#jaspers — Public Fediverse posts

https://www.europesays.com/nl/161011/ Vanaf vandaag op Netflix: Canal+-serie over de meest besproken moordzaak van Nederland | HBO Max Nieuws #Amusement #Canal+Ori #Canal+Serie #DNAOnderzoek #Dutch #EenVanOns #Entertainment #HBOMaxNieuws #JasperS #MarianneVaatstra #MichielVanErp #Nederland #Nederlanden #Nederlands #NederlandseMisdaadserie #Netherlands #NL #NordicNoirNederland #PenozaSchrijver #PeterRDeVries #PieterKuijpers #PupkinFilm #TV #Veenklooster #WaargebeurdMisdrijf

https://www.europesays.com/be-nl/24034/ Vanaf vandaag op Netflix: Canal+-serie over de meest besproken moordzaak van Nederland | HBO Max Nieuws #Amusement #BE #België #Belgium #Canal+Ori #Canal+Serie #DNAOnderzoek #EénVanOns #Entertainment #HBOMaxNieuws #JasperS #MarianneVaatstra #MichielVanErp #NederlandseMisdaadserie #NordicNoirNederland #PenozaSchrijver #PeterRDeVries #PieterKuijpers #PupkinFilm #TV #Veenklooster #WaargebeurdMisdrijf

Ich lese gerade "Robert Chapman "Empire of Normality: Neurodiversity and Capitalism"

Was soll ich sagen: Ich war schon immer ein kritischer Sozpäd was Diagnosen und Psychiatrie betrifft, aber die Geschichte der Psychiatrie, wie sie hier erzählt wird, geht über jedes ungute Gefühl hinaus.

Das Buch bietet nicht nur eine wirklich gut lesbare Geschichte des Kapitalismus, sondern illustriert in einem parallelen Erzählstrang, wie sich Vorstellungen der Gesundheit von "Harmonie in Körper und Umwelt" passend zu den Forderungen des Kapitalismus zu "Funktioniert vs. Kaputt" reduziert haben.

Sehr dankbar bin ich dem Autor übrigens dafür, die schon lange in meinem Kopf lebende Frage zu beantworten, warum psychiatrische Erkrankungen immer noch so geordnet sind, wie sie im Großen Ganzen seit den 1910ern geordnet sind - obwohl mensch meinen könnte, das neue Forschungsmethoden (z.B. bildgebende Verfahren) auch die Taxonomien der mentalen Gesundheit revolutionieren könnten (wie das z.B. in der Biologie in den letzten 100 Jahren mindestens 3x passiert ist, wo es z.B. seit den 1960ern die Gruppe der Fische nicht mehr gibt. In der Psychologie sind die Ergüsse von Kraeplin und Jaspers von 1903 bzw 1913 dagegen immer noch state of the art.)

zabriskie.de/en/products/empir…

#Normalität #Neurodiversität #Neurodivergenz #psychiaterie #Jaspers #Kraeplin #Galton #Asperger #Psychologie

Ich lese gerade "Robert Chapman "Empire of Normality: Neurodiversity and Capitalism"

Was soll ich sagen: Ich war schon immer ein kritischer Sozpäd was Diagnosen und Psychiatrie betrifft, aber die Geschichte der Psychiatrie, wie sie hier erzählt wird, geht über jedes ungute Gefühl hinaus.

Das Buch bietet nicht nur eine wirklich gut lesbare Geschichte des Kapitalismus, sondern illustriert in einem parallelen Erzählstrang, wie sich Vorstellungen der Gesundheit von "Harmonie in Körper und Umwelt" passend zu den Forderungen des Kapitalismus zu "Funktioniert vs. Kaputt" reduziert haben.

Sehr dankbar bin ich dem Autor übrigens dafür, die schon lange in meinem Kopf lebende Frage zu beantworten, warum psychiatrische Erkrankungen immer noch so geordnet sind, wie sie im Großen Ganzen seit den 1910ern geordnet sind - obwohl mensch meinen könnte, das neue Forschungsmethoden (z.B. bildgebende Verfahren) auch die Taxonomien der mentalen Gesundheit revolutionieren könnten (wie das z.B. in der Biologie in den letzten 100 Jahren mindestens 3x passiert ist, wo es z.B. seit den 1960ern die Gruppe der Fische nicht mehr gibt. In der Psychologie sind die Ergüsse von Kraeplin und Jaspers von 1903 bzw 1913 dagegen immer noch state of the art.)

zabriskie.de/en/products/empir…

#Normalität #Neurodiversität #Neurodivergenz #psychiaterie #Jaspers #Kraeplin #Galton #Asperger #Psychologie

Ich lese gerade "Robert Chapman "Empire of Normality: Neurodiversity and Capitalism"

Was soll ich sagen: Ich war schon immer ein kritischer Sozpäd was Diagnosen und Psychiatrie betrifft, aber die Geschichte der Psychiatrie, wie sie hier erzählt wird, geht über jedes ungute Gefühl hinaus.

Das Buch bietet nicht nur eine wirklich gut lesbare Geschichte des Kapitalismus, sondern illustriert in einem parallelen Erzählstrang, wie sich Vorstellungen der Gesundheit von "Harmonie in Körper und Umwelt" passend zu den Forderungen des Kapitalismus zu "Funktioniert vs. Kaputt" reduziert haben.

Sehr dankbar bin ich dem Autor übrigens dafür, die schon lange in meinem Kopf lebende Frage zu beantworten, warum psychiatrische Erkrankungen immer noch so geordnet sind, wie sie im Großen Ganzen seit den 1910ern geordnet sind - obwohl mensch meinen könnte, das neue Forschungsmethoden (z.B. bildgebende Verfahren) auch die Taxonomien der mentalen Gesundheit revolutionieren könnten (wie das z.B. in der Biologie in den letzten 100 Jahren mindestens 3x passiert ist, wo es z.B. seit den 1960ern die Gruppe der Fische nicht mehr gibt. In der Psychologie sind die Ergüsse von Kraeplin und Jaspers von 1903 bzw 1913 dagegen immer noch state of the art.)

zabriskie.de/en/products/empir…

#Normalität #Neurodiversität #Neurodivergenz #psychiaterie #Jaspers #Kraeplin #Galton #Asperger #Psychologie

Ich lese gerade "Robert Chapman "Empire of Normality: Neurodiversity and Capitalism"

Was soll ich sagen: Ich war schon immer ein kritischer Sozpäd was Diagnosen und Psychiatrie betrifft, aber die Geschichte der Psychiatrie, wie sie hier erzählt wird, geht über jedes ungute Gefühl hinaus.

Das Buch bietet nicht nur eine wirklich gut lesbare Geschichte des Kapitalismus, sondern illustriert in einem parallelen Erzählstrang, wie sich Vorstellungen der Gesundheit von "Harmonie in Körper und Umwelt" passend zu den Forderungen des Kapitalismus zu "Funktioniert vs. Kaputt" reduziert haben.

Sehr dankbar bin ich dem Autor übrigens dafür, die schon lange in meinem Kopf lebende Frage zu beantworten, warum psychiatrische Erkrankungen immer noch so geordnet sind, wie sie im Großen Ganzen seit den 1910ern geordnet sind - obwohl mensch meinen könnte, das neue Forschungsmethoden (z.B. bildgebende Verfahren) auch die Taxonomien der mentalen Gesundheit revolutionieren könnten (wie das z.B. in der Biologie in den letzten 100 Jahren mindestens 3x passiert ist, wo es z.B. seit den 1960ern die Gruppe der Fische nicht mehr gibt. In der Psychologie sind die Ergüsse von Kraeplin und Jaspers von 1903 bzw 1913 dagegen immer noch state of the art.)

zabriskie.de/en/products/empir…

#Normalität #Neurodiversität #Neurodivergenz #psychiaterie #Jaspers #Kraeplin #Galton #Asperger #Psychologie

Ich lese gerade "Robert Chapman "Empire of Normality: Neurodiversity and Capitalism"

Was soll ich sagen: Ich war schon immer ein kritischer Sozpäd was Diagnosen und Psychiatrie betrifft, aber die Geschichte der Psychiatrie, wie sie hier erzählt wird, geht über jedes ungute Gefühl hinaus.

Das Buch bietet nicht nur eine wirklich gut lesbare Geschichte des Kapitalismus, sondern illustriert in einem parallelen Erzählstrang, wie sich Vorstellungen der Gesundheit von "Harmonie in Körper und Umwelt" passend zu den Forderungen des Kapitalismus zu "Funktioniert vs. Kaputt" reduziert haben.

Sehr dankbar bin ich dem Autor übrigens dafür, die schon lange in meinem Kopf lebende Frage zu beantworten, warum psychiatrische Erkrankungen immer noch so geordnet sind, wie sie im Großen Ganzen seit den 1910ern geordnet sind - obwohl mensch meinen könnte, das neue Forschungsmethoden (z.B. bildgebende Verfahren) auch die Taxonomien der mentalen Gesundheit revolutionieren könnten (wie das z.B. in der Biologie in den letzten 100 Jahren mindestens 3x passiert ist, wo es z.B. seit den 1960ern die Gruppe der Fische nicht mehr gibt. In der Psychologie sind die Ergüsse von Kraeplin und Jaspers von 1903 bzw 1913 dagegen immer noch state of the art.)

zabriskie.de/en/products/empir…

#Normalität #Neurodiversität #Neurodivergenz #psychiaterie #Jaspers #Kraeplin #Galton #Asperger #Psychologie

THE YORK FACTORY EXPRESS: FORT VANCOUVER TO HUDSON BAY, 1826-1849
In Fall 1847, the artist Paul Kane reaches #Jaspers House, and makes his way east and south by Fort Assiniboine and #Edmonton House, where he will spend the winter. #Journeys #YorkFactoryExpress Happy New Year #HBCHistory https://nancymargueriteanderson.com/paul-kane-home/

THE YORK FACTORY EXPRESS: FORT VANCOUVER TO HUDSON BAY, 1826-1849
In Fall 1847, the artist Paul Kane reaches #Jaspers House, and makes his way east and south by Fort Assiniboine and #Edmonton House, where he will spend the winter. #Journeys #YorkFactoryExpress Happy New Year #HBCHistory https://nancymargueriteanderson.com/paul-kane-home/

THE YORK FACTORY EXPRESS: FORT VANCOUVER TO HUDSON BAY, 1826-1849
In Fall 1847, the artist Paul Kane reaches #Jaspers House, and makes his way east and south by Fort Assiniboine and #Edmonton House, where he will spend the winter. #Journeys #YorkFactoryExpress Happy New Year #HBCHistory https://nancymargueriteanderson.com/paul-kane-home/

THE YORK FACTORY EXPRESS: FORT VANCOUVER TO HUDSON BAY, 1826-1849
In Fall 1847, the artist Paul Kane reaches #Jaspers House, and makes his way east and south by Fort Assiniboine and #Edmonton House, where he will spend the winter. #Journeys #YorkFactoryExpress Happy New Year #HBCHistory https://nancymargueriteanderson.com/paul-kane-home/

THE YORK FACTORY EXPRESS: FORT VANCOUVER TO HUDSON BAY, 1826-1849
In Fall 1847, the artist Paul Kane reaches #Jaspers House, and makes his way east and south by Fort Assiniboine and #Edmonton House, where he will spend the winter. #Journeys #YorkFactoryExpress Happy New Year #HBCHistory https://nancymargueriteanderson.com/paul-kane-home/

»Unser #Bildungsnotstand ist, daß die verkehrte Bildung immer noch da ist und von einer 'Elite' propagiert wird. Karl #Jaspers Wenn ihr wissen wollt, wie aktuell Jaspers' Diagnose ist, dann schaut heute um 21.10 Uhr #ThemaSpezial »Schule fürs Leben – was wurde aus den Jugendlichen von damals? 1/3

I may have an answer to the question about whether #Jaspers or #Innox #keyboard #racks are better.

I had been working on the basis of Jaspers for heavy keyboards because the secondary clamps seem to offer better protection against rotation instability, but for lighter keyboards it don't matter too much...

The hand-turned knobs on the Innox clamps are as tight as I can get them without using a wrench instead. (Which would risk the threads.) But.

/

I may have an answer to the question about whether #Jaspers or #Innox #keyboard #racks are better.

I had been working on the basis of Jaspers for heavy keyboards because the secondary clamps seem to offer better protection against rotation instability, but for lighter keyboards it don't matter too much...

The hand-turned knobs on the Innox clamps are as tight as I can get them without using a wrench instead. (Which would risk the threads.) But.

/

„Die #Menschen werden besser, wenn man Besseres von ihnen erwartet und wenn man mit ihnen umgeht, als seien sie schon besser."

- Karl #Jaspers -
#positivevibes

„Die #Menschen werden besser, wenn man Besseres von ihnen erwartet und wenn man mit ihnen umgeht, als seien sie schon besser."

- Karl #Jaspers -
#positivevibes

„Die #Menschen werden besser, wenn man Besseres von ihnen erwartet und wenn man mit ihnen umgeht, als seien sie schon besser."

- Karl #Jaspers -
#positivevibes

„Die #Menschen werden besser, wenn man Besseres von ihnen erwartet und wenn man mit ihnen umgeht, als seien sie schon besser."

- Karl #Jaspers -
#positivevibes

Boeddhisme en psychotherapie

Kan de leer van de Boeddha ons helpen bij geestesziekten? Enerzijds heeft de Boeddha meerdere malen benadrukt dat zijn leer er niet een is van deze wereld. Hij had zelf alle banden met de wereld verbroken voordat hij aan zijn verlossingsweg begon. Dit was niet omdat hij een trauma had, maar omdat hij niet meer afgeleid wilde worden door alledaagse problemen. Zijn belangrijkste leerlingen waren daarom allemaal monniken en later nonnen. Aan de andere kant wordt de Boeddha ook wel eens de grote heelmeester genoemd en hebben de laatste decennia psychotherapeuten zich laten inspireren door met name de boeddhistische meditatievormen, vooral in de Verenigde Staten. Je zou je kunnen afvragen of dit geen oneigenlijk gebruik is, of niet meditatie wordt gereduceerd tot een trucje om tot rust te komen. Uiteindelijk is een psychotherapie erop gericht om mensen op een gezonde manier te laten functioneren in het alledaagse leven, terwijl de boeddhistische verlossingsweg dit alledaagse leven juist zoveel mogelijk achter zich wil laten. In boeddhistische teksten worden wereldse mensen soms bālāḥ genoemd, sukkels. Natuurlijk, alles wat helpt om leed te verzachten en mensen te genezen is welkom, maar mag je dat dan wel boeddhisme noemen?

De helaas te vroeg overleden prof. dr. Ria Kloppenborg was een van de eersten in Nederland die onderzoek verrichtten naar het boeddhisme als hulpbron bij psychotherapie. Dit onderzoek leidde tot de publicatie in 2005 van de bundel Boeddhisme en psychotherapie: theoretische en praktische verkenningen. Daarnaast richtte zij een werkgroep op met een titel “Psychotherapie en boeddhisme”, met het doel om psychotherapeuten en kenners van het boeddhisme kennis en ervaringen uit te laten wisselen. De werkgroep werd een stichting en organiseerde afgelopen jaren meer dan 30 bijeenkomsten. Daarmee ziet de stichting haar doel om een ontwikkeling van kruisbestuiving in gang te zetten bereikt en heft zichzelf op. Als afsluiting is er nu een tweede bundel verschenen met de titel De Therapeut en de Boeddha: een doorgaande dialoog.

Het boek begint met een hoofdstuk waarin de geschiedenis van de Stichting kort wordt uiteengezet. Vervolgens geeft Paul van der Velde een overzicht van de relatie tussen boeddhisme en psychotherapie in internationaal verband. Het derde hoofdstuk gaat over de leer van Tarab Tulku (1934 – 2004): Unity in Duality. Wie zich nu afvraagt waar de dialoog is gebleven, komt in de volgende hoofdstukken ruim aan zijn trekken. Er volgt een dialoog over de boeddhistische invloeden in de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg. Vervolgens bespreken twee deskundigen met elkaar hun eigen ervaringen met zowel het boeddhisme als de psychotherapie.

Edel Maex is een Antwerps psychiater die in binnen- en buitenland beroemd is vanwege zijn mindfulness-opleidingen. Hij wordt in het zesde hoofdstuk ondervraagd. In hoofdstuk zeven komt de boeddhistische leraar en psycholoog Han de Wit aan het woord, die een duidelijk onderscheid wil maken tussen therapie en spiritualiteit. Na een korte reflectie over de relatie tussen boeddhisme en psychotherapie wordt het boek afgesloten met een herdruk van de rede die Ria Kloppenborg in 1989 hield bij de aanvaarding van haar ambt als hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Utrecht.

Een bonte verzameling

Het boek is een bonte verzameling van uiteenlopende teksten geworden. Paul van der Velde is het opvallendste buitenbeentje omdat hij voornamelijk vertelt wat boeddhisten in Azië allemaal doen rondom geneeskunde, maar nauwelijks waarom. Het volgende hoofdstuk van Robert Keurntjes is nogal technisch en zet voornamelijk de visie van Tarab Tulku uiteen. Daar komt dan ook de term “zelfreferentie” uit de titel vandaan, maar Keurntjes legt niet uit wat hij ermee bedoelt. Tarab Tulku heeft vele cursussen in boeddhistische psychologie gegeven in het Westen, waarbij hij vaak werkte met dromen. Persoonlijke problemen zijn in zijn woorden te wijten aan negatieve zelfreferentie. Deze moet ofwel in een positieve worden veranderd ofwel worden opgelost in openheid. Keurntjes noemt ook de therapeutische methode van Amerikaanse non Tsultrim Allione, die gebaseerd is op de Tibetaanse Chöd-meditatie.

Het vierde hoofdstuk gaat over de vraag of verhouding tussen leerling en leraar in het boeddhisme verschilt van de therapeut-cliëntrelatie. Dit leest ook niet echt lekker weg. Hoewel het gesprek in een tuin plaatsvindt, staat het vol met opsommingen en namen. Toch kan de lezer er behartenswaardige opmerkingen in vinden en de gesprekspartners spreken uit ervaring.

Bij het gesprek met Edel Maex worden nogal wat verwachtingen gewekt, die vervolgens direct de kop in worden gedrukt. In de inleiding tot het gesprek wordt aangekondigd:

Zoals zal blijken uit de weerslag van het interview heeft Edel Maex een evenwichtig oordeel over de ontwikkelingen in en rond mijn vonnis. Hij heeft oog zowel voor de mogelijkheden als voor de beperkingen. Heel opvallend: hij belichaamt wat hij leert en zijn antwoorden op de vragen komen tot stand in het nu.

De eerste vraag luidt: Wat heeft het Boeddhisme in het kader van therapieën bereikt? Welk proces heeft zich voltrokken?

Het antwoord van Maex is: Het beginnen (in 1986/87) met mediteren bij Ton Lathouwers heeft me erg veranderd….

Met andere woorden: Maex krijgt een vraag over het boeddhisme en begint over zichzelf en dan ook nog over een moment 35 jaar geleden. Hoezo belichaming van mindfulness in het nu?

Therapie en nirvāņa

Han de Wit gaat in op zijn onderscheid tussen therapie en het streven naar verlossing. Er is veel voor te zeggen om dit onderscheid te handhaven, maar De Wit is door de jaren milder en wijzer geworden en wijst meerdere keren op de overgangsgebieden en onzekerheden. Dit is een goede benadering voor een geslaagde dialoog, maar helaas gaan zijn gesprekspartners niet op deze misschien wel principiële vaagheden in. Het is echter een zinvol gesprek, waarvan de weergave prettig leest.

De afsluitende tekst van Kloppenborg gaat over de kwaliteiten van de Boeddha als leraar en ze is na al die jaren nog steeds de moeite van het lezen waard.

Het onderwerp is zonder meer actueel. Nog onlangs kwamen er weer berichten in het nieuws over dramatisch verlopen retraites. Dat steevast werd gesproken over “retreats”, toont al aan dat het gaat over import uit de Verenigde Staten, de grootste bananenrepubliek ter wereld. Terloops werd in de kranten ook weer even vermeld dat meditatie ook heel gevaarlijk is. Oud nieuws en we weten inmiddels ook wel dat godsdienstwaanzin echt niet voor het eerst opkwam na de invoering van het boeddhisme in het Westen. Het is jammer dat hier over dit soort dit misbruik en schadelijke therapieën, de psychische kwakzalverij, niet wordt gesproken.

Een onvolledige dialoog

Wat me na het lezen van het boek vooral bij is gebleven zijn de leemtes, de tegenstellingen en de onzekerheden. Dit niet omdat ze uitgebreid worden besproken. Integendeel, het is een parade van heren met autoriteit, mannen die het allemaal wel weten. Deze heren zeggen allemaal wat anders, maar ze doen alsof ze het roerend met elkaar eens zijn. Het zijn heren die niet weten wat ze niet weten, al moet misschien voor Han de Wit een uitzondering worden gemaakt.

Een echte dialoog is geen vraaggesprek tussen een onwetende vragensteller en een alwetende deskundige. Een dialoog behoort te worden gevoerd doormiddel van vragen en wedervragen. Die vragen en wedervragen heb ik gemist.

Een belangrijke leemte is het gebrek aan kennis bij de heren. Ze hebben allemaal hun kennis uit de Verenigde Staten, waar ook de mindfulnesshype is ontstaan en ze hebben nooit iets bijgelezen. Als Maex de psychotherapie bijvoorbeeld laat beginnen bij Freud, laat hij zien dat hij nooit heeft gehoord van de therapieën bij de oude Grieken, zoals ontwikkeld door de Stoïcijnen en de Epicurici, en alles wat daarna is gebeurd. Het begrip “therapie” is zelfs door de Grieken bedacht. Bovendien heeft niemand blijkbaar ooit iets gelezen over de continentale traditie, zoals die is beschreven door mensen als Erwin Strauss, Binswanger, Jaspers, Maldiney, Lacan, om er maar een paar te noemen. Er is ook niemand die oog heeft voor het verschil in de historische situatie tussen de tijd van de Boeddha en nu. Het boek blijft met andere woorden een beetje aan het oppervlak hangen omdat een filosofisch kader ontbreekt.

Niettemin is het onderwerp belangrijk genoeg om in bredere kringen te worden besproken en daar levert het boek een belangrijke bijdrage aan.

Laat de dialoog vooral doorgaan!

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Binswanger #BoeddhismeEnPsychotherapie #bonteVerzamelingVanUiteenlopendeTeksten #DeTherapeutEnDeBoeddhaEenDoorgaandeDialoog_ #EdelMaex #ErwinStrauss #Freud #gebrekAanKennis #HanDeWit #hulpbronBijPsychotherapie #Jaspers #Lacan #leemtes #Maldiney #meditatieGevaarlijk #nirvana #PaulVanDerVelde #profDrRiaKloppenborg #psychischeKwakzalverij #RobertKeurntjes #TarabTulku #TonLathouwers #TsultrimAllione #VS

Boeddhisme en psychotherapie

Kan de leer van de Boeddha ons helpen bij geestesziekten? Enerzijds heeft de Boeddha meerdere malen benadrukt dat zijn leer er niet een is van deze wereld. Hij had zelf alle banden met de wereld verbroken voordat hij aan zijn verlossingsweg begon. Dit was niet omdat hij een trauma had, maar omdat hij niet meer afgeleid wilde worden door alledaagse problemen. Zijn belangrijkste leerlingen waren daarom allemaal monniken en later nonnen. Aan de andere kant wordt de Boeddha ook wel eens de grote heelmeester genoemd en hebben de laatste decennia psychotherapeuten zich laten inspireren door met name de boeddhistische meditatievormen, vooral in de Verenigde Staten. Je zou je kunnen afvragen of dit geen oneigenlijk gebruik is, of niet meditatie wordt gereduceerd tot een trucje om tot rust te komen. Uiteindelijk is een psychotherapie erop gericht om mensen op een gezonde manier te laten functioneren in het alledaagse leven, terwijl de boeddhistische verlossingsweg dit alledaagse leven juist zoveel mogelijk achter zich wil laten. In boeddhistische teksten worden wereldse mensen soms bālāḥ genoemd, sukkels. Natuurlijk, alles wat helpt om leed te verzachten en mensen te genezen is welkom, maar mag je dat dan wel boeddhisme noemen?

De helaas te vroeg overleden prof. dr. Ria Kloppenborg was een van de eersten in Nederland die onderzoek verrichtten naar het boeddhisme als hulpbron bij psychotherapie. Dit onderzoek leidde tot de publicatie in 2005 van de bundel Boeddhisme en psychotherapie: theoretische en praktische verkenningen. Daarnaast richtte zij een werkgroep op met een titel “Psychotherapie en boeddhisme”, met het doel om psychotherapeuten en kenners van het boeddhisme kennis en ervaringen uit te laten wisselen. De werkgroep werd een stichting en organiseerde afgelopen jaren meer dan 30 bijeenkomsten. Daarmee ziet de stichting haar doel om een ontwikkeling van kruisbestuiving in gang te zetten bereikt en heft zichzelf op. Als afsluiting is er nu een tweede bundel verschenen met de titel De Therapeut en de Boeddha: een doorgaande dialoog.

Het boek begint met een hoofdstuk waarin de geschiedenis van de Stichting kort wordt uiteengezet. Vervolgens geeft Paul van der Velde een overzicht van de relatie tussen boeddhisme en psychotherapie in internationaal verband. Het derde hoofdstuk gaat over de leer van Tarab Tulku (1934 – 2004): Unity in Duality. Wie zich nu afvraagt waar de dialoog is gebleven, komt in de volgende hoofdstukken ruim aan zijn trekken. Er volgt een dialoog over de boeddhistische invloeden in de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg. Vervolgens bespreken twee deskundigen met elkaar hun eigen ervaringen met zowel het boeddhisme als de psychotherapie.

Edel Maex is een Antwerps psychiater die in binnen- en buitenland beroemd is vanwege zijn mindfulness-opleidingen. Hij wordt in het zesde hoofdstuk ondervraagd. In hoofdstuk zeven komt de boeddhistische leraar en psycholoog Han de Wit aan het woord, die een duidelijk onderscheid wil maken tussen therapie en spiritualiteit. Na een korte reflectie over de relatie tussen boeddhisme en psychotherapie wordt het boek afgesloten met een herdruk van de rede die Ria Kloppenborg in 1989 hield bij de aanvaarding van haar ambt als hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Utrecht.

Een bonte verzameling

Het boek is een bonte verzameling van uiteenlopende teksten geworden. Paul van der Velde is het opvallendste buitenbeentje omdat hij voornamelijk vertelt wat boeddhisten in Azië allemaal doen rondom geneeskunde, maar nauwelijks waarom. Het volgende hoofdstuk van Robert Keurntjes is nogal technisch en zet voornamelijk de visie van Tarab Tulku uiteen. Daar komt dan ook de term “zelfreferentie” uit de titel vandaan, maar Keurntjes legt niet uit wat hij ermee bedoelt. Tarab Tulku heeft vele cursussen in boeddhistische psychologie gegeven in het Westen, waarbij hij vaak werkte met dromen. Persoonlijke problemen zijn in zijn woorden te wijten aan negatieve zelfreferentie. Deze moet ofwel in een positieve worden veranderd ofwel worden opgelost in openheid. Keurntjes noemt ook de therapeutische methode van Amerikaanse non Tsultrim Allione, die gebaseerd is op de Tibetaanse Chöd-meditatie.

Het vierde hoofdstuk gaat over de vraag of verhouding tussen leerling en leraar in het boeddhisme verschilt van de therapeut-cliëntrelatie. Dit leest ook niet echt lekker weg. Hoewel het gesprek in een tuin plaatsvindt, staat het vol met opsommingen en namen. Toch kan de lezer er behartenswaardige opmerkingen in vinden en de gesprekspartners spreken uit ervaring.

Bij het gesprek met Edel Maex worden nogal wat verwachtingen gewekt, die vervolgens direct de kop in worden gedrukt. In de inleiding tot het gesprek wordt aangekondigd:

Zoals zal blijken uit de weerslag van het interview heeft Edel Maex een evenwichtig oordeel over de ontwikkelingen in en rond mijn vonnis. Hij heeft oog zowel voor de mogelijkheden als voor de beperkingen. Heel opvallend: hij belichaamt wat hij leert en zijn antwoorden op de vragen komen tot stand in het nu.

De eerste vraag luidt: Wat heeft het Boeddhisme in het kader van therapieën bereikt? Welk proces heeft zich voltrokken?

Het antwoord van Maex is: Het beginnen (in 1986/87) met mediteren bij Ton Lathouwers heeft me erg veranderd….

Met andere woorden: Maex krijgt een vraag over het boeddhisme en begint over zichzelf en dan ook nog over een moment 35 jaar geleden. Hoezo belichaming van mindfulness in het nu?

Therapie en nirvāņa

Han de Wit gaat in op zijn onderscheid tussen therapie en het streven naar verlossing. Er is veel voor te zeggen om dit onderscheid te handhaven, maar De Wit is door de jaren milder en wijzer geworden en wijst meerdere keren op de overgangsgebieden en onzekerheden. Dit is een goede benadering voor een geslaagde dialoog, maar helaas gaan zijn gesprekspartners niet op deze misschien wel principiële vaagheden in. Het is echter een zinvol gesprek, waarvan de weergave prettig leest.

De afsluitende tekst van Kloppenborg gaat over de kwaliteiten van de Boeddha als leraar en ze is na al die jaren nog steeds de moeite van het lezen waard.

Het onderwerp is zonder meer actueel. Nog onlangs kwamen er weer berichten in het nieuws over dramatisch verlopen retraites. Dat steevast werd gesproken over “retreats”, toont al aan dat het gaat over import uit de Verenigde Staten, de grootste bananenrepubliek ter wereld. Terloops werd in de kranten ook weer even vermeld dat meditatie ook heel gevaarlijk is. Oud nieuws en we weten inmiddels ook wel dat godsdienstwaanzin echt niet voor het eerst opkwam na de invoering van het boeddhisme in het Westen. Het is jammer dat hier over dit soort dit misbruik en schadelijke therapieën, de psychische kwakzalverij, niet wordt gesproken.

Een onvolledige dialoog

Wat me na het lezen van het boek vooral bij is gebleven zijn de leemtes, de tegenstellingen en de onzekerheden. Dit niet omdat ze uitgebreid worden besproken. Integendeel, het is een parade van heren met autoriteit, mannen die het allemaal wel weten. Deze heren zeggen allemaal wat anders, maar ze doen alsof ze het roerend met elkaar eens zijn. Het zijn heren die niet weten wat ze niet weten, al moet misschien voor Han de Wit een uitzondering worden gemaakt.

Een echte dialoog is geen vraaggesprek tussen een onwetende vragensteller en een alwetende deskundige. Een dialoog behoort te worden gevoerd doormiddel van vragen en wedervragen. Die vragen en wedervragen heb ik gemist.

Een belangrijke leemte is het gebrek aan kennis bij de heren. Ze hebben allemaal hun kennis uit de Verenigde Staten, waar ook de mindfulnesshype is ontstaan en ze hebben nooit iets bijgelezen. Als Maex de psychotherapie bijvoorbeeld laat beginnen bij Freud, laat hij zien dat hij nooit heeft gehoord van de therapieën bij de oude Grieken, zoals ontwikkeld door de Stoïcijnen en de Epicurici, en alles wat daarna is gebeurd. Het begrip “therapie” is zelfs door de Grieken bedacht. Bovendien heeft niemand blijkbaar ooit iets gelezen over de continentale traditie, zoals die is beschreven door mensen als Erwin Strauss, Binswanger, Jaspers, Maldiney, Lacan, om er maar een paar te noemen. Er is ook niemand die oog heeft voor het verschil in de historische situatie tussen de tijd van de Boeddha en nu. Het boek blijft met andere woorden een beetje aan het oppervlak hangen omdat een filosofisch kader ontbreekt.

Niettemin is het onderwerp belangrijk genoeg om in bredere kringen te worden besproken en daar levert het boek een belangrijke bijdrage aan.

Laat de dialoog vooral doorgaan!

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Binswanger #BoeddhismeEnPsychotherapie #bonteVerzamelingVanUiteenlopendeTeksten #DeTherapeutEnDeBoeddhaEenDoorgaandeDialoog_ #EdelMaex #ErwinStrauss #Freud #gebrekAanKennis #HanDeWit #hulpbronBijPsychotherapie #Jaspers #Lacan #leemtes #Maldiney #meditatieGevaarlijk #nirvana #PaulVanDerVelde #profDrRiaKloppenborg #psychischeKwakzalverij #RobertKeurntjes #TarabTulku #TonLathouwers #TsultrimAllione #VS

Boeddhisme en psychotherapie

Kan de leer van de Boeddha ons helpen bij geestesziekten? Enerzijds heeft de Boeddha meerdere malen benadrukt dat zijn leer er niet een is van deze wereld. Hij had zelf alle banden met de wereld verbroken voordat hij aan zijn verlossingsweg begon. Dit was niet omdat hij een trauma had, maar omdat hij niet meer afgeleid wilde worden door alledaagse problemen. Zijn belangrijkste leerlingen waren daarom allemaal monniken en later nonnen. Aan de andere kant wordt de Boeddha ook wel eens de grote heelmeester genoemd en hebben de laatste decennia psychotherapeuten zich laten inspireren door met name de boeddhistische meditatievormen, vooral in de Verenigde Staten. Je zou je kunnen afvragen of dit geen oneigenlijk gebruik is, of niet meditatie wordt gereduceerd tot een trucje om tot rust te komen. Uiteindelijk is een psychotherapie erop gericht om mensen op een gezonde manier te laten functioneren in het alledaagse leven, terwijl de boeddhistische verlossingsweg dit alledaagse leven juist zoveel mogelijk achter zich wil laten. In boeddhistische teksten worden wereldse mensen soms bālāḥ genoemd, sukkels. Natuurlijk, alles wat helpt om leed te verzachten en mensen te genezen is welkom, maar mag je dat dan wel boeddhisme noemen?

De helaas te vroeg overleden prof. dr. Ria Kloppenborg was een van de eersten in Nederland die onderzoek verrichtten naar het boeddhisme als hulpbron bij psychotherapie. Dit onderzoek leidde tot de publicatie in 2005 van de bundel Boeddhisme en psychotherapie: theoretische en praktische verkenningen. Daarnaast richtte zij een werkgroep op met een titel “Psychotherapie en boeddhisme”, met het doel om psychotherapeuten en kenners van het boeddhisme kennis en ervaringen uit te laten wisselen. De werkgroep werd een stichting en organiseerde afgelopen jaren meer dan 30 bijeenkomsten. Daarmee ziet de stichting haar doel om een ontwikkeling van kruisbestuiving in gang te zetten bereikt en heft zichzelf op. Als afsluiting is er nu een tweede bundel verschenen met de titel De Therapeut en de Boeddha: een doorgaande dialoog.

Het boek begint met een hoofdstuk waarin de geschiedenis van de Stichting kort wordt uiteengezet. Vervolgens geeft Paul van der Velde een overzicht van de relatie tussen boeddhisme en psychotherapie in internationaal verband. Het derde hoofdstuk gaat over de leer van Tarab Tulku (1934 – 2004): Unity in Duality. Wie zich nu afvraagt waar de dialoog is gebleven, komt in de volgende hoofdstukken ruim aan zijn trekken. Er volgt een dialoog over de boeddhistische invloeden in de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg. Vervolgens bespreken twee deskundigen met elkaar hun eigen ervaringen met zowel het boeddhisme als de psychotherapie.

Edel Maex is een Antwerps psychiater die in binnen- en buitenland beroemd is vanwege zijn mindfulness-opleidingen. Hij wordt in het zesde hoofdstuk ondervraagd. In hoofdstuk zeven komt de boeddhistische leraar en psycholoog Han de Wit aan het woord, die een duidelijk onderscheid wil maken tussen therapie en spiritualiteit. Na een korte reflectie over de relatie tussen boeddhisme en psychotherapie wordt het boek afgesloten met een herdruk van de rede die Ria Kloppenborg in 1989 hield bij de aanvaarding van haar ambt als hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Utrecht.

Een bonte verzameling

Het boek is een bonte verzameling van uiteenlopende teksten geworden. Paul van der Velde is het opvallendste buitenbeentje omdat hij voornamelijk vertelt wat boeddhisten in Azië allemaal doen rondom geneeskunde, maar nauwelijks waarom. Het volgende hoofdstuk van Robert Keurntjes is nogal technisch en zet voornamelijk de visie van Tarab Tulku uiteen. Daar komt dan ook de term “zelfreferentie” uit de titel vandaan, maar Keurntjes legt niet uit wat hij ermee bedoelt. Tarab Tulku heeft vele cursussen in boeddhistische psychologie gegeven in het Westen, waarbij hij vaak werkte met dromen. Persoonlijke problemen zijn in zijn woorden te wijten aan negatieve zelfreferentie. Deze moet ofwel in een positieve worden veranderd ofwel worden opgelost in openheid. Keurntjes noemt ook de therapeutische methode van Amerikaanse non Tsultrim Allione, die gebaseerd is op de Tibetaanse Chöd-meditatie.

Het vierde hoofdstuk gaat over de vraag of verhouding tussen leerling en leraar in het boeddhisme verschilt van de therapeut-cliëntrelatie. Dit leest ook niet echt lekker weg. Hoewel het gesprek in een tuin plaatsvindt, staat het vol met opsommingen en namen. Toch kan de lezer er behartenswaardige opmerkingen in vinden en de gesprekspartners spreken uit ervaring.

Bij het gesprek met Edel Maex worden nogal wat verwachtingen gewekt, die vervolgens direct de kop in worden gedrukt. In de inleiding tot het gesprek wordt aangekondigd:

Zoals zal blijken uit de weerslag van het interview heeft Edel Maex een evenwichtig oordeel over de ontwikkelingen in en rond mijn vonnis. Hij heeft oog zowel voor de mogelijkheden als voor de beperkingen. Heel opvallend: hij belichaamt wat hij leert en zijn antwoorden op de vragen komen tot stand in het nu.

De eerste vraag luidt: Wat heeft het Boeddhisme in het kader van therapieën bereikt? Welk proces heeft zich voltrokken?

Het antwoord van Maex is: Het beginnen (in 1986/87) met mediteren bij Ton Lathouwers heeft me erg veranderd….

Met andere woorden: Maex krijgt een vraag over het boeddhisme en begint over zichzelf en dan ook nog over een moment 35 jaar geleden. Hoezo belichaming van mindfulness in het nu?

Therapie en nirvāņa

Han de Wit gaat in op zijn onderscheid tussen therapie en het streven naar verlossing. Er is veel voor te zeggen om dit onderscheid te handhaven, maar De Wit is door de jaren milder en wijzer geworden en wijst meerdere keren op de overgangsgebieden en onzekerheden. Dit is een goede benadering voor een geslaagde dialoog, maar helaas gaan zijn gesprekspartners niet op deze misschien wel principiële vaagheden in. Het is echter een zinvol gesprek, waarvan de weergave prettig leest.

De afsluitende tekst van Kloppenborg gaat over de kwaliteiten van de Boeddha als leraar en ze is na al die jaren nog steeds de moeite van het lezen waard.

Het onderwerp is zonder meer actueel. Nog onlangs kwamen er weer berichten in het nieuws over dramatisch verlopen retraites. Dat steevast werd gesproken over “retreats”, toont al aan dat het gaat over import uit de Verenigde Staten, de grootste bananenrepubliek ter wereld. Terloops werd in de kranten ook weer even vermeld dat meditatie ook heel gevaarlijk is. Oud nieuws en we weten inmiddels ook wel dat godsdienstwaanzin echt niet voor het eerst opkwam na de invoering van het boeddhisme in het Westen. Het is jammer dat hier over dit soort dit misbruik en schadelijke therapieën, de psychische kwakzalverij, niet wordt gesproken.

Een onvolledige dialoog

Wat me na het lezen van het boek vooral bij is gebleven zijn de leemtes, de tegenstellingen en de onzekerheden. Dit niet omdat ze uitgebreid worden besproken. Integendeel, het is een parade van heren met autoriteit, mannen die het allemaal wel weten. Deze heren zeggen allemaal wat anders, maar ze doen alsof ze het roerend met elkaar eens zijn. Het zijn heren die niet weten wat ze niet weten, al moet misschien voor Han de Wit een uitzondering worden gemaakt.

Een echte dialoog is geen vraaggesprek tussen een onwetende vragensteller en een alwetende deskundige. Een dialoog behoort te worden gevoerd doormiddel van vragen en wedervragen. Die vragen en wedervragen heb ik gemist.

Een belangrijke leemte is het gebrek aan kennis bij de heren. Ze hebben allemaal hun kennis uit de Verenigde Staten, waar ook de mindfulnesshype is ontstaan en ze hebben nooit iets bijgelezen. Als Maex de psychotherapie bijvoorbeeld laat beginnen bij Freud, laat hij zien dat hij nooit heeft gehoord van de therapieën bij de oude Grieken, zoals ontwikkeld door de Stoïcijnen en de Epicurici, en alles wat daarna is gebeurd. Het begrip “therapie” is zelfs door de Grieken bedacht. Bovendien heeft niemand blijkbaar ooit iets gelezen over de continentale traditie, zoals die is beschreven door mensen als Erwin Strauss, Binswanger, Jaspers, Maldiney, Lacan, om er maar een paar te noemen. Er is ook niemand die oog heeft voor het verschil in de historische situatie tussen de tijd van de Boeddha en nu. Het boek blijft met andere woorden een beetje aan het oppervlak hangen omdat een filosofisch kader ontbreekt.

Niettemin is het onderwerp belangrijk genoeg om in bredere kringen te worden besproken en daar levert het boek een belangrijke bijdrage aan.

Laat de dialoog vooral doorgaan!

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Binswanger #BoeddhismeEnPsychotherapie #bonteVerzamelingVanUiteenlopendeTeksten #DeTherapeutEnDeBoeddhaEenDoorgaandeDialoog_ #EdelMaex #ErwinStrauss #Freud #gebrekAanKennis #HanDeWit #hulpbronBijPsychotherapie #Jaspers #Lacan #leemtes #Maldiney #meditatieGevaarlijk #nirvana #PaulVanDerVelde #profDrRiaKloppenborg #psychischeKwakzalverij #RobertKeurntjes #TarabTulku #TonLathouwers #TsultrimAllione #VS

Boeddhisme en psychotherapie

Kan de leer van de Boeddha ons helpen bij geestesziekten? Enerzijds heeft de Boeddha meerdere malen benadrukt dat zijn leer er niet een is van deze wereld. Hij had zelf alle banden met de wereld verbroken voordat hij aan zijn verlossingsweg begon. Dit was niet omdat hij een trauma had, maar omdat hij niet meer afgeleid wilde worden door alledaagse problemen. Zijn belangrijkste leerlingen waren daarom allemaal monniken en later nonnen. Aan de andere kant wordt de Boeddha ook wel eens de grote heelmeester genoemd en hebben de laatste decennia psychotherapeuten zich laten inspireren door met name de boeddhistische meditatievormen, vooral in de Verenigde Staten. Je zou je kunnen afvragen of dit geen oneigenlijk gebruik is, of niet meditatie wordt gereduceerd tot een trucje om tot rust te komen. Uiteindelijk is een psychotherapie erop gericht om mensen op een gezonde manier te laten functioneren in het alledaagse leven, terwijl de boeddhistische verlossingsweg dit alledaagse leven juist zoveel mogelijk achter zich wil laten. In boeddhistische teksten worden wereldse mensen soms bālāḥ genoemd, sukkels. Natuurlijk, alles wat helpt om leed te verzachten en mensen te genezen is welkom, maar mag je dat dan wel boeddhisme noemen?

De helaas te vroeg overleden prof. dr. Ria Kloppenborg was een van de eersten in Nederland die onderzoek verrichtten naar het boeddhisme als hulpbron bij psychotherapie. Dit onderzoek leidde tot de publicatie in 2005 van de bundel Boeddhisme en psychotherapie: theoretische en praktische verkenningen. Daarnaast richtte zij een werkgroep op met een titel “Psychotherapie en boeddhisme”, met het doel om psychotherapeuten en kenners van het boeddhisme kennis en ervaringen uit te laten wisselen. De werkgroep werd een stichting en organiseerde afgelopen jaren meer dan 30 bijeenkomsten. Daarmee ziet de stichting haar doel om een ontwikkeling van kruisbestuiving in gang te zetten bereikt en heft zichzelf op. Als afsluiting is er nu een tweede bundel verschenen met de titel De Therapeut en de Boeddha: een doorgaande dialoog.

Het boek begint met een hoofdstuk waarin de geschiedenis van de Stichting kort wordt uiteengezet. Vervolgens geeft Paul van der Velde een overzicht van de relatie tussen boeddhisme en psychotherapie in internationaal verband. Het derde hoofdstuk gaat over de leer van Tarab Tulku (1934 – 2004): Unity in Duality. Wie zich nu afvraagt waar de dialoog is gebleven, komt in de volgende hoofdstukken ruim aan zijn trekken. Er volgt een dialoog over de boeddhistische invloeden in de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg. Vervolgens bespreken twee deskundigen met elkaar hun eigen ervaringen met zowel het boeddhisme als de psychotherapie.

Edel Maex is een Antwerps psychiater die in binnen- en buitenland beroemd is vanwege zijn mindfulness-opleidingen. Hij wordt in het zesde hoofdstuk ondervraagd. In hoofdstuk zeven komt de boeddhistische leraar en psycholoog Han de Wit aan het woord, die een duidelijk onderscheid wil maken tussen therapie en spiritualiteit. Na een korte reflectie over de relatie tussen boeddhisme en psychotherapie wordt het boek afgesloten met een herdruk van de rede die Ria Kloppenborg in 1989 hield bij de aanvaarding van haar ambt als hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Utrecht.

Een bonte verzameling

Het boek is een bonte verzameling van uiteenlopende teksten geworden. Paul van der Velde is het opvallendste buitenbeentje omdat hij voornamelijk vertelt wat boeddhisten in Azië allemaal doen rondom geneeskunde, maar nauwelijks waarom. Het volgende hoofdstuk van Robert Keurntjes is nogal technisch en zet voornamelijk de visie van Tarab Tulku uiteen. Daar komt dan ook de term “zelfreferentie” uit de titel vandaan, maar Keurntjes legt niet uit wat hij ermee bedoelt. Tarab Tulku heeft vele cursussen in boeddhistische psychologie gegeven in het Westen, waarbij hij vaak werkte met dromen. Persoonlijke problemen zijn in zijn woorden te wijten aan negatieve zelfreferentie. Deze moet ofwel in een positieve worden veranderd ofwel worden opgelost in openheid. Keurntjes noemt ook de therapeutische methode van Amerikaanse non Tsultrim Allione, die gebaseerd is op de Tibetaanse Chöd-meditatie.

Het vierde hoofdstuk gaat over de vraag of verhouding tussen leerling en leraar in het boeddhisme verschilt van de therapeut-cliëntrelatie. Dit leest ook niet echt lekker weg. Hoewel het gesprek in een tuin plaatsvindt, staat het vol met opsommingen en namen. Toch kan de lezer er behartenswaardige opmerkingen in vinden en de gesprekspartners spreken uit ervaring.

Bij het gesprek met Edel Maex worden nogal wat verwachtingen gewekt, die vervolgens direct de kop in worden gedrukt. In de inleiding tot het gesprek wordt aangekondigd:

Zoals zal blijken uit de weerslag van het interview heeft Edel Maex een evenwichtig oordeel over de ontwikkelingen in en rond mijn vonnis. Hij heeft oog zowel voor de mogelijkheden als voor de beperkingen. Heel opvallend: hij belichaamt wat hij leert en zijn antwoorden op de vragen komen tot stand in het nu.

De eerste vraag luidt: Wat heeft het Boeddhisme in het kader van therapieën bereikt? Welk proces heeft zich voltrokken?

Het antwoord van Maex is: Het beginnen (in 1986/87) met mediteren bij Ton Lathouwers heeft me erg veranderd….

Met andere woorden: Maex krijgt een vraag over het boeddhisme en begint over zichzelf en dan ook nog over een moment 35 jaar geleden. Hoezo belichaming van mindfulness in het nu?

Therapie en nirvāņa

Han de Wit gaat in op zijn onderscheid tussen therapie en het streven naar verlossing. Er is veel voor te zeggen om dit onderscheid te handhaven, maar De Wit is door de jaren milder en wijzer geworden en wijst meerdere keren op de overgangsgebieden en onzekerheden. Dit is een goede benadering voor een geslaagde dialoog, maar helaas gaan zijn gesprekspartners niet op deze misschien wel principiële vaagheden in. Het is echter een zinvol gesprek, waarvan de weergave prettig leest.

De afsluitende tekst van Kloppenborg gaat over de kwaliteiten van de Boeddha als leraar en ze is na al die jaren nog steeds de moeite van het lezen waard.

Het onderwerp is zonder meer actueel. Nog onlangs kwamen er weer berichten in het nieuws over dramatisch verlopen retraites. Dat steevast werd gesproken over “retreats”, toont al aan dat het gaat over import uit de Verenigde Staten, de grootste bananenrepubliek ter wereld. Terloops werd in de kranten ook weer even vermeld dat meditatie ook heel gevaarlijk is. Oud nieuws en we weten inmiddels ook wel dat godsdienstwaanzin echt niet voor het eerst opkwam na de invoering van het boeddhisme in het Westen. Het is jammer dat hier over dit soort dit misbruik en schadelijke therapieën, de psychische kwakzalverij, niet wordt gesproken.

Een onvolledige dialoog

Wat me na het lezen van het boek vooral bij is gebleven zijn de leemtes, de tegenstellingen en de onzekerheden. Dit niet omdat ze uitgebreid worden besproken. Integendeel, het is een parade van heren met autoriteit, mannen die het allemaal wel weten. Deze heren zeggen allemaal wat anders, maar ze doen alsof ze het roerend met elkaar eens zijn. Het zijn heren die niet weten wat ze niet weten, al moet misschien voor Han de Wit een uitzondering worden gemaakt.

Een echte dialoog is geen vraaggesprek tussen een onwetende vragensteller en een alwetende deskundige. Een dialoog behoort te worden gevoerd doormiddel van vragen en wedervragen. Die vragen en wedervragen heb ik gemist.

Een belangrijke leemte is het gebrek aan kennis bij de heren. Ze hebben allemaal hun kennis uit de Verenigde Staten, waar ook de mindfulnesshype is ontstaan en ze hebben nooit iets bijgelezen. Als Maex de psychotherapie bijvoorbeeld laat beginnen bij Freud, laat hij zien dat hij nooit heeft gehoord van de therapieën bij de oude Grieken, zoals ontwikkeld door de Stoïcijnen en de Epicurici, en alles wat daarna is gebeurd. Het begrip “therapie” is zelfs door de Grieken bedacht. Bovendien heeft niemand blijkbaar ooit iets gelezen over de continentale traditie, zoals die is beschreven door mensen als Erwin Strauss, Binswanger, Jaspers, Maldiney, Lacan, om er maar een paar te noemen. Er is ook niemand die oog heeft voor het verschil in de historische situatie tussen de tijd van de Boeddha en nu. Het boek blijft met andere woorden een beetje aan het oppervlak hangen omdat een filosofisch kader ontbreekt.

Niettemin is het onderwerp belangrijk genoeg om in bredere kringen te worden besproken en daar levert het boek een belangrijke bijdrage aan.

Laat de dialoog vooral doorgaan!

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Binswanger #BoeddhismeEnPsychotherapie #bonteVerzamelingVanUiteenlopendeTeksten #DeTherapeutEnDeBoeddhaEenDoorgaandeDialoog_ #EdelMaex #ErwinStrauss #Freud #gebrekAanKennis #HanDeWit #hulpbronBijPsychotherapie #Jaspers #Lacan #leemtes #Maldiney #meditatieGevaarlijk #nirvana #PaulVanDerVelde #profDrRiaKloppenborg #psychischeKwakzalverij #RobertKeurntjes #TarabTulku #TonLathouwers #TsultrimAllione #VS

[19:41] Moordenaar Marianne Vaatstra komt deze maand vrij

De moordenaar van Marianne Vaatstra in 1999, Jasper S., komt op 16 november op vrije voeten.

https://www.lc.nl/friesland/noardeast-fryslan/Moordenaar-Marianne-Vaatstra-komt-deze-maand-vrij-29269245.html

#MarianneVaatstra #1999 #JasperS. #16november

[19:41] Moordenaar Marianne Vaatstra komt deze maand vrij

De moordenaar van Marianne Vaatstra in 1999, Jasper S., komt op 16 november op vrije voeten.

https://www.lc.nl/friesland/noardeast-fryslan/Moordenaar-Marianne-Vaatstra-komt-deze-maand-vrij-29269245.html

#MarianneVaatstra #1999 #JasperS. #16november

[19:41] Moordenaar Marianne Vaatstra komt deze maand vrij

De moordenaar van Marianne Vaatstra in 1999, Jasper S., komt op 16 november op vrije voeten.

https://www.lc.nl/friesland/noardeast-fryslan/Moordenaar-Marianne-Vaatstra-komt-deze-maand-vrij-29269245.html

#MarianneVaatstra #1999 #JasperS. #16november

"Faire de la philosophie, c’est être en route. Les questions, en philosophie, sont plus essentielles que les réponses, et chaque réponse devient une nouvelle question."

"Dieu n’est jamais ce que nous pouvons imaginer."

"Si quelqu’un pense voir clair en tout, c’est qu’il a cessé de philosopher. [...] Qui cesse de s’étonner cesse d’interroger."

Karl Jaspers, Introduction à la philosophie.
__________
Retrouvez la Note contemplative :
https://sites.google.com/view/mardiphilo/bo%C3%AEte-%C3%A0-outils-philosophiques/notes-contemplatives-de-lecture/nc-karl-jaspers-introduction-%C3%A0-la-philosophie
#Philosophie #Jaspers #Étonnement

"Faire de la philosophie, c’est être en route. Les questions, en philosophie, sont plus essentielles que les réponses, et chaque réponse devient une nouvelle question."

"Dieu n’est jamais ce que nous pouvons imaginer."

"Si quelqu’un pense voir clair en tout, c’est qu’il a cessé de philosopher. [...] Qui cesse de s’étonner cesse d’interroger."

Karl Jaspers, Introduction à la philosophie.
__________
Retrouvez la Note contemplative :
https://sites.google.com/view/mardiphilo/bo%C3%AEte-%C3%A0-outils-philosophiques/notes-contemplatives-de-lecture/nc-karl-jaspers-introduction-%C3%A0-la-philosophie
#Philosophie #Jaspers #Étonnement

RT by @EIB: Together with @EIB Group and @EU_Commission, @Kabmin_UA_e signed the following key agreements. Partners announced a €20m advisory assistance under the EIB-@EU_Commission #JASPERS. It will assist 🇺🇦 with public investment management, project preparation, and efficient allocation of recovery funds.

Also, the parties announced new financial agreements under two EU guarantee programs for Ukrainian banks to finance SMEs, a €100 million facility for the restoration of Ukrainian cities, and of course a contribution to the strengthening of 🇺🇦 energy security. All together unlocking around €1 billion.

Grateful to our partners and especially to @NadiaCalvino for her leadership in supporting Ukraine.

[2024-06-11 19:00 UTC]

RT by @EIB: Together with @EIB Group and @EU_Commission, @Kabmin_UA_e signed the following key agreements. Partners announced a €20m advisory assistance under the EIB-@EU_Commission #JASPERS. It will assist 🇺🇦 with public investment management, project preparation, and efficient allocation of recovery funds.

Also, the parties announced new financial agreements under two EU guarantee programs for Ukrainian banks to finance SMEs, a €100 million facility for the restoration of Ukrainian cities, and of course a contribution to the strengthening of 🇺🇦 energy security. All together unlocking around €1 billion.

Grateful to our partners and especially to @NadiaCalvino for her leadership in supporting Ukraine.

[2024-06-11 19:00 UTC]

RT by @EIB: 🇪🇺🇺🇦Good meeting with deputy PM @StefanishynaO.

The @EIB & @EU_Commission will bring to Ukraine the flagship advisory programme to support design and implementation of investment projects driving the EU accession process.

#Jaspers
#URC2024

[2024-06-11 10:19 UTC]

RT by @EIB: 🇪🇺🇺🇦Good meeting with deputy PM @StefanishynaO.

The @EIB & @EU_Commission will bring to Ukraine the flagship advisory programme to support design and implementation of investment projects driving the EU accession process.

#Jaspers
#URC2024

[2024-06-11 10:19 UTC]

just trying the Costa Rica Las Lajas from Jasper Coffee and this one isn't doing it for me, sadly. Normally really enjoy the single origin specials from Jaspers but not this one. Process says Yellow Honey and on the extractions I've made it presents as big time pungent funk compost flavours. Not for me.

#coffee #Jaspers #MelbourneCoffee #espresso

just trying the Costa Rica Las Lajas from Jasper Coffee and this one isn't doing it for me, sadly. Normally really enjoy the single origin specials from Jaspers but not this one. Process says Yellow Honey and on the extractions I've made it presents as big time pungent funk compost flavours. Not for me.

#coffee #Jaspers #MelbourneCoffee #espresso

just trying the Costa Rica Las Lajas from Jasper Coffee and this one isn't doing it for me, sadly. Normally really enjoy the single origin specials from Jaspers but not this one. Process says Yellow Honey and on the extractions I've made it presents as big time pungent funk compost flavours. Not for me.

#coffee #Jaspers #MelbourneCoffee #espresso

La philosophie est-elle une énigme ? #Philosophie #MardiCestPhilosophie #Énigme #Apocalypse #Révélation #Nietzsche #Zarathoustra #Wittgenstein #Jaspers #Sphinx #Œdipe

http://mardiphilo.fr/2024/06/04/la-philosophie-est-elle-une-enigme/

Ich lerne für den #Heilpraktiker die #ICD10. Das ist das Buch in dem steht, welche psychiatrischen Störungen wie aussehen und wie sie heißen. Und es ist zum verrückt werden. Die im Jahr 2024 im deutschen Gesundheitswesen verwendete Definition von "Wahn" z.B. stammt aus dem Jahr 1913 und von einem Philosophen.
Das ist als würde ein Arzt im Jahr 2024 bei einer Syphillis-Infektion zur Infektion mit Malaria raten - was der Stand der Medizin 1913 war.

Je länger ich mich mit der Einteilung der psychischen #Störungsbilder beschäftige, desto mehr bekomme ich den Eindruck, dass die noch willkürlicher auf- und unterteilt sind, als Tier- und Pflanzenarten. (Was u.a. Lulu Miller in "Warum es keine Fische gibt: Eine Geschichte von Verlust, Liebe und der verborgenen Ordnung des Lebens" oder die Biologin Carol Kaesuk Yoon in "Naming Nature: The Clash Between Instinct and Science" feststellen.)

#Wahn #Jaspers #Psychiatrie #Geschichte #Foucault #Taxonomie #Psychologie

Ich lerne für den #Heilpraktiker die #ICD10. Das ist das Buch in dem steht, welche psychiatrischen Störungen wie aussehen und wie sie heißen. Und es ist zum verrückt werden. Die im Jahr 2024 im deutschen Gesundheitswesen verwendete Definition von "Wahn" z.B. stammt aus dem Jahr 1913 und von einem Philosophen.
Das ist als würde ein Arzt im Jahr 2024 bei einer Syphillis-Infektion zur Infektion mit Malaria raten - was der Stand der Medizin 1913 war.

Je länger ich mich mit der Einteilung der psychischen #Störungsbilder beschäftige, desto mehr bekomme ich den Eindruck, dass die noch willkürlicher auf- und unterteilt sind, als Tier- und Pflanzenarten. (Was u.a. Lulu Miller in "Warum es keine Fische gibt: Eine Geschichte von Verlust, Liebe und der verborgenen Ordnung des Lebens" oder die Biologin Carol Kaesuk Yoon in "Naming Nature: The Clash Between Instinct and Science" feststellen.)

#Wahn #Jaspers #Psychiatrie #Geschichte #Foucault #Taxonomie #Psychologie

Ich lerne für den #Heilpraktiker die #ICD10. Das ist das Buch in dem steht, welche psychiatrischen Störungen wie aussehen und wie sie heißen. Und es ist zum verrückt werden. Die im Jahr 2024 im deutschen Gesundheitswesen verwendete Definition von "Wahn" z.B. stammt aus dem Jahr 1913 und von einem Philosophen.
Das ist als würde ein Arzt im Jahr 2024 bei einer Syphillis-Infektion zur Infektion mit Malaria raten - was der Stand der Medizin 1913 war.

Je länger ich mich mit der Einteilung der psychischen #Störungsbilder beschäftige, desto mehr bekomme ich den Eindruck, dass die noch willkürlicher auf- und unterteilt sind, als Tier- und Pflanzenarten. (Was u.a. Lulu Miller in "Warum es keine Fische gibt: Eine Geschichte von Verlust, Liebe und der verborgenen Ordnung des Lebens" oder die Biologin Carol Kaesuk Yoon in "Naming Nature: The Clash Between Instinct and Science" feststellen.)

#Wahn #Jaspers #Psychiatrie #Geschichte #Foucault #Taxonomie #Psychologie

Ich lerne für den #Heilpraktiker die #ICD10. Das ist das Buch in dem steht, welche psychiatrischen Störungen wie aussehen und wie sie heißen. Und es ist zum verrückt werden. Die im Jahr 2024 im deutschen Gesundheitswesen verwendete Definition von "Wahn" z.B. stammt aus dem Jahr 1913 und von einem Philosophen.
Das ist als würde ein Arzt im Jahr 2024 bei einer Syphillis-Infektion zur Infektion mit Malaria raten - was der Stand der Medizin 1913 war.

Je länger ich mich mit der Einteilung der psychischen #Störungsbilder beschäftige, desto mehr bekomme ich den Eindruck, dass die noch willkürlicher auf- und unterteilt sind, als Tier- und Pflanzenarten. (Was u.a. Lulu Miller in "Warum es keine Fische gibt: Eine Geschichte von Verlust, Liebe und der verborgenen Ordnung des Lebens" oder die Biologin Carol Kaesuk Yoon in "Naming Nature: The Clash Between Instinct and Science" feststellen.)

#Wahn #Jaspers #Psychiatrie #Geschichte #Foucault #Taxonomie #Psychologie

/ #it / #cultura / #psicologia
🔍 #JASPERS

🐱🔗 https://laravista.altervista.org/CatLink/links/238

#catlink #ItCulturaPsicologia

/ #it / #cultura / #psicologia
🔍 #JASPERS

🐱🔗 https://laravista.altervista.org/CatLink/links/238

#catlink #ItCulturaPsicologia

/ #it / #cultura / #psicologia
🔍 #JASPERS

🐱🔗 https://laravista.altervista.org/CatLink/links/238

#catlink #ItCulturaPsicologia

/ #it / #cultura / #psicologia
🔍 #JASPERS

🐱🔗 https://laravista.altervista.org/CatLink/links/238

#catlink #ItCulturaPsicologia

/ #it / #cultura / #psicologia
🔍 #JASPERS

🐱🔗 https://laravista.altervista.org/CatLink/links/238

#catlink #ItCulturaPsicologia

Karl #Jaspers (1883-1969): il #naufragio della ragione umana e il mistero dell'esistenza
https://i.devol.it/watch?v=78NSoeA4CsM

Karl #Jaspers (1883-1969): il #naufragio della ragione umana e il mistero dell'esistenza
https://i.devol.it/watch?v=78NSoeA4CsM

Karl #Jaspers (1883-1969): il #naufragio della ragione umana e il mistero dell'esistenza
https://i.devol.it/watch?v=78NSoeA4CsM

Karl #Jaspers - Il pensiero (Filosofia)
https://i.devol.it/watch?v=MGHsDPE5tPo

Karl #Jaspers - Il pensiero (Filosofia)
https://i.devol.it/watch?v=MGHsDPE5tPo