Search
1000 results for “tido”
-
Sprickan inom Tidöpartierna växer efter regeringens krav på fryst handel mellan Israel och EU.
Sprickan mellan Tidöpartierna växer efter regeringens krav på fryst handel mellan Israel och EU. Nu uttalar sig Jimmie Åkesson om regeringens beslut. ”Ett haver#jimmieåkesson #israel #tidöavtalet #mariamalmerstenergard
Jimmie Åkesson: ”Haveri” -
Nell’Alta Val Tidone, a 900 metri di altezza, si nasconde un giardino botanico tutto da scoprire. Soprattutto quest’estate che si prepara ad accogliere amanti della natura, ma anche chi è in cerca di una vacanza slow vicino a Milano #biodiversità #ortobotanico #ortoflorovivaismo #greenplanner
https://www.greenplanner.it/2025/05/28/giardino-botanico-alpino-pietra-corva/
-
O meu blogue tem tido há alguns anos um fluxo aparente constante de putos que vão ao textozinho que fiz sobre o conto "Rumpelstiltskin", dos Grimm, e saem desapontados.
Irão, imagino, à procura de um resumo, bem digerido, que evite que tenham de ler a história e pensar sobre ela com suas próprias cabecinhas, pelos vistos virgens de ideias próprias. E não é isso o que lá encontram. Oh, chatice!
Sou mesmo mau nisto, eu. Não dou ao consumidor o que ele quer.
-
Réu orga TIDoR
Librairie Scrupule (Montpellier), jeudi, 17 octobre (18:00)
-
Réu orga TIDoR
Librairie Scrupule (Montpellier), jeudi, 17 octobre (18:00)
-
▸ Socialdemokraterna sågade Tidöpartiernas skattesänkningar. Men när S snart lägger fram sin skuggbudget planeras även i…
Socialdemokraterna sågade Tidöpartiernas skattesänkningar. Men när S snart lägger fram sin skuggbudget planeras även i den sänkta skatter, enligt källor i parti#politik #mikaeldamberg #socialdemokraterna #elisabethsvantesson #magdalenaandersson #välfärd #flygskatt
Regeringens skattesänkningar en plåga för S: ”Tar inte debatten” -
Som om Tidöavtalet inte är förskräckligt nog. Röstar man dessutom på SD i EU-valet så lovas det en ännu värre situation vad gäller klimatarbetet.
-
Verkligenheten spökar för tidögänget igen.
https://www.svt.se/nyheter/inrikes/karnkraften-kan-bli-nara-dubbelt-sa-dyr-som-regeringen-trott
-
Text: Moa Stockstad
När Tidöavtalet var färskt intervjuades Torbjörn Nilsson i Biblioteksbladet (2 november 2022). Då sa han bland annat att Malmö stadsbibliotek inte skulle ange någon och resonerade kring att det handlar om vem man är som tjänsteman i en demokrati, när man har röstat fram sina politiska representanter som i sin tur fattar beslut. Han ställde sig frågan ”När blir det problematiskt?” Ett år senare ställer jag exakt samma fråga, fast kanske mindre retoriskt. Torbjörn svarar:
– Jag tror att många går runt med en ständig känsla av osäkerhet kring hur ens mandat ser ut. Men det är väldigt viktigt att vi (chefer och andra) faktiskt uttalar oss i frågor som rör verksamheten. Våra styrdokument är så tydliga med att vi till exempel ska prioritera vissa grupper.
Ökad polarisering och osäkerhet
Med 11 år bakom sig som bibliotekschef i Malmö stad och dessförinnan motsvarande position i Helsingborg och dessutom kulturchef i Hässleholm före det, ser Torbjörn en utveckling mot ökad osäkerhet att uttala sig tydligt i offentligheten.
– Jag upplever att vi idag lever med en mer polariserad situation än det varit tidigare som kanske leder till ökad osäkerhet. Som jag ser det sammanhänger polariseringen med att SD blev så stora i form av politiskt inflytande.
Jag säger att jag tänker att vad som räknas till kontroversiellt och politiskt också ändras nu, att det som nyss var självklart för ett bibliotek kanske inte är det längre.
Torbjörn svarar att det finns en risk att man från bibliotekens sida drar sig tillbaka när samhället blir mer komplext eftersom det känns obekvämt. Då kanske man väljer att fokusera på grunduppdraget och samlingarna.
– Men biblioteken är också en viktig plats för demokrati. Det är grunden för annan möjlig verksamhet. Det är tråkigt tycker jag, att folkbiblioteken sällan används på det demokratiska sätt som hade varit möjligt med en mer progressiv kulturpolitik. Det är en stor brist i bibliotekslagen att kommunerna ändå gör som de vill, och det är få som satsar på biblioteken.
Vikten av stöd uppifrån
Jag frågar hur mottagandet av hans egna uttalanden varit och Torbjörn berättar att det varit väldigt positivt, såväl från personer i den egna biblioteksorganisationen som från biblioteksvärlden i stort och övriga branscher. Och hans egen hållning är densamma nu som tidigare:
– Jag hoppas och tror att regeringen ser orimligheten i detta, men om det blir lag hade jag sagt nej, vilket också är ett nej för mina medarbetare. I förlängningen hade jag riskerat att få sparken.
En tanke bakom de framförda kraven på chefer att ta offentlig ställning är att det underlättar för andra. Även för Torbjörn var det till ett stöd, om än i efterhand. Det visade sig nämligen att kommunstyrelsen i Malmö precis hann fatta ett beslut i linje med hans eget uttalande. Och Torbjörn återkommer i intervjun flera gånger till att ens situation som tjänsteman påverkas av vilka politiker som styr i kommunen, eftersom det trots principer om armlängds avstånd och delegationsordningar alltid finns ett visst mått av politiskt styre. Att vissa kommuner hade varit svåra att verka i.
– Och just SD använder sig ju väldigt mycket av kulturpolitiken för att nå sina mål. Det är viktigt här att tänka på att principen om armlängds avstånd är en lös överenskommelse, inte en lag. Det vi gör och inte gör är på mandat från den politiska nivån, men politiker kan gå in och detaljstyra om de skulle vilja.
Armlängds avstånd: exemplet Drag Queen Story Hour i Trelleborg
Vi kommer in på situationen i Trelleborg då en lokal SD-politiker i rollen som tillträdande ordförande i Kultur- och fritidsnämnden på eget bevåg beslutade att ställa in Drag Queen Story Hour, något som sedan upphävdes av ett gemensamt beslut i Kultur- och fritidsnämnden (med SD-politikern som enda motståndare). Här är grundproblemet enligt Torbjörn just att politikerna lade sig i överhuvudtaget:
– Här uppfattar jag en glidning. Det som förut var ett helt vanligt tjänstemannabeslut kan plötsligt bli något som politiker lägger sig i. Då blir man osäker på sin roll. Inte bara politiker överträder armlängds avstånd, även chefer kan gripa in på ett sätt som går emot delegationsordningen. Ibland kan det ju vara rimligt som med pandemin, men i många frågor är det inte det. Det har också aktualiserats i och med kriget i Gaza där många har personliga kopplingar och uttalar sig, till exempel i sociala medier. Det måste vara tillåtet.
Om pins mot angiveri
Jag nämner att det på sina håll i Bibliotekssverige blivit diskussion kring bibliotekspersonal som bär pins mot angiveri, där chefer tolkar det som att ta ställning i en partipolitisk fråga, medan de som väljer att bära pins menar att det handlar om just verksamheten.
– Man måste utmana tjänstemannarollen ibland. Och så är det också så att man som chef måste tillåta väldigt mycket tankar och åsikter. Generella förbud är inte bra.
Jag: Jag har nog tänkt på det som regnbågsflaggor som många vårdpersonal går omkring med, en signal om att här är du trygg, till skillnad från vissa andra politiska budskap.
– Och pins och liknande saker kanske ändå känns rätt så bra för en papperslös person som kommer in på biblioteket. Men det är nog bra att vara förberedd på hur man ska agera när man får kritik. Och det gäller även med HBTQI-certifierade bibliotek, som i vissa kretsar kan vara en röd flagg. Det är viktigt med stöd från omgivningen på grund av risken för konsekvenser i form av upprörda människor och rena hot.
Neutralitet och självcensur
Jag frågar hur Torbjörn ser på neutralitetsbegreppet i biblioteksverksamhet. Ska bibliotek vara neutrala?
– Man kan ju inte vara neutral. Biblioteken styrs av en ideologi som präglas av bibliotekslagen, FN:s deklaration om mänskliga rättigheter, demokratiska värden och hållbarhetsmål. Det är inte neutralt. Men bibliotekens dåliga representation är ett problem. Med en mer blandad personalgrupp kanske fler perspektiv kan få en plats. Det finns en bristande debatt i biblioteksvärlden generellt och det blir sällan diskussioner. Bibliotekslagen och annan lagstiftning är inte så känd på den politiska nivån, i synnerhet inte bland lekmannapolitiker. Här skulle personal på biblioteken, såväl chefer som medarbetare, behöva höja sin kunskap i dessa frågor. Det är också en resursfråga. En del bibliotek kanske har tid och möjlighet att reflektera medan andra har fullt upp med att bara lyckas bemanna för att hålla öppet. Här är vi beroende av den regionala biblioteksverksamheten.
Jag avslutar med att säga att jag tänker att ett kanske större hot än att man tystas av andra är att man från bibliotekshåll riskerar att tysta sig själv, en sorts självdisciplinering och självcensur sprungen ur rädsla kring vad man egentligen får säga. Torbjörn uttrycker det som att biblioteken ritar sina egna ramar mer än många andra och refuserar sig själva, kanske på grund av en viss ängslighet. Men:
– Min erfarenhet är att man kan göra nästan vad som helst.
Torbjörn Nilsson.
Foto: Erik Brunulf Leo.https://foreningenbis.com/2024/01/11/man-maste-utmana-tjanstemannarollen-ibland/
#bibliotek #biblioteketAngerInte #biblioverse #bis42023 #Librarians #Library #moaStockstad #tidöavtalet #torbjörnNilsson
-
Embora tenham tido a sorte de calhar do lado bom (sem Espanha e França) o Brasil é, claramente, o favorito. Pelo menos a final parece garantida. Só se houvesse Messi(dona), o que não acredito.
#mundial2022 #qatar #fifa -
Embora tenham tido a sorte de calhar do lado bom (sem Espanha e França) o Brasil é, claramente, o favorito. Pelo menos a final parece garantida. Só se houvesse Messi(dona), o que não acredito.
#mundial2022 #qatar #fifa -
Om kvittningsbråket i riksdagen fortsätter kan Tidöpartierna få svårare att få igenom tunga reformer…
Om kvittningsbråket i riksdagen fortsätter kan Tidöpartierna få svårare att få igenom tunga reformer innan valet. – Jag kommer rösta utifrån mitt egna huvud, sä#sverigedemokraterna #moderaterna #miljöpartiet
Varningen: Tidö kan få svårt att få igenom politik -
Om två timmar startar Boksamtal: Hej då Tidö - bokslut över en regering! i Stockholm!
#Solidaritetshuset #Samtal
https://solidaritetshuset.se/evenemang/boksamtal-hej-da-tido-bokslut-over-en-regering -
Another example of Moderaterna-led Tidöavtal hurting good people—and the economy. As Sverige’s economy shifts to knowledge-based work, the country should be incentivizing innovators to make the country their home.
“The old branding of Sweden as a welcoming, equality-driven and stable environment no longer matches the reality many internationals are experiencing. The Swedish Dream for foreigners is dying.” —Amanda Herzog
https://www.linkedin.com/pulse/why-i-am-leaving-sweden-after-8-years-amanda-herzog-j7rbe/
-
Another example of Moderaterna-led Tidöavtal hurting good people—and the economy. As Sverige’s economy shifts to knowledge-based work, the country should be incentivizing innovators to make the country their home.
“The old branding of Sweden as a welcoming, equality-driven and stable environment no longer matches the reality many internationals are experiencing. The Swedish Dream for foreigners is dying.” —Amanda Herzog
https://www.linkedin.com/pulse/why-i-am-leaving-sweden-after-8-years-amanda-herzog-j7rbe/
-
Another example of Moderaterna-led Tidöavtal hurting good people—and the economy. As Sverige’s economy shifts to knowledge-based work, the country should be incentivizing innovators to make the country their home.
“The old branding of Sweden as a welcoming, equality-driven and stable environment no longer matches the reality many internationals are experiencing. The Swedish Dream for foreigners is dying.” —Amanda Herzog
https://www.linkedin.com/pulse/why-i-am-leaving-sweden-after-8-years-amanda-herzog-j7rbe/
-
Another example of Moderaterna-led Tidöavtal hurting good people—and the economy. As Sverige’s economy shifts to knowledge-based work, the country should be incentivizing innovators to make the country their home.
“The old branding of Sweden as a welcoming, equality-driven and stable environment no longer matches the reality many internationals are experiencing. The Swedish Dream for foreigners is dying.” —Amanda Herzog
https://www.linkedin.com/pulse/why-i-am-leaving-sweden-after-8-years-amanda-herzog-j7rbe/
-
Another example of Moderaterna-led Tidöavtal hurting good people—and the economy. As Sverige’s economy shifts to knowledge-based work, the country should be incentivizing innovators to make the country their home.
“The old branding of Sweden as a welcoming, equality-driven and stable environment no longer matches the reality many internationals are experiencing. The Swedish Dream for foreigners is dying.” —Amanda Herzog
https://www.linkedin.com/pulse/why-i-am-leaving-sweden-after-8-years-amanda-herzog-j7rbe/
-
I måndags kom den årliga klimatrapporten från Meteorologiska världsorganisationen, WMO. Samma dag gick Tidöregeringen ut med att de tänker sänka skatten på fossila drivmedel. Vad som såg ut som en tanke var snarare helt tanklöst, klimatet har aldrig bekymrat Tidögänget. Valfläsknivån är nästan genant.
https://blog.zaramis.se/2026/03/28/tidolagets-brottsliga-klimatnonchalans/ -
Listening session + Talk | Davide Tidoni
Brescia, domenica 15 marzo alle ore 17:00 CET
Davide Tidoni
Piani di Scavo + Canton Mombello in chiaroscuro
Sessione di ascolto in cuffia e camminata verso Canton Mombello
Punto di partenza e ritrovo: Corte del MO.CAPunto di arrivo: Giardini Canton Mombello
A seguire: Talk Canton Mombello in chiaroscuro con Marco Dotti, Responsabile Area Esecuzione Penale - Cooperativa Sociale di Bessimo presso Canton Mombello
Maggiori informazioni: www.progettobao.com/davide-tidoni-piani-di-scavo/
https://lasitua.org/event/listening-session-talk-or-davide-tidoni
-
Timbro och Oikos la fram rapport Tidö 2.0 – nystart för Sverige. Ett i huvudsak mycket reaktionärt förslag som skulle dra Sverige i en klart fascistisk riktning. Det fick ETC att vilja skapa nåt motsvarande från vänster.
https://blog.zaramis.se/2025/11/18/en-kritik-av-etcs-133-punkter-ekonomi/
-
Timbro och Oikos la fram rapport Tidö 2.0 – nystart för Sverige. Ett i huvudsak mycket reaktionärt förslag som skulle dra Sverige i en klart fascistisk riktning. Det fick ETC att vilja skapa nåt motsvarande från vänster.
https://blog.zaramis.se/2025/11/18/en-kritik-av-etcs-133-punkter-ekonomi/
-
89 - Frankenstein
O privilégio de temos tido Nosferatu e Frankenstein no mesmo ano.
(Nosferatu só lançou aqui em Janeiro, foi o meu segundo filme do ano)
-
(2/3) A CP tem tido muitos problemas com falta de material circulante e a entrada progressiva destas novas carruagens vai permitir estabilizar o serviço Intercidades, em especial em alguns troços como a linha da Beira Alta, cuja modernização ficou concluída este ano
-
#JamesHarrison morreu aos 88 anos e era tido como um dos dadores de sangue mais prolíficos do mundo. O seu plasma terá salvado a vida a mais de 2,5 milhões de bebés.
Era conhecido na Austrália como o homem do braço de ouro, pois o seu sangue continha um anticorpo raro, Anti-D, que é utilizado para fazer medicamentos dados a mães grávidas cujo sangue corre o risco de atacar os seus bebés por nascer.
-
Jan de Breet – Leven in Tidorp, een persoonlijk verslag
In de begintijd van het boeddhisme in ons land, mei 1983, meldde ik mij bij de boeddhistische leefgemeenschap Tidorp, gelegen in Burgh-Haamstede, op het Zeeuwse eiland Schouwen-Duiveland. Deze commune werd geleid door de architect Bruno Mertens. Hij had in 1965 kennisgemaakt met de leer van de Boeddha en in 1975 Tidorp gesticht. De naam was gebaseerd op de door hem gepostuleerde oersyllabe ‘TI’, die verwees naar de energie van de kosmos en die volgens hem ook in het Chinees was terug te vinden.
Tekst Jan de BreetTidorp bestond uit een terrein van ongeveer een hectare direct achter de duinen. In het centrum stond een aantal woonwagens en caravans. In één daarvan was de keuken annex eetkamer gevestigd, in een andere de bibliotheek. In de laatste waren ook twee kamertjes voor bewoners. Eén kamertje stond op dat moment leeg en dat kreeg ik toegewezen.
Bruno Mertens op 90-jarige leeftijd in Nieuw-Zeeland. Hij stichtte er in 1995 een boeddhistisch ambachtelijk centrum als opvolger van Tidorp..
Op het terrein waren verder o.a. een boomgaard, een moestuin, een kippenren met kippenhok, een mestvaalt, een put, een toilet, een meditatietent en een huisje, waar de vrouw van Bruno soms logeerde. Er was geen stromend water en geen elektriciteit, dus gewassen moest er ‘s ochtends worden bij de put en lezen kon men ‘s avonds alleen bij een olielamp. Tidorp was namelijk niet aangesloten op het waterleiding- en elektriciteitsnetwerk, noch op de riolering, omdat dit van de gemeente Westerschouwen niet mocht. Volgens het bestemmingsplan mocht het terrein alleen een agrarische functie hebben. Officieel woonde er dus niemand en dat er mensen onder primitieve omstandigheden in woonwagens huisden, werd door de gemeente door de vingers gezien.
Bruno maakte van de nood een deugd en gebruikte deze omstandigheden om Tidorp aan te prijzen als een oord van het natuurlijke en zuivere leven. In de winter konden de caravans en woonwagens wel verwarmd worden met kacheltjes waarin hout en briketten gestookt konden worden. De keuken beschikte dankzij een watertank op het dak over stromend water. Deze werd regelmatig met behulp van een elektrische, door een generator aangedreven waterpomp bijgevuld vanuit de put.
Enige tijd na mijn aankomst in Tidorp initieerde Bruno een nieuw project, het bouwen van een gemeenschapsgebouw, waar wij o.a. zouden kunnen mediteren en waar het ook in de winter – door middel van verwarming – aangenaam zou zijn. Op het dak zou een tuin moeten komen. De gemeente moest weer misleid worden door het gebouw te presenteren als een oogstschuur. Alle bewoners hebben een tijd lang hard gewerkt aan het gebouw onder de bezielende leiding van Chris, en de muren, het dak (inclusief tuin!) en de kelder zijn er gekomen, maar het gebouw is nooit voltooid. Als ik het me goed herinner, is de bouw gestaakt omdat de gemeente had laten weten dat ze nooit toestemming zouden geven om het te gebruiken als meditatiehal.
Plattegrond TidorpToen ik aankwam, woonden er ongeveer tien mensen in Tidorp. Een van hen was Chris, een Nieuw-Zeelander, die fungeerde als een soort bedrijfsleider. Hij zorgde voor het technische reilen en zeilen en leidde de werkzaamheden als Bruno afwezig was. Hij woonde met zijn Franse vriendin Annie in een van de grotere woonwagens. Een ander opvallend persoon was Ingrid, die tot boeddhistisch non in de theravadatraditie gewijd was en – hoewel de gebruikelijke kleur kleding voor theravada-nonnen oranjegeel is – altijd witte gewaden droeg. Er was ook een meisje dat continu liep te kletsen en waarvan Ingrid zei dat ze niet meer naar haar luisterde. Verder had ik in de bibliotheekwagen een buurmeisje met wie ik veel samenwerkte, met name in de moestuin. Zij had aan anorexia nervosa geleden, maar was daar al grotendeels overheen toen ik haar ontmoette. Wel was ze nog steeds erg mager. De andere mensen ben ik vergeten.
Ik herinner me nog wel een paar mensen die later kwamen dan ik en ook eerder weggingen. Zo was er een Australiër met een zwarte baard, hij heette geloof ik Harry, die een zwerftocht over de wereld maakte en her en der werkte of verbleef in spirituele centra. Hij had o.a. gewerkt als kachelplaatser in Londen. Ook een Fin die het in Tidorp bij een paar graden boven nul vreselijk koud had, terwijl het in Finland ‘s winters wel -30 °C kan worden. Een jongeman die, toen hij vuilnisman was, iedere dag twintig of dertig rauwe eieren at, en in Tidorp iedere middag een foto van zijn volgeladen kom met eten nam. Een schizofreen die tijdens de meditatie zwaar ging hallucineren en een hoop kabaal maakte. En Joske, een verstandig Vlaams meisje dat vrij lang is gebleven, misschien wel langer dan ik.
Dagprogramma
Het dagprogramma, het hele jaar hetzelfde, zag er ongeveer als volgt uit:
6.00 uur Opstaan en wassen bij de put
6.30 uur Loopmeditatie in de meditatietent
7.30 uur Zitmeditatie
8.30 uur Werkverdeling
8.45 uur Ontbijt
9.30 uur Werken
14.30/15.00 uur Warme maaltijd
15.00/15.30 uur WerkenZonsondergang Loopmeditatie gedurende een half uur.
Daarna Zitmeditatie gedurende een uur.Vervolgens kon iedereen doen wat hij wilde. Je kon bijvoorbeeld brood met beleg gaan eten in de keuken, gaan lezen of iemand bezoeken op zijn of haar kamer.
Enige maanden na mijn aankomst werd de tijd dat je op moest staan vervroegd naar 5.30 uur. Het was nu de bedoeling dat je vóór het mediteren nog een half uur ging hardlopen op de wegen buiten het terrein.
Mediteren en zwemmen
Logo TidorpDe oproep tot opstaan, mediteren en eten vond plaats met een gong. Bij het wassen bij de put was het de bedoeling dat je twee emmers koud water over je heen goot, zomer en winter. Het zwemmen in zee was niet verplicht. Bruno had er begrip voor als je de kou van de zee ‘s winters niet kon verdragen.
De meditatie werd geleid door Bruno Mertens, als hij aanwezig was. Als hij niet aanwezig was door Ingrid. Als Bruno aanwezig was, viel hij meestal tijdens de zitmeditatie in slaap.
Het verzorgen van het ontbijt en het warme middagmaal vond bij toerbeurt plaats. Degene die het ontbijt moest verzorgen, moest ook de gong voor het opstaan slaan. Die moest dus nog iets eerder opstaan dan de anderen. Het ontbijt bestond uit in water gekookte graanvlokken van de een of de andere graansoort. Het warme middagmaal bestond uit gekookte hele granen van Nederlandse bodem – zoals tarwe, rogge of haver –, gekookte peulvruchten – zoals bruine bonen of kapucijners – en groente uit de eigen moestuin. Er werd in Tidorp geen vlees of vis gegeten en ook geen zuivel. Er werden wel eieren geproduceerd voor de verkoop, maar niet door de bewoners zelf geconsumeerd. Koffie, zwarte thee en chocolade (waar ook cafeïne in zit) waren in Tidorp niet aanwezig.
De voorraden graanvlokken, hele granen en gedroogde peulvruchten bevonden zich onder de keukenvloer, in een ruimte onder de grond.
De verdeling van het werk werd door Bruno en Chris gedaan. Je kon o.a. werk in de moestuin krijgen (zaaien, wieden, oogsten), in de boomgaard (snoeien, oogsten), in de kippenren (schoonmaken, voeren, eieren rapen) of in de houtschuur. Ook kon het zijn dat je met Bruno, met een kar getrokken door een stokoude tractor, paardenmest moest gaan halen uit de naburige manege. Of je moest compost van de mestvaalt op het land brengen of het toilet legen op de mestvaalt. Soms waren er kippen ontsnapt uit de kippenren. Die gingen we dan met het hele stel vangen, door ze in te sluiten. Als we ze te pakken hadden, werden ze gekortwiekt.
Iedere maandag vertrok Bruno, samen met de Tidorp-bewoner die daarvoor aan de beurt was, in een besteleend naar Amsterdam om daar onze groente, fruit, kruiden, eieren en kiemen te verkopen, aan groentewinkels en aan de biologische supermarkt. Ook ging hij dan granen etc. kopen voor de bewoners van Tidorp. Het brood kreeg hij gratis van de biologische bakkerij Manna. Dit was namelijk brood dat over de datum was, wat je soms wel kon proeven.
De zondagavond eraan voorafgaand gingen we met alle bewoners oogsten wat er geoogst kon worden, wat ook inhield dat de topjes van de welig op het terrein tierende brandnetels werden geplukt (met name in de zomer). De keer dat ik mee was met Bruno, zijn we ook naar een vriend geweest die op een woonboot woonde, en naar zijn boerderij in Bodegraven gegaan, waar ik zijn vrouw ontmoette. Dinsdag of woensdag waren we weer terug in Tidorp. Bruno bleef soms nog langer weg.
Op 29 oktober 1983 hebben alle bewoners van Tidorp inclusief Bruno meegedaan aan de grootste demonstratie uit de Nederlandse geschiedenis, in Den Haag tegen het plaatsen van kruisraketten op de Vliegbasis Woensdrecht. Aan deze demonstratie deden ongeveer 550.000 mensen mee waaronder mijn ouders, die ik er ontmoette. Op ons spandoek hadden wij geschreven: ZOEK DE VREDE IN JEZELF! Een dubbelzinnige boodschap dus.
Afscheid
MeditatiehalIn maart 1984 ben ik vanuit Tidorp naar een dorp bij Überlingen aan het Bodenmeer in Duitsland gereisd om daar een ‘Klausur’ voor kandidaten voor het ordelidmaatschap van de Arya Maitreya Mandala (AMM) bij te wonen. Na afloop besloot ik niet terug te keren naar Tidorp en ben ik tijdelijk ingetrokken bij mijn zus in Arnhem. Daarna ben ik nog vijfmaal teruggekeerd naar Tidorp.
Twee keer om er een paar dagen als vanouds mee te doen met het werk en de meditatie. De tweede maal daarvan (waarschijnlijk in het voorjaar van 1992) stelde ik vast dat de discipline er sterk achteruit was gegaan. Niet iedereen deed mee met de meditatie en als het tijdens het werk ging regenen, ging men naar binnen om kruidenthee te drinken, terwijl wij indertijd gewoon een regenpak aantrokken en doorwerkten.
Een keer heb ik er met Rob Janssen een beleefdheidsbezoek afgelegd. Bruno was toen, geloof ik, niet aanwezig en Chris was al met Annie vertrokken naar Frankrijk. We hebben gesproken met de ‘bedrijfsleider’ van dat moment.
Een keer daarna was er een bijeenkomst van de Boeddhistische Unie Nederland (BUN), een zogenaamde kennismakingsbijeenkomst (KMB), die indertijd (sinds 1989) ieder half jaar in een boeddhistisch centrum in Nederland gehouden werd. Bij die gelegenheid bleek dat Bruno de meditatietent had omgetoverd in een koepelgebouw door er beton overheen te storten. Ook had hij een kleine sauna laten aanleggen.
De laatste keer dat ik er was, was om afscheid te nemen. Dat was in 1994. Bruno had besloten om Tidorp op te heffen en het terrein te verkopen, omdat de zaak niet goed meer liep, door drugsoverlast en het bezoek van onaangename mensen. Hij had alle oud-bewoners van wie hij het adres had, uitgenodigd voor een afscheidsbijeenkomst. Tidorp zag er toen nog hetzelfde uit als tijdens de KMB. Het schijnt dat hij het verkocht heeft aan overjarige hippies die iedereen van het terrein afjagen, maar het terrein en de opstal vrijwel ongewijzigd hebben gelaten.
Dit verhaal is oorspronkelijk geschreven op verzoek van Rinus Laban als document voor het Nederlands Boeddhistisch Archief (NBA). De illustraties komen uit het archief van het Nederlands Architectuur Instituut (NAI). Rinus Laban heeft een aantal NAI-archiefstukken gefotografeerd en in een map samengebracht.
Bruno Mertens (Renkum, 1914) was architect, schilder en beeldhouwer. Hij woonde met zijn vrouw, de schilderes Susan Burki, in Zwitserland, Spanje, Frankrijk, Zweden en Noorwegen, voordat zij zich in 1960 vestigden in een eeuwenoude boerderij in Bodegraven. In 1965 maakte hij door een lezing van de echtgenote van de toenmalige Thaise ambassadeur in ons land kennis met het boeddhisme. Zij leerde hem vipassana-meditatie. Later verbleef hij een jaar als monnik in het Vivek Asom Meditation Center in Chonburi (Thailand), waar Phra Achaan Thawee zijn meditatieleraar was. Toen in 1969 in Amsterdam het eerste Nederlandse meditatiecentrum, De Kosmos, werd geopend, ging Bruno Mertens er als eerste vipassana-leraar van Nederland vipassana-onderricht geven. Van 1975 tot 1994 leidde hij de meditatie-, leef- en werkgemeenschap Tidorp in Haamstede (Schouwen-Duiveland). Bruno was een man die op iedereen die hem ontmoette een bijzondere indruk maakte. Vipassanameditatie zag hij vooral als een training in voortdurende aandacht. In Tidorp drukte hij de mensen altijd op het hart om steeds ‘erbij te zijn’. Hij had daarom een sterke afkeer van drank en drugs, waartoe hij ook wierook rekende. Na de opheffing van de gemeenschap in 1994 vertrok hij met zijn vrouw naar Nieuw-Zeeland, waar hij nabij het dorp Kerikeri op het Noordereiland opnieuw een meditatief-ambachtelijk centrum stichtte. Op 20 april 2010 overleed hij. Hij is 95 jaar geworden. Voor zijn dood had hij zijn huis en de omringende grond al geschonken aan de Pannarama Buddhist Centre Charitable Trust. Zijn atelier/werkplaats werd daarna ingericht als meditatiehal. Bruno Mertens, de indiaan uit Bergen op Zoom. Dit artikel verscheen eerder, op 20 september 2013, in het magazine van de stichting Vrienden van het Boeddhisme. En werd eerder in het BD geplaatst. Jan de Breet overleed op 24 november 2021.Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#biologischeBakkerijManna #BrunoMertens #Haamstede #JanDeBreet #NBA #PannaramaBuddhistCentreCharitableTrust #RinusLaban #Tidorp #VivekAsomMeditationCenter #woonwagens #Zeeland
#biologischeBakkerijManna #BrunoMertens #Haamstede #JanDeBreet #NBA #PannaramaBuddhistCentreCharitableTrust #RinusLaban #Tidorp #VivekAsomMeditationCenter #woonwagens #Zeeland -
Jan de Breet – Leven in Tidorp, een persoonlijk verslag
In de begintijd van het boeddhisme in ons land, mei 1983, meldde ik mij bij de boeddhistische leefgemeenschap Tidorp, gelegen in Burgh-Haamstede, op het Zeeuwse eiland Schouwen-Duiveland. Deze commune werd geleid door de architect Bruno Mertens. Hij had in 1965 kennisgemaakt met de leer van de Boeddha en in 1975 Tidorp gesticht. De naam was gebaseerd op de door hem gepostuleerde oersyllabe ‘TI’, die verwees naar de energie van de kosmos en die volgens hem ook in het Chinees was terug te vinden.
Tekst Jan de BreetTidorp bestond uit een terrein van ongeveer een hectare direct achter de duinen. In het centrum stond een aantal woonwagens en caravans. In één daarvan was de keuken annex eetkamer gevestigd, in een andere de bibliotheek. In de laatste waren ook twee kamertjes voor bewoners. Eén kamertje stond op dat moment leeg en dat kreeg ik toegewezen.
Bruno Mertens op 90-jarige leeftijd in Nieuw-Zeeland. Hij stichtte er in 1995 een boeddhistisch ambachtelijk centrum als opvolger van Tidorp..
Op het terrein waren verder o.a. een boomgaard, een moestuin, een kippenren met kippenhok, een mestvaalt, een put, een toilet, een meditatietent en een huisje, waar de vrouw van Bruno soms logeerde. Er was geen stromend water en geen elektriciteit, dus gewassen moest er ‘s ochtends worden bij de put en lezen kon men ‘s avonds alleen bij een olielamp. Tidorp was namelijk niet aangesloten op het waterleiding- en elektriciteitsnetwerk, noch op de riolering, omdat dit van de gemeente Westerschouwen niet mocht. Volgens het bestemmingsplan mocht het terrein alleen een agrarische functie hebben. Officieel woonde er dus niemand en dat er mensen onder primitieve omstandigheden in woonwagens huisden, werd door de gemeente door de vingers gezien.
Bruno maakte van de nood een deugd en gebruikte deze omstandigheden om Tidorp aan te prijzen als een oord van het natuurlijke en zuivere leven. In de winter konden de caravans en woonwagens wel verwarmd worden met kacheltjes waarin hout en briketten gestookt konden worden. De keuken beschikte dankzij een watertank op het dak over stromend water. Deze werd regelmatig met behulp van een elektrische, door een generator aangedreven waterpomp bijgevuld vanuit de put.
Enige tijd na mijn aankomst in Tidorp initieerde Bruno een nieuw project, het bouwen van een gemeenschapsgebouw, waar wij o.a. zouden kunnen mediteren en waar het ook in de winter – door middel van verwarming – aangenaam zou zijn. Op het dak zou een tuin moeten komen. De gemeente moest weer misleid worden door het gebouw te presenteren als een oogstschuur. Alle bewoners hebben een tijd lang hard gewerkt aan het gebouw onder de bezielende leiding van Chris, en de muren, het dak (inclusief tuin!) en de kelder zijn er gekomen, maar het gebouw is nooit voltooid. Als ik het me goed herinner, is de bouw gestaakt omdat de gemeente had laten weten dat ze nooit toestemming zouden geven om het te gebruiken als meditatiehal.
Plattegrond TidorpToen ik aankwam, woonden er ongeveer tien mensen in Tidorp. Een van hen was Chris, een Nieuw-Zeelander, die fungeerde als een soort bedrijfsleider. Hij zorgde voor het technische reilen en zeilen en leidde de werkzaamheden als Bruno afwezig was. Hij woonde met zijn Franse vriendin Annie in een van de grotere woonwagens. Een ander opvallend persoon was Ingrid, die tot boeddhistisch non in de theravadatraditie gewijd was en – hoewel de gebruikelijke kleur kleding voor theravada-nonnen oranjegeel is – altijd witte gewaden droeg. Er was ook een meisje dat continu liep te kletsen en waarvan Ingrid zei dat ze niet meer naar haar luisterde. Verder had ik in de bibliotheekwagen een buurmeisje met wie ik veel samenwerkte, met name in de moestuin. Zij had aan anorexia nervosa geleden, maar was daar al grotendeels overheen toen ik haar ontmoette. Wel was ze nog steeds erg mager. De andere mensen ben ik vergeten.
Ik herinner me nog wel een paar mensen die later kwamen dan ik en ook eerder weggingen. Zo was er een Australiër met een zwarte baard, hij heette geloof ik Harry, die een zwerftocht over de wereld maakte en her en der werkte of verbleef in spirituele centra. Hij had o.a. gewerkt als kachelplaatser in Londen. Ook een Fin die het in Tidorp bij een paar graden boven nul vreselijk koud had, terwijl het in Finland ‘s winters wel -30 °C kan worden. Een jongeman die, toen hij vuilnisman was, iedere dag twintig of dertig rauwe eieren at, en in Tidorp iedere middag een foto van zijn volgeladen kom met eten nam. Een schizofreen die tijdens de meditatie zwaar ging hallucineren en een hoop kabaal maakte. En Joske, een verstandig Vlaams meisje dat vrij lang is gebleven, misschien wel langer dan ik.
Dagprogramma
Het dagprogramma, het hele jaar hetzelfde, zag er ongeveer als volgt uit:
6.00 uur Opstaan en wassen bij de put
6.30 uur Loopmeditatie in de meditatietent
7.30 uur Zitmeditatie
8.30 uur Werkverdeling
8.45 uur Ontbijt
9.30 uur Werken
14.30/15.00 uur Warme maaltijd
15.00/15.30 uur WerkenZonsondergang Loopmeditatie gedurende een half uur.
Daarna Zitmeditatie gedurende een uur.Vervolgens kon iedereen doen wat hij wilde. Je kon bijvoorbeeld brood met beleg gaan eten in de keuken, gaan lezen of iemand bezoeken op zijn of haar kamer.
Enige maanden na mijn aankomst werd de tijd dat je op moest staan vervroegd naar 5.30 uur. Het was nu de bedoeling dat je vóór het mediteren nog een half uur ging hardlopen op de wegen buiten het terrein.
Mediteren en zwemmen
Logo TidorpDe oproep tot opstaan, mediteren en eten vond plaats met een gong. Bij het wassen bij de put was het de bedoeling dat je twee emmers koud water over je heen goot, zomer en winter. Het zwemmen in zee was niet verplicht. Bruno had er begrip voor als je de kou van de zee ‘s winters niet kon verdragen.
De meditatie werd geleid door Bruno Mertens, als hij aanwezig was. Als hij niet aanwezig was door Ingrid. Als Bruno aanwezig was, viel hij meestal tijdens de zitmeditatie in slaap.
Het verzorgen van het ontbijt en het warme middagmaal vond bij toerbeurt plaats. Degene die het ontbijt moest verzorgen, moest ook de gong voor het opstaan slaan. Die moest dus nog iets eerder opstaan dan de anderen. Het ontbijt bestond uit in water gekookte graanvlokken van de een of de andere graansoort. Het warme middagmaal bestond uit gekookte hele granen van Nederlandse bodem – zoals tarwe, rogge of haver –, gekookte peulvruchten – zoals bruine bonen of kapucijners – en groente uit de eigen moestuin. Er werd in Tidorp geen vlees of vis gegeten en ook geen zuivel. Er werden wel eieren geproduceerd voor de verkoop, maar niet door de bewoners zelf geconsumeerd. Koffie, zwarte thee en chocolade (waar ook cafeïne in zit) waren in Tidorp niet aanwezig.
De voorraden graanvlokken, hele granen en gedroogde peulvruchten bevonden zich onder de keukenvloer, in een ruimte onder de grond.
De verdeling van het werk werd door Bruno en Chris gedaan. Je kon o.a. werk in de moestuin krijgen (zaaien, wieden, oogsten), in de boomgaard (snoeien, oogsten), in de kippenren (schoonmaken, voeren, eieren rapen) of in de houtschuur. Ook kon het zijn dat je met Bruno, met een kar getrokken door een stokoude tractor, paardenmest moest gaan halen uit de naburige manege. Of je moest compost van de mestvaalt op het land brengen of het toilet legen op de mestvaalt. Soms waren er kippen ontsnapt uit de kippenren. Die gingen we dan met het hele stel vangen, door ze in te sluiten. Als we ze te pakken hadden, werden ze gekortwiekt.
Iedere maandag vertrok Bruno, samen met de Tidorp-bewoner die daarvoor aan de beurt was, in een besteleend naar Amsterdam om daar onze groente, fruit, kruiden, eieren en kiemen te verkopen, aan groentewinkels en aan de biologische supermarkt. Ook ging hij dan granen etc. kopen voor de bewoners van Tidorp. Het brood kreeg hij gratis van de biologische bakkerij Manna. Dit was namelijk brood dat over de datum was, wat je soms wel kon proeven.
De zondagavond eraan voorafgaand gingen we met alle bewoners oogsten wat er geoogst kon worden, wat ook inhield dat de topjes van de welig op het terrein tierende brandnetels werden geplukt (met name in de zomer). De keer dat ik mee was met Bruno, zijn we ook naar een vriend geweest die op een woonboot woonde, en naar zijn boerderij in Bodegraven gegaan, waar ik zijn vrouw ontmoette. Dinsdag of woensdag waren we weer terug in Tidorp. Bruno bleef soms nog langer weg.
Op 29 oktober 1983 hebben alle bewoners van Tidorp inclusief Bruno meegedaan aan de grootste demonstratie uit de Nederlandse geschiedenis, in Den Haag tegen het plaatsen van kruisraketten op de Vliegbasis Woensdrecht. Aan deze demonstratie deden ongeveer 550.000 mensen mee waaronder mijn ouders, die ik er ontmoette. Op ons spandoek hadden wij geschreven: ZOEK DE VREDE IN JEZELF! Een dubbelzinnige boodschap dus.
Afscheid
MeditatiehalIn maart 1984 ben ik vanuit Tidorp naar een dorp bij Überlingen aan het Bodenmeer in Duitsland gereisd om daar een ‘Klausur’ voor kandidaten voor het ordelidmaatschap van de Arya Maitreya Mandala (AMM) bij te wonen. Na afloop besloot ik niet terug te keren naar Tidorp en ben ik tijdelijk ingetrokken bij mijn zus in Arnhem. Daarna ben ik nog vijfmaal teruggekeerd naar Tidorp.
Twee keer om er een paar dagen als vanouds mee te doen met het werk en de meditatie. De tweede maal daarvan (waarschijnlijk in het voorjaar van 1992) stelde ik vast dat de discipline er sterk achteruit was gegaan. Niet iedereen deed mee met de meditatie en als het tijdens het werk ging regenen, ging men naar binnen om kruidenthee te drinken, terwijl wij indertijd gewoon een regenpak aantrokken en doorwerkten.
Een keer heb ik er met Rob Janssen een beleefdheidsbezoek afgelegd. Bruno was toen, geloof ik, niet aanwezig en Chris was al met Annie vertrokken naar Frankrijk. We hebben gesproken met de ‘bedrijfsleider’ van dat moment.
Een keer daarna was er een bijeenkomst van de Boeddhistische Unie Nederland (BUN), een zogenaamde kennismakingsbijeenkomst (KMB), die indertijd (sinds 1989) ieder half jaar in een boeddhistisch centrum in Nederland gehouden werd. Bij die gelegenheid bleek dat Bruno de meditatietent had omgetoverd in een koepelgebouw door er beton overheen te storten. Ook had hij een kleine sauna laten aanleggen.
De laatste keer dat ik er was, was om afscheid te nemen. Dat was in 1994. Bruno had besloten om Tidorp op te heffen en het terrein te verkopen, omdat de zaak niet goed meer liep, door drugsoverlast en het bezoek van onaangename mensen. Hij had alle oud-bewoners van wie hij het adres had, uitgenodigd voor een afscheidsbijeenkomst. Tidorp zag er toen nog hetzelfde uit als tijdens de KMB. Het schijnt dat hij het verkocht heeft aan overjarige hippies die iedereen van het terrein afjagen, maar het terrein en de opstal vrijwel ongewijzigd hebben gelaten.
Dit verhaal is oorspronkelijk geschreven op verzoek van Rinus Laban als document voor het Nederlands Boeddhistisch Archief (NBA). De illustraties komen uit het archief van het Nederlands Architectuur Instituut (NAI). Rinus Laban heeft een aantal NAI-archiefstukken gefotografeerd en in een map samengebracht.
Bruno Mertens (Renkum, 1914) was architect, schilder en beeldhouwer. Hij woonde met zijn vrouw, de schilderes Susan Burki, in Zwitserland, Spanje, Frankrijk, Zweden en Noorwegen, voordat zij zich in 1960 vestigden in een eeuwenoude boerderij in Bodegraven. In 1965 maakte hij door een lezing van de echtgenote van de toenmalige Thaise ambassadeur in ons land kennis met het boeddhisme. Zij leerde hem vipassana-meditatie. Later verbleef hij een jaar als monnik in het Vivek Asom Meditation Center in Chonburi (Thailand), waar Phra Achaan Thawee zijn meditatieleraar was. Toen in 1969 in Amsterdam het eerste Nederlandse meditatiecentrum, De Kosmos, werd geopend, ging Bruno Mertens er als eerste vipassana-leraar van Nederland vipassana-onderricht geven. Van 1975 tot 1994 leidde hij de meditatie-, leef- en werkgemeenschap Tidorp in Haamstede (Schouwen-Duiveland). Bruno was een man die op iedereen die hem ontmoette een bijzondere indruk maakte. Vipassanameditatie zag hij vooral als een training in voortdurende aandacht. In Tidorp drukte hij de mensen altijd op het hart om steeds ‘erbij te zijn’. Hij had daarom een sterke afkeer van drank en drugs, waartoe hij ook wierook rekende. Na de opheffing van de gemeenschap in 1994 vertrok hij met zijn vrouw naar Nieuw-Zeeland, waar hij nabij het dorp Kerikeri op het Noordereiland opnieuw een meditatief-ambachtelijk centrum stichtte. Op 20 april 2010 overleed hij. Hij is 95 jaar geworden. Voor zijn dood had hij zijn huis en de omringende grond al geschonken aan de Pannarama Buddhist Centre Charitable Trust. Zijn atelier/werkplaats werd daarna ingericht als meditatiehal. Bruno Mertens, de indiaan uit Bergen op Zoom. Dit artikel verscheen eerder, op 20 september 2013, in het magazine van de stichting Vrienden van het Boeddhisme. En werd eerder in het BD geplaatst. Jan de Breet overleed op 24 november 2021.Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#biologischeBakkerijManna #BrunoMertens #Haamstede #JanDeBreet #NBA #PannaramaBuddhistCentreCharitableTrust #RinusLaban #Tidorp #VivekAsomMeditationCenter #woonwagens #Zeeland
#biologischeBakkerijManna #BrunoMertens #Haamstede #JanDeBreet #NBA #PannaramaBuddhistCentreCharitableTrust #RinusLaban #Tidorp #VivekAsomMeditationCenter #woonwagens #Zeeland -
Der råder en tystnads & hederskultur inom tidölaget. Den kollektivistiska överenskommelsen är en etikettsregel för hur offentliga uttalanden ska gå till då partiets heder är direkt kopplad till SDs heder. Tidigare var politikers heder & åsikter främst kopplade till egna partiet. Allt som tidölaget anser & tycker ska tas inom gruppen & inte offentligt. Dock har SD frisedel & behöver inte förhålla sig till hederskulturen.
-
📽️ This special episode features Tido Semmler from the Alfred Wegener Institute for Polar and Marine Research, discussing the critical role of effective #ScienceCommunication in the context of politics and the #ClimateCrisis. 🌍 He emphasizes the need to bridge the gap between scientific findings, society, and political action. ⚖️
▶️ Watch the special episode here: https://buff.ly/4cRIc3h
#H2020 #ClimateScience #ClimateModelling #ClimateActivism #SciComm #ScientistsForFuture