home.social

#zaterdag — Public Fediverse posts

Live and recent posts from across the Fediverse tagged #zaterdag, aggregated by home.social.

fetched live
  1. 𝗭𝘄𝗮𝗿𝘁𝗲 𝘇𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝘇𝗼𝗿𝗴𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘂𝗿𝗲𝗻𝗹𝗮𝗻𝗴𝗲 𝗳𝗶𝗹𝗲𝘀 𝗿𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗭𝘂𝗶𝗱-𝗘𝘂𝗿𝗼𝗽𝗮

    Door zwarte zaterdag is het druk op de wegen richting Zuid-Europa. In Frankrijk staat het vakantieverkeer op meerdere plekken uren vast. Op de Route du Soleil (A6/A7) richting Lyon en op de A9 van Orange naar de Spaanse grens zijn lange files ontstaan.

    rtl.nl/nieuws/binnenland/artik

    #Zwarte #zaterdag #files

  2. 𝗭𝘄𝗮𝗿𝘁𝗲 𝘇𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝘇𝗼𝗿𝗴𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘂𝗿𝗲𝗻𝗹𝗮𝗻𝗴𝗲 𝗳𝗶𝗹𝗲𝘀 𝗿𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗭𝘂𝗶𝗱-𝗘𝘂𝗿𝗼𝗽𝗮

    Door zwarte zaterdag is het druk op de wegen richting Zuid-Europa. In Frankrijk staat het vakantieverkeer op meerdere plekken uren vast. Op de Route du Soleil (A6/A7) richting Lyon en op de A9 van Orange naar de Spaanse grens zijn lange files ontstaan.

    rtl.nl/nieuws/binnenland/artik

    #Zwarte #zaterdag #files

  3. 𝗭𝘄𝗮𝗿𝘁𝗲 𝘇𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝘇𝗼𝗿𝗴𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘂𝗿𝗲𝗻𝗹𝗮𝗻𝗴𝗲 𝗳𝗶𝗹𝗲𝘀 𝗿𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗭𝘂𝗶𝗱-𝗘𝘂𝗿𝗼𝗽𝗮

    Door zwarte zaterdag is het druk op de wegen richting Zuid-Europa. In Frankrijk staat het vakantieverkeer op meerdere plekken uren vast. Op de Route du Soleil (A6/A7) richting Lyon en op de A9 van Orange naar de Spaanse grens zijn lange files ontstaan.

    rtl.nl/nieuws/binnenland/artik

    #Zwarte #zaterdag #files

  4. 𝗭𝘄𝗮𝗿𝘁𝗲 𝘇𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝘇𝗼𝗿𝗴𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘂𝗿𝗲𝗻𝗹𝗮𝗻𝗴𝗲 𝗳𝗶𝗹𝗲𝘀 𝗿𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗭𝘂𝗶𝗱-𝗘𝘂𝗿𝗼𝗽𝗮

    Door zwarte zaterdag is het druk op de wegen richting Zuid-Europa. In Frankrijk staat het vakantieverkeer op meerdere plekken uren vast. Op de Route du Soleil (A6/A7) richting Lyon en op de A9 van Orange naar de Spaanse grens zijn lange files ontstaan.

    rtl.nl/nieuws/binnenland/artik

    #Zwarte #zaterdag #files

  5. De middelste heeft zijn ijshockeytraing er al op zitten, de jongste is zijn nieuwe mountainbike aan het testen in het bos, de wederhelft haalt het verjaarskadootje op voor de middelste, de kranten voor ons krantenwijkje zijn bezorgd. Nu eerst even rondje hondje en dan hup de keuken in voor 22 liter venkelsoep! #zaterdag

  6. De middelste heeft zijn ijshockeytraing er al op zitten, de jongste is zijn nieuwe mountainbike aan het testen in het bos, de wederhelft haalt het verjaarskadootje op voor de middelste, de kranten voor ons krantenwijkje zijn bezorgd. Nu eerst even rondje hondje en dan hup de keuken in voor 22 liter venkelsoep! #zaterdag

  7. De middelste heeft zijn ijshockeytraing er al op zitten, de jongste is zijn nieuwe mountainbike aan het testen in het bos, de wederhelft haalt het verjaarskadootje op voor de middelste, de kranten voor ons krantenwijkje zijn bezorgd. Nu eerst even rondje hondje en dan hup de keuken in voor 22 liter venkelsoep!

  8. De middelste heeft zijn ijshockeytraing er al op zitten, de jongste is zijn nieuwe mountainbike aan het testen in het bos, de wederhelft haalt het verjaarskadootje op voor de middelste, de kranten voor ons krantenwijkje zijn bezorgd. Nu eerst even rondje hondje en dan hup de keuken in voor 22 liter venkelsoep! #zaterdag

  9. [09:48] ‘Mag je naar Nederland als je de taal niet spreekt?’, vroeg ze | column Asing Walthaus

    Julie uit New York was zaterdag naar de grote demonstratie geweest. Op een stuk karton had ze DUMP TRUMP geschreven en DEPORT ELON MUSK op de achterkant, zodat ze kon afwisselen.

    lc.nl/opinie/columns/%E2%80%98

    #Julie #NewYork #zaterdag #DUMP #DEPORT #ELONMUSK

  10. [08:31] Steekpartij in de Oude Ebbingestraat, twee mensen gewond

    Een vechtpartij in de Oude Ebbingestraat is in de nacht van vrijdag op zaterdag zo erg uit de hand gelopen, dat is gestoken.

    sikkom.nl/nieuws/Steekpartij-i

    #OudeEbbingestraat #nachtvanvrijdag #zaterdag

  11. [08:31] Steekpartij in de Oude Ebbingestraat, twee mensen gewond

    Een vechtpartij in de Oude Ebbingestraat is in de nacht van vrijdag op zaterdag zo erg uit de hand gelopen, dat is gestoken.

    sikkom.nl/nieuws/Steekpartij-i

    #OudeEbbingestraat #nachtvanvrijdag #zaterdag

  12. [05:45] Een indringend essay over de verleiding van extreemrechts

    Waarom voelen zoveel jonge mannen zich aangetrokken tot extreemrechts? Lange tijd dacht de Zwitserse journalist Elia Blülle dat die vraag over anderen ging. Hijzelf had door zijn goede opleiding en linkse vriendenkring helemaal niets te maken met aanhangers van Andrew Tate en Donald Trump.
    Totdat hij besefte: hun giftige beeld van mannelijkheid is niet nieuw. Het was er ook al toen hij opgroeide op het Zwitserse platteland. En hij deed er zelf aan mee.
    In een indringend essay op het Zwitserse online platform Republik beschrijft Blülle hoe hij met zijn ouders naar een dorp verhuisde waar de buurman op de lijst van een extreemrechtse partij stond. Waar zijn klasgenoten hakenkruizen in hun schoolboeken tekenden en op schoolreisje ’s nachts rechts-extreme muziek luisterden.
    Terugkijkend beschrijft Blülle hoe hij in die tijd afleerde om emotioneel en kwetsbaar te zijn. Hoe geweld werd verheerlijkt, ook geweld tegen vrouwen. Hoe hechte vriendschappen tussen jongens ophielden te bestaan, uit angst voor homo te worden uitgescholden. In dat vacuüm grijpen autocratische politici en extreemrechtse influencers hun kans. Zij zien de gekwetstheid van jonge mannen, en gebruiken die om haat te zaaien. Om daar iets tegen te doen, moeten ook linkse, progressieve mannen inzien hoe diep vrouwenhaat en het patriarchaat zijn verankerd in de maatschappij, schrijft Blülle. Moeten ze hun eigen eenzaamheid en kwetsbaarheid onder ogen zien. Pas dan kunnen ze een alternatief bieden voor het verhaal van Trump en co.
    Republik: ‘Wo es wehtut’ (in het Duits)
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    decorrespondent.nl/15892/-/85d

    #Lange #Zwitserse #Hijzelf #AndrewTate #DonaldTrump #Blülle #Trump #Woeswehtut’ #Duits #zaterdag

  13. [05:45] Een indringend essay over de verleiding van extreemrechts

    Waarom voelen zoveel jonge mannen zich aangetrokken tot extreemrechts? Lange tijd dacht de Zwitserse journalist Elia Blülle dat die vraag over anderen ging. Hijzelf had door zijn goede opleiding en linkse vriendenkring helemaal niets te maken met aanhangers van Andrew Tate en Donald Trump.
    Totdat hij besefte: hun giftige beeld van mannelijkheid is niet nieuw. Het was er ook al toen hij opgroeide op het Zwitserse platteland. En hij deed er zelf aan mee.
    In een indringend essay op het Zwitserse online platform Republik beschrijft Blülle hoe hij met zijn ouders naar een dorp verhuisde waar de buurman op de lijst van een extreemrechtse partij stond. Waar zijn klasgenoten hakenkruizen in hun schoolboeken tekenden en op schoolreisje ’s nachts rechts-extreme muziek luisterden.
    Terugkijkend beschrijft Blülle hoe hij in die tijd afleerde om emotioneel en kwetsbaar te zijn. Hoe geweld werd verheerlijkt, ook geweld tegen vrouwen. Hoe hechte vriendschappen tussen jongens ophielden te bestaan, uit angst voor homo te worden uitgescholden. In dat vacuüm grijpen autocratische politici en extreemrechtse influencers hun kans. Zij zien de gekwetstheid van jonge mannen, en gebruiken die om haat te zaaien. Om daar iets tegen te doen, moeten ook linkse, progressieve mannen inzien hoe diep vrouwenhaat en het patriarchaat zijn verankerd in de maatschappij, schrijft Blülle. Moeten ze hun eigen eenzaamheid en kwetsbaarheid onder ogen zien. Pas dan kunnen ze een alternatief bieden voor het verhaal van Trump en co.
    Republik: ‘Wo es wehtut’ (in het Duits)
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    decorrespondent.nl/15892/-/85d

    #Lange #Zwitserse #Hijzelf #AndrewTate #DonaldTrump #Blülle #Trump #Woeswehtut’ #Duits #zaterdag

  14. [05:45] Trump wil torenhoge tariefmuren. Wat betekent dat voor Nederland?

    De Amerikaanse president Donald Trump schroomt niet om de economische macht van de Verenigde Staten in te zetten om zijn doelen te bereiken. Maar wat zijn die doelen precies? Hierover ga ik in gesprek met Gerdien Meijerink van het Centraal Planbureau, die onderzoek deed naar hoe Nederland op handelsgebied met de VS is verweven.
    Luisteraars! Het knettert aan de overzijde. Eerst dreigde de Amerikaanse president Donald Trump met invoerheffingen van wel 25 procent voor producten uit Canada en Mexico. Later werden die plannen weer in de koelkast gezet. Nu moeten de staal- en aluminiumimport eraan geloven (wat daarvan overblijft moet nog blijken). In het vat zitten nog handelsbeperkingen op Chinese en Europese producten. Duidelijk is dat Trump niet schroomt om de economische macht van de Verenigde Staten in te zetten om zijn doelen te bereiken. Maar wat zijn die doelen eigenlijk? Trump beloofde de inflatie te bestrijden, maar hogere kosten voor importproducten zullen de inflatie toch juist aanwakkeren. Dus, wat wil hij precies? Over die kwestie (en meer) praat ik met Gerdien Meijerink, programmaleider Internationale Analyse bij het Centraal Planbureau. Zij deed onderzoek naar de economische verwevenheid met China en de Verenigde Staten. Naar wat de competitieve voordelen zijn van de Nederlandse economie en wat de gevolgen zouden kunnen zijn van een invoerstop door Trump. Trump vindt zijn inspiratie bij de 25ste Amerikaanse president William McKinley (1897-1901) – die indertijd torenhoge tariefmuren invoerde om de binnenlandse economie af te schermen. Maar er is sindsdien nogal wat veranderd. Internationale handel vindt bijvoorbeeld steeds meer plaats in waardeketens. Neem een fiets. Voorheen maakte fietsmerk Gazelle bijvoorbeeld alles in Nederland. Nu vindt het ontwerp misschien plaats in Nederland, maar komen de remmen uit, zeg, Japan, de zadels uit Italië, de frames uit Vietnam, de batterijen uit Zuid-Korea, de banden uit Duitsland, de lampjes uit China – en ga zo maar door.
    Nederland, zo liet Meijerink in een artikel zien, speelt hierbij een gespecialiseerde rol als dienstverlener. De Nederlandse industrie maakt steeds minder (denk aan iemand die op een gloeiend stuk metaal staat te slaan), en zit juist meer in het regelen, ontwerpen en marketen (denk aan iemand op een kantoor die behendig zit te Mathcad’en). Is dat erg? Moeten we niet meer zelf maken? Welke afhankelijkheden willen we wel en welke willen we niet? We hebben het erover.
    Leesvoer
    Het rapport van het Centraal Planbureau over de Nederlandse rol in mondiale waardeketens.
    En: over de Europese afhankelijkheid van de Amerikaanse economie.
    En: over de gevolgen van Amerikaanse invoerheffingen op Europa en Nederland.
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    open.decorrespondent.nl/15881/

    #Amerikaanse #DonaldTrump #VerenigdeStaten #GerdienMeijerink #CentraalPlanbureau #Nederland #VS #25procent #Canada #Mexico #Chinese #Europese #Trump #InternationaleAnalyse #China #Nederlandse #25ste #WilliamMcKinley #1897_1901 #Japan #Italië #Vietnam #Zuid_Korea #Duitsland #Mathcad’ #Europa #DeCorrespondent #zaterdag

  15. [05:45] Trump wil torenhoge tariefmuren. Wat betekent dat voor Nederland?

    De Amerikaanse president Donald Trump schroomt niet om de economische macht van de Verenigde Staten in te zetten om zijn doelen te bereiken. Maar wat zijn die doelen precies? Hierover ga ik in gesprek met Gerdien Meijerink van het Centraal Planbureau, die onderzoek deed naar hoe Nederland op handelsgebied met de VS is verweven.
    Luisteraars! Het knettert aan de overzijde. Eerst dreigde de Amerikaanse president Donald Trump met invoerheffingen van wel 25 procent voor producten uit Canada en Mexico. Later werden die plannen weer in de koelkast gezet. Nu moeten de staal- en aluminiumimport eraan geloven (wat daarvan overblijft moet nog blijken). In het vat zitten nog handelsbeperkingen op Chinese en Europese producten. Duidelijk is dat Trump niet schroomt om de economische macht van de Verenigde Staten in te zetten om zijn doelen te bereiken. Maar wat zijn die doelen eigenlijk? Trump beloofde de inflatie te bestrijden, maar hogere kosten voor importproducten zullen de inflatie toch juist aanwakkeren. Dus, wat wil hij precies? Over die kwestie (en meer) praat ik met Gerdien Meijerink, programmaleider Internationale Analyse bij het Centraal Planbureau. Zij deed onderzoek naar de economische verwevenheid met China en de Verenigde Staten. Naar wat de competitieve voordelen zijn van de Nederlandse economie en wat de gevolgen zouden kunnen zijn van een invoerstop door Trump. Trump vindt zijn inspiratie bij de 25ste Amerikaanse president William McKinley (1897-1901) – die indertijd torenhoge tariefmuren invoerde om de binnenlandse economie af te schermen. Maar er is sindsdien nogal wat veranderd. Internationale handel vindt bijvoorbeeld steeds meer plaats in waardeketens. Neem een fiets. Voorheen maakte fietsmerk Gazelle bijvoorbeeld alles in Nederland. Nu vindt het ontwerp misschien plaats in Nederland, maar komen de remmen uit, zeg, Japan, de zadels uit Italië, de frames uit Vietnam, de batterijen uit Zuid-Korea, de banden uit Duitsland, de lampjes uit China – en ga zo maar door.
    Nederland, zo liet Meijerink in een artikel zien, speelt hierbij een gespecialiseerde rol als dienstverlener. De Nederlandse industrie maakt steeds minder (denk aan iemand die op een gloeiend stuk metaal staat te slaan), en zit juist meer in het regelen, ontwerpen en marketen (denk aan iemand op een kantoor die behendig zit te Mathcad’en). Is dat erg? Moeten we niet meer zelf maken? Welke afhankelijkheden willen we wel en welke willen we niet? We hebben het erover.
    Leesvoer
    Het rapport van het Centraal Planbureau over de Nederlandse rol in mondiale waardeketens.
    En: over de Europese afhankelijkheid van de Amerikaanse economie.
    En: over de gevolgen van Amerikaanse invoerheffingen op Europa en Nederland.
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    open.decorrespondent.nl/15881/

    #Amerikaanse #DonaldTrump #VerenigdeStaten #GerdienMeijerink #CentraalPlanbureau #Nederland #VS #25procent #Canada #Mexico #Chinese #Europese #Trump #InternationaleAnalyse #China #Nederlandse #25ste #WilliamMcKinley #1897_1901 #Japan #Italië #Vietnam #Zuid_Korea #Duitsland #Mathcad’ #Europa #DeCorrespondent #zaterdag

  16. [05:45] Deze charmante animatiefilm maakt korte metten met de disneyficatie van het dierenrijk

    Het warme kleurenpalet en oogstrelende spel van zon en schaduw doen het voorkomen alsof wijlen de Japanse gamestudio Team Ico de PlayStation heeft verruild voor de bioscoop. Niets is minder waar: Flow, genomineerd voor zowel de Oscar voor beste buitenlandse film als die voor beste animatie, is een creatie van de Letse regisseur Gints Zilbalodis. En wat voor een.
    Een wereld zonder mensen – maar met overwoekerde ruïnes – overstroomt. (Mijn kennis van archeologie laat me zodanig in de steek dat de gebeurtenissen zich voor mijn ongeoefende oog net zo goed in Mesopotamië als in Meso-Amerika zouden kunnen voltrekken.) Op zoek naar droge poten klampen een schuchtere zwarte kat, een onverschillige capibara, een aanhankelijke golden retriever, een bezitterige ringstaartmaki en een eigengereide secretarisvogel zich vast aan een afgebladderde zeilboot. Gaandeweg wordt dit toevluchtsoord hun Noach-loze ark om het immer stijgende waterpeil te trotseren.
    Het esthetische hoogtepunt is de scène waarin de beesten door een verzonken stad dobberen die het midden houdt tussen Babylon en Venetië. De digitale lichtinval is zo spectaculair dat zelfs Joseph Brodsky – niemand beschreef zonlicht eloquenter dan hij – superlatieven tekort zou komen. Zilbalodis en zijn Baltische team hebben alles uit de kast getrokken om een kunstwerk te maken dat in niets lijkt op de bekende formule van de Pixars en DreamWorksen van deze aardbol.
    Eveneens prijzenswaardig: net als de plaats van handeling zijn ook de dialogen ontmenselijkt. Alle communicatie vindt plaats middels dierengeluiden (al is de capibara ingesproken door een babykameel). Charlie Chaplin en Buster Keaton hadden geen stem nodig om een meeslepend verhaal te vertellen; Flow bewijst dat ook antropomorfe dieren geen vereiste vormen voor een aangrijpende vertelling. Eén miauw, blaf, piep, krijs of grom zegt meer dan duizend woorden.
    Gints Zilbalodis: ‘Flow’ (kijktijd: 1 uur en 25 minuten, te zien in de bioscoop)
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    decorrespondent.nl/15875/-/260

    #Japanse #PlayStation #Flow #Oscar #Letse #GintsZilbalodis #Mesopotamië #Meso_Amerika #Noach_loze #Babylon #Venetië #JosephBrodsky #Baltische #Pixars #Keaton #duizend #1uur #25 #zaterdag

  17. [05:45] Deze charmante animatiefilm maakt korte metten met de disneyficatie van het dierenrijk

    Het warme kleurenpalet en oogstrelende spel van zon en schaduw doen het voorkomen alsof wijlen de Japanse gamestudio Team Ico de PlayStation heeft verruild voor de bioscoop. Niets is minder waar: Flow, genomineerd voor zowel de Oscar voor beste buitenlandse film als die voor beste animatie, is een creatie van de Letse regisseur Gints Zilbalodis. En wat voor een.
    Een wereld zonder mensen – maar met overwoekerde ruïnes – overstroomt. (Mijn kennis van archeologie laat me zodanig in de steek dat de gebeurtenissen zich voor mijn ongeoefende oog net zo goed in Mesopotamië als in Meso-Amerika zouden kunnen voltrekken.) Op zoek naar droge poten klampen een schuchtere zwarte kat, een onverschillige capibara, een aanhankelijke golden retriever, een bezitterige ringstaartmaki en een eigengereide secretarisvogel zich vast aan een afgebladderde zeilboot. Gaandeweg wordt dit toevluchtsoord hun Noach-loze ark om het immer stijgende waterpeil te trotseren.
    Het esthetische hoogtepunt is de scène waarin de beesten door een verzonken stad dobberen die het midden houdt tussen Babylon en Venetië. De digitale lichtinval is zo spectaculair dat zelfs Joseph Brodsky – niemand beschreef zonlicht eloquenter dan hij – superlatieven tekort zou komen. Zilbalodis en zijn Baltische team hebben alles uit de kast getrokken om een kunstwerk te maken dat in niets lijkt op de bekende formule van de Pixars en DreamWorksen van deze aardbol.
    Eveneens prijzenswaardig: net als de plaats van handeling zijn ook de dialogen ontmenselijkt. Alle communicatie vindt plaats middels dierengeluiden (al is de capibara ingesproken door een babykameel). Charlie Chaplin en Buster Keaton hadden geen stem nodig om een meeslepend verhaal te vertellen; Flow bewijst dat ook antropomorfe dieren geen vereiste vormen voor een aangrijpende vertelling. Eén miauw, blaf, piep, krijs of grom zegt meer dan duizend woorden.
    Gints Zilbalodis: ‘Flow’ (kijktijd: 1 uur en 25 minuten, te zien in de bioscoop)
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    decorrespondent.nl/15875/-/260

    #Japanse #PlayStation #Flow #Oscar #Letse #GintsZilbalodis #Mesopotamië #Meso_Amerika #Noach_loze #Babylon #Venetië #JosephBrodsky #Baltische #Pixars #Keaton #duizend #1uur #25 #zaterdag

  18. 📰 Stelling van Borst: 'Thuispubliek mag zich hoorbaar ergeren aan de eigen ploeg'

    nieuwsjunkies.nl/artikel/Y7a

    🕞 15:23 | NPO Radio 1
    🔸 #PSV #WillemII #Eredivisie #Eindhoven #Zaterdag

  19. [05:45] Big Tech ondoorgrondelijk? Deze atlas gidst je door de digitale machtsverhoudingen

    Digitalisering zet veel, zo niet alles, op losse schroeven. De geopolitieke verhoudingen worden er zo door opgeschud dat het op zijn minst onduidelijk is wie de macht in handen heeft: het volk, politici of Big Tech? Haroon Sheikh laat in zijn nieuwe boek zien hoe het zit – en wat dit betekent voor Nederland. Foto door Marijn Smulders (voor De Correspondent)
    De wereld ondergaat een ingrijpende transformatie: digitalisering zet veel, zo niet alles, op losse schroeven. De geopolitieke verhoudingen worden er zo door opgeschud dat het op zijn minst onduidelijk is wie de macht in handen heeft: het volk, politici of Big Tech?
    Hoe ziet die nieuwe wereld er eigenlijk uit? Haroon Sheikh schetst een zeer helder beeld in zijn Atlas van de digitale wereld (2024). Daarin biedt hij zeven ‘landkaarten’ aan die niet naast elkaar maar boven op elkaar liggen, als een stapel speelkaarten. Samen laten deze kaarten zien hoe de verschillende ‘lagen van digitalisering’ zich tot elkaar en de wereld verhouden, en wat de positie van Nederland en Europa hierin is. Sheikh is politicoloog en filosoof en senior onderzoeker bij de WRR, de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Ook is hij bijzonder hoogleraar aan de VU en heeft hij een breed interessegebied; film hoort daar ook bij. In een opiniestuk voor NRC schreef hij over de recente remake van Nosferatu, de klassieker van Murnau uit 1922. Hij las de film als een botsing tussen twee wereldbeelden: het traditionele religieuze en het moderne. Sheikh denkt dat de rationele mens van nu één ding over het hoofd ziet: het bestaan van het Kwaad. Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    open.decorrespondent.nl/15836/

    #BigTech #Sheikh #Nederland #MarijnSmulders #DeCorrespondent #BigTech? #HaroonSheikh #2024 #zeven #Europa #WRR #WetenschappelijkeRaadvoorhetRegeringsbeleid #VU #NRC #Nosferatu #Murnau #1922 #twee #één #Kwaad #zaterdag

  20. [12:12] CDA-prominent Rein Jan Hoekstra (83) uit Dokkum overleden

    Voormalig jurist, topambtenaar en CDA-prominent Rein Jan Hoekstra (83) uit Dokkum is zaterdag overleden. Dat meldt partijvoorzitter Jean Wiertz in een bericht op X. „Als voorzitter van ons Wetenschappelijk Instituut, informateur en staatsman heeft hij een onschatbare bijdrage geleverd aan onze partij en ons land.”

    lc.nl/friesland/CDA-prominent-

    #ReinJanHoekstra #83 #Dokkum #zaterdag #JeanWiertz #X. #WetenschappelijkInstituut

  21. [12:12] CDA-prominent Rein Jan Hoekstra (83) uit Dokkum overleden

    Voormalig jurist, topambtenaar en CDA-prominent Rein Jan Hoekstra (83) uit Dokkum is zaterdag overleden. Dat meldt partijvoorzitter Jean Wiertz in een bericht op X. „Als voorzitter van ons Wetenschappelijk Instituut, informateur en staatsman heeft hij een onschatbare bijdrage geleverd aan onze partij en ons land.”

    lc.nl/friesland/CDA-prominent-

    #ReinJanHoekstra #83 #Dokkum #zaterdag #JeanWiertz #X. #WetenschappelijkInstituut

  22. [05:45] De Nederlandse regering biedt Israël alle ruimte om ónze democratie te ondermijnen

    Dat er tijdens de Maccabi-rellen in Amsterdam sprake zou zijn van antisemitisch geweld gericht tegen alle Joden, is een frame van de Israëlische staat. Volgens Berber van der Woude, die als diplomaat werkte op de Westelijke Jordaanoever, zijn dit soort frames geen incident, maar onderdeel van een strategie om de publieke opinie in Nederland te beïnvloeden.
    Foto door Marijn Smulders (voor De Correspondent)
    Volgens het Internationaal Gerechtshof bestaat het vermoeden dat Israël zich in Gaza schuldig maakt aan genocide. Dat geeft de internationale gemeenschap de opdracht om een einde te maken aan het geweld. De Nederlandse regering houdt zich volledig doof voor die morele verplichting, en blijft samenwerken met Israël. Eind 2023 deed Berber van der Woude, die lang voor Buitenlandse Zaken werkte en begin 2022 uit gewetensnood ontslag nam, een emotioneel beroep op ambtenaren om in verzet te komen tegen het Nederlandse beleid. Daarover had ik toen een eerste gesprek met haar. We zijn ruim een jaar verder en intussen gaat het Israëlische geweld gewoon door. Het dodental blijft oplopen. De teller staat inmiddels op 45.000 doden, maar dat zijn alleen de officieel geregistreerde doden. In werkelijkheid ligt het aantal slachtoffers vele malen hoger.
    Dit geweld heeft effect op de hele wereld, en raakt ook onze samenleving. Olie op het vuur van de polarisatie waren de Maccabi-rellen in Amsterdam in de nacht van 7 op 8 november. Na afloop van de wedstrijd Ajax-Maccabi Tel Aviv braken er onlusten uit tussen Israëlische supporters en Amsterdamse jongeren. Onmiddellijk werd er een integratiecrisis in het leven geroepen. Zie mijn Goede Gesprek met Nadia Bouras van afgelopen 6 december.
    Inmiddels publiceerde NRC een zeer gedetailleerde reconstructie. Met aandacht voor de derde fase in de turbulente ontwikkelingen van die nacht. Om drie uur ’s nachts dacht de burgemeester van Amsterdam dat alles onder controle was en dat ze kon gaan slapen. Juist op dat moment kwam de Israëlische diplomatie in actie. Woede over vermeend antisemitisme werd aangejaagd. Volgens Berber van der Woude is dit geen incident. We moeten het leren zien als onderdeel van een strategie. Publieksdiplomatie. Zij beschouwt de Israëlische inmenging in het openbare leven in Nederland als een gevaarlijke ontwikkeling: het bedreigt onze democratische rechtsstaat en zelfs onze veiligheid. Daarover gaat dit tweede gesprek met haar.
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    open.decorrespondent.nl/15809/

    #Maccabi_rellen #Amsterdam #Joden #Israëlische #BerbervanderWoude #Nederland #MarijnSmulders #DeCorrespondent #InternationaalGerechtshof #Israël #Gaza #Nederlandse #2023 #2022 #eerste #45.000 #nachtvan #7 #8november #Ajax_MaccabiTel #Amsterdamse #GoedeGesprek #NadiaBouras #6december #NRC #derde #drieuur #tweede #zaterdag

  23. [05:45] Hoe de iconische gameontwikkelaar Blizzard zijn smetteloze reputatie kwijtraakte

    In een markt waar zoveel geld in omgaat als de game-industrie – bijna 200 miljard dollar omzet in 2023 – is het uitzonderlijk dat een ontwikkelaar veel autonomie krijgt van zijn distributeur. Slechts een handvol gerenommeerde studio’s, zoals Rockstar (Grand Theft Auto) en het zelfstandige Valve (Counter-Strike), kunnen het zich veroorloven om zelf te bepalen of ze de verkoopdatum van een spel vertragen of een project helemaal annuleren.
    Ook Blizzard Entertainment hoorde lange tijd bij dat illustere gezelschap. De maker van belachelijk populaire games als World of Warcraft en Hearthstone hanteerde graag het mantra ‘het is af als het af is’. Gamers vonden het prima als een nieuw deel in een serie zes (Overwatch 2), elf (Diablo IV) of zelfs twaalf jaar (StarCraft II) later verscheen, want ze konden er blind op vertrouwen dat Blizzard kwaliteit boven kwantiteit stelde.
    2008 was een keerpunt in Blizzards bestaan, tekent de Amerikaanse journalist Jason Schreier op in zijn uitvoerige boek Play Nice, over het miljardenbedrijf dat in 1991 met drie man begon als Silicon & Synapse op de campus van de Universiteit van Californië in Irvine. Na eerst onderdeel te zijn geweest van een firma voor onderwijssoftware en een Frans mediaconglomeraat, werd Blizzard in het jaar van de financiële crisis opgeslokt door uitgever Activision.
    Onder bewind van de gewiekste bestuurder Bobby Kotick werd de studentikoze aanklootcultuur tot ongenoegen van veel werknemers omgeturnd in een hiërarchische melkkoe die bij voorkeur jaarlijks een nieuwe uitbreiding voor WoW moest uitpoepen. Ooit geliefde merken als Guitar Hero en Tony Hawk’s Pro Skater waren eerder al geofferd voor Koticks zucht naar eindeloze groei.
    Schreier beschrijft op basis van ruim 350 interviews hoe het personeel zich opwond over ongelijke bonussen, het harteloze interne beoordelingssysteem en de commercie die steeds meer terrein won ten koste van de creativiteit. Prominente producenten namen in de jaren tien ontslag, matige remakes en exorbitante microtransacties besmeurden de torenhoge reputatie, en gekneveld door Activision ging de pc-versie van de afgelikte boterham Call of Duty op de servers van Blizzard draaien. Nog het meest vernederend: Blizzards ambitieuze entree in een genre dat nota bene uit een van zijn eigen games was ontstaan, werd een flop.
    Het is verdrietig dat Blizzard niet langer de legendarische developer van weleer is. Met negens strooiende recensenten zijn geen garantie meer; meerdere gevallen van #MeToo-achtige praktijken kwamen naar buiten; en ook met Microsoft als nieuwe eigenaar vlogen honderden medewerkers de laan uit. Je gunt dit culturele imperium een StarCraft IV dat zo onwijs goed in elkaar zal steken dat het alle problemen uit het turbulente verleden doet vergeten. Alleen als het af is, natuurlijk.
    Jason Schreier: ‘Play Nice: The Rise, Fall, and Future of Blizzard Entertainment’ (376 pagina’s, te koop bij uitgeverij Hachette)
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    decorrespondent.nl/15800/-/f79

    #200 #2023 #Rockstar #GrandTheft #Counter_Strike #BlizzardEntertainment #WorldofWarcraft #Hearthstone #zes #2 #elf #DiabloIV #twaalfjaar #StarCraftII #Blizzard #2008 #Blizzards #Amerikaanse #JasonSchreier #PlayNice #1991 #drie #Silicon&Synapse #UniversiteitvanCalifornië #Irvine #Frans #Activision #BobbyKotick #WoW #GuitarHero #Hawk’sProSkater #350 #jarentien #CallofDutyopdeserversvanBlizzarddraaien ## #Microsoft #StarCraftIV #TheRise #Fall #BlizzardEntertainment’ #376 #Hachette #zaterdag

  24. [05:45] Hoe de iconische gameontwikkelaar Blizzard zijn smetteloze reputatie kwijtraakte

    In een markt waar zoveel geld in omgaat als de game-industrie – bijna 200 miljard dollar omzet in 2023 – is het uitzonderlijk dat een ontwikkelaar veel autonomie krijgt van zijn distributeur. Slechts een handvol gerenommeerde studio’s, zoals Rockstar (Grand Theft Auto) en het zelfstandige Valve (Counter-Strike), kunnen het zich veroorloven om zelf te bepalen of ze de verkoopdatum van een spel vertragen of een project helemaal annuleren.
    Ook Blizzard Entertainment hoorde lange tijd bij dat illustere gezelschap. De maker van belachelijk populaire games als World of Warcraft en Hearthstone hanteerde graag het mantra ‘het is af als het af is’. Gamers vonden het prima als een nieuw deel in een serie zes (Overwatch 2), elf (Diablo IV) of zelfs twaalf jaar (StarCraft II) later verscheen, want ze konden er blind op vertrouwen dat Blizzard kwaliteit boven kwantiteit stelde.
    2008 was een keerpunt in Blizzards bestaan, tekent de Amerikaanse journalist Jason Schreier op in zijn uitvoerige boek Play Nice, over het miljardenbedrijf dat in 1991 met drie man begon als Silicon & Synapse op de campus van de Universiteit van Californië in Irvine. Na eerst onderdeel te zijn geweest van een firma voor onderwijssoftware en een Frans mediaconglomeraat, werd Blizzard in het jaar van de financiële crisis opgeslokt door uitgever Activision.
    Onder bewind van de gewiekste bestuurder Bobby Kotick werd de studentikoze aanklootcultuur tot ongenoegen van veel werknemers omgeturnd in een hiërarchische melkkoe die bij voorkeur jaarlijks een nieuwe uitbreiding voor WoW moest uitpoepen. Ooit geliefde merken als Guitar Hero en Tony Hawk’s Pro Skater waren eerder al geofferd voor Koticks zucht naar eindeloze groei.
    Schreier beschrijft op basis van ruim 350 interviews hoe het personeel zich opwond over ongelijke bonussen, het harteloze interne beoordelingssysteem en de commercie die steeds meer terrein won ten koste van de creativiteit. Prominente producenten namen in de jaren tien ontslag, matige remakes en exorbitante microtransacties besmeurden de torenhoge reputatie, en gekneveld door Activision ging de pc-versie van de afgelikte boterham Call of Duty op de servers van Blizzard draaien. Nog het meest vernederend: Blizzards ambitieuze entree in een genre dat nota bene uit een van zijn eigen games was ontstaan, werd een flop.
    Het is verdrietig dat Blizzard niet langer de legendarische developer van weleer is. Met negens strooiende recensenten zijn geen garantie meer; meerdere gevallen van #MeToo-achtige praktijken kwamen naar buiten; en ook met Microsoft als nieuwe eigenaar vlogen honderden medewerkers de laan uit. Je gunt dit culturele imperium een StarCraft IV dat zo onwijs goed in elkaar zal steken dat het alle problemen uit het turbulente verleden doet vergeten. Alleen als het af is, natuurlijk.
    Jason Schreier: ‘Play Nice: The Rise, Fall, and Future of Blizzard Entertainment’ (376 pagina’s, te koop bij uitgeverij Hachette)
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    decorrespondent.nl/15800/-/f79

    #200 #2023 #Rockstar #GrandTheft #Counter_Strike #BlizzardEntertainment #WorldofWarcraft #Hearthstone #zes #2 #elf #DiabloIV #twaalfjaar #StarCraftII #Blizzard #2008 #Blizzards #Amerikaanse #JasonSchreier #PlayNice #1991 #drie #Silicon&Synapse #UniversiteitvanCalifornië #Irvine #Frans #Activision #BobbyKotick #WoW #GuitarHero #Hawk’sProSkater #350 #jarentien #CallofDutyopdeserversvanBlizzarddraaien ## #Microsoft #StarCraftIV #TheRise #Fall #BlizzardEntertainment’ #376 #Hachette #zaterdag

  25. [05:45] Na haar diagnose viel alles op z’n plek voor zangeres Naaz

    ‘I feel a desire to share that this year, I received an autism diagnosis.’ Zo luidt de eerste zin van de open brief die de Nederlandse zangeres Naaz in oktober op Instagram deelde. Sindsdien begrijpt ze zichzelf langzamerhand, en dus waarom ze reageert en doet zoals ze is. Ze stopte met het slikken van antidepressiva. Eerst was dat lastig voor haar — ‘een hel’, noemde ze het zelf in het radioprogramma Een uur cultuur. Maar daarna voelde ze ‘eigenlijk weer vlinders voor bijna alles’.
    Die vlinders leidden onder andere tot het nummer ‘Sirens !’. Een nummer dat gaat over in het reine komen met wie je was en die persoon van weleer liefhebben. Naaz zingt: ‘Sirens calling the girl you adore / That’s not who I am anymore / Dry your eyes, I’m nothing like before’.
    ‘Sirens !’ is catchy en maakt je vrolijk — al voel je tegelijkertijd Naaz’ verdriet en haar noodzaak om dit nummer te maken. Bovendien is de videoclip, waarin onder andere actrice Nazmiye Oral een rol heeft, het kijken waard.
    Naaz: ‘Sirens !’ (Kijk- en luistertijd: 3 minuten)
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    decorrespondent.nl/15780/-/6f8

    #eerste #Nederlandse #oktober #Instagram #Sirens! #I #I’m #Naaz #Nazmiye #Kijk_ #3minuten #zaterdag

  26. [05:45] Na haar diagnose viel alles op z’n plek voor zangeres Naaz

    ‘I feel a desire to share that this year, I received an autism diagnosis.’ Zo luidt de eerste zin van de open brief die de Nederlandse zangeres Naaz in oktober op Instagram deelde. Sindsdien begrijpt ze zichzelf langzamerhand, en dus waarom ze reageert en doet zoals ze is. Ze stopte met het slikken van antidepressiva. Eerst was dat lastig voor haar — ‘een hel’, noemde ze het zelf in het radioprogramma Een uur cultuur. Maar daarna voelde ze ‘eigenlijk weer vlinders voor bijna alles’.
    Die vlinders leidden onder andere tot het nummer ‘Sirens !’. Een nummer dat gaat over in het reine komen met wie je was en die persoon van weleer liefhebben. Naaz zingt: ‘Sirens calling the girl you adore / That’s not who I am anymore / Dry your eyes, I’m nothing like before’.
    ‘Sirens !’ is catchy en maakt je vrolijk — al voel je tegelijkertijd Naaz’ verdriet en haar noodzaak om dit nummer te maken. Bovendien is de videoclip, waarin onder andere actrice Nazmiye Oral een rol heeft, het kijken waard.
    Naaz: ‘Sirens !’ (Kijk- en luistertijd: 3 minuten)
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    decorrespondent.nl/15780/-/6f8

    #eerste #Nederlandse #oktober #Instagram #Sirens! #I #I’m #Naaz #Nazmiye #Kijk_ #3minuten #zaterdag

  27. [05:45] Goed nieuws: in de Europese Unie ligt de werkloosheid op het laagste punt in dertig jaar

    Woningnood, klimaatcrisis, zorgcrisis, asielcrisis, lerarentekort, noodmaatregelen, grenscontroles, haperende wifi in de trein en honden in regenjassen.
    Soms lijkt het alsof alles de verkeerde kant op gaat.
    Maar er is ten minste één ding waar het op dit moment opmerkelijk goed mee gaat: werkloosheid. Vorig jaar bereikte de Europese Unie het laagste werkloosheidspercentage in meer dan dertig jaar.
    De cijfers spreken boekdelen. Midden jaren negentig en in de vroege jaren 2010 lag de werkloosheid in de EU boven de 10 procent.
    Sinds de piek in 2013 is het percentage onafgebroken gedaald, met een halvering in de afgelopen tien jaar. Nog maar 6 procent van de EU-beroepsbevolking is werkloos. In Nederland gaat het zelfs nóg beter: wij zitten onder de 4 procent!
    Natuurlijk gaat het in sommige landen minder goed. In Spanje en Griekenland ligt het percentage nog steeds boven de 10 procent, maar ook daar is de werkloosheid sinds 2013 meer dan gehalveerd.
    Tien jaar geleden zag het er heel anders uit – het gaat de goede kant op.
    Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
    Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
    Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

    decorrespondent.nl/15755/-/aa9

    #één #Vorigjaar #EuropeseUnie #dertigjaar #jarennegentig #jaren2010 #EU #10procent #2013 #tienjaar #6procent #Nederland #4 #Spanje #Griekenland #DeCorrespondent #zaterdag

  28. [15:44] Een Ford Mustang, Mercedes, en hele inboedel verdwenen: gedupeerden brand Wolvega delen hun verhaal

    Roy Schaap (41) en zijn vader Albert (66) zagen zaterdag vijf klassieke hobbyauto’s in rook opgaan bij de brand in Wolvega. Roy begon met zijn zus Chantal en mede-gedupeerde Sjaak Noorman een Facebookpagina om leed te delen.

    lc.nl/friesland/weststellingwe

    #RoySchaap #41 #Albert #66 #zaterdag #vijf #Wolvega #Chantal #SjaakNoorman

  29. [11:33] Voor Sneek-volleyballer Luuk Boone eindigt seizoen ruw door afgescheurde achillespees. 'Ik zei meteen tegen mijn moeder: dit is mis'

    Voor Luuk Boone kwam zaterdag aan een tot dan toe puik seizoen een even abrupt als pijnlijk einde. De spelverdeler van VC Sneek scheurde een achillespees af. Een familiekwaal, zo blijkt.

    lc.nl/sport/Dikke-streep-door-

    #zaterdag #VCSneek

  30. [14:28] Kunst aan de kerk in Oudehaske vervangt de XXL Adventskalender

    Aan de protestantse kerk in Oudehaske hangt sinds zaterdag een levensgroot kunstwerk met gedicht. Het doek van 3,5 meter bij 4,5 meter is gebaseerd op woorden uit Genesis en is gemaakt door de lokale kunstenaar Tirza Hoornstra.

    frieschdagblad.nl/regio/Kunst-

    #protestantse #Oudehaske #zaterdag #3,5meterbij4,5 #Genesis #TirzaHoornstra

  31. 𝗡𝗲𝗱𝗲𝗿𝗹𝗮𝗻𝗱𝘀𝗲 𝘁𝗲𝗻𝗻𝗶𝘀𝘀𝗲𝗿𝘀 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗺𝗲𝗲𝗿 𝗶𝗻 𝗮𝗰𝘁𝗶𝗲 𝗼𝗽 𝘇𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴

    De Nederlandse tennissers komen zaterdag op de Olympische Spelen niet meer in actie. De aanhoudende regen in Parijs heeft ervoor gezorgd dat er op de buitenbanen niet kan worden getennist. Om 17.45 uur maakte de organisatie bekend dat alle partijen op de bijbanen zijn geschrapt.

    rtl.nl/nieuws/sport/artikel/54

    #Nederlandse #tennissers #zaterdag

  32. 𝗡𝗲𝗱𝗲𝗿𝗹𝗮𝗻𝗱𝘀𝗲 𝘁𝗲𝗻𝗻𝗶𝘀𝘀𝗲𝗿𝘀 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗺𝗲𝗲𝗿 𝗶𝗻 𝗮𝗰𝘁𝗶𝗲 𝗼𝗽 𝘇𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴

    De Nederlandse tennissers komen zaterdag op de Olympische Spelen niet meer in actie. De aanhoudende regen in Parijs heeft ervoor gezorgd dat er op de buitenbanen niet kan worden getennist. Om 17.45 uur maakte de organisatie bekend dat alle partijen op de bijbanen zijn geschrapt.

    rtl.nl/nieuws/sport/artikel/54

    #Nederlandse #tennissers #zaterdag