Search
1000 results for “Patryk_Tomkowski_”
-
In der Erforschung der neulateinischen Literatur nimmt die Uni Innsbruck international eine herausragende Rolle ein. Dieser Schwerpunkt wird nun mit der Bewilligung eines Spezialforschungsbereichs für Neulateinische Studien durch den @fwf weiter gestärkt.
Wir gratulieren dem Team um William M. Barton, Federica Rossetti, Florian Schaffenrath, Patryk Ryczkowski, Johanna Luggin und Martin Korenjak!
👉 https://www.uibk.ac.at/de/newsroom/2024/spezialforschungsbereich-fur-neulatein-bewilligt/
-
Ciekawe, czy kiedyś będzie się mówiło o #weryfikatorium tak, jak teraz się mówi o klubie Tfurców.
Gdyby sporządzić listę użytkowników forum, którzy potem zadebiutowali, byłaby dość długa.
Tylko w ostatnim czasie:
Olesia Ivchenko
Adrianna Filimonowicz ( @Adrianna )
Ewa Salwin
Ewelina StefańskaWcześniej, a wymieniam tylko te nazwiska, które jakoś kojarzę:
Witold Dworakowski
Bartek Biedrzycki
Patryk Fijałkowski
Jacek Łukawski
Dorota Pasek
Michał Stonawski
Magdalena Kopeć
Maria Dunkel
Anna Nieznaj
Tomasz Krzywik
Tomasz GnatDo tego użytkowniczki, które były na forum, ale w sumie szlifowały także warsztat poza nim:
Augusta Docher a. Beata Majewska
Barbara WysoczańskaNo i Małgorzata Garkowska @ithilhin
(Jestem też ja, hehe)
-
Blindead 23 – Deuterium Review By Dear HollowBlindead’s third album Affliction XXIX II MXMVI is one of the most underrated classics of the 2010s. The Polish band’s sound was bigger than its fanbase, tragically, but that didn’t stop them from releasing an ambitious concept album whose stars aligned in both sound and lyrical themes. Rooted in the enigmatic and mammoth style of post-metal, the grey world it painted with broad sludge brushstrokes portrayed the experiences and perceptions of a child with ASD: “The shape of a city stood in the grayness, like a charcoal drawing sketched across the waste” (“Dark and Gray”). Alongside titles like Amia Venera Landscape’s The Long Procession and Dirge’s Elysian Magnetic Fields, Blindead was included on a long list of post-metal deep cuts that lay below the decade’s surface.
In spite of the laziest band name, Blindead 23 is the reincarnation of the act, this time armed with a star-studded lineup. The core of long-time guitarist Mateusz Śmierzchalski (aka Havoc, former Behemoth guitarist from 2000-03) and vocalist Patryk Zwoliński, Blindead 23 is rounded out by drummer Pawel “Pavulon” Jaroszewicz (known for his time in Vltimas, Vader, and Decapitated) and guitarist Roger Öjersson (known for his time in Katatonia). After the relative fizzle of Blindead’s final post-metal/alt rock albums Absence and Ascension, and the outta left field punk swansong Niewiosna, Blindead 23 returns to its roots with a tried-and-true blend of post-metal hugeness and hardcore intensity, sounding right at home with the likes of Rosetta, Neurosis, and Mouth of the Architect. First LP Deuterium is a love song to post-metal, a welcome return that won’t turn too many heads – but it’s the riffiest and the dirgiest post-metal that is both overlong and extremely promising.
Blessedly, the Blindead 23’s riffs are truly a force of nature, amplified by Öjersson’s soulful trademark melodies. The opening “Immersion” suite offers you a front-and-center attack that showcases the intensity and range – chuggy riffs and ominous melodies collide in formidable intensity. The more intense portions take on a nearly mechanical, death metal-bordering heaviness thanks to choppy staccato chugs and cold atmospheric tricks (“Immersion II,” title track), while solos and cleans inject the necessary humanity to keep them from wallowing in industrial aloofness (“Immersion I” and “II,” “Wither,” title track). Other tracks happen upon a more hardcore-inspired approach, chaotic movements, and shifty rhythms recalling the likes of Black Sheep Wall and Knut (“Worst Laid Plans”), Jaroszewicz’s drums laying a foundation of shifting sands.
The fifty-four-minute runtime is both a blessing and a curse for Blindead 23: while it allows them the breath to explore all their facets, it drags on the slower moments to a snail’s crawl. While the more hypnotic and dirgelike pieces can be bolstered by an eerie atmosphere (“Immersion II”), they have the potential to drag on for way too long and rob the band of the intensity they have effectively established (“Wither”), and even good tracks can feel a few minutes too long (“Worst Laid Plans”). While range is the name of the game, a few tricks feel too out-of-left-field, such as the bluesy and twangy plucking or jazzy melodies (“Toward the Dark”) or a surprising optimism that clashes with the overall darkness of the debut (“You Are the Universe”). However, this is not Blindead – it’s Blindead 23 – and it’s better that a band explore all avenues instead of just playing it safe.
Deuterium is the sound of a band hungry for the return, but not to the way things were. Already, a revolving door of contributors make Deuterium a distinct sound compared to 2024 debut EP Vanishing, and it shows in a solid output that sounds like the veterans they are. While the inconsistency is jarring and the sprawl leads to the excessive runtime, individual star power with an immensity greater than the sum of its parts graces the Polish juggernaut in an exploration of all avenues. An embarrassment of riches awaits them. Deuterium may not be their magnum opus, but it’s the prelude for Blindead 23.
Rating: 3.0/5.0
#2026 #30 #AmiaVeneraLandscape #Apr26 #Behemoth #BlackSheepWall #Blindead #Blindead23 #DeathMetal #Decapitated #Deuterium #Dirge #Hardcore #Katatonia #Knut #MouthOfTheArchitect #Neurosis #PeacevilleRecords #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #Rosetta #SludgeMetal #Vader #Vltimas
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kb/s mp3
Label: Peaceville Records
Website: facebook.com/blindead23
Releases Worldwide: April 22nd, 2026 -
Blindead 23 – Deuterium Review By Dear HollowBlindead’s third album Affliction XXIX II MXMVI is one of the most underrated classics of the 2010s. The Polish band’s sound was bigger than its fanbase, tragically, but that didn’t stop them from releasing an ambitious concept album whose stars aligned in both sound and lyrical themes. Rooted in the enigmatic and mammoth style of post-metal, the grey world it painted with broad sludge brushstrokes portrayed the experiences and perceptions of a child with ASD: “The shape of a city stood in the grayness, like a charcoal drawing sketched across the waste” (“Dark and Gray”). Alongside titles like Amia Venera Landscape’s The Long Procession and Dirge’s Elysian Magnetic Fields, Blindead was included on a long list of post-metal deep cuts that lay below the decade’s surface.
In spite of the laziest band name, Blindead 23 is the reincarnation of the act, this time armed with a star-studded lineup. The core of long-time guitarist Mateusz Śmierzchalski (aka Havoc, former Behemoth guitarist from 2000-03) and vocalist Patryk Zwoliński, Blindead 23 is rounded out by drummer Pawel “Pavulon” Jaroszewicz (known for his time in Vltimas, Vader, and Decapitated) and guitarist Roger Öjersson (known for his time in Katatonia). After the relative fizzle of Blindead’s final post-metal/alt rock albums Absence and Ascension, and the outta left field punk swansong Niewiosna, Blindead 23 returns to its roots with a tried-and-true blend of post-metal hugeness and hardcore intensity, sounding right at home with the likes of Rosetta, Neurosis, and Mouth of the Architect. First LP Deuterium is a love song to post-metal, a welcome return that won’t turn too many heads – but it’s the riffiest and the dirgiest post-metal that is both overlong and extremely promising.
Blessedly, the Blindead 23’s riffs are truly a force of nature, amplified by Öjersson’s soulful trademark melodies. The opening “Immersion” suite offers you a front-and-center attack that showcases the intensity and range – chuggy riffs and ominous melodies collide in formidable intensity. The more intense portions take on a nearly mechanical, death metal-bordering heaviness thanks to choppy staccato chugs and cold atmospheric tricks (“Immersion II,” title track), while solos and cleans inject the necessary humanity to keep them from wallowing in industrial aloofness (“Immersion I” and “II,” “Wither,” title track). Other tracks happen upon a more hardcore-inspired approach, chaotic movements, and shifty rhythms recalling the likes of Black Sheep Wall and Knut (“Worst Laid Plans”), Jaroszewicz’s drums laying a foundation of shifting sands.
The fifty-four-minute runtime is both a blessing and a curse for Blindead 23: while it allows them the breath to explore all their facets, it drags on the slower moments to a snail’s crawl. While the more hypnotic and dirgelike pieces can be bolstered by an eerie atmosphere (“Immersion II”), they have the potential to drag on for way too long and rob the band of the intensity they have effectively established (“Wither”), and even good tracks can feel a few minutes too long (“Worst Laid Plans”). While range is the name of the game, a few tricks feel too out-of-left-field, such as the bluesy and twangy plucking or jazzy melodies (“Toward the Dark”) or a surprising optimism that clashes with the overall darkness of the debut (“You Are the Universe”). However, this is not Blindead – it’s Blindead 23 – and it’s better that a band explore all avenues instead of just playing it safe.
Deuterium is the sound of a band hungry for the return, but not to the way things were. Already, a revolving door of contributors make Deuterium a distinct sound compared to 2024 debut EP Vanishing, and it shows in a solid output that sounds like the veterans they are. While the inconsistency is jarring and the sprawl leads to the excessive runtime, individual star power with an immensity greater than the sum of its parts graces the Polish juggernaut in an exploration of all avenues. An embarrassment of riches awaits them. Deuterium may not be their magnum opus, but it’s the prelude for Blindead 23.
Rating: 3.0/5.0
#2026 #30 #AmiaVeneraLandscape #Apr26 #Behemoth #BlackSheepWall #Blindead #Blindead23 #DeathMetal #Decapitated #Deuterium #Dirge #Hardcore #Katatonia #Knut #MouthOfTheArchitect #Neurosis #PeacevilleRecords #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #Rosetta #SludgeMetal #Vader #Vltimas
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kb/s mp3
Label: Peaceville Records
Website: facebook.com/blindead23
Releases Worldwide: April 22nd, 2026 -
Blindead 23 – Deuterium Review By Dear HollowBlindead’s third album Affliction XXIX II MXMVI is one of the most underrated classics of the 2010s. The Polish band’s sound was bigger than its fanbase, tragically, but that didn’t stop them from releasing an ambitious concept album whose stars aligned in both sound and lyrical themes. Rooted in the enigmatic and mammoth style of post-metal, the grey world it painted with broad sludge brushstrokes portrayed the experiences and perceptions of a child with ASD: “The shape of a city stood in the grayness, like a charcoal drawing sketched across the waste” (“Dark and Gray”). Alongside titles like Amia Venera Landscape’s The Long Procession and Dirge’s Elysian Magnetic Fields, Blindead was included on a long list of post-metal deep cuts that lay below the decade’s surface.
In spite of the laziest band name, Blindead 23 is the reincarnation of the act, this time armed with a star-studded lineup. The core of long-time guitarist Mateusz Śmierzchalski (aka Havoc, former Behemoth guitarist from 2000-03) and vocalist Patryk Zwoliński, Blindead 23 is rounded out by drummer Pawel “Pavulon” Jaroszewicz (known for his time in Vltimas, Vader, and Decapitated) and guitarist Roger Öjersson (known for his time in Katatonia). After the relative fizzle of Blindead’s final post-metal/alt rock albums Absence and Ascension, and the outta left field punk swansong Niewiosna, Blindead 23 returns to its roots with a tried-and-true blend of post-metal hugeness and hardcore intensity, sounding right at home with the likes of Rosetta, Neurosis, and Mouth of the Architect. First LP Deuterium is a love song to post-metal, a welcome return that won’t turn too many heads – but it’s the riffiest and the dirgiest post-metal that is both overlong and extremely promising.
Blessedly, the Blindead 23’s riffs are truly a force of nature, amplified by Öjersson’s soulful trademark melodies. The opening “Immersion” suite offers you a front-and-center attack that showcases the intensity and range – chuggy riffs and ominous melodies collide in formidable intensity. The more intense portions take on a nearly mechanical, death metal-bordering heaviness thanks to choppy staccato chugs and cold atmospheric tricks (“Immersion II,” title track), while solos and cleans inject the necessary humanity to keep them from wallowing in industrial aloofness (“Immersion I” and “II,” “Wither,” title track). Other tracks happen upon a more hardcore-inspired approach, chaotic movements, and shifty rhythms recalling the likes of Black Sheep Wall and Knut (“Worst Laid Plans”), Jaroszewicz’s drums laying a foundation of shifting sands.
The fifty-four-minute runtime is both a blessing and a curse for Blindead 23: while it allows them the breath to explore all their facets, it drags on the slower moments to a snail’s crawl. While the more hypnotic and dirgelike pieces can be bolstered by an eerie atmosphere (“Immersion II”), they have the potential to drag on for way too long and rob the band of the intensity they have effectively established (“Wither”), and even good tracks can feel a few minutes too long (“Worst Laid Plans”). While range is the name of the game, a few tricks feel too out-of-left-field, such as the bluesy and twangy plucking or jazzy melodies (“Toward the Dark”) or a surprising optimism that clashes with the overall darkness of the debut (“You Are the Universe”). However, this is not Blindead – it’s Blindead 23 – and it’s better that a band explore all avenues instead of just playing it safe.
Deuterium is the sound of a band hungry for the return, but not to the way things were. Already, a revolving door of contributors make Deuterium a distinct sound compared to 2024 debut EP Vanishing, and it shows in a solid output that sounds like the veterans they are. While the inconsistency is jarring and the sprawl leads to the excessive runtime, individual star power with an immensity greater than the sum of its parts graces the Polish juggernaut in an exploration of all avenues. An embarrassment of riches awaits them. Deuterium may not be their magnum opus, but it’s the prelude for Blindead 23.
Rating: 3.0/5.0
#2026 #30 #AmiaVeneraLandscape #Apr26 #Behemoth #BlackSheepWall #Blindead #Blindead23 #DeathMetal #Decapitated #Deuterium #Dirge #Hardcore #Katatonia #Knut #MouthOfTheArchitect #Neurosis #PeacevilleRecords #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #Rosetta #SludgeMetal #Vader #Vltimas
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kb/s mp3
Label: Peaceville Records
Website: facebook.com/blindead23
Releases Worldwide: April 22nd, 2026 -
Blindead 23 – Deuterium Review By Dear HollowBlindead’s third album Affliction XXIX II MXMVI is one of the most underrated classics of the 2010s. The Polish band’s sound was bigger than its fanbase, tragically, but that didn’t stop them from releasing an ambitious concept album whose stars aligned in both sound and lyrical themes. Rooted in the enigmatic and mammoth style of post-metal, the grey world it painted with broad sludge brushstrokes portrayed the experiences and perceptions of a child with ASD: “The shape of a city stood in the grayness, like a charcoal drawing sketched across the waste” (“Dark and Gray”). Alongside titles like Amia Venera Landscape’s The Long Procession and Dirge’s Elysian Magnetic Fields, Blindead was included on a long list of post-metal deep cuts that lay below the decade’s surface.
In spite of the laziest band name, Blindead 23 is the reincarnation of the act, this time armed with a star-studded lineup. The core of long-time guitarist Mateusz Śmierzchalski (aka Havoc, former Behemoth guitarist from 2000-03) and vocalist Patryk Zwoliński, Blindead 23 is rounded out by drummer Pawel “Pavulon” Jaroszewicz (known for his time in Vltimas, Vader, and Decapitated) and guitarist Roger Öjersson (known for his time in Katatonia). After the relative fizzle of Blindead’s final post-metal/alt rock albums Absence and Ascension, and the outta left field punk swansong Niewiosna, Blindead 23 returns to its roots with a tried-and-true blend of post-metal hugeness and hardcore intensity, sounding right at home with the likes of Rosetta, Neurosis, and Mouth of the Architect. First LP Deuterium is a love song to post-metal, a welcome return that won’t turn too many heads – but it’s the riffiest and the dirgiest post-metal that is both overlong and extremely promising.
Blessedly, the Blindead 23’s riffs are truly a force of nature, amplified by Öjersson’s soulful trademark melodies. The opening “Immersion” suite offers you a front-and-center attack that showcases the intensity and range – chuggy riffs and ominous melodies collide in formidable intensity. The more intense portions take on a nearly mechanical, death metal-bordering heaviness thanks to choppy staccato chugs and cold atmospheric tricks (“Immersion II,” title track), while solos and cleans inject the necessary humanity to keep them from wallowing in industrial aloofness (“Immersion I” and “II,” “Wither,” title track). Other tracks happen upon a more hardcore-inspired approach, chaotic movements, and shifty rhythms recalling the likes of Black Sheep Wall and Knut (“Worst Laid Plans”), Jaroszewicz’s drums laying a foundation of shifting sands.
The fifty-four-minute runtime is both a blessing and a curse for Blindead 23: while it allows them the breath to explore all their facets, it drags on the slower moments to a snail’s crawl. While the more hypnotic and dirgelike pieces can be bolstered by an eerie atmosphere (“Immersion II”), they have the potential to drag on for way too long and rob the band of the intensity they have effectively established (“Wither”), and even good tracks can feel a few minutes too long (“Worst Laid Plans”). While range is the name of the game, a few tricks feel too out-of-left-field, such as the bluesy and twangy plucking or jazzy melodies (“Toward the Dark”) or a surprising optimism that clashes with the overall darkness of the debut (“You Are the Universe”). However, this is not Blindead – it’s Blindead 23 – and it’s better that a band explore all avenues instead of just playing it safe.
Deuterium is the sound of a band hungry for the return, but not to the way things were. Already, a revolving door of contributors make Deuterium a distinct sound compared to 2024 debut EP Vanishing, and it shows in a solid output that sounds like the veterans they are. While the inconsistency is jarring and the sprawl leads to the excessive runtime, individual star power with an immensity greater than the sum of its parts graces the Polish juggernaut in an exploration of all avenues. An embarrassment of riches awaits them. Deuterium may not be their magnum opus, but it’s the prelude for Blindead 23.
Rating: 3.0/5.0
#2026 #30 #AmiaVeneraLandscape #Apr26 #Behemoth #BlackSheepWall #Blindead #Blindead23 #DeathMetal #Decapitated #Deuterium #Dirge #Hardcore #Katatonia #Knut #MouthOfTheArchitect #Neurosis #PeacevilleRecords #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #Rosetta #SludgeMetal #Vader #Vltimas
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kb/s mp3
Label: Peaceville Records
Website: facebook.com/blindead23
Releases Worldwide: April 22nd, 2026 -
Blindead 23 – Deuterium Review By Dear HollowBlindead’s third album Affliction XXIX II MXMVI is one of the most underrated classics of the 2010s. The Polish band’s sound was bigger than its fanbase, tragically, but that didn’t stop them from releasing an ambitious concept album whose stars aligned in both sound and lyrical themes. Rooted in the enigmatic and mammoth style of post-metal, the grey world it painted with broad sludge brushstrokes portrayed the experiences and perceptions of a child with ASD: “The shape of a city stood in the grayness, like a charcoal drawing sketched across the waste” (“Dark and Gray”). Alongside titles like Amia Venera Landscape’s The Long Procession and Dirge’s Elysian Magnetic Fields, Blindead was included on a long list of post-metal deep cuts that lay below the decade’s surface.
In spite of the laziest band name, Blindead 23 is the reincarnation of the act, this time armed with a star-studded lineup. The core of long-time guitarist Mateusz Śmierzchalski (aka Havoc, former Behemoth guitarist from 2000-03) and vocalist Patryk Zwoliński, Blindead 23 is rounded out by drummer Pawel “Pavulon” Jaroszewicz (known for his time in Vltimas, Vader, and Decapitated) and guitarist Roger Öjersson (known for his time in Katatonia). After the relative fizzle of Blindead’s final post-metal/alt rock albums Absence and Ascension, and the outta left field punk swansong Niewiosna, Blindead 23 returns to its roots with a tried-and-true blend of post-metal hugeness and hardcore intensity, sounding right at home with the likes of Rosetta, Neurosis, and Mouth of the Architect. First LP Deuterium is a love song to post-metal, a welcome return that won’t turn too many heads – but it’s the riffiest and the dirgiest post-metal that is both overlong and extremely promising.
Blessedly, the Blindead 23’s riffs are truly a force of nature, amplified by Öjersson’s soulful trademark melodies. The opening “Immersion” suite offers you a front-and-center attack that showcases the intensity and range – chuggy riffs and ominous melodies collide in formidable intensity. The more intense portions take on a nearly mechanical, death metal-bordering heaviness thanks to choppy staccato chugs and cold atmospheric tricks (“Immersion II,” title track), while solos and cleans inject the necessary humanity to keep them from wallowing in industrial aloofness (“Immersion I” and “II,” “Wither,” title track). Other tracks happen upon a more hardcore-inspired approach, chaotic movements, and shifty rhythms recalling the likes of Black Sheep Wall and Knut (“Worst Laid Plans”), Jaroszewicz’s drums laying a foundation of shifting sands.
The fifty-four-minute runtime is both a blessing and a curse for Blindead 23: while it allows them the breath to explore all their facets, it drags on the slower moments to a snail’s crawl. While the more hypnotic and dirgelike pieces can be bolstered by an eerie atmosphere (“Immersion II”), they have the potential to drag on for way too long and rob the band of the intensity they have effectively established (“Wither”), and even good tracks can feel a few minutes too long (“Worst Laid Plans”). While range is the name of the game, a few tricks feel too out-of-left-field, such as the bluesy and twangy plucking or jazzy melodies (“Toward the Dark”) or a surprising optimism that clashes with the overall darkness of the debut (“You Are the Universe”). However, this is not Blindead – it’s Blindead 23 – and it’s better that a band explore all avenues instead of just playing it safe.
Deuterium is the sound of a band hungry for the return, but not to the way things were. Already, a revolving door of contributors make Deuterium a distinct sound compared to 2024 debut EP Vanishing, and it shows in a solid output that sounds like the veterans they are. While the inconsistency is jarring and the sprawl leads to the excessive runtime, individual star power with an immensity greater than the sum of its parts graces the Polish juggernaut in an exploration of all avenues. An embarrassment of riches awaits them. Deuterium may not be their magnum opus, but it’s the prelude for Blindead 23.
Rating: 3.0/5.0
#2026 #30 #AmiaVeneraLandscape #Apr26 #Behemoth #BlackSheepWall #Blindead #Blindead23 #DeathMetal #Decapitated #Deuterium #Dirge #Hardcore #Katatonia #Knut #MouthOfTheArchitect #Neurosis #PeacevilleRecords #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #Rosetta #SludgeMetal #Vader #Vltimas
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kb/s mp3
Label: Peaceville Records
Website: facebook.com/blindead23
Releases Worldwide: April 22nd, 2026 -
By Thus Spoke
Can you guess what genre Acidsloth plays? Yes, that’s right, it’s thrash! Ok, no, obviously not, it’s stoner doom—what else with a name that’s a portmanteau of a drug and a notoriously slow-moving animal? Kicking1 around since 2021, Kraków’s Acidsloth already have two LPs to their name, but it’s their third that they bestow the honor of being self-titled. The reason is that this time, they’re a “full band” (to use their own terminology), totaling eight(!) musicians, five of whom perform vocals. In this sense, Acidsloth is kind of their debut. With a charmingly against-type depiction of their token animal, and the promise of “Eyehategod-level aggression mixed with Conan’s heaviness and Electric Wizard’s psychedelic weight,” Acidsloth are out to show they mean business.
Acidsloth’s more-is-more approach to vocalists sees them hand the mic to a new player on (almost) every track.2 This is a cool and unique way to inject a bit of flavor into what is an infamously monotonous subgenre, as we swap between the shriekier (Julia Markiewicz, Radosław Bury), hoarser (Jan Gajewski, Mateusz Zborowski) and the growlier (Patryk Kozera) interpretations of the sludge scream. Beyond this, their compositions follow a common trajectory, often beginning with atmospheric, slightly ominous plucking and spending most of their time brooding in distorted sludgy chugs to a sedated beat. It’s certainly solid (in literal density as well as aesthetic quality), and sometimes it’s even slick thanks to some beautifully-timed transitions and an elusive solo. But as a whole, it fails to have the weight it needs to support its posture.
The thing about having different vocalists on different songs is that it’s quite important to be able to hear them well enough to appreciate their individual skills. Unfortunately, Acidsloth’s vocal track is so low in the mix compared to the instrumentation that the shouts and screams are often lost in the fuzz and bang of guitar and bass drum (particularly on “Float” and “Sin”). Given this, you’d hope the riffs would make up for it, but here too, Acidsloth fumble the ball. Outside of two pretty sweet solos (“Hole,” “Puke”) the guitars only hint at interesting melodies with some hanging plucks (“Hole,” “Free,” “Puke,” “Satan”), and interspersed passages of up-or-down-tempo strumming (“Float,” “Satan”). There are little moments of brilliance where it seems Acidsloth finally finish coming up and deliver—brutal, sledgehammer sludge screams (“Float,” “Free”); that solo (“Hole”); groovily-tapping post metal tension (“Free,” “Satan”); moody liquid plucks (“Sin”). But it’s at these times when Acidsloth’s odd compositional habits truly hamstring what strength they gained. Frequently, songs switch gears midway, and then again, and yet manage to reprise the least-interesting elements of monotony; the cool parts not given time to command the space they deserve (“Hole,” “Free,” “Sin,” “Puke”). The worst case is “Free,” which could have Amenra-esque levels of bite and solemnity, if the mid-tier galloping sludge didn’t smother the harrowing howls, and the anticipatory build that interrupts it set the tone instead.
Doom of any kind, and sludge for that matter, is at heart designed to be uncomplicated, but its presence—whether through emotional depth or sheer magnitude—is what makes it powerful. Alternatively, maybe it can just make you feel good with some psychedelically lush soundscapes. Acidsloth has no presence beyond its literal noisiness, and there’s but a glimmer of color in the melodies. The near-inaudibility of the vocalists is made worse by the frequent use of reverb, and what is either multi-tracking or group shouts (their muddiness makes it hard to tell). The music isn’t “boring,” as such, it’s just draining to listen to, as all the best riffs, screams, and good use of rhythm and atmosphere are quite quickly ironed over with a return to the plod and a sheen of humming feedback. One thus ends up walking away with the unfair impression that there’s simply nothing going on in the entire record. Even in active listens, I struggled to cling to the positive vibes.
As a stoner doom album, maybe Acidsloth is standard fare, but I would like to think not. As a sludge album, it fares better, thanks to an emphasis on chunky—albeit mostly dull—riffing and the fact that at least some of the vocalists seem to have promise. Acidsloth are finding their feet as an ensemble, and if they can pool their assets, I think they could make something pretty juicy. Hopefully, they make the move faster than the animal they’re named for.
Rating: Disappointing
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kbps mp3
Label: Willowtip
Websites: Bandcamp | Facebook
Releases Worldwide: June 20th, 2025#20 #2025 #Acidsloth #Amenra #Conan #CultOfLuna #DoomMetal #ElectricWizard #Eyehategod #Jun25 #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #SelfReleases #Sludge #StonerDoom
-
By Thus Spoke
Can you guess what genre Acidsloth plays? Yes, that’s right, it’s thrash! Ok, no, obviously not, it’s stoner doom—what else with a name that’s a portmanteau of a drug and a notoriously slow-moving animal? Kicking1 around since 2021, Kraków’s Acidsloth already have two LPs to their name, but it’s their third that they bestow the honor of being self-titled. The reason is that this time, they’re a “full band” (to use their own terminology), totaling eight(!) musicians, five of whom perform vocals. In this sense, Acidsloth is kind of their debut. With a charmingly against-type depiction of their token animal, and the promise of “Eyehategod-level aggression mixed with Conan’s heaviness and Electric Wizard’s psychedelic weight,” Acidsloth are out to show they mean business.
Acidsloth’s more-is-more approach to vocalists sees them hand the mic to a new player on (almost) every track.2 This is a cool and unique way to inject a bit of flavor into what is an infamously monotonous subgenre, as we swap between the shriekier (Julia Markiewicz, Radosław Bury), hoarser (Jan Gajewski, Mateusz Zborowski) and the growlier (Patryk Kozera) interpretations of the sludge scream. Beyond this, their compositions follow a common trajectory, often beginning with atmospheric, slightly ominous plucking and spending most of their time brooding in distorted sludgy chugs to a sedated beat. It’s certainly solid (in literal density as well as aesthetic quality), and sometimes it’s even slick thanks to some beautifully-timed transitions and an elusive solo. But as a whole, it fails to have the weight it needs to support its posture.
The thing about having different vocalists on different songs is that it’s quite important to be able to hear them well enough to appreciate their individual skills. Unfortunately, Acidsloth’s vocal track is so low in the mix compared to the instrumentation that the shouts and screams are often lost in the fuzz and bang of guitar and bass drum (particularly on “Float” and “Sin”). Given this, you’d hope the riffs would make up for it, but here too, Acidsloth fumble the ball. Outside of two pretty sweet solos (“Hole,” “Puke”) the guitars only hint at interesting melodies with some hanging plucks (“Hole,” “Free,” “Puke,” “Satan”), and interspersed passages of up-or-down-tempo strumming (“Float,” “Satan”). There are little moments of brilliance where it seems Acidsloth finally finish coming up and deliver—brutal, sledgehammer sludge screams (“Float,” “Free”); that solo (“Hole”); groovily-tapping post metal tension (“Free,” “Satan”); moody liquid plucks (“Sin”). But it’s at these times when Acidsloth’s odd compositional habits truly hamstring what strength they gained. Frequently, songs switch gears midway, and then again, and yet manage to reprise the least-interesting elements of monotony; the cool parts not given time to command the space they deserve (“Hole,” “Free,” “Sin,” “Puke”). The worst case is “Free,” which could have Amenra-esque levels of bite and solemnity, if the mid-tier galloping sludge didn’t smother the harrowing howls, and the anticipatory build that interrupts it set the tone instead.
Doom of any kind, and sludge for that matter, is at heart designed to be uncomplicated, but its presence—whether through emotional depth or sheer magnitude—is what makes it powerful. Alternatively, maybe it can just make you feel good with some psychedelically lush soundscapes. Acidsloth has no presence beyond its literal noisiness, and there’s but a glimmer of color in the melodies. The near-inaudibility of the vocalists is made worse by the frequent use of reverb, and what is either multi-tracking or group shouts (their muddiness makes it hard to tell). The music isn’t “boring,” as such, it’s just draining to listen to, as all the best riffs, screams, and good use of rhythm and atmosphere are quite quickly ironed over with a return to the plod and a sheen of humming feedback. One thus ends up walking away with the unfair impression that there’s simply nothing going on in the entire record. Even in active listens, I struggled to cling to the positive vibes.
As a stoner doom album, maybe Acidsloth is standard fare, but I would like to think not. As a sludge album, it fares better, thanks to an emphasis on chunky—albeit mostly dull—riffing and the fact that at least some of the vocalists seem to have promise. Acidsloth are finding their feet as an ensemble, and if they can pool their assets, I think they could make something pretty juicy. Hopefully, they make the move faster than the animal they’re named for.
Rating: Disappointing
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kbps mp3
Label: Willowtip
Websites: Bandcamp | Facebook
Releases Worldwide: June 20th, 2025#20 #2025 #Acidsloth #Amenra #Conan #CultOfLuna #DoomMetal #ElectricWizard #Eyehategod #Jun25 #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #SelfReleases #Sludge #StonerDoom
-
By Thus Spoke
Can you guess what genre Acidsloth plays? Yes, that’s right, it’s thrash! Ok, no, obviously not, it’s stoner doom—what else with a name that’s a portmanteau of a drug and a notoriously slow-moving animal? Kicking1 around since 2021, Kraków’s Acidsloth already have two LPs to their name, but it’s their third that they bestow the honor of being self-titled. The reason is that this time, they’re a “full band” (to use their own terminology), totaling eight(!) musicians, five of whom perform vocals. In this sense, Acidsloth is kind of their debut. With a charmingly against-type depiction of their token animal, and the promise of “Eyehategod-level aggression mixed with Conan’s heaviness and Electric Wizard’s psychedelic weight,” Acidsloth are out to show they mean business.
Acidsloth’s more-is-more approach to vocalists sees them hand the mic to a new player on (almost) every track.2 This is a cool and unique way to inject a bit of flavor into what is an infamously monotonous subgenre, as we swap between the shriekier (Julia Markiewicz, Radosław Bury), hoarser (Jan Gajewski, Mateusz Zborowski) and the growlier (Patryk Kozera) interpretations of the sludge scream. Beyond this, their compositions follow a common trajectory, often beginning with atmospheric, slightly ominous plucking and spending most of their time brooding in distorted sludgy chugs to a sedated beat. It’s certainly solid (in literal density as well as aesthetic quality), and sometimes it’s even slick thanks to some beautifully-timed transitions and an elusive solo. But as a whole, it fails to have the weight it needs to support its posture.
The thing about having different vocalists on different songs is that it’s quite important to be able to hear them well enough to appreciate their individual skills. Unfortunately, Acidsloth’s vocal track is so low in the mix compared to the instrumentation that the shouts and screams are often lost in the fuzz and bang of guitar and bass drum (particularly on “Float” and “Sin”). Given this, you’d hope the riffs would make up for it, but here too, Acidsloth fumble the ball. Outside of two pretty sweet solos (“Hole,” “Puke”) the guitars only hint at interesting melodies with some hanging plucks (“Hole,” “Free,” “Puke,” “Satan”), and interspersed passages of up-or-down-tempo strumming (“Float,” “Satan”). There are little moments of brilliance where it seems Acidsloth finally finish coming up and deliver—brutal, sledgehammer sludge screams (“Float,” “Free”); that solo (“Hole”); groovily-tapping post metal tension (“Free,” “Satan”); moody liquid plucks (“Sin”). But it’s at these times when Acidsloth’s odd compositional habits truly hamstring what strength they gained. Frequently, songs switch gears midway, and then again, and yet manage to reprise the least-interesting elements of monotony; the cool parts not given time to command the space they deserve (“Hole,” “Free,” “Sin,” “Puke”). The worst case is “Free,” which could have Amenra-esque levels of bite and solemnity, if the mid-tier galloping sludge didn’t smother the harrowing howls, and the anticipatory build that interrupts it set the tone instead.
Doom of any kind, and sludge for that matter, is at heart designed to be uncomplicated, but its presence—whether through emotional depth or sheer magnitude—is what makes it powerful. Alternatively, maybe it can just make you feel good with some psychedelically lush soundscapes. Acidsloth has no presence beyond its literal noisiness, and there’s but a glimmer of color in the melodies. The near-inaudibility of the vocalists is made worse by the frequent use of reverb, and what is either multi-tracking or group shouts (their muddiness makes it hard to tell). The music isn’t “boring,” as such, it’s just draining to listen to, as all the best riffs, screams, and good use of rhythm and atmosphere are quite quickly ironed over with a return to the plod and a sheen of humming feedback. One thus ends up walking away with the unfair impression that there’s simply nothing going on in the entire record. Even in active listens, I struggled to cling to the positive vibes.
As a stoner doom album, maybe Acidsloth is standard fare, but I would like to think not. As a sludge album, it fares better, thanks to an emphasis on chunky—albeit mostly dull—riffing and the fact that at least some of the vocalists seem to have promise. Acidsloth are finding their feet as an ensemble, and if they can pool their assets, I think they could make something pretty juicy. Hopefully, they make the move faster than the animal they’re named for.
Rating: Disappointing
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kbps mp3
Label: Willowtip
Websites: Bandcamp | Facebook
Releases Worldwide: June 20th, 2025#20 #2025 #Acidsloth #Amenra #Conan #CultOfLuna #DoomMetal #ElectricWizard #Eyehategod #Jun25 #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #SelfReleases #Sludge #StonerDoom
-
By Thus Spoke
Can you guess what genre Acidsloth plays? Yes, that’s right, it’s thrash! Ok, no, obviously not, it’s stoner doom—what else with a name that’s a portmanteau of a drug and a notoriously slow-moving animal? Kicking1 around since 2021, Kraków’s Acidsloth already have two LPs to their name, but it’s their third that they bestow the honor of being self-titled. The reason is that this time, they’re a “full band” (to use their own terminology), totaling eight(!) musicians, five of whom perform vocals. In this sense, Acidsloth is kind of their debut. With a charmingly against-type depiction of their token animal, and the promise of “Eyehategod-level aggression mixed with Conan’s heaviness and Electric Wizard’s psychedelic weight,” Acidsloth are out to show they mean business.
Acidsloth’s more-is-more approach to vocalists sees them hand the mic to a new player on (almost) every track.2 This is a cool and unique way to inject a bit of flavor into what is an infamously monotonous subgenre, as we swap between the shriekier (Julia Markiewicz, Radosław Bury), hoarser (Jan Gajewski, Mateusz Zborowski) and the growlier (Patryk Kozera) interpretations of the sludge scream. Beyond this, their compositions follow a common trajectory, often beginning with atmospheric, slightly ominous plucking and spending most of their time brooding in distorted sludgy chugs to a sedated beat. It’s certainly solid (in literal density as well as aesthetic quality), and sometimes it’s even slick thanks to some beautifully-timed transitions and an elusive solo. But as a whole, it fails to have the weight it needs to support its posture.
The thing about having different vocalists on different songs is that it’s quite important to be able to hear them well enough to appreciate their individual skills. Unfortunately, Acidsloth’s vocal track is so low in the mix compared to the instrumentation that the shouts and screams are often lost in the fuzz and bang of guitar and bass drum (particularly on “Float” and “Sin”). Given this, you’d hope the riffs would make up for it, but here too, Acidsloth fumble the ball. Outside of two pretty sweet solos (“Hole,” “Puke”) the guitars only hint at interesting melodies with some hanging plucks (“Hole,” “Free,” “Puke,” “Satan”), and interspersed passages of up-or-down-tempo strumming (“Float,” “Satan”). There are little moments of brilliance where it seems Acidsloth finally finish coming up and deliver—brutal, sledgehammer sludge screams (“Float,” “Free”); that solo (“Hole”); groovily-tapping post metal tension (“Free,” “Satan”); moody liquid plucks (“Sin”). But it’s at these times when Acidsloth’s odd compositional habits truly hamstring what strength they gained. Frequently, songs switch gears midway, and then again, and yet manage to reprise the least-interesting elements of monotony; the cool parts not given time to command the space they deserve (“Hole,” “Free,” “Sin,” “Puke”). The worst case is “Free,” which could have Amenra-esque levels of bite and solemnity, if the mid-tier galloping sludge didn’t smother the harrowing howls, and the anticipatory build that interrupts it set the tone instead.
Doom of any kind, and sludge for that matter, is at heart designed to be uncomplicated, but its presence—whether through emotional depth or sheer magnitude—is what makes it powerful. Alternatively, maybe it can just make you feel good with some psychedelically lush soundscapes. Acidsloth has no presence beyond its literal noisiness, and there’s but a glimmer of color in the melodies. The near-inaudibility of the vocalists is made worse by the frequent use of reverb, and what is either multi-tracking or group shouts (their muddiness makes it hard to tell). The music isn’t “boring,” as such, it’s just draining to listen to, as all the best riffs, screams, and good use of rhythm and atmosphere are quite quickly ironed over with a return to the plod and a sheen of humming feedback. One thus ends up walking away with the unfair impression that there’s simply nothing going on in the entire record. Even in active listens, I struggled to cling to the positive vibes.
As a stoner doom album, maybe Acidsloth is standard fare, but I would like to think not. As a sludge album, it fares better, thanks to an emphasis on chunky—albeit mostly dull—riffing and the fact that at least some of the vocalists seem to have promise. Acidsloth are finding their feet as an ensemble, and if they can pool their assets, I think they could make something pretty juicy. Hopefully, they make the move faster than the animal they’re named for.
Rating: Disappointing
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kbps mp3
Label: Willowtip
Websites: Bandcamp | Facebook
Releases Worldwide: June 20th, 2025#20 #2025 #Acidsloth #Amenra #Conan #CultOfLuna #DoomMetal #ElectricWizard #Eyehategod #Jun25 #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #SelfReleases #Sludge #StonerDoom
-
By Thus Spoke
Can you guess what genre Acidsloth plays? Yes, that’s right, it’s thrash! Ok, no, obviously not, it’s stoner doom—what else with a name that’s a portmanteau of a drug and a notoriously slow-moving animal? Kicking1 around since 2021, Kraków’s Acidsloth already have two LPs to their name, but it’s their third that they bestow the honor of being self-titled. The reason is that this time, they’re a “full band” (to use their own terminology), totaling eight(!) musicians, five of whom perform vocals. In this sense, Acidsloth is kind of their debut. With a charmingly against-type depiction of their token animal, and the promise of “Eyehategod-level aggression mixed with Conan’s heaviness and Electric Wizard’s psychedelic weight,” Acidsloth are out to show they mean business.
Acidsloth’s more-is-more approach to vocalists sees them hand the mic to a new player on (almost) every track.2 This is a cool and unique way to inject a bit of flavor into what is an infamously monotonous subgenre, as we swap between the shriekier (Julia Markiewicz, Radosław Bury), hoarser (Jan Gajewski, Mateusz Zborowski) and the growlier (Patryk Kozera) interpretations of the sludge scream. Beyond this, their compositions follow a common trajectory, often beginning with atmospheric, slightly ominous plucking and spending most of their time brooding in distorted sludgy chugs to a sedated beat. It’s certainly solid (in literal density as well as aesthetic quality), and sometimes it’s even slick thanks to some beautifully-timed transitions and an elusive solo. But as a whole, it fails to have the weight it needs to support its posture.
The thing about having different vocalists on different songs is that it’s quite important to be able to hear them well enough to appreciate their individual skills. Unfortunately, Acidsloth’s vocal track is so low in the mix compared to the instrumentation that the shouts and screams are often lost in the fuzz and bang of guitar and bass drum (particularly on “Float” and “Sin”). Given this, you’d hope the riffs would make up for it, but here too, Acidsloth fumble the ball. Outside of two pretty sweet solos (“Hole,” “Puke”) the guitars only hint at interesting melodies with some hanging plucks (“Hole,” “Free,” “Puke,” “Satan”), and interspersed passages of up-or-down-tempo strumming (“Float,” “Satan”). There are little moments of brilliance where it seems Acidsloth finally finish coming up and deliver—brutal, sledgehammer sludge screams (“Float,” “Free”); that solo (“Hole”); groovily-tapping post metal tension (“Free,” “Satan”); moody liquid plucks (“Sin”). But it’s at these times when Acidsloth’s odd compositional habits truly hamstring what strength they gained. Frequently, songs switch gears midway, and then again, and yet manage to reprise the least-interesting elements of monotony; the cool parts not given time to command the space they deserve (“Hole,” “Free,” “Sin,” “Puke”). The worst case is “Free,” which could have Amenra-esque levels of bite and solemnity, if the mid-tier galloping sludge didn’t smother the harrowing howls, and the anticipatory build that interrupts it set the tone instead.
Doom of any kind, and sludge for that matter, is at heart designed to be uncomplicated, but its presence—whether through emotional depth or sheer magnitude—is what makes it powerful. Alternatively, maybe it can just make you feel good with some psychedelically lush soundscapes. Acidsloth has no presence beyond its literal noisiness, and there’s but a glimmer of color in the melodies. The near-inaudibility of the vocalists is made worse by the frequent use of reverb, and what is either multi-tracking or group shouts (their muddiness makes it hard to tell). The music isn’t “boring,” as such, it’s just draining to listen to, as all the best riffs, screams, and good use of rhythm and atmosphere are quite quickly ironed over with a return to the plod and a sheen of humming feedback. One thus ends up walking away with the unfair impression that there’s simply nothing going on in the entire record. Even in active listens, I struggled to cling to the positive vibes.
As a stoner doom album, maybe Acidsloth is standard fare, but I would like to think not. As a sludge album, it fares better, thanks to an emphasis on chunky—albeit mostly dull—riffing and the fact that at least some of the vocalists seem to have promise. Acidsloth are finding their feet as an ensemble, and if they can pool their assets, I think they could make something pretty juicy. Hopefully, they make the move faster than the animal they’re named for.
Rating: Disappointing
DR: 6 | Format Reviewed: 320 kbps mp3
Label: Willowtip
Websites: Bandcamp | Facebook
Releases Worldwide: June 20th, 2025#20 #2025 #Acidsloth #Amenra #Conan #CultOfLuna #DoomMetal #ElectricWizard #Eyehategod #Jun25 #PolishMetal #PostMetal #Review #Reviews #SelfReleases #Sludge #StonerDoom
-
Artykuł Patryka Szynkowskiego oryginalnie ukazał się na stronie OZZIP – można go znaleźć pod poniższym linkiem: https://ozzip.pl/publicystyka/walki-pracownicze/item/3065-wywiad-speakpolish-karolina-m
Wesprzyj zrzutkę dla oszukanych pracowników! https://zrzutka.pl/v9yek3
Praca na czarno lub umowy śmieciowe, nieodprowadzanie składek do ZUS i min. 25 000 złotych niewypłaconych wynagrodzeń — oto czym może pochwalić się Karolina M., właścicielka sieci szkół językowych SpeakPolish (obecnie zamkniętych bez słowa uprzedzenia) oraz hosteli OneWorldHostel (te pozostają otwarte, ale ich strony zostały usunięte z Google).
W maju tego roku pracownicy oszukani przez Karolinę M. skontaktowali się z Czerwonymi. [Czerwoni to organizacja działająca od 2022 roku https://www.czerwoni.org]. Napisano i wysłano wezwania do zapłaty zaległych wynagrodzeń. Brak jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony właścicielki poskutkował demonstracjami przed placówkami OneWorldHostel w Krakowie i Gdańsku. Od tamtego czasu Karolina M.zaczęła wysyłać części zaległych wypłat, zasłaniając się brakiem pieniędzy. Przedsiębiorczyni w tym czasie nie zapomniała się jednak pochwalić egzotycznymi wakacjami, nowymi zakupami, czy poszukiwaniem sprzątaczek na swoich publicznych kontach w social mediach.
Warto wspomnieć o oszukanych klientach. Mówimy o kursantach, którzy nie odzyskali pieniędzy za przerwane kursy, m.in. imigranci próbujący nauczyć się języka polskiego — zaświadczenie o nauce języka jest niezbędne, by otrzymać prawo do przebywania w Polsce. Sieć hosteli jest pełna niezapłaconych rachunków za prąd, wodę. Profile placówek zostały ściągnięte z serwisu booking.com, w wyniku niezapłaconych rachunków prąd, wodę i za serwis strony. Karolina M. oszukała i oszukuje każdego — od pracowników, po klientów i kontrahentów.
Publikujemy wywiady przeprowadzone z pracownikami Karoliny.
Karol Kwiecień, pracował jako lektor języka polskiego w Warszawie. Karolina jest mu winna ok. 2 tysiące złotych.
Patryk Szynkowski: Opowiedz mi, na czym polega twój problem z Karoliną M.
Karol: Irytujący jest ten brak kontaktu z Karoliną i jej samowolka, która trwa od długiego czasu. To znaczy jednostronne ustalanie wypłacania pensji w ratach, jednostronne postanowienie, że pensja przyjdzie później, ale przyjdzie — nie przychodziła. Oprócz tego wielokrotne upominanie się o to, by wysłała mi chociażby skan naszej nowej umowy, która była przedłużana w formie rozmowy przez ówczesną menadżerkę szkoły na polecenie Karoliny. Potem słyszeliśmy, że ją nam wyśle. Kilku osobom brakowało umowy zlecenia i w końcu jej nie wysyłała. Po tym zasłaniała się, że trzeba wystawić rachunek, żeby dostać pensję — wystawiłem rachunek, po czym pani Karolina M stwierdziła, że rachunek jest niezgodny z zapisami umowy. Jak upomniałem, że o umowę dopraszam się od kilku miesięcy, to kontaktu już nie było. Tak naprawdę od tamtej pory nie było między nami kontaktu. Było jedynie kilka wiadomości, co też mnie też szokowało. Po protestach w Gdańsku i Krakowie, jakimś cudem odpisała mi na Instagramie szkoły, twierdząc, że wszystkie pensje będą uregulowane najpóźniej w lipcu. Lipiec minął, pensje dalej nieuregulowane, sierpień mija ciągle bez kontaktu. Cały czas próbuję z nią jakikolwiek kontakt złapać — pisałem do niej maila, pisałem SMSa, pisałem nawet na WhatsAppie, w końcu nawet znalazłem ją na TikToku i też napisałem, a kontaktu zero. Wiem, że wiadomości dostaje, bo iMessage poinformowało mnie, że wiadomość jest dostarczona, oprócz tego WhatsApp też pokazuje, że są dostarczone, ale nigdy nie zostają odczytane.
Moje przemyślenia są takie, że najbardziej denerwująca jest ta bezsilność, to, że człowiek jakkolwiek próbuje, ale nie wychodzi. Nie ukrywam, że próbowałem też skontaktować się z nią telefonicznie z kilku numerów, ale to też jest odrzucane, zarówno przez dwa numery szkoły jak i numer pani Karoliny M.
Ula, lektorka j. polskiego w firmie SpeakPolish. Karolina jest jej winna 1635 zł.
[Sz. P.] Czego dotyczy twój spór z Karoliną i jak się zaczął?
[U.] Dotyczy w zasadzie tego, że nie wypłaciła mi około 1500 złotych za 1,5 miesiąca pracy. Zaczęło się to w ten sposób, że od wielu miesięcy działy się różne dziwne sytuacje, w których nie wypłacała nam pieniędzy lub wypłacała je z opóźnieniem, ale chyba najgorzej zaczęło robić się od listopada [2023 r.]. Wtedy opóźnienia związane z wypłatami rosły, to nie były już 2-3 dni, tylko kilkanaście lub około 20 dni. Za każdym razem, gdy prosiłam, żeby mi wysłała wypłatę, ona zasłaniała się jakimś kryzysem finansowym albo chorobą psychiczną — zwykle pisała, że ma kryzys psychiczny i to było jej wytłumaczenie. Potem po prostu było tak, że ona nie wypłacała nam tych pieniędzy, zarządziła jeszcze “przerwę wiosenną” na dwa tygodnie, żeby jeszcze te nasze wypłaty uszczuplić. W dodatku, podczas kryzysu w firmie, zarządziła podwyżki, ale jednocześnie nie wypłacając nam zaległych wypłat.W połowie marca zorientowałam się, że chyba już ich nie dostaniemy i że te wszystkie obietnice są po prostu nieprawdą. Powiedziałam moim uczniom, że nie wiem, czy będę dalej pracować i uczyć ich w kwietniu, bo, po prostu, nie dostałam wypłaty i też muszę za coś żyć. Jedna z moich uczennic napisała takiego, powiedzmy, przyjaznego — bo to nie był żaden agresywny mail, tylko całkiem przyjemnego maila do biura, żeby po prostu ogarnęli tę sprawę, żeby tę sytuację załatwić. W zasadzie, w tamtym momencie, Karolina zwolniła mnie przez Messengera — nawet nie zadzwoniła, tylko po prostu napisała wiadomość. Zastraszała mnie wtedy, groziła mi prawnikiem, groziła, że wyśle mi jakieś pisma adwokackie. Straszyła mnie PIP-em, sądem i tak generalnie to wyglądało. A pieniędzy do dzisiaj nie otrzymałam
Anonim, lektor j. Polskiego w SpeakPolish. Karolina zalega tej osobie 1525 zł.
[Sz. P.] Czego dotyczy twój spór z Karoliną i jak się zaczął?
[A.] Mój spór z Karoliną dotyczy niewypłaconych pensji. Zaczęło się to w styczniu tego roku [2024], kiedy przez miesiąc nie otrzymałam pensji na czas. Wypłaciła mi za styczeń i luty, w tej chwili zalega mi za marzec i kwiecień.
[Sz. P.] Próbowałaś samodzielnie odzyskać pieniądze?
[A.] Tak. Wysłałam nakaz zapłaty, nie było odzewu. Kontaktowałam się też z Karoliną drogą SMSową, z czego ona na niektóre wiadomości nie odpisywała. Kiedy przesłała część pieniędzy innym poszkodowanym osobom, upominałam się o moją wypłatę. Od tamtej chwili, kiedy napisała mi nawet, że wyśle ją tego samego dnia lub w kolejnym tygodniu, nie otrzymałam tych pieniędzy.
[Sz. P.] Czy miałaś kiedykolwiek podobne doświadczenie z pracodawcami?
[A.] Nie. Teraz chodzę do nowej pracy, ale została mi taka jakby trauma z tym związana. Nie jestem w stanie zaufać pracodawcy i biorę wypłatę w tygodniówkach, by upewnić się, że na pewno wypłaci pieniądze.
Anonim, czeka na 520 zł wypłaty. Lektor j. Polskiego w SpeakPolish
[Sz. P.] Czego dotyczy twój spór z Karoliną i jak się zaczął?
[A.] Styczeń bieżącego roku i musiałabym trochę opowiedzieć, jak to wyglądało z mojej perspektywy. U Karoliny pracowałam na początku na umowę o działo, później na umowę o zlecenie. Natomiast w samych umowach tam panuje nieścisłość, bo ja mam jedną wersję umowy, natomiast ona w swoich dokumentach, które docelowo posiadał każdy z lektorów, posiada trochę inną umowę. Od samego początku w jej firmie pracowałam w trybie zdalnym. Można powiedzieć, że wypłaty, które były przez nią wysyłane, pojawiały się najpóźniej do dziesiątego dnia bieżącego miesiąca. No i mniej więcej od kwietnia ubiegłego roku, zaczęły się takie lekkie opóźnienia z wypłacaniem należności. Były takie sytuacje, że gdy wypłata nie pojawiła się na koncie, to każdorazowo należało się upomnieć o wypłatę. Co robiłam pisemnie bezpośrednio do Karoliny albo do osoby, która na dany moment pracowała w biurze, bo to też dość często się zmieniało. Na początku stycznia bieżącego roku, poinformowałam pisemnie Karolinę M. i pracującą w tamtym okresie w biurze Wiktorię, że wraz z końcem stycznia odchodzę z pracy. Karolina nie ustosunkowała się do mojej wiadomości. W całej tej sytuacji nałożyło się kilka powiązanych spraw. Między innymi to, że dostałam umowę o pracę w innej firmie, ale też nie miałam już czasu na to, żeby kontynuować z nią współpracę. Ostatecznie, ostatnim dniem, który przepracowałam w firmie Karoliny, był 31 stycznia bieżącego roku. Od tamtej pory upominałam się o zaległe wynagrodzenie za styczeń do obu wyżej wymienionych pań, czyli do Karoliny i osoby, która była odpowiedzialna za zarządzanie w biurze. Tak samo było z PIT-em, bo PIT-y powinny też zostać dostarczone terminowo do końca lutego, gdzie ona te PIT-y udostępniła około 1 marca b.r. Przez cały marzec, upominałam się regularnie o wypłatę zaległego wynagrodzenia i sprawę konsultowałam z radcą prawnym, który doradził mi wysłanie pisemnego wezwania do zapłaty wynagrodzenia. Ja takie wezwanie do zapłaty napisałam 8 marca i niezwłocznie wysłałam do Karoliny M. Zgodnie z informacją od operatora pocztowego, pismo do niej dotarło 12 marca, mam na to potwierdzenie w postaci wiadomości SMS. Karolina, nie ustosunkowała się do otrzymanego wezwania. No i tutaj jak wysłałam jej to pismo, to powinnam złożyć sprawę do sądu, no ale tego nie zrobiłam, bo później okazało się, że nie tylko ja mam z nią problemy. Na ten moment, gdy wysłałam jakiekolwiek wiadomości do Karoliny M, to ona mi odpowiada, że mnie zablokuje, gdyż jasno mi napisała kiedy dostanę wypłatę, gdzie tak naprawdę, jedyne co słyszałam to kiedy będą pieniądze, cytując: “Jak inni dostaną, to Ty też”.
Tutaj muszę się cofnąć do 13 października. Przez platformę Linkedin skontaktowała się ze mną partnerka jednego ze oszukanych przez szkołę uczniów, że szuka kontaktu ze szkołą. Ja Karolinę o tym poinformowałam, bo wtedy jeszcze te relacje nie były, powiedzmy, zaognione. 21 marca odezwałam się do tej samej kobiety z Linkedin, która podpowiedziała mi w jaki sposób, mogę uzyskać moje zaległe należności za styczeń. To postąpiłam tak jak ona, bo dzięki temu ona odzyskała pieniądze. Zgodnie z jej więc podpowiedzią, napisałam opinię w serwisie Google. Opinia niestety została usunięta przez Google. Dostałam maila zwrotnego, że szkodzę, przedstawiając fałszywe informacje. Niestety sprawy z Google nie udało mi się wygrać, także moja opinia została na dobre usunięta. Widząc, że opinia znika, po prostu walczyłam i próbowałam ją dodawać jeszcze raz i jeszcze raz. Po którejś takiej próbie dostałam SMSa od Karoliny M, gdzie tak naprawdę wszystko się dopiero zaczęło. Karolina powtarzała, że posiada zobowiązania finansowe, przechodzi załamanie nerwowe, oraz że rzucona przeze mnie opinia jest kłamstwem. Poinformowała mnie także, o fakcie, iż od teraz korzysta z pomocy prawnika. Po czym podjęła się próby szantażu i napisała mi, że jeśli usunę opinię, to ona wypłaci mi pensję. Wrzucałam opinię co jakiś czas i na chwilę pojawiała się na stronie google SpeakPolish. Napisała mi, cytat „albo skasujesz opinię i ja pożyczam hajs, żeby ci zapłacić, albo idziemy do sądu i sprawa ciągnie się jakieś 3 lata.” Karolina wysłała mi jedynie połowę zaległego wynagrodzenia za styczeń. W tym czasie się mocno zastanawiałam, czy iść jej na rękę i usunąć tę opinię, czy pozostać przy swoim, bo po prostu bałam się, że tych pieniędzy już nie zobaczę. Następnego dnia, czyli tego 22 marca, Google całkowicie usunęło moją opinię. Mimo moich odwołań ta opinia nie wróciła. Karolina w swoich smsach pisała, że wyśle mi połowę pieniędzy przed usunięciem opinii, a drugą połowę po jej usunięciu. No i tę połowę przed dostałam. Także resztę tych pieniędzy nie dostałam do dzisiaj.
Nikola Zacharek, oszukana na ok. 6000 zł. Sprzątaczka, później recepcjonistka w One World Hostel
[Sz.P.]: Okej, rozumiem, że jesteś z Karoliną w sporze. To czego dotyczy Twój spór i jak się zaczął?
[Z.N.]: Zaczęło się od tego, że w sumie dostałam więcej obowiązków, plus jeszcze opiekowałam się jej zwierzętami, które przebywały w hostelu. No ale w pewnym momencie zaczęły się problemy z wypłatami, no i o każdą wypłatę trzeba było się prosić gdzieś tam. Ja byłam dogadana ogólnie tak, że każda gotówka, która jest w hostelu, idzie do mnie, no ale później był taki okres, że tej gotówki nie było, to trzeba było się prosić. Plus na zwierzęta też trzeba było się prosić. No i doszło do takiej sytuacji, że ona przyjechała, powiedziała, że nie ma żadnych pieniędzy, no i któregoś dnia się rano budzę, i mój chłopak mówi do mnie, że nie ma prądu. Ja poszłam sprawdzić wszystko, okazało się, że odłączyli nam prąd. Napisałam do niej, ona powiedziała, że może i nie zapłaciłam. No i mówię do niej: to wyślij mi, a tam już była zaległość około trzech tysięcy złotych, wyślij mi jakieś pieniądze, bo ja nie mam gdzie pójść, ja zostałam tak naprawdę w tym momencie bez dachu nad głową. No i wysłała mi pięćset złotych na wynajem, gdzie wiadomo, w Gdańsku się nic za pięćset złotych nie wynajmie, ale niestety musieliśmy pójść gdzie indziej.
[Sz.P.]: Wspominałaś o zwierzętach. O jakich zwierzętach mówiłaś?
[Z.N.]: Pięć świnek morskich i dwa króliki.
[Sz.P.]: I to w hostelu, czy jak? Nie rozumiem…
[Z.N.]: No w hostelu, bo tam.. .bo ja mieszkałam nad hostelem, miałam takie mieszkanie, które miało później być przekształcone w pokoje, i ja tam mieszkałam i pilnowałam tego hostelu, gdzie jedna z odwiedzających wcześniej zostawiła zwierzęta.
[Sz.P.]: Spróbowałaś w jakiś sposób samodzielnie odzyskiwać te pieniądze?
[Z.N.]: Oj nie odpisuje mi… A Piotr i ona numery mają moje zablokowane i tak się kończy nasza współpraca. Mailowo pisałam, ale tam jest cisza.
[Sz.P.]: A miałaś kiedykolwiek takie podobne doświadczenia z jakimikolwiek innymi pracodawcami?
[Z.N.]: Niestety tak, to jest na porządku dziennym, że ktoś, kto chyba od niedawna prowadzi firmę, to kombinuje jak może. Zawsze udawało mi się odzyskać te pieniądze, po czasie, a tutaj brak jest odpowiedzi. Ona robi z siebie ofiarę po prostu.
https://www.czerwoni.org/pieniedzy-nie-ma-wywiad-z-oszukanymi-pracownikami-karoliny-m/
#antykapitalizm #gdańsk #pomorze #speakpolish #wywiad #związkiZawodowe
-
Red Bull Konkurs Lotów odbędzie się w Gdyni w dniach 17 i 18 sierpnia 2024 r., a partnerem wydarzenia jest VW Samochody Dostawcze, co oznacza, że będzie coś do wygrania! Konkretnie chodzi o dojazd na event na pokładzie ID Buzza oraz specjalne wejście do strefy VIP dla aż trzech osób. Szczegóły znajdziecie poniżej…
Informacja prasowa
Poznań, 24 kwietnia 2024 r. 17 i 18 sierpnia br., na Skwerze Kościuszki w Gdyni odbędzie się największy tegoroczny event marki Red Bull w Polsce – Konkurs Lotów. To wielka, pełna humoru i dobrej zabawy impreza dla konstruktorów i nieustraszonych pilotów wszelkiego rodzaju latających machin. W tym roku konkursowi i zabawie towarzyszyć będzie marka Volkswagen Samochody Dostawcze, która zorganizuje na miejscu specjalną strefę z mnóstwem atrakcji, a dodatkowo zwycięzcom gry, która znajduje się na stronie Red Bull Konkurs Lotów, zapewni transport na czas imprezy w pełni elektrycznym Volkswagenem ID. Buzz.
Letnie popołudnie nad polskim morzem, mnóstwo dobrej zabawy i pozytywnych emocji. Z takimi odczuciami bez wątpienia kojarzy się wszystkim Red Bull Konkurs Lotów. Ale są to również uczucia towarzyszące wakacyjnym wyprawom wielu użytkowników samochodów marki Volkswagen Samochody Dostawcze. Będąc zawsze blisko nich i angażując się w ich aktywne spędzanie wolnego czasu, marka została oficjalnym partnerem polskiej edycji znanego na całym świecie konkursu.
Red Bull Konkurs Lotów rzuca wyzwanie szalonym inżynierom i nieustraszonym pilotom, którzy chcą spełnić marzenie o lataniu. O co w tym wszystkim chodzi? Najpierw maksymalnie czteroosobowe zespoły konstruują swoje latające machiny, a potem przyjeżdżają z nimi do Gdyni, aby na żywo zaprezentować je wielotysięcznej publiczności i jurorom pod przewodnictwem Adama Małysza. Próbując przezwyciężyć siły grawitacji, muszą nie tylko polecieć jak najdalej, ale też zdobyć ich sympatię dając prawdziwy show na rampie startowej. Tylko tak mogą wygrać bardzo atrakcyjne nagrody.
„Nie mogło nas tutaj zabraknąć. Świetna zabawa, relaks i morze to wymarzone warunki do doświadczania zalet i rozwiązań naszych modeli, zwłaszcza w pełni elektrycznego ID. Buzza, który towarzyszył będzie całej imprezie. Na terenie eventu organizujemy również specjalną, pełną atrakcji strefę marki Volkswagen Samochody Dostawcze. Mamy też niespodziankę dla fanów z całej Polski, którzy nie biorą udziału w konkursie lotów, a chcą mile spędzić ten czas w Gdyni jako kibice zmagań. Jeśli wezmą udział w grze na stronie internetowej Red Bull Konkurs Lotów i znajdą się w gronie zwycięzców, do Gdyni będą mogli dotrzeć Volkswagenem ID. Buzz. Jest więc o co walczyć!” – mówi Patryk Grzeczka dyrektor marketingu Volkswagen Samochody Dostawcze.
Jeśli więc chcesz spędzić fantastyczny weekend wraz z trójką przyjaciół w strefie VIP Red Bull Konkurs Lotów, ciesząc się jednocześnie zaletami Volkswagena ID. Buzz, warto wziąć udział w grze, wykręcić jak najwyższy wynik i zarezerwować sobie czas 17 i 18 sierpnia na lotnicze szaleństwo!
-
Red Bull Konkurs Lotów odbędzie się w Gdyni w dniach 17 i 18 sierpnia 2024 r., a partnerem wydarzenia jest VW Samochody Dostawcze, co oznacza, że będzie coś do wygrania! Konkretnie chodzi o dojazd na event na pokładzie ID Buzza oraz specjalne wejście do strefy VIP dla aż trzech osób. Szczegóły znajdziecie poniżej…
Informacja prasowa
Poznań, 24 kwietnia 2024 r. 17 i 18 sierpnia br., na Skwerze Kościuszki w Gdyni odbędzie się największy tegoroczny event marki Red Bull w Polsce – Konkurs Lotów. To wielka, pełna humoru i dobrej zabawy impreza dla konstruktorów i nieustraszonych pilotów wszelkiego rodzaju latających machin. W tym roku konkursowi i zabawie towarzyszyć będzie marka Volkswagen Samochody Dostawcze, która zorganizuje na miejscu specjalną strefę z mnóstwem atrakcji, a dodatkowo zwycięzcom gry, która znajduje się na stronie Red Bull Konkurs Lotów, zapewni transport na czas imprezy w pełni elektrycznym Volkswagenem ID. Buzz.
Letnie popołudnie nad polskim morzem, mnóstwo dobrej zabawy i pozytywnych emocji. Z takimi odczuciami bez wątpienia kojarzy się wszystkim Red Bull Konkurs Lotów. Ale są to również uczucia towarzyszące wakacyjnym wyprawom wielu użytkowników samochodów marki Volkswagen Samochody Dostawcze. Będąc zawsze blisko nich i angażując się w ich aktywne spędzanie wolnego czasu, marka została oficjalnym partnerem polskiej edycji znanego na całym świecie konkursu.
Red Bull Konkurs Lotów rzuca wyzwanie szalonym inżynierom i nieustraszonym pilotom, którzy chcą spełnić marzenie o lataniu. O co w tym wszystkim chodzi? Najpierw maksymalnie czteroosobowe zespoły konstruują swoje latające machiny, a potem przyjeżdżają z nimi do Gdyni, aby na żywo zaprezentować je wielotysięcznej publiczności i jurorom pod przewodnictwem Adama Małysza. Próbując przezwyciężyć siły grawitacji, muszą nie tylko polecieć jak najdalej, ale też zdobyć ich sympatię dając prawdziwy show na rampie startowej. Tylko tak mogą wygrać bardzo atrakcyjne nagrody.
„Nie mogło nas tutaj zabraknąć. Świetna zabawa, relaks i morze to wymarzone warunki do doświadczania zalet i rozwiązań naszych modeli, zwłaszcza w pełni elektrycznego ID. Buzza, który towarzyszył będzie całej imprezie. Na terenie eventu organizujemy również specjalną, pełną atrakcji strefę marki Volkswagen Samochody Dostawcze. Mamy też niespodziankę dla fanów z całej Polski, którzy nie biorą udziału w konkursie lotów, a chcą mile spędzić ten czas w Gdyni jako kibice zmagań. Jeśli wezmą udział w grze na stronie internetowej Red Bull Konkurs Lotów i znajdą się w gronie zwycięzców, do Gdyni będą mogli dotrzeć Volkswagenem ID. Buzz. Jest więc o co walczyć!” – mówi Patryk Grzeczka dyrektor marketingu Volkswagen Samochody Dostawcze.
Jeśli więc chcesz spędzić fantastyczny weekend wraz z trójką przyjaciół w strefie VIP Red Bull Konkurs Lotów, ciesząc się jednocześnie zaletami Volkswagena ID. Buzz, warto wziąć udział w grze, wykręcić jak najwyższy wynik i zarezerwować sobie czas 17 i 18 sierpnia na lotnicze szaleństwo!
-
L’infolettre du 10 juin 2025 : la course pour le WorldTour se resserre, la Belgique au complet à Kigali…
XDS Astana Team bien parti pour rester, Picnic-PostNL et Cofidis en danger
Un peu plus de quatre mois avant la fin de la saison sur route, ce mois de juin est l’occasion de faire le point sur une bataille qui est devenue l’une des plus importantes du peloton contemporain : la lutte pour le maintien parmi les équipes du WorldTour. Depuis l’instauration par l’Union Cycliste Internationale (UCI) d’un critère sportif imposant aux candidats à la première division de se classer parmi les 18 meilleures équipes du peloton sur une période de trois saisons, les classements sont scrutés toutes les semaines, les mercatos s’animent un peu plus pour les équipes cherchant à accumuler les points et les listes de départ se diversifient. Il n’est plus question de miser sur les plus grandes courses pour enchaîner les résultats, puisque les équipes les plus riches, aux contingents les plus talentueux, dominent le plus souvent les podiums. Il faut plutôt accumuler des victoires et/ou places d’honneur sur des plus petites courses, qui s’avèrent bien rémunératrices quand l’addition se fait au cours de la saison. C’était déjà le cas en 2022, lorsque les équipes Lotto, Israel Premier Tech et Arkéa-B&B Hôtels se bagarraient pour une place parmi les 18 meilleurs des trois années écoulées. Le scénario se répète en 2025, avec cette fois XDS Astana Team, Cofidis, le Team Picnic-PostNL et Intermarché-Wanty comme principaux protagonistes.
En début de saison, tous les regards étaient posés sur XDS Astana Team, en grande difficulté après deux saisons catastrophiques, entre blessures à répétition et leaders en quête de résultats. Près de 5.000 points séparaient ainsi l’équipe kazakhe de la Cofidis, à la 18e place qualificative du WorldTour pour 2026. Mais rapidement, grâce aux arrivées des puncheurs tout-terrain tels que Clément Champoussin, Fausto Masnada, Diego Ulissi ou Mike Teunissen, sans oublier les habituels marqueurs de points sur des courses de moindre niveau comme Matteo Malucelli ou Aaron Gate, le groupe d’Alexandre Vinokourov a marqué par un esprit offensif et une technique de résultats collectifs : pas question d’avoir un seul leader, mais plusieurs coureurs capables de gagner des points sur chaque épreuve. Et dès janvier, la machine à points s’est enclenchée, à tel point que XDS Astana Team a longtemps été le podium du classement par équipes sur la saison 2025, seulement dépassé par le Team Visma | Lease a Bike cette semaine. Avec déjà près de 10.000 points en poche, l’équipe a tout simplement refait son retard et se protège petit à petit des assauts des autres formations en lutte pour le statut WorldTour.
Classement UCI Licences 2023-2025 – 09/06/2025
Infogram“Nous avons 42 courses de plus au programme que la saison dernière ! Nous faisons ce que Lotto, Movistar ou Arkea faisaient en 2024 : mettre l’équipe A sur des petites courses”, expliquait fin avril Alexandre Vinokourov à Sudinfo. “Si Evenepoel et Vlasov viennent en Algarve, par exemple, on décline l’invitation. Idem au Gran Camino où Vingegaard avait tout gagné. On ne cherche pas non plus à tout prix à l’emporter, mais à placer le maximum de gars dans le top 10.” Et le pari sportif est en train de payer. Surtout, si le début de saison a démarré en fanfare, l’équipe n’a pas perdu sa force au fil des semaines. En mai, le collectif a encore brillé sur le Giro (deux victoires d’étape et le maillot de meilleur grimpeur) ou sur les Boucles de la Mayenne (succès final d’Aaron Gate). Autant de résultats qui pourront faire la différence d’ici à la fin de l’année.
Derrière, les autres équipes peuvent légitimement s’inquiéter. Malgré une première moitié de saison meilleure qu’en 2024, l’équipe Cofidis est dans la zone rouge et risque la relégation. “J’ai vu que Cédric Vasseur disait sur votre programme : ‘Non, on ne s’inquiète pas trop’. Ok, on verra bien. On va aller jusqu’au bout, on ne veut pas se relâcher”, a ainsi indiqué Alexandre Vinokourov dans Bistrot Vélo, sur Eurosport. Il y a effectivement à peine 500 points environ de différence entre la 17e et la 19e place, et même seulement 1.300 points avec la 16e place d’Intermarché-Wanty. Mais Cofidis a du souci à se faire si l’équipe ne parvient pas à mener la même politique sportive que XDS Astana Team sur les courses françaises, par exemple. Une victoire sur une .1, cela ne semble être “que” 125 points, mais avec plusieurs coureurs dans un Top 10 et des places d’honneur sur les étapes, on peut rapidement monter aux centaines de points.
L’inquiétude peut également poindre au sein du Team Picnic-PostNL, tout juste à la 18e place avec seulement 120 points d’avance sur Cofidis. L’équipe néerlandaise a également rempli son infirmerie en début de saison, avec pléthore de leaders absents pour la campagne printanière. Cela a pesé dans les chiffres, même si le groupe n’a pas non plus réalisé un mercato détonnant par rapport à ses adversaires directs pour le WorldTour. Avec en prime Romain Bardet qui va prendre sa retraite, l’équipe devra redoubler d’efforts pour espérer se maintenir parmi l’élite. Alors que dans le même temps, Lotto et Israel Premier Tech semblent déjà avoir assuré leur place parmi le top niveau, ce qui pourra leur permettre d’attirer des coureurs attirés par le WorldTour dès la saison prochaine.
Cette lutte ne concerne pas que le peloton masculin. Pour la première fois, les équipes féminines sont aussi concernées par cette règle sportive. Cette fois, ce sont les classements de 2024 et 2025 cumulés qui sont concernés pour désigner les 15 équipes représentantes du WorldTour durant la période 2026-2028 (ce sera bien tous les trois ans dès l’an prochain). Là aussi, la bataille fait rage pour éviter d’être sorti du Top 15. Ainsi, l’équipe EF Education-Oatly est la seule ProTeam à se placer parmi les candidates au WorldTour (12e), alors que Roland risque bien de perdre sa licence (18e). AG Insurance-Soudal, Uno-X Mobility et Human Powered Health restent pour leur part en sursis, face à VolkerWessels et Laboral Kutxa-Fundacion Euskadi, en embuscade.
Classement UCI Licences Femmes 2023-2025 – 09/06/2025
InfogramLa bataille est d’autant plus serrée que celle-ci se déroule sur deux saisons à peine, et que les courses sont moins nombreuses pour faire la différence. Ainsi, l’équipe suisse Roland qui avait réussi une saison acceptable en 2024 ne semble déjà plus en lice pour rester parmi l’élite vu ses 1.300 pauvres points accumulés jusqu’ici. La formation avait surtout profité de quelques courses exotiques, notamment au Salvador, pour faire sa place, mais cela ne suffit plus en 2025. Car les places sont bien plus chères, et toutes les équipes hors du Top 10 ont déjà accumulé plus de la moitié des points de leur dernière saison. Le rythme est plus soutenu pour garder sa place parmi les quinze premières. Les équipes en danger sont principalement AG Insurance-Soudal, Uno-X Mobility et Human Powered Health qui n’ont qu’entre 1.700 et 2.000 points d’avance sur VolkerWessels, une ProTeam qui s’offre beaucoup de points sur les courses de second niveau en Europe. Cela suffira-t-il pour surprendre les WorldTeams d’ici à la fin de l’année ? Les formations citées ci-avant doivent en tout cas rester attentives.
Grégory Ienco
➡️ S’inscrire à l’infolettre pour la recevoir gratuitement tous les lundis ⬅️
La Belgique ira au complet au Rwanda
Non, la Belgique ne manquera pas les prochains championnats du monde de cyclisme sur route au Rwanda ! Belgian Cycling, la fédération belge de cyclisme, a confirmé qu’elle présentera des sélections au complet à l’occasion des prochains Mondiaux programmés à Kigali. Elle justifie cette décision par les garanties apportées tant par le ministère des Affaires étrangères (qui n’a pas rendu d’avis négatif quant au voyage des cyclistes belges au Rwanda) que par l’Union Cycliste Internationale (UCI), prêt à défendre coûte que coûte son choix pour accueillir les premiers championnats du monde sur route sur le territoire africain.
Le doute était permis au vu de la guerre qui oppose depuis plusieurs mois l’armée de la République démocratique du Congo avec la milice anti-gouvernementale M23, soutenue par l’armée rwandaise, à l’est de la RDC. Un conflit qui se joue non loin de Kigali… Ces événements, ainsi que le coût du voyage jusqu’au Rwanda, ont poussé plusieurs fédérations européennes, dont les Pays-Bas et le Danemark, à réduire la voilure. Par exemple, en ne proposant pas de délégations de jeunes ou des sélections réduites au départ de ces Mondiaux.
Belgian Cycling, dont le président Tom Van Damme est, pour rappel, vice-président de l’UCI, précise que ce voyage à Kigali est dans les plans depuis l’an dernier, et que cette décision n’est finalement que la suite des préparatifs menés ces derniers mois par la fédération. À l’image de la reconnaissance organisée par le sélectionneur des espoirs et élites hommes Serge Pauwels en mars dernier sur le parcours des championnats du monde. Il reste désormais à savoir qui sera prêt à faire un tel voyage du 20 au 29 septembre prochain. Remco Evenepoel et Wout van Aert seraient candidats, tout comme Lotte Kopecky chez les femmes. Belgian Cycling précise que tout cycliste choisi pourra refuser sa sélection s’il ne se sent pas en sécurité.
Ce choix de maintenir toutes les équipes au départ est évidemment un soulagement pour l’UCI, qui compte depuis le début de l’année les sélections qui préfèrent se désister pour éviter des frais ou des risques importants. Convaincre les autres grandes fédérations ne sera pas simple, mais la décision de la Belgique pourrait en influencer d’autres. Cela sera déterminant pour assurer une concurrence aussi importante que lors des autres championnats du monde sur route.
Les nouvelles des derniers jours
➡️ Prolongations
- L’équipe Lotto a prolongé pour trois saisons l’un de ses espoirs les plus prometteurs, le Français Matys Grisel. Le coureur de 19 ans, depuis deux saisons dans l’équipe de développement, rejoindra le noyau professionnel à partir de 2026. Il a déjà remporté l’an dernier l’exigeant Tour de Namur et une étape du Tour de Bretagne, et a terminé cette année troisième de Bruxelles-Opwijk, deuxième de la Monts et Châteaux Classic et cinquième d’une étape des Quatre Jours de Dunkerque, confirmant ses qualités de puncheur explosif.
- L’Allemande Antonia Niedermaier s’est engagée jusqu’en 2028 avec l’équipe Canyon//SRAM zondacrypto, avec laquelle elle a signé son premier contrat professionnel à l’été 2022, d’abord dans l’équipe de développement puis dans le noyau WorldTour. La coureuse de 22 ans, ex-championne du monde du contre-la-montre chez les espoirs, espère remporter le Tour d’Italie féminin et gagner des courses d’un jour. Elle a notamment terminé l’an dernier 7e du Giro Donne, 6e du Tour de Suisse et 11e du Tour d’Espagne.
🏥 Sur la touche
- Malgré une fracture au scaphoïde survenue à la suite d’une chute lors de la Coupe du monde de VTT cross-country à Novo Mesto, deux semaines plus tôt, le Néerlandais Mathieu van der Poel (Alpecin-Deceuninck) a finalement pris le départ dimanche du Critérium du Dauphiné. S’il a poursuivi un entraînement avec une attelle au poignet, majoritairement sur rouleaux, Van der Poel a finalement décidé de se lancer en compétition, avec l’espoir d’affiner sa condition en vue du Tour de France, du 5 au 27 juillet. Cela s’est confirmé dès la première étape, terminée en troisième position derrière Tadej Pogacar (UAE Team Emirates XRG) et Jonas Vingegaard (Team Visma | Lease a Bike).
- Alors qu’elle venait de remporter la deuxième étape du Tour de Grande-Bretagne féminin, la Canadienne Mara Roldan (Team Picnic-PostNL) a dû abandonner, le lendemain, lors d’une chute collective survenue sous la pluie. La cycliste de 21 ans souffre d’une fracture du fémur et devra donc patienter de longues semaines hors du vélo avant d’envisager un retour à la compétition.
- La veille, c’est l’équipe AG Insurance-Soudal qui faisait la soupe à la grimace sur la 2e étape du Tour de Grande-Bretagne féminin. La Française Gladys Verhulst-Wild a lourdement chuté avec plusieurs autres coureuses à une vingtaine de kilomètres de l’arrivée. Elle a été emmenée à l’hôpital avec de multiples blessures : une fracture de huit côtes, un pneumothorax et une fracture de la tête de l’humerus. Cela annonce une longue revalidation pour la cycliste de 28 ans.
- L’équipe Picnic-PostNL continue d’enchaîner les mauvaises nouvelles du côté masculin. Elle a confirmé cette semaine que deux de ses leaders, l’Allemand John Degenkolb et le Néerlandais Fabio Jakobsen, ne seront pas au départ du prochain Tour de France. Le premier a été victime d’une lourde chute sur le Tour des Flandres, lui causant des fractures d’une clavicule, d’un coude et d’un poignet. “Le sérieux de ses blessures est devenu plus apparent après de plus amples examens, mais sa période de rétablissement a dû être repoussée”, a expliqué l’équipe. Le sprinter batave a pour sa part été opéré en avril en raison d’un problème de circulation à l’artère iliaque. Jakobsen a depuis repris l’entraînement en extérieur, mais à dose légère, l’empêchant donc de reprendre au plus haut niveau sur le Tour de France.
- Victime d’une chute sur l’Antwerp Port Epic, sur les chemins de gravier de la banlieue anversoise, le Belge Gil Gelders (Soudal Quick Step) a subi une fracture de la clavicule et a dû être hospitalisé à l’hôpital d’Herentals, spécialisé dans la question, afin de poursuivre sa revalidation, prévue pour plusieurs semaines.
📅 Programme
- Le Tour d’Allemagne fera une nouvelle fois la part belle aux sprinters et aux puncheurs à l’occasion de sa prochaine édition, prévue du 20 au 24 août. Après un prologue de 3,1 km à Essen, les coureurs enchaîneront avec quatre étapes sans grande difficulté, mais dont les quelques buttes pourraient aider les plus explosifs. Onze équipes WorldTour seront de la partie dont les Belges Alpecin-Deceuninck, Intermarché-Wanty et Soudal Quick-Step. Deux équipes continentales allemandes recevront également une invitation, mais leur nom sera révélé plus tard cet été.
- Le parcours du GP de Québec, organisé le 12 septembre prochain, connaîtra un changement de taille dans son final. Après la traditionnelle côte de la Montagne (600 m à 9%), il n’y aura plus de descente, mais bien un long faux-plat montant sur la rue Saint-Louis, menant au parc des Champs-de-Batailles, où l’arrivée sera désormais située au bout d’une montée d’un kilomètre à 3%. Une autre boucle est désormais prévue après ce passage dans le parc. Ce nouveau circuit de 12 kilomètres sera à parcourir à 18 reprises pour un total de 216 kilomètres.
- Le GP de Montréal, prévu le 14 septembre, ne connaîtra pas de changement pour sa part. Le tracé sera similaire à celui proposé ces dernières années, avec la côte Camilien-Houde (1,8 km à 8%), la côte de Polytechnique (780 m à 6%), la côte de Pagnuelo (530 m à 7,5%) et la montée finale de l’avenue du Parc jusqu’à la ligne d’arrivée (560 m à 4%). Il s’agira d’une répétition générale en vue des championnats du monde sur route, prévus à Montréal en septembre 2026.
- Selon le quotidien espagnol As, Juan Ayuso (UAE Team Emirates XRG) aura un programme allégé en deuxième partie de saison. Au repos depuis son abandon sur le Tour d’Italie en raison d’une blessure au genou et d’une piqûre de guêpe qui l’a aveuglé d’un œil, le coureur espagnol devrait faire son retour lors des championnats d’Espagne sur route prévus en Sierra Nevada, du 26 au 29 juin. Il sera ensuite sur la Clasica San Sebastian, mais ne devrait pas participer au Tour d’Espagne, afin de préconiser une place de leader sur les championnats du monde sur route à Kigali. Il est également attendu sur le Tour d’Émilie et les Trois Vallées Varésines, lors de la campagne italienne automnale.
- Le Tour des Apennins connaîtra le 24 juin prochain un léger changement avec une approche différente et plus longue vers l’arrivée à Gênes. Les coureurs affronteront 203,1 kilomètres (contre 198,5 kilomètres l’an dernier) et affronteront dans les 50 dernières bornes la montée de Pietralavezzara (6,2 km à 7,7%) et la Madonna della Guardia (6,9 km à 7,9% dont un mur de 500 m à 21%), dont le sommet est à 25 kilomètres de l’arrivée, en légère montée.
- Le grand départ du Tour de France Femmes 2026 sera donné en Suisse, a annoncé l’organisateur ASO. L’épreuve s’ouvrira le samedi 1er août à l’occasion d’une étape en ligne vallonnée de 137 km autour de Lausanne, entre le lac Léman et le lac de Neuchâtel. La seconde étape, le lendemain, mènera le peloton d’Aigle, site du siège de l’Union Cycliste Internationale (UCI) jusqu’à Genève, au bord du Lac Léman, une nouvelle fois, sur 150 kilomètres environ. Les coureuses repartiront ensuite de Genève pour retrouver la France, pour une destination encore inconnue. La suite du parcours de cette 5e édition du Tour de France Femmes sera révélé en octobre prochain. Pour rappel, l’édition 2027 de la Grande Boucle féminine s’élancera de Grande-Bretagne, comme pour les hommes.
🖤 Carnet noir
- La fédération turque de cyclisme a annoncé le tragique décès de Mustafa Ayyorkun, cycliste de 21 ans de l’équipe continentale turque Spor Toto. Le coureur a chuté lors de la 5e étape du Tour d’Iran, le samedi 31 mai dernier, et a été transporté à l’hôpital avec une fracture au niveau d’une vertèbre cervicale. Il est décédé quatre jours plus tard des suites de ses blessures. “Sa santé semblait évoluer progressivement. La nouvelle soudaine de son décès nous a profondément choqués. Nous sommes très triste. Mustafa Ayyorkun était une valeur sûre du cyclisme turc”, a commenté le président de la fédération, Emin Müftüoglu, par communiqué. Ayyorkun a été deux fois champion de Turquie chez les juniors et était professionnel au sein de l’équipe Spor Toto depuis 2023.
💉 Dopage
- L’Union Cycliste Internationale (UCI) a révélé la suspension provisoire pour dopage du Colombien Luis Carlos Chia Bermudez, de l’équipe continentale chinoise Huansheng-Vonoa-Taishan Sport Team. Le coureur de 28 ans a été contrôlé positif à un stimulant intermdite, le Phentermine, lors du Tour de Hainan, en Chine. Il avait terminé cinquième du général de l’épreuve. C’est lors de la quatrième des cinq étapes de l’épreuve, le 10 avril, qu’il été repéré par la patrouille. Il est provisoirement suspendu, le temps de demander une éventuelle contre-analyse.
🌈 Sélections
- Si la Belgique enverra une délégation complète au Rwanda (lire plus haut), la fédération italienne de cyclisme a annoncé qu’elle devra limiter les coûts pour ces championnats du monde et n’enverra donc qu’une sélection réduite à Kigali. Il n’y aura ainsi que cinq élites hommes sous le maillot des Azzuri (contre un maximum de huit), quatre élites femmes (contre sept), quatre espoirs hommes (contre six) et deux juniors hommes et femmes (contre trois). “Le voyage au Rwanda coûte plus cher que celui pour les championnats du monde en Australie en 2022”, justifie le directeur général de la fédération italienne, Roberto Amadio, à Turrobici. Il dénonce par ailleurs les promesses de l’UCI de faire baisser les coûts sur place, “mais nous n’avons rien vu à ce sujet”. La fédération ajoute que ce nombre de sélectionnés pourrait augmenter en cas de belle surprise sportive au cours du mois précédent les Mondiaux.
📌 Autres
- Le Tour de Suisse introduira lors de ses prochaines éditions (féminine du 12 au 15 juin, masculine du 15 au 22 juin) une nouvelle mesure de sécurité : tous les participants seront suivis avec une puce GPS installée dans leur dossard. Un centre de sécurité mobile sera également installé sur chaque étape pour suivre au mieux les cyclistes. La puce GPS émettra un signal d’alarme en cas de trajectoire irrégulière, alors que le centre permettra de surveiller l’ensemble de la situation et de prendre immédiatement des mesures si nécessaire. Ces mesures sont prises moins d’un an après le décès de la Suissesse Muriel Furrer, qui a succombé à ses blessures après une chute lors des championnats du monde sur route à Zurich, en septembre 2024. Il avait fallu plusieurs dizaines de minutes avant que les secours retrouvent son corps, menant à des discussions autour de la géolocalisation des cyclistes pour leur sécurité.
- L’Union Cycliste Internationale (UCI) et la plateforme émiratie MyWhoosh ont présenté le nouveau format des prochains championnats du monde d’e-cyclisme, à nouveau organisés à Abu Dhabi, aux Émirats arabes unis, le 15 novembre prochain (avant une nouvelle édition déjà prévue en 2026). Au total, 20 femmes et 20 hommes se disputeront les deux maillots arc-en-ciel distribués ce jour-là dans chaque catégorie. Ces finalistes se qualifieront parmi 300 athlètes, sélectionnés en demi-finales selon un processus qui aura lieu jusqu’en octobre. 70% des places seront attribuées via des qualifications organisées par les fédérations nationales, et les 30% restants seront réservés au public, lors d’épreuves organisées par MyWhoosh. Le format des demi-finales et de la finale sera ensuite similaire : une course pour sprinters de 8 tours de 1,5 km avec des points attribués à la fin de chaque tour et un plus grand nombre de points lors du dernier passage sur la ligne d’arrivée ; une course pour puncheurs sur un parcours de 12 km avec deux sprints intermédiaires et deux montées chronométrées qui octroieront des points, avant un sprint final qui attribuera encore plus de points ; et une course à l’élimination sur une montée de 7,2 km avec un dénivelé de 554 mètres, lors de laquelle une personne sera éliminée à chaque point de passage. Les points cumulés serviront à un classement général qui permettra de désigner les nouveaux champions du monde d’e-cyclisme.
À lire, voir, écouter…
- Tout d’abord, toutes nos excuses pour les recommandations de la semaine dernière, qui étaient celles… de la semaine précédente ! Une erreur de notre part, nous en sommes désolés.
- On débute cette série par la dernière bande-annonce de Netflix pour la troisième saison de “Tour de France : au cœur du peloton”, sa série documentaire consacrée au Tour. L’édition 2024 est cette fois au programme entre la 35e victoire d’étape record de Mark Cavendish, le sacre de Tadej Pogacar et la rivalité avec Jonas Vingegaard et Remco Evenepoel. On y découvre principalement des images des équipes UAE Team Emirates, Red Bull-Bora-Hansgrohe, Visma | Lease a Bike, Groupama-FDJ, Decathlon-Ag2r La Mondiale ou encore XDS Astana Team. Les épisodes de cette nouvelle saison seront disponibles le 2 juillet sur Netflix. Pour rappel, il s’agira de la dernière saison de cette série, en raison de chiffres d’audience jugés décevants par Netflix (même si aucun chiffre, ni comparatif par rapport à d’autres documentaires n’ont été révélés).
- Les équipes qui ont marqué le Giro ont également publié en série une vidéo dévoilant les coulisses des dernières étapes de ce Tour d’Italie, bouleversées par l’attaque de Simon Yates pour obtenir le maillot rose d’Isaac del Toro. La moins éclairante sur le plan tactique, mais certainement la plus émouvante, est celle, justement, du Team Visma | Lease a Bike. On découvre les larmes de Yates après son succès sur la 20e étape et toute son émotion, ainsi que celle de l’équipe, après cet exploit. Une dizaine de minutes de bonheur pour les “abeilles”. Avant, on l’espère, un documentaire plus intéressant sur les coulisses de cette masterclass tactique.
- La plus impersonnelle est certainement celle d’UAE Team Emirates, qui enchaîne des images des coulisses avec des interviews déjà données par les coureurs et le staff aux autres médias. Les seules déclarations nouvelles interviennent après cette fameuse 20e étape. On découvre alors à quel point Isaac del Toro est finalement content d’au moins conserver la deuxième place finale du Giro, et ce malgré la perte de son maillot rose à la veille de l’arrivée à Rome. On ne sait par contre rien de la tactique envisagée ou du rôle des équipiers de Del Toro, à l’exception de Majka et Adam Yates. Cela aurait certainement mérité plus, vu l’exploit réalisé par Del Toro durant ces trois semaines.
- Chez EF Education-EasyPost, on a choisi la carte de la transparence avec une intéressante plongée dans la tactique de l’équipe pour faire mal à Isaac del Toro. “L’objectif, c’est de le fatiguer” sur le long cours, confie ainsi le directeur sportif Juan Manuel Garate. Et cela a failli payer. La vidéo manque par contre un peu de déclarations de Richard Carapaz, qui semble plutôt fermé et peu désireux de faire parler ses émotions du moment face à la caméra.
- Je vous ai déjà parlé de l’infolettre “Global Peloton”, proposée par Dan Challis. Celle-ci s’intéresse au cyclisme en dehors de l’Europe, à ces cyclistes qui tentent de faire leur place en Afrique, en Asie, dans les Amériques, à ces courses qui tentent de se faire une place dans le calendrier international. En avril dernier, Dan Challis a sorti une série de six solutions destinées à rendre le cyclisme “plus diversifié”, alors que “moins de 5% des cyclistes du WorldTour ne sont pas blancs”. “La réalité est que le cyclisme est bien plus difficile d’accès quand vous ne venez pas d’un pays européen fou de cyclisme et d’un milieu économique aisé”, résume-t-il. Comment diversifier le cyclisme sur route ? Par l’organisation de courses dans des contrées considérées comme plus exotiques, hors d’Europe ; en transformant la culture cycliste en tant que tel ; en favorisant la formation dans des pays disposant de moins d’infrastructures… C’est à lire sur Substack, en anglais, en cliquant sur ce lien (un essai de 7 jours est offert pour lire les articles complets).
- Cette fois, c’est la der’ : Romain Bardet (Team Picnic-PostNL) épingle une dernière fois un dossard sur une course sur route à l’occasion du Critérium du Dauphiné, sur ses terres auvergnates. Jusqu’à dimanche prochain, le Français tentera d’aller chercher une victoire d’étape, même s’il sait que les chances sont minces. Passé tout près d’un succès d’étape sur le Tour d’Italie, Bardet compte bien jouer une nouvelle fois la carte offensive pour cette dernière danse en terres connues. “Je pense pouvoir apprécier davantage mes derniers tours de roue sur un Dauphiné où je vais pouvoir être acteur que sur le Tour”, a-t-il confié dans une interview sur le site de l’épreuve, dans laquelle il revient aussi sur ses précédents résultats marquants sur cette course alpestre. C’est à lire en cliquant sur ce lien.
Pour profiter des retransmissions télévisées des courses cyclistes depuis l’étranger, n’hésitez pas à utiliser NordVPN, un programme vous permettant de rejoindre des réseaux privés virtuels protégés dans le monde entier. Pour accéder à ces retransmissions télévisées depuis le monde entier, un VPN peut vous aider, tout en vous protégeant. NordVPN vous propose un abonnement de deux ans avec une réduction allant jusqu’à 73%. Chaque nouvel abonné recevra par ailleurs trois mois d’abonnement offerts. Des offres combinées avec NordPass et du stockage cloud sont par ailleurs disponibles ! Tout abonnement à NordVPN est un soutien supplémentaire à CyclismeRevue.
Le coin promo
- Comme chaque année , nous vous proposons un calendrier à télécharger et à installer sur votre téléphone ou votre ordinateur, pour ne rien manquer des différentes courses professionnelles sur route de l’année, que ce soit chez les femmes ou les hommes. Tous les détails pratiques sont sur ce lien.
- Découvrez le programme TV complet des courses cyclistes (route, piste, cyclo-cross, VTT…) diffusées ces prochaines semaines en Belgique et en France sur notre page spéciale, mise à jour quotidiennement : c’est à voir sur ce lien.
Les résultats des derniers jours
Route
- Tour de Grande-Bretagne – Femmes 🇬🇧 (2.WWT)
- 1re étape (05/06) : Kim Le Court-Pienaar 🇲🇺 (AG Insurande-Soudal)
- 2e étape (06/06) : Mara Roldan 🇨🇦 (Team Picnic-PostNL)
- 3e étape (07/06) : Cat Ferguson 🇬🇧 (Movistar Team)
- 4e et dernière étape (08/06) : Lorena Wiebes 🇳🇱 (Team SD Worx-Protime)
- Classement général : Ally Wollaston 🇳🇿 (FDJ-Suez)
- Critérium du Dauphiné 🇫🇷 (2.UWT)
- 1re étape (08/06) : Tadej Pogacar 🇸🇮 (UAE Team Emirates-XRG)
- 2e étape (09/06) : Jonathan Milan 🇮🇹 (Lidl-Trek)
- Antwerp Port Epic – Femmes 🇧🇪 (1.Pro)
- 07/06 : Susanne Andersen 🇳🇴 (Uno-X Mobility)
- Brussels Cycling Classic 🇧🇪 (1.Pro)
- 08/06 : Tim Merlier 🇧🇪 (Soudal Quick-Step)
- Tour de Slovénie 🇸🇮 (2.Pro)
- 1re étape (04/06) : Dylan Groenewegen 🇳🇱 (Team Jayco-AlUla)
- 2e étape (05/06) : Fabio Christen 🇨🇭 (Q36.5 Pro Cycling Team)
- 3e étape (06/06) : Dylan Groenewegen 🇳🇱 (Team Jayco-AlUla)
- 4e étape (07/06) : Kyrylo Tsarenko 🇺🇦 (Solution Tech-Vini Fantini)
- 5e et dernière étape (08/06) : Ivo Oliveira 🇵🇹 (UAE Team Emirates-XRG)
- Classement général : Anders Halland Johannessen 🇳🇴 (Uno-X Mobility)
- Flèche de Heist 🇧🇪 (1.1)
- 07/06 : Paul Magnier 🇫🇷 (Soudal Quick-Step)
- Alpes Gresivaudan Classic 🇫🇷 (1.1)
- 08/06 : Valentina Cavallar 🇦🇹 (Arkéa-B&B Hôtels)
- À Travers le Westhoek 🇧🇪 (1.1)
- 08/06 : Fleur Moors 🇧🇪 (Lidl-Trek)
- Antwerp Port Epic – Hommes 🇧🇪 (1.1)
- 09/06 : Timo Kielich 🇧🇪 (Alpecin-Deceuninck)
- Grand Prix Mazda Schelkens 🇧🇪 (1.1)
- 09/06 : Clara Copponi 🇫🇷 (Lidl-Trek)
- Tour de Catalogne – Femmes 🇪🇸 (2.1)
- 1re étape (06/06) : Elise Chabbey 🇨🇭 (FDJ-Suez)
- 2e étape (07/06) : Demi Vollering 🇳🇱 (FDJ-Suez)
- 3e et dernière étape (08/06) : Loes Adegeest 🇳🇱 (FDJ-Suez)
- Classement général : Demi Vollering 🇳🇱 (FDJ-Suez)
- Trophée Alcide Degasperi 🇮🇹 (1.2)
- 02/06 : Kyrylo Tsarenko 🇺🇦 (Solution Tech-Vini Fantini)
- Tour de Gyeongnam 🇰🇷 (2.2)
- 1re étape (04/06) : Dylan Hopkins 🇦🇺 (Roojai Insurance)
- 2e étape (05/06) : Simone Raccani 🇮🇹 (JCL Team Ukyo)
- 3e étape (06/06) : Cameron Scott 🇦🇺 (CCACHE x BODYWRAP)
- 4e étape (07/06) : Liam Walsh 🇦🇺 (CCACHE x BODYWRAP)
- 5e et dernière étape (08/06) : Liam Walsh 🇦🇺 (CCACHE x BODYWRAP)
- Classement général : Dylan Hopkins 🇦🇺 (Roojai Insurance)
- Tour de Lituanie 🇱🇹 (2.2)
- 1re étape (04/06) : Martin Laas 🇪🇪 (Quick Pro Team)
- 2e étape (05/06) : Karl Kurits 🇪🇪 (Estonie)
- 3e étape (06/06) : Martin Laas 🇪🇪 (Quick Pro Team)
- 4e étape (07/06) : Martin Laas 🇪🇪 (Quick Pro Team)
- 5e et dernière étape (08/06) : Karl Kurits 🇪🇪 (Estonie)
- Classement général : Martin Laas 🇪🇪 (Quick Pro Team)
- Tour de Cameroun 🇨🇲 (2.2)
- 1re étape (04/06) : Boris Michel Tientcheu 🇨🇲 (Cameroun)
- 2e étape (05/06) : Lucas Carstensen 🇩🇪 (Team Storck-Metropol Cycling)
- 3e étape (06/06) : Lucas Carstensen 🇩🇪 (Team Storck-Metropol Cycling)
- 4e étape (08/06) : Nadjib Assal 🇩🇿 (Algérie)
- 5e étape (09/06) : Jan Münzer 🇩🇪 (Team Storck-Metropol Cycling)
- Tour de Malopolski 🇵🇱 (2.2)
- Prologue (05/06- CLM individuel ⏱️) : Nikiforos Arvanitou 🇬🇷 (Novapor Theseus SportsClub)
- 1re étape (06/06) : Alexander Konychev 🇮🇹 (Team Vorarlberg)
- 2e étape (07/06) : Patryk Stosz 🇵🇱 (Voster ATS Team)
- 3e et dernière étape (08/06) : Nikolaj Mengel 🇩🇰 (Airtox-Carl Ras)
- Classement général : Alexander Konychev 🇮🇹 (Team Vorarlberg)
VTT
- UCI MTB World Series à Leogang 🇦🇹 (CDM)
- Short-track – Élites femmes (06/06) : Puck Pieterse 🇳🇱
- Short-track – Élites hommes (06/06) : Christopher Blevins 🇺🇸
- Descente – Élites femmes (07/06) : Gracey Hemstreet 🇨🇦
- Descente – Élites hommes (07/06) : Jackson Goldstone 🇨🇦
- Enduro – Élites femmes (08/06) : Ella Conolly 🇬🇧
- Enduro – Élites hommes (08/06) : Jesse Melamed 🇨🇦
- Cross-country – Élites femmes (08/06) : Puck Pieterse 🇳🇱
- Cross-country – Élites hommes (08/06) : Ondej Cink 🇨🇿
L’agenda des prochains jours
Mardi 10 juin 2025
- Critérium du Dauphiné 🇫🇷 (2.UWT) – 3e étape
- Brioude > Charantonnay (202,8 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 15h25 sur Tipik, RTBF Auvio, VRT 1, Sporza.be, VRT Max, Eurosport 1 et HBO Max, et dès 15h40 sur France 3 et France.tv
- Tour du Cameroun 🇨🇲 (2.2) – 6e étape
- Kompina > Limbé (86,7 km)
- Liste des partants
- Tour de Colombie – Femmes 🇨🇴 (2.2) – 1re étape
- Cajicá > Girardot (143,8 km)
- Liste des partantes
Mercredi 11 juin 2025
- Critérium du Dauphiné 🇫🇷 (2.UWT) – 4e étape
- Charmes-sur-Rhône > Saint-Péray (17,7 km – CLM individuel ⏱️)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 15h25 sur Tipik, RTBF Auvio, VRT 1, Sporza.be, VRT Max, Eurosport 1 et HBO Max, et dès 15h40 sur France 3 et France.tv
- Tour de Beauce 🇨🇦 (2.2) – 1re étape
- Le Georgesville > Saint-Gédéon (198,3 km)
- Liste des partants
- Tour du Cameroun 🇨🇲 (2.2) – 7e étape
- Douala > Douala (106 km)
- Liste des partants
- Tour de Colombie – Femmes 🇨🇴 (2.2) – 2e étape
- Girardot > Alto de la Línea (114,8 km)
- Liste des partantes
Jeudi 12 juin 2025
- Critérium du Dauphiné 🇫🇷 (2.UWT) – 5e étape
- Saint-Priest > Mâcon (182,6 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 15h25 sur Tipik, RTBF Auvio, VRT 1, Sporza.be, VRT Max, Eurosport 1 et HBO Max, et dès 15h40 sur France 3 et France.tv
- Tour de Suisse – Femmes 🇨🇭 (2.WWT) – 1re étape
- Gstaad > Gstaad (96,4 km)
- Liste des partantes
- 📺 Direct dès 14h50 sur HBO Max et dès 15h00 sur RTL Play
- Tour de Beauce 🇨🇦 (2.2) – 2e étape
- Saint-Odilon-de-Cranbourne > Saint-Odilon-de-Cranbourne (164,2 km)
- Liste des partants
- Tour du Cameroun 🇨🇲 (2.2) – 8e étape
- Douala > Kribi (163,1 km)
- Liste des partants
- Tour de Colombie – Femmes 🇨🇴 (2.2) – 3e étape
- Armenia > Buga (114,1 km)
- Liste des partantes
Vendredi 13 juin 2025
- Critérium du Dauphiné 🇫🇷 (2.UWT) – 6e étape
- Valserhône > Combloux (139,1 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 15h25 sur Tipik, RTBF Auvio, VRT 1, Sporza.be, VRT Max, Eurosport 1 et HBO Max, et dès 15h40 sur France 3 et France.tv
- Tour de Suisse – Femmes 🇨🇭 (2.WWT) – 2e étape
- Gstaad > Campus Sursee/Oberkirch (164,8 km)
- Liste des partantes
- 📺 Direct dès 14h50 sur HBO Max et dès 15h00 sur RTL Play
- Grand Prix des Cantons d’Argovie 🇨🇭 (1.1)
- Leuggern > Gippingen (173,8 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 13h45 sur HBO Max
- Tour féminin international des Pyrénées 🇫🇷 (2.1) – 1re étape
- Arzacq-Arraziguet > Barbazan-Debat (112,6 km)
- Liste des partantes
- 📺 Direct dès 14h00 sur HBO Max
- Tour de Beauce 🇨🇦 (2.2) – 3e étape
- Desjardins > Lac-Mégantic (168,9 km)
- Liste des partants
- Tour de Colombie – Femmes 🇨🇴 (2.2) – 4e étape
- Andalucía > Santuario (132,9 km)
- Liste des partantes
Samedi 14 juin 2025
- Critérium du Dauphiné 🇫🇷 (2.UWT) – 7e étape
- Grand-Algueblanche > Valmeinier 1800 (132,1 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 14h35 sur La Une, RTBF Auvio, Eurosport 1 et HBO Max, dès 14h40 sur France 3 et France.tv et dès 15h25 sur VRT 1, Sporza.be et VRT Max
- Tour de Suisse – Femmes 🇨🇭 (2.WWT) – 3e étape
- Campus Sursee/Oberkirch > Küssnacht (122,8 km)
- Liste des partantes
- 📺 Direct dès 13h50 sur HBO Max et dès 15h00 sur RTL Play
- À Travers le Hageland – Hommes 🇧🇪 (1.Pro)
- Aarschot > Diest (180 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 14h45 sur HBO Max, dès 16h30 sur VRT 1, Sporza.be et VRT Max, et dès 16h45 sur Eurosport 2
- À Travers le Hageland – Femmes 🇧🇪 (1.1)
- Aarschot > Diest (124,6 km)
- Liste des partantes
- Tour féminin international des Pyrénées 🇫🇷 (2.1) – 2e étape
- Trie-sur-Baïse > Col du Soulor (134,6 km)
- Liste des partantes
- 📺 Direct dès 14h00 sur HBO Max
- Tour de Beauce 🇨🇦 (2.2) – 4e étape
- Québec > Québec (70 km)
- Liste des partants
- Tour du Cameroun 🇨🇲 (2.2) – 9e étape
- Pouma > Yaoundé (116 km)
- Liste des partants
- Tour de Colombie – Femmes 🇨🇴 (2.2) – 5e étape
- Chinciná > Manizales (22,4 km – CLM individuel ⏱️)
- Liste des partantes
- Yellow River Estuary Road Cycling Race 🇨🇳 (2.2) – 1re étape
Dimanche 15 juin 2025
- Critérium du Dauphiné 🇫🇷 (2.UWT) – 8e et dernière étape
- Val-d’Arc > Plateau du Mont-Cenis (133,8 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 15h15 sur La Une, RTBF Auvio, Eurosport 1, HBO Max, France 3 et France.tv, et dès 15h25 sur VRT 1, Sporza.be et VRT Max
- Tour de Suisse – Femmes 🇨🇭 (2.WWT) – 4e et dernière étape
- Küssnacht > Küssnacht (127,2 km)
- Liste des partantes
- 📺 Direct dès 11h15 sur HBO Max et dès 11h20 sur RTL Play
- Tour de Suisse – Hommes 🇨🇭 (2.UWT) – 1re étape
- Küssnacht > Küssnacht (129,4 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 14h50 sur RTL Club, RTL Play et HBO Max
- Elfstedenronde 🇧🇪 (1.1)
- Bruges > Bruges (196 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 14h00 sur VRT 1, Sporza.be, VRT Max et HBO Max
- Tour féminin international des Pyrénées 🇫🇷 (2.1) – 3e et dernière étape
- Abidos > Pau (129,3 km)
- Liste des partantes
- 📺 Direct dès 14h00 sur HBO Max
- Tour de Beauce 🇨🇦 (2.2) – 5e et dernière étape
- Saint-Georges > Saint-Georges (122,4 km)
- Liste des partants
- Tour du Cameroun 🇨🇲 (2.2) – 10e et dernière étape
- Ngoulmakong > Yaoundé (108,1 km)
- Liste des partants
- Tour de Colombie – Femmes 🇨🇴 (2.2) – 6e et dernière étape
- Manizales > Pereira (108,1 km)
- Liste des partantes
- Yellow River Estuary Road Cycling Race 🇨🇳 (2.2) – 2e et dernière étape
- Giro Next Gen 🇮🇹 (2.2U) – 1re étape
- Rho > Rho (8,4 km – CLM individuel ⏱️)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 14h20 sur HBO Max
Lundi 16 juin 2025
- Tour de Suisse – Hommes 🇨🇭 (2.UWT) – 2e étape
- Aarau > Schwarzsee (177 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 14h50 sur RTL Club, RTL Play, Eurosport 1 et HBO Max
- Giro Next Gen 🇮🇹 (2.2U) – 2e étape
- Rho > Cantù (146 km)
- Liste des partants
- 📺 Direct dès 14h20 sur HBO Max
Merci pour votre lecture !
Vous retrouverez votre prochaine infolettre le lundi 16 juin 2025 dans votre boîte aux lettres numérique !
N’hésitez pas à partager cette infolettre avec vos proches et à nous suivre sur CyclismeRevue.be ainsi que nos réseaux sociaux pour ne rien manquer de l’actualité cycliste.
➡️ Pour recevoir gratuitement notre infolettre tous les lundis après-midi, inscrivez-vous sur ce lien.
#AGInsuranceSoudal #BelgianCycling #ChampionnatsDuMonde #Cofidis #CyclismeSurRoute #EFEducationOatly #IntermarchéWanty #Kigali #LaboralKutxaFundacionEuskadi #ProTeams #Roland #Rwanda #TeamPicnicPostNL #UCI #UnoXMobility #WorldTeams #WorldTour #XDSAstanaTeam
-
Coś takiego jest legalne w kontekście RODO?
-
Czym naprawdę jest load average w systemie Linux? ( https://nfsec.pl/root/5649 ) #linux #sysadmin #sysops
-
Czym naprawdę jest load average w systemie Linux? ( https://nfsec.pl/root/5649 ) #linux #sysadmin #sysops
-
Czym naprawdę jest load average w systemie Linux? ( https://nfsec.pl/root/5649 ) #linux #sysadmin #sysops
-
Czym naprawdę jest load average w systemie Linux? ( https://nfsec.pl/root/5649 ) #linux #sysadmin #sysops
-
Czym naprawdę jest load average w systemie Linux? ( https://nfsec.pl/root/5649 ) #linux #sysadmin #sysops
-
Wykrywanie procesu debugowania w systemie Linux ( https://nfsec.pl/security/6620 ) #linux #debug #security #process #detect #twittermigration
-
Wykrywanie procesu debugowania w systemie Linux ( https://nfsec.pl/security/6620 ) #linux #debug #security #process #detect #twittermigration
-
Wykrywanie procesu debugowania w systemie Linux ( https://nfsec.pl/security/6620 ) #linux #debug #security #process #detect #twittermigration
-
Upakowane ELFy – czerwona flaga dla pliku binarnego w Linuksie ( https://nfsec.pl/security/6600 ) #linux #malware #upx #packer #security #twittermigration
-
CVE-2021-41773 oraz CVE-2021-42013 kończące się kopaniem krypto przez RedTail ( https://nfsec.pl/ai/6597 ) #cryptominer #botnet #redtail #linux #security #twittermigration
-
CVE-2021-41773 oraz CVE-2021-42013 kończące się kopaniem krypto przez RedTail ( https://nfsec.pl/ai/6597 ) #cryptominer #botnet #redtail #linux #security #twittermigration
-
CVE-2021-41773 oraz CVE-2021-42013 kończące się kopaniem krypto przez RedTail ( https://nfsec.pl/ai/6597 ) #cryptominer #botnet #redtail #linux #security #twittermigration
-
CVE-2021-41773 oraz CVE-2021-42013 kończące się kopaniem krypto przez RedTail ( https://nfsec.pl/ai/6597 ) #cryptominer #botnet #redtail #linux #security #twittermigration