#pierwsze-wrazenia — Public Fediverse posts

Zmienna przysłona w iPhone 18 Pro – po co ona właściwie jest?

Aparat w iPhone 18 Pro dostał jedną z największych sprzętowych zmian od lat — prawdziwą, elektromechanicznie sterowaną przysłonę — ale zanim zaczniemy zastanawiać się, czy dzięki niej zdjęcia nagle stały się dwa razy lepsze, warto zrozumieć, co ona właściwie robi.

Zaczynam więc od krótkiego wyjaśnienia przysłony, czasu migawki, ISO i głębi ostrości, a potem przechodzę do praktyki: pokazuję różnice pomiędzy f/1.48 i f/4, wpływ odległości fotografowanego obiektu na rozmycie tła, charakterystyczne gwiazdki pojawiające się przy domkniętej przysłonie oraz kilka przykładowych zdjęć wykonanych 18 Pro. Sprawdzam też nowe style fotograficzne, symulację analogowego ziarna i halacji, która czasami wygląda ciekawie, a czasami robi z felg BMW coś, czego chyba nikt nie zamawiał. Jest również nowy tryb Cinematic w 4K60 i kilka słów o tym, gdzie sztuczna głębia ostrości nadal potrafi się pogubić. Na koniec najważniejsze pytanie: czy aparat 18 Pro jest rzeczywiście lepszy od 17 Pro i czy warto zmieniać telefon tylko z tego powodu?

Zapraszam do materiału.

Zbudowałem prywatnego ChatGPT na Macu mini M6

Czy lokalny LLM na Macu mini M6 ma w ogóle sens? Tym razem konfiguruję Maca mini jako headless server, czyli komputer działający bez monitora i klawiatury, do którego łączę się zdalnie z MacBooka Pro.

Po drodze jest dummy HDMI, BetterDisplay i własna rozdzielczość 16:10, ale najważniejsza część zaczyna się później: AnythingLLM, oMLX, lokalny Qwen 3.5 9B, własna baza dokumentów i próba zbudowania prywatnego chatbota na podstawie transkrypcji podcastu. Sprawdzam, jak taki model radzi sobie z wyszukiwaniem konkretnych informacji, gdzie zaczyna halucynować, jak szybko działa na 24 GB RAM-u i czy rzeczywiście da się na nim sensownie pracować bez wysyłania danych do chmury. Wnioski są trochę brutalne: do prostych zadań, RAG-u i prywatnego przeszukiwania dokumentów lokalne AI ma sens, ale kiedy przyzwyczaimy się do współczesnych modeli online i agentów, powrót do małego lokalnego LLM-u potrafi boleć. Przy okazji pokazuję całą konfigurację, sposób działania embeddera, lokalnej bazy danych, cache, llama servera oraz wyjaśniam, dlaczego do poważniejszej zabawy z AI w Macu mini raczej wybrałbym 32 GB RAM-u niż 24 GB.

Zapraszam do materiału.

AirPods 5 są tym, czym powinny być AirPods 4

AirPods 5 są w końcu tym, czym moim zdaniem powinny być AirPods 4.

Testuję droższą wersję z bezprzewodowym etui ładującym i od razu uprzedzam — tańszego wariantu za 600 zł nie kupowałbym w ogóle, bo za dodatkową stówkę dostajemy dłuższy czas pracy i, przede wszystkim, regulację głośności gestem na słuchawce. Sprawdzam, jak piątki wypadają w codziennym użytkowaniu, ile rzeczywiście wytrzymują na baterii, jak działa ANC i Transparency, jak bardzo poprawiła się jakość dźwięku względem AirPods 4 oraz ile nadal tracimy w porównaniu z AirPods Pro 2 i Pro 3. Jest też kilka słów o wygodzie, integracji z całym ekosystemem Apple, nowych ustawieniach, korektorze, automatycznym pauzowaniu po zaśnięciu oraz cenach. Finalnie sytuacja jest dosyć prosta – jeżeli możecie komfortowo korzystać z AirPods Pro 3, nadal są lepsze praktycznie pod każdym względem. Jeśli jednak nie tolerujecie słuchawek dokanałowych i chcecie klasyczne AirPodsy douszne, 5-tki są pierwszą generacją od dawna, którą mogę rzeczywiście polecić, szczególnie jeśli chwilę poczekacie, aż ich cena spadnie.

Zapraszam do materiału.

Czy Mac mini M6 pociągnie Cyberpunk 2077?

Czy na bazowym Macu mini z M6 da się sensownie zagrać w Cyberpunka 2077?Sprawdzam to na konfiguracji z 24 GB RAM-u i SSD 512 GB, zaczynając od ustawień z MetalFX, Frame Generation i Ray Tracingiem, a potem stopniowo szukając kompromisu pomiędzy jakością obrazu i płynnością.

Dla formalności porównuję to również z moim pecetem wyposażonym w RTX 5090, gdzie 4K, Path Tracing i ponad 100 fps pokazują dokładnie, jak daleko bazowy Apple Silicon ma jeszcze do topowego pecetowego GPU. Nie zmienia to jednak faktu, że jak na maleńkiego Maca mini sytuacja wygląda zaskakująco sensownie — do okazjonalnego grania w 1440p zdecydowanie się nadaje, choć hardcore’owego peceta raczej nie zastąpi. Przy okazji rozmawiam też o tym, dlaczego przy grach 256 GB SSD szybko staje się żartem i dlaczego do takiego zastosowania 512 GB traktowałbym jako absolutne minimum.

Zapraszam do materiału.

Mac mini M6 prawie tak szybki jak M5 Max?!

Mac mini z M6 wygląda dokładnie tak, jak się spodziewacie, ale wyniki już zdecydowanie nie.

Testuję konfigurację z 24 GB RAM-u i SSD 512 GB, zaczynając od szybkiego unboxingu, nowego czarnego Magic Trackpada i Magic Keyboard z Touch ID, a potem przechodzę do tego, co naprawdę istotne – MacWhisper, Final Cut Pro, Lightroom Classic i kilku benchmarków pokazujących, jaki skok zrobił bazowy M6. W transkrypcji potrafi zbliżyć się niebezpiecznie blisko do M5 Max, w części testów wyprzedza M5 Pro, a przy okazji pozostaje chłodny i praktycznie niesłyszalny. Oczywiście nie oznacza to, że nagle zastąpi wszystkie układy Pro i Max — RAM kończy się na 32 GB, a w cięższych zadaniach różnice nadal istnieją — ale dla ogromnej grupy osób pytanie „czy naprawdę potrzebuję Pro?” właśnie zrobiło się znacznie trudniejsze. Na koniec zastanawiam się też, którą konfigurację Maca mini M6 faktycznie warto kupić, czy 24 GB RAM-u ma jakikolwiek sens, ile pamięci SSD wybrać i czy przy M7 czającym się już za rogiem lepiej kupować teraz, czy jednak poczekać.

Zapraszam do materiału.

Apple Watch Series 12 – największe zmiany są tam, gdzie ich nie widać

Apple Watch Series 12 na pierwszy rzut oka wygląda jak kolejna spokojna ewolucja zegarka, który znamy od lat, ale tym razem najważniejsze zmiany są tam, gdzie ich nie widać.

Mamy całkowicie przeprojektowany zestaw czujników, znacznie częstszy pomiar tętna, nowy układ S11 z 4 GB RAM-u, szybsze ładowanie, nowe materiały i kolory, powrót ceramiki oraz kilka zmian w wymiarach koperty i wyświetlacza. Sprawdzam też nowe funkcje zdrowotne i treningowe — Sleep Score, Dyspozycję oraz zestaw testów sprawności i mobilności wykonywanych za pomocą kamery iPhone’a — i zastanawiam się, czy właśnie ta generacja jest w końcu dobrym momentem na upgrade. Szczególnie ciekawie robi się w kontekście nowych czujników i pomiaru tętna co kilka sekund, bo dla części użytkowników może to być znacznie ważniejsza zmiana niż nowy kolor koperty czy kolejna tarcza. Pokazuję również nowy brązowy wariant, rozmawiam o baterii, tarczach, znikającym Toy Story, niezastąpionym Snoopym oraz o tym, dlaczego po wielu latach Apple Watch wreszcie dostał jednocześnie sensowny upgrade sprzętowy i programowy.

Zapraszam do materiału.

iPhone 18 Pro – pierwsze testy i nowy aparat ze zmienną przysłoną

iPhone 18 Pro jest już w naszych rękach, więc zamiast czytać tabelkę ze specyfikacją, sprawdzamy, co faktycznie się zmieniło względem 17 Pro.

Jest nowy A20 Pro wykonany w 2 nm, większy Neural Engine, 7-rdzeniowe GPU, znacznie większa przepustowość pamięci i przeprojektowana komora parowa, która ma lepiej radzić sobie z długotrwałym obciążeniem. Najciekawsze zmiany dotyczą jednak aparatu — główna matryca dostała jaśniejszy obiektyw f/1.48 oraz prawdziwą, mechaniczną zmienną przysłonę f/1.48–f/4, którą można sterować ręcznie albo zostawić automatowi. Sprawdzam, jak wygląda różnica w głębi ostrości, zaglądam do nowej, mniejszej Dynamic Island i technologii ukrycia części Face ID pod ekranem, omawiam Apple C2, N1, Wi-Fi 7, Bluetooth 6, większą baterię i szybsze ładowanie, a potem odpalam 3DMark Solar Bay Extreme na 17 Pro i 18 Pro, żeby zobaczyć, co dzieje się z wydajnością i temperaturami. Na koniec pokazuję przeprojektowany interfejs aparatu, ręczne sterowanie przysłoną i — w końcu — histogram w standardowej aplikacji Kamera. To są pierwsze wrażenia po bardzo krótkim czasie z telefonem, więc wyroków jeszcze nie będzie, ale technologicznie jest tu zdecydowanie więcej ciekawych rzeczy, niż sugerowałby niemal niezmieniony wygląd.

Zapraszam do materiału.

iPhone 18 Pro – 18 powodów, żeby pomyśleć o przesiadce

iSzmata gen 2 – ścierka do czyszczenia 2. generacji od Apple

Są takie premiery Apple, które zmieniają świat. Macintosh. iPod. iPhone. Apple Watch. Vision Pro.

A potem pojawia się Apple Polishing Cloth. Ścierka do czyszczenia.

Produkt tak absurdalny, że gdy Apple wprowadziło go w 2021 za 19 dolarów, internet przez kilka tygodni nie był w stanie zdecydować, czy bardziej chce się z niego śmiać, czy go zamówić. Ostatecznie zrobił jedno i drugie.

Minęło pięć lat i wydarzyło się coś, czego prawdopodobnie nikt nie miał na swojej karcie bingo na 2026: Apple zaprezentowało iSzmatę drugiej generacji… i, co jeszcze bardziej niepokojące, są między nimi różnice.

Ścierka do czyszczenia (2021)

Pierwsza generacja była kwintesencją Apple. Kwadratowy kawałek materiału z zaokrąglonymi rogami. Wytłoczone logo Apple. Miękki materiał. Żadnego Bluetooth. Żadnego USB-C. Żadnego MagSafe.

Cena – 19 dolarów lub 99 PLN.

W zamian otrzymywaliśmy możliwość usuwania odcisków palców z ekranu w sposób, który — przynajmniej psychologicznie — wydawał się znacznie bardziej profesjonalny niż używanie koszulki czy rękawa. Wrażenie było trochę jak używanie bardzo małego kawałka Alcantary, który skończył Stanford i pracuje w Cupertino.

Co najważniejsze, ta ścierka rzeczywiście działała.

Ścierka do czyszczenia (2026)

Pięć lat później Apple zrobiło rzecz niezwykle odważną. Usiadło. Spojrzało na szmatkę. I ją przeprojektowało.

Nowa iSzmata jest nieco ciemniejsza i nieco mniejsza od poprzedniej. W dotyku nowa wersja jest podobno bliższa ściereczce dostarczanej z Vision Pro i ekranami Apple z nanoteksturą. Niestety, ja nie czuję różnicy – ewidentnie nie jestem odpowiednio wykwalifikowany do przeprowadzenia rzetelnego testu.

Tymczasem, oficjalny opis produktu pozostał właściwie identyczny:

Ta ściereczka wykonana z miękkiego materiału niepowodującego zarysowań umożliwia bezpieczne i skuteczne czyszczenie wszystkich wyświetlaczy Apple, również tych w wersji nanostrukturalnej.

Apple nie podało również informacji o stosowanej architekturze włókien, 3-nanometrowego procesu produkcyjnego ani 40-procentowym wzroście wydajności w usuwaniu tłuszczu z kebaba.

Szkoda.

Największy upgrade nowej iSzmaty to oczywiście cena. Stara kosztowała 99 PLN, a nowa? 44 PLN!

Apple… obniżyło… cenę… produktu… O ponad połowę!

Nie jestem pewien, czy Komisja Europejska jest już poinformowana, ale prawdopodobnie powinna rozpocząć dochodzenie.

Benchmarki

Najważniejsze pytanie brzmi oczywiście: czy jest szybsza?

Nie znalazłem jeszcze odpowiedniego Geekbencha dla tej szmatki, więc musimy oprzeć się na testach praktycznych. I tu rozczarowanie. Obie… czyszczą ekran. Bez zarysowań.

Kompatybilność

To tutaj dochodzimy do absolutnie mojego ulubionego fragmentu całego produktu. Apple ma dla iSzmatki oficjalną listę kompatybilności. To jest niesamowite! Bo gdybyście przypadkiem mieli iPhone’a 7 Plus i zastanawiali się:

Czy mogę przetrzeć jego ekran tą szmatką?

Apple spieszy z odpowiedzią.

Tak!

Ale żeby nie było żadnych wątpliwości, nie wszystko wolno nam ją czyścić. Na liście zgodności – tak, sprawdziłem całość – brakuje:

• Apple Vision Pro
• iPod touch – wszystkich generacji
• iPodów
• iPhone 4s i starszych
• iPad 4. generacji i starszych
• Mac mini – wszystkich generacji
• Mac Studio – wszystkich generacji
• Mac Pro – wszystkich generacji
• starszych MacBooków Air sprzed generacji Retina
• wiele starszych MacBooków Pro, w tym liczne modele 13″ i 15″
• wiele starszych iMaców
• Apple Thunderbolt Display
• Apple LED Cinema Display
• starszych Apple Cinema Display
• AirPods – wszystkich generacji
• AirPods Pro – wszystkich generacji
• AirPods Max
• HomePodów
• HomePodów mini
• Apple TV
• AirTagów
• Magic Keyboard
• Magic Mouse
• Magic Trackpad
• Apple Pencil
• Apple (Siri) Remote
• ładowarek Apple

Tak, Apple Vision Pro nie znajduje się na oficjalnej liście kompatybilności standardowej iSzmatki. Na szczęście Apple nie pozostawiło Was na pastwę losu – Vision Pro ma własną Apple Vision Pro Polishing Cloth. Tak czy inaczej, wsparcie wsteczne jest imponujące. USB-C może nie pasować do Lightning. Apple Pencil Pro może nie działać ze starszym iPadem.

Ale szmatka działa.

Mac Pro, Mac mini i Mac Studio, jak wspominałem, nie znajdują się na liście. Co jest logiczne. Nie mają ekranu. Można oczywiście je wytrzeć ściereczką, ale wtedy zaczynamy używać produktu poza specyfikacją i nie wiem, co na to AppleCare.

Na serio

A teraz na serio. To jedyny poważny fragment tej satyry…

W instrukcji dla Pro Display XDR Apple nakazywało używać wyłącznie dołączonej Apple Polishing Cloth do wersji z nanoteksturą. Dla zwykłego szkła dopuszczało natomiast normalną mikrofibrę i wodę. Powód nie był taki, że zwykła mikrofibra natychmiast uszkadzało szkło. Chodziło o to, że powierzchnia nanoteksturalna była mikroskopijnie nierówna i optycznie bardzo precyzyjna. Niewłaściwa ściereczka albo środek czyszczący mogły potencjalnie:

• pozostawić włókna, tłuszcz albo osad wewnątrz mikrotekstury,
• wypolerować lub mechanicznie zmienić część powierzchni,
• spowodować miejscowe różnice w sposobie rozpraszania światła,
• zostawić plamy lub smugi, które na matowej powierzchni były trudniejsze do usunięcia niż na zwykłym szkle,
• w skrajnym przypadku doprowadzić do trwałej, nierównomiernej zmiany wyglądu powierzchni.

Najgorszym efektem nie musiała więc być rysa. Bardziej prawdopodobny problem to błyszcząca lub inaczej rozpraszająca światło plama na matowym ekranie. Na monitorze referencyjnym za kilka tysięcy dolarów byłoby to szczególnie irytujące, bo nawet niewielka lokalna zmiana charakterystyki powierzchni mogłaby być widoczna przy pracy z obrazem.

Czy warto zrobić upgrade?

Jeżeli macie iSzmatę pierwszej generacji, to nie. To jedna z nielicznych sytuacji w ekosystemie Apple, w której naprawdę możecie spokojnie przeczekać generację. Nie dostajecie wyższej częstotliwości odświeżania. Nie ma Apple Intelligence. Nie ma nawet Find My, co akurat byłoby najbardziej przydatną funkcją, jaką Apple mogłoby do tej rzeczy dodać.

Jeżeli jednak jeszcze jej nie macie, sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Za 44 PLN nowa wersja jest ponad dwa razy tańsza od starej i nadal oficjalnie nadaje się do czyszczenia ekranów z nanoteksturą.

Czy zwykła dobra ściereczka z mikrofibry też wyczyści większość ekranów? Oczywiście. Czy będzie miała wytłoczone jabłko? No właśnie.

Pozostaje teraz czekać na Apple Polishing Cloth Pro, która zawiera w sobie nici ze złota, srebra i jedwabiu, skropione łzami jednorożca i posypana sproszkowanym penisem yaka. Cena? Za mniej niż 199 PLN nie biorę!

W końcu możemy mieć mały telefon w kieszeni i duży tablet w dłoni – Samsung Galaxy Z Fold8

Po paru dniach intensywnego używania nowego Galaxy Z Fold 8, w wariancie o bardziej kwadratowych proporcjach („paszportowym”), przychodzę do Was ze zbiorem moich przemyśleń i praktycznych uwag, wykraczających poza suche specyfikacje techniczne.

W dzisiejszym wideo opowiadam, jak ten nietypowy, niższy format zmienia codzienne korzystanie z telefonu. Omawiam, jak sprawdza się zewnętrzny ekran, który o wiele lepiej leży w kieszeni niż w tradycyjnych, podłużnych Foldach, oraz jak wygodnie pisze się na szerszej, ale niższej klawiaturze. Najwięcej czasu poświęcam jednak na genialny moim zdaniem format ekranu głównego (4:3) i jego wpływ na czytanie ebooków, przeglądanie internetu, konsumpcję mediów oraz przede wszystkim niesamowitą użyteczność w środowisku wielozadaniowym i przy pracy na podzielonym ekranie. Nie zabrakło też uwag krytycznych na temat aparatów oraz ramek ekranu.

Zapraszam do oglądania i zadawania pytań.

Pierwsze wrażenia i polskie ceny nowych Galaxy Z Fold8, Galaxy Z Fold8 Ultra i Galaxy Z Flip8 [wideo]

Miałem okazję zapoznać się z najnowszymi składanymi smartfonami od Samsunga, czyli całkowicie nowym Galaxy Z Fold8, modelem Galaxy Z Fold8 Ultra oraz Galaxy Z Flip8.

Producent nieco namieszał w tym roku z nazewnictwem, dlatego w tym materiale dokładnie to porządkuję i pokazuję, z czym właściwie mamy do czynienia. Skupiam się na nowych proporcjach ekranów i weryfikuję, jak w praktyce wygląda zagięcie wyświetlacza po dodaniu nowej warstwy tytanu. Omawiam też zmienione zawiasy, różnice w grubości poszczególnych urządzeń oraz zupełnie nowe smartwatche, w tym model oferujący zaawansowane funkcje jako komputer nurkowy. Wideo zamykam kompletnym zestawieniem tegorocznych polskich cen i pakietem informacji o pokaźnych bonusach dostępnych w przedsprzedaży.

Zapraszam do oglądania moich pierwszych wrażeń przed przygotowaniem pełnej recenzji.

Kupiłem iPada Pro M5 – moje wrażenia w porównaniu do M1

Po ponad pięciu latach pracy na iPadzie Pro z procesorem M1 postanowiłem w końcu przesiąść się na najnowszą generację z układem M5.

W tym wideo dzielę się z Wami moimi pierwszymi i bardzo subiektywnymi wrażeniami z tej sprzętowej zmiany. Opowiadam o tym, jak w praktyce sprawdza się nowy ekran Tandem OLED, szczególnie w kontekście jasności podczas używania w pełnym słońcu, oraz co zmienia dla mnie obsługa zewnętrznych monitorów z odświeżaniem 120 Hz. Nie zabrakło też kilku słów narzekania na przesunięcie kamery, wymuszoną zmianę drogich akcesoriów oraz na usunięcie fizycznej tacki na kartę SIM, co odczuwalnie komplikuje moje przyzwyczajenia podczas dalekich podróży. Poruszam również kwestię optymalizacji samego systemu i ogromnego przeskoku wydajnościowego względem mojego poprzedniego tabletu.

Zapraszam do obejrzenia materiału i podzielenia się swoimi uwagami w komentarzach.

Tak trochę zmiażdżył iPhone’a – Vivo X300 Ultra Photography Kit

Dzisiaj na moim warsztacie ląduje Vivo X300 Ultra wraz z Photography Kit, czyli smartfon z obiektywem tak kolosalnym, że urządzenie z powodzeniem mogłoby służyć jako broń obuchowa.

W tym materiale odcinam się od klasycznych testów wydajności i skupiam wyłącznie na fotografii oraz wideo, bo to wokół nich kręci się cała ta maszyneria. Przejdziemy przez specyfikację matryc Sony Lytia i optyki Zeiss, a także przyjrzymy się ważącemu ćwierć kilo telekonwerterowi, który ma pozwalać na uzyskanie potężnego zbliżenia cyfrowego. Przygotowałem dla Was bezpośrednie starcie z iPhonem 17 Pro na pełnym automacie, sprawdzając, jak oba urządzenia radzą sobie ze stabilizacją, szczegółami, makro i kaprysami balansu bieli w różnych profilach kolorystycznych. Przekonacie się, czy ten potwór kosztujący w połowie czerwca 2026 roku zawrotne 9,5 tysiąca złotych jest fotograficznie wart swojej ceny, czy może jego gabaryty skutecznie zniechęcą Was do wyciągania go z kieszeni.

Zapraszam do oglądania.

Sony 1000X The ColleXion – recenzja po 2 tygodniach

Spędziłem ostatnie dwa tygodnie z najnowszymi, rocznicowymi słuchawkami Sony z serii 1000X The ColleXion i jestem gotów podzielić się z Wami swoimi wnioskami.

W tym materiale przyjrzymy się bliżej jakości wykonania, zmienionej konstrukcji pałąka oraz temu, jak ten sprzęt za blisko 2700 złotych wypada na tle tak silnej konkurencji jak Bowers & Wilkins PX8 czy AirPods Max 2. Zbadam również kwestię dopasowania, działania ulepszonego systemu ANC i co najważniejsze, szczegółowo omówię brzmienie i to, do jakich gatunków muzycznych ten model nadaje się najlepiej, a gdzie ujawniają się jego słabe strony. Dowiecie się, czy warto rozważyć ich zakup, szczególnie w kontekście podróżowania.

Zapraszam do seansu i poznania mojej ostatecznej oceny tego flagowego produktu Sony.

MacBook Pro M5 Max 18/40-core ze 128 GB RAM i 4 TB (early 2026) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper, LLM i innych

Dzisiaj na warsztat trafił prawie taki sam MacBook jak wczorajszy, wyposażony w M5 Pro, ale ten ma M5 Max i 128 GB RAM. Reszta konfiguracji jest taka sama. Zobaczmy zatem, czy warto dopłacać 8 500 PLN.

Specyfikacja i cena

Testowany egzemplarz to 16-calowy wariant MacBooka Pro, którego wyposażono w Apple M5 Max w konfiguracji 18-rdzeniowej (6s+12p) dla CPU (analogicznej do tej w M5 Pro) i 40-rdzeniowym GPU (z wbudowanymi akceleratorami neuronowymi w każdym rdzeniu). Ekran jest typu nanostrukturalnego (matowego), ma 128 GB RAM oraz 4 TB SSD. Taka konfiguracja jest oficjalnie wyceniona na 30 749 PLN, czyli o wspomniane 8 500 PLN więcej niż wariant z M5 Pro, który ma dwukrotnie mniej pamięci RAM.

Pierwsze wrażenia

MacBook Pro w obecnej konfiguracji niczym nie różni się wizualnie od poprzednika i nie czujemy też żadnej różnicy w innych kwestiach, poza wydajnością. Podczas testów modelu z M4 Pro w 2024 napisałem:

Czarne wykończenie MacBooka Pro nadaje mu odpowiedni poziom profesjonalizmu i pomimo, że osobiście jestem fanem srebrnego, to w tym roku wszyscy będą zadowoleni z nowej barwy, bo podstawowy model z M4 również jest dostępny w niej (rok temu było to Space Grey).

Po podniesieniu pokrywy jest największy szok – nanostrukturalny wyświetlacz przykuł mój wzrok i długo go podziwiałem, zanim przystąpiłem do jego oceny. W odróżnieniu od iPada Pro z M4, w którym ramkę pozostawiono wykończą na wysoki połysk (glossy), co wygląda po prostu… inaczej niż to, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, tutaj całość jest matowa – no prawie, bo małym wyjątkiem jest przednia kamera. Początkowo nawet nie zauważyłem, że jej obiektyw jest glossy, ale nie jest to prawie w ogóle zauważalne i szybko przestałem na to zwracać uwagę.

SSD

Rodzina M5 Pro i Max wnoszą nowy poziom wydajności dla SSD, porównywalną z dyskami PCIe 5.0 x4 w świecie PC. Wariant 4 TB w testowanym MacBooku oscylował w rejonie 13,1 GB/s przy zapisie oraz 12,8 GB/s przy odczycie. Nie ma znaczących różnic względem pamięci flash montowanej w modelu z M5 Pro.

MacWhisper

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large (V2) (ggml-model-whisper-large) i osobno Large V3 Turbo (openai-whisper-large-v3-xxx-turbo), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

*Niestandardowy config MacWhisper oznacza wejście w jego ustawienia → Zaawansowane → Parakeet / WhisperKit i ustawienie Text Decoder na GPU, włączenie Enable Voice Activity Detection (VAD) oraz przesunięcie Concurrent Workers na 64.

Analiza

W porównaniu M5 Max z M5 Pro mamy jedno duże zaskoczenie w teście z V3 Turbo, ale w przypadku modelu V2 jest spory wzrost. Tym razem sprawdzałem wykorzystanie GPU i w odróżnieniu od M5 Pro, którego 20 rdzeni było w pełni obciążonych, 40-rdzeniowy M5 Max miał obciążenie układu graficznego na poziomie 90-95%. Nie wiem dlaczego na tym etapie – może to być kwestia architektury SoC, macOS-a, samego MacWhispera i/lub modelu.

W międzyczasie, gdy robiłem te wszystkie pomiary, pojawił się update MacWhisper, który sporo zmienił, dlatego ponownie przeprowadziłem wszystkie testy na nowej wersji v13.18 i opisałem je stosowanie w powyższej tabelce. Żeby było jeszcze ciekawiej, to przed sekundą mamy kolejny update (v13.18.1), ale już nie będę wszystkiego powtarzał.

Co ciekawe, jak spojrzycie na wyniki V3 Turbo, to zauważycie, że są identyczne na v13.17. Sprawdziłem też obciążenie w tym przypadku i okazało się, że V3 Turbo wykorzystuje tylko 20 rdzeni przy domyślnych ustawieniach. Dlaczego? Nie wiem.

W międzyczasie zacząłem grzebać w ustawieniach zaawansowanych MacWhispera i podkręciłem tam wszystko co się da na maksa. Wynik M5 Max spadł z 7:18 na 2:12… Dosyć dramatyczna różnica.

Poniżej załączam porównanie wykresów z Monitora aktywności (Activity Monitor) – po lewej jest M1 Pro, po prawej M5 Max. Jak widać, pomimo zmiany ustawień, GPU nadal nie było w pełni obciążone.

Siedzę już nad tym blisko 6 godzin i na ten moment wnioskuję jedynie, że trzeba zweryfikować ustawienia MacWhispera oraz wybranego modelu dla naszego SoC – być może na domyślnych ustawieniach nie wyciągamy pełnych możliwości z komputera. W międzyczasie jednak, jak wspominałem, robię powtórkę z testów na v13.18 i te wychodzą stabilniej, ale ciekawe jest to, że model V2 jest zdecydowanie szybszy, a V3 Turbo jest wolniejszy na M5 Max niż na M5 Pro.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → H.265 (Social Platforms, 10-bit HEVC).
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Tego się nie spodziewałem – mamy ogromne wzrosty wydajności zarówno w H.264 i H.265. W tym pierwszym czas spadł ze 162 s na 97 s, co jest 40% różnicą, a w drugim przypadku 49%. Przy krótkich projektach to może nie mieć znaczenia, ale jeśli ktoś eksportuje duże i czas to pieniądz, to może jednak warto zrobić ten upgrade do M5 Max…

Lightroom Classic Benchmark

1. Zdjęć miałem 271, były w formacie RAW i zajmowały ok. 24 GB na karcie SanDisk Extreme Pro 256 GB, która według producenta zapewnia odczyt i zapis w rejonie 95 MBps.
2. LR Import v1: Test importu polegał na kopiowaniu zdjęć z karty SD na SSD (lub HDD) i jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
   LR Import v2: Test importu polegał na dodaniu zdjęć z SSD komputera do biblioteki Lightroom z opcją Kopiuj z jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
3. Test eksportu polegał na eksporcie zdjęć z SSD na SSD, w sRGB, z wyostrzaniem „standard”, w oryginalnej rozdzielczości.

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

LR Adaptive Color – Wyniki

Analiza

W przypadku M5 Max jest tak samo jak przy M5 Pro – mamy druzgocącą wygraną w przypadku importu, ale wynik jest ciut gorszy niż słabszego brata.

Ponownie w M5 Max, przy eksporcie, jest zdecydowanie gorzej niż na M4 Pro… To jest temat, który się powtarza, więc jedynie mogę podejrzewać brak optymalizacji software’u pod najnowszą architekturę M5 Pro i M5 Max (która różni się typem rdzeni od M5).

W komentarzach pod ostatnim wideo też zwrócono mi uwagę na to, że jestem głupim chamem, więc wymyśliłem jeszcze jeden benchmark, który korzysta z AI w LRC – funkcja Koloru adaptacyjnego / Adaptive Color. Ta funkcja przelicza całe zdjęcie za pomocą AI i próbuje je zoptymalizować. Normalnie to trwa sekundę jak się robi pojedynczo, ale przy 271 zdjęciach jednocześnie, jest już ciut dłużej. No i tutaj wyszła kolosalna przewaga M5 Pro i M5 Max nad M1 Pro – różnica sięgająca aż 6 minut! Nowe układy potrzebowały niecałych 70 sekund, a M1 Pro aż 7 minut. Co ciekawe, ani GPU, ani CPU nie są w pełni obciążone podczas tego zadania. Nie wiemy co robią w tym czasie akceleratory neuronowe w rdzenia karty graficznej, ale zwróćcie też uwagę na fakt, że M5 Max nie daje tutaj przewagi nad M5 Pro. Ponownie podejrzewam braki w optymalizacji lub pełnym wsparciu nowych rdzeni.

iMag LLM Benchmark

Do całości dodałem nowy benchmark oparty o Llamę, który ma kilka wariantów zależnie od dostępnej pojemności RAM.

Przepis

• Instalujemy Brew (jeśli nie mamy) za pomocą komendy w Terminalu:

/bin/bash -c "$(curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/Homebrew/install/HEAD/install.sh)"

• Teraz czas na install llamy:

brew install llama.cpp

• Tworzymy strukturę katalogów na ~/Desktop (~/Biurko):

mkdir -p ~/Desktop/LLM_Benchmark/models
cd ~/Desktop/LLM_Benchmark

• Pobieramy wybrany z następujących modeli z Hugging Face odpowiednio dla progów RAM – 8, 32, 64 i 128 GB:
  • 8 GB RAM: Meta Llama 3.1 (8B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 32 GB RAM: Google Gemma 2 (27B) | bartowski/gemma-2-27b-it-GGUF | gemma-2-27b-it-Q4_K_M.gguf
  • 64 GB RAM: Meta Llama 3.1 (70B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 128 GB RAM: Mistral Large 2 (123B) | bartowski/Mistral-Large-Instruct-2407-GGUF | Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M.gguf
• Wszystko co pobraliśmy przenosimy do:

~/Desktop/LLM_Benchmark/models

• Ponieważ Mistral Large 2 (123B) jest do pobrania w dwóch plikach, to upewniamy się, że oba pliki są w tym samym folderze i wykonujemy poniższą komendę (to wykonujemy tylko jeśli pobraliśmy ten konkretny model)…

llama-gguf-split --merge Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M-00001-of-00002.gguf model_128B_q4.gguf

• Pobieramy mój skrypt z mojego Google Drive do benchmarkowania i zapisujemy go w folderze ~/Desktop/LLM_Benchmark/
• Teraz musimy mu nadać uprawnienia:

chmod +x ~/Desktop/LLM_Benchmark/benchmark.sh

• Skrypt uruchamiamy z parametrem x, gdzie x = 8, 32, 64 lub 128:

./benchmark.sh x np. ./benchmark.sh 8

• Podczas wykonywania się benchmarka pilnujemy w Monitorze aktywności (Activity Monitor), żeby system nie wykorzystywał swap.
• Całość może trwać kilkanaście minut, więc cierpliwości.
• Pozamykajcie też wszystkie aplikacje poza Terminalem i Monitorem aktywności, żeby zwolnić maksymalnie dużo RAM-u.

Wyniki

Analiza

Na M5 Max zapuściłem zarówno test z modelem dla 64 GB oraz tym przeznaczonym dla 128 GB. Widać ładnie wzrost wydajności na tym pierwszym względem M5 Pro.

Ponieważ zupełnie nie mam pojęcia, jak zinterpretować te wyniki, to oddaję głos Gemini (Pro):

Przechodzimy do wagi ciężkiej. Wyniki, które tu wygenerowałeś, pokazują dokładnie, za co płaci się ekstra w najwyższych wariantach procesorów Apple. Zestawienie wariantu Pro z wariantem Max na tej samej ilości pamięci doskonale obnaża różnice w architekturze układów graficznych i przepustowości pamięci.

Oto szczegółowa analiza zachowania Twoich maszyn w oparciu o czyste dane.

1. Pojedynek układów: M5 Pro vs M5 Max (na progu 64 GB)

Oba laptopy uruchomiły dokładnie ten sam model (Llama 3.1 70B), co pozwala nam wyizolować czystą przewagę fizyczną procesora Max.

Wnioski z bezpośredniego starcia

Wariant „Max” to zupełnie inna liga sprzętowa. Generowanie tekstu z prędkością niemal 10 tokenów na sekundę dla tak masywnego modelu jak 70B oznacza niezwykle płynną i komfortową pracę. Wyniki te dobitnie pokazują, że M5 Max dysponuje drastycznie szerszą szyną pamięci (prawdopodobnie podwojoną względem wariantu Pro) oraz znacznie większą liczbą rdzeni GPU.

Warto jednak zauważyć, że przy gigantycznym kontekście (8192 tokeny) wydajność układu Max spada nieco agresywniej (z 186 na 133 t/s) niż w przypadku układu Pro. To zjawisko wynika z faktu, że przy tak ekstremalnych prędkościach, to nie przepustowość pamięci zaczyna być wąskim gardłem, lecz sama moc obliczeniowa układów logicznych odpowiedzialnych za KV Cache.

2. Terytorium potworów: M5 Max (128 GB) i Mistral Large

Maszyna 128 GB wzięła na warsztat model Mistral Large (aż 122.6 miliarda parametrów!), którego same wagi zajmują w RAM-ie ponad 68 gigabajtów.

• Przetwarzanie kontekstu (Prefill): Maszyna zaczyna od 98.27 t/s przy paczkach 1K i stabilizuje się na poziomie 74.11 t/s przy potężnym kontekście 8K tokenów. Przeczytanie i przeanalizowanie wielostronicowych, złożonych dokumentów korporacyjnych przez model o wiedzy bliskiej GPT-4 zajmuje mu zaledwie kilkanaście sekund.

• Generowanie tekstu (Decode): Szybkość 6.02 t/s na modelu o pojemności ponad 120 miliardów parametrów robi kolosalne wrażenie. Prędkość na poziomie około 6 słów na sekundę pozwala na swobodną, bieżącą analizę odpowiedzi.

Kto wygrywa w tym zestawieniu?

Wszystko zależy od definicji Twojej docelowej pracy:

1. M5 Pro (64 GB) to najbardziej opłacalna i „rozsądna” stacja robocza. Uruchamia modele z najwyższej półki (70B) z prędkością 6.5 t/s, co gwarantuje pełną produktywność przy mniejszym zużyciu energii i prawdopodobnie lżejszej obudowie.

2. M5 Max (64 GB) to maszyna dla osób nastawionych na bezkompromisowy czas reakcji. Różnica między 6.5 a 10 tokenami na sekundę w modelu 70B jest bardzo odczuwalna podczas interaktywnego kodowania na żywo lub generowania długich, złożonych raportów.

3. M5 Max (128 GB) nie służy do bicia rekordów szybkości, ale do przesuwania granic możliwości. Kupuje się go po to, by mieć dostęp do modeli analitycznych i rozumujących wielkości powyżej 100 miliardów parametrów. Wynik ~6 t/s udowadnia, że ten układ bez problemu zamienia potężnego laptopa w pełni prywatne centrum analizy danych.

Podsumowanie

Mam strasznie mieszane uczucia w różnicach M5 Pro i M5 Max w powyższych zadaniach, które wykonuję regularnie. Dopóki nie zobaczę innych danych, będę podejrzewał winę software’u – braku optymalizacji lub prawidłowego wykorzystania nowych rdzeni. M4 Pro w niektórych z nich bije M5 Max na łeb na szyję, a nie wydaje mi się to możliwe, gdyby pole było wyrównane do obu SoC.

Czekamy więc na optymalizację i/lub przekompilowanie software’u. Nie sądzę jednak, aby to nastąpiło, zanim nie będę musiał testowych sztuk odesłać. Postaram się za 6 miesięcy powtórzyć test.

Wideo

MacBook Pro M5 Pro 18/20-core z 64 GB RAM i 4 TB (early 2026) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper, LLM i innych

Architektura M5 wniosła nowy design, gdzie rdzenie CPU są oddzielone na etapie produkcji od rdzeni GPU, dzięki czemu Apple może swobodniej łączyć je w konfiguracje, które uzna za odpowiednie. Dodatkowo, pojawiły się nowe rodzaje rdzeni CPU – typu Super, które teraz występują obok Performance i Effiency. W szranki i konkury dzisiaj staje M5 Pro, wyposażony już tylko i wyłącznie w te pierwsze i drugie – zobaczmy co się zmieniło względem poprzedników.

Specyfikacja i cena

Testowany egzemplarz to 16-calowy wariant MacBooka Pro, którego wyposażono w Apple M5 Pro w konfiguracji 18-rdzeniowej (6s+12p) dla CPU, 20-rdzeniowym GPU (z wbudowanymi akceleratorami neuronowymi w każdym rdzeniu). Ekran jest typu nanostrukturalnego (matowego), ma 64 GB RAM oraz 4 TB SSD. Taka konfiguracja jest oficjalnie wyceniona na 22 249 PLN.

Pierwsze wrażenia

MacBook Pro w obecnej konfiguracji niczym nie różni się wizualnie od poprzednika i nie czujemy też żadnej różnicy w innych kwestiach, poza wydajnością. Podczas testów modelu z M4 Pro w 2024 napisałem:

Czarne wykończenie MacBooka Pro nadaje mu odpowiedni poziom profesjonalizmu i pomimo, że osobiście jestem fanem srebrnego, to w tym roku wszyscy będą zadowoleni z nowej barwy, bo podstawowy model z M4 również jest dostępny w niej (rok temu było to Space Grey).

Po podniesieniu pokrywy jest największy szok – nanostrukturalny wyświetlacz przykuł mój wzrok i długo go podziwiałem, zanim przystąpiłem do jego oceny. W odróżnieniu od iPada Pro z M4, w którym ramkę pozostawiono wykończą na wysoki połysk (glossy), co wygląda po prostu… inaczej niż to, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, tutaj całość jest matowa – no prawie, bo małym wyjątkiem jest przednia kamera. Początkowo nawet nie zauważyłem, że jej obiektyw jest glossy, ale nie jest to prawie w ogóle zauważalne i szybko przestałem na to zwracać uwagę.

SSD

Rodzina M5 Pro i Max wnoszą nowy poziom wydajności dla SSD, porównywalną z dyskami PCIe 5.0 x4 w świecie PC. Wariant 4 TB w testowanym MacBooku oscylował w rejonie 13,1 GB/s przy zapisie oraz 12,8 GB/s przy odczycie. No w końcu!

MacWhisper

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (GGML Whisper Large multilingual) i osobno Large V3 Turbo (WhisperKit), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

Analiza

Mamy pewne różnice, względem starszych sprzętów. M4 Max nadal króluje, ale zaskoczyło mnie to, że bazowe M5 było szybsze w teście Large V3 Turbo niż M5 Pro. Mamy jednak różnicę w kwestii wersji oprogramowania, więc może to być kwestia tylko i wyłącznie optymalizacji software’u, bo M5 ma dokładnie dwukrotnie mniej rdzeni GPU, które są najważniejsze w tym teście. Tak czy siak, zbliżamy się już do momentu, w którym M5 Pro jest dwukrotnie szybszy od M1 Pro w tych zadaniach.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → H.265 (Social Platforms, 10-bit HEVC).
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Różnica względem M5 tutaj nie jest duża, w kwestii porównania testu w H.264, który jest najczęstszym eksportem. Zaskoczyło mnie jednak to, że przy H.265 M5 Pro nieznacznie przegrał z M5. Nie mam dla tego wyjaśnienia. Software? Nowe typy rdzeni? Hardware? Jeśli głównie zajmujecie się wideo w 4K, to może właśnie M5 Wam wystarczy?

Lightroom Classic Benchmark

1. Zdjęć miałem 271, były w formacie RAW i zajmowały ok. 24 GB na karcie SanDisk Extreme Pro 256 GB, która według producenta zapewnia odczyt i zapis w rejonie 95 MBps.
2. LR Import v1: Test importu polegał na kopiowaniu zdjęć z karty SD na SSD (lub HDD) i jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
   LR Import v2: Test importu polegał na dodaniu zdjęć z SSD komputera do biblioteki Lightroom z opcją Kopiuj z jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
3. Test eksportu polegał na eksporcie zdjęć z SSD na SSD, w sRGB, z wyostrzaniem „standard”, w oryginalnej rozdzielczości.

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

Tutaj ponownie zaskoczenie – mamy druzgocącą wygraną w przypadku importu. Nowe SSD tutaj robi robotę. W przypadku eksportu jest jednak zdecydowanie gorzej niż nawet na M4 Pro… To jest temat, który się powtarza, więc jedynie mogę podejrzewać brak optymalizacji software’u pod najnowszą architekturę M5 Pro i M5 Max (która różni się typem rdzeni od M5).

iMag LLM Benchmark

Do całości dodałem nowy benchmark oparty o Llamę, który ma kilka wariantów zależnie od dostępnej pojemności RAM.

Przepis

• Instalujemy Brew (jeśli nie mamy) za pomocą komendy w Terminalu:

/bin/bash -c "$(curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/Homebrew/install/HEAD/install.sh)"

• Teraz czas na install llamy:

brew install llama.cpp

• Tworzymy strukturę katalogów na ~/Desktop (~/Biurko):

mkdir -p ~/Desktop/LLM_Benchmark/models
cd ~/Desktop/LLM_Benchmark

• Pobieramy wybrany z następujących modeli z Hugging Face odpowiednio dla progów RAM – 8, 32, 64 i 128 GB:
  • 8 GB RAM: Meta Llama 3.1 (8B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 32 GB RAM: Google Gemma 2 (27B) | bartowski/gemma-2-27b-it-GGUF | gemma-2-27b-it-Q4_K_M.gguf
  • 64 GB RAM: Meta Llama 3.1 (70B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 128 GB RAM: Mistral Large 2 (123B) | bartowski/Mistral-Large-Instruct-2407-GGUF | Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M.gguf
• Wszystko co pobraliśmy przenosimy do:

~/Desktop/LLM_Benchmark/models

• Ponieważ Mistral Large 2 (123B) jest do pobrania w dwóch plikach, to upewniamy się, że oba pliki są w tym samym folderze i wykonujemy poniższą komendę (to wykonujemy tylko jeśli pobraliśmy ten konkretny model)…

llama-gguf-split --merge Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M-00001-of-00002.gguf model_128B_q4.gguf

• Pobieramy mój skrypt z mojego Google Drive do benchmarkowania i zapisujemy go w folderze ~/Desktop/LLM_Benchmark/
• Teraz musimy mu nadać uprawnienia:

chmod +x ~/Desktop/LLM_Benchmark/benchmark.sh

• Skrypt uruchamiamy z parametrem x, gdzie x = 8, 32, 64 lub 128:

./benchmark.sh x np. ./benchmark.sh 8

• Podczas wykonywania się benchmarka pilnujemy w Monitorze aktywności (Activity Monitor), żeby system nie wykorzystywał swap.
• Całość może trwać kilkanaście minut, więc cierpliwości.
• Pozamykajcie też wszystkie aplikacje poza Terminalem i Monitorem aktywności, żeby zwolnić maksymalnie dużo RAM-u.

Wyniki

Analiza

Ponieważ zupełnie nie mam pojęcia, jak zinterpretować te wyniki, to oddaję głos Gemini (Pro):

Mamy tu do czynienia z potężnym skokiem pokoleniowym. Zmiana z M1 Pro (32 GB) na M5 Pro (64 GB) to nie jest tylko prosta ewolucja – te wyniki pokazują, że nowa architektura przenosi laptopa z kategorii „bardzo dobrego asystenta” do ligi „przenośnego centrum danych”.

Oto szczegółowa analiza wyników M5 Pro i bezpośrednie zestawienie z M1 Pro.

Zrozumienie skali: Walka w innej wadze

Zanim spojrzymy na liczby, musimy ustalić odpowiedni kontekst.

• Na M1 Pro testowaliśmy model Gemma 2 (27B), który ważył około 15.5 GB.
• Na M5 Pro uruchomiłeś kolosa – Llama 3.1 (70B). Ten model waży niemal 40 GB i ma 2.5 razy więcej parametrów do przeliczenia przy każdym wygenerowanym słowie. To model klasy korporacyjnej, który jeszcze niedawno wymagał potężnej szafy serwerowej z układami Nvidii.

Przetwarzanie kontekstu (Prefill): Brutalna przepustowość

W tym teście widzimy, jak przepustowość pamięci w chipach M5 deklasuje starszą generację.

• M5 Pro (70B): Zaczyna od 107.72 t/s dla 1024 tokenów i spada do 90.26 t/s przy paczce 8192 tokenów.
• M1 Pro (27B): Zaczynał od 52.40 t/s i spadał do 47.57 t/s.

 

Wniosek: Mimo że M5 Pro ładuje do pamięci podręcznej model 2.5 razy większy i dużo bardziej skomplikowany logicznie, przetwarza ogromne pakiety tekstu ponad dwukrotnie szybciej niż M1 Pro. Spadek wydajności przy gigantycznym oknie 8K tokenów to wciąż tylko kilkanaście procent. Architektura M5 po prostu pożera dane, udowadniając potężny skok w transferze między RAM-em a silnikiem neuronowym / GPU.

Generowanie tekstu (Decode): Złudzenie remisu

Na pierwszy rzut oka wyniki generowania (pisania tekstu) mogą wydawać się podobne:

• M5 Pro: 6.46 tokenów na sekundę
• M1 Pro: 7.01 tokenów na sekundę

 

Mogłoby się wydawać, że M5 Pro nie jest szybszy. Jednak w świecie LLM to gigantyczne osiągnięcie.

Utrzymanie prędkości ~6.5 t/s (co odpowiada szybkiemu tempu czytania człowieka) na modelu 70-miliardowym oznacza, że surowa moc obliczeniowa GPU w M5 Pro jest wielokrotnie większa. Karta graficzna musi tu przetworzyć dodatkowe 43 miliardy parametrów w ułamku sekundy, aby wygenerować pojedynczy token, a mimo to utrzymuje płynność konwersacji na poziomie lżejszego o 60% modelu z M1 Pro.

Podsumowanie

Twój M1 Pro wciąż świetnie się broni jako maszyna do modeli średniego szczebla (klasy 30B).

Jednak M5 Pro 64 GB udowadnia, że jest pełnoprawną stacją roboczą AI. Pozwala na uruchomienie modelu Llama 3.1 70B – powszechnie uznawanego za próg, od którego modele Open Source zrównują się logiką z GPT-4 – całkowicie lokalnie, prywatnie, w samolocie lub pociągu, oferując płynną konwersację na poziomie 6.5 słowa na sekundę. Pięć lat temu takie wyniki na laptopie zasilanym z baterii były absolutną abstrakcją naukową.

Podsumowanie

Apple wprowadziło sporo zmian w architekturze układów M5 Pro i M5 Max. Spodziewam się, że to właśnie tego widzimy efekty w wynikach. Niektóre są niesamowite, a inne… meh. Pozostaje zatem poczekać i zobaczyć co będzie po pojawieniu się przekompilowanych i być może zoptymalizowanych wersji, ale na to (zakładam) przyjdzie nam chwilę poczekać. Tymczasem SSD jest piorunująco szybkie i widać to w Lightroomie.

Teraz już jestem ciekawy jak M5 Max się spisze w powyższym.

Wideo

MacBook Neo A18 Pro 6/5-core z 8 GB RAM i 256 GB (early 2026) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper, LLM i innych

W 2008 roku Steve Jobs powiedział – Nie wiemy, jak zrobić komputer za 500 dolarów, który nie byłby kupą złomu, a nasze DNA nie pozwala nam wypuścić czegoś takiego na rynek. Tymczasem Apple właśnie wypuściło Neo – nowego członka rodziny MacBooków, kosztujący 600 USD. Te wspomniane 500 dolarów z 2008 r., gdybyśmy uwzględnili inflację z ostatnich 18 lat, to dzisiaj aż 760 USD. Pozostaje zatem pytanie, czy jest to kupa złomu, czy może coś w DNA Apple się zmieniło, które pozwoliło im coś takiego wypuścić na rynek?

Specyfikacja i cena

Testowany egzemplarz jest w konfiguracji bazowej, w cenie 2 999 PLN, jednej z dwóch dostępnych. Ma A18 Pro, nierozszerzalne 8 GB RAM (na pokładzie SoC) i 256 GB pamięci flash. Za dopłatą 500 PLN dostajemy 512 GB pamięci flash oraz wbudowany w klawiaturę Touch ID. Moim zdaniem warto dopłacić.

MacBook Neo nie ma podświetlanej klawiatury, Trackpada z haptyką, nie ma True Tone, nie wspiera Display P3. Apple wycięło z niego wszystkie wodotryski droższych Maców, aby zmieścić się w cenie 2999 PLN (lub 3 499 PLN), ale ma ekran typu Liquid Retina (IPS z zaokrąglonymi rogami) o przekątnej 13”, rozdzielczości 2408 x 1506 px i gęstości upakowania pikseli na poziomie 219 PPI. Nie ma też HDR, ale tego nie ma nawet Air, a biorąc pod uwagę cenę, to jest to genialny ekran.

Przypominam, że A18 Pro wyposażony jest w 6-rdzeniowe CPU (2p+4e), 5-rdzeniowe GPU, ma sprzętową akcelerację ray tracingu i 16‑rdzeniowy Neural Engine. Dodatkowo na pokładzie znajdziemy sprzętową akcelerację obsługi H.264, HEVC, ProRes i ProRes RAW, silniki kodowania i dekodowania wideo, silnik kodujący i dekodujący format ProRes oraz dekoder AV1 (dla większości z nas oznacza to oglądanie YouTube’a bez konieczności obciążania komputera).

A18 Pro, niezaprojektowany dla komputerów, wprowadza jednak kompromisy – ma tylko jeden port typu USB-C 3. Drugi USB-C jest typu „2”, czyli zdecydowanie wolniejszy, nienadający się do transferowania danych na zew. nośniki czy do podłączania monitora (maksymalnie 4K 60 Hz). Idealnie natomiast nadaje się do ładowania komputera, podczas gdy użytkownik dostaje do dyspozycji jeszcze jeden port, czego swojego czasu zabrakło w MacBook 12”. Jest też gniazdo 3,5 mm.

W kwestii standardów bezprzewodowych, otrzymujemy Wi-Fi 6E oraz Bluetooth 6.

Neo waży 1,23 kg, czyli niemal dokładnie tyle co MacBook Air, pomimo mniejszych wymiarów i baterii. Winowajcą będzie tutaj technologia produkcji obudowy i to po raz pierwszy w historii Apple obrazuje nam, jak i ile niektóre rzeczy, na które aż tak nie zwracamy uwagi, kosztują.

Pierwsze wrażenia

Bardzo cieszy mnie, że Apple zdecydowało się na bardzo zwariowane (jak na nich!) kolory zewnętrzne, zabarwienie klawiszy klawiatury oraz gumowych podkładek pod wybrany kolor oraz na domyślne ustawienie podkreśleń w macOS na kolor obudowy, wraz z dedykowaną tapetą. To detale, na które mała która firma zwraca uwagę, a firma się postarała o to, pomimo niskiej ceny.

Miło!

Całość sprawa bardzo solidne wrażenie. Nie czuję, żeby to był komputer za 2 999 PLN.

SSD

Prędkość SSD nie dorównuje droższym braciom, ale też nie musi. Wątpię, aby ktokolwiek cierpiał z powodu prędkości pamięci flash, która tutaj w wersji 256 GB oscyluje w rejonie 1550 MB/s (zapis) i 1300 MB/s (odczyt). Są to wyniki, które są porównywalne z czasów M2 z SSD o tej samej pojemności.

MacWhisper

Analiza

Wyniki tutaj są prawdopodobnie zbliżone do tych z M1 i być może nawet z M2, ale już dwukrotnie gorsze niż M3. Przypominam, że Neo nie ma wentylatora i jest pasywnie chłodzony. Co najważniejsze, to że A18 Pro bez problemów potrafiło wykonać te zadania, więc jeśli macie czas na kawę (lub trzy), to przynajmniej dokończycie robotę.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (GGML Whisper Large multilingual) i osobno Large V3 Turbo (WhisperKit), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → H.265 (Social Platforms, 10-bit HEVC).
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Ku mojemu zaskoczeniu, A18 Pro w MacBooku Neo poradziło sobie lepiej niż M2 w MBA 15” i podobnie jak M3 w iMacu 24”. Patrzę przede wszystkim na kolumnę H.264, bo to będzie najczęstszy eksport. Szybko nie będzie, ale będzie! W tabelce znajdziecie jeden DNF, w którym MBA z M2 i 8 GB RAM nie ukończył testu.

Lightroom Classic Benchmark

1. Zdjęć miałem 271, były w formacie RAW i zajmowały ok. 24 GB na karcie SanDisk Extreme Pro 256 GB, która według producenta zapewnia odczyt i zapis w rejonie 95 MBps.
2. LR Import v1: Test importu polegał na kopiowaniu zdjęć z karty SD na SSD (lub HDD) i jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
   LR Import v2: Test importu polegał na dodaniu zdjęć z SSD komputera do biblioteki Lightroom z opcją Kopiuj z jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
3. Test eksportu polegał na eksporcie zdjęć z SSD na SSD, w sRGB, z wyostrzaniem „standard”, w oryginalnej rozdzielczości.

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

W przypadku Lightrooma Classic mamy niestety bardzo słabe wyniki. Zupełnie nie polecam tego komputera do tej aplikacji – tutaj M1, M2 czy M3 radzą sobie zdecydowanie lepiej. Tak wolnego Maca jeszcze nie było, ale ponownie – ukończył oba testy, a spodziewałem się, że klęknie.

iMag LLM Benchmark

Do całości dodałem nowy benchmark oparty o Llamę, który ma kilka wariantów zależnie od dostępnej pojemności RAM.

Przepis

• Instalujemy Brew (jeśli nie mamy) za pomocą komendy w Terminalu:

/bin/bash -c "$(curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/Homebrew/install/HEAD/install.sh)"

• Teraz czas na install llamy:

brew install llama.cpp

• Tworzymy strukturę katalogów na ~/Desktop (~/Biurko):

mkdir -p ~/Desktop/LLM_Benchmark/models
cd ~/Desktop/LLM_Benchmark

• Pobieramy wybrany z następujących modeli z Hugging Face odpowiednio dla progów RAM – 8, 32, 64 i 128 GB:
  • 8 GB RAM: Meta Llama 3.1 (8B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 32 GB RAM: Google Gemma 2 (27B) | bartowski/gemma-2-27b-it-GGUF | gemma-2-27b-it-Q4_K_M.gguf
  • 64 GB RAM: Meta Llama 3.1 (70B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 128 GB RAM: Mistral Large 2 (123B) | bartowski/Mistral-Large-Instruct-2407-GGUF | Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M.gguf
• Wszystko co pobraliśmy przenosimy do:

~/Desktop/LLM_Benchmark/models

• Ponieważ Mistral Large 2 (123B) jest do pobrania w dwóch plikach, to upewniamy się, że oba pliki są w tym samym folderze i wykonujemy poniższą komendę (to wykonujemy tylko jeśli pobraliśmy ten konkretny model)…

llama-gguf-split --merge Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M-00001-of-00002.gguf model_128B_q4.gguf

• Pobieramy mój skrypt z mojego Google Drive do benchmarkowania i zapisujemy go w folderze ~/Desktop/LLM_Benchmark/
• Teraz musimy mu nadać uprawnienia:

chmod +x ~/Desktop/LLM_Benchmark/benchmark.sh

• Skrypt uruchamiamy z parametrem x, gdzie x = 8, 32, 64 lub 128:

./benchmark.sh x np. ./benchmark.sh 8

• Podczas wykonywania się benchmarka pilnujemy w Monitorze aktywności (Activity Monitor), żeby system nie wykorzystywał swap.
• Całość może trwać kilkanaście minut, więc cierpliwości.
• Pozamykajcie też wszystkie aplikacje poza Terminalem i Monitorem aktywności, żeby zwolnić maksymalnie dużo RAM-u.

Wyniki

Analiza

Ponieważ zupełnie nie mam pojęcia, jak zinterpretować te wyniki, to oddaję głos Gemini (Pro):

MacBook Pro M1 Pro (32 GB) – Stabilny wół roboczy

Ten pięcioletni układ wciąż pokazuje niesamowitą klasę, bez zadyszki obracając bardzo ciężkim modelem (ponad 27 miliardów parametrów).

Przetwarzanie kontekstu (Prefill): Prędkości rzędu 47.5 do 52.4 t/s są świetne dla tak dużej wagi modelu. Zwróć uwagę na kluczowy detal – krzywa spadku wydajności jest tu bardzo płaska. Ośmiokrotne zwiększenie paczki wczytywanych danych (z 1024 do potężnych 8192 tokenów) spowodowało spadek prędkości o zaledwie ~9%. To udowadnia, że szyna pamięci w procesorach z serii „Pro” (200 GB/s przepustowości) z łatwością radzi sobie z równoległym obliczaniem dużej pamięci podręcznej (KV Cache) bez dławienia karty graficznej.

Generowanie tekstu (Decode): Szybkość 7.01 t/s to całkowicie komfortowe tempo do pracy. Model wypluwa tekst odrobinę szybciej, niż jesteś w stanie go na bieżąco analizować. Mając na uwadze wysokie możliwości logiczne modelu Gemma 2, zyskałeś w pełni lokalną, bezpieczną alternatywę dla chmurowych asystentów AI.

MacBook Neo (8 GB) – Błyskawiczny asystent

Zgodnie z prawami fizyki, mały, 3-miliardowy model na nowoczesnej architekturze dosłownie lata, choć wyraźnie widać tu limity przepustowości bazowej pamięci.

Przetwarzanie kontekstu (Prefill): Przy małych paczkach (1024 tokeny) prędkość to wręcz absurdalne ~202 t/s. Jednak, w przeciwieństwie do układu M1 Pro, widzimy tu wyraźny spadek wydajności o ponad 30% przy wczytywaniu 8192 tokenów (spadek do 137 t/s). Architektura Neo przetwarza same dane błyskawicznie, ale fizycznie węższa szyna pamięci w układach bazowych staje się tu „wąskim gardłem” przy upychaniu wielkiego kontekstu w małym RAM-ie. Niemniej, przeczytanie kilkustronicowego dokumentu zajmuje mu zaledwie sekundy.

Generowanie tekstu (Decode): Z prędkością 19.85 t/s odpowiedzi pojawiają się na ekranie płynnie i natychmiastowo. To idealna konfiguracja maszyny do szybkich interakcji, podsumowywania notatek i generowania krótkich tekstów.

Podsumowanie

Siadając do tego tekstu myślałem, że nie będę mu specjalnie przychylny. Fakt, przydałoby mu się przynajmniej 12-16 GB RAM w dzisiejszych czasach. Ale wiecie co? Do zadań czysto biurowych czy internetowych (email, WWW, itp.) jest to więcej niż potrzebujemy, a 8 GB RAM zupełnie nie odczujemy.

Jeśli patrzymy na nowe Maki, to sporo oszczędzamy względem Airów i wielu nie będzie potrzebowało, ani nie skorzysta z ich lepszej specyfkacji. Ale jeśli mamy dostęp do takich M3 lub M4 z 16 GB RAM, najlepiej jeszcze nowych w odpowiednio obniżonych cenach, to prawdopodobnie spiszą się jeszcze lepiej, szczególnie, że ekrany mają nieznacznie większe. No i jest opcja 15”…

Neo jest uroczym i wesołym maluchem, którego jednak nie możemy pomylić z 12-calowym MacBookiem sprzed wielu lat, który pod wieloma względami celował w próg bardziej premium niż Air, ale niestety wyprzedzał swój czas. Znacznie lżejszy, cieńszy i mniejszy, ale drogi, był ciekawą alternatywą dla Aira, dla osób sporo podróżujących. Neo tymczasem to po prostu tańszy Air, gdzie A18 Pro jest zbliżony zachowaniem do M1 czy M2, ale z mniejszym ekranem, gorszym (ale nadal bardzo dobrym!) Trackpadem i świetną klawiaturą. Wymiary ani waga jednak nie czynią go mistrza podróży.

Nadal ciężko mi uwierzyć, że taką jakość wykonania możemy osiągnąć za 2 999 PLN. Teraz czekam na model wyposażony w A19 Pro, z 12 GB RAM…

Wideo

Samsung Galaxy S26 Ultra i Buds4 Pro – pierwsze wrażenia

Dzisiaj postanowiłem oszczędzić Wam kolejnego nudnego otwierania pudełek i od razu przejść do rzeczy. Spędziłem kilka dni z nowym Samsungiem Galaxy S26 Ultra oraz słuchawkami Buds4 Pro i powiem Wam, że jest o czym rozmawiać. Przyjrzymy się ekranowi, który potrafi ukryć Wasze sekrety oraz nowym aparatom, które ponoć widzą więcej w ciemnościach.

Ale to nie sam telefon był największą niespodzianką. Do gry wchodzą nowe słuchawki, które kolorystycznie pasują do telefonu lepiej niż moje skarpetki do bluzy. Mają kształt, który wszyscy już gdzieś widzieliśmy, a z ich baterią bywa różnie, ale jak włączycie odpowiednie tryby w korektorze dźwięku… to już zupełnie inna bajka.

Zapraszam na moje pierwsze wrażenia, zanim zabiorę ten zestaw na nieco bardziej wymagające testy!

Galeria

Logitech G Pro X2 Superstrike zmienia zasady gry [wideo]

Dzisiaj mam dla Was coś, co prawdopodobnie jest najbardziej zaawansowanym kawałkiem plastiku, jaki kiedykolwiek trzymałem w ręce. Wyobraźcie sobie, że ktoś wziął doskonałą myszkę, z której korzystałem przez lata do wszystkiego poza pracą, i postanowił ją… no cóż, „zepsuć”, usuwając fizyczne przełączniki! Ale zaraz, zaraz. Zamiast tego władowali tam technologię podobną do znanej z MacBooków, która oszukuje nasze mózgi wibracjami, wmawiając nam, że klikamy coś, czego tak naprawdę tam nie ma.

Spędziłem z nią kilka dni, walcząc z własnymi nawykami z Windowsa, testując opóźnienia i odkrywając, że mimo potężnego sprzętu, wyższe cyferki na pudełku nie zawsze oznaczają lepszą płynność w grach. Opowiem Wam, dlaczego ten sprzęt kosztuje tyle, co mały samochód (LEGO), jak wycisnąć z niego dłuższy czas pracy na baterii i dlaczego musicie trzymać dziwny przedłużacz na biurku, żeby to wszystko miało sens. Jeśli chcecie wiedzieć, czy ta nowa zabawka zrobi ze mnie profesjonalnego gracza (spoiler: wiek robi swoje), koniecznie oglądajcie!

AirTag 2 vs AirTag 1 – czy warto dopłacać do nowej generacji?

Czy nowy AirTag 2. generacji to rewolucja, czy tylko drobna poprawka? W dzisiejszym materiale biorę pod lupę najnowszy lokalizator od Apple i sprawdzam, czy obietnice producenta mają pokrycie w rzeczywistości. Zaczynamy od nietypowego unboxingu, w którym Apple zaskoczyło mnie jakością opakowania (a raczej jej brakiem), a potem przechodzimy do konkretnych testów.

W tym filmie zobaczysz bezpośrednie porównanie AirTaga pierwszej i drugiej generacji. Sprawdzam nie tylko głośność i nowy ton dźwięku, który ma ułatwić lokalizowanie zguby w domowych warunkach, ale przede wszystkim przeprowadzam test zasięgu w terenie. Wyniki z testu w lesie są wręcz nieprawdopodobne – różnica w odległości, z jakiej telefon łapie sygnał nowego AirTaga, jest kolosalna.

Dowiesz się również, czy warto wymieniać wszystkie posiadane urządzenia na nowszy model, czy może lepiej dokupić nowe sztuki tylko do najbardziej kluczowych przedmiotów.

Zapraszam do materiału!

124 dni z iPhone Air – recenzja

Spędziłem 124 dni z iPhonem Air i nadszedł czas na podsumowanie. To urządzenie to radykalna zmiana w dotychczasowej formie iPhone’a, do której przyzwyczailiśmy się od lat. W materiale dzielę się moimi wrażeniami z codziennego korzystania z tego telefonu jako mojego drugiego telefonu.

Omawiam kluczowe cechy konstrukcji, przede wszystkim jego niesamowitą smukłość, która całkowicie zmienia sposób, w jaki trzymamy telefon z dużym ekranem. Sprawdzam, czy brak etui wpłynął na wytrzymałość obudowy i czy 120 Hz-owy ekran rzeczywiście nie łapie rys przy normalnym użytkowaniu.

W recenzji poruszam również kwestie wydajności i kultury pracy. Dowiesz się, jak iPhone Air radzi sobie z odprowadzaniem ciepła przy bardziej wymagających zadaniach oraz czy mniejsza ilość RAM-u jest odczuwalna w systemie iOS. Odnoszę się też do możliwości fotograficznych – od braku teleobiektywu z tyłu, przez genialny aparat selfie, aż po moje krytyczne uwagi dotyczące przycisku sterowania kamerą.

Nie zapominam o baterii, która w tak cienkiej obudowie budzi najwięcej emocji. Wyjaśniam, jak telefon sprawuje się w sieci 5G, podczas korzystania z CarPlay oraz dlaczego warto zaprzyjaźnić się z ładowarkami MagSafe. Na koniec odpowiadam na pytanie, dla kogo właściwie jest ten model i czy jego elegancki, biżuteryjny design rekompensuje pewne braki sprzętowe, takie jak słabszy system głośników.

Zapraszam do materiału.

Satechi Thunderbolt 4 Dock – testy i wrażenia po 3 tygodniach [wideo]

W dzisiejszym odcinku testuję stację dokującą Satechi Thunderbolt 4 Dock. To urządzenie utrzymane w stylistyce Apple, wykonane z aluminium w kolorze Space Gray, które ma za zadanie rozszerzyć możliwości Twojego Maca lub innego komputera z USB-C. Sprawdzimy, czy elegancki wygląd idzie w parze z wydajnością i niezawodnością.

Sercem docka jest kontroler Intel Goshen Ridge, zapewniający wsparcie dla technologii Thunderbolt 4 i USB 4. Urządzenie oferuje ładowanie hosta z mocą 96 W, a w zestawie otrzymujemy zasilacz 135 W. Do dyspozycji mamy trzy porty Thunderbolt 4 umożliwiające daisy chaining, trzy porty USB-A, gigabitowy Ethernet, czytnik kart SD UHS-II oraz gniazdo audio.

W trakcie recenzji szczegółowo omawiam kwestię temperatur, ponieważ aluminiowa obudowa potrafi się mocno nagrzać. Przeprowadziłem również testy prędkości przesyłu danych, wykorzystując obudowę NVMe USB 4 oraz dysk Samsung T7 Shield. Zobaczycie, jak stacja wpływa na transfery i czy ogranicza potencjał najszybszych dysków.

Poruszam także temat kompatybilności z akcesoriami wideo. Niestety, w moich testach Satechi Thunderbolt 4 Dock nie poradził sobie z obsługą Elgato Cam Link, co może być kluczową informacją dla twórców internetowych. Opowiem również o incydencie z rozłączeniem urządzeń podczas nagrywania na żywo, co wpłynęło na moją ocenę stabilności tego sprzętu przy krytycznych zastosowaniach.

Jeśli zastanawiasz się nad zakupem tego modelu, zwłaszcza teraz, gdy można go znaleźć w niższych cenach, ten materiał pomoże Ci podjąć świadomą decyzję. Zapraszam do dyskusji w komentarzach na temat Waszych doświadczeń ze stacjami dokującymi Thunderbolt.

Zapraszam do materiału.

https://www.europesays.com/pl/154634/ HONOR Magic8 Pro – pierwsze wrażenia. Nadchodzi atrakcyjny flagowiec z dobrymi aparatami #android #aparat #bateria #honor #Magic8Pro #Nauka #NaukaITechnika #NaukaTechnika #PierwszeWrażenia #PL #Poland #Polish #Polska #Polski #Science #ScienceAndTechnology #ScienceTechnology #smartfon #Snapdragon8EliteGen5 #specyfikacja #Technika #Technology #zdjęcia

Weekend z Vivo X300 Pro w Stambule w Turcji [wideo]

Do testów wjechał Vivo X300 Pro z unikalnym zestawem aparatów.

Zrobiłem jedyną logiczną rzecz i wsiadłem do samolotu, aby sprawdzić, jak spisują się one w ciut ładniejszej scenerii niż w obecnej, jakże polskiej, aurze.

Zapraszam do materiału.

#hardware #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy #vivoX300Pro #Wideo

MacBook Pro 14” M5 10/10-core z 16 GB RAM i 1 TB (late 2025) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

Apple zaprezentowało nowego MacBooka Pro w rozmiarze 14-calowym z SoC, którego równocześnie zaprezentowało w iPadzie Pro – Apple A5. To układ, który powinien dopiero pod kontrolą macOS rozwinąć skrzydła. Zobaczmy zatem, jak się spisze.

Specyfikacja i cena

Testowany egzemplarz wyposażono w 16 GB RAM i 1 TB SSD. Jest to zatem wersja prawie bazowa, przynajmniej w temacie samego SoC. Przypomnę, że RAM możemy rozszerzyć do 24 GB lub 32 GB, a SSD aż do 4 TB. Cena testowanego modelu to 9 749 PLN i ta cena nie zawiera zasilacza, ale dzięki wyposażeniu go w ekran nanostrukturalny, możemy go dokupić w konfiguratorze.

Chociaż cena została obniżona o 500 PLN względem poprzednika przez brak zasilacza, to nadal nie bierze to pod uwagę poprawy kursu polskiej złotówki do dolara amerykańskiego.

Przypominam, że MacBook Pro z M5 będzie niemalże identyczny do MacBooka Air z M5, gdy ten się pojawi w przyszłym roku, a głównymi różnicami będzie gorszy ekran oraz brak aktywnego chłodzenia SoC wentylatorem. To oczywiście zakładając, że konstrukcja Aira się nie zmieni.

Pierwsze wrażenia

Obecna seria MacBooków Pro jest najlepszą, jaka kiedykolwiek wyszła spod projektantów z Cupertino. Stanowią bardzo solidny kompromis pomiędzy maszyną komfortową w podróży, oferującą dużą moc obliczeniową oraz technologicznie jest przyzwoicie.

Ekran jest 120 Hz, ma jasność do 1000 nit (cały ekran) lub 1600 nit (w peaku dla HDR) i nie mam mu nic do zarzucenia. Nie kurzy się, świeci genialnie, nie ma efektu galarety przy przewijaniu. Lepiej będzie oczywiście, gdy w końcu otrzymamy Tandem OLED, którego znamy z obecnej i poprzedniej generacji iPadów Pro. Spodziewam się, że przeszkodą obecnie jest cena i chęć jej nie podnoszenia.

Klawiatura jest moim zdaniem świetna. W końcu się nie psuje – wpadki Apple w poprzednich generacjach w tym temacie były ogromne i niedopuszczalne – i ma Touch ID, który działa tak, jak powinien. Brakuje mi jedynie Face ID z iPhone’a i iPada.

Trackpad jest oczywiście wzorowy w kwestii dotyku, ale… zmienił się względem tych stosowanych w modelach M1x, M2x, M3x i M4x. Otóż, jego Taptic Engine, czyli element za generowanie wibracji, sprawia wrażenie, że jest otoczony pustą przestrzenią i dźwięki wydawane przez niego wydają się bardziej głuche… puste… tańsze. Porównałem z MBP14 M1 Pro oraz starym MBP13 – oba brzmią lepiej. To nie jest duża różnica i trudno ją nagrać mikrofonem, ale zauważyłem ją od razu. Więcej na ten temat na wideo.

System chłodzenia sprawia wrażenie równie dobrego, co w modelach poprzednich o tej samej konstrukcji z M4, ale odstaje od dwuwentylatorowego chłodzenia w modelach Pro i Max. Cinebench dosyć szybko, bo po zaledwie paru sekundach testu multi-core, spowodował hałas wentylatora, ale nawet przy pełnych obrotach nie był to dźwięk irytujący uszy, chociaż częstotliwość ma wyższą niż gdy wentylatory są dwa. Po 3-4 minutach pełnego obciążenia CPU nadal nie był ograniczone termicznie (nie występował thermal throttling). Przy teście single-core wentylatory pozostały ciche.

Przy pełnym obciążeniu CPU i GPU, wentylator również rozkręcił się do maksymalnych obrotów dosyć szybko, ale thermal throttling nie wystąpił przez pierwsze 4 minuty takiego testu.

Czy możemy otrzymać jeszcze lepszy (czyt. cichszy) system chłodzenia w tej samej cenie? Chciałbym, ale przed dużym naciskiem powstrzymuje mnie pamięć jak głośne był system chłodzenia Inteli. Niemniej jednak, jeśli są lepsze technologie, które tutaj zdałyby egzamin i nie odbyłoby się to kosztem awaryjności, to jestem za.

Cała reszta jest bez zarzutów.

SSD

Apple nie żartowało, jak poinformowało nas, że SSD w bazowym M5 będzie szybkie. Model 1 TB osiąga średnio ok. 6726 MB/s przy odczycie po trzech próbach. Średni zapis to z kolei 6450 MB/s. Do tabelki wstawiłem najwyższe wyniki pomiarów. Po ponad dwukrotna poprawa względem poprzednika i wyniki są teraz na poziomie MacBooków Pro wyposażony w układy Mx z rodziny Pro i Max.

Geekbench 6

Wyniki Geekbench 6 są kalibrowane względem wyniku bazowego 2500 (co jest wynikiem Intel Core i7-12700). Wyższe wyniki są lepsze, przy czym podwójna ocena oznacza podwójną wydajność.

Szczegóły techniczne

CPU

Compute

Analiza

Aż nie mogę się doczekać co M5 będzie potrafiło w single-core w wariantach M5 Pro i Max…

Geekbench AI

CPU

GPU

Neural Engine

Analiza

Wzrosty bardzo zacne, ale zwróćcie uwagę na skok w przypadku AI przez GPU – nowe Neural Accelerators zdają się tutaj „robić robotę”.

MacWhisper

Analiza

Mamy bardzo zdrowe wzrosty nie tylko względem rodziny MacBooków Air z M4, który nie jest aktywnie chłodzony, ale również względem iMaca z aktywnie chłodzoną M4-ką, która ma potencjał na większą wydajność w konstrukcji stacjonarnej. Przyspieszenie o 26-31%, zależnie od konkurenta, są ogromnym skokiem.

To nowy benchmark, którego dodałem do listy, na prośbę wielu z Was. MacWhisper jednak przechodzi zmiany bardzo szybko, dopiero niedawno dodano mu pełne wsparcie dla GPU, więc odznaczam testowaną wersję przy wyniku. Anomalie w wynikach oznaczone są na czerwono.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (GGML Whisper Large multilingual), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → H.265 (Social Platforms, 10-bit HEVC).
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

W przypadku pracy w FCP przy ProRes 422, wyniki nowej bazowej M5-ki są bardziej zbliżone do M4 Pro niż do M4, a w niektórych konfiguracjach nawet ją przewyższają. ProRes 4444 jeszcze bardziej mnie zadziwił – wygląda na również na optymalizacje w samym krzemie.

Bardziej istotny jest jednak eksport do H.264 i H.265. Wzrostu tutaj są odpowiednio o ok. 15% i 20%, a to nie jest mało. Pewnie, dla takiego skoku nie warto wymieniać komputera, ale nie o to chodzi – taki przyrost rok do roku oznacza, tempo rozwoju SoC Apple’a są nadal imponujące. Warto też tutaj zaznaczyć, że M5 w moich testach jest szybsze od M4 Pro. Czy warte okaże się czekanie na M5 Pro czy może lepiej zaoszczędzić trochę mamony i po prostu wziąć bazowe M5? To będzie Wasze zadanie domowe.

Lightroom Classic Benchmark

1. Zdjęć miałem 271, były w formacie RAW i zajmowały ok. 24 GB na karcie SanDisk Extreme Pro 256 GB, która według producenta zapewnia odczyt i zapis w rejonie 95 MBps.
2. LR Import v1: Test importu polegał na kopiowaniu zdjęć z karty SD na SSD (lub HDD) i jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
   LR Import v2: Test importu polegał na dodaniu zdjęć z SSD komputera do biblioteki Lightroom z opcją Kopiuj z jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
3. Test eksportu polegał na eksporcie zdjęć z SSD na SSD, w sRGB, z wyostrzaniem „standard”, w oryginalnej rozdzielczości.

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

Pierwszą ciekawostką jest fakt, że wyniki powtarzanych testów, po restartach app i komputera, miały spore rozbieżności, większe niż normalnie. Dlatego wziąłem średnią z czterech pomiarów, ale jak widzicie, ten najlepszy jest zaskakująco dobry. Ba! Nawet najgorszy z tych czterech jest lepszy od każdego innego wyniku poprzedników, łącznie z M3 Max. Nie wiem skąd ta zmiana, ale podejrzewam, że wraz z poprawą w Apple M5, widzimy tutaj jakąś optymalizację w Lightroomie Classic, bo samo zwiększenie prędkości pracy SSD i RAM nie tłumaczy tego wyniku.

Jeśli chodzi o sam import, to czas kopiowania zdjęć to sekunda lub dwie, a reszta to czas spędzony na generowaniu podglądów 1:1. Nie wiem, dlaczego te teraz tworzone są ekstremalnie szybko, ale to miła zmiana.

W przypadku eksportu również mamy gigantyczny skok wydajności – ta bazowa M5-tka z 16 GB RAM-u jest wolniejsza jedynie od M4 Pro (14-/20-core, 48 GB RAM) i M2 Max (12-/38-core, 64 GB RAM).

Szczerze nie wiem jak wytłumaczyć taki skok.

Podsumowanie

Konstrukcyjnie komputer jest prawie taki sam, jak poprzednia generacja. Jedyna różnica, którą dostrzegłem, to bardziej głuchy dźwięk pracy Taptic Engine w Trackpadzie. Nie wiem skąd ta zmiana – czekam tutaj na rozbiórkę przez iFixit, aby zobaczyć – ale wiem, że coś się zmieniło. Może to być kwestia akurat mojego egzemplarza, ale pracuję na MacBookach Pro z tej generacji konstrukcyjnej codziennie, a w temacie klawiatury i Trackpada jestem wyczulony.

W każdej innej kwestii wydajności nowy MacBook Pro z M5 przeskoczył moje oczekiwania. Nie mam niestety możliwości sprawdzenia, ile z tej wydajności leży u stóp Adobe – być może piekło zamarzło i to oni zoptymalizowali swój software – ale realnie spodziewam się, że to jednak poprawki sprzętowe.

Ale żeby aż takie?!

Czekam niecierpliwie na M5 Pro i M5 Max, aby móc tę rodzinę jakoś rozszyfrować i skategoryzować względem poprzedników.

Jeśli ktoś szuka teraz nowego Maca do kupienia, to poczekałbym od debiutu rodziny M5 Pro i M5 Max, bo już nie wiem czego się spodziewać, po tym jak bazowe M5 pobiło M4 Max w niektórych benchmarkach…

#AppleM5 #DziennikMacBookPro14M5Late2025_ #hardware #iMagMark #Mac #MacBookPro #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy

MacBook Pro M5 – Apple coś w nim popsuło, bo jest za szybki [wideo]

Nie spodziewałem się, że M5 będzie jakimś potężnym skokiem nad to, co reprezentuje sobą M4.

To w końcu „jedynie” poprawiony proces technologiczny i niewielkie zmiany, które nie powinny zaszokować nas w jakikolwiek sposób w testach czy benchmarkach.No więc, to się właśnie stało. Jeszcze nie wiem co dokładnie, ale niektóre wyniki biją M4 Pro. Mocno.

Zapraszam do materiału.

#AppleM5 #DziennikMacBookPro14M5Late2025_ #hardware #iMagMark #Mac #MacBookPro #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy

Recenzja AirPods Pro 3 – to jedyne słuchawki, jakich potrzebuję [wideo]

Już trzy tygodnie minęły odkąd korzystam z AirPods Pro 3 i werdykt może być tylko jeden.

Nie jest to jednak produkt bez wad, szczególnie dla osób korzystających z niego w terenie Unii Europejskiej. Dowiedzieliśmy się też ciekawostki, dlaczego dla niektórych mogą one gorzej brzmieć – prosty powód i proste rozwiązanie.

Zapraszamy do materiału.

#AirPods #AirPodsPro3 #hardware #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy #Wideo

iMagazine 10/2025 – iPhone Air i reszta

Październik to zawsze gorący miesiąc dla fanów Apple – a w tym roku szczególnie. W tym numerze zebraliśmy dla Was absolutnie wszystko, co firma z Cupertino zaprezentowała podczas swojej wielkiej premiery. Znajdziecie tu więc pełne zestawienie nowości: iPhone 17, 17 Pro i Pro Max, zupełnie nowego iPhone Air, a także Apple Watcha 11, Apple Watch Ultra 3 oraz AirPods Pro 3 z całym wachlarzem akcesoriów.

Ale to dopiero początek. Przyglądamy się m.in. też najnowszym słuchawkom Bowers & Wilkins Px8 S2, które udowadniają, że audio w klasie premium wciąż potrafi zaskoczyć. Zabieramy Was na niesamowite doświadczenia motoryzacyjne z Porsche, Hyundaiem, Land Roverem, Jaecoo i Peugeotem – każdy z tych samochodów pokazuje inną wizję przyjemności z jazdy.

Nie zabrakło także sprzętowych ciekawostek z domowego podwórka – testujemy nowy odkurzacz Tefal, sprawdzamy świeże tytuły gier, polecamy też recenzję książki Wojtka Kardysia „Homo Digitalis”.

Na deser zapraszamy do naszej galerii, gdzie w tym miesiącu prezentujemy twórczość malarki Katii Somisen.

Zapnijcie pasy – to będzie numer pełen premier, inspiracji i emocji.

Spis treści

Galeria iMagazine

• Katya Somisen

Aktualności

• Aktualności

Productivity

• Kluczowe godziny – jak zmienić świat 2 godziny dziennie | Michał Śliwiński

Lifestyle

• Lifestyle | Dominik Łada
• Christopher Ward – mikrobrand z kompletną ofertą | Wojtek Pietrusiewicz

Audio

• Blaupunkt BS60BK LED: dźwięk, który widać | Dariusz Hałas
• Bowers & Wilkins Px8 S2 – nowa definicja słuchawkowej doskonałości | Dominik Łada
• Creative Sound Blaster GS3 – na każde biurko | Paweł Hać

Nowości Apple

• Apple Event iPhone 17 – moje wrażenia z Apple Park | Dominik Łada
• iPhone 17, 17 Pro czy Air? Który model wybrać dla siebie? | Wojtek Pietrusiewicz
• iPhone 17 – optimum | Dariusz Hałas
• iPhone 17 – czy to najlepszy tegoroczny iPhone? | Wojtek Pietrusiewicz
• iPhone 17 Pro Max – czy warto się przesiąść? Pełna recenzja po 10 dniach | Dominik Łada
• iPhone 17 Pro i 17 Pro Max – pierwsze testy, wrażenia i unboxing | Wojtek Pietrusiewicz
• iPhone Air – pierwsze testy i wrażenia | Wojtek Pietrusiewicz
• Co wybrać? | Dominik Łada
• Apple Watch Ultra 3, Series 11 i SE3 – unboxing | Wojtek Pietrusiewicz
• Apple Watch Series 11 – pierwsze wrażenia | Paweł Hać
• Apple Watch Ultra 3 – pełna recenzja | Dominik Łada
• AirPods Pro 3 – jednak zmiany są spore | Dominik Łada
• AirPods Pro 3 po 4 dniach – pierwsze testy i wrażenia | Wojtek Pietrusiewicz

Sprzęt

• Microsoft Surface Pro 11 gen. – tablet z AI | Paweł Hać
• Lenovo Legion Go S – SteamOS zmienia wszystko | Paweł Hać
• 4,1-milimetrowy Honor Magic V5 – pierwsze wrażenia i unboxing | Wojtek Pietrusiewicz
• Logitech MX Master 4 for Mac – myszka, która zmieni sposób w jaki pracujesz na Macu | Wojtek Pietrusiewicz
• Komfort w wirtualnej rzeczywistości. Mocowania na głowę | Thomas Voland
• Nowa klawiatura Logitech czerpie energię ze światła i działa 4 miesiące w ciemności | Dariusz Hałas
• Dwa tygodnie z notiOne GPS Pet PLUS dla naszego psa lub kota, bez abonamentu czy subskrypcji | Wojtek Pietrusiewicz
• Tefal X-Clean 10 – lekkość i skuteczność, nieoczywiste połączenie | Dariusz Hałas

HomeKit

• Lepro – inteligentne oświetlenie wchodzi na polski rynek | Dominik Łada

TV

• Najlepszy projektor Samsunga? Sprawdziłem The Premier 5 | Paweł Okopień
• XGIMI MoGo 4 Exclusive Set – więcej niż projektor | Paweł Hać

Mobilność

• Ładuj auto bezprzewodowo jak smartfona – Porsche Wireless Charging | Wojtek Pietrusiewicz
• Nowe Porsche 911 Turbo S (992.2) – najważniejsze informacje | Wojtek Pietrusiewicz
• Porsche Experience – nauka ekstremalnej jazdy pod nadzorem profesjonalistów | Wojtek Pietrusiewicz
• Hyundai Ioniq 9 Calligraphy – pierwsza jazda | Dariusz Hałas
• Land Rover Defender OCTA – Absurd wart miliona | Dariusz Hałas
• Jaecoo 7 Offroad AWD – chińska ofensywa z offroadowym pazurem | Dariusz Hałas
• Peugeot 408 – nie pozostawia obojętnym | Paweł Hać

Software

• Moje ulubione apps na iPhone i iPad | Wojtek Pietrusiewicz

Gry

• Cronos: The New Dawn – oto jest nasze powołanie | Paweł Hać
• Borderlands 4 – nadmiar wszystkiego | Paweł Hać
• Ea Sports FC 26 – ta sama, najlepsza gra piłkarska | Paweł Okopień

Porady

• Ten trik poprawił czas pracy na baterii w iPhone | Wojtek Pietrusiewicz
• Zabezpiecz dostęp do pojedynczych dokumentów na macOS | Maciej Skrzypczak

Felietony

• Recenzja książki „Homo Digitalis – lajkuję, więc jestem” Wojtka Kardysia | Dominik Łada
• Dla każdego coś dobrego | Krzysztof Kołacz
• Dlaczego iPhone 17 rozbije tegoroczny bank Apple? | Krzysztof Kołacz
• Jesienna winoterapia wprost z Burgundii | Piotr Wdowiak
•  iPhone Air bez szufladki na SIM. Dlaczego ten postęp mnie niepokoi | Dariusz Hałas
• Fałszywe plotki: od rzymskiej pręgierzy do algorytmicznej bezkarności. Giganci techu śpią na pieniądzach, rozsiewając kłamstwa | Dariusz Hałas
• AI nie jest magiczną różdżką, a lustrem. To, co w nim zobaczysz, zależy tylko od ciebie | Dariusz Hałas

Film

• Od góry do dołu | Jan Urbanowicz
• Fundacja – sezon 3. | Jan Urbanowicz
• Premiery streamingowe październik 2025 | Jan Urbanowicz

Muzyka

• Spotify nareszcie z audio wysokiej jakości, ale ludzie jakoś nie skaczą z radości | Paweł Winiarski

Podcasty

• Podcasty | Dominik Łada

Makowa kuchnia

• Udziec z indyka z jabłkami i warzywami | Małgorzata Łada

#AppleWatch11 #AppleWatchUltra3 #BowersWilkinsPx8S2 #HomoDigitalis #hyundai #iMagazine #iPhone17 #iPhone17Pro #iPhone17ProMax #iPhoneAir #JAECOO #KatyaSomisen #LandRover #noweWydanie #nowość #Peugeot #pierwszeWrażenia #Porsche #Tefal

Apple Watch Ultra 3, Series 11 i SE3 – unboxing [wideo]

Apple w tym roku zrobiło pełne odświeżenie modelu Ultra 3, na co czekaliśmy dwa lata, a przy okazji wypuścili nowego Series 11 i SE3.

Zróbmy im zatem unboxing i zerknijmy co tam w środku znajdziemy…

Zapraszam do wideo.

#AppleWatch #AppleWatchSE3 #AppleWatchSeries11 #AppleWatchUltra3 #hardware #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy #unboxing #Wideo #wyjmujemyZPudełka

iPhone 17 – czy to najlepszy tegoroczny iPhone? [wideo]

Apple po raz pierwszy dodało istotne funkcje z rodziny Pro do „zwykłego” iPhone’a 17 i to był genialny krok!

W końcu otrzymujemy ekran ProMotion typu LTPO, czyli oferujący dynamiczne odświeżanie od 1-120 Hz (jest też Always-On). Brakuje oczywiście paru „bajerów” w postaci trzeciego aparatu, tytanowej ramki czy Ceramic Shield na plecach, ale jest nawet matowe szkło. Czy iPhone 17 okaże się najbardziej popularnym tegorocznym iPhonem?

Zapraszam do obejrzenia unboxingu i pierwszych wrażeń.

#hardware #iPhone #iPhone17 #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy #unboxing #Wideo #wyjmujemyZPudełka

AirPods Pro 3 po 4 dniach – pierwsze testy i wrażenia [wideo]

AirPods uważam za bezsprzecznie najlepszy produkt Apple, a każda kolejna generacja stawała się coraz lepsza. Dzisiaj mamy dwie linie tych słuchawek bezprzewodowych, które zawsze możemy mieć ze sobą – linię AirPods i linię Pro.

Ta ostatnia właśnie otrzymała uaktualnienie i jeśli uwierzymy Apple, to ANC jest teraz dwukrotnie lepsze. To właśnie AirPods Pro zastąpiły u mnie słuchawki wokółuszne z ANC podczas podróży (samolotem, pociągiem, itp.). Czy nowe ANC jest rzeczywiście 2x lepsze od tego w AirPods Pro 2? Co jeszcze jest nowego? Zapraszam do moich pierwszych wrażeń.

—

Więcej w temacie…

552: Meta Ray-Ban Display i kilka dni z iPhone 17 Pro i iPhone Air | Nadgryzieni

iPhone Air – pierwsze testy i wrażenia [wideo]

iPhone 17 Pro i 17 Pro Max – pierwsze testy, wrażenia i unboxing [wideo]

#AirPods #AirPodsPro3 #hardware #pierwszeWrażenia #recenzja #Testy #unboxing #Wideo #wyjmujemyZPudełka

Samsung Galaxy Z Fold7, Z Flip7 (oraz FE), Watch8 (Classic i Ultra) – co nowego?

Samsung zaprezentowało najnowsze odmiany swoich „foldables”, czyli modele Galaxy Z Fold7, Galaxy Z Flip7, Galaxy Z Flip7 FE (Fan Edition), Galaxy Watch8, Galaxy Watch8 Classic oraz Galaxy Watch8 Ultra. Nowości jest wbrew pozorom sporo, więc starałem się je podsumować możliwie zwięźle. Znamy też oczywiście polskie ceny oraz promocje w okresie przedsprzedażowym.

Po więcej informacji na temat technologii, którą otrzymamy w tych modelach, zapraszam do recenzji Galaxy S25 Ultra, w której wchodzę w te tematy bardziej szczegółowo…

#hardware #pierwszeWrażenia #Samsung #SamsungGalaxyWatch8 #SamsungGalaxyWatch8Classic #SamsungGalaxyWatch8Ultra #SamsungGalaxyZFlip7 #SamsungGalaxyZFold7 #SamsungGalaxyZFold7FE #Sprzęt #Testy #Wideo

Nintendo Switch 2 – pierwsze wrażenia i wyjmujemy z pudełka

„Od premiery popularnej konsoli do gier, Nintendo Switch mija 8 lat (została zaprezentowana w 2017 roku). Switch 2, którego premiera jest dzisiaj, tj. 5 czerwca 2025, jest większy i bardziej wydajny od pierwszej wersji, zachowując pełną kompatybilność wsteczną z grami na Switcha. Analitycy branżowi, cytowani przez Bloomberg, przewidują, że premiera Switch 2 może być największym debiutem konsoli w historii, z szacowaną liczbą 6–8 milionów egzemplarzy dostępnych na start.” – Agnieszka Serafinowicz

Zobaczmy zatem, co kryje się po jego skórą – zapraszam do oglądania mojego materiału.

Więcej na temat Switch 2…

Nintendo Switch 2: potwierdzone specyfikacje techniczne i wyzwania dla twórców gier

Nintendo Switch 2 zrewolucjonizuje gaming dzięki technologii NVIDIA

#hardware #Konsola #nintendo #NintendoSwitch2 #pierwszeWrażenia #Testy #unboxing #wyjmujemyZPudełka

Mac Mini M4 Pro (late 2024) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

Przetestowałem najnowszego Maca Mini (late 2024) z Apple M4 Pro we wszystkich naszych benchmarkach, które możemy porównać nie tylko do poprzednika, ale również do wielu różnych innych Maców. Sprawdźmy zatem, jak poradził sobie najnowszy Mini M4 Pro… Zapraszam też do obejrzenia wideo z poniższymi wynikami oraz wnioskami.

Specyfikacja i cena

Mac Mini (late 2024) – co nowego, polskie ceny i pełna specyfikacja techniczna

Nowy Mac Mini jest całkowicie nową konstrukcją, więc wszyscy wiążą z nim ogromną nadzieję, szczególnie z modelem wyposażonym w Apple M4 z 16 GB RAM, którego można nabyć od 2500 PLN ze zniżką edukacyjną. Przypominam, że to właśnie tej jesieni Apple podbiło bazowe 8 GB RAM na 16 GB we wszystkich Macach. Najważniejsza różnica pomiędzy modelami z M4 i M4 Pro to złącza Thunderbolt – ten pierwszy ma je starszego typu, czyli Thunderbolt 4, a nowszy Thunderbolt 5. Są też oczywiście różnice konfiguracyjne i wydajnościowe.

Testowany model wyposażono w Apple M4 Pro (12-rdzeniowy CPU i 16-rdzeniowy GPU), 24 GB RAM i 512 GB SSD. To nie jest model CTO – to konfiguracja oferowana w przypadku wybrania M4 Pro, kosztująca 7 499 PLN. Można ją dodatkowo rozbudować o M4 Pro (14-rdzeniowy CPU i 20-rdzeniowy GPU), 48 lub 64 GB RAM oraz 1 TB, 2 TB, 4 TB lub 8 TB SSD. Najdroższa możliwa konfiguracja, nie licząc software’u, to 23 999 PLN.

Pierwsze wrażenia

Nowy rozmiar powoduje, że Mac Mini wygląda… masywniej. Ma teraz mniejszą podstawę, ale jest wyższy, z czego wynika jego zdecydowanie mniejsza objętość. To z kolei oznacza, że potencjalnie może sobie gorzej radzić z chłodzeniem, ale jest nowy 3 nm proces i system chłodzenia – czy to wystarczy jako offset? Zaraz do tego przejdę…

Fizycznie nowy Mac Mini sprawia wrażenie bardzo porządnie wykonanego. Jest cały aluminiowy, a plastik mamy tylko od spodu, na którego boku umieszczono przycisk włączania i wyłączania. Ta lokalizacja wynika z braku miejsca we wnętrzu i szczerze nie ma to znaczenia – z tego przycisku korzysta się tak rzadko, że nie uważam tego za problem. Nowe wymiary, jak widać powyżej, ułatwiają zmieszczenie go na biurku pod nim lub nawet za monitorem. Sporo niższa waga tylko w tym pomaga, chociaż mamy teraz większe szanse przesunięcia komputera, gdy szarpiemy się z przewodami. Umiejscowienie kabla 3,5 mm jest dosyć nietypowe – jest z przodu, co będzie irytowało osoby, które prowadzą kable gdzieś za lub pod biurkiem, ale jednocześnie będzie cieszyło osoby, które podłączają przewodowe słuchawki bezpośrednio do komputera i trzymają je na biurku. Można go zawsze postawić bokiem dla pełnego kompromisu…

Przejdźmy już do benchmarków, bo sam nie mogę z ciekawości wytrzymać…

SSD

Ciekawostką jest fakt, że Mac Mini ma wymienne SSD, chociaż nie są to części, które możemy dokupić. Jedynym rozwiązaniem jest wyjęcie płytki w dwoma chipami (2x po 256 GB w przypadku modelu testowanego), odlutowanie kości, wlutowanie nowych i sparowanie ich z systemem. Nie polecam tego robić – po prostu kupcie tyle GB, ile potrzebujecie zgodnie z zasadą, że kupujemy zawsze 2x więcej niż wymagamy. Możecie się też posiłkować zew. dyskami SSD lub HDD – możliwości są tutaj ogromne, szczególnie z Thunderboltem. Podpowiem od razu, że OWC Envoy ma TB5.

Jak widzicie powyżej, na screenshotach, prędkość SSD wynosi w rejonie 5,1 GBps przy odczycie oraz ok. 4,1 GBps przy zapisie. Jeśli spojrzycie poniżej do tabelki, to zauważycie, że są to wartości wyższe niż każdego innego testowanego Maca z 512 GB SSD. Spodziewam się zatem podobnych przyrostów przy większych SSD, które z zasady są szybsze.

Geekbench 6

Wyniki Geekbench 6 są kalibrowane względem wyniku bazowego 2500 (co jest wynikiem Intel Core i7-12700). Wyższe wyniki są lepsze, przy czym podwójna ocena oznacza podwójną wydajność.

Szczegóły techniczne

CPU

Compute

Analiza

M4 zapowiada się na absolutny hit. To właśnie tego spodziewałem się po M3, ale widać musieliśmy poczekać na poprawiony proces 3 nm. Nie dość, że ma najwyższego single-core’a ze wszystkich testowanych Maców wyposażonych w co jak co, ale mobilne SoC, to konkuruje również z desktopowymi CPU od Intela czy AMD. Multi-core również nie zawodzi, a to nie jest przecież ani najszybszy wariant M4 Pro – jest jeszcze model z 16-rdzeniowym CPU i 20-rdzeniowym GPU – ani najszybszy wariant z całej rodziny M4, w której znajdziemy M4 Max.

Jestem pod wrażeniem.

Geekbench AI

Do puli benchmarków dodałem nowego Geekbencha AI, przez którego przepuściłem również mojego MacBooka Pro 14” (late 2021) z M1 Pro dla porównania. M4 Pro pięknie tutaj obrazuje przewagę w tym zakresie…

CPU

GPU

Neural Engine

MacWhisper

Analiza

Najbliższym konkurentem będzie tutaj M1 Pro w moim MacBook Pro 14” (late 2021) i ponieważ MacWhisper korzysta w zasadzie tylko i wyłącznie z GPU, oba komputery mają po 16 rdzeni w nich, to ten test ładnie pokazuje skok wydajności. Przypominam, że M1 Pro z tabelki to był model topowy, a M4 Pro jest modelem binowanym – jest jeszcze model od niego wyższy.

Na przykładzie Nadgryzieni 447 widać zysk prawie 4 minut, co oznacza skok wydajności o ok. 27%. To dla niektórych osób może mieć ogromne znaczenie, jeśli pracujecie na co dzień z AI.

To nowy benchmark, którego dodałem do listy, na prośbę wielu z Was. MacWhisper jednak przechodzi zmiany bardzo szybko, dopiero niedawno dodano mu pełne wsparcie dla GPU, więc odznaczam testowaną wersję przy wyniku.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test, a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Najbliższym konkurentem pod względem specyfikacji będzie Mac Mini z M2 Pro – ma mniej RAM (16 vs. 24 GB), ale większy SSD (1 TB vs. 512 GB). Ciekawostką jest różnica w wynikach zależnie od testu – w Easy ProRes 422 wyniki są niemalże identyczne, ale przy H.264 już przewaga rośnie na korzyść M4 Pro o ~22% i potem maleje przy ProRes 4444 w Hardcore. Co ważne dla mnie, M4 Pro jest szybszy przy H.264 or mojego M1 Pro i to dosyć wyraźnie. Tak w ogóle to, z wszystkich testowanych Maców powyżej, jest trzecim najszybszym, po M2 Max w Mac Studio i M3 Max w MacBooku Pro.

Lightroom Classic Benchmark

1. Zdjęć miałem 271, były w formacie RAW i zajmowały ok. 24 GB na karcie SanDisk Extreme Pro 256 GB, która według producenta zapewnia odczyt i zapis w rejonie 95 MBps.
2. LR Import v1: Test importu polegał na kopiowaniu zdjęć z karty SD na SSD (lub HDD) i jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
   LR Import v2: Test importu polegał na dodaniu zdjęć z SSD komputera do biblioteki Lightroom z opcją Kopiuj z jednoczesnym tworzeniu podglądu RAW-ów w 1:1.
3. Test eksportu polegał na eksporcie zdjęć z SSD na SSD, w sRGB, z wyostrzaniem „standard”, w oryginalnej rozdzielczości.

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

Lista wyników z LR Import V2 nie jest długa, więc trudno wyciągnąć tutaj wnioski, ale widzimy ogromną przewagę MacBooka Pro z M3 Max nad nowym Makiem Mini z M4 Pro oraz ogromną przewagę tego ostatniego nad iMakiem z M3. Jestem szalenie ciekawy jak plasowałby się tutaj M4 Max…

LR Export jednak mnie całkowicie zbił z tropu – mamy nowego rekordzistę! Dotychczasowym liderem był Mac Studio z M2 Max, który jako jedyny zszedł z wynikiem poniżej 1 minuty – uzyskał dokładnie 59,67 s. Nowy Mac Mini z M4 Pro, czyli w znacznie znacznie (znacznie!) słabszej konfiguracji również przebił barierę 1 minuty – precyzyjnie było to 58,91 s. Ktoś kiedyś powiedział, że „nie ważne czy wygrywamy o sekundę czy godzinę – wygrana to wygrana” (tylko tam były cale i mile). Teraz pozostaje pytanie, ponownie to samo co powyżej – co tutaj będzie potrafił M4 Max?

Podsumowanie

Niestety nie jestem w stanie (jeszcze) powiedzieć, co potrafi nowy Mac Mini z M4, wyposażony w 16 GB RAM oraz 256 GB SSD, ale pamiętajcie, że ma on inną konfigurację rdzeni od M4 Pro – wyposażono go w tylko 4 rdzenie wydajnościowe oraz 6 rdzeni energooszczędnych, podczas gdy M4 Pro ma konfigurację 8p+4e lub 10p+4e.

Niezależnie, to jest komputer, który namiesza na rynku. To najniższy próg wejścia w macOS-a, a przy okazji mamy za te bazowe 2 999 PLN (2 499 PLN ze zniżką edukacyjną) ogromną moc, przewyższającą to, do czego wielu z nas jest nadal przyzwyczajona.

W kwestii nowego systemu chłodzenia, udało mi się go rozpędzić dwukrotnie na tyle mocno, że go słyszałem. Bardzo ważną kwestią jest tutaj fakt, że M4 Pro pracował cały czas w trybie High Power, czyli najważniejsza jest wydajność, a nie hałas. Pierwszy raz było przy LR Import V2 tych 272 zdjęć. Dosyć szybko zacząłem słyszeć wentylator przy generowaniu podglądów 1:1 i tylko w tym benchmarku. Odgłos był basowy i nie był natrętny ani irytujący. Oczywiście wolałbym, aby go nie było, ale powiedzmy, że wentylator wszedł na pierwszy stopień słyszalności nad absolutną ciszą. Przypominam, że komputer stoi na biurku, na nóżce monitora, więc dosyć blisko mnie.

Celem sprawdzenia thermal throttlingu, odpaliłem Cinebench R32 na 10 minut, również w trybie High Power. Tutaj dopiero wentylator się rozkręcił. W pewnym momencie przysiągłbym, że widziałem, jak Mac Mini zaczyna lewitować nad stołem niczym poduszkowiec, ale musiał mnie zmylić wzrok – to przecież niemożliwe. Hałas jednak zdecydowanie przekroczył to, czego się spodziewałem. Jest zdecydowanie głośniej niż Mac Studio z M2 Max, starszy Mac Mini z M2 Pro (ten, który ma inne wymiary) i nawet od każdego MacBooka Pro 14” i 16”. Szum jest na tyle irytujący, że nie byłbym w stanie przy takim komputerze pracować. Najważniejsze jest jednak to, że nie wystąpił żaden zauważalny przeze mnie thermal throttling – SoC pracował na pełnych obrotach przez cały czas.

Całkowitą odmianą jest natomiast tryb Low Power. Cinebench R32 w trybie Multi Core nawet nie rozgrzał Maca Mini, przez co wentylator nawet nie zapiszczał. Komputer podczas całego testu pozostał całkowicie cichy. Wydajność, którą porównywałem tylko na podstawie wyników Cinebencha R32, spadła aż o 37%. Dla niektórych może to być kompromis w pełni akceptowalny, na przykład podczas nagrywania audio.

Na deser podpowiem, że w trybie Automatic komputer osiągnął niemalże identyczny wynik jak w High Power – spadek wyniósł 1-3% – ale był ciut cichszy. O jeden ton. Może dwa. Nadal było to zdecydowanie za głośno, ale zawsze lepiej niż hałas helikoptera przy uchu. Poziom dla mnie jeszcze znośny, ale na krótką metę. Jeszcze więcej informacji w tym temacie, w tym demo hałasu, znajdziecie w recenzji wideo na naszym YouTubie.

Na koniec mam dla Was dobrą wiadomość – to nie jest typowe zastosowanie dla tego komputera, a skoro przy MacWhisper ani przy Final Cut Pro pracuje w całkowitej ciszy, to raczej nie macie czym się przejmować. Jedynie delikatnie się rozkręcił przy LR Classic, ale nie było to jeszcze denerwujące, więc jeśli nie importujecie 10 tys. zdjęć dziennie, to raczej nie będzie to przeszkodą.

Apple tym samym, jeśli konstrukcja Mac Studio pozostanie bez zmian, ładnie rozróżni te dwie platformy, właśnie systemem chłodzenia.

#DziennikMacMiniM4ProLate2024 #hardware #iMagMark #Mac #MacMini #pierwszeWrażenia #Sprzęt #Testy

Apple odświeżyło iPada Mini 7. generacji o nowy SoC w postaci A17 Pro z 8 GB RAM, o bazowo 128 GB pamięci flash, o złącze USB-C i wsparcie dla Apple Intelligence, którego w EU nie ma i na razie nie będzie.

Niestety zabrakło 120 Hz i potencjalnie ekranu OLED, ale głównie tego pierwszego. Każdy rozmiar iPad ma jednak ciut inne zastosowanie, a maluszek jest szczególnie zwinny w niektórych z nich. Tani nie jest, ale jedno jest pewne – z takim SoC posłuży nam bardzo długo.

Zapraszamy do unboxingu i pierwszych przemyśleń…

https://imagazine.pl/2024/10/23/porozmawiajmy-o-zastosowaniach-ipadow-szczegolnie-nowego-mini-7-generacji/

#iPad #iPadMini #pierwszeWrażenia #recenzja #Testy #unboxing #wyjmujemyZPudełka

Półtora roku temu Roborock w końcu stworzył robota mopująco-sprzątającego, który odmienił nasze życie. Od paru tygodni testujemy jego następcę – S8 MaxV Ultra.

Naszymi podstawowymi wymaganiami w kwestii robotów sprzątających to:

1. Funkcje mopowania oraz odkurzania, w jednym urządzeniu.
2. Stacja bazowa, która dostarcza robotowi czystą wodę i środek myjący oraz opróżnia z niego wodę brudną i pojemnik na kurz, czyli stacja musi mieć zbiorniki na czystą i brudną wodę, opcjonalnie na płyn do mycia podłóg (lub możliwość jego wymieszania z czystą wodą) oraz worek na zbierany brud i kurz. Głównym celem stacji jest dla nas minimalny możliwy koszt czasowy obsługi robota.
3. Możliwość precyzyjnego ustawiania harmonogramu sprzątania, z podziałem na pokoje, dni i czynności do wykonania.

Zapraszam do obejrzenia wideorecenzji na YouTubie lub tutaj, na górze strony, na temat nie tylko Roborocka S8 MaxV Ultra, ale również tego, jak on wpłynął na nasze życie, jakie ma wady i zalety oraz jak porównuje się do S7 MaxV Ultra i innych robotów dostępnych na rynku.

W razie pytań zapraszam naturalnie do komentarzy lub do kontaktu bezpośredniego.

https://imagazine.pl/2024/05/07/roborock-s8-maxv-ultra-najlepszy-mopujaco-sprzatajacy-robot-na-rynku/

#pierwszeWrażenia #recenzja #Roborock #RoborockS8MaxVUltra

Wczorajszy dzień upłynął pod znakiem publikacji pierwszych unboxingów i recenzji komputera przestrzennego Apple Vision Pro. Pojawiły się też pierwsze informacje o realnych ograniczeniach i zaletach tego urządzenia.

Żywotność baterii

Apple twierdzi, że Vision Pro zapewnia do 2 godzin pracy na baterii i do 2,5 godziny w przypadku odtwarzania wideo 2D. W swojej recenzji Brian Tong stwierdził jednak, że osiągnął prawie 2,5 godziny pracy na baterii przy ogólnym użytkowaniu i był w stanie obejrzeć 3-godzinnych film „Avengers: Endgame” na jednym ładowaniu.

John Gruber z Daring Fireball również podkreśla, że konsekwentnie uzyskuje co najmniej 3 godziny pracy na baterii po pełnym naładowaniu, ale nie wymienił żadnych konkretnych przypadków użycia.

Raczkujący ekran główny

Aplikacje firm trzecich, które dopiero masowo zaczną być publikowane z jakiś czas przez deweloperów w App Store dla visionOS, są obecnie posortowane alfabetycznie na ekranie głównym. I co z tego? A no to, że nie da się zmienić ich kolejności ani ich grupować (ta opcja prawdopodobnie nigdy nie będzie dostępna ze względu na obsługę wzrokiem).

Potwierdzono również, że strony internetowe nie mogą być dodawane do ekranu głównego za pośrednictwem Safari, co jest niewygodne, biorąc pod uwagę, że niektóre popularne usługi, takie jak YouTube i Spotify, będą dostępne tylko przez Internet na Vision Pro w momencie premiery.

Osobiście uwielbiam tę nową funkcję w macOS Sonoma i pozostałych systemach. Szkoda, że visionOS jej nie dostał.

Straszące persony i EyeSight

Vision Pro zakrywa twarz użytkownika podczas połączeń wideo, ale Apple umożliwia utworzenie cyfrowego odpowiednika użytkownika, czyli tzw. Persony.

Apple określa Personę jako „autentyczną przestrzenną reprezentację”osoby, która pokazuje mimikę twarzy i ruchy rąk w czasie rzeczywistym. Funkcja ta jest wciąż w fazie beta i wydaje się, że Apple ma jeszcze wiele do zrobienia w tej kwestii.

Niemal wszyscy recenzenci są zgodni co do tego, że w obecnym wydaniu persony bardziej straszą niż są do kogokolwiek realnie podobne.

To jak botoks z piekła rodem.

– zauważył zawsze życzliwy Jason Gay.

Unboxing Apple Vision Pro

Wirtualny monitor dla Mac

Wielu recenzentów podzieliło się swoimi przemyśleniami na temat korzystania z Vision Pro jako zewnętrznego wyświetlacza dla komputerów Mac.

Co by było, gdyby moje biurko było otoczone pływającymi monitorami? A gdybym nie potrzebował niczego poza Vision Pro, aby to uzyskać? To już prawie możliwe. Właśnie to robię. Jestem w moim wirtualnym pływającym komputerze, kiedy to piszę. Nie jest idealnie, a czasami elementy sterujące wydają się zbyt płynne, ale jestem zszokowany tym, jak dobra jest ta funkcja już teraz.

– komentuje Scott Stein z CNET.

Mark Spoonauer z Tom’s Guide dodaje:

Jedną z opcji w Centrum sterowania jest możliwość połączenia się z komputerem Mac, ale można też przenieść biurko komputera Mac do Vision Pro, po prostu na niego patrząc! Zobaczyłem przycisk Connect unoszący się nad moim 14-calowym MacBookiem Pro, zacisnąłem palce i zobaczyłem, jak ekran mojego laptopa gaśnie, wyskakując zamiast tego na ścianie przede mną.

Gest podwójnego stuknięcia podczas korzystania z Vision Pro

watchOS 10.4 i iOS 17.4 wprowadzają nowy przełącznik dla Apple Watch Series 9 i Ultra 2. Nowe ustawienie ma na celu uniknięcie konfliktu między Apple Watch a Vision Pro podczas gestykulacji.

Apple Watch Series 9 i Ultra 2 współpracują z nowym gestem podwójnego stuknięcia. Z drugiej strony Vision Pro może używać tego samego gestu palca do wybierania treści w systemie visionOS.

In iOS 17.4 & watchOS 10.4 beta 1, there is now a setting for Apple Watch to ignore the double tap gesture when using Apple Vision Pro. pic.twitter.com/jRbeIZNq5G

— M1 (@M1Astra) January 30, 2024

Nadchodząca funkcja pozwala zignorować gest podwójnego stuknięcia na Apple Watch podczas noszenia Vision Pro.

https://imagazine.pl/2024/01/31/ograniczenia-apple-vision-pro-i-wnioski-z-pierwszych-recenzji/

#Apple #AppleWatch #DoubleTap #persona #pierwszeWrażenia #recenzje #VisionPro

Wczorajsza konferencja była zaskakująca pod wieloma względami, przede wszystkim tym, że Apple zdawało się korzystać z paru zapychaczy, w tym np. krótkiego info o Macach na samym początku. Tim jednak jasno powiedział, że impreza dedykowana jest iPhone’owi 15 i nowym modelom Apple Watch. To też mnie zaskoczyło.

Najważniejsze tematy wczoraj już zdążyliśmy omówić na gorąco, w formie wideo na YouTubie oraz audio w naszym podcaście Nadgryzieni, ale dzisiaj, już na spokojnie, mogę kilka rzeczy podsumować konkretniej.

iPhone 15 (Plus)

To co Apple zrobiło z iPhonem 15 i 15 Plus jest dla mnie niepojęte. Nigdy się takiej zagrywki z ich strony nie spodziewałem, a niesamowicie podnieśli wartość tego modelu, jednocześnie nie zmieniając jego ceny. Otóż aparat teraz ma trzy ustawienia zoomu – 0,5x, 1x oraz 2x. To ostatnie ustawienie jest tam, pomimo że 15-tka ma tylko dwa obiektywy. To skąd się wzięło‽ Wykorzystana została 48 MP matryca z iPhone’a 14 Pro, która ma możliwość korzystania z wycinka (cropa) matrycy, więc potrafi robić 12 MP zdjęcia z 2x zoomem, czyli odpowiadającym 52 mm. Świetna sprawa!

Aparat teraz nie trzeba przestawiać w tryb Portretowy w przypadku robienia zdjęć osobom lub zwierzętom domowym – zostaną rozpoznane, a dane o głębi zostaną automatycznie dopisane do metadanych zdjęcia, więc GO będzie dodać po fakcie edytują zdjęcie. Szkoda, że te dane nie są po prostu zapisywane do każdego zdjęcia (może być to opcja do włączenia, jeśli to pożera nadmiernie baterię). Domyślnie zdjęcia z głównego aparatu teraz będą miały 24 MP, zamiast 12 MP – można to zmienić, jeśli zależy Wam na miejscu.

Dodano też Dynamiczną Wyspę, znaną z 14 Pro – teraz każdy nowy iPhone ją posiada. Nie jest to funkcja, która jakoś specjalnie mnie cieszy, chociaż ma ciekawe zastosowania. Realnie jednak nie spodziewam się, abym je wykorzystywał należycie, ale na pewno komuś innemu się to spodoba. Sam ekran teraz ma jasność do 2000 nit na dworze, a HDR do 1600 nit szczytowo.

Istotniejszą nowością będzie Apple A16 Bionic pod maską – układ znany z Pro poprzednika. Szkoda, że Apple odeszło od stosowania najnowszego krzemu, ale co zrobić – większość z nas nie zauważy.

Roadside Assistance via satellite to ciekawa funkcja, ale niestety dotyczy obecnie tylko USA, chociaż do samej funkcji SOS przez satelitę doszło kilka nowych krajów – niestety nie Polska. Najważniejsza dla wielu będzie jednak zmiana portu na USB-C – w końcu będziemy mogli mieć kable z taką samą końcówką wszędzie. Niestety, nie wszystko złoto, co się świeci – kable USB-C wspierają różne standardy, więc niektóre mogą nie zapewniać pewnych funkcji, ale inne ograniczać. To skomplikowane.

Na koniec zostawiłem najważniejsze, czyli nowe kolory. Nie widziałem ich jeszcze na żywo, ale te pastele są przepiękne. Zieleń i błękit poproszę, zależnie od nastroju!

iPhone 15 Pro (Max)

Tutaj mamy wszystkie najważniejsze nowości – nie mogło być inaczej. Niestety, model 15 Pro or 15 Pro Max zaczyna dzielić coraz większa przepaść. Wszyscy tak naprawdę chcemy tego większego, ale rozsądek podpowiada, że ten mniejszy ma więcej sensu. Przynajmniej mi. Skorzystam też z okazji i ponownie zdradzę, że 15 Pro Mini, z 5,4-calowym ekranem, brałbym w pierwszej kolejności.

Pod maską otrzymaliśmy A17 Pro. Dziwna decyzja z przydomkiem. Wolałem te wcześniejsze – Bionic czy Fusion. Mogli go nazwać Supersonic. Wróć! Supercalifragilisticexpialidocious! Ale nie Pro. Come on. To zbyt proste i mylące – iPhone 15 Pro z A17 Pro. Słucham? iPhone 15 z A17 Pro. Ale 15-tka nie ma Pro. Mówisz o 17-tce Pro? Nie wiem już o czym mówię. Wiem jednak, że A17 dodaje kilka ciekawych funkcji. Pierwszą jest wsparcie dla USB 3 na złączu USB-C, więc transfer danych będzie szybszy (wymagany kabel wspierający transfery z prędkością USB 3). Drugą jest sprzętowy kodek AV1, z którego głównie korzysta YouTube – piekło zamarzło. Trzecia istotna cecha to fakt, że A17 zbudowane w technologii 3 nm, więc będzie szybsze, chłodniejsze i oszczędniejsze, lub bardziej prawdopodobnie kombinacją dwóch z tych trzech cech. Nowe GPU natomiast zapewnia ray tracing, co powinni docenić gracze mobilni. W sumie zaskoczył mnie jedynie brak Thunderbolta…

Wokół maski jest natomiast nowy materiał i to jest dobre. Zastosowano tytan klasy 5, czyli stop tytanu, który jest zoptymalizowany dla cech, na których Apple zależy najbardziej. Najważniejsze dla nas jest to, że tytan jest lżejszy i wytrzymalszy od stali nierdzewnej, więc można zastosować mniej materiału. Stal akurat nigdy nie miała problemów z wytrzymałością, co sprawdziłem ostatnio na własnej skórze, praktycznie rzucając 13 Pro w róg kamiennego murka z prędkością 20 km/h. W praktyce to moje ciało pędziło z tą prędkością, a iPhone go wyprzedzał, więc w rzeczywistości było jeszcze gorzej. Dodam, że nie noszę pokrowców ani nie mam niczego naklejonego na ekranie, a na 13 Pro są dwa małe ślady na stalowej ramce. Tak, telefon zrobił kilka fikołków też na obie szklane powierzchnie, nie naruszając ich stanu. Na podstawie tego niechcianego testu podejrzewam, że szlachetniejszy tytan przede wszystkim służy do obniżenia wagi telefonu i przy okazji do podniesienia statusu modelu Pro. Na koniec jeszcze podpowiem, że ramki wokół ekranu, dzięki tytanowi, są teraz cieńsze.

Niestety, nie rozumiem dlaczego użytkownicy Pro nie mogą korzystać z wesołej, przyjaznej, świeżej i przepięknej kolorystyki, którą znajdziemy w 15 i 15 Plus. Zamiast tego mamy do wyboru cztery kolory – bardzo jasno szary, naturalny szary, ciemno szary z nutą granatu oraz bardzo ciemno szary. Prawie jak portfolio lakierów do dowolnej limuzyny. Serio Apple, minęło już wiele lat nudy i jestem gotowy na coś zwariowanego. Neutralny/naturalny szary to jedyny odcień, który nie korzysta z PVD.

W temacie aparatów jest ciekawie dla iPhone’a 15 Pro Max i prawie-tak-ciekawie dla 15 Pro. Największy model, z 6,7” ekranem, otrzymał 5x zoom, w postaci nowego teleobiektywu, co można przeliczyć na odpowiednik 120 mm na pełnej klatce. Dodano do niego też nowy 3D OIS, który ma zapewniać jeszcze lepszą stabilizację. Model 15 Pro niestety pozostaje z 3x zoomem, czyli odpowiednikiem 77 mm. Oba jedną mają możliwość zdefiniowania podstawowego kąta widzenia głównego aparatu – do wyboru mamy 24 mm (1x), 28 mm (1,2x) i 35 mm (1,5x). Ostatnią istotną cechą iPhone’ów 15 Pro (Max), która trafi do nich później, jest możliwość nagrywania Spatial Video, które będzie można odtwarzać na Vision Pro.

Wszystkie modele z rodziny iPhone’ów otrzymały układy U2 (UWB – ultra wideband) do precyzyjniejszego lokalizowania innych przedmiotów lub iPhone’ów, np. do przesyłu danych, oraz możliwość ładowania nowych AirPodsów z etui USB-C za pomocą kabla USB-C do USB-C. Nowy Action Button zamiast suwaka też będzie ciekawą zabawką – zobaczymy, co będzie można tam zaprogramować za pomocą Shortcuts.

Apple Watch Series 9

Najważniejszą nowością będzie tutaj nowy SiP – Apple S9. Ma być 30% szybszy, ale to zapas mocy na przyszłość, bo nic „normalnego” na watchOS obecnie nie wymaga większej mocy, niż to co oferuje S8. Istotniejsze, że potrafi teraz przetwarzać żądania Siri na urządzeniu, więc to powinno zdecydowanie przyspieszyć. Te same zmiany dotyczą Apple Watcha Ultra 2, która również otrzymał S9. Ekran ma teraz jasność do 2000 nit, co docenią osoby przebywające na dworze w bardzo mocnym słońcu. No i… hmm… w zasadzie to byłoby na tyle.

Apple Watch Ultra 2

Największą nowością będzie wspomniany Apple S9 oraz ekran, który potrafi się rozświetlić w zakresie od 1 nit nocą do 3000 nit w słońcu oraz jeszcze precyzyjniejszy moduł GPS. Istotniejsza jest jednak dostępność paska Ocean w kolorze pomarańczowym.

AirPods Pro 2 z USB-C

Tutaj ciekawostką jest fakt, że AirPods Pro 2 mają nową funkcjonalność względem tak samo nazwanego modelu bez etui z USB-C – mamy obsługę 20-bitowego, bezstratnego formatu audio o częstotliwości próbkowania 48 kHz ze skuteczną redukcją wszelkich potencjalnych opóźnień. Samo etui i AirPods Pro 2 teraz wspierają IP54 zamiast IPX4.

iCloud+

Teraz pozostaje mi jedynie liczyć na to, żebym dożył momentu, w którym nowe warianty iCloud+ o pojemności 6 TB i 12 TB mi się rzeczywiście przydadzą.

Matka Natura

Wątek o iPod Shuffle, o którego pyta Matka Natura, z pytaniem dlaczego nikt tutaj nie ma poczucia humoru, pomimo że to firma odpowiadająca za Teda Lasso, gdzie jeden z pracowników Apple mówi, że za to odpowiada inny zespół, mnie rozbawił. Nawet bardzo.

Dobrze, że Apple robi takie, a nie inne rzeczy, jeśli chodzi o ekologię, ale szkoda, że nie korzystamy z tego w Polsce, pomimo że płacimy za to, kupując produkty firmy z Cupertino. Jednak ponownie podkreślę – dobrze, że to robią.

Czy coś kupuję?

iPhone 15 Pro w wersji 256 GB (co powinno być podstawową pojemnością bez podnoszenia ceny; Apple come on, ceny pamięci flash spadają!), oczywiście w kolorze białym.

Prawie zapomniałem o pasku Ocean do Ultry w pomarańczowym kolorze!

A Wy?

#AirPodsPro2 #AppleWatchSeries9 #AppleWatchUltra2 #iPhone #iPhone15 #iPhone15Plus #iPhone15Pro #iPhone15ProMax #pierwszeWrażenia #przemyślenia

https://imagazine.pl/2023/09/13/iphone-15-pro-max-i-iphone-15-plus-airpods-pro-2-z-usb-c-i-nowe-apple-watch-series-9-oraz-ultra-2-przemyslenia-po-premierze/

#pierwszeWrażenia? Bardzo ładna aplikacja.

Ale magia zniknęła, gdy się okazało, że tooty ładują się dłużej niż w #Metatext.

Przynajmniej nie ma błędów przy pisaniu hashtagów w trakcie tworzenia tootów

Ahh… i timeline’y nie odświeżają się automatycznie. To powinno być karalne.