know and believe. Which implies... lots!
Chewing on this article...
https://vicshayne.medium.com/the-observer-is-the-observed-but-are-we-really-seeing-what-we-are-3d03429b269c#psychology #jiddukrishnamurti #spirituality #suffering #depression
-
Currently fascinated by the implications of "observer" and "observed" being the same thing; which seems to refute everything I was ever brought up to know and believe. Which implies... lots!
Chewing on this article...
https://vicshayne.medium.com/the-observer-is-the-observed-but-are-we-really-seeing-what-we-are-3d03429b269c#psychology #jiddukrishnamurti #spirituality #suffering #depression
-
Currently fascinated by the implications of "observer" and "observed" being the same thing; which seems to refute everything I was ever brought up to know and believe. Which implies... lots!
Chewing on this article...
https://vicshayne.medium.com/the-observer-is-the-observed-but-are-we-really-seeing-what-we-are-3d03429b269c#psychology #jiddukrishnamurti #spirituality #suffering #depression
-
Currently fascinated by the implications of "observer" and "observed" being the same thing; which seems to refute everything I was ever brought up to know and believe. Which implies... lots!
Chewing on this article...
https://vicshayne.medium.com/the-observer-is-the-observed-but-are-we-really-seeing-what-we-are-3d03429b269c#psychology #jiddukrishnamurti #spirituality #suffering #depression
-
Society is the extension of ourselves; its disorder is our own.
-
Truth cannot be organized; it has no path, no system.
-
Die #Fähigkeit, zu #beobachten, ohne zu #bewerten, ist die höchste Form der #Intelligenz.
(Jiddu #Krishnamurti)
#psychotHHerapie #Zitat #Zitate #Beobachtung #Bewertung #JidduKrishnamurti -
Man has depended on stimuli of various kinds. If it is a constant stimulant, the brain becomes extraordinarily dull.
~ Jiddu Krishnamurti, 1984This reminded me of so much the world is depending on AI in all aspects of life: personal, academic, and professional.
-
Man has depended on stimuli of various kinds. If it is a constant stimulant, the brain becomes extraordinarily dull.
~ Jiddu Krishnamurti, 1984This reminded me of so much the world is depending on AI in all aspects of life: personal, academic, and professional.
-
Man has depended on stimuli of various kinds. If it is a constant stimulant, the brain becomes extraordinarily dull.
~ Jiddu Krishnamurti, 1984This reminded me of so much the world is depending on AI in all aspects of life: personal, academic, and professional.
-
Man has depended on stimuli of various kinds. If it is a constant stimulant, the brain becomes extraordinarily dull.
~ Jiddu Krishnamurti, 1984This reminded me of so much the world is depending on AI in all aspects of life: personal, academic, and professional.
-
Man has depended on stimuli of various kinds. If it is a constant stimulant, the brain becomes extraordinarily dull.
~ Jiddu Krishnamurti, 1984This reminded me of so much the world is depending on AI in all aspects of life: personal, academic, and professional.
-
One has to be aware of our various escapes because, for most of us, a problem becomes intensified, becomes acute, only when it is something immediate that demands all our attention. Most of us do not want to live with such intensity, so problems increase, multiply and take root. So one has to be aware of how the mind escapes. We are very good at escaping from life – the churches, the literature, our own experiences, our knowledge, our ways of looking at life, are various forms of psychological escapes, and so we never come into contact with the fact.
-
One has to be aware of our various escapes because, for most of us, a problem becomes intensified, becomes acute, only when it is something immediate that demands all our attention. Most of us do not want to live with such intensity, so problems increase, multiply and take root. So one has to be aware of how the mind escapes. We are very good at escaping from life – the churches, the literature, our own experiences, our knowledge, our ways of looking at life, are various forms of psychological escapes, and so we never come into contact with the fact.
-
One has to be aware of our various escapes because, for most of us, a problem becomes intensified, becomes acute, only when it is something immediate that demands all our attention. Most of us do not want to live with such intensity, so problems increase, multiply and take root. So one has to be aware of how the mind escapes. We are very good at escaping from life – the churches, the literature, our own experiences, our knowledge, our ways of looking at life, are various forms of psychological escapes, and so we never come into contact with the fact.
-
One has to be aware of our various escapes because, for most of us, a problem becomes intensified, becomes acute, only when it is something immediate that demands all our attention. Most of us do not want to live with such intensity, so problems increase, multiply and take root. So one has to be aware of how the mind escapes. We are very good at escaping from life – the churches, the literature, our own experiences, our knowledge, our ways of looking at life, are various forms of psychological escapes, and so we never come into contact with the fact.
-
One has to be aware of our various escapes because, for most of us, a problem becomes intensified, becomes acute, only when it is something immediate that demands all our attention. Most of us do not want to live with such intensity, so problems increase, multiply and take root. So one has to be aware of how the mind escapes. We are very good at escaping from life – the churches, the literature, our own experiences, our knowledge, our ways of looking at life, are various forms of psychological escapes, and so we never come into contact with the fact.
-
Nathan – Neem afstand van de georganiseerde moord op mens en dier
De wereld zou er dan toch echt anders uit gaan zien, als we dat deden. Je land verdedigen met moord (zogenaamde zelfverdediging) heeft alles te maken met gevoelens van nationalisme en ja, zelfs vaak met godsdienst. ‘Ik ben moslim en dit is ons land.’ ‘Ik ben Jood en dit is ons land.’ ‘Ik ben christen en dit is ons land.’ ‘Ik ben hindoe en dit is ons land.’ Enzomeer.
Tekst Nathan RozenhartKunnen we onszelf niet langer identificeren met ons geloof en land? Ik ben beslist geen nationalist en zal dan ook geen wapens opnemen tegen de zogenaamde vijand. Ja ‘zogenaamd’, omdat de ware vijand in onszelf huist. Nederland noemt zichzelf een democratie maar is evengoed bezig met oorlogsvoering, nietwaar? Ook hier heb je mensenhandel, criminaliteit, en worden dieren massaal afgeslacht vanwege de consumptie.
Het meest gebruikte excuus, waar mensen zich graag achter verschuilen is: ‘Iedereen doet het toch.’ Maakt de massa dan van iets wat krom is iets recht?
Gautama de Boeddha leerde respect voor alle levende wezens. En ja, er zijn mensen die beweren zelfs geen mug dood te kunnen slaan. Maar dat zijn juist vaak de grootste moordenaars in mijn ogen. Verlichting, innerlijke bevrijding komt niet vanzelf aanwaaien. En ja, deze bevrijding is van groot belang, omdat de samenleving een afspiegeling is van ons innerlijk. En op die manier bestaat er dan ook geen innerlijk en uiterlijk. Ja, er bestaat geen apart zelf: ik en de wereld. We zijn de wereld die we waarnemen.
Boeddha onderwees anatman. Dat was revolutionair in zijn tijd en nog! Hij verwierp ook het kastenstelsel en het offeren van dieren. Jezus verkondigde: niet mijn wil maar Gods wil geschiede. Ook hij was een mens die niet opriep tot geweld. ‘Wie het zwaard opneemt zal door het zwaard vergaan,’ sprak hij.
In de vorige eeuw leefde een bijzonder mens: Jiddu Krishnamurti (India 1895 -1986 Amerika). Hij had liefde voor de Boeddha maar noemde zichzelf geen boeddhist. Hij zei ook: ‘Je hoeft geen boeddhist te zijn om geen vlees te eten.’ Hij verwierp de georganiseerde godsdienst waar ook ter wereld. Ook had hij niets met politiek.
Samen met Chandra, bezocht ik in 2013 het huis van Gandhi waar hij verbleef, vlak voor dat hij vermoord werd. Een man die moet hebben gezegd: ‘Ik hou van jouw Christus, ik hou niet van jouw christenen. Jouw christenen zijn zo anders dan jouw Christus.’ En zo is het.
Toen Christus aan zijn boodschap begon, probeerde zijn familie hem nog over te halen naar huis te komen: ‘Er zat een groot aantal mensen om Hem heen. Toen er tegen Hem gezegd werd: ‘Uw moeder en uw broers staan buiten en zoeken U,’ antwoordde Jezus: ‘Wie zijn mijn moeder en mijn broers?’ Hij keek de mensen aan die in een kring om Hem heen zaten en zei: ‘Jullie zijn mijn moeder en mijn broers. Want iedereen die de wil van God doet, die is mijn broer en mijn zus en mijn moeder.’’ – Marcus 3:32-35.
Ik beschouw mezelf als een wereldburger. Mijn liefde gaat uit naar alle mensen en dieren, de ganse natuur. Een Indiase wijze zei eens: ‘Er één land en dat is de aarde. Er is één volk en dat is de mensheid. En er is één taal: liefde.’
Haat zal nimmer haat weten te verdrijven. Dat is een universeel gegeven, nietwaar?
Toen ik dienst weigerde, duurde het nog negen jaar dat de Raad van State mij als zodanig erkende. Misschien lees je dit, terwijl je in een land verblijft waar gevangenis- of zelfs de doodstraf op het weigeren van militaire dienst staat. Begrijp dat dit een andere strijd is, dat ook moed vraagt en liefde. Haat is juist de motor achter het deelnemen aan oorlogen, waar ook ter wereld.
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#dienstweigeren #Ghandi #JidduKrishnamurti #oorlog #vrede #wereldburger
-
Nathan – Neem afstand van de georganiseerde moord op mens en dier
De wereld zou er dan toch echt anders uit gaan zien, als we dat deden. Je land verdedigen met moord (zogenaamde zelfverdediging) heeft alles te maken met gevoelens van nationalisme en ja, zelfs vaak met godsdienst. ‘Ik ben moslim en dit is ons land.’ ‘Ik ben Jood en dit is ons land.’ ‘Ik ben christen en dit is ons land.’ ‘Ik ben hindoe en dit is ons land.’ Enzomeer.
Tekst Nathan RozenhartKunnen we onszelf niet langer identificeren met ons geloof en land? Ik ben beslist geen nationalist en zal dan ook geen wapens opnemen tegen de zogenaamde vijand. Ja ‘zogenaamd’, omdat de ware vijand in onszelf huist. Nederland noemt zichzelf een democratie maar is evengoed bezig met oorlogsvoering, nietwaar? Ook hier heb je mensenhandel, criminaliteit, en worden dieren massaal afgeslacht vanwege de consumptie.
Het meest gebruikte excuus, waar mensen zich graag achter verschuilen is: ‘Iedereen doet het toch.’ Maakt de massa dan van iets wat krom is iets recht?
Gautama de Boeddha leerde respect voor alle levende wezens. En ja, er zijn mensen die beweren zelfs geen mug dood te kunnen slaan. Maar dat zijn juist vaak de grootste moordenaars in mijn ogen. Verlichting, innerlijke bevrijding komt niet vanzelf aanwaaien. En ja, deze bevrijding is van groot belang, omdat de samenleving een afspiegeling is van ons innerlijk. En op die manier bestaat er dan ook geen innerlijk en uiterlijk. Ja, er bestaat geen apart zelf: ik en de wereld. We zijn de wereld die we waarnemen.
Boeddha onderwees anatman. Dat was revolutionair in zijn tijd en nog! Hij verwierp ook het kastenstelsel en het offeren van dieren. Jezus verkondigde: niet mijn wil maar Gods wil geschiede. Ook hij was een mens die niet opriep tot geweld. ‘Wie het zwaard opneemt zal door het zwaard vergaan,’ sprak hij.
In de vorige eeuw leefde een bijzonder mens: Jiddu Krishnamurti (India 1895 -1986 Amerika). Hij had liefde voor de Boeddha maar noemde zichzelf geen boeddhist. Hij zei ook: ‘Je hoeft geen boeddhist te zijn om geen vlees te eten.’ Hij verwierp de georganiseerde godsdienst waar ook ter wereld. Ook had hij niets met politiek.
Samen met Chandra, bezocht ik in 2013 het huis van Gandhi waar hij verbleef, vlak voor dat hij vermoord werd. Een man die moet hebben gezegd: ‘Ik hou van jouw Christus, ik hou niet van jouw christenen. Jouw christenen zijn zo anders dan jouw Christus.’ En zo is het.
Toen Christus aan zijn boodschap begon, probeerde zijn familie hem nog over te halen naar huis te komen: ‘Er zat een groot aantal mensen om Hem heen. Toen er tegen Hem gezegd werd: ‘Uw moeder en uw broers staan buiten en zoeken U,’ antwoordde Jezus: ‘Wie zijn mijn moeder en mijn broers?’ Hij keek de mensen aan die in een kring om Hem heen zaten en zei: ‘Jullie zijn mijn moeder en mijn broers. Want iedereen die de wil van God doet, die is mijn broer en mijn zus en mijn moeder.’’ – Marcus 3:32-35.
Ik beschouw mezelf als een wereldburger. Mijn liefde gaat uit naar alle mensen en dieren, de ganse natuur. Een Indiase wijze zei eens: ‘Er één land en dat is de aarde. Er is één volk en dat is de mensheid. En er is één taal: liefde.’
Haat zal nimmer haat weten te verdrijven. Dat is een universeel gegeven, nietwaar?
Toen ik dienst weigerde, duurde het nog negen jaar dat de Raad van State mij als zodanig erkende. Misschien lees je dit, terwijl je in een land verblijft waar gevangenis- of zelfs de doodstraf op het weigeren van militaire dienst staat. Begrijp dat dit een andere strijd is, dat ook moed vraagt en liefde. Haat is juist de motor achter het deelnemen aan oorlogen, waar ook ter wereld.
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#dienstweigeren #Ghandi #JidduKrishnamurti #oorlog #vrede #wereldburger
-
Deze omschrijving ‘keuzeloos gewaarzijn’ wordt vaak met de leraar Jiddu Krishnamurti geassocieerd. Zoals non-dualiteit met advaita en Jezus met de kerk.
Maar wat is nieuw en wie heeft het alleenrecht?
Tekst Nathan RozenhartEr wordt dan ook divers gedacht over zulke zaken. K. zei dat zijn boeken voor zichzelf spreken en dat hij geen vertegenwoordiger had (heeft). Als we geworteld zijn in goed-en-kwaad denken kan er onmogelijk sprake zijn van keuzeloos gewaarzijn. Want er is sprake van een innerlijke positie, nietwaar? Zelfs een rechter kan beïnvloed zijn door eenzijdige informatie. En kan op die manier een man of vrouw onschuldig in de gevangenis terechtkomen. Het zal je maar overkomen.
Binnen onze denkgeest heerst er beperktheid. Daarom is het van groot belang dat je geest gericht is op feiten. Hoe weet je iets zeker?
Twijfel hoort ook bij zelfonderzoek. Maar heel veel – spirituele – gelukzoekers zien twijfel als iets negatiefs. Een mooi verhaal dient geloofd te worden. Hoe anders kun je bekend en rijk worden of verlicht?
Meisjes en jongens die naar Hollywood gaan om voor de camera te komen, hier als voorbeeld. Maar deze jonge mensen worden heel makkelijk een prooi van dubieuze figuren binnen de showbusiness.
Verkondigde Boeddha een makkelijke weg?
Maar op het moment dat hij tot God wordt gemaakt is het einde verhaal. De vergoddelijking en het mythologiseren van leraren door de eeuwen heen, heeft het zoeken en vinden van de Waarheid geen goed gedaan. Ook Jiddu Krishnamurti wordt op een voetstuk gezet. Eigenlijk zet je dan je eigen verlichting buitenspel.
Keuzeloos gewaarzijn als feit dien je natuurlijk zelf te ontdekken en heeft helemaal niets te maken met enige afhankelijkheid. Keuzeloos gewaarzijn is ook geen bepaald object dat je binnen jezelf kunt begeren. Zoals er voor de rups geen innerlijke vlinder bestaat. Er is slechts een potentie aanwezig, dat is alles. De mens is niet van nature goed of slecht.
Als we willen ontwaken, zoals de Boeddha, dan kun je niet om je leven heen zoals deze is. Emoties kunnen niet ontkend worden. Liefde kan niet ontkend worden. Je pijn in je grote teen, is geen leugen. Kiespijn vraagt om de juiste aandacht. Enzovoort.
Maar… hecht je gewoon simpelweg nergens aan. Het gevaar van je hechten ergens aan leidt gegarandeerd tot goed-en-kwaad denken. Je ziet het vaak bij slachtoffers.
De Boeddha waarschuwde hier ook voor:
‘Wie vijandigheid in zich draagt zoals: ‘Hij heeft mij beledigd en geslagen, hij heeft mij verslagen en beroofd.’ In hen waarin zulke gedachten steeds terugkeren, verdwijnt haat nooit.’ – Dhammapada.
Het steeds opnieuw dramatiseren van onze emoties leidt echt nergens toe maar onze pijn negeren ook niet. Emoties zijn van nature zuiver. Het zijn signalen. Het geeft ook ons bestaan een menselijk gezicht. Boeddha noemde zichzelf geen God maar een ontwaakt mens. Hij verkondigde op zijn manier het einde van het lijden.
Zolang als er sprake is van ik-en-mezelf, is er sprake een van innerlijk conflict. Zolang als sprake is van een denker en het denken, is er sprake van een innerlijk conflict. Pas als de waarnemer en de persoon tegen elkaar wegvallen, zal er sprake zijn van een innerlijke transformatie, zal keuzeloos gewaarzijn een feit zijn.
Maar in de positie van Ik en mezelf is er geen keuzeloos gewaarzijn. Je bent de wereld die je waarneemt. Er is geen apart zelf. Het leven omvat alles en niets. Keuzeloos gewaarzijn staat voor gewaarzijn (bewustzijn) dat gelijk is aan zijn inhoud.
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#emoties #innerlijkeTransformatie #JidduKrishnamurti #keuzeloosGewaarzijn #twijfel #voetstuk #zelfOntdekken #zelfonderzoek
-
Deze omschrijving ‘keuzeloos gewaarzijn’ wordt vaak met de leraar Jiddu Krishnamurti geassocieerd. Zoals non-dualiteit met advaita en Jezus met de kerk.
Maar wat is nieuw en wie heeft het alleenrecht?
Tekst Nathan RozenhartEr wordt dan ook divers gedacht over zulke zaken. K. zei dat zijn boeken voor zichzelf spreken en dat hij geen vertegenwoordiger had (heeft). Als we geworteld zijn in goed-en-kwaad denken kan er onmogelijk sprake zijn van keuzeloos gewaarzijn. Want er is sprake van een innerlijke positie, nietwaar? Zelfs een rechter kan beïnvloed zijn door eenzijdige informatie. En kan op die manier een man of vrouw onschuldig in de gevangenis terechtkomen. Het zal je maar overkomen.
Binnen onze denkgeest heerst er beperktheid. Daarom is het van groot belang dat je geest gericht is op feiten. Hoe weet je iets zeker?
Twijfel hoort ook bij zelfonderzoek. Maar heel veel – spirituele – gelukzoekers zien twijfel als iets negatiefs. Een mooi verhaal dient geloofd te worden. Hoe anders kun je bekend en rijk worden of verlicht?
Meisjes en jongens die naar Hollywood gaan om voor de camera te komen, hier als voorbeeld. Maar deze jonge mensen worden heel makkelijk een prooi van dubieuze figuren binnen de showbusiness.
Verkondigde Boeddha een makkelijke weg?
Maar op het moment dat hij tot God wordt gemaakt is het einde verhaal. De vergoddelijking en het mythologiseren van leraren door de eeuwen heen, heeft het zoeken en vinden van de Waarheid geen goed gedaan. Ook Jiddu Krishnamurti wordt op een voetstuk gezet. Eigenlijk zet je dan je eigen verlichting buitenspel.
Keuzeloos gewaarzijn als feit dien je natuurlijk zelf te ontdekken en heeft helemaal niets te maken met enige afhankelijkheid. Keuzeloos gewaarzijn is ook geen bepaald object dat je binnen jezelf kunt begeren. Zoals er voor de rups geen innerlijke vlinder bestaat. Er is slechts een potentie aanwezig, dat is alles. De mens is niet van nature goed of slecht.
Als we willen ontwaken, zoals de Boeddha, dan kun je niet om je leven heen zoals deze is. Emoties kunnen niet ontkend worden. Liefde kan niet ontkend worden. Je pijn in je grote teen, is geen leugen. Kiespijn vraagt om de juiste aandacht. Enzovoort.
Maar… hecht je gewoon simpelweg nergens aan. Het gevaar van je hechten ergens aan leidt gegarandeerd tot goed-en-kwaad denken. Je ziet het vaak bij slachtoffers.
De Boeddha waarschuwde hier ook voor:
‘Wie vijandigheid in zich draagt zoals: ‘Hij heeft mij beledigd en geslagen, hij heeft mij verslagen en beroofd.’ In hen waarin zulke gedachten steeds terugkeren, verdwijnt haat nooit.’ – Dhammapada.
Het steeds opnieuw dramatiseren van onze emoties leidt echt nergens toe maar onze pijn negeren ook niet. Emoties zijn van nature zuiver. Het zijn signalen. Het geeft ook ons bestaan een menselijk gezicht. Boeddha noemde zichzelf geen God maar een ontwaakt mens. Hij verkondigde op zijn manier het einde van het lijden.
Zolang als er sprake is van ik-en-mezelf, is er sprake een van innerlijk conflict. Zolang als sprake is van een denker en het denken, is er sprake van een innerlijk conflict. Pas als de waarnemer en de persoon tegen elkaar wegvallen, zal er sprake zijn van een innerlijke transformatie, zal keuzeloos gewaarzijn een feit zijn.
Maar in de positie van Ik en mezelf is er geen keuzeloos gewaarzijn. Je bent de wereld die je waarneemt. Er is geen apart zelf. Het leven omvat alles en niets. Keuzeloos gewaarzijn staat voor gewaarzijn (bewustzijn) dat gelijk is aan zijn inhoud.
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#emoties #innerlijkeTransformatie #JidduKrishnamurti #keuzeloosGewaarzijn #twijfel #voetstuk #zelfOntdekken #zelfonderzoek
-
Wanting to know the true purpose of life, you have read many philosophers and sought out many teachers. Some say this, some say that, and you want to know the truth. Now, do you want to know the truth of what they say, or the truth of your own inquiry?
~ Jiddu Krishnamurti ~
-
Wanting to know the true purpose of life, you have read many philosophers and sought out many teachers. Some say this, some say that, and you want to know the truth. Now, do you want to know the truth of what they say, or the truth of your own inquiry?
~ Jiddu Krishnamurti ~
-
To arrive where I started…
Whatever the origin of religion, it is so often present in our lives as a way to try to understand the ineffable; a way to give presence and weight to an experience that defies words; that takes place outside of thought and perception. What are we to do with such an experience – a thing commonly known as mystical, or numinous? It cannot be thought, or described, since it is entirely beyond the realm of cognition and language.
This was my own experience; as a young man – even as a child – I had been prone to experiences like this, for which I had no words, nor even a broad category or discipline to which to assign them. (The nearest I got to the feeling was reading about astronomy or zoology or meteorology – a sense that here was something in terms of which everything else made sense, rather than my trying to make sense of it.)
It wasn’t until I spent an extended period in hospital in my teens that I had the freedom to begin to explore; to realise that the natural direction of this condition of mind was philosophical, even metaphysical; and I was in my early twenties before it became clear that it was something I learned to call “spirituality”. When I began to discover that I was not alone in this, of course my fellow pilgrims were in general religious people, and so it seemed to me that these must be religious experiences. Despite my having early on read Jiddu Krishnamurti and Lao Tzu, it was all too easy to understand these experiences in terms of either Buddhism, or later, irresistibly, the Christian mystical tradition – which of course brought the whole complex machinery of faith clattering along with it.
Extraordinarily, despite my by then growing and scarcely repressed doubts, it took the enforced isolation of the recent pandemic, and the discovery of writers like Sam Harris and Susan Blackmore, finally to shake me loose; to let me realise that, as Harris points out so poignantly in the first chapter of Waking Up, “Either the contemplative literature is a catalogue of religious delusion, psychopathology, and deliberate fraud, or people have been having liberating insights under the name of ‘spirituality’ and ‘mysticism’ for millennia… there are deeper insights to be had about the nature of our minds. Unfortunately, they have been discussed entirely in the context of religion and, therefore, have been shrouded in fallacy and superstition for all of human history.” Somehow, I had to recapitulate this for myself; it often amazes me to realise that it took me the best part of my adult life “to arrive where [I] started, and know the place for the first time.”
#awakening #awareness #faith #JidduKrishnamurti #LaoTzu #philosophy #religion #SamHarris #SusanBlackmore #TSEliot
-
To arrive where I started…
Whatever the origin of religion, it is so often present in our lives as a way to try to understand the ineffable; a way to give presence and weight to an experience that defies words; that takes place outside of thought and perception. What are we to do with such an experience – a thing commonly known as mystical, or numinous? It cannot be thought, or described, since it is entirely beyond the realm of cognition and language.
This was my own experience; as a young man – even as a child – I had been prone to experiences like this, for which I had no words, nor even a broad category or discipline to which to assign them. (The nearest I got to the feeling was reading about astronomy or zoology or meteorology – a sense that here was something in terms of which everything else made sense, rather than my trying to make sense of it.)
It wasn’t until I spent an extended period in hospital in my teens that I had the freedom to begin to explore; to realise that the natural direction of this condition of mind was philosophical, even metaphysical; and I was in my early twenties before it became clear that it was something I learned to call “spirituality”. When I began to discover that I was not alone in this, of course my fellow pilgrims were in general religious people, and so it seemed to me that these must be religious experiences. Despite my having early on read Jiddu Krishnamurti and Lao Tzu, it was all too easy to understand these experiences in terms of either Buddhism, or later, irresistibly, the Christian mystical tradition – which of course brought the whole complex machinery of faith clattering along with it.
Extraordinarily, despite my by then growing and scarcely repressed doubts, it took the enforced isolation of the recent pandemic, and the discovery of writers like Sam Harris and Susan Blackmore, finally to shake me loose; to let me realise that, as Harris points out so poignantly in the first chapter of Waking Up, “Either the contemplative literature is a catalogue of religious delusion, psychopathology, and deliberate fraud, or people have been having liberating insights under the name of ‘spirituality’ and ‘mysticism’ for millennia… there are deeper insights to be had about the nature of our minds. Unfortunately, they have been discussed entirely in the context of religion and, therefore, have been shrouded in fallacy and superstition for all of human history.” Somehow, I had to recapitulate this for myself; it often amazes me to realise that it took me the best part of my adult life “to arrive where [I] started, and know the place for the first time.”
#awakening #awareness #faith #JidduKrishnamurti #LaoTzu #philosophy #religion #SamHarris #SusanBlackmore #TSEliot
-
To arrive where I started…
Whatever the origin of religion, it is so often present in our lives as a way to try to understand the ineffable; a way to give presence and weight to an experience that defies words; that takes place outside of thought and perception. What are we to do with such an experience – a thing commonly known as mystical, or numinous? It cannot be thought, or described, since it is entirely beyond the realm of cognition and language.
This was my own experience; as a young man – even as a child – I had been prone to experiences like this, for which I had no words, nor even a broad category or discipline to which to assign them. (The nearest I got to the feeling was reading about astronomy or zoology or meteorology – a sense that here was something in terms of which everything else made sense, rather than my trying to make sense of it.)
It wasn’t until I spent an extended period in hospital in my teens that I had the freedom to begin to explore; to realise that the natural direction of this condition of mind was philosophical, even metaphysical; and I was in my early twenties before it became clear that it was something I learned to call “spirituality”. When I began to discover that I was not alone in this, of course my fellow pilgrims were in general religious people, and so it seemed to me that these must be religious experiences. Despite my having early on read Jiddu Krishnamurti and Lao Tzu, it was all too easy to understand these experiences in terms of either Buddhism, or later, irresistibly, the Christian mystical tradition – which of course brought the whole complex machinery of faith clattering along with it.
Extraordinarily, despite my by then growing and scarcely repressed doubts, it took the enforced isolation of the recent pandemic, and the discovery of writers like Sam Harris and Susan Blackmore, finally to shake me loose; to let me realise that, as Harris points out so poignantly in the first chapter of Waking Up, “Either the contemplative literature is a catalogue of religious delusion, psychopathology, and deliberate fraud, or people have been having liberating insights under the name of ‘spirituality’ and ‘mysticism’ for millennia… there are deeper insights to be had about the nature of our minds. Unfortunately, they have been discussed entirely in the context of religion and, therefore, have been shrouded in fallacy and superstition for all of human history.” Somehow, I had to recapitulate this for myself; it often amazes me to realise that it took me the best part of my adult life “to arrive where [I] started, and know the place for the first time.”
#awakening #awareness #faith #JidduKrishnamurti #LaoTzu #philosophy #religion #SamHarris #SusanBlackmore #TSEliot
-
To arrive where I started…
Whatever the origin of religion, it is so often present in our lives as a way to try to understand the ineffable; a way to give presence and weight to an experience that defies words; that takes place outside of thought and perception. What are we to do with such an experience – a thing commonly known as mystical, or numinous? It cannot be thought, or described, since it is entirely beyond the realm of cognition and language.
This was my own experience; as a young man – even as a child – I had been prone to experiences like this, for which I had no words, nor even a broad category or discipline to which to assign them. (The nearest I got to the feeling was reading about astronomy or zoology or meteorology – a sense that here was something in terms of which everything else made sense, rather than my trying to make sense of it.)
It wasn’t until I spent an extended period in hospital in my teens that I had the freedom to begin to explore; to realise that the natural direction of this condition of mind was philosophical, even metaphysical; and I was in my early twenties before it became clear that it was something I learned to call “spirituality”. When I began to discover that I was not alone in this, of course my fellow pilgrims were in general religious people, and so it seemed to me that these must be religious experiences. Despite my having early on read Jiddu Krishnamurti and Lao Tzu, it was all too easy to understand these experiences in terms of either Buddhism, or later, irresistibly, the Christian mystical tradition – which of course brought the whole complex machinery of faith clattering along with it.
Extraordinarily, despite my by then growing and scarcely repressed doubts, it took the enforced isolation of the recent pandemic, and the discovery of writers like Sam Harris and Susan Blackmore, finally to shake me loose; to let me realise that, as Harris points out so poignantly in the first chapter of Waking Up, “Either the contemplative literature is a catalogue of religious delusion, psychopathology, and deliberate fraud, or people have been having liberating insights under the name of ‘spirituality’ and ‘mysticism’ for millennia… there are deeper insights to be had about the nature of our minds. Unfortunately, they have been discussed entirely in the context of religion and, therefore, have been shrouded in fallacy and superstition for all of human history.” Somehow, I had to recapitulate this for myself; it often amazes me to realise that it took me the best part of my adult life “to arrive where [I] started, and know the place for the first time.”
#awakening #awareness #faith #JidduKrishnamurti #LaoTzu #philosophy #religion #SamHarris #SusanBlackmore #TSEliot
-
To arrive where I started…
Whatever the origin of religion, it is so often present in our lives as a way to try to understand the ineffable; a way to give presence and weight to an experience that defies words; that takes place outside of thought and perception. What are we to do with such an experience – a thing commonly known as mystical, or numinous? It cannot be thought, or described, since it is entirely beyond the realm of cognition and language.
This was my own experience; as a young man – even as a child – I had been prone to experiences like this, for which I had no words, nor even a broad category or discipline to which to assign them. (The nearest I got to the feeling was reading about astronomy or zoology or meteorology – a sense that here was something in terms of which everything else made sense, rather than my trying to make sense of it.)
It wasn’t until I spent an extended period in hospital in my teens that I had the freedom to begin to explore; to realise that the natural direction of this condition of mind was philosophical, even metaphysical; and I was in my early twenties before it became clear that it was something I learned to call “spirituality”. When I began to discover that I was not alone in this, of course my fellow pilgrims were in general religious people, and so it seemed to me that these must be religious experiences. Despite my having early on read Jiddu Krishnamurti and Lao Tzu, it was all too easy to understand these experiences in terms of either Buddhism, or later, irresistibly, the Christian mystical tradition – which of course brought the whole complex machinery of faith clattering along with it.
Extraordinarily, despite my by then growing and scarcely repressed doubts, it took the enforced isolation of the recent pandemic, and the discovery of writers like Sam Harris and Susan Blackmore, finally to shake me loose; to let me realise that, as Harris points out so poignantly in the first chapter of Waking Up, “Either the contemplative literature is a catalogue of religious delusion, psychopathology, and deliberate fraud, or people have been having liberating insights under the name of ‘spirituality’ and ‘mysticism’ for millennia… there are deeper insights to be had about the nature of our minds. Unfortunately, they have been discussed entirely in the context of religion and, therefore, have been shrouded in fallacy and superstition for all of human history.” Somehow, I had to recapitulate this for myself; it often amazes me to realise that it took me the best part of my adult life “to arrive where [I] started, and know the place for the first time.”
#awakening #awareness #faith #JidduKrishnamurti #LaoTzu #philosophy #religion #SamHarris #SusanBlackmore #TSEliot
-
h/t @504DR … and #JidduKrishnamurti of course.
-
h/t @504DR … and #JidduKrishnamurti of course.
-
h/t @504DR … and #JidduKrishnamurti of course.
-
h/t @504DR … and #JidduKrishnamurti of course.
-
h/t @504DR … and #JidduKrishnamurti of course.
-
“It is no measure of health to be well adjusted to a profoundly sick society.”
― J. Krishnamurti
-
“It is no measure of health to be well adjusted to a profoundly sick society.”
― J. Krishnamurti
-
Ze zeggen dat de vertaling, omschrijving van de nieuwe boeddha ‘de vriendelijke’ is: Maitreya.
Gautama Boeddha leerde liefdevolle vriendelijkheid voor alle levende wezens.
Wanneer ben je een vriend van elkaar?Ikzelf beschouw integriteit als heel belangrijk. Daaronder versta ik dat je niet gierig bent en betrouwbaar (niet over van alles steeds zit te liegen).
Mensen praten heel makkelijk over liefde en vergeven als belangrijk maar als je daar dieper op ingaat, zie je dat deze mensen helemaal niet van plan zijn al hun leugens op te geven en ook nog eens geloven in oorlog (lees: georganiseerde moord).
Natuurlijk moet er die klik zijn. Een spontaniteit binnen een ontmoeting. Als je niet spontaan kunt zijn met elkaar, dan vraag ik me af of dat ie vriendschap wel echt oprecht is.Seks kan alles en niets met vriendschap te maken hebben. Soms is het een stap te ver of brengt het mensen juist dichter tot elkaar. Maar soms zijn er mensen die alleen maar aardig zijn naar iemand om deze persoon zo snel mogelijk tussen de lakens te krijgen, nietwaar?
Als vrienden kun je op elkaar vertrouwen en heb je dus tijd voor elkaar.
Ook Christus noemde zijn discipelen vrienden.Als ik me niet vergis, heeft Boeddha ooit gezegd: dat je maar één echte vriend in je leven kan hebben, hoogstens misschien twee. Iemand waar je helemaal mee klikt. Voor hem was het zijn neef Ananda, was ook zijn persoonlijke verzorger.
Jiddu Krishnamurti had zijn jongere broer Nitya als zijn beste vriend. Van Christus wordt gezegd dat ie zeer close was met zijn jonge discipel Johannes maar andere bronnen verwijzen daarbij ook naar Maria Magdalena.
Sommige mensen zoeken hun hele leven naar hun beste maatje.
Maar je kunt ook beste maatjes zijn in de zelfkant. Dan haal je niet het beste bij elkaar omhoog. En dat beschouw ik juist ook als een belangrijk onderdeel van vriendschap: het beste in elkaar omhoog halen, in bloei staan.In mijn relatie met Chandra let ik daar ook altijd op: komen we wel – nog verder – tot bloei? Het levensgeluk van de mens heeft daar namelijk ook alles mee te maken, lijkt mij. Ik hoorde, als voorbeeld, namelijk over een familielid dat haar partner het afkeurde dat zij een bepaalde studie zou volgen. In mijn ogen echt een egocentrische klootzak. Ja, blijkbaar ben ik niet die ‘Maitreya’.
Er zijn mensen die dingen niet bij naam durven noemen vanwege de goede vrede. Maar die vrede is in mijn ogen er dan nooit geweest. Om echt iets op te bouwen moet je soms eerst iets afbreken. In het hindoeïsme geloven ze dat god Shiva samenwerkt met de goden Brahma en Vishnu. Vernietiging (Shiva is de vernietiger) die een nieuwe schepping mogelijk maakt, denk maar aan een mooie grote boom vellen om daar bijvoorbeeld een tafel met stoelen van te maken. Shiva leeft dan niet in conflict met de andere twee hoofdgoden: de schepper (Brahma) en instandhouder (Vishnu).
Als boosheid een eigen leven gaat leiden, kom je makkelijk in een zeer destructieve spiraal met elkaar.
Mogelijk heb je niets met emoties als boeddhist. Ik zie het ook binnen de kringen van vrienden van Jiddu Krishnamurti. Je ziet dat ze een bepaalde gedragscode volgen binnen hun discussiebijeenkomsten. Alleen heeft deze gedragscode niets met Krishnamurti te maken maar alles met David Bohm. Een – zeer bekende – wetenschapper die graag met K discussieerde. Vanwege zijn enorme bekendheid (werkte ooit samen met Einstein) volgen zij zijn visie op een dialoog. Maar K zelf discussieerde er altijd op los. Onderbrak gerust de ander!… Uiteindelijk keerde die David Bohm zich van K af. Omdat Bohm geloofde dat K zijn hele leven celibatair was maar dat bleek niet zo te zijn. Toen K’s seksleven bekend werd, verloor hij daardoor veel van die zogenaamde vrienden.
Ach, wat is vriendschap? Dat je voldoet aan het plaatje van de ander?
Blijf praten met elkaar, dat geeft hoop wanneer je vastloopt. Ga niet zeuren over ‘geweldloze communicatie’, want zij die daarin geloven zijn in mijn ogen vaak de grootste schijnheilige mensen. Ik kom ze nog altijd tegen. Doen zich heel beschaaft voor maar laten nooit eens het achterste van hun tong zien. En dat doen vrienden juist wel. God(en)zijdank.
Liefde maakt ons goddelijk (liefdevol) en emoties menselijk. De een kan niet zonder de andere. Je geeft toch een roos in je tuin niet alleen water maar toch ook mest? En ooit zo’n prachtige roos zonder doornen gezien?
Tekst Nathan RozenhartDit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#emoties #JidduKrishnamurti #liefde #vriendschap
#emoties #JidduKrishnamurti #liefde #vriendschap -
Ze zeggen dat de vertaling, omschrijving van de nieuwe boeddha ‘de vriendelijke’ is: Maitreya.
Gautama Boeddha leerde liefdevolle vriendelijkheid voor alle levende wezens.
Wanneer ben je een vriend van elkaar?Ikzelf beschouw integriteit als heel belangrijk. Daaronder versta ik dat je niet gierig bent en betrouwbaar (niet over van alles steeds zit te liegen).
Mensen praten heel makkelijk over liefde en vergeven als belangrijk maar als je daar dieper op ingaat, zie je dat deze mensen helemaal niet van plan zijn al hun leugens op te geven en ook nog eens geloven in oorlog (lees: georganiseerde moord).
Natuurlijk moet er die klik zijn. Een spontaniteit binnen een ontmoeting. Als je niet spontaan kunt zijn met elkaar, dan vraag ik me af of dat ie vriendschap wel echt oprecht is.Seks kan alles en niets met vriendschap te maken hebben. Soms is het een stap te ver of brengt het mensen juist dichter tot elkaar. Maar soms zijn er mensen die alleen maar aardig zijn naar iemand om deze persoon zo snel mogelijk tussen de lakens te krijgen, nietwaar?
Als vrienden kun je op elkaar vertrouwen en heb je dus tijd voor elkaar.
Ook Christus noemde zijn discipelen vrienden.Als ik me niet vergis, heeft Boeddha ooit gezegd: dat je maar één echte vriend in je leven kan hebben, hoogstens misschien twee. Iemand waar je helemaal mee klikt. Voor hem was het zijn neef Ananda, was ook zijn persoonlijke verzorger.
Jiddu Krishnamurti had zijn jongere broer Nitya als zijn beste vriend. Van Christus wordt gezegd dat ie zeer close was met zijn jonge discipel Johannes maar andere bronnen verwijzen daarbij ook naar Maria Magdalena.
Sommige mensen zoeken hun hele leven naar hun beste maatje.
Maar je kunt ook beste maatjes zijn in de zelfkant. Dan haal je niet het beste bij elkaar omhoog. En dat beschouw ik juist ook als een belangrijk onderdeel van vriendschap: het beste in elkaar omhoog halen, in bloei staan.In mijn relatie met Chandra let ik daar ook altijd op: komen we wel – nog verder – tot bloei? Het levensgeluk van de mens heeft daar namelijk ook alles mee te maken, lijkt mij. Ik hoorde, als voorbeeld, namelijk over een familielid dat haar partner het afkeurde dat zij een bepaalde studie zou volgen. In mijn ogen echt een egocentrische klootzak. Ja, blijkbaar ben ik niet die ‘Maitreya’.
Er zijn mensen die dingen niet bij naam durven noemen vanwege de goede vrede. Maar die vrede is in mijn ogen er dan nooit geweest. Om echt iets op te bouwen moet je soms eerst iets afbreken. In het hindoeïsme geloven ze dat god Shiva samenwerkt met de goden Brahma en Vishnu. Vernietiging (Shiva is de vernietiger) die een nieuwe schepping mogelijk maakt, denk maar aan een mooie grote boom vellen om daar bijvoorbeeld een tafel met stoelen van te maken. Shiva leeft dan niet in conflict met de andere twee hoofdgoden: de schepper (Brahma) en instandhouder (Vishnu).
Als boosheid een eigen leven gaat leiden, kom je makkelijk in een zeer destructieve spiraal met elkaar.
Mogelijk heb je niets met emoties als boeddhist. Ik zie het ook binnen de kringen van vrienden van Jiddu Krishnamurti. Je ziet dat ze een bepaalde gedragscode volgen binnen hun discussiebijeenkomsten. Alleen heeft deze gedragscode niets met Krishnamurti te maken maar alles met David Bohm. Een – zeer bekende – wetenschapper die graag met K discussieerde. Vanwege zijn enorme bekendheid (werkte ooit samen met Einstein) volgen zij zijn visie op een dialoog. Maar K zelf discussieerde er altijd op los. Onderbrak gerust de ander!… Uiteindelijk keerde die David Bohm zich van K af. Omdat Bohm geloofde dat K zijn hele leven celibatair was maar dat bleek niet zo te zijn. Toen K’s seksleven bekend werd, verloor hij daardoor veel van die zogenaamde vrienden.
Ach, wat is vriendschap? Dat je voldoet aan het plaatje van de ander?
Blijf praten met elkaar, dat geeft hoop wanneer je vastloopt. Ga niet zeuren over ‘geweldloze communicatie’, want zij die daarin geloven zijn in mijn ogen vaak de grootste schijnheilige mensen. Ik kom ze nog altijd tegen. Doen zich heel beschaaft voor maar laten nooit eens het achterste van hun tong zien. En dat doen vrienden juist wel. God(en)zijdank.
Liefde maakt ons goddelijk (liefdevol) en emoties menselijk. De een kan niet zonder de andere. Je geeft toch een roos in je tuin niet alleen water maar toch ook mest? En ooit zo’n prachtige roos zonder doornen gezien?
Tekst Nathan RozenhartDit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#emoties #JidduKrishnamurti #liefde #vriendschap
#emoties #JidduKrishnamurti #liefde #vriendschap -
"Die Fähigkeit
zu #beobachten ohne
zu #werten ist
die höchste Form
von #Intelligenz."v. Jiddu Krishnamurti
#Quote #Zitat #twquotes #twzitate #JidduKrishnamurti #Beobachtung #Wertung #Voreingenommenheit #Vorurteile #Vorurteilsfrei #Unvoreingenommenheit
-
The Adventures of Young Indiana Jones: Jiddu Krishnamurti: The Reluctant Messiah
#IndianaJones #Lucasfilm #StarWars #FanthaTracks @indianajones #IndianaJones @Lucasfilm #JidduKrishnamurti
Watch the latest of the The Adventures of Young Indiana Jones documentaries that arrived on DVD back in 2007.
Read the whole story at the below link:
-
The Adventures of Young Indiana Jones: Jiddu Krishnamurti: The Reluctant Messiah
#IndianaJones #Lucasfilm #StarWars #FanthaTracks @indianajones #IndianaJones @Lucasfilm #JidduKrishnamurti
Watch the latest of the The Adventures of Young Indiana Jones documentaries that arrived on DVD back in 2007.
Read the whole story at the below link:
-
The Adventures of Young Indiana Jones: Jiddu Krishnamurti: The Reluctant Messiah
#IndianaJones #Lucasfilm #StarWars #FanthaTracks @indianajones #IndianaJones @Lucasfilm #JidduKrishnamurti
Watch the latest of the The Adventures of Young Indiana Jones documentaries that arrived on DVD back in 2007.
Read the whole story at the below link:
-
The Adventures of Young Indiana Jones: Jiddu Krishnamurti: The Reluctant Messiah
#IndianaJones #Lucasfilm #StarWars #FanthaTracks @indianajones #IndianaJones @Lucasfilm #JidduKrishnamurti
Watch the latest of the The Adventures of Young Indiana Jones documentaries that arrived on DVD back in 2007.
Read the whole story at the below link:
-
The Adventures of Young Indiana Jones: Jiddu Krishnamurti: The Reluctant Messiah
#IndianaJones #Lucasfilm #StarWars #FanthaTracks @indianajones #IndianaJones @Lucasfilm #JidduKrishnamurti
Watch the latest of the The Adventures of Young Indiana Jones documentaries that arrived on DVD back in 2007.
Read the whole story at the below link:
-
Unless you ask the impossible you fall into the trap of what is possible.
~ Jiddu Krishnamurti -
Unless you ask the impossible you fall into the trap of what is possible.
~ Jiddu Krishnamurti -
Unless you ask the impossible you fall into the trap of what is possible.
~ Jiddu Krishnamurti -
Unless you ask the impossible you fall into the trap of what is possible.
~ Jiddu Krishnamurti