#azteken — Public Fediverse posts

Het Chocolademuseum van Keulen

Keulen bezit een Dom, musea voor oude en moderne kunst, een dozijn romaanse kerken, een schitterende spoorwegbrug, een beroemd carnaval en een Chocolademuseum. Ik belandde er eigenlijk bij toeval, omdat T. (10½) er graag naartoe wilde. T. bleek een goede keuze te hebben gemaakt. Het was niet alleen een leuk museum waar kinderen plezier aan beleven, het bleek ook een goed museum: niet alleen met liefde en enthousiasme gemaakt, maar ook met kennis van de museale dilemma’s, waar men verstandig mee is omgegaan.

Het Chocolademuseum heeft vier afdelingen met elk een eigen thema. Op de begane plaatst het museum de cacaoboom in zijn historische en ecologische context. Er is dus ook aandacht voor de verspreiding vanuit Centraal-Amerika naar de Filipijnen en Afrika, en voor de zeventien duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties. Dit was allemaal goed uitgelegd en verhelderend. Enkele bomen zijn te zien in een tropische kas. Ik vond het leuk te ontdekken dat ook de ara, de luiaard, de toekan en nog enkele andere dieren houden van cacao. Ik was onder de indruk van de eerlijkheid waarmee het museum vertelde dat veel boeren gevangen zitten in een vicieuze cirkel van armoede en onderontwikkeling, en begon te denken: dit is een goed museum.

De tweede afdeling was gewijd aan de productie van chocolade. Dat begint dus met het openen van de vrucht om daar de bonen en de pulp uit te halen. Dat alles mag vervolgens een paar dagen gisten en daarna drogen, en daarna worden de bonen geroosterd, geplet, gewand en tot poeder gemalen. Dit is de grondstof waarvan chocolade wordt gemaakt, en ook dat proces is te zien: achter glas is een complete productielijn aan het werk. Ik heb gefascineerd gekeken naar de robot die de rechthoekige stukjes chocolade plaatst op een lopende band naar een robot die de stukken bliksemsnel verpakt. Kinderen kunnen hier ook chocoladerepen op maat maken die ze bij de uitgang kunnen ophalen.

Precolumbiaanse kunst

Wat mij het meest boeide, was de collectie precolumbiaanse kunst, die ik totaal niet had verwacht. Dat wil zeggen: ik wist dat de Maya’s en Azteken grote waarde hechtten aan cacao, maar was het Chocolademuseum niet binnengelopen met het idee Centraal-Amerikaanse kunst te zien. Het kwam dus als een volkomen verrassing. Het meest thematisch relevant waren de drinkbekers, waaronder exemplaren met opschriften die de cacao expliciet vermeldden, maar er was ook een wrijfsteen waarop de geplette bonen konden worden vermalen. Op sommige beeldjes droegen mensen cacaobonen als sieraden. Andere voorwerpen waren thematisch wat verder verwijderd, en dus des te verrassender.

Maar nu wat ik zo goed vond: de uitleg bij enkele voorwerpen ging verder dan identificatie ervan. Zo lezen we bij een beeld dat het Chocolademuseum het heeft verworven in 1993 uit de persoonlijke collectie van een zekere Leonard Patterson, een beruchte smokkelaar, vervalser en plunderaar (“er wird lange von FBI und Interpol gesucht”). Over een ander beeld is te lezen dat men in 1990 nog dacht dat het tussen 600 en 900 na Chr. was vervaardigd, maar dat bij heronderzoek in 2024 werd geconstateerd dat enkele delen nog geen eeuw oud waren. “Wurden hier originale Scherben und neuere Teile zusammengefügt? Weitere Untersuchungen sind notwendig.”

Kijk, dat soort informatie zou ik nou ook graag hebben bij oudheidkundige vondsten en zou een mooi onderwerp kunnen zijn voor een reeks  zoals “Collectie/Reflectie” in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Het Allard Pierson-museum in Amsterdam heeft net een subsidie gekregen om herkomstonderzoek te doen. Informatie als deze is niet alleen eerlijk, maar wekt bij de bezoeker ook vertrouwen over de rest van de voorwerpen: die is dus wel integer verworven en authentiek.

Tien

Enfin, er is nog een vierde afdeling in het Keulse Chocolademuseum. Deze is gewijd aan de latere geschiedenis van de chocolade en vertelt over de achttiende-eeuwse cafés, de negentiende-eeuwse fabrieken en de rol van chocolade tijdens de twee wereldoorlogen en daarna. Er is ook aandacht voor onfrisse stereotypen in de oude advertenties, zoals een schaars geklede inlandse vrouw die knielend chocolade aanbiedt. Het museum noemt een Moors kostuum ten onrechte een slavenkostuum, maar dat is de enige keer dat ik een wenkbrauw optrok tijdens mijn bezoek aan het Chocolademuseum. Ik ga niet zo flauw doen te zeggen dat het nu een tien-min is. Dit is een heel, heel goed museum: een dikke tien.

Het ziet er niet best uit voor Libanon. Als u meer wil weten over dat geteisterde land, lees dan mijn boek. Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

Zelfde tijdvak

Het Chocolademuseum van Keulen

Keulen bezit een Dom, musea voor oude en moderne kunst, een dozijn romaanse kerken, een schitterende spoorwegbrug, een beroemd carnaval en een Chocolademuseum. Ik belandde er eigenlijk bij toeval, omdat T. (10½) er graag naartoe wilde. T. bleek een goede keuze te hebben gemaakt. Het was niet alleen een leuk museum waar kinderen plezier aan beleven, het bleek ook een goed museum: niet alleen met liefde en enthousiasme gemaakt, maar ook met kennis van de museale dilemma’s, waar men verstandig mee is omgegaan.

Het Chocolademuseum heeft vier afdelingen met elk een eigen thema. Op de begane plaatst het museum de cacaoboom in zijn historische en ecologische context. Er is dus ook aandacht voor de verspreiding vanuit Centraal-Amerika naar de Filipijnen en Afrika, en voor de zeventien duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties. Dit was allemaal goed uitgelegd en verhelderend. Enkele bomen zijn te zien in een tropische kas. Ik vond het leuk te ontdekken dat ook de ara, de luiaard, de toekan en nog enkele andere dieren houden van cacao. Ik was onder de indruk van de eerlijkheid waarmee het museum vertelde dat veel boeren gevangen zitten in een vicieuze cirkel van armoede en onderontwikkeling, en begon te denken: dit is een goed museum.

De tweede afdeling was gewijd aan de productie van chocolade. Dat begint dus met het openen van de vrucht om daar de bonen en de pulp uit te halen. Dat alles mag vervolgens een paar dagen gisten en daarna drogen, en daarna worden de bonen geroosterd, geplet, gewand en tot poeder gemalen. Dit is de grondstof waarvan chocolade wordt gemaakt, en ook dat proces is te zien: achter glas is een complete productielijn aan het werk. Ik heb gefascineerd gekeken naar de robot die de rechthoekige stukjes chocolade plaatst op een lopende band naar een robot die de stukken bliksemsnel verpakt. Kinderen kunnen hier ook chocoladerepen op maat maken die ze bij de uitgang kunnen ophalen.

Precolumbiaanse kunst

Wat mij het meest boeide, was de collectie precolumbiaanse kunst, die ik totaal niet had verwacht. Dat wil zeggen: ik wist dat de Maya’s en Azteken grote waarde hechtten aan cacao, maar was het Chocolademuseum niet binnengelopen met het idee Centraal-Amerikaanse kunst te zien. Het kwam dus als een volkomen verrassing. Het meest thematisch relevant waren de drinkbekers, waaronder exemplaren met opschriften die de cacao expliciet vermeldden, maar er was ook een wrijfsteen waarop de geplette bonen konden worden vermalen. Op sommige beeldjes droegen mensen cacaobonen als sieraden. Andere voorwerpen waren thematisch wat verder verwijderd, en dus des te verrassender.

Maar nu wat ik zo goed vond: de uitleg bij enkele voorwerpen ging verder dan identificatie ervan. Zo lezen we bij een beeld dat het Chocolademuseum het heeft verworven in 1993 uit de persoonlijke collectie van een zekere Leonard Patterson, een beruchte smokkelaar, vervalser en plunderaar (“er wird lange von FBI und Interpol gesucht”). Over een ander beeld is te lezen dat men in 1990 nog dacht dat het tussen 600 en 900 na Chr. was vervaardigd, maar dat bij heronderzoek in 2024 werd geconstateerd dat enkele delen nog geen eeuw oud waren. “Wurden hier originale Scherben und neuere Teile zusammengefügt? Weitere Untersuchungen sind notwendig.”

Kijk, dat soort informatie zou ik nou ook graag hebben bij oudheidkundige vondsten en zou een mooi onderwerp kunnen zijn voor een reeks  zoals “Collectie/Reflectie” in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Het Allard Pierson-museum in Amsterdam heeft net een subsidie gekregen om herkomstonderzoek te doen. Informatie als deze is niet alleen eerlijk, maar wekt bij de bezoeker ook vertrouwen over de rest van de voorwerpen: die is dus wel integer verworven en authentiek.

Tien

Enfin, er is nog een vierde afdeling in het Keulse Chocolademuseum. Deze is gewijd aan de latere geschiedenis van de chocolade en vertelt over de achttiende-eeuwse cafés, de negentiende-eeuwse fabrieken en de rol van chocolade tijdens de twee wereldoorlogen en daarna. Er is ook aandacht voor onfrisse stereotypen in de oude advertenties, zoals een schaars geklede inlandse vrouw die knielend chocolade aanbiedt. Het museum noemt een Moors kostuum ten onrechte een slavenkostuum, maar dat is de enige keer dat ik een wenkbrauw optrok tijdens mijn bezoek aan het Chocolademuseum. Ik ga niet zo flauw doen te zeggen dat het nu een tien-min is. Dit is een heel, heel goed museum: een dikke tien.

Het ziet er niet best uit voor Libanon. Als u meer wil weten over dat geteisterde land, lees dan mijn boek. Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

Zelfde tijdvak

Neu im Comenius-Antiquariat 12.8.2025.
https://buchantiquariat.com/de/neue-artikel
#antiquariat #buchantiquariat #books #comenius_antiquariat #DeutscheLiteratur #MaerchenSagenLegenden #IllustrierteBuecher #Buchillustration #AlteGeschichte #Altertum #Antike #Byzanz #Kunstgeschichte #Nordamerika #Praekolumbianisch #Altamerika #Maya #Azteken #Inka

Neu im Comenius-Antiquariat 12.8.2025.
https://buchantiquariat.com/de/neue-artikel
#antiquariat #buchantiquariat #books #comenius_antiquariat #DeutscheLiteratur #MaerchenSagenLegenden #IllustrierteBuecher #Buchillustration #AlteGeschichte #Altertum #Antike #Byzanz #Kunstgeschichte #Nordamerika #Praekolumbianisch #Altamerika #Maya #Azteken #Inka

Neu im Comenius-Antiquariat 12.8.2025.
https://buchantiquariat.com/de/neue-artikel
#antiquariat #buchantiquariat #books #comenius_antiquariat #DeutscheLiteratur #MaerchenSagenLegenden #IllustrierteBuecher #Buchillustration #AlteGeschichte #Altertum #Antike #Byzanz #Kunstgeschichte #Nordamerika #Praekolumbianisch #Altamerika #Maya #Azteken #Inka

Neu im Comenius-Antiquariat 12.8.2025.
https://buchantiquariat.com/de/neue-artikel
#antiquariat #buchantiquariat #books #comenius_antiquariat #DeutscheLiteratur #MaerchenSagenLegenden #IllustrierteBuecher #Buchillustration #AlteGeschichte #Altertum #Antike #Byzanz #Kunstgeschichte #Nordamerika #Praekolumbianisch #Altamerika #Maya #Azteken #Inka

Neu im Comenius-Antiquariat 12.8.2025.
https://buchantiquariat.com/de/neue-artikel
#antiquariat #buchantiquariat #books #comenius_antiquariat #DeutscheLiteratur #MaerchenSagenLegenden #IllustrierteBuecher #Buchillustration #AlteGeschichte #Altertum #Antike #Byzanz #Kunstgeschichte #Nordamerika #Praekolumbianisch #Altamerika #Maya #Azteken #Inka

Dossier der Woche: Wer waren die Azteken? Auf den Spuren der einstigen Herrscher Mittelamerikas. #Azteken #Geschichte #Archäologie #präkolumbisch
https://www.scinexx.de/dossier/wer-waren-die-azteken/

Dossier der Woche: Wer waren die Azteken? Auf den Spuren der einstigen Herrscher Mittelamerikas. #Azteken #Geschichte #Archäologie #präkolumbisch
https://www.scinexx.de/dossier/wer-waren-die-azteken/

Dossier der Woche: Wer waren die Azteken? Auf den Spuren der einstigen Herrscher Mittelamerikas. #Azteken #Geschichte #Archäologie #präkolumbisch
https://www.scinexx.de/dossier/wer-waren-die-azteken/

Dossier der Woche: Wer waren die Azteken? Auf den Spuren der einstigen Herrscher Mittelamerikas. #Azteken #Geschichte #Archäologie #präkolumbisch
https://www.scinexx.de/dossier/wer-waren-die-azteken/

Dossier der Woche: Wer waren die Azteken? Auf den Spuren der einstigen Herrscher Mittelamerikas. #Azteken #Geschichte #Archäologie #präkolumbisch
https://www.scinexx.de/dossier/wer-waren-die-azteken/

"...𝓪 𝓕𝓪𝓷𝓽𝓪𝓼𝔂 𝓐𝔃𝓽𝓮𝓬 𝓦𝓪𝓻𝓻𝓲𝓸𝓻 ".

(metallic) Softpastel + chalk pencils + acrylic underpainting. Shimmering colours in dimmed light create an intense effect... ✨

#azteken #aztecas #fantasyart #warriorart #mixedmediaart #mixedmedia #mixedmediapainting #mixedmediaartist #painting #mastoart #mastoartist #softpastel #pastel #acrylic #art #artwork

"...𝓪 𝓕𝓪𝓷𝓽𝓪𝓼𝔂 𝓐𝔃𝓽𝓮𝓬 𝓦𝓪𝓻𝓻𝓲𝓸𝓻 "

Once upon a time, a long time ago....
I fought for my beliefs and my rights.
No one ever had the right to judge, because it was my own destiny and my own battlefield...

(metallic) Softpastel + chalk pencils + acrylic underpainting

50x65 cm size on grey artist paper
100% freehand traditional (no digital) artwork.

#softpastelartist #softpastel #mixedmediaart #fantasyart #warriorart #mixedmedia #mixmediapainting #freehanddrawing #azteken #mastoart #mastonart

"...𝓪 𝓕𝓪𝓷𝓽𝓪𝓼𝔂 𝓐𝔃𝓽𝓮𝓬 𝓦𝓪𝓻𝓻𝓲𝓸𝓻 "

Once upon a time, a long time ago....
I fought for my beliefs and my rights.
No one ever had the right to judge, because it was my own destiny and my own battlefield...

(metallic) Softpastel + chalk pencils + acrylic underpainting

50x65 cm size on grey artist paper
100% freehand traditional (no digital) artwork.

#softpastelartist #softpastel #mixedmediaart #fantasyart #warriorart #mixedmedia #mixmediapainting #freehanddrawing #azteken #mastoart #mastonart

Xocolatl, das ursprüngliche Kakaogetränk der Mayas und Azteken, ist ein bitteres Erlebnis! 🍫✨ Es wurde aus gerösteten Kakaobohnen, Wasser und Gewürzen zubereitet und galt als heilig. Heute erinnert es uns an die Wurzeln der Schokolade. 🌍❤️ #Xocolatl #Schokolade #Tradition #Kakao #Maya #Azteken

https://www.tryfoods.de/blogs/blog/xocolatl-heiliges-getrank-der-mayas-und-azteken

Wie die Totenkopf-Pfeife der Azteken klingt. Der Pfeifenton hat eine beängstigende Wirkung auf das Gehirn.#Azteken #Totenkopfpfeife #Archaeologie
https://www.scinexx.de/news/archaeologie/wie-die-totenkopf-pfeife-der-azteken-klingt/

Deze blog begon ruim dertien jaar geleden als een algemeen medium, zeg maar als een soort dagelijkse krant, en veranderde al snel in een blog over de Oudheid. Ik heb Rome, Griekenland, Egypte, Mesopotamië en Perzië altijd gepresenteerd in samenhang met Centraal-Eurazië en met Afrika; de Indusbeschaving en China kregen wat minder aandacht omdat ik er wat minder van weet. En Precolumbiaans Amerika kreeg pas de laatste jaren wat aandacht.

Eén reden daarvoor is dat de Precolumbiaanse culturen niet goed passen bij de definitie van de oude wereld: de periode waarover we naast het archeologische bewijs al geschreven bronnen hebben, maar niet zó veel bronnen dat we aan echte geschiedvorsing kunnen denken. Eigenlijk bestaat deze situatie in de Amerika’s alleen in de ruime eeuw vóór Cortés en Pizarro. Een tweede reden: voor de op deze blog behandelde materie kan ik zonder Azteken en Inka’s.

Precolumbiaanse culturen

Evengoed zijn de Precolumbiaanse culturen interessant en ik zou er misschien meer over hebben geschreven als ik had geweten hoe ik aan informatie moest komen. Internet helpt niet werkelijk: in die ongedifferentieerde nevenschikking van informatie kan ik kaf en koren niet scheiden. De openbare bibliotheek bood een handvol boeken over pakweg de Maya’s of de Azteken, maar een echt overzichtswerk vond ik niet. Het academisch aanbod bleek hypergespecialiseerd. Terwijl ik dus gewoon een handboek à la De Blois en Van der Spek wilde lezen, zoals eerstejaars-geschiedenisstudenten in hun eerste weken doen.

En dus baseerde ik me op het museale aanbod. De Aztekententoonstelling in het Wereldmuseum in Leiden, de slecht toegelichte collectie in het Humboldtforum in Berlijn, de voorwerpen in de Brusselse Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis, de weergaloos mooie collectie van het Museum aan de Stroom in Antwerpen en – vorige week – het Musée du Quai Branly in Parijs. Ik koop catalogi. Ik heb nu ruim duizend foto’s, geordend in eenennegentig mappen, van Yupik in Alaska tot Mapuche in Argentinië, maar eigenlijk weet ik niet goed wat de namen betekenen. Is “Puebla” de naam van een archeologische cultuur, van een landstreek in Mexico of van een archeologische fase? Mijn kennis is structuurloos.

Ik heb, eerlijk gezegd, de indruk dat dat niet alleen komt door mijn beperkte intellect. Het helpt de geïnteresseerde beginner niet dat Tiwanaku en Wari ook worden weergegeven als Tiahuanacu en Huari. Of dat een en dezelfde oude cultuur twee namen kan hebben.

Een fijn boek

Maar misschien ben ik onlangs gered. In het Musée du Quai Branly kocht ik een klein boekje, Les civilisations précolombiennes van de Franse archeologen Éric Taladoire en Patrice Lecoq; het is de vorig jaar verschenen, geactualiseerde versie van een boekje uit 2016. En hé, dit was bijna precies het boek dat ik zocht.

In het eerste hoofdstuk presenteren ze de archeologie en etnografie van de Amerika’s als een “tweede ontdekking” en schetsen ze de grote regio’s. Ik kan nu mijn eenennegentig fotomappen tenminste gaan ordenen. Het tweede hoofdstuk behandelt Midden-Amerika: de preklassieke Olmeken, de klassieke Maya’s, andere beschavingen uit de regio (zoals Teotihuacán) en tot slot de postklassieke imperia – anders gezegd, de Azteken. Steeds opnieuw gaat de beschrijving van de geografie vooraf aan die van de materiële cultuur, zo nu en dan onderbroken door beschrijvingen van zaken als religie, sjamanisme, mensenoffers, landbouwtechnieken of de politieke structuur.

Noordelijk Amerika komt er met een kort derde hoofdstuk bekaaid vanaf, waarna het vierde hoofdstuk de culturen van de Andes behandelt. Zeg maar Peru. Ze verdelen de geschiedenis in een aanloopfase, een formatieve periode (Cupisnique, Chavin), een periode van diversificatie (Nazca, Moche, Recuay, Vicus…), een periode van verstedelijking (Wari en Tiwanaku), een nieuwe periode van diversificatie (Chimu, Sicán, Chancay…) en tot slot ook hier imperiumvorming: de Inka’s.

Een vijfde hoofdstuk behandelt de culturen van Ecuador, Colombia, Bolivia, Chili en het Amazonegebied. Opnieuw kort. Ik had hier wat meer willen lezen over de domesticatie van de maïsplant, waarvan ik toevallig al eens heb opgeduikeld dat het een moeizaam proces is geweest.

Het beste is het slot. Dan trappen de auteurs hun eigen bouwwerk omver. Ze benoemen de politieke bijbedoelingen van sommige onderzoekers. Ook leggen ze uit dat het definiëren van culturen en cultuurfasen (“preklassiek” of “formatief”) problematisch is. Uiteraard zijn dit normale thema’s uit de geschiedtheorie en de sociale wetenschappen, maar het is goed dat deze zelfkritiek ook in een inleidend werk aan de orde komt.

Presentatie

Een perfect boek is dit niet. Ik schreef al dat dit bijna precies het boek was dat ik zocht. Afbeeldingen en meer landkaarten zouden de tekst beter begrijpelijk hebben gemaakt. Je kunt het online allemaal opzoeken, maar je hebt het liever meteen bij de hand. Hier wreekt zich het format van de Que sais-je?-reeks.

Tegelijkertijd: Les civilisations précolombiennes biedt een (volgens mij) gedegen overzicht en ook niet méér. De hinderlijke neiging van een Charles Mann om voortdurend zichzelf in het verhaal te plaatsen – zijn boek 1491 begint met een beschrijving van wat hij zag uit een vliegtuig – blijft de lezer bespaard.

Weet ik nu alles? Nee. Maar ik heb nu wel de materie bij de hand die ik nodig heb om een kaartenbak aan te leggen, om mijn fotoarchiefje te ordenen en – wie weet, als er zegen op rust – eens een blogje te wijden aan die wonderlijk vreemde wereld.

Deze blog is gratis, maar als u me wil steunen, koop dan een van mijn boeken, doe via Livius.nl een cursus of reis, of doneer. U kunt de blog ook volgen via het Whatsapp-kanaal.

https://mainzerbeobachter.com/2024/11/02/precolumbiaanse-culturen/

#Amazonegebied #Azteken #ÉricTaladoire #boek #Bolivia #Chancay #CharlesCMann #Chavin #Chili #Chimú #Colombia #Cupisnique #Ecuador #InkaS #maïs #Mapuche #MayaS #mensenoffer #Mexico #Moche #MuséeDuQuaiBranly #Nazca #Olmeken #PatriceLecoq #Peru #Puebla #Recuay #Sicán #sjamanisme #Teotihuacán #Tiwanaku #Wari #Yupik

Sinds ik de Azteken-expositie in het Wereldmuseum in Leiden heb bezocht, raak ik steeds meer in #Azteken en andere precolumbiaanse culturen geïnteresseerd. En vandaag is er iets leuks te melden: de ontdekking van drie codices, zeg maar Aztekenboeken.

https://mainzerbeobachter.com/2024/03/25/drie-nieuwe-codices-van-de-azteken/