#amsterdamsinfonietta — Public Fediverse posts
Live and recent posts from across the Fediverse tagged #amsterdamsinfonietta, aggregated by home.social.
-
𝗛𝘂𝘂𝗯 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲𝗿 𝗟𝘂𝗯𝗯𝗲 𝗴𝗮𝗮𝘁 𝘁𝗼𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗺𝗲𝘁 𝗔𝗺𝘀𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗺 𝗦𝗶𝗻𝗳𝗼𝗻𝗶𝗲𝘁𝘁𝗮
Huub van der Lubbe gaat volgend jaar op tournee met Amsterdam Sinfonietta. Het orkest en de Nederlandse zanger geven in januari 2027 verschillende nieuwjaarsconcerten door heel Nederland.
-
Amsterdam Sinfonietta/Dans van Ali-Zadeh
Including a piece from the 10th century. That really knocked me off my feet.
https://www.sinfonietta.nl/en/concerts/dans-van-ali-zadeh/
#music #concert #live #classicalmusic #amsterdamsinfonietta #enschede #muziekcentrum #ali-zadeh
-
Fazil Say playing a-kind-of Mozart with Amsterdam Sinfonietta. Premiere of a short tour.
https://www.sinfonietta.nl/en/concerts/mozart-a-la-say/
#music #FazilSay #mozart #amsterdamsinfonietta #classicalmusic #jazzy
-
Michel van der Aa (1970 – )
https://en.wikipedia.org/wiki/Michel_van_der_Aa
https://nl.wikipedia.org/wiki/Michel_van_der_Aa"Up-Close"
Sol Gabetta – cello
Amsterdam Sinfonietta
(Disquiet Media 2011)
https://songwhip.com/sol-gabetta/michel-van-der-aa-upclose#NowListening #ClassicalMusic #ContemporaryClassical #cello #DutchComposers
#MichelVanDerAa
#SolGabetta
#AmsterdamSinfonietta -
#classicalmusic
#contemporarymusic
@classicalmusic
@contemporarymusic#PēterisVasks b1946
#Klātbūtne ('Presence'), for cello and string orchestra#SolGabetta #cello
#AmsterdamSinfonietta
#CandidaThompson
#musik #music #musique #musica #Vasks -
#classicalmusic
#contemporarymusic
@classicalmusic
@contemporarymusic#PēterisVasks b1946
#Klātbūtne ('Presence'), for cello and string orchestra#SolGabetta #cello
#AmsterdamSinfonietta
#CandidaThompson
#musik #music #musique #musica #Vasks -
#classicalmusic
#contemporarymusic
@classicalmusic
@contemporarymusic#PēterisVasks b1946
#Klātbūtne ('Presence'), for cello and string orchestra#SolGabetta #cello
#AmsterdamSinfonietta
#CandidaThompson
#musik #music #musique #musica #Vasks -
#classicalmusic
#contemporarymusic
@classicalmusic
@contemporarymusic#PēterisVasks b1946
#Klātbūtne ('Presence'), for cello and string orchestra#SolGabetta #cello
#AmsterdamSinfonietta
#CandidaThompson
#musik #music #musique #musica #Vasks -
#classicalmusic
#contemporarymusic
@classicalmusic
@contemporarymusic#PēterisVasks b1946
#Klātbūtne ('Presence'), for cello and string orchestra#SolGabetta #cello
#AmsterdamSinfonietta
#CandidaThompson
#musik #music #musique #musica #Vasks -
Ritratto Willem Jeths: a luscious soundworld that vies with Puccini
On 11 March 2020 the Dutch government decreed a lockdown to curb the spreading of the Covid-19 virus: all theatres were to be closed as of the next day. Tough luck for Willem Jeths, the premiere of whose opera Ritratto was scheduled for 13 March. Dutch National Opera quickly hired extra cameramen to capture the dress rehearsal, and the production was premiered online a week later.
Along with some 76,000 other viewers worldwide I was glued to my computer screen. I was enchanted by the enchanting music, the atmospheric staging and the intense performance of the singers and Amsterdam Sinfonietta under the baton of Geoffrey Paterson. When in October the premiere of Kaija Saariaho’s new opera was cancelled, too, Ritratto could be seamlessly slotted in, be it that now Paterson conducted the Residentie Orkest.
I wrote a review for the Dutch blog Theaterkrant, underneath you find my English translation.
Verity Wingate as Luisa Casati (c) Ruth WaltzAmsterdam, 7 October 2020
Dazzling costumes by Jan Taminiau. Check. Ear-busting music by Willem Jeths. Check. Fascinating stage design and ditto lighting by Marc Warning and Alex Brok. Check. Spiritually stimulating direction by Marcel Sijm. Check. Breathtaking performance of Verity Wingate as main character Luisa Casati. Check. Ingenious libretto by Frank Siera. Check. Paired with a subtle choreography by Zino Ainsley Schat and a cast of top singers, Ritratto by Willem Jeths has all it takes to become a world hit.
At first glance, little seems to be different from the video premiere. The fairytale-like grey-blue stage setting with strings of soap bubbles dangling from the ceiling and the extravagant costumes of the characters have remained. Through the clever use of perspective, it is hardly noticeable that, other than in the original production, they keep a covid-proof distance from each other.
In fact this even reinforces the message: Luisa Casati emphatically and constantly puts herself centre stage, but avoids emotional involvement. When Romaine Brooks paints her portrait and describes Luisa’s eyes, breasts and femininity in a subdued whisper, the former lovers do not touch for a second, unlike in the video production. – A poignant representation of the gap between reality and art.
Because what is truth? That is the key question in Ritratto. Luisa Casati – based on the society figure of the same name who lived from 1881 to1957 – regards herself as a living work of art and thus as the embodiment of truth. She wants this recorded for posterity, and has herself portrayed by such greats as Kees van Dongen and Man Ray. Her lover Gabriele D’Annunzio seeks the truth in war, Romaine Brooks opts for true love. ‘You never loved Luisa’, she snaps at the poet.
In vain Romaine holds up a mirror to Luisa: ‘Do you want to be an object or a subject, Dorian Gray or Joan of Arc?’ Yet Luisa refuses to look in the mirror and even considers the recent outbreak of World War I secondary to her ambition. When D’Annunzio writes in a letter that he has lost an eye on the battlegrounds and has thus gained deeper insights, she stabs out her own eyes in order to make Brooks’ painting more ‘lifelike’.
Two dull blows in the percussion make this gruesome moment palpable; on the second blow, the lights suddenly snap off and we are bathed in the same darkness Luisa has incurred on herself. With such seemingly banal but effective means, Ritratto connects the popular with the sublime, placing the opera in the best Italian tradition. Jeths presents a colourful palette of sweet-voiced choral parts, rich arias with Puccini-allure and dramatically dissonant instrumental exclamations, alternating with restrained orchestral passages, pounding marches, ballroom music and Johann Strauss-style waltzes.
The score is a perfect match for Frank Siera’s clever libretto. Recurring harmonies and melodies in a predominantly tonal idiom give the listener a pleasant sense of orientation. The avid opera lover will discern echoes to Wagner, Strauss, Verdi and other predesessors. Jeths has a deep understanding of how to write for the human voice. The vocal lines are extremely graceful and are often linked to equally sensuous melodies from solo instruments such as clarinet and bassoon.
The cast of mostly young singers is superb. The South African baritone Martin Mkhize shines as Garbi, Luisa’s faithful servant. In a gold-coloured Roman suit he welcomes us to the party at the Venetian villa of his mistress, where the story is set. He has a warm timbre and impeccable diction, and can be understood verbatim.
With his steely tenor voice Paride Cataldo is the ideal macho D’Annunzio, his sturdy pose wittily emphasised by the prominent leather pouch in front of his sexual apparatus. The British mezzo-soprano Polly Leech is no less convincing in her role of Romaine Brooks. As the voice of the outside world/the conscience, she is the only one not clad in extravagant outfit but in a simple suit and top hat.
Unsurpassed star of the evening is the soprano Verity Wingate, who performs on stage from start to finish. Seemingly effortlessly she performs her demanding part. She switches smoothly from the highest to the lowest registers without missing a single note. Her dynamics are breathtaking: even in the very highest regions, she still dares to decrescendo, while her voice remains flawless and audible.
Deeply moving is the moment when she realises she has always lived a lie: art is not the truth, it is only art. Her barely audible, fading sighs ‘it is art, art, art, art…’ pierces the marrow of one’s bone. Luisa Casati may realize that there is no such thing as a living work of art, but her interpreter Wingate comes pretty close.
Geoffrey Paterson also conducted the video premiere of Ritratto and steers his singers and musicians through the score with a sure hand. Yet the live performance lacks the profound eloquence of the online original. Of course, that was created with a ‘now or never’ feeling, but the musicians of the Residentie Orkest are audibly less familiar with modern notes than Amsterdam Sinfonietta. – Fortunately the ‘all or nothing’ performance of 12 March 2020 has just been released on CD.
On Sunday 7 February between 5-6 pm CET I will broadcast the duet between Luisa Casati and Romaine Brooks in my radio programme ‘An Ox on the Roof’ on Concertzender.
Due to the pandemic, my income has dwindled to virtually zero. A donation, however small, is welcome through PayPal, or direct transfer to my bank account: T. Derks, Amsterdam, NL82 INGB 0004 2616 94. A heartfelt thank you for your support!
#AmsterdamSinfonietta #GeoffreyPaterson #MartinMkhize #ParideCataldo #PollyLeech #VerityWingate #WillemJeths
-
Van Han-Na Chang tot Marie Jaëll, Olga Neuwirth en meer
Ik heb mijn blog schandelijk verwaarloosd de afgelopen periode, het was een beetje druk….
Op 9 mei kwam mijn vriend Huang Ruo weer naar Amsterdam, voor het tweede deel van zijn verblijf op uitnodiging van het Concertgebouw, waar hij dit seizoen huiscomponist is. We gingen samen naar een uitvoering van Don Giovanni van Mozart in de Stopera. De regie viel helaas niet mee… Een maand later sprak ik Huang Ruo voor het coverartikel van het oktobernummer van Preludium. Die maand speelt het Carducci Quartet het voor hen gecomponeerde strijkkwartet The Flag Project.
Huang Ruo + Thea Derks, Stadskantine A’dam 6-6-2016
Voor Cultuurpers deed ik een interview met de Koreaans-Amerikaanse cellist/dirigent Han-Na Chang. Zij maakte haar Nederlandse dirigentendebuut met het Noord Nederlands Orkest, waarmee zij het Eerste Pianoconcert van Tsjaikovski uitvoerde, met Nelson Goerner aan de piano. Na de pauze stond de Tiende Symfonie van Sjostakovitsj op het programma.
Chang is een interessante, frisse vrouw, die de musici zelfverzekerd en met veel elan door de muziek voerde. Ik bezocht het concert op 27 mei in het Concertgebouw in Amsterdam en werd getroffen door het hoge niveau van de uitvoering. Na afloop: op de foto!
Han-Na Chang + Thea Derks Concertgebouw 27-5-2016 NNO
Een week eerder, op 15 mei, overleed de Nederlandse componist Bernard van Beurden. Een charmante en enthousiasmerende persoonlijkheid, die zich zijn leven lang inzette voor amateurmuziek. Hij schreef aansprekende stukken, waarin hij niet op de hurken ging maar veel van de musici vergde. Maar nooit té veel, hij wist hen te overtuigen ook de moeilijkere noten met vuur te verdedigen. Ik schreef een in memoriam voor Cultuurpers. Als eerbetoon draaide ik in Panorama de Leeuw XX zijn Mis voor sopraan, accordeon, cello en harmonieorkest uit 1989.
Donderdag 19 mei verzorgde ik de inleiding bij het concert ‘Chopin in Bohemen’ van Amsterdam Sinfonietta in TivoliVredenburg in Utrecht. Op het programma stond – uiteraard – het Tweede Pianoconcert van Chopin, met Khatia Buniatishvili aan de piano. De overige componisten waren Tsjechen: Antonín Dvorák, Erwin Schulhoff en Pavel Haas. Ik sprak o.a. met de – Hongaarse! – cellist Ors Kószeghy.
Ors Köszeghy + Thea Derks TivoliVredenburg 19-5-2016
Zondag 29 mei was ik bij een concert in Museum Kröller-Müller in Otterlo, georganiseerd door 401 Nederlandse Opera’s, een organisatie die zich inzet voor vergeten Nederlands operarepertoire. Er werd een hele reeks onbekende aria’s en duetten uitgevoerd, gelardeerd met enkele instrumentale intermezzi. Ik schreef een bespreking voor Cultuurpers.
De hele maand mei luisterde ik met veel plezier naar de muziek van Marie Jaëll, een Franse pianist en componist die geweldige muziek componeerde, waarin ze haar tijd vaak ver vooruit was. Heel fijn dat Palazzetto Bru-Zane nu een boekje met daarin drie cd’s heeft uitgebracht, met uitmuntende uitvoeringen. Dat laat bij vrouwelijke componisten nogal eens te wensen over helaas. Kortom, voorbeeldig, zoals te lezen in mijn recensie. Jaëll is voor mij een grote ontdekking, die veel meer bekendheid zou moeten krijgen.
Marie Jaëll
Op 31 mei sprak ik uitgebreid met Louis Andriessen, jarenlange kompaan van Reinbert de Leeuw, die ook zijn nieuwste opera, Theatre of the World in première bracht. Plaats van handeling was Los Angeles, maar aangezien het een coproductie betrof met het Holland Festival, werd zijn opera ook in Nederland uitgevoerd, in Theater Carré. Het – behoorlijk onnavolgbare – libretto is geïnspireerd op de laatste levensuren van de Jezuïtische wetenschapper Athanasius Kircher (1601-1680). Ons gesprek was er niet minder geanimeerd om. En de muziek was mooi en zeer afwisselend.
Thea Derks + Louis Andriessen 31-5-2016
Vanwege het Holland Festival zit de agenda deze maand sowieso stevig vol. Op 9 juni speelde London Sinfonietta de double-bill The Cure/The Corridor van Harrison Birtwistle in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Ik schreef een voorbeschouwing en trof na afloop de altviolist Paul Silverthorne, met wie ik enkele malen een nieuwemuziekfestival in Odessa had bezocht. Tot mijn verrassing was ook Birtwistle zelf aanwezig, die ik in het verleden vaker heb geïnterviewd. We gingen samen met dirigent Geoffrey Paterson op de foto.
Geoffrey Paterson – Harry Birtwistle – Thea Derks MGIJ 9 June 2016
Een dag later deed ik de inleiding bij de Nederlandse première van Oh komm, Heiliger Geist voor koor, orkest, bas en sopraan van Sofia Goebaidoelina. Een bijzonder werk, zoals eigenlijk al haar stukken. Meeslepend in zijn heftige geloofsbelijdenis, met een indrukwekkend stamelend koor, dat als het ware huivert voor de komst van de goddelijke genade. Ik maakte voor de live uitzending van het AVROTROS Vrijdoncert een reportage.
Woensdag 15 juni zat ik alweer in de Stopera, voor een uitvoering van Pique Dame van Tsjaikovski. Prachtige muziek, piekfijn uitgevoerd door het Koor van De Nationale Opera en het Koninklijk Concertgebouw o.l.v. Mariss Jansons. Jammer van de wonderlijke regie, waarin Tsjaikovski zelf als handelend personage werd opgevoerd. Dat is op zich nog niet zo erg, maar dat hij samenviel met Vorst Jeletski was buitengewoon verwarrend.
Focus componist van het Holland Festival was dit jaar Olga Neuwirth, de Oostenrijkse componist wier opera Bählamms Fest ik zeer bewonder. Die stond echter niet op het programma, wel drie andere stukken. Ik schreef alle toelichtingen en een muzikaal portret voor het Holland Festival.
Haar in de Gashouder uitgevoerde, avondvullende Le Encantadas viel een beetje tegen. Neuwirth wil er te veel inhoud in stoppen en blijft qua muzikaal idioom een beetje hangen in de vroegere avant-garde. Ook haar stuk Torsion voor fagot solo stond op de rol, tijdens een puntgaaf concert van de Franse meesterfagottist Pascal Gallois in het Bimhuis op zondag 19 juni. Klapper van de avond was Dialogue de l’ombre double van de eerder dit jaar overleden Pierre Boulez.
Joey Roukens na afloop van Morphic Waves, Concertgebouw Amsterdam, 20-6-2016
Last but not least bezocht ik maandag 20 juni een concert van het Nederlands Philharmonisch Orkest in het Concertgebouw. Joey Roukens is dit seizoen hun huiscomponist en had een nieuw stuk gecomponeerd, Morphic Waves. Een zinderend werk, dat in grote golven de zaal overspoelde, maar af en toe tot rust kwam met lyrische en ingetogen soli van fluit, viool en andere instrumenten. Ik genoot van het uitbundige slagwerk, waarop ik vanaf mijn podiumplaats uitstekend zicht had.
Tussen de bedrijven door werk werk ik aan een toelichting bij Der nächtliche Wanderer van Reinbert de Leeuw, voor een concert in de vermaarde BBC Proms op 4 augustus.
#401NederlandseOperaS #AmsterdamSinfonietta #AthanasiusKircher #AVROTROSVrijdagconcert #BählammsFest #BernardVanBeurden #Concertgebouw #Cultuurpers #DeNationaleOpera #DonGiovanni #GeoffreyPaterson #HanNaChang #HarrisonBirtwistle #HollandFestival #HuangRuo #JoeyRoukens #KröllerMüller #LouisAndriessen #MarieJaëll #MorphicWaves #MuziekgebouwAanTIJ #NederlandsPhilharmonischOrkest #NelsonGoerner #NoordNederlandsOrkest #OlgaNeuwirth #OrsKöszeghy #PanoramaDeLeeuw #PascalGallois #PaulSilverthorne #PierreBoulez #PiqueDame #ReinbertDeLeeuw #Sjostakovitsj #SofiaGoebaidoelina #TheCorridorTheCure #TheaDerks #TheatreOfTheWorld #TivoliVredenburg
-
Late Liszt in Panorama de Leeuw XIV
Woensdag 2 december vulde ik het hele uur van Panorama de Leeuw op de Concertzender met late muziek van Franz Liszt. Na een carrière als pianistisch duivelskunstenaar nam hij de lage katholieke wijdingen aan en ging hij niet alleen ascetischer leven, maar ook componeren.
Bij velen is Liszt echter vooral bekend om zijn vroege muziek, maar vanaf de jaren zestig-zeventig van de vorige eeuw zetten Toos Onderdenwijngaard en Reinbert de Leeuw zich in voor zijn latere werken, waarin hij al vooruitliep op de atonaliteit die Arnold Schönberg begin twintigste eeuw ontwikkelde.
Zoals steeds volg ik in deze aflevering mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie op de voet en draai ik zelden gehoorde opnames. Ditmaal van elpees van Onderdenwijngaard en De Leeuw.
Liszt was een belangrijk vernieuwer, die niet alleen het solo pianorecital bedacht (zelfs de term ‘recital’ komt van hem), maar ook als eerste zijn piano zijdelings op het podium plaatste, zodat het publiek zicht had op zijn watervlugge vingers. Ook bedacht hij het symfonisch gedicht (een orkestwerk dat een verhaal vertelt, bijvoorbeeld Orpheus) en was hij een van de eerste dirigenten: tot dan dirigeerden componisten veelal hun eigen muziek, maar hij brak een lans voor collega’s als Berlioz, Schumann en Wagner.
De atonale muziek waarop Liszt vooruitliep, kreeg in de twintigste eeuw een vervolg in het serialisme dat componisten als Pierre Boulez en Karlheinz Stockhausen in Darmstadt ontwikkelden. Werden voorheen alleen de twaalf halve tonen van het octaaf in een reeks geplaatst, nu werd elke noot ook nog eens voorzien van een eigen karakteristiek. Het verst hierin ging Stockhausen, die vanaf de jaren zeventig elk werk baseerde op een Formel, een soort oerformule waaruit hij een ongekend scala aan mogelijkheden creëerde.
Stockhausen 1994 studio WDR Keulen (fotocredit wikipedia)
Het eerste werk dat hij volgens deze nieuwe methode componeerde was Mantra voor twee piano’s en ringmodulator uit 1970. Het was baanbrekend, niet alleen vanwege de strikte compositiemethode – die overigens verrassend vrij, bijna geïmproviseerd klinkt. De twee pianisten bedienen ook een reeks crotales en een woodblock, en bedienen een soort mengpaneel dat hun met microfoons opgenomen klanken naar een geluidstechnicus stuurt, die deze bewerkt met een ringmodulator.
Het stuk werd 3 december uitgevoerd door de pianisten Pierre-Laurent Aimard en Tamara Stefanovich in het Muziekgebouw aan ‘t IJ, met de Italiaanse componist/pianist/elektronicus Marco Stroppa aan de knoppen. Ik schreef erover voor en sprak tijdens de inleiding met hen alle drie. Dat was zeer verhelderend. Ik hoop de opname binnenkort op YouTube te plaatsen, maar hierbij alvast een foto met Stefanovich na afloop van het – meeslepende – concert.
Op dinsdag 1 december en donderdag 26 november verzorgde ik ook de inleidingen in het Muziekgebouw, bij het concert ‘Tango, triphop en klassiek’ van Amsterdam Sinfonietta. Zij brachten een programma waarin volksmuziek, popmuziek en klassiek een overtuigende relatie aangingen, met o.a. de Vier Jaargetijden van Buenos Aires van Astor Piazzolla en Schattenspiel Suite 2 van Florian Magnus Maier.
Maier speelt gitaar in deathmetal-bands, leerde tevens flamencogitaar spelen bij Paco Pena en studeerde compositie bij Klaas de Vries aan het Conservatorium van Rotterdam. Hij bracht die schijnbaar onverenigbare werelden samen in zijn stuk, waarin hij zelf elektrisch gitaar speelde, als tweede solist naast klassiek gitarist Izhar Elias.
Hun partijen ‘schaduwden’ elkaar: nu eens nam de klassieke gitaar het voortouw met virtuoze, soms flamencoachtige loopjes, dan weer trad de elektrische gitaar meer op de voorgrond. Het orkest bedde een en ander in warm golvende klanken die soms herinnerden aan Arabische muziek. Tijdens onze inleiding gaf hij een enthousiast betoog over zijn werkwijze.
Florian Maier + Thea Derks MGIJ 26-11-2015 (c) Co Broerse
In diezelfde week gaf ik twee lezingen over de ontwikkeling van Arvo Pärt, die uiteindelijk leidde tot zijn welluidende, zeer succesvolle tintinnabulistijl. Op dinsdag 24 november vertelde ik erover in VondelCS, met na afloop een kort gastoptreden van het Cello8ctet Amsterdam, dat deze maand een cd met Pärt gaat opnemen, waarvoor de 80-jarige Est speciaal naar Nederland komt. Hoewel het goot van de regen, was er behoorlijk wat publiek gekomen, dat zeer geïnteresseerd en aandachtig was.
Vrijdag 27 november trof ik op het Conservatorium van Utrecht al even gemotiveerde studenten, die bovendien behoorlijk ingevoerd bleken te zijn in eigentijdse muziek. Ze deden zeer actief mee met de les. Een bijzonder leuke ervaring, voor herhaling vatbaar!
Gastcollege over Arvo Pärt, Conservatorium van Utrecht, 27-11-2015
Pärt beheerste een beetje mijn leven, want de week ervoor had ik ook al een reportage gemaakt van het Noord Nederlands Orkest, dat drie van zijn stukken combineerde met een wereldpremière van het pianoconcert van Joep Franssens. Ik toog naar Groningen, waar ik niet alleen een repetitie bijwoonde, maar ook sprak met dirigent Tonu Kaljuste, die Pärt goed kent en als kind nog in diens cantate Onze tuin bleek te hebben gezongen.
Het was een bijzonder geanimeerd gesprek, dat werd uitgezonden op Radio 4 in het AVROTROSVrijdagconcert van 13 november. Diezelfde avond gaf ik mijn tweede les in de cursus hedendaagse muziek in het Muziekgebouw aan ‘t IJ, gewijd aan spirituele muziek, met na afloop jawel, een optreden van het NNO olv Kaljuste, met nogmaals Pärt en Franssens…
Thea Derks + Tonu Kaljuste Oosterpoort 10-11-2015
Op 19 november verzorgde ik de inleiding bij een concert van het Asko|Schönberg in Muziekgebouw aan ‘t IJ in Amsterdam. Onder leiding van de Zweedse dirigent Christian Karlsen presenteerden zij het Celloconcert van Kate Moore en de wereldpremière van Scream Sing Whisper van zijn landgenoot Anders Hillborg.
Ik sprak hen voorafgaand aan het concert. Karlsen leidde het ensemble met grote precisie door het programma, waarbij het prachtige, enerverende stuk van Moore de nieuwe compositie van Hillborg volledig ondersneeuwde. Dat stak wel erg bleekjes af tegen Moore’s stuwende, over elkaar schuivende ritmische lagen en schitterende klankkleuren die mij van begin tot eind aan mijn stoel genageld hielden.
Kate Moore + Thea Derks MGIJ 19-11-2015
Tja, druk druk druk lijkt een understatement… Ook de komende weken puilt de agenda uit, maar wat een voorrecht zoveel mooie muziek te mogen horen en zulke inspirerende mensen te ontmoeten. Moedig voorwaarts dus!
#AmsterdamSinfonietta #AndersHillborg #ArvoPärt #Cello8ctetAmsterdam #Concertzender #FlorianMagnusMaier #FranzLiszt #JoepFranssens #KarlheinzStockhausen #KateMoore #MarcoStroppa #MuziekgebouwAanTIJ #NoordNederlandsOrkest #PierreLaurentAimard #ReinbertDeLeeuw #TamaraStefanovich #TheaDerks #TonuKaljuiste #ToosOnderdenwijngaard #VondelCS
-
Geslaagde #Reinbertlezing in Drachten
Donderdag 21 mei gaf ik een inleiding bij het concert ‘Ton de Leeuw met de Franse slag’ van Cappella Amsterdam, in de donderdagavondserie van het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Ik sprak met Daan Manneke, die studeerde bij De Leeuw en van wie ook twee Franstalige psalmen op het programma stonden. Ik sprak ook met de jonge Franse componist Laurent Durupt, wiens Souffler sur quelques lueurs zijn Nederlandse première beleefde. Bijzonder was, dat de weduwe van De Leeuw en bijna al zijn kinderen aanwezig waren.
Minou de Leeuw, Thea Derks, Arlette + Isabelle de Leeuw, Ina en Daan Manneke MGIJ 21-5-2015
Precies een week later, op donderdag 28 mei was ik bij Boekhandel Van der Velde in Drachten voor een lezing over mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie. Hierin kon ik mooi aansluiten bij de expositie over drie generaties Werkman in Museum Drachten. De componist en pianist Daniel Ruyneman, een belangrijke wegbereider van De Leeuw, was namelijk gerelateerd aan de kunstenaarsvereniging De Ploeg waaraan Hendrik verbonden was. Eerder die middag kreeg ik een rondleiding van curator Annemieke Keizer.
De lezing trok een klein, maar zeer aandachtig publiek, dat na afloop interessante vragen stelde. Een bezoeker was zelfs helemaal uit Emmeloord gekomen om erbij te zijn, die had de biografie al bijna uit. Mijn uitgever Dolf Weverink was ook van de partij, en maakte bovenstaande foto van de signeersessie na afloop. Twee dagen later publiceerde het Friesch Dagblad een groot essay van mij over Reinberts Friese wortels.
Friesch Dagblad 30 mei 2015 Derks
Vrijdag 29 mei was ik bij de wereldpremière van Traurig wie der Tod van Theo Verbey in de omroepserie De Vrijdag van Vredenburg, weer veilig terug in de gerestaureerde Grote Zaal van TivoliVredenburg. Ik had Verbey uitvoerig geïnterviewd en hij vertelde dat zijn stuk een persoonlijke achtergrond had. Hij koos voor de herdichtingen van Chinese poëzie van Hans Bethge, die hij zette voor het Groot Omroepkoor en het Radio Filharmonisch Orkest. Het stuk was bijzonder welluidend en kreeg een ovationeel applaus van de goed gevulde zaal.
Thea Derks signeert Reinbertbio, Boekhandel Van der Velde Drachten 28-5-2015
Twee dagen later verzorgde ik in TivoliVredenburg alweer de inleiding bij het concert ‘De magie van Blechacz’ van Amsterdam Sinfonietta. Het programma was geheel Scandinavisch, met één Oostenrijkse eend in de bijt. Naast werken van Grieg, Sibelius en Rautavaara, klonk het Pianoconcert nr. 23 van Mozart, met als solist de jonge Pool Rafal Blechacz .
Ik sprak voorafgaand over het programma met Willem de Bordes, artistiek coördinator van Amsterdam Sinfonietta. Het werd een memorabele avond: Blechacz heeft een prachtig toucher en de musici speelden onder leiding van concertmeester en artistiek leider Candida Thompson zeer alert, vol energie en spatgelijk. Hartverwarmend is de enorme speelvreugde die zij zonder uitzondering uitstralen.
Op maandag 1 juni was het tijd voor een nieuwe productie van de opera Lulu van Alban Berg van De Nationale Opera & Ballet in het kader van het Holland Festival. Wekenlang gonsde de pers van opwinding, omdat de Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge tekende voor de regie. De superlatieven over diens fantastische inzichten vlogen je om de oren, dus de verwachtingen waren zeer hooggespannen.
Helaas liet Kentridge de opera verdrinken in een overdaad aan beelden. Die zijn weliswaar mooi en vindingrijk, maar het toch al problematische libretto ontbeerde elke diepgang en zeggingskracht. Temeer daar ook zijn personenregie te wensen over liet: je begrijpt geen moment wat al die mensen op het podium drijft, Lulu incluis. Zo werd de voorstelling een deceptie van niet ingeloste beloftes – zoals de Chinese keizer wiens onnoemlijk prachtige nieuwe gewaden onzichtbaar bleken. Ik noemde mijn bespreking dan ook Lulu en de kleren van Kentridge.
Woensdagavond 3 juni klonk bij de Concertzender aflevering IX van Panorama de Leeuw, waarin ik dit keer inzoomde op de controverses rond ‘soniek’ versus ‘muziek’ en de opera Reconstructie. Zoals gebruikelijk, liet ik ook nu weer enkele historische stukken horen: een opname van het Vioolconcert van Henkemans met Theo Olof uit 1951 en een half uur uit de enige bestaande opname van Reconstructie, gemaakt in 1969. Overstuurd, maar vol energie en nooit te horen op de Nederlandse radio. Het programma is hier terug te luisteren.
Inleiding MGIJ op Dorsen Yesterday Tomorrow Holland Festival 4-6-2015
Gisteravond, 4 juni, gaf ik een inleiding bij de wereldpremière van Yesterday Tomorrow van de Amerikaanse regisseur Annie Dorsen. Zij maakt ‘algoritmisch theater’, door met behulp van computers bestaande teksten en muziek te ontrafelen en weer in elkaar te zetten. Dit keer volgden drie zangers een traject waarin het Beatles lied Yesterday transformeert naar de musical song Tomorrow. De algoritmes van de computer bepalen ter plekke welke noten en woorden ze moeten zingen, en zelfs welke bewegingen ze daarbij moeten maken. Helaas bleef het geheel toch ietwat te veel concept om een uur lang echt te blijven boeien. Maar interessant was het zeker!
#AlbanBerg #AmsterdamSinfonietta #AnnemiekeKeizer #CandidaThompson #CappellaAmsterdam #Concertzender #Cultuurpers #DaanManneke #DaniëlRuyneman #DeNationaleOpera #DePloeg #FrieschDagblad #GrootOmroepkoor #HansHenkemans #HendrikWerkman #HollandFestival #LaurentDurupt #Lulu #MensOfMelodie #MuseumDrachten #MuziekgebouwAanTIJ #PanoramaDeLeeuw #RadioFilharmonischOrkest #RafalBlechacz #Reconstructie #ReinbertDeLeeuw #TheaDerks #TheoOlof #TheoVerbey #TivoliVredenburg #TonDeLeeuw #TraurigWieDerTod #VanDerVeldeBoeken #VrijdagVanVredenburg #WillemDeBordes #WilliamKentridge