#rodzicedlaklimatu — Public Fediverse posts

Republika S.P.O.K.O. Jak zachęcić szkoły do budowania odporności?

Z przyjemnością ogłaszamy rozpoczęcie ważnego dla nas projektu edukacyjnego

Republika S.P.O.K.O.* (Super Przygotowana Odporna Klimatycznie Organizacja)

To program, który w atrakcyjnej formule symbolicznie przekształca szkołę w „republikę odporności”, budując poczucie wspólnoty i zaangażowania w działania na rzecz klimatu, jakości powietrza i efektywności energetycznej.

• Rodzice dla Klimatu – lider konsorcjum
• Lata Dwudzieste
• Instytut na rzecz Ekorozwoju
• Katarzyna Udrycka

1. Pomysły uczniów są tak samo ważne, jak pomysły nauczycieli
2. Mądrość musi zawsze zwyciężyć z głupotą
3. Nowe, niestandardowe i nietypowe pomysły są na wagę złota
4. Remont szkoły to okazja do remontu naszych wartości
5. Lista dobrych pomysłów nigdy nie jest zamknięta

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

III Climate-Con za nami, dziękujemy za zaproszenie!

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Kolejna skarga na Polskę w sprawie jakości powietrza. Chodzi o tlenki azotu

Komisja Europejska skierowała do TSUE skargę na Polskę w sprawie wieloletniego niespełniania norm dla dwutlenku azotu. Cierpliwość się skończyła. Już w 2016 r. Komisja wysłała Polsce wezwanie do usunięcia naruszenia, a w 2021 r. – uzasadnioną opinię. 

W komunikacie KE zwróciła uwagę na dwa regiony – Aglomerację Krakowską gdzie normy są nieprzerwanie przekraczane od 14 lat i na Aglomerację Górnośląską, gdzie jest to aż 15 lat. Wiemy jednak, że w innych miejscach wcale nie jest dużo lepiej.

Mówimy tutaj o aktualnych normach z 2010 roku, natomiast od 2030, zgodnie z przyjętą, także głosami Polski, Dyrektywą AAQD zostaną one zaostrzone. Nowe normy i tak wciąż są łagodniejsze od tych rekomendowanych przez WHO. Dbałość o zdrowie obywateli UE nie może pozostawać na poziomie deklaracji.

Głównym źródłem tlenków azotu powodujących astmę, choroby układu krwionośnego, choroby neurologiczne i zwiększających ryzyko zachorowania na nowotwory jest transport, zwłaszcza wiekowe pojazdy z silnikiem diesla. Dlatego jednym z narzędzi zmniejszania zanieczyszczeń w Polsce, są strefy niskiej emisji znane jako Strefy Czystego Transportu (SCT). Problem w tym, że są wprowadzane bardzo opieszale, ustanowienie prawnych obowiązków nastąpiło pod koniec 2024 roku. Strefa niskiej emisji w Krakowie zacznie działać dopiero od 1 stycznia 2026 roku. W Aglomeracji Górnośląskiej wciąż nie ma planów jej wprowadzenia. 

Według KE państwo polskie nie wdrożyło odpowiednich działań, aby jak najszybciej ograniczyć przekroczenia. Jednak nie chodzi tylko o SCT. Komisja zwraca też uwagę, że część działań w planach ochrony powietrza jest zbyt ogólna lub nie ma wskazanego finansowania, co pozostawia wątpliwości w zakresie ich skuteczności.

Za brak działań na rzecz czystego powietrza, a  więc ochrony naszego zdrowia, Trybunał Sprawiedliwości UE może nałożyć na Polskę dodatkowe zobowiązania lub kary finansowe. 

Pamiętajmy jednak, że w całym tym zamieszaniu nie chodzi o spełnienie założonych norm, jak o otrzymanie piątki na sprawdzianie – to tylko mierzalny wskaźnik. Chodzi przede wszystkim o nasze zdrowie! 

A wiesz jakie stężenia tlenków azotu są w Twojej miejscowości i pod szkołą Twoich dzieci?

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Ministerstwo Zdrowia otwiera szkołę na roślinne posiłki

W zeszłym tygodniu Ministerstwo Zdrowia opublikowało raport z konsultacji publicznych tzw. rozporządzenia sklepikowego, w którym wprost deklaruje zapewnienie dzieciom i młodzieży roślinnych posiłków w szkołach. Wydarzyło się to dzięki zaangażowaniu obywateli i pracy organizacji pozarządowych. Mieliśmy w tym swój udział. 💚
Wielka mobilizacja zaowocowała ponad 800 stanowiskami w sprawie projektu rozporządzenia. Wiele z naszych uwag zostało przyjętych, na przykład ta o doprecyzowaniu, że posiłek oparty na strączkach ma być roślinnym posiłkiem, nie zaś grochówką z kiełbasą.
Autorzy projektu przyjęli również argument, że mleka roślinne, fortyfikowane w wapń i witaminę B12, stanowią ważny element diety roślinnej czy bezmlecznej. Z uwagi na rosnącą liczbę osób uczulonych na białko krowiego mleka dzieci i młodzież powinny mieć możliwość wybrania roślinnego produktu do każdego posiłku, a nie tylko jednego z dwóch, jak zakładał pierwotny projekt.
Uwzględniono również naszą uwagę o wprowadzeniu zup na bazie wywaru warzywnego do jadłospisu. Sezonowe, świeże warzywa będą dla diety młodzieży dużo korzystniejsze, niż mięso niskiej jakości pochodzące z odpadów produkcyjnych lub mięso przetworzone.
Projekt będzie też zawierał zapis, że w dniach, gdy będzie podawane mięso lub ryby, uczeń będzie miał możliwość wybrania innego, roślinnego posiłku opartego na nasionach roślin strączkowych.
Częściowo uwzględniono naszą uwagę o produktach pełnoziarnistych podkreślając ich znaczenie: “Co najmniej jedna porcja produktów zbożowych, w tym pełnoziarnistych, w śniadaniu, obiedzie, oraz kolacji, a w przypadku obiadu jedna porcja produktów zbożowych może być zastąpiona porcją ziemniaków”.
Cieszymy się, gratulujemy
i dziękujemy za współpracę innym organizacjom: GreenRev Institute, Koalicja Future Food 4 Climate, RoślinnieJemy, ProVeg Polska, WWF. To nie koniec naszego działania: przed nami monitorowanie, jaki kształt przyjmie rozporządzenie po przyjęciu uwag. Chcemy, aby przepisy dały nam naprawdę roślinną szkołę.

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka

Wczoraj, 20 listopada, obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka. Został on wprowadzony w rocznicę uchwalenia przez ONZ Deklaracji Praw Dziecka w 1959 roku i Konwencji o Prawach Dziecka w 1989 roku. Ta data jest okazją do przypominania o sprawach ważnych dla ochrony wszystkich dzieci oraz do zwracania uwagi na te obszary, które wciąż wymagają poprawy. 

Najważniejsze obszary chronione przez Konwencję to między innymi prawo do życia i rozwoju, prawo do ochrony, prawo do godności i prywatności. Dziś, jako aktywistki i aktywiści dla sprawiedliwości klimatycznej, ale przede wszystkim jako rodzice, zaznaczamy: bierność lub opieszałość wobec kryzysu klimatycznego łamią te prawa!

Bezpośrednie skutki zmiany klimatu – susze, pożary, nawalne deszcze – prowadzą do zerwania łańcuchów dostaw i niepokojów społecznych. W pierwszej kolejności ofiarami są zawsze osoby słabsze, wykluczone, zależne, w tym także dzieci. Na nas, dorosłych, spoczywa odpowiedzialność za stan środowiska, w którym dorasta młodsze pokolenie. 

O jakich następstwach mówimy?

• Fale upałów. W 2003 roku fala upałów spowodowała 70 tys nadliczbowych zgonów w Europie. W stabilnym klimacie takie zdarzenia miałyby miejsce mniej-więcej raz na 740 lat. Jeśli klimat ociepli się o 2 stopnie względem ery przedprzemysłowej, takie ekstrema będą zdarzać się co piąty letni miesiąc w warunkach europejskich, a co drugi w krajach tropikalnych.

• Zmiany opadów. Jeśli przekroczymy punkt 2 stopni ocieplenia, co najmniej 8% ludzkości będzie mierzyć się z poważnymi niedoborami wody. W Polsce już dziś doświadczamy suszy. Mimo że łączna suma opadów nie zmienia się znacznie, mamy obecnie więcej deszczu zimą, mniej latem, co prowadzi do suszy w najcieplejszych miesiącach. W dodatku deszcze zastąpiły śnieżne zimy, przez co retencja wody jest dużo słabsza. Będziemy więc doświadczać susz przeplatanych gwałtownymi ulewami.

• Głód. Światowa produkcja żywności znacznie cierpi na ociepleniu klimatu, przy czym globalna populacja ludzi wciąż rośnie. Liczne uprawy, takie jak pszenica, ryż, soja czy kukurydza, doświadczą mniejszych plonów. Także połowy ryb zmniejszą się globalnie – obecnie wynoszą 82 mln ton, po ociepleniu o 2 stopnie spadną nawet o 3 mln i t bez uwzględnienia przełowienia i zakwaszenia oceanów.

To tylko niektóre z aspektów bezpośrednio związanych z klimatem. Oprócz nich działalność człowieka działa negatywnie na środowisko na inne sposoby, na przykład zanieczyszczając powietrze. W Polsce na choroby związane ze złą jakością powietrza umiera rocznie 40 tysięcy osób. Obecność metali ciężkich we wdychanym powietrzu może powodować szereg problemów  – zmiany w obrębie układu oddechowego, problemy z absorpcją krwi, zmniejszenie odporności, choroby nowotworowe. Przypomnijmy przy tym, że największe stężenie zanieczyszczeń jest na poziomie twarzy dziecka. W dodatku dzieci, inaczej niż dorośli, oddychają przeważnie ustami (mniejsza filtracja powietrza) oraz przyjmują większe porcje powietrza proporcjonalnie do masy ciała  – więc są bardziej narażone na skutki wdychania zanieczyszczeń.

Naszą intencją nie jest sugerowanie, że dzieci w przyszłości doświadczą efektów klimatycznego chaosu. Jasno mówimy, że te skutki dotykają nas wszystkich już dziś. Jednak osoby urodzone 20, 30 lub 40 lat po nas, doświadczą ich mocniej i na większych obszarach Ziemi. 

Nie jest Ci obojętny los dzieci? Dołącz do nas. Szkolimy i pracujemy jako rzecznicy tych, którym jesteśmy winni bezpieczeństwo i ochronę ich praw. 

„Ziemi nie dziedziczymy po naszych rodzicach, pożyczyliśmy ją od naszych dzieci” – Antoine de Saint-Exupéry
____________________

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Kryzys klimatyczny niesie ze sobą… alergie

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Mówić o klimacie zrozumiale i skutecznie: warsztaty dla dziennikarzy

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Rodzicu! Ile wiesz o e-papierosach?

Rodzicu! Czy wiesz, że 26% uczniów klas 7 i 8 ma za sobą pierwsze doświadczenia z nikotyną, a większość z nich (73%!) weszło w nałóg poprzez smakowe e-papierosy?

Weź udział w webinarium webinarium “Jednorazowe e-papierosy: katastrofa dla zdrowia i środowiska”.
wtorek,18 listopada 18:00
ZOOM: https://us06web.zoom.us/j/82623984169…

Link: 18 listopada 18:00

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Wsparliście nas swoim 1,5%. Dziękujemy!

W zeszłym roku, po raz pierwszy od początku działalności, poprosiliśmy Was o wsparcie poprzez wskazanie nas jako organizacji, której przekażecie 1,5% swoich podatków wypełniając deklarację PIT. Dzięki Wam, poprzez Fundację Studencką “Młodzi Młodym”, dostaliśmy aż 15 tysięcy złotych! Odczytujemy to jako wyraz Waszego uznania i zaufania i bardzo dziękujemy. Razem będziemy walczyć o bezpieczną przyszłość w stabilnym klimacie na Ziemi, którą przecież tylko pożyczamy od naszych dzieci.

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Szkolna ulica i jak ją sensownie zrobić?

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Kryzys zaufania do nauki

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Gęsta atmosfera w polskich szkołach

W większości budynków szkolnych w Polsce wentylacja jest niewystarczająca – dr inż. Jerzy Sowa z Politechniki Warszawskiej nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Podczas niedawnej Konferencji  zespołu parlamentarnego „Rodzice dla Klimatu” mogliśmy wysłuchać prezentacji „Zła jakość powietrza w szkołach – skala problemu, przyczyny, konsekwencje”.

Problem niskiej jakości powietrza dotyczy ogromnej większości szkół. Wynika to wprost z faktu, że budynki te są w całej Polsce niezwykle podobne. Budowane w latach 60.  „tysiąclatki” (owoc programu  „tysiąc szkół na tysiąclecie”) były nowoczesnymi budynkami, ale miały cechę właściwą budownictwu w biednym państwie, mianowicie ich obieg powietrza opierał się na celowo nieszczelnych oknach i niewielkich kratkach wentylacyjnych.

„Wiele osób dziwi się, dlaczego okna w PRL były nieszczelne? Bo MIAŁY być nieszczelne”.

Jednocześnie taki system nie posiada żadnych walorów filtracyjnych, co jest szczególnie ważne w środowisku miejskim, gdzie borykamy się z problemem smogu i spalin samochodowych. Przy fali termomodernizacji wymieniono te nieszczelne okna, na szczelne. W ten sposób działanie na korzyść efektywności energetycznej (a więc działanie proklimatyczne!) miało bardzo negatywny wpływ na dobrostan uczniów w klasach.

Problem nie dotyczy jednak wyłącznie tysiąclatek. Nawet w kilkuletnich nowych budynkach szkolnych, uczniowie i nauczyciele skarżą się na niewydolność systemu wentylacji, duszność w salach i trudne warunki pracy z dziećmi. 

Jak źle jest obecnie?

W typowej szkole, przy zamkniętych oknach, na 1 ucznia może być w ciągu godziny doprowadzony 1 m sześc. powietrza. Przy wspomagających wywietrznikach i wietrzeniu – da się tę wartość podnieść do 5 m sześc. Wymagane minimum stanowi 20 metrów sześciennych na 1 osobę w godzinę. W nowych budynkach bywa, że nie ma możliwości otwierania okna, polegamy tylko na niewydolnej wentylacji.

Senność po kilkunastu minutach lekcji nie pozwala na efektywną naukę, utrzymanie koncentracji i utrudnia uzyskanie satysfakcjonującego wyniku na sprawdzianach. 

Nie ma wątpliwości, że jeśli chcemy zapewnić dzieciom prawdziwą #PrzestrzeńDlaRozwoju musimy spojrzeć kompleksowo na stan budynku i odpowiedzialnie podchodzić do remontów.

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Dziennikarko, dziennikarzu! Weź udział w warsztatach o klimacie

Media mają ogromną rolę w informowaniu o klimacie i zmianach w energetyce, których potrzebujemy. Dlatego zapraszamy Was, dziennikarki, dziennikarzy oraz osoby studiujące kierunki medialne lub przyrodnicze, na bezpłatne warsztaty, które wesprą Was w pracy. Organizatorem warsztatów jest Ministerstwo Klimatu i Środowiska a poprowadzą je zaproszeni przez nas eksperci i ekspertki.

📍 Temat przewodni:

Jak rzetelnie i odpowiedzialnie komunikować kwestie klimatyczne, energetyczne i środowiskowe w świecie pełnym sprzecznych informacji i szybkiego przekazu?

Czego możesz się spodziewać?

Warsztaty pomogą Ci wybrać wiarygodne i rzetelne źródła informacji, pomogą konstruować skuteczny przekaz o klimacie, środowisku i energetyce a także rozpoznawać i weryfikować dezinformację.

🗓️ Terminy i lokalizacje:

🔹 Katowice – 28.10.2025, godz. 9:00–17:00

🔹 Gdańsk – 31.10.2025, godz. 9:00–17:00

🔹 Warszawa – 5.11.2025, godz. 10:00–18:00

💡 Spotkanie potrwa ok. 8 godzin – wymienimy się doświadczeniami, pomysłami i dobrymi praktykami.

📧 Zgłoszenia: [email protected]

W tytule wiadomości wpisz: „Warsztaty / [wybrane miasto] / Zgłoszenie”

📣 Liczba miejsc ograniczona – decyduje kolejność zgłoszeń!

♻️ Do zobaczenia – budujmy razem kompetencje, które mają znaczenie!

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Smog, hałas i duszne sale. Fatalne warunki polskich uczniów

https://spinka.tepewu.pl/2025/10/smog-halas-i-duszne-sale-fatalne-warunki-polskich-uczniow/

Kropla wiedzy czyli zmiana postaw społecznych poprzez niebiesko-zielone szkoły w Polsce Wschodniej – FENX.02.04.10

„Kropla wiedzy czyli zmiana postaw społecznych poprzez niebiesko-zielone szkoły w Polsce Wschodniej” to projekt realizowany w ramach Działania FENX.02.04. Adaptacja do zmian klimatu, zapobieganie klęskom i katastrofom priorytetu FENX.02, Wsparcie sektorów energetyka i środowisko, programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko 2021-2027, numer Umowy o dofinansowanie-  FENX.02.04-IW.01-0037/24.

Projekt ma na celu zwiększenie świadomości i wiedzy w zakresie ochrony zasobów wodnych oraz adaptacji do zmiany klimatu. Projekt koncentruje się na edukacji ekologicznej nauczycieli, dzieci i młodzieży szkolnej, ale poprzez szkoły angażuje także rodziców, samorządy i społeczności lokalne. Realizacja obejmuje trzy województwa Polski wschodniej – podkarpackie, podlaskie i lubelskie – regiony szczególnie narażone na skutki kryzysu wodnego. Dzięki temu działania docierają do szerokiego grona odbiorców, budując partnerstwa na poziomie lokalnym i regionalnym.

Lider projektu: Fundacja Instytut na rzecz Ekorozwoju (InE)

Partnerzy projektu: Rodzice dla Klimatu (RdK) oraz Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania  w Rzeszowie (WSIiZ)

Budżet projektu:

Całkowita wartość projektu: 2 545 438,00 zł

Wysokość środków UE: 1 968 942,41 zł

Struktura projektu.

Projekt opiera się na kilku wzajemnie uzupełniających się komponentach. Najważniejsze elementy i etapy realizacji to:

Zadanie 1: Opracowanie nowoczesnych materiałów edukacyjnych oraz platformy e-learningowej. Na początku przygotowany zostanie pakiet atrakcyjnych materiałów dydaktycznych dla szkół – prezentacje multimedialne, filmy animowane, infografiki – oraz zestaw scenariuszy zajęć i warsztatów (tzw. inspirownik) z co najmniej 10 propozycjami lekcji i eksperymentów dotyczących wody i klimatu. Materiały te bazują na analizie potrzeb szkół (ankiety wśród nauczycieli) i wypełnią lukę programową w kształtowaniu postaw proklimatycznych. Równolegle powstanie platforma edukacyjna online (portal internetowy dostępny także na urządzeniach mobilnych) – będzie to cyfrowe centrum zasobów i komunikacji projektu. Platforma posłuży do udostępniania najważniejszych treści edukacyjnych, komunikacyjnych i interakcji uczestników.

Zadanie 2: Szkolenia dla nauczycieli i kadry szkolnej. Kolejnym filarem jest program szkoleń skierowany do nauczycieli klas IV–VIII oraz pracowników szkół (dyrektorów, administracji, personelu technicznego). W każdym z trzech województw odbędzie się cykl szkoleń podstawowych – łącznie planuje się ok. 150 sesji szkoleniowych dla minimum 500 uczestników. Celem jest podniesienie kompetencji pedagogów w zakresie zrównoważonego gospodarowania wodą i adaptacji do zmiany klimatu, tak aby potrafili oni skutecznie przekazywać tę wiedzę uczniom oraz inicjować działania proekologiczne w szkołach. Szkolenia będą prowadzone przez przeszkolonych wcześniej trenerów, z wykorzystaniem przygotowanych multimedialnych materiałów i narzędzi cyfrowych. Co ważne, przewidziano realizację szkoleń w formie tradycyjnej (warsztaty na żywo) oraz online, co umożliwi dotarcie do szerszego grona odbiorców i ułatwi udział szkół z mniejszych miejscowości.

Rozszerzone warsztaty partycypacyjne. Innowacją w projekcie jest drugi etap szkoleń – pogłębione warsztaty z udziałem przedstawicieli kuratoriów oświaty i samorządów lokalnych. W każdym województwie zaplanowano co najmniej 3 takie spotkania mieszanych grup (nauczyciele, dyrektorzy, urzędnicy) z udziałem ekspertów tematycznych. Warsztaty te służyć będą wspólnemu projektowaniu lokalnych działań proklimatycznych – uczestnicy wypracują pomysły na szkolne mikroprojekty służące ochronie wody (np. zakładanie ogrodów deszczowych, oszczędzanie wody w budynku szkoły, lokalne kampanie informacyjne) oraz inicjatywy poprawiające klimat szkolny. Taka partycypacyjna forma angażuje społeczność szkolną i władze w dialog, zapewnia wsparcie systemowe dla integracji działań ekologicznych w lokalnych społecznościach. Dzięki temu szkoły staną się centrami lokalnych przemian – niebiesko-zielonymi wyspami odporności na kryzysy klimatyczne.

Rozwijanie szkolnych pracowni przyrodniczych i doświadczalnych. Projekt zachęca szkoły do nowego spojrzenia i wykorzystywania swoich pracowni biologiczno-chemicznych oraz terenów wokół szkoły jako laboratoriów przyrody. W trakcie szkoleń i warsztatów nauczyciele otrzymają konkretne propozycje doświadczeń, projektów uczniowskich i rozwiązań technicznych możliwych do wdrożenia w szkołach. Mogą to być np. szkolne ogrody deszczowe, beczki do łapania deszczówki, stacje monitoringu pogody, czy grządki warzywne. Takie praktyczne mikroprojekty realizowane przez uczniów pozwalają im uczyć się poprzez działanie i obserwację, a jednocześnie poprawiają infrastrukturę edukacyjną szkoły.

Zadanie 3: Edukacja poprzez grywalizację. Aby zaangażować młodzież w tematykę oszczędzania wody w atrakcyjny sposób, w projekcie przewidziano element grywalizacji. Zostanie zaprojektowany i wdrożony innowacyjny system edukacyjnej gry konkursowej „Zawody dla wody” dla uczniów klas IV–VIII. Rywalizacja będzie odbywać się na wielu poziomach – indywidualnym, grupowym oraz między szkołami – a uczestnicy będą wykonywać rozmaite zadania, misje i wyzwania związane z ochroną wody. Gra będzie miała fabułę z punktami, nagrodami i odznakami, a wspierać ją będzie dedykowana aplikacja mobilna zintegrowana z platformą projektu. Co ważne, do współpracy w ramach gry włączone zostaną lokalne społeczności i interesariusze (np. władze gmin, lokalne media), co podniesie realność zadań i rangę rywalizacji. Kulminacją będzie wielki finał z udziałem najlepszych zespołów – planuje się np. finałowe prezentacje w inspirującej formule TEDx, pod hasłem „Nie lej wody”. Równolegle odbędzie się kreatywny konkurs plastyczno-medialny „Kropla drąży skałę”, w którym uczniowie przygotują prace (plakaty, komiksy, prezentacje) na tematy związane z wodą – od pomysłów na oszczędzanie wody w domu i szkole po wizje świata pozbawionego wody. Oba te elementy wprowadzają ducha zabawy, współzawodnictwa i kreatywności do edukacji, co znacząco zwiększa motywację młodych ludzi. Celem grywalizacji jest trwałe zainteresowanie uczniów tematyką gospodarowania wodą – mechanizmy rywalizacji, nagradzania i podejmowania wyzwań mają pobudzać ciekawość i aktywność uczestników.

Zadanie 4: Szeroka kampania edukacyjna i promocja proekologicznych postaw. Od początku realizacji projektowi towarzyszyć będzie zakrojona na szeroką skalę kampania medialna poświęcona zagadnieniom oszczędzania wody i zrównoważonego zarządzania jej zasobami. Realizacja kampanii będzie poprzedzona badaniami społecznymi, aby dostosować przekaz do grup docelowych. Kampania skierowana jest głównie do mieszkańców województw Polski Wschodniej, zwłaszcza miejscowości, w których odbywają się szkolne warsztaty. Jej przekaz będzie jednak stopniowo wzmacniany i rozszerzany – wykorzystane zostaną media regionalne i lokalne, kanały branżowe (np. dla nauczycieli), a w kluczowym momencie dołączą media ogólnopolskie oraz influencerzy internetowi, aby dotrzeć także do szerszej opinii publicznej. Kampania prowadzona będzie wielokanałowo: poprzez media społecznościowe (regularne posty, akcje challenge’owe), strony internetowe projektu i partnerów, artykuły i wywiady w prasie, audycje radiowe oraz wydarzenia w szkołach. Ważną częścią działań promocyjnych będą też eventy edukacyjne – np. lokalne pikniki, happeningi ekologiczne organizowane wspólnie ze szkołami, które mają przyciągnąć uwagę społeczności. Tak zaplanowana kampania nie tylko zwiększy zasięg oddziaływania projektu, ale również wzmocni poczucie wspólnoty wokół idei ochrony wody. Szacuje się, że przekazy kampanii mogą dotrzeć łącznie nawet do 1 miliona odbiorców w regionie (czyli ok. 20% mieszkańców trzech województw), co czyni ją jedną z największych tego typu akcji edukacyjnych w Polsce.

Zadanie 5: Poradnik dla szkół i konferencja podsumowująca: Zwieńczeniem projektu będzie stworzenie kompleksowego Poradnika dla szkół. Publikacja ta zbierze najlepsze praktyki wypracowane w trakcie projektu i zawierać będzie praktyczne wskazówki dla kadry szkolnej, organów prowadzących i społeczności lokalnych, jak utrzymać i rozwijać szkołę w duchu zielono-niebieskiej infrastruktury oraz edukacji proklimatycznej. Poradnik zostanie udostępniony bezpłatnie online (aby mógł z niego skorzystać każdy zainteresowany), a także wydany w ograniczonym nakładzie drukowanym (ok. 300 egz.) dla uczestników wydarzeń projektowych. Na zakończenie przewidziano konferencję podsumowującą o charakterze ogólnopolskim, podczas której zaprezentowane zostaną osiągnięcia projektu i wyróżnione najciekawsze inicjatywy szkolne. Konferencja będzie okazją do wymiany doświadczeń, sieciowania szkół i instytucji, a także do dyskusji o wyzwaniach edukacji klimatycznej. Planowane jest wydarzenie hybrydowe – stacjonarne (dla ok. 200 uczestników) z jednoczesnym streamingiem online, by dotarło do jak najszerszej publiczności.

Zakładane rezultaty i skalowalność działań.

Realizacja projektu „Kropla wiedzy” przyniesie wymierne rezultaty, które można zmierzyć zarówno liczbami, jak i obserwowalnymi zmianami w szkołach i społecznościach. Do najważniejszych spodziewanych rezultatów należą:

1. Przeszkolenie kadry szkolnej – co najmniej 500 nauczycieli i pracowników szkół z trzech województw uzyska nowe kwalifikacje i wiedzę w dziedzinie edukacji klimatyczno-wodnej. Dzięki 150 zrealizowanym szkoleniom podstawowym, umiejętności te dotrą do dziesiątek szkół podstawowych, zwiększając kompetencje lokalnych środowisk edukacyjnych. Nauczyciele wyposażeni w scenariusze zajęć i narzędzia dydaktyczne będą mogli włączać tematykę klimatyczną do swoich lekcji na różnych przedmiotach, na stałe wprowadzając edukację ekologiczną do programu nauczania.
2. Realizacja mikroprojektów w szkołach –zakłada  się, że dziesiątki szkół podejmą realne działania na rzecz ochrony wody i klimatu, a wiele z nich wdroży pomysły wypracowane podczas warsztatów (jak np. akcje oszczędzania wody, nasadzenia zieleni). Te mini-projekty staną się żywymi przykładami zmian – uczniowie stworzą coś pożytecznego dla swojej społeczności (np. założą ogród deszczowy czy przygotują wystawę o zmianach klimatu), co z kolei może inspirować kolejnych uczniów i okoliczne szkoły. Projekt stanowi więc szansę na uruchomienie małych, lokalnych inicjatyw, których efekty (choćby oszczędzona woda czy zazieleniony skwer) będą odczuwalne od razu.
3. Zaangażowanie i aktywizacja uczniów – poprzez grywalizację i konkursy projekt bezpośrednio zaangażuje setki uczniów klas IV–VIII. Utworzą oni zespoły konkursowe (plan minimum to 30 zespołów uczestniczących w grze), które wykonując zadania zdobędą nowe wiadomości i umiejętności. Dzięki rywalizacji z rówieśnikami i atrakcyjnej formule, uczniowie ci staną się ambasadorami idei oszczędzania wody – zdobytą wiedzę będą przekazywać kolegom, rodzinom, lokalnej społeczności. W ten sposób projekt oddziałuje również pośrednio na tysiące mieszkańców (rodziców, dziadków, sąsiadów), zwiększając ich świadomość ekologiczną.
4. Zasięg kampanii informacyjnej – intensywna  kampania edukacyjno-promocyjna ma dotrzeć do około miliona osób w Polsce (głównie we wschodniej części kraju). Taka skala oddziaływania oznacza istotną zmianę w poziomie świadomości społecznej – tematy związane z niedoborem wody i zmianą klimatu staną się bardziej obecne w mediach i dyskusji publicznej. Spodziewanym rezultatem jest wzrost poparcia społecznego dla działań proklimatycznych oraz większa widoczność działań młodzieży na rzecz klimatu. Kampania, prowadzona również online, wygeneruje trwałe treści (artykuły, filmy, posty), z których będzie można korzystać jeszcze długo po zakończeniu projektu..
5. Powstanie trwałych zasobów edukacyjnych – jednym z kluczowych rezultatów będzie zestaw wysokiej jakości materiałów dydaktycznych (scenariusze, prezentacje, multimedia) gotowych do wykorzystania w szkołach. Zostaną one zebrane na platformie internetowej projektu i pozostaną dostępne publicznie. Oznacza to, że każda szkoła w Polsce będzie mogła z nich skorzystać, nawet jeśli nie brała udziału w projekcie. Ta skalowalność to wielka wartość dodana – wypracowane treści mogą być powielone na kolejne regiony bez ponoszenia dodatkowych kosztów. Dodatkowo, wydany poradnik dla szkół stanie się kompendium dobrych praktyk i inspiracji. Rozesłany do placówek oświatowych i dostępny online, będzie stanowił bazę do wdrażania podobnych działań w innych miejscach kraju.

MECHANIZM SYGNALIZOWANIA NIEPRAWIDŁOWOŚCI I NADUŻYĆ FINANSOWYCH:

Informujemy, że zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej, na stronie internetowej www.pine.org.pl funkcjonuje mechanizm umożliwiający zgłaszanie potencjalnych nieprawidłowości lub nadużyć finansowych związanych z realizacją projektu: “Kropla wiedzy czyli zmiana postaw społecznych poprzez niebiesko-zielone szkoły w Polsce Wschodniej” realizowanego w ramach Programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko 2021-2027 – FENX.02.04-IW.01-003/24.

Każda osoba mająca uzasadnione podejrzenia dotyczące wystąpienia nieprawidłowości może przekazać taką informację anonimowo i w bezpieczny sposób. Zgłoszenia można kierować na adres: [email protected]

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Połączmy troskę o dzieci tu i teraz z troską o przyszłość następnych pokoleń

10 października w Sejmie RP odbyła się konferencja parlamentarnego zespołu „Rodzice dla Klimatu” pod hasłem „Przestrzeń dla rozwoju. Zdrowa, bezpieczna i odporna na kryzysy szkoła”. Wydarzenie zgromadziło polityków, ekspertów, samorządowców i przedstawicieli organizacji społecznych, którzy wspólnie zastanawiali się, jak stworzyć szkołę odpowiadającą na wyzwania współczesności. Taką, która zapewni dzieciom harmonijny rozwój tu i teraz, a jednocześnie zadba o przyszłość kolejnych pokoleń.

Działamy zbyt wolno, zbyt wyrywkowo

Konferencję otworzyła przewodnicząca zespołu, posłanka prof. Alicja Chybicka, podkreślając konieczność przyspieszenia zmian w polskich szkołach:

„To, co robi się dziś, aby szkoła stała się przyjazna ekologicznie dzieciom, dzieje się za wolno, za wąsko, wyrywkowo. Potrzebujemy działań systemowych. Planów, które jednym ruchem wprowadzą zmiany we wszystkich szkołach. Musimy chronić otoczenie szkół przed szkodliwymi czynnikami: smogiem samochodowym, pestycydami i wszystkim, co może szkodzić dzieciom”.

W imieniu Ministerstwa Edukacji Narodowej głos zabrała Podsekretarz Stanu Paulina Piechna-Więckiewicz, zwracając uwagę m.in. na potrzebę włączenia edukacji zdrowotnej do podstawy programowej, budowania więzi z naturą i tworzenia przyjaznej infrastruktury: od przyszkolnych ogrodów po przestrzenie do nauki na świeżym powietrzu. Wskazała też na konieczność walki z dezinformacją i odbudowy społecznego zaufania do nauki.

Podczas otwarcia odczytaliśmy również nasz list, prezentujący wizję szkoły przyszłości miejsca, które integruje troskę o dobrostan dzieci dziś z troską o ich przyszłość

Zdrowie psychiczne – fundament odporności na kryzysy

Konferencja odbyła się w Światowym Dniu Zdrowia Psychicznego, dlatego pierwszy panel poświęcony był właśnie tej tematyce. Eksperci rozmawiali o znaczeniu higieny cyfrowej, budowaniu więzi społecznych i poczucia sprawczości, elementów kluczowych dla odporności młodych ludzi w niestabilnym świecie.

W kolejnej części skupiono się na czynnikach środowiskowych wpływających na zdrowie i zdolności poznawcze dzieci. Dr inż. Jerzy Sowa z Politechniki Warszawskiej przedstawił wyniki badań, które pokazują, że zła jakość powietrza w szkołach znacząco obniża efektywność uczenia się:

„Jeśli w sali szkolnej powietrze jest słabo wentylowane, wyniki uczniów w testach spadają nawet o 8%. W 12-letnim cyklu edukacyjnym to tak, jakby dziecko przez rok w ogóle nie chodziło do szkoły”.

Do tych czynników dochodzą również: zanieczyszczenie powietrza w drodze do szkoły, stres wywołany hałasem czy brak kontaktu z przyrodą, wszystko to pogłębia trudności w nauce.

Droga do szkoły i otoczenie budynku – niewidzialne zagrożenia

W trakcie panelu poświęconego bezpieczeństwu dzieci eksperci prześledzili codzienną drogę, jaką pokonują uczniowie. Poruszano m.in. temat ekspozycji na zanieczyszczenia komunikacyjne, jakości powietrza w najbliższym otoczeniu szkoły, warunków panujących wewnątrz budynków i konieczności ich dostosowania do zmieniającego się klimatu.

„W polskich miastach rośnie liczba samochodów, a na ulicach pojawia się coraz więcej SUV-ów. To ogranicza swobodę poruszania się dzieci. Jeśli chcemy zadbać o ich bezpieczeństwo, zdrowie i rozwój, musimy stworzyć do tego odpowiednie warunki. Polityki centralne i lokalne, które zmniejszą konieczność korzystania z samochodów, pozytywnie wpłyną na autonomię najmłodszych”, podkreśliła Julia Trzcińska z Clean Cities Campaign.

Siła działań oddolnych

Ostatni panel pokazał, jak ważną rolę w zmianie odgrywają organizacje społeczne.

• Clean Cities Campaign zaprezentowała inicjatywy wspierające aktywną mobilność dzieci.
• Fundacja Napraw Sobie Miasto pokazała projekty angażujące uczniów w poprawę jakości powietrza w szkołach.
• Stowarzyszenie dO!PAmina Lab zaprezentowało wyniki monitoringu funkcjonowania szkół.
• Fundacja Na Miejscu pokazała, jak włączać młodych ludzi w proces planowania przestrzennego.
• Przedstawiliśmy wnioski z ogólnopolskiej ankiety dotyczącej potrzeb samorządów w zakresie zwiększania odporności szkół na kryzysy.

Czas na decyzje i współpracę

Wnioski z konferencji zostały skierowane do parlamentarzystów i przedstawicieli ministerstw. Podkreślamy, że tylko współpraca międzyresortowa pozwoli stworzyć zdrowe, bezpieczne i odporne na kryzysy szkoły. Największą gotowość do współdziałania wyraziło Ministerstwo Edukacji Narodowej, które zapowiedziało chęć dalszego dialogu i poprawy warunków nauki.

📺 Zapis transmisji konferencji dostępny jest na stronie Sejmu.
📄 Więcej informacji o wydarzeniu znajdziesz tutaj.
📚 Materiały prasowe i wypowiedzi eksperckie są dostępne pod tym linkiem.

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Konferencja „Przestrzeń dla rozwoju. Zdrowa, bezpieczna i odporna na kryzysy szkoła”

Nie ma rozwoju kraju bez zadbania o zdrowy rozwój młodego pokolenia – konferencja w Sejmie

Sprawdź program

Dbanie o edukację i rozwój dzieci to nie tylko zadanie Ministerstwa Edukacji Narodowej. To obszar, który wymaga współpracy wielu resortów – zdrowia, rozwoju i technologii, klimatu, funduszy – bo szkoła jest miejscem, gdzie krzyżują się ich polityki. W niej zaczyna się zdrowie społeczeństwa, bezpieczeństwo przestrzeni i przyszła konkurencyjność gospodarki.

W wydarzeniu wezmą udział osoby eksperckie, parlamentarzyści i parlamentarzystki, przedstawiciele samorządów, organizacje społeczne, instytucje publiczne oraz reprezentanci Ministerstw: Rozwoju i Technologii, Zdrowia, Klimatu i Środowiska, Funduszy i Polityki Regionalnej oraz Edukacji Narodowej, które są adresatem formułowanych postulatów.

Cały program i szczegóły na stronie https://www.rodzicedlaklimatu.org/przestrzen-dla-rozwoju/

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Dereguluj, Unio, dereguluj? Nie, dziękuję!

W imię walki o konkurencyjność unijnej gospodarki trwa bezprecedensowa fala deregulacji  przepisów dotyczących ochrony środowiska, praw pracowniczych, społecznych, a także praw cyfrowych. W szczególności dotyczy to rozwadniania dyrektywy o należytej staranności przedsiębiorstw, ograniczania raportowania niefinansowego i praw konsumentów, prób osłabienia RODO, podważania unijnego prawa klimatycznego, a także redukcji standardów chroniących mokradła, torfowiska i regulujących stosowanie toksycznych chemikaliów. Na szczęście nie wszystko jeszcze stracone…

9 września, na dzień przed słynnym Orędziem o stanie Unii, ponad 470 organizacji społeczeństwa obywatelskiego, związków zawodowych i ruchów obywatelskich, zaapelowało do przewodniczącej Komisji Europejskiej, Ursuli von der Leyen, i rządów państw UE o zatrzymanie tej fali działań. Jako sygnatariusze oświadczenia ostrzegamy, że konsekwencją deregulacji może być poważny regres w polityce klimatycznej, ochronie środowiska oraz w obszarze praw socjalnych i cyfrowych. 

Skutkiem tego “ukłonu w stronę biznesu” i odwrotu od społeczeństwa obywatelskiego będzie również drastyczny wzrost nierówności społecznych, osłabienie demokracji i ryzyko pogłębiającej się erozji zaufania obywateli do instytucji publicznych. To droga ku przepaści torowana przez lobbing nieodpowiedzialnych korporacji i nieobliczalnych biznesmenów, którzy – zamiast odpowiadać przed sądem –  zasiadają na kluczowych stanowiskach, broniąc status quo branż żerujących na eksploatacji zasobów i taniej siły roboczej. A skoro o Donaldzie Trumpie mowa…  

Nie milkną echa po niedawnym wystąpieniu prezydenta USA, który na forum ONZ nazwał kryzys klimatyczny „największym oszustwem, jakie kiedykolwiek zafundowano światu”. Zignorował konsensus klimatyczny, 150 lat badań naukowych, które jasno dowodzą, że emisje ze spalania węgla, ropy i gazu podnoszą temperaturę na Ziemi. Taka narracja „klimatycznego oszustwa” daje polityczne alibi wszystkim tym, którzy dążą do rozluźnienia lub wręcz likwidacji regulacji w imię doraźnych interesów. 

Ten propagandowy zabieg retoryczny Donalda Trumpa (podobnie jak podsycanie wojen kulturowych) ma na celu odwrócenie uwagi od realnych rozwiązań globalnych problemów poprzez podważanie fundamentów sprawiedliwej transformacji energetyczno-klimatycznej, która mogłaby ograniczyć emisje, wspomóc regenerację przyrody, chronić zdrowie publiczne, rozwinąć unijną konkurencyjność oraz poprawić warunki życia zwykłych ludzi. 

Suwerenna energetycznie, zdrowa i odporna na kryzysy Unia Europejska z pewnością nie leży w interesie BigTechów, gigantów paliwowych, hodowlanych, czy farmaceutycznych – tak jak uznanie praw Palestyńczyków do własnej państwowości nie leży w interesie potęg gospodarczych i politycznych, które od dekad korzystają na utrzymywaniu status quo w regionie. Tu jednak Europa przeżywa wielkie przebudzenie. Kolejne rządy i parlamenty unijne – a także sama Komisja Europejska – coraz śmielej podnoszą głos w sprawie Palestyny, pokazując, że wbrew presji z Waszyngtonu czy Tel Awiwu możliwe jest opowiedzenie się po stronie elementarnej sprawiedliwości.

Unia Europejska rzeczywiście stoi dziś na rozdrożu. Ścieżka, którą proponują przywódcy tacy jak Trump, Putin czy Netanyahu, to droga powtarzania błędów sprzed stu lat – droga nacjonalizmów, autorytaryzmu i pogoni za zyskiem za wszelką cenę. To droga ku przepaści, która kończy się wojną, destrukcją społeczeństw i zniszczeniem przyrody. Alternatywą jest droga oparta na ochronie praw człowieka, demokracji, odpowiedzialnym i etycznym biznesie, a także konkurencyjności, która nie wyklucza troski o przyszłe pokolenia. 

Siłą Europy powinna być spójność polityki z jej wartościami – dlatego, zamiast deregulować, musimy wzmacniać filary, na których wspólnota została zbudowana: prawa obywatelskie, praworządność, solidarność społeczną i ochronę środowiska.

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

WYŚLIJ ZDJĘCIE I WEŹ UDZIAŁ W COP30

Rodzice z ruchu Famílias pelo Clima (Rodzice dla Przyszłej Brazylii), zapraszają do udziału w kampanii „Minha Familia Está na COP” (Moja Rodzina jest na COP), która odbędzie się w formie wystawy zdjęć stóp dzieci z całego świata zrobionych w różnych okolicznościach. 

Wystawa odbędzie się podczas COP30 w Belém w dniach 10–21 listopada 2025 r. 🌍

Aby wziąć udział w projekcie, zrób zdjęcie stóp swojego syna, córki lub dziecka, którym się opiekujesz i kochasz, i prześlij je do nas (Rodzice dla Przyszłej Brazylii). Skorzystaj z okazji, aby wysłać wiadomość do światowych przywódców, dodając kontekst i wyraź swoje zdanie. Termin nadsyłania zgłoszeń upływa 12 października. 👈

Poniżej kilka pomysłów, które mogą Cię zainspirować:

🌱 stopy w kontakcie z naturą;
⛈️ lub w pobliżu obszaru, na który wpłynęło ekstremalne zjawisko pogodowe (susza, powódź itp.);
🏙️ lub na obszarze, który wymaga działań rządowych w celu promowania zdrowia i dobrego samopoczucia, takich jak sprzątanie ulic lub placów.

Pamiętaj, że tak jak jest to niezbędne dla Ciebie, tak samo kluczowe dla naszej kampanii jest zapewnienie bezpieczeństwa i komfortu dziecka. Zapoznaj się z dokumentem, który przygotowaliśmy wraz z wytycznymi dotyczącymi poniższych zdjęć. 📸

Uwaga: Ta kampania otrzymała grant od międzynarodowej organizacji Our Kids’ Climate i jest rozwijana przez matki-wolontariuszki z Famílias pelo Clima (Rodzice dla Przyszłości Brazylii).

🔗 Przewodnik do zdjęć:

🔗 Formularz do wysłania zdjęć i zgody na publikację: https://forms.gle/ZLVuBbeGy7J8nC6T9

🔗 Jeśli autor zdjęcia nie jest prawnym opiekunem fotografowanego dziecka, prosimy o przesłanie zdjęcia za pomocą formularza, a także dołączenie dokumentu upoważniającego do wykorzystania wizerunku dziecka, należycie wypełnionego i podpisanego przez prawnego opiekuna. Poniżej znajduje się wzór formularza upoważnienia, którego osoba wypełniająca Formularze Google powinna użyć do otrzymania upoważnienia: https://docs.google.com/document/d/1b8dV6e1OMyXYkBcyPKsjO8wFtgyZSdjP/edit

Liczymy na Ciebie, ważne jest abyśmy mogli reprezentować rodziny z całego świata na COP30!

Dołącz do nas!

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

7 pomysłów na Warszawski Transport Przyszłości

Warszawa stoi dziś przed wyjątkową szansą, by stolica Polski stała się miastem nowoczesnym i przyjaznym do życia. Wspólnie z ponad 20 organizacjami społecznymi tworzymy warszawską koalicję w ramach kampanii Clean Cities. Razem wystosowaliśmy list do prezydenta m.st. Warszawy Rafała Trzaskowskiego, w którym apelujemy o odważne decyzje dotyczące przyszłości transportu w stolicy.

Transport to codzienna jakość życia

Jak podkreśliliśmy w liście, transport to nie tylko sposób na dojazd z punktu A do B. To codzienna jakość życia: bezpieczeństwo dzieci idących do szkoły, seniorów poruszających się po mieście, a także zdrowie wszystkich mieszkańców dzięki czystemu powietrzu i mniejszemu hałasowi. To również oszczędność czasu i pieniędzy oraz większa atrakcyjność Warszawy jako miejsca do życia i pracy

7 pomysłów na Warszawski Transport Przyszłości

Nasze postulaty zawarliśmy w pakiecie „7 pomysłów na Warszawski Transport Przyszłości”. To konkretne, możliwe do wdrożenia działania, które mogą odmienić oblicze miasta już w ciągu kilku lat.

Apel do prezydenta

W liście podkreśliliśmy, że Warszawa może stać się liderem transportu przyszłości, na miarę Paryża czy Londynu. „Oddałem Warszawiakom czas, czyste powietrze i bezpieczne ulice” – to słowa, które w 2029 roku mógłby wypowiedzieć Rafał Trzaskowski, zapisując się w historii stolicy jako prezydent, który odważnie postawił na zdrowie mieszkańców i zrównoważony rozwój

Dlaczego to ważne?

Dziś przed warszawskimi szkołami wciąż dominują samochody, a w wielu miejscach brakuje bezpiecznych chodników i spójnej infrastruktury rowerowej. Jednocześnie ponad 80% dzieci deklaruje, że chce docierać do szkoły aktywnie: pieszo, rowerem czy hulajnogą. Potrzebujemy systemowych rozwiązań, by zapewnić im bezpieczeństwo i zdrowe otoczenie.

Wspólne działania

16 września, w ramach Europejskiego Tygodnia Zrównoważonego Transportu, przedstawiciele koalicji Clean Cities zorganizują briefing medialny przed warszawskim ratuszem i przekażą nasze postulaty. Wierzymy, że spotkanie z prezydentem nada tej inicjatywie rangę, na jaką zasługuje, i stanie się jasnym sygnałem, że Warszawa wybiera drogę ku miastu przyszłości.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o kampanii Clean Cities i naszych działaniach, zajrzyj na stronę: https://poland.cleancitiescampaign.org/dziedzictwo-transportowe-dla-warszawy/

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Klimatyczny Piknik Rodzinny we Wrocławiu już za nami!

na ul. Zachodniej i skwerze de Veuster, gdzie dzięki ogromnej gościnności Serce Szczepina mogliśmy wspólnie spędzić cały dzień pełen atrakcji.

Ruszyliśmy z dziecięcą Klimatyczną Masą Krytyczną i spacerem przyrodniczym , a później czekały na Was dziesiątki aktywności: od warsztatów, quizów i zabaw edukacyjnych, przez spotkania podróżnicze, muzyczne improwizacje, aż po wieczorny seans filmu Rowery kontra samochody i obywatelską burzę mózgów o przyszłości naszego miasta.

Nasi partnerzy i goście pokazali, że o klimat można dbać na wiele sposobów:
🔹ucząc się o dzikich mieszkańcach miasta,
🔹rozmawiając o zdrowej diecie i zero waste,
🔹naprawiając ubrania i tworząc własne nadruki,
🔹malując słoiczki, które później można napełnić pysznymi produktami,
🔹a także odkrywając, że nauka o klimacie to świetna zabawa!

Dziękujemy wszystkim mieszkańcom i mieszkankom Wrocławia, którzy przyszli i spędzili z nami ten czas. Dzięki Wam widzimy, że edukacja klimatyczna może być radosnym spotkaniem sąsiedzkim, pełnym rozmów i inspiracji.

Ogromne podziękowania dla wszystkich, którzy wsparli nas swoją obecnością i współorganizowali wydarzenie. To był dopiero pierwszy raz, a my już wiemy, że nie ostatni!

Do zobaczenia na kolejnych spotkaniach!

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Petycja o wprowadzenie zakazu jednorazowych e-papierosów i opłaty środowiskowej – koalicja NGO apeluje do rządu

Koalicja organizacji społecznych, ekspertów z obszaru zdrowia i środowiska działających w ramach kampanii „Polska bez jednorazowych e-papierosów” stworzyła petycję do Ministerstwa Klimatu i Środowiska oraz Ministerstwa Zdrowia o wprowadzenie opłaty środowiskowej i całkowitego zakazu sprzedaży jednorazowych e-papierosów w Polsce. Autorzy dokumentu podkreślają, że te urządzenia stanowią podwójne zagrożenie: środowiskowe i zdrowotne.

Zdaniem ekspertów jednorazowe e-papierosy projektowane są w sposób, który szczególnie silnie uzależnia dzieci i młodzież. Coraz więcej nastolatków sięga po nie bez wcześniejszego kontaktu z tradycyjnymi papierosami, co prowadzi do wielu zagrożeń zdrowotnych. Masowa skala korzystania z tych urządzeń  przez polskie dzieci i młodzież stała się poważnym, groźnym  zjawiskiem, z którym odpowiednie resorty sobie nie radzą. Jednocześnie urządzenia te stanowią poważny problem środowiskowy – składają się z elementów zbudowanych z wielu rodzajów  plastiku, metali ciężkich, baterii litowo-jonowych, części elektronicznych jak grzałki i układy scalone a z powodu swojej konstrukcji praktycznie nie nadają się do recyklingu. W rezultacie miliony sztuk trafiają do rzek, lasów i na ulice, stając się toksycznymi elektroodpadami.

Przedstawiciele NGO zwracają uwagę, że Polska powinna pójść śladem innych krajów, takich jak Belgia, Wielka Brytania, Francja, Australia czy Nowa Zelandia, gdzie zakazy jednorazowych e-papierosów zostały już wprowadzone lub są w trakcie wdrażania.

– Chcemy egzekwowania finansowej odpowiedzialności producentów i importerów, którzy wprowadzają je na rynek oraz zakazu jednorazowych produktów, nad którymi nie mają oni żadnej kontroli – podkreśla Joanna Kądziołka z Polskiego Stowarzyszenia Zero Waste. Podobnie uważa Sławomir Pacek ze stowarzyszenia Polski Recykling, dodając: – Z punktu widzenia systemu gospodarowania odpadami jednorazowe e-papierosy to prawdziwy koszmar, a ich obecność w środowisku jest nie do opanowania.

Koalicja „Polska bez e-papierosów” apeluje do rządu o uznanie ich za odrębną kategorie odpadów a także egzekwowanie odpowiedzialności producentów i importerów za utylizację a finalnie –  wprowadzenie zakazu sprzedaży i obrotu jednorazowymi e-papierosami. Jednocześnie organizacje prowadzą kampanię edukacyjną skierowaną do rodziców i młodzieży, aby zwiększyć świadomość na temat ryzyka zdrowotnego i ekologicznego.

Magdalena Zając z Fundacji Rodzice dla Klimatu zwraca uwagę, że te produkty nie są przeznaczone dla dorosłych palaczy, lecz stanowią „toksyczną pułapkę dla dzieci” – Nie możemy z tym problemem zostawiać rodziców i szkoły. Dzieci są praktycznie otoczone tymi produktami. Niezauważalnie, krok po kroku, rynek zaczął zaopatrywać młodzież w nowy typ używki, trudny do zauważenia i wykrycia, choćby przez niewinny zapach i wygląd. Rośnie nam kolejne pokolenie uzależnionych, młodych ludzi.

– Jednorazowe e-papierosy to nie tylko toksyczny gadżet – to także bomba ekologiczna. Trafiają na wysypiska, do lasów i rzek, gdzie ich baterie litowo-jonowe powodują pożary i skażenie środowiska. Koszty sprzątania i gaszenia spadają na budżet państwa a tym samym na wszystkich podatników, a zyski wynikające z zaniechania poboru opłat  trafiają do producentów i importerów. To nie jest uczciwy bilans – dodaje Katarzyna Jagiełło, z Instytutu Zdrowia i Demokracji.

Obecnie trwa zbiórka podpisów pod petycją skierowaną do Ministerstwa Klimatu i Środowiska oraz Ministerstwa Zdrowia, w której obywatele domagają się wprowadzenia opłat środowiskowych i zakazu sprzedaży jednorazowych e-papierosów. Koalicja zachęca media do nagłośnienia tej inicjatywy i wsparcia działań na rzecz zdrowia publicznego i ochrony środowiska.

PODPISZ PETYCJĘ!

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Klimatyczny Piknik Rodzinny we Wrocławiu

Już 14 września spotkamy się na rodzinnym pikniku klimatycznym organizowanym przez Koalicję Wrocławska Ochrona Klimatu. To będzie dzień pełen warsztatów i aktywności, zarówno dla najmłodszych, jak i starszych uczestników.

W programie znajdzie się między innymi warsztat dietetyczny „Zielona kuchnia” połączony z poczęstunkiem, spacer przyrodniczy po Szczepinie oraz pierwsza we Wrocławiu KIDICAL MASS – wyjątkowy przejazd rowerowy dla dzieci przez miasto.

Nie zabraknie także Mozaiki Klimatycznej, czyli interaktywnego warsztatu edukacyjnego o zmianach klimatu, a także spotkania z podróżnikami z „Podróże z Pazurem” i ich czworonożnymi przyjaciółmi. Czekają również różnorodne stoiska warsztatowe, wieczorny pokaz filmu i wiele innych atrakcji.

13:00 – 15:00

• Dziecięcy przejazd rowerowy
• Spacer przyrodniczy

15:30 – 16:30 (CAL)

• Podróże Małe i Duże – Podróże z Pazurem (zapisy)

15:00 – 18:00 (Skwer św. o. Damiana de Veuster)

• Opowieści o ptakach w mieście
• Dieta wege w służbie planecie
• Mozaika klimatyczna
• Wyzwania klimatyczne
• Ciuchoprzeróbka
• Transformacja energetyczna
• Gry klimatyczne
• Poznaj nas i dołącz!
• Praktyczne eko-warsztaty
• Atrakcje dla dzieci: malowanie twarzy, tatuaże, loteria z nagrodami!

18:30 – 21:00 (CAL)

Wspólne oglądanie filmu: BIKES vs. CARS oraz debata po filmie!

Wstęp jest wolny, więc zabierz ze sobą znajomych, rodzinę, dzieci i sąsiadów. Przyjdź, porozmawiaj i poznaj nas! 🫶

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Nasza ochrona nie może być sprzedana dla zysku

„Nasza ochrona nie może być sprzedana dla zysku” – 470 organizacji potępia kampanię deregulacyjną przed orędziem o stanie Unii przewodniczącej von der Leyen

Wtorek, 9 września 2025 r. – 470 organizacji społecznych związków zawodowych oraz grup działające w interesie publicznym w UE wystosowało dziś jasny komunikat do przewodniczącej Komisji Ursuli von der Leyen, komisarzy europejskich i państw członkowskich potępiając kampanię deregulacyjną, która zajmuje centralne miejsce w strategii Komisji Europejskiej na obecną kadencję.

Jutro przewodnicząca Ursula von der Leyen wygłosi w Parlamencie Europejskim swoje orędzie o stanie Unii. Dziewięć miesięcy po objęciu przez nią urzędu Komisja Europejska planuje bezprecedensową falę drastycznych cięć w regulacjach chroniących prawa pracownicze, społeczne i człowieka, a także prawa cyfrowe i środowisko.

Sygnatariusze oświadczenia – w tym nasza fundacja Rodzice dla Klimatu – oświadczenia ostrzegają, że w ciągu najbliższych czterech lat Komisja i państwa członkowskie UE mogą w takim zakresie zdemontować przepisy regulujące działalność podmiotów gospodarczych na unijnym rynku, co spowoduje regres i zapaść w ochronie środowiska, prawach socjalnych, cyfrowych i polityce klimatycznej.

Kenneth Haar, badacz i kampanier w Corporate Europe Observatory wyjaśnia:

„Chodzi tu o realizację list życzeń korporacyjnych grup lobbystycznych. Komisja kształtuje swoje deregulacyjne tsunami, dając korporacjom skrajnie uprzywilejowany dostęp – to głęboko niedemokratyczny poziom przechwycenia polityki przez biznes. Społeczeństwo obywatelskie odpowie na to, a nasze oświadczenie i uzyskane poparcie jasno to pokazują. To nie jest Europa, której chcemy.”

Ella Jakubowska, szefowa działu polityki w European Digital Rights (EDRi), dodaje:

„W erze cyfrowej wszyscy polegamy na silnych, spójnych i dobrze egzekwowanych przepisach. Chronią nas one zarówno przed drapieżnymi korporacjami, takimi jak Big Tech, jak i przed nadużyciami czy dyskryminacją ze strony państw. Ale te fundamentalne demokratyczne mechanizmy kontroli i równowagi – które oddają władzę ludziom, pozwalając im zachować kontrolę nad danymi i prywatnym życiem – są dziś atakowane przez tych, którzy przedkładają zysk nad prawa człowieka i sprawiedliwość.”

Greg Van Elsen, starszy koordynator ds. polityki przemysłowej w Climate Action Network Europe, dodaje:

„Zamiast prowadzić odważną zieloną politykę gospodarczą, Komisja kapituluje przed żądaniami przemysłów trujących, domagających się deregulacji i opóźnień. Rozwodnienie celu klimatycznego na 2040 r. i demontaż ochrony środowiska to nie jest strategia przemysłowa – to ślepa uliczka dla pracowników, obywateli i planety. Grozi to zabetonowaniem zależności UE od paliw kopalnych właśnie w momencie, gdy powinniśmy się od nich uniezależniać.”

Jan Willem Goudriaan, sekretarz generalny EPSU, powiedział:

„Pakiety omnibusowe stanowią zagrożenie dla praw pracowniczych oraz zdrowia i bezpieczeństwa. Odbierają ochronę naszemu środowisku i społecznościom. Wzmacniają interesy korporacji, a nie pracowników i obywateli. Jednocześnie usługi publiczne i organy regulacyjne są chronicznie niedofinansowane i brakuje im zasobów. Bez przepisów i ich egzekwowania korporacje będą okradać pracowników, szkodzić środowisku i łamać prawa społeczności. Oczekujemy, że Komisja będzie promować interesy wszystkich, a nie nielicznych. Pakiety omnibusowe podkopują zasady, które czynią nasze społeczeństwa lepszymi. Zagrażają życiu i społecznościom. Powinny zostać wycofane.”

Inicjatywę wydania oświadczenia podjęły: Europejska Federacja Związków Zawodowych Służb Publicznych (EPSU), Europejskie Biuro Ochrony Środowiska (EEB), Friends of the Earth Europe (FoEE), European Digital Rights (EDRi), Global 2000, Climate Action Network (CAN) Europe oraz Corporate Europe Observatory. Szybkość i skala odpowiedzi organizacji społeczeństwa obywatelskiego z całej Europy wskazują, że fala deregulacji na poziomie unijnym budzi poważne obawy w szerokich kręgach społecznych. 

Polscy sygnatariusze oświadczenia to Fundacja Rodzice dla Klimatu, Koalicja Klimatyczna, Koalicja Żywa Ziemia, Stowarzyszenie Pracownia na rzecz Wszystkich Istot, Fundacja Kupuj Odpowiedzialnie, Moc Korzeni, Fundacja Zielone Światło, Fundacja Panoptykon, Polski Klub Ekologiczny.

Załącznik: pełna treść oświadczenia 

Kontakt: [email protected]

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Zdrowie dzieci ponad zyski korporacji

W latach 90. Islandia była liderem niechlubnych statystyk: co drugi nastolatek pił alkohol, 23% nieletnich paliło papierosy codziennie. Towarzyszyły temu poważne wyzwania społeczne, w tym  rosnąca skala przemocy rówieśniczej oraz pogarszający się dobrostan psychiczny młodzieży. 

Brzmi znajomo? Tam też wydawało się, że problem jest nie do rozwiązania, a dziś jest odwrotnie. Islandia należy do krajów z najniższym poziomem uzależnień w Europie. Jak to się stało?

Zmiana priorytetów

Po pierwsze Islandczycy zaczęli wybierać liderki, których priorytetem politycznym było zdrowie, edukacja i dobrostan dzieci, a nie interesy przemysłu alkoholowego i tytoniowego. Wprowadzono twarde regulacje:

👉 całkowity zakaz reklamy alkoholu i papierosów, także w sponsoringu sportu i kultury,
👉 wysokie podatki na alkohol i papierosy,
👉 ograniczenie dostępności alkoholu (sprzedaż  wyłącznie w państwowych sklepach i w ograniczonych godzinach).

Symptomatyczne dla naszych czasów: podobne regulacje niektóre kraje UE wprowadzają ostatnio wobec branży paliw kopalnych…

Koniec z pozorami

Islandia zrezygnowała z działań fasadowych, takich jak wizyty celebrytów w szkołach czy jednorazowe kampanie motywacyjne, które miały inspirować młodzież, ale nie zmieniały jej codzienności. Zamiast tego postawiono na rozwiązania oparte na danych naukowych. 

Badania Icelandic Centre for Social Research and Analysis jasno wskazały główne czynniki ryzyka: brak struktury czasu wolnego, słabe więzi rodzinne, brak dostępu do sportu i sztuki, presja rówieśników. 

Odpowiedzią było holistyczne podejście do stworzenie zdrowego środowiska dorastania, bo promocja zdrowych nawyków nie zadziała, jeśli brak na to przestrzeni.

Zdrowa przestrzeń dla każdego

Kluczowym krokiem była zmiana myślenia o planowaniu przestrzennym, miasto musiało stać się przyjazne młodym ludziom, tak aby możliwości aktywnego spędzania czasu były na wyciągnięcie ręki. Powstały nowe boiska, ścieżki rowerowe, domy kultury, pracownie artystyczne, baseny itd. Zapewniono łatwy dostęp do terenów zielonych. Do tego każde dziecko otrzymało roczny bon na zajęcia pozaszkolne, tak, by sytuacja materialna rodziców nie były barierą. 

Efekt? Zamiast spędzać czas w centrach handlowych czy na ulicy, młodzież zaczęła inwestować w rozwój pasji i relacji, co w połączeniu z ograniczeniami w dostępie do używek całkowicie zmieniło kulturę dorastania w Islandii.

Partycypacja młodych

Islandia zrozumiała, że skuteczna profilaktyka nie może być narzucona odgórnie – młodzi muszą być jej współautorami. Dlatego nastolatki włączono w każdy etap procesu zmian: od diagnozy problemu, przez tworzenie strategii, aż po planowanie przestrzenne, realizację działań w szkołach i lokalnych społecznościach. Dzięki temu zmiany były trafniejsze, uniknięto oporu środowiska młodych, w spektakularny sposób zwiększając skuteczność programów. 

W efekcie wzrosła nie tylko aktywność społeczna nastolatków, ale też zaufanie do instytucji i poczucie sprawczości. Jednocześnie spadło zainteresowanie używkami, bo alternatywa została stworzona przez nich i dla nich.

Wzmocnienie więzi rodzinnych

Jednym z filarów islandzkiej strategii była aktywizacja rodziców. Wprowadzono tzw. społeczny kontrakt, rodzice podpisywali umowy, w których zobowiązywali się do regularnego spędzania czasu z dziećmi, wspólnego planowania wolnych chwil i aktywnego uczestniczenia w ich życiu. Równocześnie rodzice otrzymali wsparcie edukacyjne i praktyczne narzędzia,  m.in. szkolenia i spotkania w szkołach poświęcone czynnikom ryzyka oraz roli dorosłych w budowaniu zdrowych nawyków młodzieży. 

Wprowadzono też przepisy ograniczające nocne wyjścia. Dzieci do 12 lat nie mogły wychodzić same po zmroku, a młodzież do 16 lat: zimą po 22:00, latem po północy. Choć początkowo budziło to sprzeciw i kontrowersje, skutecznie ukróciło to nie tylko nocne włóczenie się, sprzyjające kontaktowi z używkami i nocnym burdom, ale też poprawiło higienę snu i koncentrację w szkole.

Rezultaty?

W ciągu niespełna 15 lat Islandia z lidera w statystykach uzależnień u młodzieży spadła na sam dół.
👉 Odsetek pijących nastolatków: z 42% do 5%.
👉 Uzależnienie od papierosów: z 23% do 3%.
👉 42% młodzieży ćwiczy cztery razy w tygodniu (dla porównania w Polsce – tylko 14%).

Recepta dla Polski?

Jak mówi wieloletni burmistrz Reykjavíku, Dagur B. Eggertsson: ta recepta jest możliwa do wdrożenia w każdym miejscu na świecie. Także w Polsce. 

Wymaga jednak odwagi, inwestycji w infrastrukturę, współpracy z rodzicami, wsparcia społeczności lokalnych i surowych regulacji wobec branż, które dziś zarabiają kosztem zdrowia dzieci. Warunkiem powodzenia takiej strategii jest włączenie dzieci i nastolatków na każdym etapie. Od diagnozowania, przez planowanie, po wdrażanie.

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

We Wrocławiu co roku spadają trzy samoloty

Urząd Miejski we Wrocławiu zlecił Uniwersytetowi Wrocławskiemu opracowanie raportu dotyczącego stężeń dwutlenku azotu na obszarze miasta. Jak dotąd nie został opublikowany mimo, że powstał już w grudniu ubiegłego roku. W trybie dostępu do informacji publicznej jego treść uzyskał Dolnośląski Alarm Smogowy. Wyniki dają powody do poważnego niepokoju. 

„Ginie tyle osób, ile siedzi na pokładzie 3 samolotów. Można powiedzieć, że we Wrocławiu co roku spadają trzy samoloty, a w urzędzie miejskim nikogo to specjalnie nie rusza” – mówi lider DAS dla SmogLab

Aż 40 z 48 osiedli we Wrocławiu przekracza bezpieczne dla zdrowia limity zanieczyszczenia powietrza tlenkiem azotu. Przekłada się to na około 500 przedwczesnych zgonów rocznie! Dla porównania według Systemu Ewidencji Wypadków i Kolizji, w roku 2024 śmiertelnych wypadków samochodowych we Wrocławiu było jedynie 6. To może być Wasz sąsiad po zawale, babcia z nowotworem, albo kolega, który choruje na astmę. Taki udział w zgonach sięga nawet od 6% do 11% w śródmiejskich osiedlach! Modelowanie śmiertelności Łukasz Adamkiewicz z Europejskiego Centrum Czystego Powietrza.

Czym jest dwutlenek azotu? To lotny związek chemiczny, pochodzący głównie z rur wydechowych samochodów. Jest mało spektakularny – nie powoduje nagłych zatruć, ale odbija się długofalowo na naszym zdrowiu. Jeśli wydaje Wam się, że jeszcze nie jest tak źle, bo zgon z powodu zaburzeń układu oddechowego lub krwionośnego Wam akurat nie grozi to poczekajcie. 

Lista skutków ubocznych życia wśród spalin jest bardzo długa, zaczynając od podrażnionych spojówek i obniżonych funkcji poznawczych (tak, główka pracuje słabiej!), po cukrzycę, zaburzenia pracy różnych narządów i nowotwory.

Co z tym zrobić? Jako jednostki możemy niewiele: informować, ostrzegać, uświadamiać i unikać wychodzenia na zewnątrz, w dniach gdy sytuacja jest najgorsza. Musimy także wpływać na lokalne władze, aby wprowadzili rozwiązania dobre dla nas, bo to oni mają moc wprowadzać realne zmiany i rozwiązania. Odpowiedzi na problem jest wiele i najwyższy czas z nich skorzystać – dla przypomnienia, znajdziecie je w naszych receptach na czyste powietrze.

Recepty na czyste powietrze

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

Jak skutecznie wdrożyć Strefę Czystego Transportu w Krakowie?

Wprowadzenie

Smog i zanieczyszczenie powietrza mają udowodniony, dramatyczny wpływ na zdrowie mieszkańców miast. Strefy Czystego Transportu (SCT) to jedno z narzędzi, które może realnie ograniczyć emisję szkodliwych związków z transportu. Ale tylko wtedy, gdy są dobrze zaprojektowane i skutecznie wdrożone.

Ten przewodnik podpowiada, jak zrobić to mądrze i sprawczo – by SCT nie była tylko symboliczna, ale rzeczywiście poprawiała jakość życia w mieście (nie tylko w Krakowie!).

1. Postaw na realne ograniczenia, nie półśrodki

SCT powinna mieć ambitne i jasne cele środowiskowe. Symbolem nieskuteczności są strefy, które dopuszczają wszystkie pojazdy poza najstarszymi dieslami.
W Krakowie – gdzie problem jakości powietrza jest dobrze udokumentowany – warto:

• Wprowadzić ambitne daty graniczne, np. od 2026 wyłącznie pojazdy spełniające normy Euro 6 (diesel) / Euro 5 (benzyna).
• Wykluczyć zbyt szerokie katalogi wyjątków – one osłabiają zaufanie do polityki miejskiej.

WAŻNE:

Samochody elektryczne nie emitują tlenków azotu (NOx), które są składnikiem smogu, ale wciąż generują pyły zawieszone PM2.5 i PM10 – głównie przez ścieranie opon, nawierzchni i hamulców. Dlatego nawet masowe przejście na auta elektryczne nie zastąpi potrzeby ograniczania liczby pojazdów w centrum miasta.

2. SCT to nie wszystko: musi być częścią większej zmiany

SCT będzie społecznie akceptowalna, jeśli mieszkańcy poczują, że zyskują alternatywy. Samorząd powinien:

• Rozwijać sieć parkingów Park&Ride na obrzeżach miasta i w porozumieniu z gminami “obwarzanka” – możliwość pozostawienia samochodu na parkingu w pobliżu przystanków komunikacji miejskiej i aglomeracyjnej jest kluczowa dla mieszkańców spoza Krakowa.
• Wzmocnić pierwszeństwo dla autobusów i tramwajów – buspasy, sygnalizacja.
• Wprowadzać strefy buforowe przy szkołach, ograniczające ruch samochodowy (tzw. „szkolne ulice”).
• Promować rower i ruch pieszy – rozbudowa tras, systemy rowerów miejskich, zachęty finansowe i infrastrukturalne.

3. Komunikuj sprawczość, nie kompromisy

Z badań wynika, że poparcie dla SCT rośnie tam, gdzie faktycznie powstają, bo mieszkańcy zauważają poprawę. Komunikacja powinna:

• Akcentować cel zdrowotny i sprawiedliwość społeczną (np. ochrona zdrowia dzieci, seniorów).
• Opierać się na konkretnych efektach, np. skrócenie czasu dojazdu komunikacją, poprawa jakości powietrza, bezpieczeństwo.
  Wyprzedzać obawy: jasno tłumaczyć, kogo dotyczą ograniczenia, jak można się przygotować, gdzie uzyskać pomoc.

4. Wspieraj tych, których SCT dotyka najmocniej

Nie każda grupa społeczna odczuje SCT w ten sam sposób. Aby uniknąć pogłębiania nierówności, warto:

• Stworzyć program wsparcia dla osób o niższych dochodach, np. dopłaty do biletów okresowych, darmowe bilety dla dzieci/seniorów.
• Rozważyć czasowe wyjątki dla mieszkańców strefy, ale pod warunkiem rejestracji i planu przejścia na czystszy transport.
  Zapewnić system dopłat do wymiany pojazdu lub do przesiadki na rower/transport publiczny.

5. Planuj z wyprzedzeniem, działaj etapami

Wdrożenie SCT powinno być przemyślane, zaplanowane w kilku krokach:

• Etap 1: komunikacja i konsultacje – pokazanie planu, zbieranie opinii.
• Etap 2: testowa strefa z monitoringiem – pierwsze wdrożenie w wybranej dzielnicy.
• Etap 3: stopniowe zaostrzenia wymagań – z odpowiednim wyprzedzeniem i wsparciem.

6. Monitoruj i poprawiaj

SCT to proces, nie jednorazowa decyzja. Miasto powinno:

• Prowadzić monitoring jakości powietrza i ruchu drogowego.
• Sprawdzać efekty wdrożenia i reagować na problemy.
• Utrzymywać stały kontakt z mieszkańcami – infolinię, punkty informacyjne, możliwość zgłaszania uwag.

Podsumowanie

Strefa Czystego Transportu w Krakowie może być przełomem – ale tylko wtedy, gdy:

• Jest realnie egzekwowana.
• Jest powiązana z poprawą transportu zbiorowego 
• Jest sprawiedliwa społecznie i klarownie komunikowana.

Nie chodzi tylko o ograniczanie – chodzi o zmianę stylu życia w mieście na lepszy i zdrowszy.

Artkuł pochodzi ze strony Rodzice dla Klimatu.

8/13
"Od samego początku Gniazdo tworzą przede wszystkim trzy inicjatywy - #MłodzieżowyStrajkKlimatyczny, Extinction Rebellion Polska i #RodziceDlaKlimatu - Parents for Future PL. Jednocześnie łączymy siły z wieloma ruchami i organizacjami, takimi jak #OstatniePokolenie, #GreenpeacePolska, #InicjatywaDzikieKarpaty, #CentrumOchronyMokradeł, #PracowniaNaRzeczWszystkichIstot, #Wschód, #MozaikaKlimatyczna- Climate Fresk Polska, #AnimalRebellionPolska, #GreenREVInstitute, ..."

My chcemy naszych lasów - odpowiedz na protest leśników

12 lipca leśnicy organizują protesty przeciwko zatrzymaniu rżnięcia naszych lasów! Pokażmy, że my wspieramy ochronę natury.

Kiedy: Piątek 12.07, 9:45
Gdzie: Urząd Wojewódzki we Wrocławiu, pl. Powstańców Warszawy 1

Protest organizują Młodzieżowy Strajk Klimatyczny Wrocław, Obywatele RP, FOTA4Climate i Rodzice dla Klimatu

#wrocław #protest #lasy #MSK #MłodzieżowyStrajkKlimatyczny #FOTA4Climate #RodziceDlaKlimatu #Parents4Future