#drie — Public Fediverse posts
Live and recent posts from across the Fediverse tagged #drie, aggregated by home.social.
-
𝗔𝗹 𝗱𝗿𝗶𝗲 𝗺𝗶𝗹𝗷𝗼𝗲𝗻 𝗸𝗮𝗮𝗿𝘁𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗸𝗼𝗰𝗵𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘀𝗽𝗲𝗰𝗶𝗮𝗹𝗲 𝗪𝗶𝘇𝗮𝗿𝗱 𝗼𝗳 𝗢𝘇
Voor de speciale vertoningen van de filmklassieker The Wizard of Oz in The Sphere in Las Vegas zijn al 3 miljoen kaarten verkocht. Bij elkaar leverde dat al meer dan 370 miljoen dollar (ruim 316 miljoen euro) op, meldt Deadline op basis van cijfers van het eerste kwartaalrapport van de bijzondere...
-
𝗥𝗲𝗸𝗲𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗹𝗼𝗼𝗽𝘁 𝗼𝗽 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗺𝗮𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝘀𝘁𝗶𝗲𝗸𝗲𝗺 𝗱𝗿𝗶𝗲 𝗯𝗮𝗻𝗲𝗻 𝗵𝗮𝗱; 𝗻𝘂 235.000 𝗲𝘂𝗿𝗼
De man die stiekem werkte voor drie woningcorporaties tegelijk, maar uiteindelijk werd ontslagen en 90.000 euro aan salaris moest terugbetalen, heeft zijn rekening verder zien oplopen. Naar eigen zeggen is hij aan juridische kosten inmiddels namelijk méér kwijt dan aan de...
-
𝗦𝗮𝗶𝗯𝗮𝗿𝗶 𝗻𝗮 𝗱𝗿𝗶𝗲 𝘁𝗿𝗲𝗳𝗳𝗲𝗿𝘀: 𝘂𝘂𝗿𝘁𝗷𝗲 𝗲𝘅𝘁𝗿𝗮 𝗿𝘂𝘀𝘁 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗺𝗲 𝗴𝗼𝗲𝗱 𝗴𝗲𝗱𝗮𝗮𝗻
Ismael Saibari vond dat hij zondag bij Feyenoord (2-3) een van zijn beste wedstrijden als PSV'er speelde. "Het extra uurtje rust heeft me goed gedaan", zei hij grappend in De Kuip, daarbij doelend op het ingaan van de wintertijd.
-
[05:45] Hoe de iconische gameontwikkelaar Blizzard zijn smetteloze reputatie kwijtraakte
In een markt waar zoveel geld in omgaat als de game-industrie – bijna 200 miljard dollar omzet in 2023 – is het uitzonderlijk dat een ontwikkelaar veel autonomie krijgt van zijn distributeur. Slechts een handvol gerenommeerde studio’s, zoals Rockstar (Grand Theft Auto) en het zelfstandige Valve (Counter-Strike), kunnen het zich veroorloven om zelf te bepalen of ze de verkoopdatum van een spel vertragen of een project helemaal annuleren.
Ook Blizzard Entertainment hoorde lange tijd bij dat illustere gezelschap. De maker van belachelijk populaire games als World of Warcraft en Hearthstone hanteerde graag het mantra ‘het is af als het af is’. Gamers vonden het prima als een nieuw deel in een serie zes (Overwatch 2), elf (Diablo IV) of zelfs twaalf jaar (StarCraft II) later verscheen, want ze konden er blind op vertrouwen dat Blizzard kwaliteit boven kwantiteit stelde.
2008 was een keerpunt in Blizzards bestaan, tekent de Amerikaanse journalist Jason Schreier op in zijn uitvoerige boek Play Nice, over het miljardenbedrijf dat in 1991 met drie man begon als Silicon & Synapse op de campus van de Universiteit van Californië in Irvine. Na eerst onderdeel te zijn geweest van een firma voor onderwijssoftware en een Frans mediaconglomeraat, werd Blizzard in het jaar van de financiële crisis opgeslokt door uitgever Activision.
Onder bewind van de gewiekste bestuurder Bobby Kotick werd de studentikoze aanklootcultuur tot ongenoegen van veel werknemers omgeturnd in een hiërarchische melkkoe die bij voorkeur jaarlijks een nieuwe uitbreiding voor WoW moest uitpoepen. Ooit geliefde merken als Guitar Hero en Tony Hawk’s Pro Skater waren eerder al geofferd voor Koticks zucht naar eindeloze groei.
Schreier beschrijft op basis van ruim 350 interviews hoe het personeel zich opwond over ongelijke bonussen, het harteloze interne beoordelingssysteem en de commercie die steeds meer terrein won ten koste van de creativiteit. Prominente producenten namen in de jaren tien ontslag, matige remakes en exorbitante microtransacties besmeurden de torenhoge reputatie, en gekneveld door Activision ging de pc-versie van de afgelikte boterham Call of Duty op de servers van Blizzard draaien. Nog het meest vernederend: Blizzards ambitieuze entree in een genre dat nota bene uit een van zijn eigen games was ontstaan, werd een flop.
Het is verdrietig dat Blizzard niet langer de legendarische developer van weleer is. Met negens strooiende recensenten zijn geen garantie meer; meerdere gevallen van #MeToo-achtige praktijken kwamen naar buiten; en ook met Microsoft als nieuwe eigenaar vlogen honderden medewerkers de laan uit. Je gunt dit culturele imperium een StarCraft IV dat zo onwijs goed in elkaar zal steken dat het alle problemen uit het turbulente verleden doet vergeten. Alleen als het af is, natuurlijk.
Jason Schreier: ‘Play Nice: The Rise, Fall, and Future of Blizzard Entertainment’ (376 pagina’s, te koop bij uitgeverij Hachette)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.https://decorrespondent.nl/15800/-/f7900e9e-738b-09e2-26e2-9ed79c851cb9?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3
#200 #2023 #Rockstar #GrandTheft #Counter_Strike #BlizzardEntertainment #WorldofWarcraft #Hearthstone #zes #2 #elf #DiabloIV #twaalfjaar #StarCraftII #Blizzard #2008 #Blizzards #Amerikaanse #JasonSchreier #PlayNice #1991 #drie #Silicon&Synapse #UniversiteitvanCalifornië #Irvine #Frans #Activision #BobbyKotick #WoW #GuitarHero #Hawk’sProSkater #350 #jarentien #CallofDutyopdeserversvanBlizzarddraaien ## #Microsoft #StarCraftIV #TheRise #Fall #BlizzardEntertainment’ #376 #Hachette #zaterdag -
[05:45] Hoe de iconische gameontwikkelaar Blizzard zijn smetteloze reputatie kwijtraakte
In een markt waar zoveel geld in omgaat als de game-industrie – bijna 200 miljard dollar omzet in 2023 – is het uitzonderlijk dat een ontwikkelaar veel autonomie krijgt van zijn distributeur. Slechts een handvol gerenommeerde studio’s, zoals Rockstar (Grand Theft Auto) en het zelfstandige Valve (Counter-Strike), kunnen het zich veroorloven om zelf te bepalen of ze de verkoopdatum van een spel vertragen of een project helemaal annuleren.
Ook Blizzard Entertainment hoorde lange tijd bij dat illustere gezelschap. De maker van belachelijk populaire games als World of Warcraft en Hearthstone hanteerde graag het mantra ‘het is af als het af is’. Gamers vonden het prima als een nieuw deel in een serie zes (Overwatch 2), elf (Diablo IV) of zelfs twaalf jaar (StarCraft II) later verscheen, want ze konden er blind op vertrouwen dat Blizzard kwaliteit boven kwantiteit stelde.
2008 was een keerpunt in Blizzards bestaan, tekent de Amerikaanse journalist Jason Schreier op in zijn uitvoerige boek Play Nice, over het miljardenbedrijf dat in 1991 met drie man begon als Silicon & Synapse op de campus van de Universiteit van Californië in Irvine. Na eerst onderdeel te zijn geweest van een firma voor onderwijssoftware en een Frans mediaconglomeraat, werd Blizzard in het jaar van de financiële crisis opgeslokt door uitgever Activision.
Onder bewind van de gewiekste bestuurder Bobby Kotick werd de studentikoze aanklootcultuur tot ongenoegen van veel werknemers omgeturnd in een hiërarchische melkkoe die bij voorkeur jaarlijks een nieuwe uitbreiding voor WoW moest uitpoepen. Ooit geliefde merken als Guitar Hero en Tony Hawk’s Pro Skater waren eerder al geofferd voor Koticks zucht naar eindeloze groei.
Schreier beschrijft op basis van ruim 350 interviews hoe het personeel zich opwond over ongelijke bonussen, het harteloze interne beoordelingssysteem en de commercie die steeds meer terrein won ten koste van de creativiteit. Prominente producenten namen in de jaren tien ontslag, matige remakes en exorbitante microtransacties besmeurden de torenhoge reputatie, en gekneveld door Activision ging de pc-versie van de afgelikte boterham Call of Duty op de servers van Blizzard draaien. Nog het meest vernederend: Blizzards ambitieuze entree in een genre dat nota bene uit een van zijn eigen games was ontstaan, werd een flop.
Het is verdrietig dat Blizzard niet langer de legendarische developer van weleer is. Met negens strooiende recensenten zijn geen garantie meer; meerdere gevallen van #MeToo-achtige praktijken kwamen naar buiten; en ook met Microsoft als nieuwe eigenaar vlogen honderden medewerkers de laan uit. Je gunt dit culturele imperium een StarCraft IV dat zo onwijs goed in elkaar zal steken dat het alle problemen uit het turbulente verleden doet vergeten. Alleen als het af is, natuurlijk.
Jason Schreier: ‘Play Nice: The Rise, Fall, and Future of Blizzard Entertainment’ (376 pagina’s, te koop bij uitgeverij Hachette)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.https://decorrespondent.nl/15800/-/f7900e9e-738b-09e2-26e2-9ed79c851cb9?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3
#200 #2023 #Rockstar #GrandTheft #Counter_Strike #BlizzardEntertainment #WorldofWarcraft #Hearthstone #zes #2 #elf #DiabloIV #twaalfjaar #StarCraftII #Blizzard #2008 #Blizzards #Amerikaanse #JasonSchreier #PlayNice #1991 #drie #Silicon&Synapse #UniversiteitvanCalifornië #Irvine #Frans #Activision #BobbyKotick #WoW #GuitarHero #Hawk’sProSkater #350 #jarentien #CallofDutyopdeserversvanBlizzarddraaien ## #Microsoft #StarCraftIV #TheRise #Fall #BlizzardEntertainment’ #376 #Hachette #zaterdag -
[05:45] Hoe de iconische gameontwikkelaar Blizzard zijn smetteloze reputatie kwijtraakte
In een markt waar zoveel geld in omgaat als de game-industrie – bijna 200 miljard dollar omzet in 2023 – is het uitzonderlijk dat een ontwikkelaar veel autonomie krijgt van zijn distributeur. Slechts een handvol gerenommeerde studio’s, zoals Rockstar (Grand Theft Auto) en het zelfstandige Valve (Counter-Strike), kunnen het zich veroorloven om zelf te bepalen of ze de verkoopdatum van een spel vertragen of een project helemaal annuleren.
Ook Blizzard Entertainment hoorde lange tijd bij dat illustere gezelschap. De maker van belachelijk populaire games als World of Warcraft en Hearthstone hanteerde graag het mantra ‘het is af als het af is’. Gamers vonden het prima als een nieuw deel in een serie zes (Overwatch 2), elf (Diablo IV) of zelfs twaalf jaar (StarCraft II) later verscheen, want ze konden er blind op vertrouwen dat Blizzard kwaliteit boven kwantiteit stelde.
2008 was een keerpunt in Blizzards bestaan, tekent de Amerikaanse journalist Jason Schreier op in zijn uitvoerige boek Play Nice, over het miljardenbedrijf dat in 1991 met drie man begon als Silicon & Synapse op de campus van de Universiteit van Californië in Irvine. Na eerst onderdeel te zijn geweest van een firma voor onderwijssoftware en een Frans mediaconglomeraat, werd Blizzard in het jaar van de financiële crisis opgeslokt door uitgever Activision.
Onder bewind van de gewiekste bestuurder Bobby Kotick werd de studentikoze aanklootcultuur tot ongenoegen van veel werknemers omgeturnd in een hiërarchische melkkoe die bij voorkeur jaarlijks een nieuwe uitbreiding voor WoW moest uitpoepen. Ooit geliefde merken als Guitar Hero en Tony Hawk’s Pro Skater waren eerder al geofferd voor Koticks zucht naar eindeloze groei.
Schreier beschrijft op basis van ruim 350 interviews hoe het personeel zich opwond over ongelijke bonussen, het harteloze interne beoordelingssysteem en de commercie die steeds meer terrein won ten koste van de creativiteit. Prominente producenten namen in de jaren tien ontslag, matige remakes en exorbitante microtransacties besmeurden de torenhoge reputatie, en gekneveld door Activision ging de pc-versie van de afgelikte boterham Call of Duty op de servers van Blizzard draaien. Nog het meest vernederend: Blizzards ambitieuze entree in een genre dat nota bene uit een van zijn eigen games was ontstaan, werd een flop.
Het is verdrietig dat Blizzard niet langer de legendarische developer van weleer is. Met negens strooiende recensenten zijn geen garantie meer; meerdere gevallen van #MeToo-achtige praktijken kwamen naar buiten; en ook met Microsoft als nieuwe eigenaar vlogen honderden medewerkers de laan uit. Je gunt dit culturele imperium een StarCraft IV dat zo onwijs goed in elkaar zal steken dat het alle problemen uit het turbulente verleden doet vergeten. Alleen als het af is, natuurlijk.
Jason Schreier: ‘Play Nice: The Rise, Fall, and Future of Blizzard Entertainment’ (376 pagina’s, te koop bij uitgeverij Hachette)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.https://decorrespondent.nl/15800/-/f7900e9e-738b-09e2-26e2-9ed79c851cb9?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3
#200 #2023 #Rockstar #GrandTheft #Counter_Strike #BlizzardEntertainment #WorldofWarcraft #Hearthstone #zes #2 #elf #DiabloIV #twaalfjaar #StarCraftII #Blizzard #2008 #Blizzards #Amerikaanse #JasonSchreier #PlayNice #1991 #drie #Silicon&Synapse #UniversiteitvanCalifornië #Irvine #Frans #Activision #BobbyKotick #WoW #GuitarHero #Hawk’sProSkater #350 #jarentien #CallofDutyopdeserversvanBlizzarddraaien ## #Microsoft #StarCraftIV #TheRise #Fall #BlizzardEntertainment’ #376 #Hachette #zaterdag -
[05:45] Hoe de iconische gameontwikkelaar Blizzard zijn smetteloze reputatie kwijtraakte
In een markt waar zoveel geld in omgaat als de game-industrie – bijna 200 miljard dollar omzet in 2023 – is het uitzonderlijk dat een ontwikkelaar veel autonomie krijgt van zijn distributeur. Slechts een handvol gerenommeerde studio’s, zoals Rockstar (Grand Theft Auto) en het zelfstandige Valve (Counter-Strike), kunnen het zich veroorloven om zelf te bepalen of ze de verkoopdatum van een spel vertragen of een project helemaal annuleren.
Ook Blizzard Entertainment hoorde lange tijd bij dat illustere gezelschap. De maker van belachelijk populaire games als World of Warcraft en Hearthstone hanteerde graag het mantra ‘het is af als het af is’. Gamers vonden het prima als een nieuw deel in een serie zes (Overwatch 2), elf (Diablo IV) of zelfs twaalf jaar (StarCraft II) later verscheen, want ze konden er blind op vertrouwen dat Blizzard kwaliteit boven kwantiteit stelde.
2008 was een keerpunt in Blizzards bestaan, tekent de Amerikaanse journalist Jason Schreier op in zijn uitvoerige boek Play Nice, over het miljardenbedrijf dat in 1991 met drie man begon als Silicon & Synapse op de campus van de Universiteit van Californië in Irvine. Na eerst onderdeel te zijn geweest van een firma voor onderwijssoftware en een Frans mediaconglomeraat, werd Blizzard in het jaar van de financiële crisis opgeslokt door uitgever Activision.
Onder bewind van de gewiekste bestuurder Bobby Kotick werd de studentikoze aanklootcultuur tot ongenoegen van veel werknemers omgeturnd in een hiërarchische melkkoe die bij voorkeur jaarlijks een nieuwe uitbreiding voor WoW moest uitpoepen. Ooit geliefde merken als Guitar Hero en Tony Hawk’s Pro Skater waren eerder al geofferd voor Koticks zucht naar eindeloze groei.
Schreier beschrijft op basis van ruim 350 interviews hoe het personeel zich opwond over ongelijke bonussen, het harteloze interne beoordelingssysteem en de commercie die steeds meer terrein won ten koste van de creativiteit. Prominente producenten namen in de jaren tien ontslag, matige remakes en exorbitante microtransacties besmeurden de torenhoge reputatie, en gekneveld door Activision ging de pc-versie van de afgelikte boterham Call of Duty op de servers van Blizzard draaien. Nog het meest vernederend: Blizzards ambitieuze entree in een genre dat nota bene uit een van zijn eigen games was ontstaan, werd een flop.
Het is verdrietig dat Blizzard niet langer de legendarische developer van weleer is. Met negens strooiende recensenten zijn geen garantie meer; meerdere gevallen van #MeToo-achtige praktijken kwamen naar buiten; en ook met Microsoft als nieuwe eigenaar vlogen honderden medewerkers de laan uit. Je gunt dit culturele imperium een StarCraft IV dat zo onwijs goed in elkaar zal steken dat het alle problemen uit het turbulente verleden doet vergeten. Alleen als het af is, natuurlijk.
Jason Schreier: ‘Play Nice: The Rise, Fall, and Future of Blizzard Entertainment’ (376 pagina’s, te koop bij uitgeverij Hachette)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.https://decorrespondent.nl/15800/-/f7900e9e-738b-09e2-26e2-9ed79c851cb9?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3
#200 #2023 #Rockstar #GrandTheft #Counter_Strike #BlizzardEntertainment #WorldofWarcraft #Hearthstone #zes #2 #elf #DiabloIV #twaalfjaar #StarCraftII #Blizzard #2008 #Blizzards #Amerikaanse #JasonSchreier #PlayNice #1991 #drie #Silicon&Synapse #UniversiteitvanCalifornië #Irvine #Frans #Activision #BobbyKotick #WoW #GuitarHero #Hawk’sProSkater #350 #jarentien #CallofDutyopdeserversvanBlizzarddraaien ## #Microsoft #StarCraftIV #TheRise #Fall #BlizzardEntertainment’ #376 #Hachette #zaterdag -
[05:45] Hoe de iconische gameontwikkelaar Blizzard zijn smetteloze reputatie kwijtraakte
In een markt waar zoveel geld in omgaat als de game-industrie – bijna 200 miljard dollar omzet in 2023 – is het uitzonderlijk dat een ontwikkelaar veel autonomie krijgt van zijn distributeur. Slechts een handvol gerenommeerde studio’s, zoals Rockstar (Grand Theft Auto) en het zelfstandige Valve (Counter-Strike), kunnen het zich veroorloven om zelf te bepalen of ze de verkoopdatum van een spel vertragen of een project helemaal annuleren.
Ook Blizzard Entertainment hoorde lange tijd bij dat illustere gezelschap. De maker van belachelijk populaire games als World of Warcraft en Hearthstone hanteerde graag het mantra ‘het is af als het af is’. Gamers vonden het prima als een nieuw deel in een serie zes (Overwatch 2), elf (Diablo IV) of zelfs twaalf jaar (StarCraft II) later verscheen, want ze konden er blind op vertrouwen dat Blizzard kwaliteit boven kwantiteit stelde.
2008 was een keerpunt in Blizzards bestaan, tekent de Amerikaanse journalist Jason Schreier op in zijn uitvoerige boek Play Nice, over het miljardenbedrijf dat in 1991 met drie man begon als Silicon & Synapse op de campus van de Universiteit van Californië in Irvine. Na eerst onderdeel te zijn geweest van een firma voor onderwijssoftware en een Frans mediaconglomeraat, werd Blizzard in het jaar van de financiële crisis opgeslokt door uitgever Activision.
Onder bewind van de gewiekste bestuurder Bobby Kotick werd de studentikoze aanklootcultuur tot ongenoegen van veel werknemers omgeturnd in een hiërarchische melkkoe die bij voorkeur jaarlijks een nieuwe uitbreiding voor WoW moest uitpoepen. Ooit geliefde merken als Guitar Hero en Tony Hawk’s Pro Skater waren eerder al geofferd voor Koticks zucht naar eindeloze groei.
Schreier beschrijft op basis van ruim 350 interviews hoe het personeel zich opwond over ongelijke bonussen, het harteloze interne beoordelingssysteem en de commercie die steeds meer terrein won ten koste van de creativiteit. Prominente producenten namen in de jaren tien ontslag, matige remakes en exorbitante microtransacties besmeurden de torenhoge reputatie, en gekneveld door Activision ging de pc-versie van de afgelikte boterham Call of Duty op de servers van Blizzard draaien. Nog het meest vernederend: Blizzards ambitieuze entree in een genre dat nota bene uit een van zijn eigen games was ontstaan, werd een flop.
Het is verdrietig dat Blizzard niet langer de legendarische developer van weleer is. Met negens strooiende recensenten zijn geen garantie meer; meerdere gevallen van #MeToo-achtige praktijken kwamen naar buiten; en ook met Microsoft als nieuwe eigenaar vlogen honderden medewerkers de laan uit. Je gunt dit culturele imperium een StarCraft IV dat zo onwijs goed in elkaar zal steken dat het alle problemen uit het turbulente verleden doet vergeten. Alleen als het af is, natuurlijk.
Jason Schreier: ‘Play Nice: The Rise, Fall, and Future of Blizzard Entertainment’ (376 pagina’s, te koop bij uitgeverij Hachette)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.https://decorrespondent.nl/15800/-/f7900e9e-738b-09e2-26e2-9ed79c851cb9?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3
#200 #2023 #Rockstar #GrandTheft #Counter_Strike #BlizzardEntertainment #WorldofWarcraft #Hearthstone #zes #2 #elf #DiabloIV #twaalfjaar #StarCraftII #Blizzard #2008 #Blizzards #Amerikaanse #JasonSchreier #PlayNice #1991 #drie #Silicon&Synapse #UniversiteitvanCalifornië #Irvine #Frans #Activision #BobbyKotick #WoW #GuitarHero #Hawk’sProSkater #350 #jarentien #CallofDutyopdeserversvanBlizzarddraaien ## #Microsoft #StarCraftIV #TheRise #Fall #BlizzardEntertainment’ #376 #Hachette #zaterdag