#printbatch2 — Public Fediverse posts

‘Vandaag besefte ik hoe beoefening mijn hart wel opener en kwetsbaarder heeft gemaakt’

Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we beeld en tekst van auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een tekst van psychotherapeut Lieve Rutten van juni 2012.

‘Gisteren, eind van de middag,  op het plein voor het station van Hasselt (België). Een man wordt geslagen door een andere man. Diegene die de slagen incasseert, is al lang murw. Hij heeft zelfs de kracht niet meer om zijn gezicht te beschermen.

Ik ben een van de toeschouwers, sta ook even naar het duo te kijken, hopend dat het snel gaat stoppen. Maar dan begint de andere weer harder te slaan. Het feit dat er niemand van de wel twintig of meer omstanders reageert, lijkt hem nog meer aan te moedigen. Hij roept ‘ik maak je kapot waar iedereen bijstaat!’

Ik moet denken aan dat verhaal uit de sociale psychologie, over een jonge vrouw die vlak bij haar huis neergestoken wordt, terwijl haar buren en overburen uit de omliggende appartementen het horen en zien gebeuren, maar er niemand is die de politie belt. Het Genovese- of toeschouwerssyndroom.

Ik twijfel ook en laat me even verlammen door gedachten als  ‘ik ben niet sterk genoeg om daartussen te komen, ik weet niet eens waarover de ruzie gaat, misschien heeft hij wel iets heel lelijks gedaan om de andere zo kwaad te maken, ze lijken trouwens allebei ook dronken, misschien is het beter er niet tussen te komen, wat als de agressie zich ook tegen mij keert?’

Maar het is te erg om het aan te zien, dus ik ben er heel langzaam naar toe gewandeld en ben achter het slachtoffer gaan staan. Ik wilde vragen om te stoppen met slaan, maar dat was al niet meer nodig. Van de overkant zag ik nog een andere man komen toelopen die de ‘dader’ heeft meegenomen en ik heb dan het ‘slachtoffer’ (ik gebruik die termen niet graag, want de realiteit is nooit zo zwart/wit) naar een portaaltje geholpen. Een vrouw die voorbij kwam riep: ‘schandalig dat er niemand tussen kwam, het moet dan weer een vrouw zijn die dat wel durft!’
Ik vertel dit niet om te laten zien hoe stoer ik ben. De gevoelens die het meest overheersten waren angst en schaamte. Ik voelde me echt zo belachelijk en idioot om daar in mijn eentje naartoe te stappen terwijl iedereen stond toe te kijken. Maar het heeft me wel van twee dingen overtuigd die ik graag wil delen: 1. Onderschat nooit de kracht van een individu. Intimiderend zal ik er waarschijnlijk niet hebben uitgezien met mijn 1m62 en roze pumps, maar het feit dat er een derde bijkwam maakte wel een verschil.

Ik weet niet wat de slaande man heeft doen stoppen. Misschien heb ik hem wel een eervolle uitweg geboden, want wanneer is het geschikte moment om een gevecht ‘af te ronden’ zonder gezichtsverlies te lijden?

Of misschien had mijn aanwezigheid er wel helemaal niets mee te maken en kwam het vooral doordat die andere man kwam toegelopen … Het maakt eigenlijk ook niet uit voor punt 2. De laatste jaren heb ik me soms wel eens afgevraagd of dat hele meditatiegedoe en boeddhisme wel goed is voor mij. Ik was al zo’n weekdier en ik lijk er alleen nog maar gevoeliger van te worden. Zou ik niet beter wat meer eelt kweken om steviger in de wereld te staan?

Lieve Rutten, …juist moediger

Maar vandaag besefte ik hoe die beoefening mijn hart wel opener en kwetsbaarder heeft gemaakt, maar helemaal niet zwakker. Integendeel, juist moediger. Het helpt me in ieder geval om sneller in beweging te komen. Al die keren dat ik me heb teruggetrokken op een berg of in een klooster hebben me dus niet van de wereld doen vervreemden, maar misschien net geholpen om soms wat minder toeschouwer te zijn en er meer middenin te durven gaan staan.

Ik vroeg me achteraf af wat nu het verschil was tussen mij en die twintig andere mensen. Onze gedachten waren waarschijnlijk dezelfde. Ik ben ook zeker niet stoerder of sterker dan de gemiddelde mens. Het verschil zat er denk ik in dat ik tegenwoordig nog meer pijn voel als ik een ander zie lijden. Dat was wat mij heeft doen tussenkomen. Ik kón het gewoon niet meer verdragen.

Dus eigenlijk was het zelfs niet eens zo’n altruïstische daad. Bij iedere klap voelde ik mijn eigen maag ineenkrimpen. Alsof de scheidingslijn die mij van anderen scheidt wat dunner is geworden. Zoals een moeder die instinctief haar kind zal beschermen omdat het een deel van haar eigen lichaam is.

Toen die man achteraf maar bleef herhalen hoe dankbaar hij me was terwijl we op de ambulance zaten te wachten, ben ik heel hard beginnen huilen. Een stuk ontlading van de spanning denk ik, maar achteraf in de trein besefte ik pas hoe dankbaar ik ook hem ben.

Ik moest denken aan wat Vinny Ferraro tijdens de ‘Tegen de Stroom In’ retraite in Cadzand zei over ‘becoming the mother of all beings in your heart’. Ik kan mij niet meer helemaal herinneren hoe hij het verwoordde, maar ik heb vandaag even mogen ervaren hoe het voelt om je ‘moeder’ te voelen over een ander wezen. In dit geval over een andere moeder haar dronken zoon.

Ik deed hem denken aan Sofie zei hij, zijn vroegere begeleidster van bij het CAD (centrum voor alcohol en andere drugproblemen). Ik hoop dat hij snel terug contact met haar opneemt. Maar daar komt die andere brahmavihara ‘upekha’ weer helpen om wat verkoeling te brengen aan het brandend vuur van compassie: “ the freedom and happiness of others is dependent on their actions, not on my wishes for them”. ‘

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Boeddhisme #geweld #karuna #printbatch2 #redden #slaan #toeschouwer #vechten
#Boeddhisme #geweld #karuna #printbatch2 #redden #slaan #toeschouwer #vechten

‘Vandaag besefte ik hoe beoefening mijn hart wel opener en kwetsbaarder heeft gemaakt’

Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we beeld en tekst van auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een tekst van psychotherapeut Lieve Rutten van juni 2012.

‘Gisteren, eind van de middag,  op het plein voor het station van Hasselt (België). Een man wordt geslagen door een andere man. Diegene die de slagen incasseert, is al lang murw. Hij heeft zelfs de kracht niet meer om zijn gezicht te beschermen.

Ik ben een van de toeschouwers, sta ook even naar het duo te kijken, hopend dat het snel gaat stoppen. Maar dan begint de andere weer harder te slaan. Het feit dat er niemand van de wel twintig of meer omstanders reageert, lijkt hem nog meer aan te moedigen. Hij roept ‘ik maak je kapot waar iedereen bijstaat!’

Ik moet denken aan dat verhaal uit de sociale psychologie, over een jonge vrouw die vlak bij haar huis neergestoken wordt, terwijl haar buren en overburen uit de omliggende appartementen het horen en zien gebeuren, maar er niemand is die de politie belt. Het Genovese- of toeschouwerssyndroom.

Ik twijfel ook en laat me even verlammen door gedachten als  ‘ik ben niet sterk genoeg om daartussen te komen, ik weet niet eens waarover de ruzie gaat, misschien heeft hij wel iets heel lelijks gedaan om de andere zo kwaad te maken, ze lijken trouwens allebei ook dronken, misschien is het beter er niet tussen te komen, wat als de agressie zich ook tegen mij keert?’

Maar het is te erg om het aan te zien, dus ik ben er heel langzaam naar toe gewandeld en ben achter het slachtoffer gaan staan. Ik wilde vragen om te stoppen met slaan, maar dat was al niet meer nodig. Van de overkant zag ik nog een andere man komen toelopen die de ‘dader’ heeft meegenomen en ik heb dan het ‘slachtoffer’ (ik gebruik die termen niet graag, want de realiteit is nooit zo zwart/wit) naar een portaaltje geholpen. Een vrouw die voorbij kwam riep: ‘schandalig dat er niemand tussen kwam, het moet dan weer een vrouw zijn die dat wel durft!’
Ik vertel dit niet om te laten zien hoe stoer ik ben. De gevoelens die het meest overheersten waren angst en schaamte. Ik voelde me echt zo belachelijk en idioot om daar in mijn eentje naartoe te stappen terwijl iedereen stond toe te kijken. Maar het heeft me wel van twee dingen overtuigd die ik graag wil delen: 1. Onderschat nooit de kracht van een individu. Intimiderend zal ik er waarschijnlijk niet hebben uitgezien met mijn 1m62 en roze pumps, maar het feit dat er een derde bijkwam maakte wel een verschil.

Ik weet niet wat de slaande man heeft doen stoppen. Misschien heb ik hem wel een eervolle uitweg geboden, want wanneer is het geschikte moment om een gevecht ‘af te ronden’ zonder gezichtsverlies te lijden?

Of misschien had mijn aanwezigheid er wel helemaal niets mee te maken en kwam het vooral doordat die andere man kwam toegelopen … Het maakt eigenlijk ook niet uit voor punt 2. De laatste jaren heb ik me soms wel eens afgevraagd of dat hele meditatiegedoe en boeddhisme wel goed is voor mij. Ik was al zo’n weekdier en ik lijk er alleen nog maar gevoeliger van te worden. Zou ik niet beter wat meer eelt kweken om steviger in de wereld te staan?

Lieve Rutten, …juist moediger

Maar vandaag besefte ik hoe die beoefening mijn hart wel opener en kwetsbaarder heeft gemaakt, maar helemaal niet zwakker. Integendeel, juist moediger. Het helpt me in ieder geval om sneller in beweging te komen. Al die keren dat ik me heb teruggetrokken op een berg of in een klooster hebben me dus niet van de wereld doen vervreemden, maar misschien net geholpen om soms wat minder toeschouwer te zijn en er meer middenin te durven gaan staan.

Ik vroeg me achteraf af wat nu het verschil was tussen mij en die twintig andere mensen. Onze gedachten waren waarschijnlijk dezelfde. Ik ben ook zeker niet stoerder of sterker dan de gemiddelde mens. Het verschil zat er denk ik in dat ik tegenwoordig nog meer pijn voel als ik een ander zie lijden. Dat was wat mij heeft doen tussenkomen. Ik kón het gewoon niet meer verdragen.

Dus eigenlijk was het zelfs niet eens zo’n altruïstische daad. Bij iedere klap voelde ik mijn eigen maag ineenkrimpen. Alsof de scheidingslijn die mij van anderen scheidt wat dunner is geworden. Zoals een moeder die instinctief haar kind zal beschermen omdat het een deel van haar eigen lichaam is.

Toen die man achteraf maar bleef herhalen hoe dankbaar hij me was terwijl we op de ambulance zaten te wachten, ben ik heel hard beginnen huilen. Een stuk ontlading van de spanning denk ik, maar achteraf in de trein besefte ik pas hoe dankbaar ik ook hem ben.

Ik moest denken aan wat Vinny Ferraro tijdens de ‘Tegen de Stroom In’ retraite in Cadzand zei over ‘becoming the mother of all beings in your heart’. Ik kan mij niet meer helemaal herinneren hoe hij het verwoordde, maar ik heb vandaag even mogen ervaren hoe het voelt om je ‘moeder’ te voelen over een ander wezen. In dit geval over een andere moeder haar dronken zoon.

Ik deed hem denken aan Sofie zei hij, zijn vroegere begeleidster van bij het CAD (centrum voor alcohol en andere drugproblemen). Ik hoop dat hij snel terug contact met haar opneemt. Maar daar komt die andere brahmavihara ‘upekha’ weer helpen om wat verkoeling te brengen aan het brandend vuur van compassie: “ the freedom and happiness of others is dependent on their actions, not on my wishes for them”. ‘

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Boeddhisme #geweld #karuna #printbatch2 #redden #slaan #toeschouwer #vechten
#Boeddhisme #geweld #karuna #printbatch2 #redden #slaan #toeschouwer #vechten

Inspiratie blijft, ook na een kwart eeuw vertaalwerk

Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we tekst en beeld van onze auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een tekst uit juli 2012, over het vertaalwerk van Rob Janssen en Jan de Breet.

Sinds het jaar 2000 verschijnt er in Nederland een serie vertalingen in het Nederlands van boeken die behoren tot de Pali-Canon, de canon van gewijde geschriften van de Theravadaboeddhisten van Zuidoost Azië, die lang geleden samengesteld werd in India.

Deze vertalingen zijn van de hand van Rob Janssen, Jan de Breet en anderen, en worden gepubliceerd door Asoka, een uitgeverij in Rotterdam, gespecialiseerd in Nederlandstalige boeken over het boeddhisme.

Rob Janssen

Rob Janssen is emeritus professor in de klinische psychologie en persoonlijkheidsleer. Nadat hij in Nederland bekend was geraakt met het boeddhisme, werd hij in 1974 in Bodhgaya, de plaats waar de Boeddha de verlichting verkreeg, boeddhist. Sindsdien volgde hij colleges Pali en Sanskriet, gegeven door prof. Tilmann Vetter aan de Universiteit Leiden.

Van 1982 tot 1998 was hij voorzitter van de Stichting Vrienden van het Boeddhisme (SVB), wat hij nu opnieuw is sinds februari 2007.

Jan de Breet

Jan de Breet is boeddhist sinds 1982. Van 1984 tot 1989 studeerde hij indologie aan de Universiteit Leiden en hij specialiseerde zich in boeddhistische filosofie onder leiding van prof. Vetter en wijlen prof. Erik Zürcher, in de loop waarvan hij Sanskriet en Pali, en enig Tibetaans en boeddhistisch Chinees leerde. Sinds 1988, met een onderbreking, is hij penningmeester van de SVB en sinds november 2009 ook secretaris.

Deze twee mensen observeerden dat er in het Nederlands alleen een paar kleine bloemlezingen uit de Pali-Canon bestonden en een vertaling van de beroemde Dhammapada, alle van de hand van wijlen dr. Tonny Kurpershoek-Scherft.

Daar de Pali-Canon de oudste boeddhistische teksten bevat, de teksten die het dichtst bij de Boeddha staan, meenden zij dat, met het oog op de toenemende belangstelling voor het boeddhisme in Nederland en Vlaanderen, er mogelijk een behoefte bestond aan Nederlandse vertalingen van complete werken uit dit corpus.

Jan de Breet en Rob Jansen

Daarom begonnen zij in 1997 met het vertalen van de Digha-Nikaya (de verzameling van lange leerredes) op basis van voorbereidend werk dat zij al gedaan hadden in de jaren 1989-90. Uiteraard annoteerden zij de tekst ook en schreven een inleiding tot het geheel en tot alle afzonderlijke leerredes. Toen zij deze taak bijna volbracht hadden, vonden zij uitgeverij Asoka bereid het boek te publiceren.

Door bemiddeling van prof. Vetter, die hun vertaling gunstig beoordeelde, slaagden zij erin een subsidie voor de publicatie te verkrijgen van het J. Gonda-Fonds, een fonds gecreëerd bij testament door wijlen prof. Jan Gonda, die lange tijd hoogleraar indologie in Utrecht was, en verbonden met de Koninklijke Nederlandse Academie van Kunsten en Wetenschappen (KNAW).

Aldus verscheen in november 2001 De verzameling van lange leerredes in één dik deel en werd aan het publiek gepresenteerd tijdens een bijeenkomst van de SVB in de Chinese tempel in Amsterdam.

Ondertussen was er in 2000, ook bij Asoka, een vertaling van de Theragatha en Therigatha verschenen onder de titel Verzen van monniken en nonnen. Deze was van de hand van inmiddels wijlen prof. Ria Kloppenborg, hoogleraar boeddhisme aan de Universiteit Utrecht.

Rob Janssen en Jan de Breet gingen door met het vertalen en toelichten van de Pali-Canon. In de loop van de jaren publiceerden zij de volgende boeken (waaronder ook een vertaling van een Sanskriet-werk, dus niet uit de Pali-Canon):

–       Khuddaka-Nikaya. De verzameling van korte teksten, Deel 1: Sutta-Nipata & Dhammapada, Asoka, Rotterdam, 2002 (2e herziene druk 2011).

–       Majjhima-Nikaya. De verzameling van middellange leerredes, 3 delen, Asoka, Rotterdam, 2004-2005.

–       Khuddaka-Nikaya. De verzameling van korte teksten, Deel 2: Khuddaka-Patha, Udana, Itivuttaka & Cariyapitaka, Asoka, Rotterdam, 2007. (Het laatste van de werken in dit deel werd vertaald door Anco van der Vorm.)

–       Aldus sprak de Boeddha. Een bloemlezing uit de Pali-Canon, Asoka, Rotterdam, 2007 (2e druk 2011). (Een bloemlezing met voornamelijk al vertaald materiaal en een paar nieuwe leerredes en passages.)

–       Asvaghosa: Buddhacarita. Daden van de Boeddha, Asoka, Rotterdam, 2008. (Een oorspronkelijk in het Sanskriet geschreven biografie van Gautama, de Boeddha, uit de 1e eeuw n. Chr.)

–       Samyutta-Nikaya. De verzameling van thematisch geordende leerredes, Deel 1-3, Asoka, Rotterdam, 2009-2012.

 

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Asoka #JanDeBreet #Nederlands #Pali #PaliCanon #printbatch2 #RobJanssen #Sanskriet #vertaling
#Asoka #JanDeBreet #Nederlands #Pali #PaliCanon #printbatch2 #RobJanssen #Sanskriet #vertaling

Inspiratie blijft, ook na een kwart eeuw vertaalwerk

Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we tekst en beeld van onze auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een tekst uit juli 2012, over het vertaalwerk van Rob Janssen en Jan de Breet.

Sinds het jaar 2000 verschijnt er in Nederland een serie vertalingen in het Nederlands van boeken die behoren tot de Pali-Canon, de canon van gewijde geschriften van de Theravadaboeddhisten van Zuidoost Azië, die lang geleden samengesteld werd in India.

Deze vertalingen zijn van de hand van Rob Janssen, Jan de Breet en anderen, en worden gepubliceerd door Asoka, een uitgeverij in Rotterdam, gespecialiseerd in Nederlandstalige boeken over het boeddhisme.

Rob Janssen

Rob Janssen is emeritus professor in de klinische psychologie en persoonlijkheidsleer. Nadat hij in Nederland bekend was geraakt met het boeddhisme, werd hij in 1974 in Bodhgaya, de plaats waar de Boeddha de verlichting verkreeg, boeddhist. Sindsdien volgde hij colleges Pali en Sanskriet, gegeven door prof. Tilmann Vetter aan de Universiteit Leiden.

Van 1982 tot 1998 was hij voorzitter van de Stichting Vrienden van het Boeddhisme (SVB), wat hij nu opnieuw is sinds februari 2007.

Jan de Breet

Jan de Breet is boeddhist sinds 1982. Van 1984 tot 1989 studeerde hij indologie aan de Universiteit Leiden en hij specialiseerde zich in boeddhistische filosofie onder leiding van prof. Vetter en wijlen prof. Erik Zürcher, in de loop waarvan hij Sanskriet en Pali, en enig Tibetaans en boeddhistisch Chinees leerde. Sinds 1988, met een onderbreking, is hij penningmeester van de SVB en sinds november 2009 ook secretaris.

Deze twee mensen observeerden dat er in het Nederlands alleen een paar kleine bloemlezingen uit de Pali-Canon bestonden en een vertaling van de beroemde Dhammapada, alle van de hand van wijlen dr. Tonny Kurpershoek-Scherft.

Daar de Pali-Canon de oudste boeddhistische teksten bevat, de teksten die het dichtst bij de Boeddha staan, meenden zij dat, met het oog op de toenemende belangstelling voor het boeddhisme in Nederland en Vlaanderen, er mogelijk een behoefte bestond aan Nederlandse vertalingen van complete werken uit dit corpus.

Jan de Breet en Rob Jansen

Daarom begonnen zij in 1997 met het vertalen van de Digha-Nikaya (de verzameling van lange leerredes) op basis van voorbereidend werk dat zij al gedaan hadden in de jaren 1989-90. Uiteraard annoteerden zij de tekst ook en schreven een inleiding tot het geheel en tot alle afzonderlijke leerredes. Toen zij deze taak bijna volbracht hadden, vonden zij uitgeverij Asoka bereid het boek te publiceren.

Door bemiddeling van prof. Vetter, die hun vertaling gunstig beoordeelde, slaagden zij erin een subsidie voor de publicatie te verkrijgen van het J. Gonda-Fonds, een fonds gecreëerd bij testament door wijlen prof. Jan Gonda, die lange tijd hoogleraar indologie in Utrecht was, en verbonden met de Koninklijke Nederlandse Academie van Kunsten en Wetenschappen (KNAW).

Aldus verscheen in november 2001 De verzameling van lange leerredes in één dik deel en werd aan het publiek gepresenteerd tijdens een bijeenkomst van de SVB in de Chinese tempel in Amsterdam.

Ondertussen was er in 2000, ook bij Asoka, een vertaling van de Theragatha en Therigatha verschenen onder de titel Verzen van monniken en nonnen. Deze was van de hand van inmiddels wijlen prof. Ria Kloppenborg, hoogleraar boeddhisme aan de Universiteit Utrecht.

Rob Janssen en Jan de Breet gingen door met het vertalen en toelichten van de Pali-Canon. In de loop van de jaren publiceerden zij de volgende boeken (waaronder ook een vertaling van een Sanskriet-werk, dus niet uit de Pali-Canon):

–       Khuddaka-Nikaya. De verzameling van korte teksten, Deel 1: Sutta-Nipata & Dhammapada, Asoka, Rotterdam, 2002 (2e herziene druk 2011).

–       Majjhima-Nikaya. De verzameling van middellange leerredes, 3 delen, Asoka, Rotterdam, 2004-2005.

–       Khuddaka-Nikaya. De verzameling van korte teksten, Deel 2: Khuddaka-Patha, Udana, Itivuttaka & Cariyapitaka, Asoka, Rotterdam, 2007. (Het laatste van de werken in dit deel werd vertaald door Anco van der Vorm.)

–       Aldus sprak de Boeddha. Een bloemlezing uit de Pali-Canon, Asoka, Rotterdam, 2007 (2e druk 2011). (Een bloemlezing met voornamelijk al vertaald materiaal en een paar nieuwe leerredes en passages.)

–       Asvaghosa: Buddhacarita. Daden van de Boeddha, Asoka, Rotterdam, 2008. (Een oorspronkelijk in het Sanskriet geschreven biografie van Gautama, de Boeddha, uit de 1e eeuw n. Chr.)

–       Samyutta-Nikaya. De verzameling van thematisch geordende leerredes, Deel 1-3, Asoka, Rotterdam, 2009-2012.

 

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Asoka #JanDeBreet #Nederlands #Pali #PaliCanon #printbatch2 #RobJanssen #Sanskriet #vertaling
#Asoka #JanDeBreet #Nederlands #Pali #PaliCanon #printbatch2 #RobJanssen #Sanskriet #vertaling