#atman — Public Fediverse posts

The “I” That is Seeking Liberation is Unreal: “All Are Appearances in and of Awareness” — Advaita, Gaudapada & the Seeker Who Never Was

A friend messaged “All are appearances in and of awareness” in reply to my poem “Big B” – https://selfrealization.blog/2026/04/13/big-b/.

I responded back as follows:

With such perfect understanding already in place, are you sure I might have anything else to add to that. Really, what you wrote just now is all the knowledge one needs to undertake and finish the spiritual journey with no need for any other prop. The very looking for other props is itself the obstacle to the full manifestation of the understanding that is already there…shit, one knows one has to just “keep quiet” and everything will be accomplished and yet why are we all restless?

“Sitting quietly, doing nothing;
Spring comes, and the grass grows by itself.”

~ Matsuo Basho

This (“All are appearances in and of awareness”) is all that the name-and-form analogy of the clay and pot conveys albeit in different words.

The only problem then for you and I might be that we are failing to grasp that the I that is seeking to understand and attain self-realization is itself an “appearance in and of awareness”.

Which is why Ashtavakra Gita and Gaudapada’s Verse 32 in Chapter 2 of Mandukya Karika (see below) and Sankaracharya’s Nirvana Shatakam say what they say.

Mandukya Karika 2.32 (Vaitathya Prakarana) asserts that from the standpoint of Absolute Truth (Paramartha), there is no creation, destruction, bondage, liberation, or seeker. This famous verse highlights that all dualistic experiences are illusions, and the ultimate reality is non-dual (Advaita), often interpreted as the unborn, unchanging Self. [1, 2, 3, 4, 5]

Sanskrit Verse (2.32):

न निरोधो न चोत्पत्तिर्न बद्धो न च साधकः ।न मुमुक्षुर्न वै मुक्त इत्येषा परमार्थता ॥ ३२ ॥

na nirodho na cotpattirna baddho na ca sādhakaḥ |na mumukṣurna vai mukta ityeṣā paramārthatā || 32 ||

Translation & Key Meanings:

• na nirodho: There is no destruction.
• na ca utpattiḥ: There is no creation or origin.
• na baddhaḥ: There is no one in bondage.
• na ca sādhakaḥ: There is no one practicing spiritual disciplines.
• na mumukṣuḥ: There is no seeker after liberation.
• na vai muktaḥ: There is no one liberated.
• iti eṣā paramārthatā: This is the Absolute Truth. [1, 2]

Significance:

• Non-Dual Reality: This verse by Gaudapada clarifies that the ultimate reality is entirely free from all dualistic concepts, including the processes of spiritual seeking or the state of liberation itself.
• Context: It comes within the context of analyzing the “unreality” (Vaitathya) of the world and the mind, noting that when knowledge of the Self is attained, all mental projections disappear.
• Absolute vs. Relative: While relative existence appears as a world of change, from the ultimate standpoint, no change ever occurred, as explained on VivekaVani and Tom Das. [1, 2, 6]

[1] https://vivekavani.com/m2v32/
[2] https://tomdas.com/2018/02/22/advaita-vedanta-gaudapadas-method-mandukya-upanishad-karika/
[3] https://swamij.com/upanishad-mandukya-karika.htm
[4] https://vedantastudents.com/mandukya-upanishad-with-shankara-bashyam-volume-17/
[5] https://vedantastudents.com/mandukya-upanishad-with-shankara-bashyam-volume-20/
[6] https://vivekavani.com/m3v32/

Five #FirstPrinciples Ideas of #Hinduism

Hinduism is a very old religion with many different groups and beliefs.

#Brahman - Everything in the universe
#Atman - Your eternal soul
#Dharma- Doing what’s right
#Karma - Actions have consequences
#Moksha - Freedom from being reborn

What These Ideas Mean

These five ideas help explain how Hindus understand the world and how to live a good life.

(1/4)

Five #FirstPrinciples Ideas of #Hinduism

Hinduism is a very old religion with many different groups and beliefs.

#Brahman - Everything in the universe
#Atman - Your eternal soul
#Dharma- Doing what’s right
#Karma - Actions have consequences
#Moksha - Freedom from being reborn

What These Ideas Mean

These five ideas help explain how Hindus understand the world and how to live a good life.

(1/4)

Five #FirstPrinciples Ideas of #Hinduism

Hinduism is a very old religion with many different groups and beliefs.

#Brahman - Everything in the universe
#Atman - Your eternal soul
#Dharma- Doing what’s right
#Karma - Actions have consequences
#Moksha - Freedom from being reborn

What These Ideas Mean

These five ideas help explain how Hindus understand the world and how to live a good life.

(1/4)

Five #FirstPrinciples Ideas of #Hinduism

Hinduism is a very old religion with many different groups and beliefs.

#Brahman - Everything in the universe
#Atman - Your eternal soul
#Dharma- Doing what’s right
#Karma - Actions have consequences
#Moksha - Freedom from being reborn

What These Ideas Mean

These five ideas help explain how Hindus understand the world and how to live a good life.

(1/4)

Five #FirstPrinciples Ideas of #Hinduism

Hinduism is a very old religion with many different groups and beliefs.

#Brahman - Everything in the universe
#Atman - Your eternal soul
#Dharma- Doing what’s right
#Karma - Actions have consequences
#Moksha - Freedom from being reborn

What These Ideas Mean

These five ideas help explain how Hindus understand the world and how to live a good life.

(1/4)

📰 | #ToxicTantra – Machtmissbrauch und Manipulation im #Yoga

Den "#Seelenfänger"-#Podcast "Toxic #Tantra" gibt es jetzt auch in Buchform. Es geht darin um die internationale Yogasekte #ATMAN. Junge Frauen wurden darin systematisch manipuliert, gebrainwashed und #Guru Gregorian Bivolaru zu Tantra-Sex-Ritualen zugeführt.

Die Yogabewegung ist auch in Deutschland als „Deutsche Akademie für traditionelles Yoga“ aktiv.

https://skeptix.org/2025/10/21/toxic-tantra-machtmissbrauch-und-manipulation-im-yoga/

"Po co mam płacić za hostowanie serwera, lepiej postawić farmę u siebie!". Cóż, jeśli tak myślisz, to lepiej obejrzyj ten film i zobacz, czy na pewno jesteś w stanie zapewnić maszynom takie warunki. Fascynująca wycieczka po serwerowni Atmana w Warszawie.

#Atman #serwer #DataCenter

https://www.youtube.com/watch?v=hyW5YL7NyJ8

"Po co mam płacić za hostowanie serwera, lepiej postawić farmę u siebie!". Cóż, jeśli tak myślisz, to lepiej obejrzyj ten film i zobacz, czy na pewno jesteś w stanie zapewnić maszynom takie warunki. Fascynująca wycieczka po serwerowni Atmana w Warszawie.

#Atman #serwer #DataCenter

https://www.youtube.com/watch?v=hyW5YL7NyJ8

"Po co mam płacić za hostowanie serwera, lepiej postawić farmę u siebie!". Cóż, jeśli tak myślisz, to lepiej obejrzyj ten film i zobacz, czy na pewno jesteś w stanie zapewnić maszynom takie warunki. Fascynująca wycieczka po serwerowni Atmana w Warszawie.

#Atman #serwer #DataCenter

https://www.youtube.com/watch?v=hyW5YL7NyJ8

"Po co mam płacić za hostowanie serwera, lepiej postawić farmę u siebie!". Cóż, jeśli tak myślisz, to lepiej obejrzyj ten film i zobacz, czy na pewno jesteś w stanie zapewnić maszynom takie warunki. Fascynująca wycieczka po serwerowni Atmana w Warszawie.

#Atman #serwer #DataCenter

https://www.youtube.com/watch?v=hyW5YL7NyJ8

"Po co mam płacić za hostowanie serwera, lepiej postawić farmę u siebie!". Cóż, jeśli tak myślisz, to lepiej obejrzyj ten film i zobacz, czy na pewno jesteś w stanie zapewnić maszynom takie warunki. Fascynująca wycieczka po serwerowni Atmana w Warszawie.

#Atman #serwer #DataCenter

https://www.youtube.com/watch?v=hyW5YL7NyJ8

Jules – Mijmeren in mijn bodhisattvabedje

Je eigen, diepste overtuiging ter discussie stellen als een mogelijkheid tussen andere, vergt een bovengemiddelde portie moed.

Ik sprak een goede vriend die al vele jaren aan zelfonderzoek doet, ook via meditatie. Hij vertelde over zijn ervaring van een geïncarneerde ziel, individuatie en een Hoger Zelf.

Ai, atman! Een moment stond ik met een mond vol tanden. Of eigenlijk lag ik met mijn mond vol tanden, in mijn vertrouwde bodhisattvabedje, waarin ik noodgedwongen zo vele uurtjes doorbreng, mijn nembutsus zeg en soms mijn stukjes schrijf. Mijn vriend en ik spraken aan de telefoon.

Moet je als boeddhist nu opmerken dat de notie van een geïncarneerde ziel een illusie is en de moeder van alle lijden? Ik luisterde aandachtig. Ergens in de achtergrond knarste ondanks de aandacht toch mijn brein.

Zinvolle uitwisseling

Eigenlijk, bedacht in de loop van het gesprek iets in mij, is dit ‘Thomas Merton in actie’. De ooit beroemde auteur organiseerde als rooms-katholieke monnik ontmoetingen met vertegenwoordigers van andere religies, ook van het boeddhisme. Niet de leer, maar de ervaring stond daarbij centraal. Dit bleek een invalshoek waardoor een zinvolle uitwisseling mogelijk werd.

Zo ontspon ons telefoongesprek zich ook. Ik zei niet “dit is zo”, maar “zo ervaar ik het”. Is boeddhisme in staat tot een fenomenologie van zichzelf? Buitenstaanders kunnen dit. Simon Vestdijk deed het in zijn boek De toekomst der religie (1947); zijn analyse bracht hem tot de uitroep – wie weet dit nog? – “Ben ik niet eigenlijk een boeddhist?” Carl Gustav Jung deed het, en vele anderen ook. Maar kun je dit ook als je zelf boeddhist bent?

Je eigen, diepste overtuiging ter discussie stellen als een mogelijkheid tussen andere, vergt een bovengemiddelde portie moed. Als ik het Opperlandse neo-calvinistische boeddhisme in ogenschouw neem, dan mis ik zulke openheid in het publieke domein node. Hier wordt graag gekift over de BUN en de BOS en gemillimeterd over autorisatie van zenleraren.

Benepen

Het lijkt bijna alsof je voor de ware Verlichting moet uitwijken naar het buitenland, naar het Frankrijk van Voltaire bijvoorbeeld. Maar gelukkig bestaat er in de Engelstalige boeddhistische chatrooms op het internet een virtueel Frankrijk, dat aanzienlijk ruimer bemeten van geest is dan het benepen Nederland, waar een onmiskenbaar fundamentalistische ondertoon zich regelmatig meester maakt van het discours.

Met mijn vriend kan ik praten. Ik legde hem voor wat ik voor mezelf de brahman-atman paradox ben gaan noemen. Boeddhisme is een oefening in het ervaren van anatman, so far so good. Maar op het ogenblik dat je karmische energieën zijn uitgedoofd en je de boeddhistische bevrijding realiseert, wat is dan, op dat ogenblik, het verschil in ervaring met iemand die zijn atman zich ziet versmelten met brahman?

Historisch gezien bestaat er een wereld van verschil tussen het wereldbeeld en de leefwijze van de brahmanen en de boeddhisten, ik weet het. Maar dat is lang geleden en er is sindsdien veel met het boeddhisme gebeurd. Waar het mij om gaat is de vraag of wij anno nu menen dat de gnosis van de Boeddha een unieke ervaring inhield, of eentje die ergens een plaatsje heeft in een vergelijkend model waarvan het topje meer overeenkomsten kent dan verschillen.

Spookbeeld

Steken in de geschiedenis van het boeddhisme brahman en atman af en toe niet toch weer de kop op? Nadat Nagarjuna en consorten hun mentale machtsgreep hadden volbracht (want dat was het), bleef het boeddhisme naar veler idee met lege handen achter. De introductie van de leegte, zo gaat deze redenering, zadelde het boeddhisme niet alleen met een nieuwe doctrine op, maar ook, opnieuw, met het spookbeeld van nihilisme. En zie, daar was de boeddhanatuur, een soort quasi-atman, soms ook als zodanig aan de man gebracht, maar dan alleen om het snel weer af te leren, zeggen velen vergoelijkend. Is boeddhanatuur de appel die gegeten wordt van de boom van goed en kwaad?

Iedereen die wil, mag me verketteren, hoewel dat onboeddhistisch is (nou ja, dat geloven we dan maar). Daar heb je er weer eentje, zo’n zenboeddhist die de bietenbrug opgaat. Hij schijnt ook al iets met Shinrans Anderkracht te hebben, die cryptokatholiek. Die eindigt vast bij Advaita Vedanta.

Zulke suggesties sissen althans regelmatig omhoog uit mijn mailbox wanneer zich daarin weer enige slang naar binnen heeft weten te wurmen. Ik kijk geamuseerd toe en neem in gedachten maar zo’n leuke slang uit een Disneyfilm voor ogen die je met hypnotiserende ogen en verleidelijke praatjes in zijn wurggreep probeert te lokken. Niet dus.

Zelfopgelegde begrenzing

Toch maak ik graag omzwervingen in het land dat begint waar de grenzen van het boeddhisme poreus zijn. Er zijn zo veel anderen die zoeken naar bevrijding. Als -isme kan boeddhisme zo benauwend voelen. Met Linji zeg ik: als je boeddhisme op je weg tegenkomt, dood het dan. Zonder die zelfopgelegde begrenzing valt er niets meer aan doctrines te declameren, kun je in vrijheid vergelijken en hartelijk lachen om de Nagarjuna’s en de andere pausen van het boeddhisme.

Zo ongeveer zat ik na te mijmeren toen het telefoongesprek met mijn vriend ten einde was. Ik dacht eraan hoe een halve eeuw of langer geleden mensen als Sartre schreven over onze cultuur als een leeggehaalde winkel. De dialectiek van de Verlichting van Adorno blijft zo actueel. De mensen scheppen monsters die ze niet weten te beteugelen. Ze hebben de middelen in handen voor hun bevrijding maar slaan liever op de vlucht voor hun verantwoordelijkheid.

Thuiskomen

In die omgewoelde, ontkerkelijkte grond landt het boeddhisme dat wij nu kennen. Hoe velen vluchten in het boeddhisme omdat het een alternatief is dat veilig voelt? Veilig? Ruk die voorhang weg en zoek de poreuze grenzen op. Gaat heen en vermenigvuldigt u in vrijheid! Dat is de uitdaging. En dood de Boeddha wanneer deze op uw weg komt, evenals uw leraar, in de geest van Linji, die maffe, maar wel kraakheldere leraar uit de gouden tijd van het klassieke Chinese zenboeddhisme.

Na zulke omzwervingen is het altijd goed thuiskomen in, ja, wat eigenlijk? Er is welbeschouwd geen thuis en daar is het goed thuiskomen. Thuiskomen in de wetenschap dat je maar wat aanrommelt, net als iedereen die verder op weg is. Je rommelt wat aan met je Satipatthana Sutra en je rommelt wat aan met je Achtvoudig Pad. Wat deert het eigenlijk of je ook wat aanrommelt met brahman en atman? Niets om elkaar hard te vallen. Bevrijding is fluïde, vluchtig, en daarom juist bevrijding. Overal te vinden en nooit op, behalve als je haar probeert te vangen en te bevatten. En God zag dat het goed was. Voor mijn part, ook goed.

De twijfel, de twijfel, zo gezond onveilig… De grondeloze diepte, zonder houvast… Niet-weten… Ja, daar is het goed thuiskomen na zo’n telefoongesprek.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Atman #boeddhanatuur #CarlGustavJung #HogerZelf #JulesPrast #SimonVestdijk #ThomasMerton #toekomstReligie

Jules – Mijmeren in mijn bodhisattvabedje

Je eigen, diepste overtuiging ter discussie stellen als een mogelijkheid tussen andere, vergt een bovengemiddelde portie moed.

Ik sprak een goede vriend die al vele jaren aan zelfonderzoek doet, ook via meditatie. Hij vertelde over zijn ervaring van een geïncarneerde ziel, individuatie en een Hoger Zelf.

Ai, atman! Een moment stond ik met een mond vol tanden. Of eigenlijk lag ik met mijn mond vol tanden, in mijn vertrouwde bodhisattvabedje, waarin ik noodgedwongen zo vele uurtjes doorbreng, mijn nembutsus zeg en soms mijn stukjes schrijf. Mijn vriend en ik spraken aan de telefoon.

Moet je als boeddhist nu opmerken dat de notie van een geïncarneerde ziel een illusie is en de moeder van alle lijden? Ik luisterde aandachtig. Ergens in de achtergrond knarste ondanks de aandacht toch mijn brein.

Zinvolle uitwisseling

Eigenlijk, bedacht in de loop van het gesprek iets in mij, is dit ‘Thomas Merton in actie’. De ooit beroemde auteur organiseerde als rooms-katholieke monnik ontmoetingen met vertegenwoordigers van andere religies, ook van het boeddhisme. Niet de leer, maar de ervaring stond daarbij centraal. Dit bleek een invalshoek waardoor een zinvolle uitwisseling mogelijk werd.

Zo ontspon ons telefoongesprek zich ook. Ik zei niet “dit is zo”, maar “zo ervaar ik het”. Is boeddhisme in staat tot een fenomenologie van zichzelf? Buitenstaanders kunnen dit. Simon Vestdijk deed het in zijn boek De toekomst der religie (1947); zijn analyse bracht hem tot de uitroep – wie weet dit nog? – “Ben ik niet eigenlijk een boeddhist?” Carl Gustav Jung deed het, en vele anderen ook. Maar kun je dit ook als je zelf boeddhist bent?

Je eigen, diepste overtuiging ter discussie stellen als een mogelijkheid tussen andere, vergt een bovengemiddelde portie moed. Als ik het Opperlandse neo-calvinistische boeddhisme in ogenschouw neem, dan mis ik zulke openheid in het publieke domein node. Hier wordt graag gekift over de BUN en de BOS en gemillimeterd over autorisatie van zenleraren.

Benepen

Het lijkt bijna alsof je voor de ware Verlichting moet uitwijken naar het buitenland, naar het Frankrijk van Voltaire bijvoorbeeld. Maar gelukkig bestaat er in de Engelstalige boeddhistische chatrooms op het internet een virtueel Frankrijk, dat aanzienlijk ruimer bemeten van geest is dan het benepen Nederland, waar een onmiskenbaar fundamentalistische ondertoon zich regelmatig meester maakt van het discours.

Met mijn vriend kan ik praten. Ik legde hem voor wat ik voor mezelf de brahman-atman paradox ben gaan noemen. Boeddhisme is een oefening in het ervaren van anatman, so far so good. Maar op het ogenblik dat je karmische energieën zijn uitgedoofd en je de boeddhistische bevrijding realiseert, wat is dan, op dat ogenblik, het verschil in ervaring met iemand die zijn atman zich ziet versmelten met brahman?

Historisch gezien bestaat er een wereld van verschil tussen het wereldbeeld en de leefwijze van de brahmanen en de boeddhisten, ik weet het. Maar dat is lang geleden en er is sindsdien veel met het boeddhisme gebeurd. Waar het mij om gaat is de vraag of wij anno nu menen dat de gnosis van de Boeddha een unieke ervaring inhield, of eentje die ergens een plaatsje heeft in een vergelijkend model waarvan het topje meer overeenkomsten kent dan verschillen.

Spookbeeld

Steken in de geschiedenis van het boeddhisme brahman en atman af en toe niet toch weer de kop op? Nadat Nagarjuna en consorten hun mentale machtsgreep hadden volbracht (want dat was het), bleef het boeddhisme naar veler idee met lege handen achter. De introductie van de leegte, zo gaat deze redenering, zadelde het boeddhisme niet alleen met een nieuwe doctrine op, maar ook, opnieuw, met het spookbeeld van nihilisme. En zie, daar was de boeddhanatuur, een soort quasi-atman, soms ook als zodanig aan de man gebracht, maar dan alleen om het snel weer af te leren, zeggen velen vergoelijkend. Is boeddhanatuur de appel die gegeten wordt van de boom van goed en kwaad?

Iedereen die wil, mag me verketteren, hoewel dat onboeddhistisch is (nou ja, dat geloven we dan maar). Daar heb je er weer eentje, zo’n zenboeddhist die de bietenbrug opgaat. Hij schijnt ook al iets met Shinrans Anderkracht te hebben, die cryptokatholiek. Die eindigt vast bij Advaita Vedanta.

Zulke suggesties sissen althans regelmatig omhoog uit mijn mailbox wanneer zich daarin weer enige slang naar binnen heeft weten te wurmen. Ik kijk geamuseerd toe en neem in gedachten maar zo’n leuke slang uit een Disneyfilm voor ogen die je met hypnotiserende ogen en verleidelijke praatjes in zijn wurggreep probeert te lokken. Niet dus.

Zelfopgelegde begrenzing

Toch maak ik graag omzwervingen in het land dat begint waar de grenzen van het boeddhisme poreus zijn. Er zijn zo veel anderen die zoeken naar bevrijding. Als -isme kan boeddhisme zo benauwend voelen. Met Linji zeg ik: als je boeddhisme op je weg tegenkomt, dood het dan. Zonder die zelfopgelegde begrenzing valt er niets meer aan doctrines te declameren, kun je in vrijheid vergelijken en hartelijk lachen om de Nagarjuna’s en de andere pausen van het boeddhisme.

Zo ongeveer zat ik na te mijmeren toen het telefoongesprek met mijn vriend ten einde was. Ik dacht eraan hoe een halve eeuw of langer geleden mensen als Sartre schreven over onze cultuur als een leeggehaalde winkel. De dialectiek van de Verlichting van Adorno blijft zo actueel. De mensen scheppen monsters die ze niet weten te beteugelen. Ze hebben de middelen in handen voor hun bevrijding maar slaan liever op de vlucht voor hun verantwoordelijkheid.

Thuiskomen

In die omgewoelde, ontkerkelijkte grond landt het boeddhisme dat wij nu kennen. Hoe velen vluchten in het boeddhisme omdat het een alternatief is dat veilig voelt? Veilig? Ruk die voorhang weg en zoek de poreuze grenzen op. Gaat heen en vermenigvuldigt u in vrijheid! Dat is de uitdaging. En dood de Boeddha wanneer deze op uw weg komt, evenals uw leraar, in de geest van Linji, die maffe, maar wel kraakheldere leraar uit de gouden tijd van het klassieke Chinese zenboeddhisme.

Na zulke omzwervingen is het altijd goed thuiskomen in, ja, wat eigenlijk? Er is welbeschouwd geen thuis en daar is het goed thuiskomen. Thuiskomen in de wetenschap dat je maar wat aanrommelt, net als iedereen die verder op weg is. Je rommelt wat aan met je Satipatthana Sutra en je rommelt wat aan met je Achtvoudig Pad. Wat deert het eigenlijk of je ook wat aanrommelt met brahman en atman? Niets om elkaar hard te vallen. Bevrijding is fluïde, vluchtig, en daarom juist bevrijding. Overal te vinden en nooit op, behalve als je haar probeert te vangen en te bevatten. En God zag dat het goed was. Voor mijn part, ook goed.

De twijfel, de twijfel, zo gezond onveilig… De grondeloze diepte, zonder houvast… Niet-weten… Ja, daar is het goed thuiskomen na zo’n telefoongesprek.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Atman #boeddhanatuur #CarlGustavJung #HogerZelf #JulesPrast #SimonVestdijk #ThomasMerton #toekomstReligie

Boeddha’s vervolg over to-be-or-not-to-be: Eternalisme noch Nihilisme

De leer van Boeddha zit vol potentiële misverstanden en dingen die weliswaar dagelijkse taal gebruiken, maar geen dagelijkse logica volgen. De ‘middenweg’ is zo’n terrein vol verwarring. We beschrijven hem deze keer aan de hand van de zienswijzen die incorrect zijn: eternalisme en nihilisme.

Eerdere reflecties en adviezen uit “Boeddhisme in Perspectief”

Een mogelijk nuttig stukje leeswerk stond twee jaar geleden hier:  https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhisme/197985-boeddhas-to-be-or-not-to-be-quiz/ en dat is in zijn uitleg over eternalisme weer gebaseerd op https://boeddhistischdagblad.nl/achtergronden/32061-ontkennen-om-te-kunnen-groeien-anatman/ .

In aanvulling daarop kan ik het niet laten enige reclame te maken voor een recent beschikbare vertaling op de site van De 3 Juwelen; vrijelijk te downloaden maar ook via Lulu in print te bestellen. Want in de tekst van  “Boeddhisme in perspectief: leer en methoden door de eeuwen heen” staan 2 stukken, geschreven door mijn leraar Sangharakshita toen ie pas 30 jaar oud was, die ons op weg helpen.

(Over afhankelijk ontstaan en wedergeboorte)

Wat is herboren? Zeggen dat het herboren ‘wezen’ identiek is aan het wezen dat net dood is, zou neerkomen op het uiterste van eternalisme. Zeggen dat hij niet identiek was, zou nihilisme zijn. De Boeddha vermijdt deze twee uitersten en onderwijst de middenweg, namelijk alleen de leer van geconditioneerde coproductie:

‘Als dit is, ontstaat dat; uit het ontstaan hiervan, ontstaat dat etc.’ Er vindt wedergeboorte plaats, maar in werkelijkheid wordt geen ‘wezen’ herboren. Deze toepassing van de pratitya-samutpada op het proces van wedergeboorte gaat zo sterk in tegen onze diepgewortelde gehechtheid aan de illusie van permanente individualiteit, dat het een van de moeilijkst te vatten ideeën is uit de boeddhistische leer. Het is zelfs intellectueel niet te begrijpen zonder zorgvuldige en onpartijdige studie en een zekere mate van meditatie.

En verderop:

De middenweg in hoogste zin is een synoniem voor het doeleinde van de ontwikkelingsweg –– Nirvana. Dit overstijgt zowel positieve als negatieve predicaten en kan worden gezien als een positie die ‘tussen’, of beter nog ‘boven’, de twee uitersten  van bestaan en niet-bestaan staat. Metafysisch komt dit neer op een verwerping van zowel het eternalisme als het nihilisme, en hun familie van nakomelingen van verkeerde opvattingen.

Doctrines en methoden die een positie innemen tussen de conflicterende uitersten zijn de manifestaties, binnen hun eigen min of meer beperkte terreinen, en op hun eigen hogere of lagere toepassingsniveaus, van de middenweg in zijn hoogste, transcendentale aspect. Alle uitersten of eenzijdige opvattingen en praktijken zijn uitingen van ofwel het eternalisme ofwel het nihilisme, de twee basale verkeerde opvattingen. Binnen elk gebied van denken en handelen komen we ditzelfde triadische principe in een of andere vorm tegen. In elke fase van het spirituele leven worden we geconfronteerd met de noodzaak een keuze te maken tussen een van de twee uitersten, maar kunnen we eveneens het midden zien dat de tegenstelling verzoent door deze te overstijgen. Het volgen van het middenweg, in de zin van de term die samenvalt met de strekking van de vierde edele waarheid, de waarheid van het pad, bestaat in essentie uit het nemen van deze cruciaal belangrijke beslissing op steeds hogere niveaus van het bestaan. Op elk niveau worden de tegenstellingen verleidelijker, ‘spiritueler’, en het midden ongrijpbaarder en moeilijker waar te nemen. Uiteindelijk komt het neer op één keuze. Aan de rechterkant het eeuwigheidsdenken in zijn subtielste en meest principiële vormen: het absolute, zuivere wezen, de godheid, de goddelijke grond. Aan de linkerkant de archetypen van het nihilisme: vernietiging van de ziel in God, de oplossing van het lagere zelf in het hogere zelf, het samensmelten van de druppel in de oceaan. Tussen beide in en tegelijk erboven, zoals de volle maan tussen de heldere klaarte van de oostelijke en de westelijke sterren, staat de eigenlijke middenweg in al zijn zuiverheid, onaangetast door de schaduw van een positief of negatief concept.

Gevolgen van deze adviezen

Wat mij het meest inspireert aan deze 70 jaar oude analyses is dat het iets ongrijpbaar hoogstaands, het inzicht van de Middenweg, toch in taal probeert te vatten. Maar steeds weer benadrukt dat het  ‘voorbij de woorden’ gaat, die Middenweg. Bij het eerste fragment, over wedergeboorte, is vooral belangrijk dat de extremen vermeden worden: nee het is geen totaal uitdoven want er gaat iets door naar de toekomst. Maar nee, dat is geen herkenbare en ongewijzigde ziel-van-Ujukarin-1.0 die als een soort geest indaalt in een nieuw lichaam en een tulku wordt. Want permanente individualiteit is een illusie…

En het 2e  fragment benadrukt juist dat beide extremen je in de war brengen. Het extreem van ‘het samensmelten van jouw individuele ik in het geheel zoals een druppel met de oceaan samensmelt’ is negatief nihilisme. Maar ook het opgaan tot een goddelijk wezen, eternalisme, is negatief; het gaat uit van iets onveranderlijks, de Atman.

Boeddha leerde ons juist Anatman: het is niet enig permanent zelf (Atman) dat verlichting bereikt. Het is meer dat jijzelf getransformeerd wordt tot je verlichte en gelukzalige identiteit; in psychologische termen noemen we dat ook wel eens ‘veranderen van individualist in een waarachtig individu’. Ook die verlichte identiteit is zeker geen eenheidsworst, en je behoudt een aantal karaktertrekjes van je oude identiteit. Kijk maar eens hoe Boeddha’s discipelen zoals Saripoetra en Moggalana onderling van elkaar verschilden, of hoe je in de Gosinga soetra  kunt zien dat iedere Verlichte recht heeft op zijn eigen weergave van de realiteit! Je kunt juist transformeren omdat je ‘oude’ ik maar ook de hele samsarische wereld onderhavig zijn aan vergankelijkheid: de Vorm, Gevoelens, Waarneming, Bedoelingen en Daden van bewustzijn oftewel de vijf Skandha’s waaruit ze bestaan zijn stuk voor stuk niet permanent. Zoiets permanents als een Atman kán dus gewoon niet volgens deze wet van vergankelijkheid.

De valkuilen

We moeten echter niet te ver doorschieten in het uitwerken van anatman, dus het ontkennen van eternalisme. Je kunt er ook in ‘doorschieten’ en alsnog niet je eigen groei helpen maar die blokkeren. Of het tegendeel, met de mond het boeddhisme belijden maar qua gedrag alsnog aan wat tegenstrijdige inzichten vasthouden. Ik zie geregeld drie valkuilen waarin medestudenten vallen rondom dit concept.

• Nihilisme in de zin van ‘Verlichting betekent uitdoven van mijn eigen oude zelf en een opgaan in de Universele Bodhicitta waarin wij allen meer en meer gelijk worden’. Het is misschien wel de meeste gevaarlijke valkuil omdat hij makkelijk ontstaat binnen een idealiserende relatie tegenover een Dharmaleraar/-res danwel een goede sangha – we kopiëren meer en meer van anderen maar verliezen daarbij niet alleen gaandeweg onze onverlichte identiteit maar elk stukje individualiteit! Zo gedragen we ons dus meer en meer als de onderdanen van de één of andere enge sekte…
• Nihilisme in de zin van ‘Er is geen God en alles is vergankelijk, dus meer dan het vergankelijke materiële is er niet echt. Nirvana is uitdoven van dat materiële, alles is gewoon Leegte en zinloos’.
  Deze laatste valkuil ontstaat relatief makkelijk in het Westen vanuit een vrij negatieve/ontkennende geesteshouding, maar staat mijlenver van de Dharma af. Begrijpen van sunyata (Leegte) in Boeddhistische zin leidt je namelijk juist tot een erkennen hoe Vol van positieve energie en potentieel tot Wijsheid en Compassie het universum is, en tot een jezelf één voelen met het universum en alle wezens daarin.
  Ook deze valkuil is niet uniek hedendaags. Candrakirti, een Indiaas wijsgeer en volgeling van Nagarjuna, oreerde reeds “Het is beter om in een vaststaand Zelf te geloven zo torenhoog als de berg Meroe dan een verkeerd inzicht te hebben in de leegte van het Zelf.” Dus volgens hem was valkuil 3) minder blokkerend dan valkuil 2), omdat je met 1) in ieder geval erkent dat er iets Groters is dan alleen maar het materiële.
• Eternalisme, in de zin van ‘Ik wil verlichting bereiken toch ook wel een beetje voor mezelf’. Het aloude Atman concept dus dat via een achterdeur naar binnen sluipt. Je ziet het o.a. bij sommige volgelingen van het Vajrayanaboeddhisme, die de leringen van de Lama’s dat er geen persoonlijke verlichting bestaat en het tulku-concept niet voldoende diepgaand doorgronden.

En het mooie is dat je in deze valkuilen ook weer Boeddha’s Middenweg terugziet: hij ervoer, en leerde ons, juist een wijsheid die precies tussen Eternalisme en Nihilisme in ligt…

Concrete inspiratie

De Middenweg wordt vooral concreet gemaakt in wat hij niet is, maar weinig in wat hij wél is. Toch staat in bovenstaande tekstfragmenten wel wat duiding. Zoals De (..) overstijgt zowel positieve als negatieve predikaten en kan worden gezien als een positie die ‘tussen’, of beter nog ‘boven’, de twee uitersten  van bestaan en niet-bestaan staat en maar kunnen we eveneens het midden zien dat de tegenstelling verzoent door deze te overstijgen.

Het voorbeeld dat ik wel eens gebruikt hebt betreft het besturen van een land of grote organisatie. Let wel: het gaat hier niet om het concrete voorbeeld en concrete taxatie waar de middenweg dan hoort te liggen, maar om het onderliggende denkmodel. Dat is toepasbaar ongeacht je eigen meningen over de voorbeelden. Bij dat besturen polariseren de betrokkenen vaak dat het een lieve lust is; denk maar aan een tekort aan betaalbare energie, de keuze op hoog niveau dat windmolens een deel van de oplossing zijn, maar op elke geplande locatie woest verzet van omwonenden wegens ‘horizonvervuiling’ of ‘schade aan de natuur’ of noem maar op. Een pappen-en-nathouden bestuurder kan slechts polderen tot er een verwaterd compromis ligt, wat binnen een mum van tijd weer tot discussies bij uitvoering leidt. Een staatsman (M/V) praat met beide partijen met een écht luisterend oor, en vindt een oplossing die de tegenstelling overstijgt. Bijvoorbeeld door de omwonenden allen mede-eigenaar te maken van de windmolens, met als stok achter de deur dat zonder windenergie hun rekening de komende 5 jaar zal verdubbelen.

Los van de concrete kanten van voorbeeld, want er zal altijd wel iets op aan te merken zijn, heb ik hiermee hopelijk duidelijker gemaakt wat bedoeld wordt met ‘de tegenstelling overstijgen’. Het gaat om begrijpen wat de extremen zijn, zoals eternalisme en nihilisme. En dan beide partijen ervan duidelijk te maken dat hun extreme mening op foute aannames gebaseerd is, maar dat hetzelfde geldt voor de tegenovergestelde mening! Vervolgens kan de Wijze, dat is dan maar even de equivalent in deze discussies van de staatsman (M/V), met alle betrokkenen op zoek naar een zienswijze waar een ieder zich achter kan scharen. Om maar weer het landsbestuur te pakken: een goede balans tussen privébezit en publieke taken. Zodat burgers beloond worden voor eigen initiatief, maar geen roofkapitalisme kunnen beoefenen ten koste van zwakkeren in de samenleving. Of een goede balans tussen vrijheid van meningsuiting en van religie versus mensenrechten voor álle burgers, en de humanistisch-boeddhistische voorschriften over Juiste Spraak; waar het uiten van jouw mening tot agressieve uitspraken naar anderen toe leidt, dan misbruik je vermoedelijk de vrijheid van meningsuiting. De Middenweg vermijdt alle extremen, inclusief eternalisme en nihilisme…

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Atman #Eternalisme #eternalismeEnNihilisme #juisteSpraak #leraarSangharakshita #middenweg #pratenEnLuisteren #predicaten #saripoetra #staatsman #valkuilen #verlichtingBereiken

Boeddha’s vervolg over to-be-or-not-to-be: Eternalisme noch Nihilisme

De leer van Boeddha zit vol potentiële misverstanden en dingen die weliswaar dagelijkse taal gebruiken, maar geen dagelijkse logica volgen. De ‘middenweg’ is zo’n terrein vol verwarring. We beschrijven hem deze keer aan de hand van de zienswijzen die incorrect zijn: eternalisme en nihilisme.

Eerdere reflecties en adviezen uit “Boeddhisme in Perspectief”

Een mogelijk nuttig stukje leeswerk stond twee jaar geleden hier:  https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhisme/197985-boeddhas-to-be-or-not-to-be-quiz/ en dat is in zijn uitleg over eternalisme weer gebaseerd op https://boeddhistischdagblad.nl/achtergronden/32061-ontkennen-om-te-kunnen-groeien-anatman/ .

In aanvulling daarop kan ik het niet laten enige reclame te maken voor een recent beschikbare vertaling op de site van De 3 Juwelen; vrijelijk te downloaden maar ook via Lulu in print te bestellen. Want in de tekst van  “Boeddhisme in perspectief: leer en methoden door de eeuwen heen” staan 2 stukken, geschreven door mijn leraar Sangharakshita toen ie pas 30 jaar oud was, die ons op weg helpen.

(Over afhankelijk ontstaan en wedergeboorte)

Wat is herboren? Zeggen dat het herboren ‘wezen’ identiek is aan het wezen dat net dood is, zou neerkomen op het uiterste van eternalisme. Zeggen dat hij niet identiek was, zou nihilisme zijn. De Boeddha vermijdt deze twee uitersten en onderwijst de middenweg, namelijk alleen de leer van geconditioneerde coproductie:

‘Als dit is, ontstaat dat; uit het ontstaan hiervan, ontstaat dat etc.’ Er vindt wedergeboorte plaats, maar in werkelijkheid wordt geen ‘wezen’ herboren. Deze toepassing van de pratitya-samutpada op het proces van wedergeboorte gaat zo sterk in tegen onze diepgewortelde gehechtheid aan de illusie van permanente individualiteit, dat het een van de moeilijkst te vatten ideeën is uit de boeddhistische leer. Het is zelfs intellectueel niet te begrijpen zonder zorgvuldige en onpartijdige studie en een zekere mate van meditatie.

En verderop:

De middenweg in hoogste zin is een synoniem voor het doeleinde van de ontwikkelingsweg –– Nirvana. Dit overstijgt zowel positieve als negatieve predicaten en kan worden gezien als een positie die ‘tussen’, of beter nog ‘boven’, de twee uitersten  van bestaan en niet-bestaan staat. Metafysisch komt dit neer op een verwerping van zowel het eternalisme als het nihilisme, en hun familie van nakomelingen van verkeerde opvattingen.

Doctrines en methoden die een positie innemen tussen de conflicterende uitersten zijn de manifestaties, binnen hun eigen min of meer beperkte terreinen, en op hun eigen hogere of lagere toepassingsniveaus, van de middenweg in zijn hoogste, transcendentale aspect. Alle uitersten of eenzijdige opvattingen en praktijken zijn uitingen van ofwel het eternalisme ofwel het nihilisme, de twee basale verkeerde opvattingen. Binnen elk gebied van denken en handelen komen we ditzelfde triadische principe in een of andere vorm tegen. In elke fase van het spirituele leven worden we geconfronteerd met de noodzaak een keuze te maken tussen een van de twee uitersten, maar kunnen we eveneens het midden zien dat de tegenstelling verzoent door deze te overstijgen. Het volgen van het middenweg, in de zin van de term die samenvalt met de strekking van de vierde edele waarheid, de waarheid van het pad, bestaat in essentie uit het nemen van deze cruciaal belangrijke beslissing op steeds hogere niveaus van het bestaan. Op elk niveau worden de tegenstellingen verleidelijker, ‘spiritueler’, en het midden ongrijpbaarder en moeilijker waar te nemen. Uiteindelijk komt het neer op één keuze. Aan de rechterkant het eeuwigheidsdenken in zijn subtielste en meest principiële vormen: het absolute, zuivere wezen, de godheid, de goddelijke grond. Aan de linkerkant de archetypen van het nihilisme: vernietiging van de ziel in God, de oplossing van het lagere zelf in het hogere zelf, het samensmelten van de druppel in de oceaan. Tussen beide in en tegelijk erboven, zoals de volle maan tussen de heldere klaarte van de oostelijke en de westelijke sterren, staat de eigenlijke middenweg in al zijn zuiverheid, onaangetast door de schaduw van een positief of negatief concept.

Gevolgen van deze adviezen

Wat mij het meest inspireert aan deze 70 jaar oude analyses is dat het iets ongrijpbaar hoogstaands, het inzicht van de Middenweg, toch in taal probeert te vatten. Maar steeds weer benadrukt dat het  ‘voorbij de woorden’ gaat, die Middenweg. Bij het eerste fragment, over wedergeboorte, is vooral belangrijk dat de extremen vermeden worden: nee het is geen totaal uitdoven want er gaat iets door naar de toekomst. Maar nee, dat is geen herkenbare en ongewijzigde ziel-van-Ujukarin-1.0 die als een soort geest indaalt in een nieuw lichaam en een tulku wordt. Want permanente individualiteit is een illusie…

En het 2e  fragment benadrukt juist dat beide extremen je in de war brengen. Het extreem van ‘het samensmelten van jouw individuele ik in het geheel zoals een druppel met de oceaan samensmelt’ is negatief nihilisme. Maar ook het opgaan tot een goddelijk wezen, eternalisme, is negatief; het gaat uit van iets onveranderlijks, de Atman.

Boeddha leerde ons juist Anatman: het is niet enig permanent zelf (Atman) dat verlichting bereikt. Het is meer dat jijzelf getransformeerd wordt tot je verlichte en gelukzalige identiteit; in psychologische termen noemen we dat ook wel eens ‘veranderen van individualist in een waarachtig individu’. Ook die verlichte identiteit is zeker geen eenheidsworst, en je behoudt een aantal karaktertrekjes van je oude identiteit. Kijk maar eens hoe Boeddha’s discipelen zoals Saripoetra en Moggalana onderling van elkaar verschilden, of hoe je in de Gosinga soetra  kunt zien dat iedere Verlichte recht heeft op zijn eigen weergave van de realiteit! Je kunt juist transformeren omdat je ‘oude’ ik maar ook de hele samsarische wereld onderhavig zijn aan vergankelijkheid: de Vorm, Gevoelens, Waarneming, Bedoelingen en Daden van bewustzijn oftewel de vijf Skandha’s waaruit ze bestaan zijn stuk voor stuk niet permanent. Zoiets permanents als een Atman kán dus gewoon niet volgens deze wet van vergankelijkheid.

De valkuilen

We moeten echter niet te ver doorschieten in het uitwerken van anatman, dus het ontkennen van eternalisme. Je kunt er ook in ‘doorschieten’ en alsnog niet je eigen groei helpen maar die blokkeren. Of het tegendeel, met de mond het boeddhisme belijden maar qua gedrag alsnog aan wat tegenstrijdige inzichten vasthouden. Ik zie geregeld drie valkuilen waarin medestudenten vallen rondom dit concept.

• Nihilisme in de zin van ‘Verlichting betekent uitdoven van mijn eigen oude zelf en een opgaan in de Universele Bodhicitta waarin wij allen meer en meer gelijk worden’. Het is misschien wel de meeste gevaarlijke valkuil omdat hij makkelijk ontstaat binnen een idealiserende relatie tegenover een Dharmaleraar/-res danwel een goede sangha – we kopiëren meer en meer van anderen maar verliezen daarbij niet alleen gaandeweg onze onverlichte identiteit maar elk stukje individualiteit! Zo gedragen we ons dus meer en meer als de onderdanen van de één of andere enge sekte…
• Nihilisme in de zin van ‘Er is geen God en alles is vergankelijk, dus meer dan het vergankelijke materiële is er niet echt. Nirvana is uitdoven van dat materiële, alles is gewoon Leegte en zinloos’.
  Deze laatste valkuil ontstaat relatief makkelijk in het Westen vanuit een vrij negatieve/ontkennende geesteshouding, maar staat mijlenver van de Dharma af. Begrijpen van sunyata (Leegte) in Boeddhistische zin leidt je namelijk juist tot een erkennen hoe Vol van positieve energie en potentieel tot Wijsheid en Compassie het universum is, en tot een jezelf één voelen met het universum en alle wezens daarin.
  Ook deze valkuil is niet uniek hedendaags. Candrakirti, een Indiaas wijsgeer en volgeling van Nagarjuna, oreerde reeds “Het is beter om in een vaststaand Zelf te geloven zo torenhoog als de berg Meroe dan een verkeerd inzicht te hebben in de leegte van het Zelf.” Dus volgens hem was valkuil 3) minder blokkerend dan valkuil 2), omdat je met 1) in ieder geval erkent dat er iets Groters is dan alleen maar het materiële.
• Eternalisme, in de zin van ‘Ik wil verlichting bereiken toch ook wel een beetje voor mezelf’. Het aloude Atman concept dus dat via een achterdeur naar binnen sluipt. Je ziet het o.a. bij sommige volgelingen van het Vajrayanaboeddhisme, die de leringen van de Lama’s dat er geen persoonlijke verlichting bestaat en het tulku-concept niet voldoende diepgaand doorgronden.

En het mooie is dat je in deze valkuilen ook weer Boeddha’s Middenweg terugziet: hij ervoer, en leerde ons, juist een wijsheid die precies tussen Eternalisme en Nihilisme in ligt…

Concrete inspiratie

De Middenweg wordt vooral concreet gemaakt in wat hij niet is, maar weinig in wat hij wél is. Toch staat in bovenstaande tekstfragmenten wel wat duiding. Zoals De (..) overstijgt zowel positieve als negatieve predikaten en kan worden gezien als een positie die ‘tussen’, of beter nog ‘boven’, de twee uitersten  van bestaan en niet-bestaan staat en maar kunnen we eveneens het midden zien dat de tegenstelling verzoent door deze te overstijgen.

Het voorbeeld dat ik wel eens gebruikt hebt betreft het besturen van een land of grote organisatie. Let wel: het gaat hier niet om het concrete voorbeeld en concrete taxatie waar de middenweg dan hoort te liggen, maar om het onderliggende denkmodel. Dat is toepasbaar ongeacht je eigen meningen over de voorbeelden. Bij dat besturen polariseren de betrokkenen vaak dat het een lieve lust is; denk maar aan een tekort aan betaalbare energie, de keuze op hoog niveau dat windmolens een deel van de oplossing zijn, maar op elke geplande locatie woest verzet van omwonenden wegens ‘horizonvervuiling’ of ‘schade aan de natuur’ of noem maar op. Een pappen-en-nathouden bestuurder kan slechts polderen tot er een verwaterd compromis ligt, wat binnen een mum van tijd weer tot discussies bij uitvoering leidt. Een staatsman (M/V) praat met beide partijen met een écht luisterend oor, en vindt een oplossing die de tegenstelling overstijgt. Bijvoorbeeld door de omwonenden allen mede-eigenaar te maken van de windmolens, met als stok achter de deur dat zonder windenergie hun rekening de komende 5 jaar zal verdubbelen.

Los van de concrete kanten van voorbeeld, want er zal altijd wel iets op aan te merken zijn, heb ik hiermee hopelijk duidelijker gemaakt wat bedoeld wordt met ‘de tegenstelling overstijgen’. Het gaat om begrijpen wat de extremen zijn, zoals eternalisme en nihilisme. En dan beide partijen ervan duidelijk te maken dat hun extreme mening op foute aannames gebaseerd is, maar dat hetzelfde geldt voor de tegenovergestelde mening! Vervolgens kan de Wijze, dat is dan maar even de equivalent in deze discussies van de staatsman (M/V), met alle betrokkenen op zoek naar een zienswijze waar een ieder zich achter kan scharen. Om maar weer het landsbestuur te pakken: een goede balans tussen privébezit en publieke taken. Zodat burgers beloond worden voor eigen initiatief, maar geen roofkapitalisme kunnen beoefenen ten koste van zwakkeren in de samenleving. Of een goede balans tussen vrijheid van meningsuiting en van religie versus mensenrechten voor álle burgers, en de humanistisch-boeddhistische voorschriften over Juiste Spraak; waar het uiten van jouw mening tot agressieve uitspraken naar anderen toe leidt, dan misbruik je vermoedelijk de vrijheid van meningsuiting. De Middenweg vermijdt alle extremen, inclusief eternalisme en nihilisme…

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Atman #Eternalisme #eternalismeEnNihilisme #juisteSpraak #leraarSangharakshita #middenweg #pratenEnLuisteren #predicaten #saripoetra #staatsman #valkuilen #verlichtingBereiken

Jules – Iberische intuïties

Wie weet er welk bloed hem door de aderen vloeit? Lang had hij de intuïtie gehad dat hij bezield was, hetgeen niet vreemd is wanneer je bent opgegroeid in een joods-christelijke cultuur en gevormd met de Indo-Europese klassieken. Atman, immers, is gelijk aan adem. Hij voelde zijn intuïtie bevestigd toen hij als vierentwintigjarige student met zijn vriendin voor het eerst naar Spanje was gereisd. De dictator was dood, maar slechts luttele jaren ervóór had het leger een tank met de loop geplaatst naar het kantoor van de socialistische partij en de gendarmerie het parlement bestormd en in gijzeling gehouden. Vanaf het moment dat ze de grens overstaken, had hij het gevoel: hier ben ik eerder geweest.

Er zouden nog meer dan twintig jaren voorbijgaan voordat hij, min of meer door toeval, in boeddhaland terechtkwam. Daar leerde je dat atman niet het ware was. Waarom eigenlijk? Vanaf het begin voelde het een beetje gekunsteld aan. Zouden deze mensen niet in de gaten hebben dat er sprake kan zijn van een continuüm, waarin de betekenis van het een overloopt in die van het ander? Altijd bleef hij twijfelen, omdat de geschiedenis nu eenmaal vele van dergelijke voorbeelden toont. Maar nee, deze club wilde als stroming een eigenheid die het de mens als persoon ontzegde. Atman is de voedingsbodem van reïncarnatie, zeiden ze. Wedergeboorte, dat is het ware. Maar toen hij als onderdeel van zijn studeren het heldenepos van de traditie onder ogen kreeg, en de Odysseus van het verhaal in duizenden eerdere levens bleek te kunnen schouwen, was hij weer terug bij af. Niets oorspronkelijks, gewoon een variant op thema’s uit de Veden en de Upanishaden.

Zalig de armen van geest, die zich verenigd vinden in het sociolect van hun evangelie. Voor wie het wiel de toetssteen is van hun moraliteit, voor hun voorkeur voor een dromerig reine land op aarde en hun afkeer van iedere vermoede hindernis die hun droom in de weg staat. Nee, hijzelf dan. Had hij eerder de koning van Hispanje geëerd? Of had hij als toegevoegd adjudant gediend bij de Slag om Salamanca? Hij associeerde zijn Iberische intuïties met het krijgersbloed dat hij onmiskenbaar had, dat hem ook in het burgerleven een zekere vechtlust gaf. Alles was transparant voor hem, van calvinisme tot theosofie: het goddelijk geheim van de geschiedenis, dat mensen hun goddelijk geheim niet doorzien, nee, het niet willen doorzien, op straffe van de inquisitie die hem ten deel valt die het doorprikt. En daar wrong hem altijd weer de schoen. Want met het zogenaamd agnostische van de geseculariseerde religieuze verlangens ging maar al te vaak iets heel essentieels verloren, het geloof in een volgend leven, om niet te zeggen: in vorige én volgende levens. Dit element uit het heldenepos en verwante, latere literatuur, verleende in zijn ogen aan de club tradities, vrijwel allemaal en geen enkele in het bijzonder, een verschraald karakter. Als alles moet gebeuren in dit ene leven, ja, dan eindig je vanzelf met een fundamentalistisch, grimmig, dystopisch zelfverstaan.

En zo kwam het dat hij doorvocht voor de middenweg in een gepolariseerde, zichzelf voor het lapje houdende omgeving die het WYSIWYG-credo beleed (‘What You See Is What You Get’). In zijn krant schreven mensen dit: “Wat is er groot aan dat land met eeuwenlang racisme, armoede, gezichtsverlies, haat, machtsmisbruik, vriendjespolitiek, een veroordeelde dus criminele president?” Of dit: “We zijn klaargestoomd voor polarisatie, voor het definitief toetreden tot een kamp, ja zelfs voor oorlog. Klaar om misbruikt te worden door grote politieke leiders die ons nodig hebben om hun macht te vergroten en belangen veilig te stellen. Zij gaan steeds een stap verder, voor wie geweld al vanzelfsprekend is.” Of dit: “Een ander schema is dat van de sterke leider. Dat is al eeuwen in gebruik en zo vertrouwd dat er nauwelijks discussie over is. Patriarch, feodale heer, koning en paus zijn vroege voorbeelden. Sterke leiders roepen nog steeds bewondering op. Een president is een moderne toepassing. Het kapitalisme introduceerde de CEO. Traditie, regelgeving en charisma garanderen de werking van dit schema. Het leidersjargon is vaak militaristisch. Oorlog is een middel dat door korte beslislijnen snel is in te zetten.”

Het was alsof er opnieuw een schemer viel over het avondland. De wereld werd heter en heter, dat hielp niet mee. Schema’s waren er, maar niet de schema’s waarover mensen schreven. De ene utopie tegenover de andere utopie alsof in een religieuze roes het einde der tijden was aangebroken. Waar bleef de soteriologie van de Indo-Europese tradities wanneer de ethiek zich niet meer wist te gronden in vorige en toekomstige levens? “Westerse beoefenaars gingen mediteren. Filosofen waren meer geïnteresseerd in de wijsheid en begonnen de sutra’s en de geschriften van Nagarjuna en Dogen te lezen op de manier zoals ze Plato en Kant lazen. Het ethische aspect bleef het onderschoven kindje. Het boeddhisme kwam dan ook binnen in een klimaat waar we ons net aan het vrijvechten waren van iedere onderdrukkende moraal,” schreef een leraar met wiens visie hij vaak wel overweg kon. Hoewel hij hierbij aantekende dat het vrijvechten van onderdrukkende moraal zich ondertussen jammerlijk in zijn tegendeel had verkeerd in een traditie die zelf op die van de eendimensionale mens was gaan lijken. De dialectiek der verlichting kortom, om een oud thema aan te snijden.

Hij nam zijn bijbeltje ter hand. Er waren maar een paar late leraren in de traditie die al het voorgaande doorzagen, het falen van de ambities, het falen van de voorspellingen, het falen van het sektarisme met de metastase van zijn sociolect. Het boek appelleerde aan zijn zondebesef. Hij voelde al een aantal jaren berouw over eerder handelen uit overmoed tijdens zijn leven, en over andere dingen. Hij wist zijn leven te kort om al zijn eigen falen goed te maken, maar een mens moet doen wat hij kan. De latere leraren verkondigen dat zondebesef en berouw eerder tot inkeer leiden dan het zich aan de goede kant van de geschiedenis wanen in dit leven. Hun profetie is die van een volgend leven, hoezeer ook verpakt in de literaire verbeelding van hun tijd. Maar voor wie alles transparant is, legt de bedoeling zich eenvoudig bloot. Hij nam zich het woord op de lippen, het zich herhalende, bevrijdende woord, en wist zich in verschillende dimensies tegelijk. En hij vocht door voor de middenweg.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Atman #avondland #dictatorSpanje #falen #IberischeIntuïties #Kant #leven #middenweg #Plato #reincarnatie #Upanishaden #Veden #WYSIWYGCredo
#Atman #avondland #dictatorSpanje #falen #IberischeIntuïties #Kant #leven #middenweg #Plato #reincarnatie #Upanishaden #Veden #WYSIWYGCredo

Jules – Iberische intuïties

Wie weet er welk bloed hem door de aderen vloeit? Lang had hij de intuïtie gehad dat hij bezield was, hetgeen niet vreemd is wanneer je bent opgegroeid in een joods-christelijke cultuur en gevormd met de Indo-Europese klassieken. Atman, immers, is gelijk aan adem. Hij voelde zijn intuïtie bevestigd toen hij als vierentwintigjarige student met zijn vriendin voor het eerst naar Spanje was gereisd. De dictator was dood, maar slechts luttele jaren ervóór had het leger een tank met de loop geplaatst naar het kantoor van de socialistische partij en de gendarmerie het parlement bestormd en in gijzeling gehouden. Vanaf het moment dat ze de grens overstaken, had hij het gevoel: hier ben ik eerder geweest.

Er zouden nog meer dan twintig jaren voorbijgaan voordat hij, min of meer door toeval, in boeddhaland terechtkwam. Daar leerde je dat atman niet het ware was. Waarom eigenlijk? Vanaf het begin voelde het een beetje gekunsteld aan. Zouden deze mensen niet in de gaten hebben dat er sprake kan zijn van een continuüm, waarin de betekenis van het een overloopt in die van het ander? Altijd bleef hij twijfelen, omdat de geschiedenis nu eenmaal vele van dergelijke voorbeelden toont. Maar nee, deze club wilde als stroming een eigenheid die het de mens als persoon ontzegde. Atman is de voedingsbodem van reïncarnatie, zeiden ze. Wedergeboorte, dat is het ware. Maar toen hij als onderdeel van zijn studeren het heldenepos van de traditie onder ogen kreeg, en de Odysseus van het verhaal in duizenden eerdere levens bleek te kunnen schouwen, was hij weer terug bij af. Niets oorspronkelijks, gewoon een variant op thema’s uit de Veden en de Upanishaden.

Zalig de armen van geest, die zich verenigd vinden in het sociolect van hun evangelie. Voor wie het wiel de toetssteen is van hun moraliteit, voor hun voorkeur voor een dromerig reine land op aarde en hun afkeer van iedere vermoede hindernis die hun droom in de weg staat. Nee, hijzelf dan. Had hij eerder de koning van Hispanje geëerd? Of had hij als toegevoegd adjudant gediend bij de Slag om Salamanca? Hij associeerde zijn Iberische intuïties met het krijgersbloed dat hij onmiskenbaar had, dat hem ook in het burgerleven een zekere vechtlust gaf. Alles was transparant voor hem, van calvinisme tot theosofie: het goddelijk geheim van de geschiedenis, dat mensen hun goddelijk geheim niet doorzien, nee, het niet willen doorzien, op straffe van de inquisitie die hem ten deel valt die het doorprikt. En daar wrong hem altijd weer de schoen. Want met het zogenaamd agnostische van de geseculariseerde religieuze verlangens ging maar al te vaak iets heel essentieels verloren, het geloof in een volgend leven, om niet te zeggen: in vorige én volgende levens. Dit element uit het heldenepos en verwante, latere literatuur, verleende in zijn ogen aan de club tradities, vrijwel allemaal en geen enkele in het bijzonder, een verschraald karakter. Als alles moet gebeuren in dit ene leven, ja, dan eindig je vanzelf met een fundamentalistisch, grimmig, dystopisch zelfverstaan.

En zo kwam het dat hij doorvocht voor de middenweg in een gepolariseerde, zichzelf voor het lapje houdende omgeving die het WYSIWYG-credo beleed (‘What You See Is What You Get’). In zijn krant schreven mensen dit: “Wat is er groot aan dat land met eeuwenlang racisme, armoede, gezichtsverlies, haat, machtsmisbruik, vriendjespolitiek, een veroordeelde dus criminele president?” Of dit: “We zijn klaargestoomd voor polarisatie, voor het definitief toetreden tot een kamp, ja zelfs voor oorlog. Klaar om misbruikt te worden door grote politieke leiders die ons nodig hebben om hun macht te vergroten en belangen veilig te stellen. Zij gaan steeds een stap verder, voor wie geweld al vanzelfsprekend is.” Of dit: “Een ander schema is dat van de sterke leider. Dat is al eeuwen in gebruik en zo vertrouwd dat er nauwelijks discussie over is. Patriarch, feodale heer, koning en paus zijn vroege voorbeelden. Sterke leiders roepen nog steeds bewondering op. Een president is een moderne toepassing. Het kapitalisme introduceerde de CEO. Traditie, regelgeving en charisma garanderen de werking van dit schema. Het leidersjargon is vaak militaristisch. Oorlog is een middel dat door korte beslislijnen snel is in te zetten.”

Het was alsof er opnieuw een schemer viel over het avondland. De wereld werd heter en heter, dat hielp niet mee. Schema’s waren er, maar niet de schema’s waarover mensen schreven. De ene utopie tegenover de andere utopie alsof in een religieuze roes het einde der tijden was aangebroken. Waar bleef de soteriologie van de Indo-Europese tradities wanneer de ethiek zich niet meer wist te gronden in vorige en toekomstige levens? “Westerse beoefenaars gingen mediteren. Filosofen waren meer geïnteresseerd in de wijsheid en begonnen de sutra’s en de geschriften van Nagarjuna en Dogen te lezen op de manier zoals ze Plato en Kant lazen. Het ethische aspect bleef het onderschoven kindje. Het boeddhisme kwam dan ook binnen in een klimaat waar we ons net aan het vrijvechten waren van iedere onderdrukkende moraal,” schreef een leraar met wiens visie hij vaak wel overweg kon. Hoewel hij hierbij aantekende dat het vrijvechten van onderdrukkende moraal zich ondertussen jammerlijk in zijn tegendeel had verkeerd in een traditie die zelf op die van de eendimensionale mens was gaan lijken. De dialectiek der verlichting kortom, om een oud thema aan te snijden.

Hij nam zijn bijbeltje ter hand. Er waren maar een paar late leraren in de traditie die al het voorgaande doorzagen, het falen van de ambities, het falen van de voorspellingen, het falen van het sektarisme met de metastase van zijn sociolect. Het boek appelleerde aan zijn zondebesef. Hij voelde al een aantal jaren berouw over eerder handelen uit overmoed tijdens zijn leven, en over andere dingen. Hij wist zijn leven te kort om al zijn eigen falen goed te maken, maar een mens moet doen wat hij kan. De latere leraren verkondigen dat zondebesef en berouw eerder tot inkeer leiden dan het zich aan de goede kant van de geschiedenis wanen in dit leven. Hun profetie is die van een volgend leven, hoezeer ook verpakt in de literaire verbeelding van hun tijd. Maar voor wie alles transparant is, legt de bedoeling zich eenvoudig bloot. Hij nam zich het woord op de lippen, het zich herhalende, bevrijdende woord, en wist zich in verschillende dimensies tegelijk. En hij vocht door voor de middenweg.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Atman #avondland #dictatorSpanje #falen #IberischeIntuïties #Kant #leven #middenweg #Plato #reincarnatie #Upanishaden #Veden #WYSIWYGCredo
#Atman #avondland #dictatorSpanje #falen #IberischeIntuïties #Kant #leven #middenweg #Plato #reincarnatie #Upanishaden #Veden #WYSIWYGCredo

Here's an essay I wrote on what it means to be an individual and whether a higher self exists: https://daisybrain.medium.com/bob-everlasting-d079d13b8e29 #blog #philosophy #biology #atman #higherself #spirituality

This is the beginning of our glossary

Pure Awareness (Atman): The true essence of the self, often referred to as Atman in Advaita Vedanta. It is the unchanging witness of all experiences, untouched by the fluctuations of the mind. In nondual teachings, pure awareness is recognized as the core of our being, the aspect of ourselves that is ever-present and eternal.

Pure Consciousness (Brahman): The ultimate, infinite reality that underlies everything, often referred to as Brahman in Advaita Vedanta. Pure consciousness is the vast, all-encompassing reality that transcends all dualities. Pure consciousness is the source and essence of all that exists. Realizing this truth is the goal of many spiritual paths, leading to liberation and peace.

Ego: The aspect of the self that provides a sense of individuality and self-preservation, shaping our identities and interactions with the world. While the ego is a necessary part of human experience, overly identifying with it can limit our awareness and lead to suffering. The balance of the ego with pure awareness (Atman) leads to a more peaceful and fulfilled life.

Mind: The collection of thoughts, emotions, perceptions, and memories that constitute our mental experience. The mind is active and constantly changing. In spiritual teachings, the mind is often seen as external to pure awareness. It is the activity that arises within consciousness but does not define the true self.

Nonduality: A spiritual perspective that emphasizes the oneness of all existence, transcending the dualistic view of separation between self and other, mind and body, or individual and universal. Nonduality teaches that pure awareness (Atman) and pure consciousness (Brahman) are not separate but one and the same, leading to the realization of the interconnectedness of all things.

Lila (The Play of Life): A concept in Hindu philosophy that describes life as a divine play or sport, where all experiences, including challenges and suffering, are seen as part of the cosmic dance. Recognizing life as Lila helps to cultivate acceptance and reduces resistance to life’s challenges, leading to a more graceful navigation through difficulties.

Maya (Illusion): The illusion or appearance of the material world, which veils the true nature of reality. Maya creates the perception of separation and individuality. In Advaita Vedanta, overcoming the illusion of Maya is essential to realizing the oneness of Atman and Brahman, and seeing the world as it truly is.

Heart Sutra: A key text in Mahayana Buddhism that emphasizes the emptiness of all phenomena and the transcendent nature of reality. The Heart Sutra teaches that by going “beyond, beyond, beyond,” one transcends all dualistic notions and realizes the ultimate truth.

Individuation: A concept from Carl Jung’s psychology, referring to the process of integrating the various parts of the self into a harmonious whole. Individuation resonates with the idea of balancing the ego with pure awareness, leading to a more complete and authentic experience of self.

Unconscious: The vast, all-encompassing reservoir of the mind that includes all mental processes, memories, instincts, and potentialities that lie outside of our conscious awareness. The unconscious contains both positive and negative aspects, known and unknown, including latent talents, creativity, and profound wisdom.

Shadow: A specific part of the unconscious, primarily consisting of the aspects of ourselves that we have repressed or rejected—traits, emotions, and impulses that we find uncomfortable or unacceptable. The shadow can also include disowned positive qualities. It represents the darker, hidden aspects of the unconscious but is not limited to negative content.

https://richardsilverman108.wordpress.com/2024/08/11/glossary-of-terms/

#AdvaitaVedanta #Atman #Brahman #CarlJung #consciousness #egoAndSelf #glossaryOfSpiritualTerms #heartSutra #holisticSelf #individuation #Lila #Maya #meditation #meditationTerms #mindAndConsciousness #Mindfulness #nonduality #pureAwareness #pureConsciousness #SelfRealization #spiritualGlossary #spiritualGrowth #SpiritualTeachings #spirituality #yoga

This is the beginning of our glossary

Pure Awareness (Atman): The true essence of the self, often referred to as Atman in Advaita Vedanta. It is the unchanging witness of all experiences, untouched by the fluctuations of the mind. In nondual teachings, pure awareness is recognized as the core of our being, the aspect of ourselves that is ever-present and eternal.

Pure Consciousness (Brahman): The ultimate, infinite reality that underlies everything, often referred to as Brahman in Advaita Vedanta. Pure consciousness is the vast, all-encompassing reality that transcends all dualities. Pure consciousness is the source and essence of all that exists. Realizing this truth is the goal of many spiritual paths, leading to liberation and peace.

Ego: The aspect of the self that provides a sense of individuality and self-preservation, shaping our identities and interactions with the world. While the ego is a necessary part of human experience, overly identifying with it can limit our awareness and lead to suffering. The balance of the ego with pure awareness (Atman) leads to a more peaceful and fulfilled life.

Mind: The collection of thoughts, emotions, perceptions, and memories that constitute our mental experience. The mind is active and constantly changing. In spiritual teachings, the mind is often seen as external to pure awareness. It is the activity that arises within consciousness but does not define the true self.

Nonduality: A spiritual perspective that emphasizes the oneness of all existence, transcending the dualistic view of separation between self and other, mind and body, or individual and universal. Nonduality teaches that pure awareness (Atman) and pure consciousness (Brahman) are not separate but one and the same, leading to the realization of the interconnectedness of all things.

Lila (The Play of Life): A concept in Hindu philosophy that describes life as a divine play or sport, where all experiences, including challenges and suffering, are seen as part of the cosmic dance. Recognizing life as Lila helps to cultivate acceptance and reduces resistance to life’s challenges, leading to a more graceful navigation through difficulties.

Maya (Illusion): The illusion or appearance of the material world, which veils the true nature of reality. Maya creates the perception of separation and individuality. In Advaita Vedanta, overcoming the illusion of Maya is essential to realizing the oneness of Atman and Brahman, and seeing the world as it truly is.

Heart Sutra: A key text in Mahayana Buddhism that emphasizes the emptiness of all phenomena and the transcendent nature of reality. The Heart Sutra teaches that by going “beyond, beyond, beyond,” one transcends all dualistic notions and realizes the ultimate truth.

Individuation: A concept from Carl Jung’s psychology, referring to the process of integrating the various parts of the self into a harmonious whole. Individuation resonates with the idea of balancing the ego with pure awareness, leading to a more complete and authentic experience of self.

Unconscious: The vast, all-encompassing reservoir of the mind that includes all mental processes, memories, instincts, and potentialities that lie outside of our conscious awareness. The unconscious contains both positive and negative aspects, known and unknown, including latent talents, creativity, and profound wisdom.

Shadow: A specific part of the unconscious, primarily consisting of the aspects of ourselves that we have repressed or rejected—traits, emotions, and impulses that we find uncomfortable or unacceptable. The shadow can also include disowned positive qualities. It represents the darker, hidden aspects of the unconscious but is not limited to negative content.

https://richardsilverman108.wordpress.com/2024/08/11/glossary-of-terms/

#AdvaitaVedanta #Atman #Brahman #CarlJung #consciousness #egoAndSelf #glossaryOfSpiritualTerms #heartSutra #holisticSelf #individuation #Lila #Maya #meditation #meditationTerms #mindAndConsciousness #Mindfulness #nonduality #pureAwareness #pureConsciousness #SelfRealization #spiritualGlossary #spiritualGrowth #SpiritualTeachings #spirituality #yoga

This is the beginning of our glossary

Pure Awareness (Atman): The true essence of the self, often referred to as Atman in Advaita Vedanta. It is the unchanging witness of all experiences, untouched by the fluctuations of the mind. In nondual teachings, pure awareness is recognized as the core of our being, the aspect of ourselves that is ever-present and eternal.

Pure Consciousness (Brahman): The ultimate, infinite reality that underlies everything, often referred to as Brahman in Advaita Vedanta. Pure consciousness is the vast, all-encompassing reality that transcends all dualities. Pure consciousness is the source and essence of all that exists. Realizing this truth is the goal of many spiritual paths, leading to liberation and peace.

Ego: The aspect of the self that provides a sense of individuality and self-preservation, shaping our identities and interactions with the world. While the ego is a necessary part of human experience, overly identifying with it can limit our awareness and lead to suffering. The balance of the ego with pure awareness (Atman) leads to a more peaceful and fulfilled life.

Mind: The collection of thoughts, emotions, perceptions, and memories that constitute our mental experience. The mind is active and constantly changing. In spiritual teachings, the mind is often seen as external to pure awareness. It is the activity that arises within consciousness but does not define the true self.

Nonduality: A spiritual perspective that emphasizes the oneness of all existence, transcending the dualistic view of separation between self and other, mind and body, or individual and universal. Nonduality teaches that pure awareness (Atman) and pure consciousness (Brahman) are not separate but one and the same, leading to the realization of the interconnectedness of all things.

Lila (The Play of Life): A concept in Hindu philosophy that describes life as a divine play or sport, where all experiences, including challenges and suffering, are seen as part of the cosmic dance. Recognizing life as Lila helps to cultivate acceptance and reduces resistance to life’s challenges, leading to a more graceful navigation through difficulties.

Maya (Illusion): The illusion or appearance of the material world, which veils the true nature of reality. Maya creates the perception of separation and individuality. In Advaita Vedanta, overcoming the illusion of Maya is essential to realizing the oneness of Atman and Brahman, and seeing the world as it truly is.

Heart Sutra: A key text in Mahayana Buddhism that emphasizes the emptiness of all phenomena and the transcendent nature of reality. The Heart Sutra teaches that by going “beyond, beyond, beyond,” one transcends all dualistic notions and realizes the ultimate truth.

Individuation: A concept from Carl Jung’s psychology, referring to the process of integrating the various parts of the self into a harmonious whole. Individuation resonates with the idea of balancing the ego with pure awareness, leading to a more complete and authentic experience of self.

Unconscious: The vast, all-encompassing reservoir of the mind that includes all mental processes, memories, instincts, and potentialities that lie outside of our conscious awareness. The unconscious contains both positive and negative aspects, known and unknown, including latent talents, creativity, and profound wisdom.

Shadow: A specific part of the unconscious, primarily consisting of the aspects of ourselves that we have repressed or rejected—traits, emotions, and impulses that we find uncomfortable or unacceptable. The shadow can also include disowned positive qualities. It represents the darker, hidden aspects of the unconscious but is not limited to negative content.

https://richardsilverman108.wordpress.com/2024/08/11/glossary-of-terms/

#AdvaitaVedanta #Atman #Brahman #CarlJung #consciousness #egoAndSelf #glossaryOfSpiritualTerms #heartSutra #holisticSelf #individuation #Lila #Maya #meditation #meditationTerms #mindAndConsciousness #Mindfulness #nonduality #pureAwareness #pureConsciousness #SelfRealization #spiritualGlossary #spiritualGrowth #SpiritualTeachings #spirituality #yoga

This is the beginning of our glossary

Pure Awareness (Atman): The true essence of the self, often referred to as Atman in Advaita Vedanta. It is the unchanging witness of all experiences, untouched by the fluctuations of the mind. In nondual teachings, pure awareness is recognized as the core of our being, the aspect of ourselves that is ever-present and eternal.

Pure Consciousness (Brahman): The ultimate, infinite reality that underlies everything, often referred to as Brahman in Advaita Vedanta. Pure consciousness is the vast, all-encompassing reality that transcends all dualities. Pure consciousness is the source and essence of all that exists. Realizing this truth is the goal of many spiritual paths, leading to liberation and peace.

Ego: The aspect of the self that provides a sense of individuality and self-preservation, shaping our identities and interactions with the world. While the ego is a necessary part of human experience, overly identifying with it can limit our awareness and lead to suffering. The balance of the ego with pure awareness (Atman) leads to a more peaceful and fulfilled life.

Mind: The collection of thoughts, emotions, perceptions, and memories that constitute our mental experience. The mind is active and constantly changing. In spiritual teachings, the mind is often seen as external to pure awareness. It is the activity that arises within consciousness but does not define the true self.

Nonduality: A spiritual perspective that emphasizes the oneness of all existence, transcending the dualistic view of separation between self and other, mind and body, or individual and universal. Nonduality teaches that pure awareness (Atman) and pure consciousness (Brahman) are not separate but one and the same, leading to the realization of the interconnectedness of all things.

Lila (The Play of Life): A concept in Hindu philosophy that describes life as a divine play or sport, where all experiences, including challenges and suffering, are seen as part of the cosmic dance. Recognizing life as Lila helps to cultivate acceptance and reduces resistance to life’s challenges, leading to a more graceful navigation through difficulties.

Maya (Illusion): The illusion or appearance of the material world, which veils the true nature of reality. Maya creates the perception of separation and individuality. In Advaita Vedanta, overcoming the illusion of Maya is essential to realizing the oneness of Atman and Brahman, and seeing the world as it truly is.

Heart Sutra: A key text in Mahayana Buddhism that emphasizes the emptiness of all phenomena and the transcendent nature of reality. The Heart Sutra teaches that by going “beyond, beyond, beyond,” one transcends all dualistic notions and realizes the ultimate truth.

Individuation: A concept from Carl Jung’s psychology, referring to the process of integrating the various parts of the self into a harmonious whole. Individuation resonates with the idea of balancing the ego with pure awareness, leading to a more complete and authentic experience of self.

Unconscious: The vast, all-encompassing reservoir of the mind that includes all mental processes, memories, instincts, and potentialities that lie outside of our conscious awareness. The unconscious contains both positive and negative aspects, known and unknown, including latent talents, creativity, and profound wisdom.

Shadow: A specific part of the unconscious, primarily consisting of the aspects of ourselves that we have repressed or rejected—traits, emotions, and impulses that we find uncomfortable or unacceptable. The shadow can also include disowned positive qualities. It represents the darker, hidden aspects of the unconscious but is not limited to negative content.

https://richardsilverman108.wordpress.com/2024/08/11/glossary-of-terms/

#AdvaitaVedanta #Atman #Brahman #CarlJung #consciousness #egoAndSelf #glossaryOfSpiritualTerms #heartSutra #holisticSelf #individuation #Lila #Maya #meditation #meditationTerms #mindAndConsciousness #Mindfulness #nonduality #pureAwareness #pureConsciousness #SelfRealization #spiritualGlossary #spiritualGrowth #SpiritualTeachings #spirituality #yoga

In the rapidly advancing world of technology, computers and artificial intelligence (AI) have become powerful tools that can perform a multitude of comple tasks. But at the heart of these sophisticated systems lies a simple, fundamental reality: atoms. Just as computers and AI are composed of atoms arranged and manipulated to produce diverse outcomes, so too does the concept of Upadhi in Advaita Vedanta explain how a singular reality (Atman or Brahman) manifests as the pluralistic world we perceive.

Atoms as Atman: The Fundamental Building Blocks

At the most basic level, everything in the physical universe is composed of atoms. These tiny, indivisible units combine in various ways to form all matter—from the simplest elements to the most complex structures. Similarly, in Advaita Vedanta, Atman is the fundamental reality that underlies all existence. Atman, or pure consciousness, is the singular essence from which the diversity of life and the universe arises.

Upadhis as Programs: Creating Complex Outcomes

In the realm of technology, the operations of a computer or an AI system depend on the manipulation of electrical signals and the execution of complex algorithms. These algorithms, or programs, direct the flow of electrons through circuits, creating different outputs—images, sounds, data processing, and more. This is analogous to how Upadhis (limiting adjuncts or conditions) shape the expression of Atman, giving rise to the diversity of forms and experiences in the world.

Just as a single computer can perform a vast array of tasks depending on the programs it runs, the singular reality of Atman can appear as the manifold world when filtered through different Upadhis. The differences we perceive—whether in computers as varied outputs or in life as distinct entities—are ultimately products of the underlying uniformity being expressed in diverse ways.

The Illusion of Plurality: Seeing Beyond the Surface

When we interact with technology, it’s easy to see only the surface-level outputs—text on a screen, music from a speaker, a car navigating the road autonomously—and forget that all these are fundamentally the same at the atomic level. Similarly, in life, we often perceive the world as filled with separate, distinct entities without realizing the underlying oneness of Atman.

The diversity and complexity we experience are like the different functions of a computer: they are real in their context, but they don’t change the fundamental nature of the atoms (or Atman) that make them possible. This is the essence of the illusion of plurality. It’s not that the diversity isn’t there—it’s that the diversity is an expression of something deeper and singular.

Application to Self-Inquiry and Advaita Vedanta

Understanding this metaphor can be deeply enriching for those on the path of self-inquiry and Advaita Vedanta. It highlights the idea that while the world appears to be filled with diversity and complexity, it is all a manifestation of the same underlying reality—Atman or Brahman.

• Self-Inquiry: Just as one might examine the workings of a computer to understand its fundamental nature, self-inquiry involves turning inward to examine the true nature of the self. By asking “Who am I?” or “What is the essence of my being?” we begin to see beyond the surface-level differences created by Upadhis and recognize the underlying oneness.
• Meditation: Meditation allows us to quiet the “programs” of the mind and perceive the unity behind the diversity. In this state, we can experience the stillness of Atman, undisturbed by the fluctuations of the sensory world.
• Seeing the Divine in Everything: Recognizing that all forms and experiences are expressions of the same underlying reality encourages us to see the Divine in everything. Whether it’s the complexity of AI or the simplicity of a single atom, all is an expression of Brahman.

Conclusion: Embracing the Oneness Behind the Diversity

The computer and AI metaphor provides a modern, relatable way to understand the ancient concept of Upadhi in Advaita Vedanta. It shows us how a single, undifferentiated reality can manifest as a vast array of forms and functions, all while remaining fundamentally the same. By recognizing this, we can begin to see through the illusion of plurality and appreciate the underlying oneness of all existence.

This understanding not only enriches our spiritual practice but also deepens our appreciation of the world around us. Whether we are contemplating the nature of consciousness or simply observing the outputs of a computer, we are reminded that everything is an expression of the same fundamental essence. In this realization, we find both peace and profound connection to the infinite reality that is Brahman.

🙏🕊️🙏

https://richardsilverman108.wordpress.com/2024/08/11/the-computer-and-ai-metaphor-understanding-plurality-through-the-lens-of-atoms-and-atman/

#AdvaitaVedanta #AIAndSpirituality #Atman #Brahman #consciousness #divineInEverything #illusionOfPlurality #innerAwareness #meditation #Mindfulness #modernMetaphors #nonDuality #oneness #philosophy #selfInquiry #SpiritualAwakening #SpiritualInsights #spiritualMetaphors #SpiritualPractice #spirituality #technologyAndSpirituality #unityInDiversity #Upadhi

In the rapidly advancing world of technology, computers and artificial intelligence (AI) have become powerful tools that can perform a multitude of comple tasks. But at the heart of these sophisticated systems lies a simple, fundamental reality: atoms. Just as computers and AI are composed of atoms arranged and manipulated to produce diverse outcomes, so too does the concept of Upadhi in Advaita Vedanta explain how a singular reality (Atman or Brahman) manifests as the pluralistic world we perceive.

Atoms as Atman: The Fundamental Building Blocks

At the most basic level, everything in the physical universe is composed of atoms. These tiny, indivisible units combine in various ways to form all matter—from the simplest elements to the most complex structures. Similarly, in Advaita Vedanta, Atman is the fundamental reality that underlies all existence. Atman, or pure consciousness, is the singular essence from which the diversity of life and the universe arises.

Upadhis as Programs: Creating Complex Outcomes

In the realm of technology, the operations of a computer or an AI system depend on the manipulation of electrical signals and the execution of complex algorithms. These algorithms, or programs, direct the flow of electrons through circuits, creating different outputs—images, sounds, data processing, and more. This is analogous to how Upadhis (limiting adjuncts or conditions) shape the expression of Atman, giving rise to the diversity of forms and experiences in the world.

Just as a single computer can perform a vast array of tasks depending on the programs it runs, the singular reality of Atman can appear as the manifold world when filtered through different Upadhis. The differences we perceive—whether in computers as varied outputs or in life as distinct entities—are ultimately products of the underlying uniformity being expressed in diverse ways.

The Illusion of Plurality: Seeing Beyond the Surface

When we interact with technology, it’s easy to see only the surface-level outputs—text on a screen, music from a speaker, a car navigating the road autonomously—and forget that all these are fundamentally the same at the atomic level. Similarly, in life, we often perceive the world as filled with separate, distinct entities without realizing the underlying oneness of Atman.

The diversity and complexity we experience are like the different functions of a computer: they are real in their context, but they don’t change the fundamental nature of the atoms (or Atman) that make them possible. This is the essence of the illusion of plurality. It’s not that the diversity isn’t there—it’s that the diversity is an expression of something deeper and singular.

Application to Self-Inquiry and Advaita Vedanta

Understanding this metaphor can be deeply enriching for those on the path of self-inquiry and Advaita Vedanta. It highlights the idea that while the world appears to be filled with diversity and complexity, it is all a manifestation of the same underlying reality—Atman or Brahman.

• Self-Inquiry: Just as one might examine the workings of a computer to understand its fundamental nature, self-inquiry involves turning inward to examine the true nature of the self. By asking “Who am I?” or “What is the essence of my being?” we begin to see beyond the surface-level differences created by Upadhis and recognize the underlying oneness.
• Meditation: Meditation allows us to quiet the “programs” of the mind and perceive the unity behind the diversity. In this state, we can experience the stillness of Atman, undisturbed by the fluctuations of the sensory world.
• Seeing the Divine in Everything: Recognizing that all forms and experiences are expressions of the same underlying reality encourages us to see the Divine in everything. Whether it’s the complexity of AI or the simplicity of a single atom, all is an expression of Brahman.

Conclusion: Embracing the Oneness Behind the Diversity

The computer and AI metaphor provides a modern, relatable way to understand the ancient concept of Upadhi in Advaita Vedanta. It shows us how a single, undifferentiated reality can manifest as a vast array of forms and functions, all while remaining fundamentally the same. By recognizing this, we can begin to see through the illusion of plurality and appreciate the underlying oneness of all existence.

This understanding not only enriches our spiritual practice but also deepens our appreciation of the world around us. Whether we are contemplating the nature of consciousness or simply observing the outputs of a computer, we are reminded that everything is an expression of the same fundamental essence. In this realization, we find both peace and profound connection to the infinite reality that is Brahman.

🙏🕊️🙏

https://richardsilverman108.wordpress.com/2024/08/11/the-computer-and-ai-metaphor-understanding-plurality-through-the-lens-of-atoms-and-atman/

#AdvaitaVedanta #AIAndSpirituality #Atman #Brahman #consciousness #divineInEverything #illusionOfPlurality #innerAwareness #meditation #Mindfulness #modernMetaphors #nonDuality #oneness #philosophy #selfInquiry #SpiritualAwakening #SpiritualInsights #spiritualMetaphors #SpiritualPractice #spirituality #technologyAndSpirituality #unityInDiversity #Upadhi

In the rapidly advancing world of technology, computers and artificial intelligence (AI) have become powerful tools that can perform a multitude of comple tasks. But at the heart of these sophisticated systems lies a simple, fundamental reality: atoms. Just as computers and AI are composed of atoms arranged and manipulated to produce diverse outcomes, so too does the concept of Upadhi in Advaita Vedanta explain how a singular reality (Atman or Brahman) manifests as the pluralistic world we perceive.

Atoms as Atman: The Fundamental Building Blocks

At the most basic level, everything in the physical universe is composed of atoms. These tiny, indivisible units combine in various ways to form all matter—from the simplest elements to the most complex structures. Similarly, in Advaita Vedanta, Atman is the fundamental reality that underlies all existence. Atman, or pure consciousness, is the singular essence from which the diversity of life and the universe arises.

Upadhis as Programs: Creating Complex Outcomes

In the realm of technology, the operations of a computer or an AI system depend on the manipulation of electrical signals and the execution of complex algorithms. These algorithms, or programs, direct the flow of electrons through circuits, creating different outputs—images, sounds, data processing, and more. This is analogous to how Upadhis (limiting adjuncts or conditions) shape the expression of Atman, giving rise to the diversity of forms and experiences in the world.

Just as a single computer can perform a vast array of tasks depending on the programs it runs, the singular reality of Atman can appear as the manifold world when filtered through different Upadhis. The differences we perceive—whether in computers as varied outputs or in life as distinct entities—are ultimately products of the underlying uniformity being expressed in diverse ways.

The Illusion of Plurality: Seeing Beyond the Surface

When we interact with technology, it’s easy to see only the surface-level outputs—text on a screen, music from a speaker, a car navigating the road autonomously—and forget that all these are fundamentally the same at the atomic level. Similarly, in life, we often perceive the world as filled with separate, distinct entities without realizing the underlying oneness of Atman.

The diversity and complexity we experience are like the different functions of a computer: they are real in their context, but they don’t change the fundamental nature of the atoms (or Atman) that make them possible. This is the essence of the illusion of plurality. It’s not that the diversity isn’t there—it’s that the diversity is an expression of something deeper and singular.

Application to Self-Inquiry and Advaita Vedanta

Understanding this metaphor can be deeply enriching for those on the path of self-inquiry and Advaita Vedanta. It highlights the idea that while the world appears to be filled with diversity and complexity, it is all a manifestation of the same underlying reality—Atman or Brahman.

• Self-Inquiry: Just as one might examine the workings of a computer to understand its fundamental nature, self-inquiry involves turning inward to examine the true nature of the self. By asking “Who am I?” or “What is the essence of my being?” we begin to see beyond the surface-level differences created by Upadhis and recognize the underlying oneness.
• Meditation: Meditation allows us to quiet the “programs” of the mind and perceive the unity behind the diversity. In this state, we can experience the stillness of Atman, undisturbed by the fluctuations of the sensory world.
• Seeing the Divine in Everything: Recognizing that all forms and experiences are expressions of the same underlying reality encourages us to see the Divine in everything. Whether it’s the complexity of AI or the simplicity of a single atom, all is an expression of Brahman.

Conclusion: Embracing the Oneness Behind the Diversity

The computer and AI metaphor provides a modern, relatable way to understand the ancient concept of Upadhi in Advaita Vedanta. It shows us how a single, undifferentiated reality can manifest as a vast array of forms and functions, all while remaining fundamentally the same. By recognizing this, we can begin to see through the illusion of plurality and appreciate the underlying oneness of all existence.

This understanding not only enriches our spiritual practice but also deepens our appreciation of the world around us. Whether we are contemplating the nature of consciousness or simply observing the outputs of a computer, we are reminded that everything is an expression of the same fundamental essence. In this realization, we find both peace and profound connection to the infinite reality that is Brahman.

🙏🕊️🙏

https://richardsilverman108.wordpress.com/2024/08/11/the-computer-and-ai-metaphor-understanding-plurality-through-the-lens-of-atoms-and-atman/

#AdvaitaVedanta #AIAndSpirituality #Atman #Brahman #consciousness #divineInEverything #illusionOfPlurality #innerAwareness #meditation #Mindfulness #modernMetaphors #nonDuality #oneness #philosophy #selfInquiry #SpiritualAwakening #SpiritualInsights #spiritualMetaphors #SpiritualPractice #spirituality #technologyAndSpirituality #unityInDiversity #Upadhi

In the rapidly advancing world of technology, computers and artificial intelligence (AI) have become powerful tools that can perform a multitude of comple tasks. But at the heart of these sophisticated systems lies a simple, fundamental reality: atoms. Just as computers and AI are composed of atoms arranged and manipulated to produce diverse outcomes, so too does the concept of Upadhi in Advaita Vedanta explain how a singular reality (Atman or Brahman) manifests as the pluralistic world we perceive.

Atoms as Atman: The Fundamental Building Blocks

At the most basic level, everything in the physical universe is composed of atoms. These tiny, indivisible units combine in various ways to form all matter—from the simplest elements to the most complex structures. Similarly, in Advaita Vedanta, Atman is the fundamental reality that underlies all existence. Atman, or pure consciousness, is the singular essence from which the diversity of life and the universe arises.

Upadhis as Programs: Creating Complex Outcomes

In the realm of technology, the operations of a computer or an AI system depend on the manipulation of electrical signals and the execution of complex algorithms. These algorithms, or programs, direct the flow of electrons through circuits, creating different outputs—images, sounds, data processing, and more. This is analogous to how Upadhis (limiting adjuncts or conditions) shape the expression of Atman, giving rise to the diversity of forms and experiences in the world.

Just as a single computer can perform a vast array of tasks depending on the programs it runs, the singular reality of Atman can appear as the manifold world when filtered through different Upadhis. The differences we perceive—whether in computers as varied outputs or in life as distinct entities—are ultimately products of the underlying uniformity being expressed in diverse ways.

The Illusion of Plurality: Seeing Beyond the Surface

When we interact with technology, it’s easy to see only the surface-level outputs—text on a screen, music from a speaker, a car navigating the road autonomously—and forget that all these are fundamentally the same at the atomic level. Similarly, in life, we often perceive the world as filled with separate, distinct entities without realizing the underlying oneness of Atman.

The diversity and complexity we experience are like the different functions of a computer: they are real in their context, but they don’t change the fundamental nature of the atoms (or Atman) that make them possible. This is the essence of the illusion of plurality. It’s not that the diversity isn’t there—it’s that the diversity is an expression of something deeper and singular.

Application to Self-Inquiry and Advaita Vedanta

Understanding this metaphor can be deeply enriching for those on the path of self-inquiry and Advaita Vedanta. It highlights the idea that while the world appears to be filled with diversity and complexity, it is all a manifestation of the same underlying reality—Atman or Brahman.

• Self-Inquiry: Just as one might examine the workings of a computer to understand its fundamental nature, self-inquiry involves turning inward to examine the true nature of the self. By asking “Who am I?” or “What is the essence of my being?” we begin to see beyond the surface-level differences created by Upadhis and recognize the underlying oneness.
• Meditation: Meditation allows us to quiet the “programs” of the mind and perceive the unity behind the diversity. In this state, we can experience the stillness of Atman, undisturbed by the fluctuations of the sensory world.
• Seeing the Divine in Everything: Recognizing that all forms and experiences are expressions of the same underlying reality encourages us to see the Divine in everything. Whether it’s the complexity of AI or the simplicity of a single atom, all is an expression of Brahman.

Conclusion: Embracing the Oneness Behind the Diversity

The computer and AI metaphor provides a modern, relatable way to understand the ancient concept of Upadhi in Advaita Vedanta. It shows us how a single, undifferentiated reality can manifest as a vast array of forms and functions, all while remaining fundamentally the same. By recognizing this, we can begin to see through the illusion of plurality and appreciate the underlying oneness of all existence.

This understanding not only enriches our spiritual practice but also deepens our appreciation of the world around us. Whether we are contemplating the nature of consciousness or simply observing the outputs of a computer, we are reminded that everything is an expression of the same fundamental essence. In this realization, we find both peace and profound connection to the infinite reality that is Brahman.

🙏🕊️🙏

https://richardsilverman108.wordpress.com/2024/08/11/the-computer-and-ai-metaphor-understanding-plurality-through-the-lens-of-atoms-and-atman/

#AdvaitaVedanta #AIAndSpirituality #Atman #Brahman #consciousness #divineInEverything #illusionOfPlurality #innerAwareness #meditation #Mindfulness #modernMetaphors #nonDuality #oneness #philosophy #selfInquiry #SpiritualAwakening #SpiritualInsights #spiritualMetaphors #SpiritualPractice #spirituality #technologyAndSpirituality #unityInDiversity #Upadhi

#Podcast
#ToxicTantra: Holy Guru (2)
November 2023: Gregorian #Bivolaru, der Begründer der #Yogabewegung, wird in Frankreich verhaftet. Die Vorwürfe: Menschenhandel, Vergewaltigung, Entführung. #Atman hält ihn für unschuldig, die Ermittlungen laufen noch. Wir erfahren, warum der Mann, der jahrelang von Interpol gesucht wurde, noch immer von Leuten in der Bewegung verehrt wird. Liz erzählt von ihrem Alltag in ihrer #Yoga-Schule. // Ein Podcast von Christiane Hawranek und Katja Paysen-Petersen. Habt ihr Hinweise für uns, zur Yoga-Bewegung Atman oder zu anderen Gruppen? Wenn ihr denkt, dazu sollte man recherchieren, meldet euch gerne unter [email protected] oder [email protected]. Wir behandeln eure Angaben vertraulich. https://www.ardaudiothek.de/episode/seelenfaenger/toxic-tantra-holy-guru-2/bayern-2/13338389/

#Podcast
#ToxicTantra: Holy Guru (2)
November 2023: Gregorian #Bivolaru, der Begründer der #Yogabewegung, wird in Frankreich verhaftet. Die Vorwürfe: Menschenhandel, Vergewaltigung, Entführung. #Atman hält ihn für unschuldig, die Ermittlungen laufen noch. Wir erfahren, warum der Mann, der jahrelang von Interpol gesucht wurde, noch immer von Leuten in der Bewegung verehrt wird. Liz erzählt von ihrem Alltag in ihrer #Yoga-Schule. // Ein Podcast von Christiane Hawranek und Katja Paysen-Petersen. Habt ihr Hinweise für uns, zur Yoga-Bewegung Atman oder zu anderen Gruppen? Wenn ihr denkt, dazu sollte man recherchieren, meldet euch gerne unter [email protected] oder [email protected]. Wir behandeln eure Angaben vertraulich. https://www.ardaudiothek.de/episode/seelenfaenger/toxic-tantra-holy-guru-2/bayern-2/13338389/

#Podcast
#ToxicTantra: Holy Guru (2)
November 2023: Gregorian #Bivolaru, der Begründer der #Yogabewegung, wird in Frankreich verhaftet. Die Vorwürfe: Menschenhandel, Vergewaltigung, Entführung. #Atman hält ihn für unschuldig, die Ermittlungen laufen noch. Wir erfahren, warum der Mann, der jahrelang von Interpol gesucht wurde, noch immer von Leuten in der Bewegung verehrt wird. Liz erzählt von ihrem Alltag in ihrer #Yoga-Schule. // Ein Podcast von Christiane Hawranek und Katja Paysen-Petersen. Habt ihr Hinweise für uns, zur Yoga-Bewegung Atman oder zu anderen Gruppen? Wenn ihr denkt, dazu sollte man recherchieren, meldet euch gerne unter [email protected] oder [email protected]. Wir behandeln eure Angaben vertraulich. https://www.ardaudiothek.de/episode/seelenfaenger/toxic-tantra-holy-guru-2/bayern-2/13338389/

#Podcast
#ToxicTantra: Holy Guru (2)
November 2023: Gregorian #Bivolaru, der Begründer der #Yogabewegung, wird in Frankreich verhaftet. Die Vorwürfe: Menschenhandel, Vergewaltigung, Entführung. #Atman hält ihn für unschuldig, die Ermittlungen laufen noch. Wir erfahren, warum der Mann, der jahrelang von Interpol gesucht wurde, noch immer von Leuten in der Bewegung verehrt wird. Liz erzählt von ihrem Alltag in ihrer #Yoga-Schule. // Ein Podcast von Christiane Hawranek und Katja Paysen-Petersen. Habt ihr Hinweise für uns, zur Yoga-Bewegung Atman oder zu anderen Gruppen? Wenn ihr denkt, dazu sollte man recherchieren, meldet euch gerne unter [email protected] oder [email protected]. Wir behandeln eure Angaben vertraulich. https://www.ardaudiothek.de/episode/seelenfaenger/toxic-tantra-holy-guru-2/bayern-2/13338389/

#Podcast
#ToxicTantra: Holy Guru (2)
November 2023: Gregorian #Bivolaru, der Begründer der #Yogabewegung, wird in Frankreich verhaftet. Die Vorwürfe: Menschenhandel, Vergewaltigung, Entführung. #Atman hält ihn für unschuldig, die Ermittlungen laufen noch. Wir erfahren, warum der Mann, der jahrelang von Interpol gesucht wurde, noch immer von Leuten in der Bewegung verehrt wird. Liz erzählt von ihrem Alltag in ihrer #Yoga-Schule. // Ein Podcast von Christiane Hawranek und Katja Paysen-Petersen. Habt ihr Hinweise für uns, zur Yoga-Bewegung Atman oder zu anderen Gruppen? Wenn ihr denkt, dazu sollte man recherchieren, meldet euch gerne unter [email protected] oder [email protected]. Wir behandeln eure Angaben vertraulich. https://www.ardaudiothek.de/episode/seelenfaenger/toxic-tantra-holy-guru-2/bayern-2/13338389/

#podcast
#ToxicTantra: #Yoga für Anfänger (1)
Wir bekommen einen Tipp von einer "Seelenfänger"-Hörerin: Sie habe sich in der Yogabewegung #Atman wie in einer Sex-Sekte gefühlt. Wir machen undercover eine Probestunde bei der "Deutschen Akademie für traditionelles Yoga", Mitgliedsschule von Atman. Aussteigerin Nathalie berichtet, wie sie in der Bewegung gelandet ist. Und wir treffen Liz. Als wir sie auf ihren Guru ansprechen, reagiert sie abweisend. //
Ein Podcast von Christiane Hawranek und Katja Paysen-Petersen.
Habt ihr Hinweise für uns, zur Yoga-Bewegung Atman oder zu anderen Gruppen? Wenn ihr denkt, dazu sollte man recherchieren, meldet euch gerne unter [email protected] oder [email protected]. Wir behandeln eure Angaben vertraulich. #toxictandra https://www.ardaudiothek.de/episode/seelenfaenger/toxic-tantra-yoga-fuer-anfaenger-1/bayern-2/13338453/ #missbrauch

"Landleben, gesundes Essen, Lagerfeuer-Romantik – damit lockt der #Anastasia-Kult in Deutschland viele Menschen an. Sie leben nach dem Vorbild russischer #Fantasy-Romane. Doch die Bücher stecken voller #Verschwörungsmythen und #Rassismus. Der Podcast „#Seelenfänger“ ist eine Recherche über die dunklen Seiten eines #Öko-Kults."

https://djs-online.de/entdecken/highlights-aus-dem-unterricht/podcasts/podcast-seelenfaenger-59b/

Die weiteren Staffeln der Podcast-Reihe widmen sich u.a. dem Endzeitkult #Shincheonji sowie der #Yoga-Bewegung #Atman:

https://www.ardaudiothek.de/sendung/seelenfaenger/10825239/

"Landleben, gesundes Essen, Lagerfeuer-Romantik – damit lockt der #Anastasia-Kult in Deutschland viele Menschen an. Sie leben nach dem Vorbild russischer #Fantasy-Romane. Doch die Bücher stecken voller #Verschwörungsmythen und #Rassismus. Der Podcast „#Seelenfänger“ ist eine Recherche über die dunklen Seiten eines #Öko-Kults."

https://djs-online.de/entdecken/highlights-aus-dem-unterricht/podcasts/podcast-seelenfaenger-59b/

Die weiteren Staffeln der Podcast-Reihe widmen sich u.a. dem Endzeitkult #Shincheonji sowie der #Yoga-Bewegung #Atman:

https://www.ardaudiothek.de/sendung/seelenfaenger/10825239/

"Landleben, gesundes Essen, Lagerfeuer-Romantik – damit lockt der #Anastasia-Kult in Deutschland viele Menschen an. Sie leben nach dem Vorbild russischer #Fantasy-Romane. Doch die Bücher stecken voller #Verschwörungsmythen und #Rassismus. Der Podcast „#Seelenfänger“ ist eine Recherche über die dunklen Seiten eines #Öko-Kults."

https://djs-online.de/entdecken/highlights-aus-dem-unterricht/podcasts/podcast-seelenfaenger-59b/

Die weiteren Staffeln der Podcast-Reihe widmen sich u.a. dem Endzeitkult #Shincheonji sowie der #Yoga-Bewegung #Atman:

https://www.ardaudiothek.de/sendung/seelenfaenger/10825239/

"Landleben, gesundes Essen, Lagerfeuer-Romantik – damit lockt der #Anastasia-Kult in Deutschland viele Menschen an. Sie leben nach dem Vorbild russischer #Fantasy-Romane. Doch die Bücher stecken voller #Verschwörungsmythen und #Rassismus. Der Podcast „#Seelenfänger“ ist eine Recherche über die dunklen Seiten eines #Öko-Kults."

https://djs-online.de/entdecken/highlights-aus-dem-unterricht/podcasts/podcast-seelenfaenger-59b/

Die weiteren Staffeln der Podcast-Reihe widmen sich u.a. dem Endzeitkult #Shincheonji sowie der #Yoga-Bewegung #Atman:

https://www.ardaudiothek.de/sendung/seelenfaenger/10825239/

"Landleben, gesundes Essen, Lagerfeuer-Romantik – damit lockt der #Anastasia-Kult in Deutschland viele Menschen an. Sie leben nach dem Vorbild russischer #Fantasy-Romane. Doch die Bücher stecken voller #Verschwörungsmythen und #Rassismus. Der Podcast „#Seelenfänger“ ist eine Recherche über die dunklen Seiten eines #Öko-Kults."

https://djs-online.de/entdecken/highlights-aus-dem-unterricht/podcasts/podcast-seelenfaenger-59b/

Die weiteren Staffeln der Podcast-Reihe widmen sich u.a. dem Endzeitkult #Shincheonji sowie der #Yoga-Bewegung #Atman:

https://www.ardaudiothek.de/sendung/seelenfaenger/10825239/

#Podcast - Empfehlung "Toxic Tantra"

https://www.ardaudiothek.de/sendung/seelenfaenger/10825239/
"Toxic Tantra" erzählt von der Yogabewegung #Atman – davon, wie Frauen erst Yogakurse belegt haben und dann immer weiter hineingeraten sind in ein Geflecht aus Manipulation und Machtmissbrauch. Alles gipfelt in einer "tantrischen Initiation" von Frauen bei ihrem "Guru".

Auch darüber, wie nah beieinander leider oft #Spiritualität, #Manipulation und #Verschwörung liegen.

#yoga #Tantra

Haha +1 for the ingenuity of Pallywood. Mastodon is indeed my Pallywood. 💯

नासतो विद्यते भावो नाभावो विद्यते सत: |
उभयोरपि दृष्टोऽन्तस्त्वनयोस्तत्त्वदर्शिभि: || 16||

The unreal has no being, the real has no non-being. The final truth of these two has been seen indeed by those who have experienced the essence of things.

The ignorant man fails to see the Truth, and so he is caught in the whirlpool of ‘samsara‘ and suffers endlessly just like this man.

#Sanskrit #Reality #Atman #BhagavadGita #LordKrishna

Inside Atman, the international yoga sex ring busted by French police.

French police last week arrested more than 40 key members of the Atman Yoga Federation, a network of yoga schools present in some 30 countries.

It claims to offer followers a path to higher consciousness through tantric practices – but former members told RFI they were psychologically manipulated and pressured into sex.

https://www.rfi.fr/en/international/20231210-inside-atman-the-international-yoga-sex-ring-busted-by-french-police

#France #Romania #Sweden #Atman #Yoga #Cult #SexualAbuse #Tantric

This was written before the second disastrous wave, but it's still so terrifyingly relevant. Charging people for vaccines is the latest example.
---
RT @rajendran_naray
Modi govt is a textbook eg of @Naomi_Klein disaster capitalism. @sayandeb & I write how a national crisis is used to advance neoliberalism with social spending cuts & crushing of civil liberties similar to the dictator Pinochet https://tinyurl.com/uvkbxaze
#Atman…
https://twitter.com/rajendran_naray/status/1387730900301979650