Search

Soms plaats ik hier ingewikkelde recepten met – al dan niet moeilijk verkrijgbare – ingrediënten die dienen te worden gemarineerd, voorgebakken, of anderszins voorbewerkt. Het bereiden van zo’n maaltijd kost dan wat meer tijd, energie en moeite. Daar heeft een mens niet altijd zin in. Soms wil je gewoon simpel eten, zonder gedoe. Laatst kwam ik thuis van een begrafenis en ik had behoefte aan een eenvoudige, troost biedende maaltijdsoep. Iets dat ik kon maken met wat ik al in huis had. Het werd deze misosoep.

Dit misosoep-recept is ongetwijfeld een van mijn simpelste recepten. Het staat in een kwartier op tafel. Het enige ietwat exotische ingrediënt is de miso, maar dat is tegenwoordig bij de meeste supermarkten wel te krijgen. In de natuurvoedingswinkel of de toko verkopen ze dit uiteraard ook. Het is lang houdbaar, dus handig om in huis te hebben.

Miso: Wikipedia zegt er het volgende over: “Miso (Japans: みそ of 味噌) of misopasta is een Japanse gefermenteerde sojabonenpasta. Het is een traditioneel condiment uit de Japanse keuken dat wordt vervaardigd door het fermenteren van sojabonen met zout en koji (de schimmel Aspergillus oryzae) en soms rijst, gerst, zeewier of andere ingrediënten. Het resultaat is een dikke pasta die gebruikt wordt voor sauzen, het inleggen van groenten of om te mengen met dashi tot misosoep (味噌汁). Vanwege de grote hoeveelheid proteïne, vitaminen en mineralen speelde miso een belangrijke rol in de voedingsleer in het feodale Japan (1185-1603). Miso is nog steeds wijdverbreid in Japan, zowel in de traditionele als de moderne keuken. Bovendien is er wereldwijde belangstelling ontstaan voor dit condiment.”

Ingrediënten misosoep, voor twee personen als maaltijdsoep of voor vier als voorgerecht:

½ blok tofu, in blokjes gesneden (of net iets meer)
Groente: soort en hoeveelheid naar keuze, bijvoorbeeld een nasi/bami pakket of soepgroenten
Een flinke schep miso (ongeveer 1 afgestreken kleine eetlepel per bord soep)
Een stukje gember, geraspt of heel fijn gesneden
1 teen knoflook, uit de pers of heel fijn gesneden
Water
Per persoon een klein scheutje sesamolie
Per persoon een klein scheutje Japanse sojasaus
Voor de garnering peterselie, verse koriander of lente-ui, gesneden.

De bereidingswijze is erg eenvoudig: Doe alle ingrediënten t/m de knoflook in een soeppan met 1 liter water en breng aan de kook. Kook ca. 10 minuten of tot de groente gaar is. Gebruik je een nasi/bamipakket met taugé, probeer dan de taugé apart te houden en alleen de laatste minuut mee te koken, dan blijft deze knapperig. Verdeel de soep over borden of kommen, en garneer met een scheutje sesamolie, een scheutje sojasaus, en wat peterselie, koriander of lente-ui.

Twee andere recepten voor misosoep – met zeewier en paddenstoelen – vind je hier: https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhistisch-leven/recepten/133142-kenchinjiru-japanse-maaltijdsoep-2/.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#japansekeuken #misosoep #paddenstoelen #zeewier

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2025-03-29 · 11:12 UTC

Soms plaats ik hier ingewikkelde recepten met – al dan niet moeilijk verkrijgbare – ingrediënten die dienen te worden gemarineerd, voorgebakken, of anderszins voorbewerkt. Het bereiden van zo’n maaltijd kost dan wat meer tijd, energie en moeite. Daar heeft een mens niet altijd zin in. Soms wil je gewoon simpel eten, zonder gedoe. Laatst kwam ik thuis van een begrafenis en ik had behoefte aan een eenvoudige, troost biedende maaltijdsoep. Iets dat ik kon maken met wat ik al in huis had. Het werd deze misosoep.

Dit misosoep-recept is ongetwijfeld een van mijn simpelste recepten. Het staat in een kwartier op tafel. Het enige ietwat exotische ingrediënt is de miso, maar dat is tegenwoordig bij de meeste supermarkten wel te krijgen. In de natuurvoedingswinkel of de toko verkopen ze dit uiteraard ook. Het is lang houdbaar, dus handig om in huis te hebben.

Miso: Wikipedia zegt er het volgende over: “Miso (Japans: みそ of 味噌) of misopasta is een Japanse gefermenteerde sojabonenpasta. Het is een traditioneel condiment uit de Japanse keuken dat wordt vervaardigd door het fermenteren van sojabonen met zout en koji (de schimmel Aspergillus oryzae) en soms rijst, gerst, zeewier of andere ingrediënten. Het resultaat is een dikke pasta die gebruikt wordt voor sauzen, het inleggen van groenten of om te mengen met dashi tot misosoep (味噌汁). Vanwege de grote hoeveelheid proteïne, vitaminen en mineralen speelde miso een belangrijke rol in de voedingsleer in het feodale Japan (1185-1603). Miso is nog steeds wijdverbreid in Japan, zowel in de traditionele als de moderne keuken. Bovendien is er wereldwijde belangstelling ontstaan voor dit condiment.”

Ingrediënten misosoep, voor twee personen als maaltijdsoep of voor vier als voorgerecht:

½ blok tofu, in blokjes gesneden (of net iets meer)
Groente: soort en hoeveelheid naar keuze, bijvoorbeeld een nasi/bami pakket of soepgroenten
Een flinke schep miso (ongeveer 1 afgestreken kleine eetlepel per bord soep)
Een stukje gember, geraspt of heel fijn gesneden
1 teen knoflook, uit de pers of heel fijn gesneden
Water
Per persoon een klein scheutje sesamolie
Per persoon een klein scheutje Japanse sojasaus
Voor de garnering peterselie, verse koriander of lente-ui, gesneden.

De bereidingswijze is erg eenvoudig: Doe alle ingrediënten t/m de knoflook in een soeppan met 1 liter water en breng aan de kook. Kook ca. 10 minuten of tot de groente gaar is. Gebruik je een nasi/bamipakket met taugé, probeer dan de taugé apart te houden en alleen de laatste minuut mee te koken, dan blijft deze knapperig. Verdeel de soep over borden of kommen, en garneer met een scheutje sesamolie, een scheutje sojasaus, en wat peterselie, koriander of lente-ui.

Twee andere recepten voor misosoep – met zeewier en paddenstoelen – vind je hier: https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhistisch-leven/recepten/133142-kenchinjiru-japanse-maaltijdsoep-2/.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#japansekeuken #misosoep #paddenstoelen #zeewier

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2025-03-29 · 11:12 UTC

Soms plaats ik hier ingewikkelde recepten met – al dan niet moeilijk verkrijgbare – ingrediënten die dienen te worden gemarineerd, voorgebakken, of anderszins voorbewerkt. Het bereiden van zo’n maaltijd kost dan wat meer tijd, energie en moeite. Daar heeft een mens niet altijd zin in. Soms wil je gewoon simpel eten, zonder gedoe. Laatst kwam ik thuis van een begrafenis en ik had behoefte aan een eenvoudige, troost biedende maaltijdsoep. Iets dat ik kon maken met wat ik al in huis had. Het werd deze misosoep.

Dit misosoep-recept is ongetwijfeld een van mijn simpelste recepten. Het staat in een kwartier op tafel. Het enige ietwat exotische ingrediënt is de miso, maar dat is tegenwoordig bij de meeste supermarkten wel te krijgen. In de natuurvoedingswinkel of de toko verkopen ze dit uiteraard ook. Het is lang houdbaar, dus handig om in huis te hebben.

Miso: Wikipedia zegt er het volgende over: “Miso (Japans: みそ of 味噌) of misopasta is een Japanse gefermenteerde sojabonenpasta. Het is een traditioneel condiment uit de Japanse keuken dat wordt vervaardigd door het fermenteren van sojabonen met zout en koji (de schimmel Aspergillus oryzae) en soms rijst, gerst, zeewier of andere ingrediënten. Het resultaat is een dikke pasta die gebruikt wordt voor sauzen, het inleggen van groenten of om te mengen met dashi tot misosoep (味噌汁). Vanwege de grote hoeveelheid proteïne, vitaminen en mineralen speelde miso een belangrijke rol in de voedingsleer in het feodale Japan (1185-1603). Miso is nog steeds wijdverbreid in Japan, zowel in de traditionele als de moderne keuken. Bovendien is er wereldwijde belangstelling ontstaan voor dit condiment.”

Ingrediënten misosoep, voor twee personen als maaltijdsoep of voor vier als voorgerecht:

½ blok tofu, in blokjes gesneden (of net iets meer)
Groente: soort en hoeveelheid naar keuze, bijvoorbeeld een nasi/bami pakket of soepgroenten
Een flinke schep miso (ongeveer 1 afgestreken kleine eetlepel per bord soep)
Een stukje gember, geraspt of heel fijn gesneden
1 teen knoflook, uit de pers of heel fijn gesneden
Water
Per persoon een klein scheutje sesamolie
Per persoon een klein scheutje Japanse sojasaus
Voor de garnering peterselie, verse koriander of lente-ui, gesneden.

De bereidingswijze is erg eenvoudig: Doe alle ingrediënten t/m de knoflook in een soeppan met 1 liter water en breng aan de kook. Kook ca. 10 minuten of tot de groente gaar is. Gebruik je een nasi/bamipakket met taugé, probeer dan de taugé apart te houden en alleen de laatste minuut mee te koken, dan blijft deze knapperig. Verdeel de soep over borden of kommen, en garneer met een scheutje sesamolie, een scheutje sojasaus, en wat peterselie, koriander of lente-ui.

Twee andere recepten voor misosoep – met zeewier en paddenstoelen – vind je hier: https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhistisch-leven/recepten/133142-kenchinjiru-japanse-maaltijdsoep-2/.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#japansekeuken #misosoep #paddenstoelen #zeewier

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2025-03-29 · 11:12 UTC

Soms plaats ik hier ingewikkelde recepten met – al dan niet moeilijk verkrijgbare – ingrediënten die dienen te worden gemarineerd, voorgebakken, of anderszins voorbewerkt. Het bereiden van zo’n maaltijd kost dan wat meer tijd, energie en moeite. Daar heeft een mens niet altijd zin in. Soms wil je gewoon simpel eten, zonder gedoe. Laatst kwam ik thuis van een begrafenis en ik had behoefte aan een eenvoudige, troost biedende maaltijdsoep. Iets dat ik kon maken met wat ik al in huis had. Het werd deze misosoep.

Dit misosoep-recept is ongetwijfeld een van mijn simpelste recepten. Het staat in een kwartier op tafel. Het enige ietwat exotische ingrediënt is de miso, maar dat is tegenwoordig bij de meeste supermarkten wel te krijgen. In de natuurvoedingswinkel of de toko verkopen ze dit uiteraard ook. Het is lang houdbaar, dus handig om in huis te hebben.

Miso: Wikipedia zegt er het volgende over: “Miso (Japans: みそ of 味噌) of misopasta is een Japanse gefermenteerde sojabonenpasta. Het is een traditioneel condiment uit de Japanse keuken dat wordt vervaardigd door het fermenteren van sojabonen met zout en koji (de schimmel Aspergillus oryzae) en soms rijst, gerst, zeewier of andere ingrediënten. Het resultaat is een dikke pasta die gebruikt wordt voor sauzen, het inleggen van groenten of om te mengen met dashi tot misosoep (味噌汁). Vanwege de grote hoeveelheid proteïne, vitaminen en mineralen speelde miso een belangrijke rol in de voedingsleer in het feodale Japan (1185-1603). Miso is nog steeds wijdverbreid in Japan, zowel in de traditionele als de moderne keuken. Bovendien is er wereldwijde belangstelling ontstaan voor dit condiment.”

Ingrediënten misosoep, voor twee personen als maaltijdsoep of voor vier als voorgerecht:

½ blok tofu, in blokjes gesneden (of net iets meer)
Groente: soort en hoeveelheid naar keuze, bijvoorbeeld een nasi/bami pakket of soepgroenten
Een flinke schep miso (ongeveer 1 afgestreken kleine eetlepel per bord soep)
Een stukje gember, geraspt of heel fijn gesneden
1 teen knoflook, uit de pers of heel fijn gesneden
Water
Per persoon een klein scheutje sesamolie
Per persoon een klein scheutje Japanse sojasaus
Voor de garnering peterselie, verse koriander of lente-ui, gesneden.

De bereidingswijze is erg eenvoudig: Doe alle ingrediënten t/m de knoflook in een soeppan met 1 liter water en breng aan de kook. Kook ca. 10 minuten of tot de groente gaar is. Gebruik je een nasi/bamipakket met taugé, probeer dan de taugé apart te houden en alleen de laatste minuut mee te koken, dan blijft deze knapperig. Verdeel de soep over borden of kommen, en garneer met een scheutje sesamolie, een scheutje sojasaus, en wat peterselie, koriander of lente-ui.

Twee andere recepten voor misosoep – met zeewier en paddenstoelen – vind je hier: https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhistisch-leven/recepten/133142-kenchinjiru-japanse-maaltijdsoep-2/.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

B’eter Cucina povera – Italiaanse ‘arme keuken’ (2): minestrone

#zeewier #paddenstoelen #misosoep #japansekeuken

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2025-02-08 · 11:12 UTC

Een lezeres merkte vorige week op dat sommige ingrediënten van de ‘cucina povera’ allesbehalve goedkoop zijn, en dat is helemaal waar. De tijden zijn veranderd. Vroeger aten de rijken in Italië maar ook daarbuiten wild en gevogelte, en veel vlees. De armen daarentegen aten vooral pasta, polenta (van maismeel gemaakt), gnocchi (van aardappelen gemaakt), rijst, bonen en andere peulvruchten, met daarnaast wat ze in de moestuin, het bos of de zee aantroffen. Tegenwoordig lijkt het haast wel andersom: door de intensieve veehouderij en het hele amorele dierlijke productie- en consumptiesysteem waarbij mens en dier worden uitgebuit en de aarde wordt leeggeroofd, is vlees goedkoop geworden en voor iedere portemonnee bereikbaar. De ‘cucina povera’ daarentegen wordt tegenwoordig geserveerd in toprestaurants waar men ‘pasta aglio e olio’ kan bestellen, letterlijk pasta met knoflook en olie en dat is het ook, risotto met bospaddenstoelen, gnocchi, enzovoort. De prijs van een flesje balsamicoazijn is in dezelfde range als die van een fles wijn. Voor de prijs van een pakje belugalinzen kun je een schaal hamburgers, speklappen of kipfilet kopen.

Iets dergelijks zie je ook buiten de keuken. Vroeger hadden arme mensen rieten daken, omdat ze zich geen dakpannen konden veroorloven, tegenwoordig zijn rieten daken iets voor een villawijk.

Terug naar de ‘cucina povera’. Uiteraard werd er geen voedsel verspild en gingen alle restjes op, bijvoorbeeld als vulling voor ravioli of tortellini, of in de soep. Zo’n soep met van alles en nog wat er in heet minestrone. In een minestrone zit meestal iets van peulvruchten, pasta en/of rijst. Het is een echte maaltijdsoep.

Na ons etentje met vrienden hadden we ook allerlei restjes, ook restjes pastadeeg die overgebleven waren van de ravioli en gevulde pastabuisjes die mijn dochter had gemaakt. Het deeg was al uitgerold, het waren de randjes die waren overgebleven na het uitsteken van de vormpjes. In de kast vond ik nog een blik witte canellinibonen, en er waren geroosterde kerstomaten uit de oven met olijfolie en balsamicoazijn. Verder waren er verse kruiden, zoals basilicum en peterselie, salie en rozemarijn. Dit alles ging in de minestrone, samen met andere ingrediënten die in huis waren, al dan niet over van het etentje.

Ingrediënten minestrone – de hoeveelheden kun je zelf bepalen, het komt niet zo nauw

Scheutje olijfolie
Ui, gesnipperd
Wortel, in blokjes
Bleekselderij, in stukjes
Paprika’s, in stukjes
Iets van tomaten, vers of uit blik of pak: passata, blokjes, hele tomaten in blik
Iets van pasta, in ons geval de restjes pastadeeg die over waren (of restje rijst)
Iets van peulvruchten, uit blik of vers gekookt – witte bonen passen het beste in de minestrone
Verse of gedroogde kruiden: tijm, salie, rozemarijn, oregano, peterselie, lente-ui en/of basilicum
Restjes (soep)groente
Andere restjes die je kwijt wil die in een Italiaanse soep kunnen (pesto bijvoorbeeld)
Water met groentebouillontablet
Zout en peper

Maak de soep door de ui, wortel, bleekselderij en paprika te fruiten in de olijfolie. Voeg dan alle overige ingrediënten toe behalve de pasta en verse groene kruiden als peterselie, lente-ui en basilicum. Verse pasta hoeft maar een paar minuten te koken dus bewaar deze even tot alles bijna gaar is. Kook de soep ca. 10 minuten, voeg dan de pasta toe en kook tot ook deze gaar is. Breng op smaak met zout en peper. Garneer met de verse kruiden en eventueel nog een scheutje olijfolie.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#armeKeuken #intensieveVeehouderij #Italiaanse #leegrovenAarde #mensEnDierWordenUitgebuit #minestrone #rijkEnArm #vleesEnPasta
#armeKeuken #intensieveVeehouderij #Italiaanse #leegrovenAarde #mensEnDierWordenUitgebuit #minestrone #rijkEnArm #vleesEnPasta

#armekeuken #intensieveveehouderij #italiaanse #leegrovenaarde #mensendierwordenuitgebuit #minestrone

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2025-02-08 · 11:12 UTC

B’eter Cucina povera – Italiaanse ‘arme keuken’ (2): minestrone

Een lezeres merkte vorige week op dat sommige ingrediënten van de ‘cucina povera’ allesbehalve goedkoop zijn, en dat is helemaal waar. De tijden zijn veranderd. Vroeger aten de rijken in Italië maar ook daarbuiten wild en gevogelte, en veel vlees. De armen daarentegen aten vooral pasta, polenta (van maismeel gemaakt), gnocchi (van aardappelen gemaakt), rijst, bonen en andere peulvruchten, met daarnaast wat ze in de moestuin, het bos of de zee aantroffen. Tegenwoordig lijkt het haast wel andersom: door de intensieve veehouderij en het hele amorele dierlijke productie- en consumptiesysteem waarbij mens en dier worden uitgebuit en de aarde wordt leeggeroofd, is vlees goedkoop geworden en voor iedere portemonnee bereikbaar. De ‘cucina povera’ daarentegen wordt tegenwoordig geserveerd in toprestaurants waar men ‘pasta aglio e olio’ kan bestellen, letterlijk pasta met knoflook en olie en dat is het ook, risotto met bospaddenstoelen, gnocchi, enzovoort. De prijs van een flesje balsamicoazijn is in dezelfde range als die van een fles wijn. Voor de prijs van een pakje belugalinzen kun je een schaal hamburgers, speklappen of kipfilet kopen.

Iets dergelijks zie je ook buiten de keuken. Vroeger hadden arme mensen rieten daken, omdat ze zich geen dakpannen konden veroorloven, tegenwoordig zijn rieten daken iets voor een villawijk.

Terug naar de ‘cucina povera’. Uiteraard werd er geen voedsel verspild en gingen alle restjes op, bijvoorbeeld als vulling voor ravioli of tortellini, of in de soep. Zo’n soep met van alles en nog wat er in heet minestrone. In een minestrone zit meestal iets van peulvruchten, pasta en/of rijst. Het is een echte maaltijdsoep.

Na ons etentje met vrienden hadden we ook allerlei restjes, ook restjes pastadeeg die overgebleven waren van de ravioli en gevulde pastabuisjes die mijn dochter had gemaakt. Het deeg was al uitgerold, het waren de randjes die waren overgebleven na het uitsteken van de vormpjes. In de kast vond ik nog een blik witte canellinibonen, en er waren geroosterde kerstomaten uit de oven met olijfolie en balsamicoazijn. Verder waren er verse kruiden, zoals basilicum en peterselie, salie en rozemarijn. Dit alles ging in de minestrone, samen met andere ingrediënten die in huis waren, al dan niet over van het etentje.

Ingrediënten minestrone – de hoeveelheden kun je zelf bepalen, het komt niet zo nauw

Scheutje olijfolie
Ui, gesnipperd
Wortel, in blokjes
Bleekselderij, in stukjes
Paprika’s, in stukjes
Iets van tomaten, vers of uit blik of pak: passata, blokjes, hele tomaten in blik
Iets van pasta, in ons geval de restjes pastadeeg die over waren (of restje rijst)
Iets van peulvruchten, uit blik of vers gekookt – witte bonen passen het beste in de minestrone
Verse of gedroogde kruiden: tijm, salie, rozemarijn, oregano, peterselie, lente-ui en/of basilicum
Restjes (soep)groente
Andere restjes die je kwijt wil die in een Italiaanse soep kunnen (pesto bijvoorbeeld)
Water met groentebouillontablet
Zout en peper

Maak de soep door de ui, wortel, bleekselderij en paprika te fruiten in de olijfolie. Voeg dan alle overige ingrediënten toe behalve de pasta en verse groene kruiden als peterselie, lente-ui en basilicum. Verse pasta hoeft maar een paar minuten te koken dus bewaar deze even tot alles bijna gaar is. Kook de soep ca. 10 minuten, voeg dan de pasta toe en kook tot ook deze gaar is. Breng op smaak met zout en peper. Garneer met de verse kruiden en eventueel nog een scheutje olijfolie.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#armeKeuken #intensieveVeehouderij #Italiaanse #leegrovenAarde #mensEnDierWordenUitgebuit #minestrone #rijkEnArm #vleesEnPasta
#armeKeuken #intensieveVeehouderij #Italiaanse #leegrovenAarde #mensEnDierWordenUitgebuit #minestrone #rijkEnArm #vleesEnPasta

#vleesenpasta #rijkenarm #minestrone #mensendierwordenuitgebuit #leegrovenaarde #italiaanse

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2025-01-11 · 10:11 UTC

B’eter Nogmaals: erwtensoep

Rond oud en nieuw maak ik elk jaar een grote schaal aardappelsalade en een flinke pan erwtensoep. Iedereen kan op oudejaarsdag nemen wanneer hij of zij wil, en op nieuwjaarsdag hoef ik nooit te koken. Mijn aardappelsaladerecept heb ik vorige week al gedeeld (https://boeddhistischdagblad.nl/auteurs/231067-beter-aardappelsalade/). Deze week is de erwtensoep aan de beurt, al is dit niet de eerste keer dat ik over erwtensoep schrijf (zie https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhisme/201692-beter-moederdag/) – maar dat was een recept van Gea’s moeder uit de jaren ’50 en nu deel ik hier mijn eigen recept.

Grappige bijkomstigheid is dat ik voor de aardappelsalade en de erwtensoep vrijwel dezelfde boodschappenlijst gebruik. Beide recepten bevatten aardappels, wortel, ui, en knolselderij. Bij de salade gebruik ik doperwten en gaan er ook nog augurken en (plantaardige) mayonaise doorheen. Bij de soep gebruik ik spliterwten en bevat de boodschappenlijst ook nog prei en bladselderij. Wel zo efficiënt: de ene helft van de selderijknol kan door de salade, de andere helft door de soep. Een paar aardappelen, winterpenen en uien gaan door de salade, een paar door de soep. Oude vertrouwde Hollandse wintergroenten van eigen bodem. Luisterend naar de Top2000 zit ik op oudejaarsdag jaar in jaar uit in de keuken geduldig groente in blokjes te snijden: gekookte groente voor de salade en rauwe groente voor de soep. Het is weliswaar geen oud en nieuw meer, maar het is zeker wel erwtensoepweer!

Ooit gebruikte ik spek en/of rookworst voor de erwtensoep, en toen ik dat weg ging laten miste ik het wel. Plantaardige spekreepjes en plantaardige rookworst vond ik nooit zo’n succes. Inmiddels ben ik zo gewend aan de plantaardige versie van erwtensoep dat ik de smaak van spek en worst niet meer mis. Toch heb ik, ook omdat het leuk oogt en de soep een interessantere structuur geeft, op het laatst een klein beetje gebakken plantaardige spekreepjes bovenop gestrooid. Het oog wil ook wat.

Ingrediënten erwtensoep voor zo’n 10 borden:

500 g spliterwten
5 korrels piment, of een theelepel gemalen piment
10 korrels peper, of twee theelepels gemalen peper
3 laurierblaadjes
2-3 groentebouillonblokjes en ca. 2-3 l water
2 uien, gesnipperd
½ selderijknol, in blokjes
2 aardappels, geschild, in blokjes
1-2 winterpenen, geschild in blokjes
1 grote of 2 kleine preien, gewassen, in ringen
Scheutje olijfolie
Flinke hoeveelheid fijngesneden bladselderij en/of peterselie
Eventueel nog zout en royaal peper
eventueel aanvullen met plantaardige spekjes, gebakken in wat olijfolie, plantaardige (rook)worst, of croutons

Was de spliterwten en kijk ze na – vroeger controleerde men op steentjes, maar die ben ik de laatste 10-20 jaar niet meer tegengekomen tussen de peulvruchten. Kook ze in vers water, met bouillonblokjes, piment, peper en laurier, op een laag pitje tot ze zacht zijn, dit duurt ca. 30-45 minuten. Af en toe roeren om aanbranden te voorkomen. Voeg dan de aardappelblokjes en groenten toe. Ik doe dat in volgorde van kooktijd: ik begin met de ui, daarna achtereenvolgens de aardappels, winterpeen en selderij en als laatste de prei en de helft van de bladselderij. Kook na het toevoegen van de prei nog zo’n 10 minuten, dan is alle groente wel gaar. Roer af en toe om aanbranden te voorkomen. Voeg je alles in een keer toe, bijvoorbeeld als je kant-en-klare erwtensoepgroenten gebruikt, kook dan wat langer (20 minuten). Als de soep te dik wordt, voeg dan water toe. Proef of de soep zout genoeg is en voeg eventueel nog wat zout toe. Omdat een vegetarische erwtensoep vrijwel geen vet bevat en dat misschien ook wel verantwoordelijk is voor het smaakverschil met de niet-vegetarische versie, voeg ik tegenwoordig een scheut olijfolie toe. Bak als je plantaardige spekjes gebruikt deze even apart in een koekenpan met olijfolie – niet meekoken met de soep. Garneer de soep met wat peper, plantaardige spekreepjes, fijngesneden bladselderij en/of peterselie. De soep is vaak de volgende dag nog lekkerder. Voeg eventueel wat water toe bij het opwarmen.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#erwtensoep #Top2000
#erwtensoep #Top2000

#erwtensoep #top2000

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2025-01-11 · 10:11 UTC

B’eter Nogmaals: erwtensoep

Rond oud en nieuw maak ik elk jaar een grote schaal aardappelsalade en een flinke pan erwtensoep. Iedereen kan op oudejaarsdag nemen wanneer hij of zij wil, en op nieuwjaarsdag hoef ik nooit te koken. Mijn aardappelsaladerecept heb ik vorige week al gedeeld (https://boeddhistischdagblad.nl/auteurs/231067-beter-aardappelsalade/). Deze week is de erwtensoep aan de beurt, al is dit niet de eerste keer dat ik over erwtensoep schrijf (zie https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhisme/201692-beter-moederdag/) – maar dat was een recept van Gea’s moeder uit de jaren ’50 en nu deel ik hier mijn eigen recept.

Grappige bijkomstigheid is dat ik voor de aardappelsalade en de erwtensoep vrijwel dezelfde boodschappenlijst gebruik. Beide recepten bevatten aardappels, wortel, ui, en knolselderij. Bij de salade gebruik ik doperwten en gaan er ook nog augurken en (plantaardige) mayonaise doorheen. Bij de soep gebruik ik spliterwten en bevat de boodschappenlijst ook nog prei en bladselderij. Wel zo efficiënt: de ene helft van de selderijknol kan door de salade, de andere helft door de soep. Een paar aardappelen, winterpenen en uien gaan door de salade, een paar door de soep. Oude vertrouwde Hollandse wintergroenten van eigen bodem. Luisterend naar de Top2000 zit ik op oudejaarsdag jaar in jaar uit in de keuken geduldig groente in blokjes te snijden: gekookte groente voor de salade en rauwe groente voor de soep. Het is weliswaar geen oud en nieuw meer, maar het is zeker wel erwtensoepweer!

Ooit gebruikte ik spek en/of rookworst voor de erwtensoep, en toen ik dat weg ging laten miste ik het wel. Plantaardige spekreepjes en plantaardige rookworst vond ik nooit zo’n succes. Inmiddels ben ik zo gewend aan de plantaardige versie van erwtensoep dat ik de smaak van spek en worst niet meer mis. Toch heb ik, ook omdat het leuk oogt en de soep een interessantere structuur geeft, op het laatst een klein beetje gebakken plantaardige spekreepjes bovenop gestrooid. Het oog wil ook wat.

Ingrediënten erwtensoep voor zo’n 10 borden:

500 g spliterwten
5 korrels piment, of een theelepel gemalen piment
10 korrels peper, of twee theelepels gemalen peper
3 laurierblaadjes
2-3 groentebouillonblokjes en ca. 2-3 l water
2 uien, gesnipperd
½ selderijknol, in blokjes
2 aardappels, geschild, in blokjes
1-2 winterpenen, geschild in blokjes
1 grote of 2 kleine preien, gewassen, in ringen
Scheutje olijfolie
Flinke hoeveelheid fijngesneden bladselderij en/of peterselie
Eventueel nog zout en royaal peper
eventueel aanvullen met plantaardige spekjes, gebakken in wat olijfolie, plantaardige (rook)worst, of croutons

Was de spliterwten en kijk ze na – vroeger controleerde men op steentjes, maar die ben ik de laatste 10-20 jaar niet meer tegengekomen tussen de peulvruchten. Kook ze in vers water, met bouillonblokjes, piment, peper en laurier, op een laag pitje tot ze zacht zijn, dit duurt ca. 30-45 minuten. Af en toe roeren om aanbranden te voorkomen. Voeg dan de aardappelblokjes en groenten toe. Ik doe dat in volgorde van kooktijd: ik begin met de ui, daarna achtereenvolgens de aardappels, winterpeen en selderij en als laatste de prei en de helft van de bladselderij. Kook na het toevoegen van de prei nog zo’n 10 minuten, dan is alle groente wel gaar. Roer af en toe om aanbranden te voorkomen. Voeg je alles in een keer toe, bijvoorbeeld als je kant-en-klare erwtensoepgroenten gebruikt, kook dan wat langer (20 minuten). Als de soep te dik wordt, voeg dan water toe. Proef of de soep zout genoeg is en voeg eventueel nog wat zout toe. Omdat een vegetarische erwtensoep vrijwel geen vet bevat en dat misschien ook wel verantwoordelijk is voor het smaakverschil met de niet-vegetarische versie, voeg ik tegenwoordig een scheut olijfolie toe. Bak als je plantaardige spekjes gebruikt deze even apart in een koekenpan met olijfolie – niet meekoken met de soep. Garneer de soep met wat peper, plantaardige spekreepjes, fijngesneden bladselderij en/of peterselie. De soep is vaak de volgende dag nog lekkerder. Voeg eventueel wat water toe bij het opwarmen.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#erwtensoep #Top2000
#erwtensoep #Top2000

#top2000 #erwtensoep

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2024-11-30 · 09:10 UTC

B’eter: Soep met citroengras, limoenblad en kokos

De eerste keer dat ik limoenblad proefde moet in 2014 geweest zijn, in het European Institute of Applied Buddhism (EIAB) in Waldbröl, Duitsland. Ik was er voor de Nederlandstalige retraite met Thich Nhat Hanh. Één van zijn laatste, want kort daarna werd hij getroffen door een zware hersenbloeding. Het was mijn eerste en tegelijkertijd laatste retraite met Thich Nhat Hanh. Gelukkig zijn veel van zijn lezingen opgenomen en voor iedereen toegankelijk gemaakt. Onder meer op de website https://tnhaudio.org/, op de website van Plum Village (https://plumvillage.org) en in de Plum Village App. Ook op Youtube is veel te vinden. Zoek bijvoorbeeld op #thichnhathanh. Wat een rijkdom!

Maar ik dwaal af. Ik wilde het hier hebben over limoenblad. Ik heb toen in Waldbröl niet alleen genoten van de retraite en de lezingen van Thich Nhat Hanh, maar ook van het eten, met veel gember, citroengras en limoenblad. Heerlijk, Vietnamees, plantaardig. Eenmaal thuis wilde ik dat ook proberen, en ik heb in 2014 al eerder geschreven over het recept van vandaag (https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhistisch-leven/33704-vietnamese-soep-met-citroengras-en-shiitake/) maar omdat dat al meer dan tien jaar geleden is dacht ik dat ik dit recept wel weer even van stal kon halen. Maar ik dwaal weer af.

Limoenblad: heerlijk. Vers limoenblad is moeilijk te krijgen, er bestaat gelukkig ook diepvries of gedroogd limoenblad. Ik bedacht dat ik wel een limoenplant of boompje in de keuken op de vensterbank wilde hebben zodat ik af en toe verse blaadjes kon oogsten. Maar er was een probleem: de limoenen die bij ons in de winkels liggen hebben nooit pitten. Ik heb heel wat limoenen gecontroleerd op pitten, maar nee hoor, niks, nergens. Toen wij in 2019 met ons gezin naar Maleisië op vakantie gingen, bleek dat daar de limoenen wél pitten hadden. Ik verzamelde een paar pitten en smokkelde ze mee naar huis. Thuis werden de pitten in een bloempot met aarde gestopt en vertroeteld, met als gevolg dat ik nu de trotse eigenaar ben van vier limoenboompjes. Toen ik de tijd rijp vond om wat limoenblad te oogsten en te gebruiken, volgde een grote teleurstelling. De bladeren van mijn limoenboompjes smaakten niet naar limoenblad! Wat blijkt:limoenblad is het blad van de djeroek poeroet of kaffirlimoen, een citrusboom die inheems is op het Indonesische eiland Soembawa. Onze limoen heeft als wetenschappelijke naam Citrus aurantiifolia, maar limoenblad komt van de Citrus hystrix en dat is een heel andere soort, met wrattige vruchten. Dus nu zit ik met mijn vier limoenboompjes. Ik ga voor drie van de vier een goed tehuis zoeken, en wie weet kan ik ooit nog limoenen grootbrengen op de vensterbank?

De op de kloosters in de Plum Village traditie geïnspireerde soep maak je als volgt.

Ingrediënten (voor 4 personen als maaltijdsoep, 8 personen als voorgerecht, of 12-16 personen als onderdeel van een potluck):

verse gember, ongeveer een stuk van 4 cm lang
verse laos, ongeveer een stuk van 3 cm lang (gedroogde mag ook)
twee grote stengels citroengras
1 chilipeper, haal als je niet van pittig houdt de zaden er uit
twee bouillonblokjes
10 gedroogde shiitakes, geweekt in water
3 grote wortels of 6 kleinere
Eventueel 2 aardappelen in blokjes , als je dit als maaltijdsoep maakt
½ spitskool 1 prei of andere groente naar keuze
10 gedroogde limoenbladeren, of 5 verse of diepvries
Een blik kokosmelk of een half blok santen
verse koriander, peterselie en/of lente-ui om te garneren

Breng anderhalf liter water aan de kook in een soeppan. Haal de buitenste, harde bladeren van het citroengras. Was en snij de gember, laos, chilipeper en citroengras in stukjes, plet eventueel met een groot mes het citroengras voor extra smaak. Doe de stukken gember, laos, chilipeper en citroengras in de soeppan met de shiitake paddenstoelen met hun weekwater en de helft van de limoenbladeren en los de bouillonblokjes er in op. Breng het water opnieuw aan de kook, zet het vuur laag en trek er in minimaal 30 minuten een bouillon van. Zeef de bouillon, de kruiden gebruik je niet meer. Zelf heb ik er nog een keer bouillon van getrokken en dat later aan de soep toegevoegd, toen die wat te dik was.

Schil of boen de wortels (en aardappels) en snij de groentes in stukken. Snij eventueel shiitakes in stukken en verwijder eventueel harde stukjes steel. Voeg alles met de overgebleven limoenbladeren toe aan de bouillon en breng alles opnieuw aan de kook. Laat alles minstens 10 minuten op laag vuur gaar koken. Roer de kokosmelk of santen door de soep, laat de soep nog even doorkoken – controleer of alles gaar is. Zet het vuur uit en breng de soep eventueel nog verder op smaak met zout en peper, en fijngesneden koriander, peterselieblad en/of lente-ui. Of serveer die los erbij.

Deze pan soep ging mee naar een weekend met de OIAG, de Orde van Interzijn Aspiranten en Kennismakers Groep. Het was natuurlijk niet de bedoeling om in zo’n weekend uitgebreid foto’s te maken van mijn eten, dus ik heb slechts onopvallend een snel kiekje gemaakt van mijn bord. Het was een potluck maaltijd waarvoor alle deelnemers aan het weekend iets hadden meegenomen. Alles plantaardig. Heerlijk. In gedachten was ik weer even terug in 2014, in Waldbröl, op het EIAB.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#EuropeanInstituteOfAppliedBuddhism #Limoenblad #limoenbladEnKokos #SoepMetCitroengras #ThichNhatHanh #thichnhathanh
#EuropeanInstituteOfAppliedBuddhism #Limoenblad #limoenbladEnKokos #SoepMetCitroengras #ThichNhatHanh #thichnhathanh

#europeaninstituteofappliedbuddhism #limoenblad #limoenbladenkokos #soepmetcitroengras #thichnhathanh

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2024-11-30 · 09:10 UTC

B’eter: Soep met citroengras, limoenblad en kokos

De eerste keer dat ik limoenblad proefde moet in 2014 geweest zijn, in het European Institute of Applied Buddhism (EIAB) in Waldbröl, Duitsland. Ik was er voor de Nederlandstalige retraite met Thich Nhat Hanh. Één van zijn laatste, want kort daarna werd hij getroffen door een zware hersenbloeding. Het was mijn eerste en tegelijkertijd laatste retraite met Thich Nhat Hanh. Gelukkig zijn veel van zijn lezingen opgenomen en voor iedereen toegankelijk gemaakt. Onder meer op de website https://tnhaudio.org/, op de website van Plum Village (https://plumvillage.org) en in de Plum Village App. Ook op Youtube is veel te vinden. Zoek bijvoorbeeld op #thichnhathanh. Wat een rijkdom!

Maar ik dwaal af. Ik wilde het hier hebben over limoenblad. Ik heb toen in Waldbröl niet alleen genoten van de retraite en de lezingen van Thich Nhat Hanh, maar ook van het eten, met veel gember, citroengras en limoenblad. Heerlijk, Vietnamees, plantaardig. Eenmaal thuis wilde ik dat ook proberen, en ik heb in 2014 al eerder geschreven over het recept van vandaag (https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhistisch-leven/33704-vietnamese-soep-met-citroengras-en-shiitake/) maar omdat dat al meer dan tien jaar geleden is dacht ik dat ik dit recept wel weer even van stal kon halen. Maar ik dwaal weer af.

Limoenblad: heerlijk. Vers limoenblad is moeilijk te krijgen, er bestaat gelukkig ook diepvries of gedroogd limoenblad. Ik bedacht dat ik wel een limoenplant of boompje in de keuken op de vensterbank wilde hebben zodat ik af en toe verse blaadjes kon oogsten. Maar er was een probleem: de limoenen die bij ons in de winkels liggen hebben nooit pitten. Ik heb heel wat limoenen gecontroleerd op pitten, maar nee hoor, niks, nergens. Toen wij in 2019 met ons gezin naar Maleisië op vakantie gingen, bleek dat daar de limoenen wél pitten hadden. Ik verzamelde een paar pitten en smokkelde ze mee naar huis. Thuis werden de pitten in een bloempot met aarde gestopt en vertroeteld, met als gevolg dat ik nu de trotse eigenaar ben van vier limoenboompjes. Toen ik de tijd rijp vond om wat limoenblad te oogsten en te gebruiken, volgde een grote teleurstelling. De bladeren van mijn limoenboompjes smaakten niet naar limoenblad! Wat blijkt:limoenblad is het blad van de djeroek poeroet of kaffirlimoen, een citrusboom die inheems is op het Indonesische eiland Soembawa. Onze limoen heeft als wetenschappelijke naam Citrus aurantiifolia, maar limoenblad komt van de Citrus hystrix en dat is een heel andere soort, met wrattige vruchten. Dus nu zit ik met mijn vier limoenboompjes. Ik ga voor drie van de vier een goed tehuis zoeken, en wie weet kan ik ooit nog limoenen grootbrengen op de vensterbank?

De op de kloosters in de Plum Village traditie geïnspireerde soep maak je als volgt.

Ingrediënten (voor 4 personen als maaltijdsoep, 8 personen als voorgerecht, of 12-16 personen als onderdeel van een potluck):

verse gember, ongeveer een stuk van 4 cm lang
verse laos, ongeveer een stuk van 3 cm lang (gedroogde mag ook)
twee grote stengels citroengras
1 chilipeper, haal als je niet van pittig houdt de zaden er uit
twee bouillonblokjes
10 gedroogde shiitakes, geweekt in water
3 grote wortels of 6 kleinere
Eventueel 2 aardappelen in blokjes , als je dit als maaltijdsoep maakt
½ spitskool 1 prei of andere groente naar keuze
10 gedroogde limoenbladeren, of 5 verse of diepvries
Een blik kokosmelk of een half blok santen
verse koriander, peterselie en/of lente-ui om te garneren

Breng anderhalf liter water aan de kook in een soeppan. Haal de buitenste, harde bladeren van het citroengras. Was en snij de gember, laos, chilipeper en citroengras in stukjes, plet eventueel met een groot mes het citroengras voor extra smaak. Doe de stukken gember, laos, chilipeper en citroengras in de soeppan met de shiitake paddenstoelen met hun weekwater en de helft van de limoenbladeren en los de bouillonblokjes er in op. Breng het water opnieuw aan de kook, zet het vuur laag en trek er in minimaal 30 minuten een bouillon van. Zeef de bouillon, de kruiden gebruik je niet meer. Zelf heb ik er nog een keer bouillon van getrokken en dat later aan de soep toegevoegd, toen die wat te dik was.

Schil of boen de wortels (en aardappels) en snij de groentes in stukken. Snij eventueel shiitakes in stukken en verwijder eventueel harde stukjes steel. Voeg alles met de overgebleven limoenbladeren toe aan de bouillon en breng alles opnieuw aan de kook. Laat alles minstens 10 minuten op laag vuur gaar koken. Roer de kokosmelk of santen door de soep, laat de soep nog even doorkoken – controleer of alles gaar is. Zet het vuur uit en breng de soep eventueel nog verder op smaak met zout en peper, en fijngesneden koriander, peterselieblad en/of lente-ui. Of serveer die los erbij.

Deze pan soep ging mee naar een weekend met de OIAG, de Orde van Interzijn Aspiranten en Kennismakers Groep. Het was natuurlijk niet de bedoeling om in zo’n weekend uitgebreid foto’s te maken van mijn eten, dus ik heb slechts onopvallend een snel kiekje gemaakt van mijn bord. Het was een potluck maaltijd waarvoor alle deelnemers aan het weekend iets hadden meegenomen. Alles plantaardig. Heerlijk. In gedachten was ik weer even terug in 2014, in Waldbröl, op het EIAB.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#EuropeanInstituteOfAppliedBuddhism #Limoenblad #limoenbladEnKokos #SoepMetCitroengras #ThichNhatHanh #thichnhathanh
#EuropeanInstituteOfAppliedBuddhism #Limoenblad #limoenbladEnKokos #SoepMetCitroengras #ThichNhatHanh #thichnhathanh

#thichnhathanh #soepmetcitroengras #limoenbladenkokos #limoenblad #europeaninstituteofappliedbuddhism

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2025-01-20 · 10:11 UTC

Menno – ze leven nog

De volgende enigszins voor het BD bewerkte tekst is een passage uit de autobiografie van Dharmapelgrim. De eerste kinderjaren slaan we nu even over, hoewel ook deze jaren in het naoorlogse Duitsland (moffenjong!) van invloed zijn geweest op zijn ontwikkeling. In deze bijdrage is de hoofdpersoon 7 jaar.

Ze leven nog

(Zaandam) Zeker één keer in de week loopt of fietst Menno naar zijn opa en oma op de Zuiddijk. Dan koopt hij eerst voor vijf cent een zak koekkruimels bij de bakkerszaak aan het einde van de smalle Vinkenstraat, zodat hij onderweg iets te snaaien heeft. Na de bioscoop aan het einde van de Vinkenstraat komt hij langs de bioscoop op de Dam. Hij bekijkt daar alle plaatjes van de films die er draaien.

Na de Wilhelminabrug gaat het helemaal via de Prins Hendrikkade naar het fietspontje dat eindeloos rondjes vaart op de Zaan: Prins Hendrikkade, eiland, Havenstraat, Bleekerstraat – zijn bestemming – en dan weer terug naar de Prins Hendrikkade. Menno geniet iedere keer opnieuw van het tochtje, en daarom gaat hij regelmatig een extra rondje mee. Via de Bleekerstraat loopt Menno naar de zaak van opa. Hij herkent de zaak aan de rood–witte stok aan de gevel en de fors uitgevallen betonnen opstap voor de deur. Achter de twee kappersstoelen langs loopt hij naar woonhuis achterin. Omdat de woning tegen de dijk aan is gebouwd, bevindt de woonkamer zich hoog boven de tuin.

Oma zit achter de tafel aardappels te schillen. Verrast haar kleinzoon te zien, steekt ze een arm uit en trekt hem naar zich toe, voor de gebruikelijke natte zoen.

“Blijf je eten?” vraagt ze.

“Wat eten we dan?” is Menno’s wedervraag, want eerlijk is eerlijk, niet alles uit de keuken van oma Prins vindt hij even lekker.

“Aal,” antwoordt ze. “Arie is langs geweest, en hij heeft er meer dan genoeg gebracht. Ga maar kijken… ze staan beneden.”

Oom Arie, de oudste halfbroer van zijn vader heeft een vishandel, en schuift zijn stiefmoeder regelmatig wat toe, vooral op zaterdagmiddag.

In een teil met water kronkelen lange, dunne, slijmerige alen als een witgrijze massa door en over elkaar. Ze leven nog, daar bestaat geen enkele twijfel over. Gebiologeerd staart Menno naar het geheel, om vervolgens zijn hand in de teil te steken. De kluwen vis voelt koud en glad aan.

Dan komt oma. Ze pakt de teil op, en gaat ermee de trap op, naar de keuken boven. Menno volgt haar. Een voor één haalt oma de alen uit de teil, legt de vissen op een houten snijplank en snijdt ze de kop af. Tot Menno ’s stomme verbazing lijken de van elkaar losgesneden koppen en lijven afzonderlijk voort te leven. De bekjes blijven open en dicht gaan, net als de kieuwen, en de lange lijven kronkelen gewoon door.

“Ze leven nog.” roept hij vol afgrijzen en medelijden.

“Ze zijn hartstikke dood.” beweert oma stellig. “Ze voelen niks meer. Wat je ziet zijn stuipen ….Blijf je nou eten of niet?”

“Ja…,” antwoordt Menno aarzelend, omdat hij eigenlijk geen ‘nee’ durft zeggen, uit vrees dat oma hem dan kinderachtig vindt.

Bovendien mogen onthoofde alen best zielig zijn, ze zijn ook erg lekker.

“Weten ze dat in de Vinkenstraat?”

“Ik moet voor donker thuis zijn …,” antwoordt Menno naar waarheid.

Oma Prins kijkt hem aan terwijl ze gewoon doorgaat met alen onthoofden. “Dan moet je hier om zeven uur weg.”

Oma snijdt de dieren helemaal open en haalt de ingewanden eruit. De hartjes kloppen nog. De verminkte lijven blijven zelfs kronkelen terwijl de pan al op het vuur staat. Zouden ze echt niets voelen? Het water dampt al wanneer er eindelijk geen bewegingen meer te zien zijn.

Menno concludeert dat alle vissen in ieder geval halfdood moeten zijn geweest toen ze de pan in gingen en dus ook half levend zijn gekookt. Maar eenmaal helemaal dood smaken ze verrukkelijk bij de kruimige aardappels, de worteltjes met snippers peterselie en de romige, zachtzure saus die oma op tafel zet.

De volledige biografie is op 24 december 2024 als e-book uitgebracht met ISBN nummer 978946512802. De fysieke uitgave volgt waarschijnlijk eind 2025.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#alen #autobiografieVanDharmapelgrim #dood #leven #Menno #oma #onthoofden
#alen #autobiografieVanDharmapelgrim #dood #leven #Menno #oma #onthoofden

#alen #autobiografievandharmapelgrim #dood #leven #menno #oma

Boeddhistisch Dagblad @[email protected] · 2025-01-20 · 10:11 UTC

Menno – ze leven nog

De volgende enigszins voor het BD bewerkte tekst is een passage uit de autobiografie van Dharmapelgrim. De eerste kinderjaren slaan we nu even over, hoewel ook deze jaren in het naoorlogse Duitsland (moffenjong!) van invloed zijn geweest op zijn ontwikkeling. In deze bijdrage is de hoofdpersoon 7 jaar.

Ze leven nog

(Zaandam) Zeker één keer in de week loopt of fietst Menno naar zijn opa en oma op de Zuiddijk. Dan koopt hij eerst voor vijf cent een zak koekkruimels bij de bakkerszaak aan het einde van de smalle Vinkenstraat, zodat hij onderweg iets te snaaien heeft. Na de bioscoop aan het einde van de Vinkenstraat komt hij langs de bioscoop op de Dam. Hij bekijkt daar alle plaatjes van de films die er draaien.

Na de Wilhelminabrug gaat het helemaal via de Prins Hendrikkade naar het fietspontje dat eindeloos rondjes vaart op de Zaan: Prins Hendrikkade, eiland, Havenstraat, Bleekerstraat – zijn bestemming – en dan weer terug naar de Prins Hendrikkade. Menno geniet iedere keer opnieuw van het tochtje, en daarom gaat hij regelmatig een extra rondje mee. Via de Bleekerstraat loopt Menno naar de zaak van opa. Hij herkent de zaak aan de rood–witte stok aan de gevel en de fors uitgevallen betonnen opstap voor de deur. Achter de twee kappersstoelen langs loopt hij naar woonhuis achterin. Omdat de woning tegen de dijk aan is gebouwd, bevindt de woonkamer zich hoog boven de tuin.

Oma zit achter de tafel aardappels te schillen. Verrast haar kleinzoon te zien, steekt ze een arm uit en trekt hem naar zich toe, voor de gebruikelijke natte zoen.

“Blijf je eten?” vraagt ze.

“Wat eten we dan?” is Menno’s wedervraag, want eerlijk is eerlijk, niet alles uit de keuken van oma Prins vindt hij even lekker.

“Aal,” antwoordt ze. “Arie is langs geweest, en hij heeft er meer dan genoeg gebracht. Ga maar kijken… ze staan beneden.”

Oom Arie, de oudste halfbroer van zijn vader heeft een vishandel, en schuift zijn stiefmoeder regelmatig wat toe, vooral op zaterdagmiddag.

In een teil met water kronkelen lange, dunne, slijmerige alen als een witgrijze massa door en over elkaar. Ze leven nog, daar bestaat geen enkele twijfel over. Gebiologeerd staart Menno naar het geheel, om vervolgens zijn hand in de teil te steken. De kluwen vis voelt koud en glad aan.

Dan komt oma. Ze pakt de teil op, en gaat ermee de trap op, naar de keuken boven. Menno volgt haar. Een voor één haalt oma de alen uit de teil, legt de vissen op een houten snijplank en snijdt ze de kop af. Tot Menno ’s stomme verbazing lijken de van elkaar losgesneden koppen en lijven afzonderlijk voort te leven. De bekjes blijven open en dicht gaan, net als de kieuwen, en de lange lijven kronkelen gewoon door.

“Ze leven nog.” roept hij vol afgrijzen en medelijden.

“Ze zijn hartstikke dood.” beweert oma stellig. “Ze voelen niks meer. Wat je ziet zijn stuipen ….Blijf je nou eten of niet?”

“Ja…,” antwoordt Menno aarzelend, omdat hij eigenlijk geen ‘nee’ durft zeggen, uit vrees dat oma hem dan kinderachtig vindt.

Bovendien mogen onthoofde alen best zielig zijn, ze zijn ook erg lekker.

“Weten ze dat in de Vinkenstraat?”

“Ik moet voor donker thuis zijn …,” antwoordt Menno naar waarheid.

Oma Prins kijkt hem aan terwijl ze gewoon doorgaat met alen onthoofden. “Dan moet je hier om zeven uur weg.”

Oma snijdt de dieren helemaal open en haalt de ingewanden eruit. De hartjes kloppen nog. De verminkte lijven blijven zelfs kronkelen terwijl de pan al op het vuur staat. Zouden ze echt niets voelen? Het water dampt al wanneer er eindelijk geen bewegingen meer te zien zijn.

Menno concludeert dat alle vissen in ieder geval halfdood moeten zijn geweest toen ze de pan in gingen en dus ook half levend zijn gekookt. Maar eenmaal helemaal dood smaken ze verrukkelijk bij de kruimige aardappels, de worteltjes met snippers peterselie en de romige, zachtzure saus die oma op tafel zet.

De volledige biografie is op 24 december 2024 als e-book uitgebracht met ISBN nummer 978946512802. De fysieke uitgave volgt waarschijnlijk eind 2025.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#alen #autobiografieVanDharmapelgrim #dood #leven #Menno #oma #onthoofden
#alen #autobiografieVanDharmapelgrim #dood #leven #Menno #oma #onthoofden

#onthoofden #oma #menno #leven #dood #autobiografievandharmapelgrim

Mediathekperlen.de @[email protected] · 2024-09-10 · 18:32 UTC

So ein Mann hätte große Karriereperspektiven in der Jungen Union: Parodien sind heikel. Das Original so gut zu kennen, das Aussehen, Ticks und Gewohnheiten, ein Selbstverständnis nachzuempfinden. In der Lage zu sein, über sich selbst hinauszuwachsen und auf all das spöttisch zu reagieren, und zwar auf eine Art und Weise, die dem Publikum das Gefühl gibt, ein Teil des Witzes zu sein. Kurz gesagt, das Ding sein und gleichzeitig seine Distanz zu ihm erklären.

#zdfneo #zdf #taz #satire #rudigervogler #pierreniney

Mediathekperlen.de @[email protected] · 2023-12-28 · 11:30 UTC

So ein Mann hätte große Karriereperspektiven in der Jungen Union: Parodien sind heikel. Das Original so gut zu kennen, das Aussehen, Ticks und Gewohnheiten, ein Selbstverständnis nachzuempfinden. In der Lage zu sein, über sich selbst hinauszuwachsen und auf all das spöttisch zu reagieren, und zwar auf eine Art und Weise, die dem Publikum das Gefühl gibt, ein Teil […]

#zdfneo #zdf #tele5 #taz #schlefaz #satire

Mediathekperlen.de @[email protected] · 2024-09-10 · 18:32 UTC

So ein Mann hätte große Karriereperspektiven in der Jungen Union: Parodien sind heikel. Das Original so gut zu kennen, das Aussehen, Ticks und Gewohnheiten, ein Selbstverständnis nachzuempfinden. In der Lage zu sein, über sich selbst hinauszuwachsen und auf all das spöttisch zu reagieren, und zwar auf eine Art und Weise, die dem Publikum das Gefühl gibt, ein Teil des Witzes zu sein. Kurz gesagt, das Ding sein und gleichzeitig seine Distanz zu ihm erklären.

#andreasresch #berenicebejo #fatoundiaye #film #frankreich #geheimdienste

Mediathekperlen.de @[email protected] · 2024-09-10 · 18:32 UTC

So ein Mann hätte große Karriereperspektiven in der Jungen Union: Parodien sind heikel. Das Original so gut zu kennen, das Aussehen, Ticks und Gewohnheiten, ein Selbstverständnis nachzuempfinden. In der Lage zu sein, über sich selbst hinauszuwachsen und auf all das spöttisch zu reagieren, und zwar auf eine Art und Weise, die dem Publikum das Gefühl gibt, ein Teil des Witzes zu sein. Kurz gesagt, das Ding sein und gleichzeitig seine Distanz zu ihm erklären.

#andreasresch #berenicebejo #fatoundiaye #film #frankreich #geheimdienste

Mediathekperlen.de @[email protected] · 2024-09-10 · 18:32 UTC