#recenzja — Public Fediverse posts

https://marcinkaminski.pl/riese-muller-homage/ 🚴 Rower za ponad 30 tysięcy złotych nie musi wyglądać jak sprzęt z kosmicznego laboratorium. Czasem przypomina po prostu bardzo wygodny rower, na którym nagle przestajesz szukać idealnej drogi.

Riese & Müller Homage zabrał mnie przez nierówny asfalt, leśne ścieżki, kamienie, szyszki i odcinki, na których zwykle zaczynasz się zastanawiać, czy nie lepiej było zawrócić. Zamiast tego chciało się jechać dalej.
#rower #ebike #rowerelektryczny #recenzja #test

https://marcinkaminski.pl/dziki/ Moim zdaniem to najlepszy polski film 2026 roku. 🏔️ Nie ze względu na fabułę, tylko przez te pogańskie klimaty i piękno gór i lasów, 🐺 Niemowa wychowany przez wilki. Topór w gardło zamiast efektownego kung-fu. I widoki gór z lotu ptaka, przez które kilka razy zapomniałem, że oglądam film, a nie krajobraz sam w sobie.
#film #recenzja #movie #movies

Nie mam pomysłu na wpis więc skopiuje moją ostatnią minirecenzje z LubimyCzytac.pl 😉

Mam wrażenie, że nurt LitRPG staje się ostatnio coraz bardziej popularny. Korzystając z tej fali, sięgnąłem po książkę Matta Dinnimana - Dungeon Crawler Carl. To zaledwie początek dużo większego cyklu, więc dostajemy jedynie krwawy i bezwzględny tutorial.

Mam jednak co do tej pozycji mieszane uczucia. Z jednej strony to świetna, wielowarstwowa satyra na media społecznościowe i bezwzględny kapitalizm. Z drugiej, pod płaszczykiem dzikiego humoru autor momentami serwuje czytelnikowi wręcz obrzydliwy body horror. Na szczęście humoru jest zdecydowanie więcej i potrafi autentycznie rozbawić.

Podsumowując: warto przeczytać chociażby dla samej radości z nieskrępowanej rozwałki, celnej satyry społecznej oraz po to, by sprawdzić, czym w ogóle jest ten gatunek. Sam raczej nie zdecyduję się na schodzenie z Carlem na kolejne piętra lochu, ale ciekaw jestem dokąd ta cała historia może zaprowadzić.

P.S. Dystyngowana perska kotka skradła moje serce. 😉
Cholerny świat, Pączuś...

⭐6/10 👍🏻

#ksiazki #czytam @ksiazki #LitRPG #DungeonCrawlerCarl #Recenzja #bookstodonPL

https://marcinkaminski.pl/baseus-blade-h1/ Po pracy najczęściej można mnie znaleźć w lesie, na rowerze albo gdzieś daleko od najbliższego gniazdka. 🌲 Przetestowałem kilka powerbanków, ale dopiero Baseus Blade H1 naprawdę dopasował się do mojego sposobu podróżowania. 20 000 mAh, 100 W mocy i możliwość ładowania czterech urządzeń jednocześnie sprawiają, że przestałem zastanawiać się, czy baterii wystarczy do końca dnia. Nawet MacBook Pro nie robi na nim większego wrażenia.
#recenzja #test #powerbank #baseus #blog

Bookiety:
»[Recenzja] „Białe tango” Marta Zaborowska«

„Białe tango” pod wieloma względami sięga do korzeni kryminału, osadzonych jeszcze w teatrze. Mianowicie, dzięki temu, że gros książki dzieje się na pokładzie płynącego jachtu, zachowana zostaje jedność miejsca i czasu, a także bardzo ograniczona liczba osób.

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/bookiety/recenzja-biale-tango-marta-zaborowska/

#Fahrenheit_zin #recenzja #CzarnaOwca #AnnaBrzezińska #PiotrWojnarowicz #BeataWójcik #MartaZaborowska #Białetango #WojciechAdamski #MonikaWrońska

Komiks:
»[Recenzja] „Nikt” Guénaël Grabowski, Philippe Pelaez«

Opowieść łączy wątki obyczajowe z kryminalnymi, ale najbardziej adekwatnym stwierdzeniem byłoby jednak określenie historii Philippe’a Pelaeza (scenariusz) i Guénaëla Grabowskiego (rysunki) jako kosmiczny thriller. Puste korytarze, mimo wszechobecnych kamer i sprawowanego przez mózg elektroniczny nadzoru, potęgują wrażenie niepewności i zarazem tajemnicy. Kolejne odkrycia, takie jak fragmenty nagrań czy dryfujące skafandry, zamiast zbliżać protagonistę do rozwiązania są wyłącznie przyczyną stawiania następnych pytań...

https://www.fahrenheit.net.pl/komiks/recenzja-nikt-guenael-grabowski-philippe-pelaez/

#Fahrenheit_zin #recenzja #komiks #MaciejTomczak #Nikt #JakubSyty #LostInTime #PhilippePelaez #GuénaëlGrabowski #recenzjakomiksu #IzabelaRutkowska #Personne #DenisBéchu

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Transmigracja Timothy’ego Archera” Philip K. Dick«

To historia o charyzmatycznym amerykańskim biskupie (właśnie Timothym Archerze) prowadzącym zaawansowane badania dotyczące Nowego Testamentu. Jeśli skupić się wyłącznie na fabule, cała opowieść jest prosta: po śmierci syna i kochanki Archer, dręczony wątpliwościami dotyczącymi prawdziwej natury Jezusa wyrusza w podróż, podczas której ma nadzieję znaleźć wyjaśnienia wątpliwości, jakie od dłuższego czasu go nawiedzają...

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-transmigracja-timothyego-archera-philip-k-dick/

#Fahrenheit_zin #HannaFronczak #recenzja #PhilipKDick #LechJęczmyk #DomWydawniczyRebis #WojciechSiudmak #Rebis #GrzegorzDziamski #TransmigracjaTimothyegoArchera #TheTransmigrationofTimothyArcher

Bezprzewodowy headset do grania powinien oferować nie tylko swobodę ruchu, ale także wygodę i dobrą jakość dźwięku. Jak na tym tle wypadają #Trust #GXT499W Forta? Właśnie pojawiła się #recenzja. 🎧

https://cat5.pl/recenzja-bezprzewodowe-sluchawki-gxt-499w-forta-wireless-gaming-headset/

Recenzja powieści wierszem „Night Swimming” – poetyczna sensacja o bezsenności

Recenzja powieści wierszem „Night Swimming” autorstwa Sharon Kernot, uznawana za intensywną sensację poetycką. Forma wierszowa doskonale oddaje losy bezsennej bohaterki, której życie rozpada się pod wpływem przeszłości. Główną postacią jest January Clare Colson, której bezsenność i liczne zaburzeni…

https://news.uluru.space/article/3201?utm_source=mastodon&utm_medium=social&utm_campaign=auto
#Literatura #Poezja #Bezsenność #Recenzja

🌡 https://marcinkaminski.pl/lech-hydratie/ ️☀️ Prognozy pogody są nieubłagane. Za kilka dni uderzą w nas potężne upały sięgające nawet 38 stopni w cieniu. Przy tak ekstremalnych temperaturach pilnowanie odpowiedniej ilości płynów to absolutna podstawa, żeby w ogóle przetrwać na trasie.

Na bloga wskoczył właśnie test bezalkoholowego piwa izotonicznego Lech Hydrate.

#blog #piwo #bezalkoholowe #test #recenzja #zdrowie

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Gorath. Zabójcy bogów” Janusz Stankiewicz«

Co prawda, dzień po premierze, ale jest. Recenzja najnowszej książki Janusza Stankiewicza „Gorath. Zabójcy bogów”.
"Książka jest pozycją godną polecenia wszystkim miłośnikom fantastyki szukającym dobrej, przygodowo-awanturniczej lektury. Perypetie hardego półorka, których doświadcza na lądzie, morzu i w górach, w iskrzących bogactwem miastach, na skrzypiących pod falami statkach czy w mrocznych zamkach zapewnią przyjemną rozrywkę na wiele wieczorów..."

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-gorath-zabojcy-bogow-janusz-stankiewicz/

#Fahrenheit_zin #recenzja #MaciejTomczak #JanuszStankiewicz #JoannaCzarkowska #Gorath #SinisterProject #JoannaHalerz #GorathZabójcybogów #EmilPaddyDworakowski

Jeśli szukasz czołgów w bardziej FPS‑owym stylu, HEAT może Cię pozytywnie zaskoczyć – o ile nie oczekujesz kopi klasycznego WoT. 🔗 Pełna opinia na PCMOD: pcmod.pl/world-of-tan... #recenzja #WorldOfTanksHEAT

World of Tanks HEAT – opinia i...

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Żony ze Stepford” Ira Levin«

Co ciekawe – i myślę, że dość odważne, jak na czas powstania książki – podobnie, jak w przywołanym „Dziecku Rosemary”, tu również główna postać kobieca, Joanna, jest zdecydowanie ważniejsza, silniejsza i bardziej spostrzegawcza.

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-zony-ze-stepford-ira-levin/

#Fahrenheit_zin #recenzja #WydawnictwoAlbatros #IraLevin #ŻonyzeStepford #TheStepfordWives #PiotrWojnarowicz #recenzjaksiążki #UrszulaOkrzeja #PiotrKrólak #AgnieszkaDrabek #JanuszOchab #DorotaJakubowska

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Milenium” John Varley«

Bardzo ciekawie i w intrygujący sposób, pełen cynizmu i ciętego, mrocznego humoru jest tu opisana przyszłość. Dystopijna, nieprzyjemna, pełna tajemnic, jak choćby początek programu podróży w czasie i początek całej intrygi.

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-milenium-john-varley/

#Fahrenheit_zin #recenzja #LechJęczmyk #DomWydawniczyRebis #Wehikułczasu #Rebis #KarolLigecki #JohnVarley #Milenium #Millennium #DWREbis

Komiks:
»[Recenzja] „Akira i Maniek. Jak pies z kotem” Paweł Ciołkiewicz«

„Akira i Maniek. Jak pies z kotem” jest zbiorem pięciu krótkich, dwustronicowych epizodów. (...) Proste historie, oparte po części na doświadczeniach autora, a trochę na wyobrażeniach dotyczących zachowania czworonogów, są okraszone subtelnym humorem. Dodatkowo w treści znajdują się nawiązania do różnych motywów popkulturowych.

https://www.fahrenheit.net.pl/komiks/recenzja-akira-i-maniek-jak-pies-z-kotem-pawel-ciolkiewicz/

#Fahrenheit_zin #recenzja #komiks #PawełCiołkiewicz #WydawnictwoKurc #Kurc #recenzjakomiksu #AkiraiManiekJakpieszkotem #StudioLampoSisters #AkiraiManiek #AndrzejLachowicz

Aktualności:
»[Recenzja] „Starship. Tom 1: Bunt” Mike Resnick«

Akcję „Starshipa” zaczynamy obserwować od momentu, kiedy Wilson Cole melduje się po raz pierwszy na pokładzie Roosevelta. I nawet nie za bardzo mamy czas się z tym faktem oswoić, gdyż fabuła pędzi do przodu galopem. Nie ma tu bowiem miejsca na długie opisy pomieszczeń, korytarzy, kajut, poznawanie głębi psychologicznej niespiesznie wprowadzanych bohaterów pobocznych, poznawanie geopolitycznego tła konfliktu. No nie, to jest naprawdę powieść w starym, dobrym (dla ludzi, którzy na tego typu książkach się wychowywali) stylu.

https://www.fahrenheit.net.pl/aktualnosci/recenzja-starship-tom-1-bunt-mike-resnick/

#Fahrenheit_zin #recenzja #MarcinPrzybyłek #RobertJSzmidt #KseniaOlkusz #JacekFalejczyk #TomaszMaroński #MikeResnick #Starship #Bunt #Mutiny

https://marcinkaminski.pl/spider-noir/ "Spider Noir" - nowy serial na Amazon Prime, który można oglądać na dwa różne sposoby. Ale co to za Spiderman bez peleryny? Pewnie pomyślisz. Okazuje się, że pomysł na zmianę postaci to ciekawe posunięcie. Recenzja już świeci ba blogu.
#film #serial #recenzja #blog #spiderman #amazonprimevideo

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Święty od papuzich drzwi” Vajra Chandrasekera«

Debiutancka książka Vajra Chandrasekera łączy w sobie wiele różnych motywów, tworząc spójną i wielce intrygującą całość wyróżniającą się podejściem do kwestii religijności oraz społecznego i politycznego zaangażowania. Wielowymiarowość „Świętego od papuzich drzwi” nie sprowadza się wyłącznie do oryginalnego światotwórstwa, to także komentarz na temat władzy religijnej i politycznej czy współczesnych wydarzeń.

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-swiety-od-papuzich-drzwi-vajra-chandrasekera/

#Fahrenheit_zin #recenzja #MaciejTomczak #CzarnaOwca #AnnaBrzezińska #VajraChandrasekera #AdamOsiński #WojciechSzypuła #EwaSkibińska #Świętyodpapuzichdrzwi #TheSaintofBrightDoors

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Kłamstwa szklanych wież” Piotr Tango«

Powracając, choć na chwilę, do świeckiej tradycji - "dziś premiera, dziś recenzja". Zatem oto recenzja RedNacza powieści Piotra Tango „Kłamstwa szklanych wież”.

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-klamstwa-szklanych-wiez-piotr-tango/

#Fahrenheit_zin #recenzja #MaciejTomczak #PiotrTango #Kłamstwaszklanychwież #KingaRak #KamilaGalerKanik #KarolinaBrzuchalska #MartaŻurawska #LibresTango

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Gwiazdozbiór psa” Peter Heller«

„Gwiazdozbiór psa” jest w istocie monologiem Higa. Jego narrację budują ciągi akapitów, jakby zapis jego myśli. Powieść zrazu wydaje się więc trudna w czytaniu, bo słyszymy tylko bohatera. O realiach życia w lotniskowej reducie Hig mówi niewiele i tylko wtedy, gdy chce objaśnić swoje codzienne obowiązki albo opowiada o swoich wędrówkach z Jasperem.

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-gwiazdozbior-psa-peter-heller/

#Fahrenheit_zin #recenzja #TomaszKokowski #MikołajPiotrowicz #AltoBook #MariaBrzozowska #TomaszBrzozowski #PeterHeller #OlgaPodmiotko #DominikaRychel #Gwiazdozbiórpsa #TheDogStars

Wersja dla Twitter/X (280 znaków) Tani smartwatch pancerny = marketingowa ściema? Nie zawsze. Testowałem Ulefone Armor Watch Pro i zaskoczył mnie bardziej niż wiele droższych modeli 🔥 Co go wyróżnia? Sprawdź ↓ pcmod.pl/ulefone-armo... #smartwatch #tech #recenzja

Ulefone Armor Watch Pro – tani...

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Witamy w Funlandii” Katarzyna Okelo«

Fabularnie jest to powieść w dużej mierze awanturniczo-przygodowa z domieszką survivalu i horroru. Ludzie mutują, zamieniają się w zombie, wszędzie roi się od potworów, upiorów i stworzeń zdających się przekraczać zwykłą rzeczywistość. Świat snu nie jest tu oczywiście przyjemnym sennym marzeniem, wręcz odwrotnie. Czyhają w nim upiory mogące jak najbardziej realnie skrzywdzić nieuważnego i nieprzygotowanego śniącego.

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-witamy-w-funlandii-katarzyna-okelo/

#Fahrenheit_zin #recenzja #KarolLigecki #recenzjaksiążki #PiotrOrleański #LepszeŚwiaty #KatarzynaOkelo #WitamywFunlandii #PatrycjaNadziak #AnnaSkóra

Gan Bi "Zmartwychwstanie"

Oniryczny, fragmentaryczny, dziwny, a przy tym dosyć imponujący wizualnie film.
Fabuła toczy się w świecie, w którym ludzkość zyskała nieśmiertelność, w zamian tracąc zdolność śnienia. Jednym z głównych wątków jest historia mężczyzny, który mimo wszystko decyduje się śnić.
Sporo nawiązań do historii kina, chyba też do historii Chin.
Nie mnie tłumaczyć, o co w "Zmartwychwstaniu" chodziło.
A jednak - hipnotyczną czerwień sylwestra 1999 z tego filmu zapamiętam.

#recenzja

MacBook Pro M5 Max 18/40-core ze 128 GB RAM i 4 TB (early 2026) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper, LLM i innych

Dzisiaj na warsztat trafił prawie taki sam MacBook jak wczorajszy, wyposażony w M5 Pro, ale ten ma M5 Max i 128 GB RAM. Reszta konfiguracji jest taka sama. Zobaczmy zatem, czy warto dopłacać 8 500 PLN.

Specyfikacja i cena

Testowany egzemplarz to 16-calowy wariant MacBooka Pro, którego wyposażono w Apple M5 Max w konfiguracji 18-rdzeniowej (6s+12p) dla CPU (analogicznej do tej w M5 Pro) i 40-rdzeniowym GPU (z wbudowanymi akceleratorami neuronowymi w każdym rdzeniu). Ekran jest typu nanostrukturalnego (matowego), ma 128 GB RAM oraz 4 TB SSD. Taka konfiguracja jest oficjalnie wyceniona na 30 749 PLN, czyli o wspomniane 8 500 PLN więcej niż wariant z M5 Pro, który ma dwukrotnie mniej pamięci RAM.

Pierwsze wrażenia

MacBook Pro w obecnej konfiguracji niczym nie różni się wizualnie od poprzednika i nie czujemy też żadnej różnicy w innych kwestiach, poza wydajnością. Podczas testów modelu z M4 Pro w 2024 napisałem:

Czarne wykończenie MacBooka Pro nadaje mu odpowiedni poziom profesjonalizmu i pomimo, że osobiście jestem fanem srebrnego, to w tym roku wszyscy będą zadowoleni z nowej barwy, bo podstawowy model z M4 również jest dostępny w niej (rok temu było to Space Grey).

Po podniesieniu pokrywy jest największy szok – nanostrukturalny wyświetlacz przykuł mój wzrok i długo go podziwiałem, zanim przystąpiłem do jego oceny. W odróżnieniu od iPada Pro z M4, w którym ramkę pozostawiono wykończą na wysoki połysk (glossy), co wygląda po prostu… inaczej niż to, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, tutaj całość jest matowa – no prawie, bo małym wyjątkiem jest przednia kamera. Początkowo nawet nie zauważyłem, że jej obiektyw jest glossy, ale nie jest to prawie w ogóle zauważalne i szybko przestałem na to zwracać uwagę.

SSD

Rodzina M5 Pro i Max wnoszą nowy poziom wydajności dla SSD, porównywalną z dyskami PCIe 5.0 x4 w świecie PC. Wariant 4 TB w testowanym MacBooku oscylował w rejonie 13,1 GB/s przy zapisie oraz 12,8 GB/s przy odczycie. Nie ma znaczących różnic względem pamięci flash montowanej w modelu z M5 Pro.

MacWhisper

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large (V2) (ggml-model-whisper-large) i osobno Large V3 Turbo (openai-whisper-large-v3-xxx-turbo), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

*Niestandardowy config MacWhisper oznacza wejście w jego ustawienia → Zaawansowane → Parakeet / WhisperKit i ustawienie Text Decoder na GPU, włączenie Enable Voice Activity Detection (VAD) oraz przesunięcie Concurrent Workers na 64.

Analiza

W porównaniu M5 Max z M5 Pro mamy jedno duże zaskoczenie w teście z V3 Turbo, ale w przypadku modelu V2 jest spory wzrost. Tym razem sprawdzałem wykorzystanie GPU i w odróżnieniu od M5 Pro, którego 20 rdzeni było w pełni obciążonych, 40-rdzeniowy M5 Max miał obciążenie układu graficznego na poziomie 90-95%. Nie wiem dlaczego na tym etapie – może to być kwestia architektury SoC, macOS-a, samego MacWhispera i/lub modelu.

W międzyczasie, gdy robiłem te wszystkie pomiary, pojawił się update MacWhisper, który sporo zmienił, dlatego ponownie przeprowadziłem wszystkie testy na nowej wersji v13.18 i opisałem je stosowanie w powyższej tabelce. Żeby było jeszcze ciekawiej, to przed sekundą mamy kolejny update (v13.18.1), ale już nie będę wszystkiego powtarzał.

Co ciekawe, jak spojrzycie na wyniki V3 Turbo, to zauważycie, że są identyczne na v13.17. Sprawdziłem też obciążenie w tym przypadku i okazało się, że V3 Turbo wykorzystuje tylko 20 rdzeni przy domyślnych ustawieniach. Dlaczego? Nie wiem.

W międzyczasie zacząłem grzebać w ustawieniach zaawansowanych MacWhispera i podkręciłem tam wszystko co się da na maksa. Wynik M5 Max spadł z 7:18 na 2:12… Dosyć dramatyczna różnica.

Poniżej załączam porównanie wykresów z Monitora aktywności (Activity Monitor) – po lewej jest M1 Pro, po prawej M5 Max. Jak widać, pomimo zmiany ustawień, GPU nadal nie było w pełni obciążone.

Siedzę już nad tym blisko 6 godzin i na ten moment wnioskuję jedynie, że trzeba zweryfikować ustawienia MacWhispera oraz wybranego modelu dla naszego SoC – być może na domyślnych ustawieniach nie wyciągamy pełnych możliwości z komputera. W międzyczasie jednak, jak wspominałem, robię powtórkę z testów na v13.18 i te wychodzą stabilniej, ale ciekawe jest to, że model V2 jest zdecydowanie szybszy, a V3 Turbo jest wolniejszy na M5 Max niż na M5 Pro.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → H.265 (Social Platforms, 10-bit HEVC).
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Tego się nie spodziewałem – mamy ogromne wzrosty wydajności zarówno w H.264 i H.265. W tym pierwszym czas spadł ze 162 s na 97 s, co jest 40% różnicą, a w drugim przypadku 49%. Przy krótkich projektach to może nie mieć znaczenia, ale jeśli ktoś eksportuje duże i czas to pieniądz, to może jednak warto zrobić ten upgrade do M5 Max…

Lightroom Classic Benchmark

1. Zdjęć miałem 271, były w formacie RAW i zajmowały ok. 24 GB na karcie SanDisk Extreme Pro 256 GB, która według producenta zapewnia odczyt i zapis w rejonie 95 MBps.
2. LR Import v1: Test importu polegał na kopiowaniu zdjęć z karty SD na SSD (lub HDD) i jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
   LR Import v2: Test importu polegał na dodaniu zdjęć z SSD komputera do biblioteki Lightroom z opcją Kopiuj z jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
3. Test eksportu polegał na eksporcie zdjęć z SSD na SSD, w sRGB, z wyostrzaniem „standard”, w oryginalnej rozdzielczości.

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

LR Adaptive Color – Wyniki

Analiza

W przypadku M5 Max jest tak samo jak przy M5 Pro – mamy druzgocącą wygraną w przypadku importu, ale wynik jest ciut gorszy niż słabszego brata.

Ponownie w M5 Max, przy eksporcie, jest zdecydowanie gorzej niż na M4 Pro… To jest temat, który się powtarza, więc jedynie mogę podejrzewać brak optymalizacji software’u pod najnowszą architekturę M5 Pro i M5 Max (która różni się typem rdzeni od M5).

W komentarzach pod ostatnim wideo też zwrócono mi uwagę na to, że jestem głupim chamem, więc wymyśliłem jeszcze jeden benchmark, który korzysta z AI w LRC – funkcja Koloru adaptacyjnego / Adaptive Color. Ta funkcja przelicza całe zdjęcie za pomocą AI i próbuje je zoptymalizować. Normalnie to trwa sekundę jak się robi pojedynczo, ale przy 271 zdjęciach jednocześnie, jest już ciut dłużej. No i tutaj wyszła kolosalna przewaga M5 Pro i M5 Max nad M1 Pro – różnica sięgająca aż 6 minut! Nowe układy potrzebowały niecałych 70 sekund, a M1 Pro aż 7 minut. Co ciekawe, ani GPU, ani CPU nie są w pełni obciążone podczas tego zadania. Nie wiemy co robią w tym czasie akceleratory neuronowe w rdzenia karty graficznej, ale zwróćcie też uwagę na fakt, że M5 Max nie daje tutaj przewagi nad M5 Pro. Ponownie podejrzewam braki w optymalizacji lub pełnym wsparciu nowych rdzeni.

iMag LLM Benchmark

Do całości dodałem nowy benchmark oparty o Llamę, który ma kilka wariantów zależnie od dostępnej pojemności RAM.

Przepis

• Instalujemy Brew (jeśli nie mamy) za pomocą komendy w Terminalu:

/bin/bash -c "$(curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/Homebrew/install/HEAD/install.sh)"

• Teraz czas na install llamy:

brew install llama.cpp

• Tworzymy strukturę katalogów na ~/Desktop (~/Biurko):

mkdir -p ~/Desktop/LLM_Benchmark/models
cd ~/Desktop/LLM_Benchmark

• Pobieramy wybrany z następujących modeli z Hugging Face odpowiednio dla progów RAM – 8, 32, 64 i 128 GB:
  • 8 GB RAM: Meta Llama 3.1 (8B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 32 GB RAM: Google Gemma 2 (27B) | bartowski/gemma-2-27b-it-GGUF | gemma-2-27b-it-Q4_K_M.gguf
  • 64 GB RAM: Meta Llama 3.1 (70B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 128 GB RAM: Mistral Large 2 (123B) | bartowski/Mistral-Large-Instruct-2407-GGUF | Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M.gguf
• Wszystko co pobraliśmy przenosimy do:

~/Desktop/LLM_Benchmark/models

• Ponieważ Mistral Large 2 (123B) jest do pobrania w dwóch plikach, to upewniamy się, że oba pliki są w tym samym folderze i wykonujemy poniższą komendę (to wykonujemy tylko jeśli pobraliśmy ten konkretny model)…

llama-gguf-split --merge Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M-00001-of-00002.gguf model_128B_q4.gguf

• Pobieramy mój skrypt z mojego Google Drive do benchmarkowania i zapisujemy go w folderze ~/Desktop/LLM_Benchmark/
• Teraz musimy mu nadać uprawnienia:

chmod +x ~/Desktop/LLM_Benchmark/benchmark.sh

• Skrypt uruchamiamy z parametrem x, gdzie x = 8, 32, 64 lub 128:

./benchmark.sh x np. ./benchmark.sh 8

• Podczas wykonywania się benchmarka pilnujemy w Monitorze aktywności (Activity Monitor), żeby system nie wykorzystywał swap.
• Całość może trwać kilkanaście minut, więc cierpliwości.
• Pozamykajcie też wszystkie aplikacje poza Terminalem i Monitorem aktywności, żeby zwolnić maksymalnie dużo RAM-u.

Wyniki

Analiza

Na M5 Max zapuściłem zarówno test z modelem dla 64 GB oraz tym przeznaczonym dla 128 GB. Widać ładnie wzrost wydajności na tym pierwszym względem M5 Pro.

Ponieważ zupełnie nie mam pojęcia, jak zinterpretować te wyniki, to oddaję głos Gemini (Pro):

Przechodzimy do wagi ciężkiej. Wyniki, które tu wygenerowałeś, pokazują dokładnie, za co płaci się ekstra w najwyższych wariantach procesorów Apple. Zestawienie wariantu Pro z wariantem Max na tej samej ilości pamięci doskonale obnaża różnice w architekturze układów graficznych i przepustowości pamięci.

Oto szczegółowa analiza zachowania Twoich maszyn w oparciu o czyste dane.

1. Pojedynek układów: M5 Pro vs M5 Max (na progu 64 GB)

Oba laptopy uruchomiły dokładnie ten sam model (Llama 3.1 70B), co pozwala nam wyizolować czystą przewagę fizyczną procesora Max.

Wnioski z bezpośredniego starcia

Wariant „Max” to zupełnie inna liga sprzętowa. Generowanie tekstu z prędkością niemal 10 tokenów na sekundę dla tak masywnego modelu jak 70B oznacza niezwykle płynną i komfortową pracę. Wyniki te dobitnie pokazują, że M5 Max dysponuje drastycznie szerszą szyną pamięci (prawdopodobnie podwojoną względem wariantu Pro) oraz znacznie większą liczbą rdzeni GPU.

Warto jednak zauważyć, że przy gigantycznym kontekście (8192 tokeny) wydajność układu Max spada nieco agresywniej (z 186 na 133 t/s) niż w przypadku układu Pro. To zjawisko wynika z faktu, że przy tak ekstremalnych prędkościach, to nie przepustowość pamięci zaczyna być wąskim gardłem, lecz sama moc obliczeniowa układów logicznych odpowiedzialnych za KV Cache.

2. Terytorium potworów: M5 Max (128 GB) i Mistral Large

Maszyna 128 GB wzięła na warsztat model Mistral Large (aż 122.6 miliarda parametrów!), którego same wagi zajmują w RAM-ie ponad 68 gigabajtów.

• Przetwarzanie kontekstu (Prefill): Maszyna zaczyna od 98.27 t/s przy paczkach 1K i stabilizuje się na poziomie 74.11 t/s przy potężnym kontekście 8K tokenów. Przeczytanie i przeanalizowanie wielostronicowych, złożonych dokumentów korporacyjnych przez model o wiedzy bliskiej GPT-4 zajmuje mu zaledwie kilkanaście sekund.

• Generowanie tekstu (Decode): Szybkość 6.02 t/s na modelu o pojemności ponad 120 miliardów parametrów robi kolosalne wrażenie. Prędkość na poziomie około 6 słów na sekundę pozwala na swobodną, bieżącą analizę odpowiedzi.

Kto wygrywa w tym zestawieniu?

Wszystko zależy od definicji Twojej docelowej pracy:

1. M5 Pro (64 GB) to najbardziej opłacalna i „rozsądna” stacja robocza. Uruchamia modele z najwyższej półki (70B) z prędkością 6.5 t/s, co gwarantuje pełną produktywność przy mniejszym zużyciu energii i prawdopodobnie lżejszej obudowie.

2. M5 Max (64 GB) to maszyna dla osób nastawionych na bezkompromisowy czas reakcji. Różnica między 6.5 a 10 tokenami na sekundę w modelu 70B jest bardzo odczuwalna podczas interaktywnego kodowania na żywo lub generowania długich, złożonych raportów.

3. M5 Max (128 GB) nie służy do bicia rekordów szybkości, ale do przesuwania granic możliwości. Kupuje się go po to, by mieć dostęp do modeli analitycznych i rozumujących wielkości powyżej 100 miliardów parametrów. Wynik ~6 t/s udowadnia, że ten układ bez problemu zamienia potężnego laptopa w pełni prywatne centrum analizy danych.

Podsumowanie

Mam strasznie mieszane uczucia w różnicach M5 Pro i M5 Max w powyższych zadaniach, które wykonuję regularnie. Dopóki nie zobaczę innych danych, będę podejrzewał winę software’u – braku optymalizacji lub prawidłowego wykorzystania nowych rdzeni. M4 Pro w niektórych z nich bije M5 Max na łeb na szyję, a nie wydaje mi się to możliwe, gdyby pole było wyrównane do obu SoC.

Czekamy więc na optymalizację i/lub przekompilowanie software’u. Nie sądzę jednak, aby to nastąpiło, zanim nie będę musiał testowych sztuk odesłać. Postaram się za 6 miesięcy powtórzyć test.

Wideo

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Dzieci lodu” Tom Rob Smith«

„Dzieci lodu” wpisują się w poczytny nurt powieści katastroficznych, proponując znany scenariusz usunięcia ludzkości z powierzchni Ziemi poza garstką ocalałych usiłujących przetrwać po apokalipsie. Autor włącza jednak do tego scenariusza dwa elementy, które dodają mu świeżości. Pierwszym z nich jest siódmy kontynent i jego wieczna zima, skrajnie niesprzyjająca zamieszkaniu tam na stałe.

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-dzieci-lodu-tom-rob-smith/

#Fahrenheit_zin #recenzja #WydawnictwoAlbatros #TomaszKokowski #Albatros #RobertGinalski #PiotrKrólak #TomRobSmith #Dziecilodu #ColdPeople #AnetaSkwara

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Zatoka pełna czarów” Katarzyna Wierzbicka«

Katarzyna Wierzbicka dała się już poznać młodszym i starszym czytelnikom jako bardzo utalentowana pisarka wprowadzająca do rodzimego fantastycznego środowiska nieco inne spojrzenie na czary i magię. (...) Warto podkreślić, że niekwestionowaną zaletą książki – jak i całego dotychczasowego pisarstwa Katarzyny Wierzbickiej – jest jej swojskość. Akcja toczy się w Polsce, bohaterowie noszą bliskie europejskiej kulturze imiona, a przede wszystkim czary i magia opierają się o słowiańskie wierzenia...

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-zatoka-pelna-czarow-katarzyna-wierzbicka/

#Fahrenheit_zin #recenzja #MaciejTomczak #WydawnictwoMięta #Mięta #Miętówka #KatarzynaWierzbicka #JustynaYiğitler #AdriannaHess #Zatokapełnaczarów #Córkamaga #IwonaZyśk #WioletaHerczyńska #MagdalenaHermanUrbańska

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Podniebna krucjata” Poul Anderson«

„Podniebna krucjata” opowiada historię podbojów istnego zabijaki, nieustraszonego sir Rogera de Tourneville, sojusznika króla Anglii. Rzecz w tym jednak, że ten sojusz nie został skonsumowany, bo ów zawadiaka i duszą awanturnik nie poprowadził swojego wojska za kanał angielski do Francji...

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-podniebna-krucjata-poul-anderson/

#Fahrenheit_zin #recenzja #DomWydawniczyRebis #Wehikułczasu #Rebis #AgnieszkaHorzowska #PoulAnderson #SławomirFolkman #IgorMorski #TomaszKokowski #Podniebnakrucjata #TheHighCrusade #JarosławKotarski

Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] Antologia „Przestrzenie pomiędzy światami”«

Zbiór IAtelier można porównać do muzycznego albumu koncepcyjnego, w którym wszystkie utwory są ze sobą powiązane, tworząc spójną całość. (...) Kolejne kroki nie są jednak przypadkowe, nawiązują do poprzedniego lub równoważą jego konsekwencje. Nawet jeśli nie wszystkie są równie doskonałe, raczej pod względem treści niż formy – ta bowiem jest zawsze bardzo dobra– to i tak wyróżniają się na tle innych tekstów, jakie pojawiają się w czasopismach czy innych antologiach. I zmuszają do przynajmniej chwilowego zatrzymania i zastanowienia...

https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-antologia-przestrzenie-pomiedzy-swiatami/

#Fahrenheit_zin #AlicjaWestphalKalinska #recenzja #KatarzynaGoworek #MaciejTomczak #PaulinaŻydek #TomaszKozłowski #BeataMrózMarczak #MartaMagdalenaLasik #ArturRWoźniak #AleksandraBednarska #SabinaBaciorChadryś #iatelier #WojciechMoska #Przestrzeniepomiędzyświatami #LeszekDziubek #MonikaSochaj #BarbaraUznańskaLoch #WiktoriaSzydłowska #PawełJakubDomownik