home.social

#verwarring โ€” Public Fediverse posts

Live and recent posts from across the Fediverse tagged #verwarring, aggregated by home.social.

  1. 10% ๐˜ƒ๐—ฎ๐—ป ๐—ต๐—ฒ๐˜ ๐˜„๐—ฒ๐—ด๐—ด๐—ฒ๐—ด๐—ผ๐—ผ๐—ถ๐—ฑ๐—ฒ ๐—ฒ๐˜๐—ฒ๐—ป ๐—ธ๐—ผ๐—บ๐˜ ๐—ฑ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ผ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ ๐—ฑ๐—ฒ ๐—ฑ๐—ฎ๐˜๐˜‚๐—บ

    Jaarlijks belandt er in Nederland nog altijd een enorme hoeveelheid voedsel in de prullenbak. Terwijl een groot deel daarvan nog prima eetbaar is. Volgens Kathelijn van Elk, Hoofd Impact Programmaโ€™s Global bij Too Good To Go, en Wieke van der Vossen, expert voedselveiligheid bij het...

    rtl.nl/wonen/huishouden/artike

    #WeggegooidEten #Verwarring #Datum

  2. 10% ๐˜ƒ๐—ฎ๐—ป ๐—ต๐—ฒ๐˜ ๐˜„๐—ฒ๐—ด๐—ด๐—ฒ๐—ด๐—ผ๐—ผ๐—ถ๐—ฑ๐—ฒ ๐—ฒ๐˜๐—ฒ๐—ป ๐—ธ๐—ผ๐—บ๐˜ ๐—ฑ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ผ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ ๐—ฑ๐—ฒ ๐—ฑ๐—ฎ๐˜๐˜‚๐—บ

    Jaarlijks belandt er in Nederland nog altijd een enorme hoeveelheid voedsel in de prullenbak. Terwijl een groot deel daarvan nog prima eetbaar is. Volgens Kathelijn van Elk, Hoofd Impact Programmaโ€™s Global bij Too Good To Go, en Wieke van der Vossen, expert voedselveiligheid bij het...

    rtl.nl/wonen/huishouden/artike

    #WeggegooidEten #Verwarring #Datum

  3. ๐—ช๐—ผ๐—ผ๐—ฟ๐—ฑ '๐—ฏ๐—ผ๐˜๐—ฒ๐—ฟ๐—ต๐—ฎ๐—บ' ๐˜‡๐—ผ๐—ฟ๐—ด๐—ฑ๐—ฒ ๐—ผ๐—ผ๐—ถ๐˜ ๐˜ƒ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ฏ๐—ถ๐—ท ๐— รก๐˜…๐—ถ๐—บ๐—ฎ

    Koningin Mรกxima sprak donderdagochtend tijdens haar bezoek aan Stichting Takecarebnb, een organisatie die logeeropvang biedt aan vluchtelingen met een verblijfsstatus, over haar eigen ervaringen met het leren van de Nederlandse taal.

    rtl.nl/boulevard/entertainment

    #boterham #verwarring #Mรกxima

  4. ๐—ง๐˜„๐—ถ๐—ป๐˜๐—ถ๐—ด๐˜€๐˜๐—ฒ ๐˜€๐—ฒ๐—ถ๐˜‡๐—ผ๐—ฒ๐—ป ๐—•๐—ฒ๐—ฑ & ๐—•๐—ฟ๐—ฒ๐—ฎ๐—ธ๐—ณ๐—ฎ๐˜€๐˜ ๐—ฏ๐—ฒ๐—ด๐—ถ๐—ป๐˜ ๐—บ๐—ฒ๐˜ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ฏ๐—ถ๐—ท ๐—ธ๐—ถ๐—ท๐—ธ๐—ฒ๐—ฟ๐˜€: '๐—•๐—ฒ๐—ฒ๐˜๐—ท๐—ฒ ๐˜ƒ๐—ฟ๐—ฒ๐—ฒ๐—บ๐—ฑ'

    Na maandenlang wachten is het twintigste seizoen van 'Bed & Breakfast' dinsdagavond van start gegaan. En de fans? Die zaten direct op het puntje van hun bank. Maar niet alles viel in de smaak: volgens kijkers ontbreekt er namelijk een belangrijk detail.

    rtl.nl/boulevard/entertainment

    #BedEnBreakfast #twintigsteSeizoen #verwarring

  5. ๐—ฉ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ผ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ ๐—น๐—ฒ๐—ป๐—ด๐˜๐—ฒ ๐—ง๐—ฟ๐˜‚๐—บ๐—ฝ: '๐—ž๐—ฟ๐—ถ๐—บ๐—ฝ๐—ฒ๐—ป ๐—ถ๐˜€ ๐—ฏ๐—ฒ๐—ด๐—ผ๐—ป๐—ป๐—ฒ๐—ป'

    Er is op sociale media discussie ontstaan over de lengte van de Amerikaanse president Donald Trump. Want hoewel hij volgens zijn medische keuring 6'3 ofwel 1 meter 90 lang is, oogt hij op foto's kleiner dan koning Willem-Alexander, die 'slechts' 1 meter 83 zou zijn. "Vergeet niet dat Donald Trump bijna 80 jaar...

    rtl.nl/nieuws/binnenland/artik

    #Verwarring #Lengte #Trump

  6. @venite Ja. Maar dan zonder die gele letters en de achtergrond. En zonder beweging :-)

    Het is gewoon lekker rustig in mijn brein. Ik heb een keer een meditatie sessie gedaan:

    Joda-uit-Amsterdam-Zuid: "probeer aan niets te denken, maak je hersens leeg"

    Ik: "Ok doe ik... top.. En nu?"

    #verwarring

  7. @Shadedlady @VoordeMus
    De ene test lag er nog van zomer 2023. Ik was al 3 dagen ziek toen ik test deed. Weet niet eens *meer* of/hoe je nu kan laten testen of je het hebt opgelopen, want in najaar weer vaccinatieronde, maar dan moet je in de afgelopen 6 maanden geen covid hebben gehad. #verwarring

  8. ๐—ฉ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ผ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ ๐˜€๐˜๐—ฒ๐—บ๐—ฏ๐—ถ๐—น๐—ท๐—ฒ๐˜ ๐—”๐—น๐—ธ๐—บ๐—ฎ๐—ฎ๐—ฟ: ๐˜ƒ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ๐˜€๐˜๐—ฎ๐—ป๐—ฑ๐—ฒ๐—ฟ๐˜€ ๐˜€๐˜๐—ฒ๐—บ๐—บ๐—ฒ๐—ป ๐˜๐—ฒ๐—ด๐—ฒ๐—ป ๐˜ƒ๐˜‚๐˜‚๐—ฟ๐˜„๐—ฒ๐—ฟ๐—ธ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐—ฏ๐—ผ๐—ฑ

    Voor een verbod op vuurwerk zijn, maar er toch tegen stemmen: in Alkmaar is dit een onbekend aantal inwoners gisteren overkomen, omdat met name oudere inwoners de stelling op het stembiljet verwarrend vonden. Kiezers zagen de stelling van het lokale referendum...

    rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/

    #Verwarring #stembiljet #Alkmaar

  9. Taigu โ€“ Voortaan alleen dit

     

    Van poรซzie bezeten,
    door demonen besprongen,
    rotten de woorden
    bij hun geboorte,
    en liederen worden aas voor de honden.

    Gerrit Achterberg, Misgeboorte

    En toen kwam de dag dat hij na meer dan een halve eeuw geschiedenis definitief afzwoor als sluier van verwarring.

    Hij had een bevrijdende ervaring terwijl hij zich laafde aan literatuur van alle talen en alle tijden.

    Het leek wel Pinksteren.

    Voortaan alleen dit.

    En God zag dat het goed was. Er brak een nieuwe dag aan.

    Een levensfase voorbij. Als student nam hij deel aan een groepje dat op sommige zondagen aan vergelijkend warenonderzoek deed bij steeds een andere kerk, hoe strenger en bevindelijker, hoe beter.

    Met andere kornuiten met jasjes en dasjes streek hij in de banken neer tussen EO-maagden met zomerjurkjes die pikant opwaaiden wanneer sporadisch een windvlaag door de ruimte trok. Van de kansel oreerde een of andere orthodoxe predikant over ware en valse religie.

    Na de ochtenddienst laafden zij zich bij een van hen thuis aan een vakkundig bereid lam en kwamen โ€˜s middags enigszins beneveld van de wijn terug in de kerk voor de catechismusdienst.

    Bij hun binnenkomst veegden kuise moeders snel plooien plat tot over de blote knieรซn van hun stiekem lonkende dochters, maar dominee en ouderlingen leken zich minder van de wijs te laten brengen door de wegen van de wereld.

    Bij de chocoladeketel en de water- en melkkaraf kweekt men immers geen geslacht van kloeke calvinisten.

    Eerst de zonde, dan het berouw. In die volgorde.

    Met onze dhamma is het in wezen niet anders: ook deze wordt platgetreden door mopperende moraalridders en benepen burgermensen.

    Ja, inderdaad. Een valse religie waarin de vitaliteit van het echte leven wordt gesmoord in de ban van een achtvoudig pad en de gepureerde legende van een oude yogi die kon redeneren als een Socrates, maar van wie niemand kan staven dat de verhalende traditie hierover teruggaat tot de veronderstelde oerstichter.

    Oordelen schijnt verder niet te mogen, behalve als het jezelf toevallig uitkomt.

    Ga de vloer toch boenen, luitjes!

    Uit belangstelling had hij een keer aan zijn moeder gevraagd: โ€œStond er, toen jij opgroeide, wel eens jazzmuziek op bij jullie thuis?โ€

    โ€œNee jongen, dan zette je oma de radio resoluut uit. Want dat was negermuziek.โ€

    Dezelfde oma die later eiste dat de televisie uitging wanneer Barend Servet op de buis kwam.

    Wie maakt er in zijn leven nou echt, echt een breuk met de conventie mee? Een ware Umwertung aller Werte?

    En hoe herken je dit moment?

    En als dit op je pad komt, wanneer dan?

    Bij hemzelf gebeurde het pas laat, maar beter laat dan nooit.

    Een beetje kerkelijk warenonderzoek is eerder olijk kwajongensgedrag; het komt nauwelijks in aanmerking voor een heuse conventiebreuk.

    Terwijl zijn oma vรณรณr zijn geboorte jazz wegdraaide, was een naoorlogs tijdperk aangebroken van experimentele poรซzie en experimentele kunst. Alles mocht, wat uit het buitenland tot dusver aan de blanke top der duinen nauwelijks tot de brave burgerij was doorgedrongen, laat staan geaccepteerd.

    Maar niemand had het er met hem over. Niemand, ooit.

    Ja, over Cuba ging het. En over Kennedy. Zij het niet over Bernhard. Is het vak geschiedenis ooit een bron van bevrijding geweest?

    Nu schuifelen bejaarden op kortingstarief traag langs het werk dat in het Amstelveense COBRA-museum wordt tentoongesteld, zonder de kracht van de omverwerping aan den lijve te ondervinden die zulke beeldende kunst in haar eigen tijd tot uitdrukking bracht.

    Voorbij, voorbij. Voorbij de valse boeddhistenreligie ook.

    En kan een scribent in deze krant of wie dan ook daadwerkelijk meepraten over oorlog en vrede, wanneer deze zijn handen niet in de modder heeft gedoopt en zelf niet op de een of andere manier met het bijltje heeft gehakt?

    Terreur tegen terreur, schreef Bert Schierbeek over zijn verzetservaring tijdens de Tweede Wereldoorlog โ€“ is dit ook in de grote mensenwereld van nu niet een Menschliches, Allzumenschliches motief voor een spiraal van geweld?

    Eerst komt de verscheuring van het innerlijke conflict over het eigen aandeel in het lijden van de ander en de wereld. Dan misschien, misschien de compassie. En zo ja, dan altijd in die volgorde.

    Er is geen delen zonder breken.

    Als de norm is de Hartsutra te lรฉven in plaats van ritueel te reciteren, dan zijn velen ons voorgegaan die nooit een slabbetje hebben gedragen of op een mat hebben zitten zitten.

    Boeddhisme zonder boeddhisme kent talloze wegbereiders die in รฉรฉn ademtocht de andere oever aandoen.

    En God, de God die Auschwitz, Srebrenica en meer van dien aard al veel vaker had aanschouwd, vond dat het even welletjes was zo, en maakte aanstalten zich terug te trekken voor zijn gebruikelijke middagdutje. Hij zette de radio uit, in zichzelf mompelend dat nieuws over het eeuwige gedonder in het mensenrijk toch nergens goed voor is.

    Voor als hij wakker werd, legde hij een mooie dichtbundel klaar.

    De bladwijzer lag op pagina 922:

    De mens is voor een tijd een plaats van God.
    Houdt geen gelijkteken nog iets bijeen,
    dan wordt hij afgeschreven op een steen.
    De overeenkomst lijkt te lopen tot
    deze voleinding, dit abrupte slot.

    Want God gaat verder, zwenkend van hem heen
    in zijn miljoenen. God is nooit alleen.
    Voor gene kwam een ander weer aan bod.

    Wij zijn voor hem een vol benzinevat,
    dat hij leeg achterlaat. Hij moet het kwijt,
    al de afval, met zijn wezen in strijd.

    Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
    gingen wij dood en liggen langs het pad,

    wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
    ons juist in zoโ€™n conditie vinden moest;
    alsof hij met de Vader had gesmoesd.

    Gerrit Achterberg, Deรฏsme

     

    #Bernard #BertSchierbeek #compassie #conflict #jazz #terreur #valseReligie #verwarring

    https://boeddhistischdagblad.nl/?p=220212

  10. Taigu โ€“ Voortaan alleen dit

     

    Van poรซzie bezeten,
    door demonen besprongen,
    rotten de woorden
    bij hun geboorte,
    en liederen worden aas voor de honden.

    Gerrit Achterberg, Misgeboorte

    En toen kwam de dag dat hij na meer dan een halve eeuw geschiedenis definitief afzwoor als sluier van verwarring.

    Hij had een bevrijdende ervaring terwijl hij zich laafde aan literatuur van alle talen en alle tijden.

    Het leek wel Pinksteren.

    Voortaan alleen dit.

    En God zag dat het goed was. Er brak een nieuwe dag aan.

    Een levensfase voorbij. Als student nam hij deel aan een groepje dat op sommige zondagen aan vergelijkend warenonderzoek deed bij steeds een andere kerk, hoe strenger en bevindelijker, hoe beter.

    Met andere kornuiten met jasjes en dasjes streek hij in de banken neer tussen EO-maagden met zomerjurkjes die pikant opwaaiden wanneer sporadisch een windvlaag door de ruimte trok. Van de kansel oreerde een of andere orthodoxe predikant over ware en valse religie.

    Na de ochtenddienst laafden zij zich bij een van hen thuis aan een vakkundig bereid lam en kwamen โ€˜s middags enigszins beneveld van de wijn terug in de kerk voor de catechismusdienst.

    Bij hun binnenkomst veegden kuise moeders snel plooien plat tot over de blote knieรซn van hun stiekem lonkende dochters, maar dominee en ouderlingen leken zich minder van de wijs te laten brengen door de wegen van de wereld.

    Bij de chocoladeketel en de water- en melkkaraf kweekt men immers geen geslacht van kloeke calvinisten.

    Eerst de zonde, dan het berouw. In die volgorde.

    Met onze dhamma is het in wezen niet anders: ook deze wordt platgetreden door mopperende moraalridders en benepen burgermensen.

    Ja, inderdaad. Een valse religie waarin de vitaliteit van het echte leven wordt gesmoord in de ban van een achtvoudig pad en de gepureerde legende van een oude yogi die kon redeneren als een Socrates, maar van wie niemand kan staven dat de verhalende traditie hierover teruggaat tot de veronderstelde oerstichter.

    Oordelen schijnt verder niet te mogen, behalve als het jezelf toevallig uitkomt.

    Ga de vloer toch boenen, luitjes!

    Uit belangstelling had hij een keer aan zijn moeder gevraagd: โ€œStond er, toen jij opgroeide, wel eens jazzmuziek op bij jullie thuis?โ€

    โ€œNee jongen, dan zette je oma de radio resoluut uit. Want dat was negermuziek.โ€

    Dezelfde oma die later eiste dat de televisie uitging wanneer Barend Servet op de buis kwam.

    Wie maakt er in zijn leven nou echt, echt een breuk met de conventie mee? Een ware Umwertung aller Werte?

    En hoe herken je dit moment?

    En als dit op je pad komt, wanneer dan?

    Bij hemzelf gebeurde het pas laat, maar beter laat dan nooit.

    Een beetje kerkelijk warenonderzoek is eerder olijk kwajongensgedrag; het komt nauwelijks in aanmerking voor een heuse conventiebreuk.

    Terwijl zijn oma vรณรณr zijn geboorte jazz wegdraaide, was een naoorlogs tijdperk aangebroken van experimentele poรซzie en experimentele kunst. Alles mocht, wat uit het buitenland tot dusver aan de blanke top der duinen nauwelijks tot de brave burgerij was doorgedrongen, laat staan geaccepteerd.

    Maar niemand had het er met hem over. Niemand, ooit.

    Ja, over Cuba ging het. En over Kennedy. Zij het niet over Bernhard. Is het vak geschiedenis ooit een bron van bevrijding geweest?

    Nu schuifelen bejaarden op kortingstarief traag langs het werk dat in het Amstelveense COBRA-museum wordt tentoongesteld, zonder de kracht van de omverwerping aan den lijve te ondervinden die zulke beeldende kunst in haar eigen tijd tot uitdrukking bracht.

    Voorbij, voorbij. Voorbij de valse boeddhistenreligie ook.

    En kan een scribent in deze krant of wie dan ook daadwerkelijk meepraten over oorlog en vrede, wanneer deze zijn handen niet in de modder heeft gedoopt en zelf niet op de een of andere manier met het bijltje heeft gehakt?

    Terreur tegen terreur, schreef Bert Schierbeek over zijn verzetservaring tijdens de Tweede Wereldoorlog โ€“ is dit ook in de grote mensenwereld van nu niet een Menschliches, Allzumenschliches motief voor een spiraal van geweld?

    Eerst komt de verscheuring van het innerlijke conflict over het eigen aandeel in het lijden van de ander en de wereld. Dan misschien, misschien de compassie. En zo ja, dan altijd in die volgorde.

    Er is geen delen zonder breken.

    Als de norm is de Hartsutra te lรฉven in plaats van ritueel te reciteren, dan zijn velen ons voorgegaan die nooit een slabbetje hebben gedragen of op een mat hebben zitten zitten.

    Boeddhisme zonder boeddhisme kent talloze wegbereiders die in รฉรฉn ademtocht de andere oever aandoen.

    En God, de God die Auschwitz, Srebrenica en meer van dien aard al veel vaker had aanschouwd, vond dat het even welletjes was zo, en maakte aanstalten zich terug te trekken voor zijn gebruikelijke middagdutje. Hij zette de radio uit, in zichzelf mompelend dat nieuws over het eeuwige gedonder in het mensenrijk toch nergens goed voor is.

    Voor als hij wakker werd, legde hij een mooie dichtbundel klaar.

    De bladwijzer lag op pagina 922:

    De mens is voor een tijd een plaats van God.
    Houdt geen gelijkteken nog iets bijeen,
    dan wordt hij afgeschreven op een steen.
    De overeenkomst lijkt te lopen tot
    deze voleinding, dit abrupte slot.

    Want God gaat verder, zwenkend van hem heen
    in zijn miljoenen. God is nooit alleen.
    Voor gene kwam een ander weer aan bod.

    Wij zijn voor hem een vol benzinevat,
    dat hij leeg achterlaat. Hij moet het kwijt,
    al de afval, met zijn wezen in strijd.

    Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
    gingen wij dood en liggen langs het pad,

    wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
    ons juist in zoโ€™n conditie vinden moest;
    alsof hij met de Vader had gesmoesd.

    Gerrit Achterberg, Deรฏsme

     

    #Bernard #BertSchierbeek #compassie #conflict #jazz #terreur #valseReligie #verwarring

    https://boeddhistischdagblad.nl/?p=220212

  11. Taigu โ€“ Voortaan alleen dit

     

    Van poรซzie bezeten,
    door demonen besprongen,
    rotten de woorden
    bij hun geboorte,
    en liederen worden aas voor de honden.

    Gerrit Achterberg, Misgeboorte

    En toen kwam de dag dat hij na meer dan een halve eeuw geschiedenis definitief afzwoor als sluier van verwarring.

    Hij had een bevrijdende ervaring terwijl hij zich laafde aan literatuur van alle talen en alle tijden.

    Het leek wel Pinksteren.

    Voortaan alleen dit.

    En God zag dat het goed was. Er brak een nieuwe dag aan.

    Een levensfase voorbij. Als student nam hij deel aan een groepje dat op sommige zondagen aan vergelijkend warenonderzoek deed bij steeds een andere kerk, hoe strenger en bevindelijker, hoe beter.

    Met andere kornuiten met jasjes en dasjes streek hij in de banken neer tussen EO-maagden met zomerjurkjes die pikant opwaaiden wanneer sporadisch een windvlaag door de ruimte trok. Van de kansel oreerde een of andere orthodoxe predikant over ware en valse religie.

    Na de ochtenddienst laafden zij zich bij een van hen thuis aan een vakkundig bereid lam en kwamen โ€˜s middags enigszins beneveld van de wijn terug in de kerk voor de catechismusdienst.

    Bij hun binnenkomst veegden kuise moeders snel plooien plat tot over de blote knieรซn van hun stiekem lonkende dochters, maar dominee en ouderlingen leken zich minder van de wijs te laten brengen door de wegen van de wereld.

    Bij de chocoladeketel en de water- en melkkaraf kweekt men immers geen geslacht van kloeke calvinisten.

    Eerst de zonde, dan het berouw. In die volgorde.

    Met onze dhamma is het in wezen niet anders: ook deze wordt platgetreden door mopperende moraalridders en benepen burgermensen.

    Ja, inderdaad. Een valse religie waarin de vitaliteit van het echte leven wordt gesmoord in de ban van een achtvoudig pad en de gepureerde legende van een oude yogi die kon redeneren als een Socrates, maar van wie niemand kan staven dat de verhalende traditie hierover teruggaat tot de veronderstelde oerstichter.

    Oordelen schijnt verder niet te mogen, behalve als het jezelf toevallig uitkomt.

    Ga de vloer toch boenen, luitjes!

    Uit belangstelling had hij een keer aan zijn moeder gevraagd: โ€œStond er, toen jij opgroeide, wel eens jazzmuziek op bij jullie thuis?โ€

    โ€œNee jongen, dan zette je oma de radio resoluut uit. Want dat was negermuziek.โ€

    Dezelfde oma die later eiste dat de televisie uitging wanneer Barend Servet op de buis kwam.

    Wie maakt er in zijn leven nou echt, echt een breuk met de conventie mee? Een ware Umwertung aller Werte?

    En hoe herken je dit moment?

    En als dit op je pad komt, wanneer dan?

    Bij hemzelf gebeurde het pas laat, maar beter laat dan nooit.

    Een beetje kerkelijk warenonderzoek is eerder olijk kwajongensgedrag; het komt nauwelijks in aanmerking voor een heuse conventiebreuk.

    Terwijl zijn oma vรณรณr zijn geboorte jazz wegdraaide, was een naoorlogs tijdperk aangebroken van experimentele poรซzie en experimentele kunst. Alles mocht, wat uit het buitenland tot dusver aan de blanke top der duinen nauwelijks tot de brave burgerij was doorgedrongen, laat staan geaccepteerd.

    Maar niemand had het er met hem over. Niemand, ooit.

    Ja, over Cuba ging het. En over Kennedy. Zij het niet over Bernhard. Is het vak geschiedenis ooit een bron van bevrijding geweest?

    Nu schuifelen bejaarden op kortingstarief traag langs het werk dat in het Amstelveense COBRA-museum wordt tentoongesteld, zonder de kracht van de omverwerping aan den lijve te ondervinden die zulke beeldende kunst in haar eigen tijd tot uitdrukking bracht.

    Voorbij, voorbij. Voorbij de valse boeddhistenreligie ook.

    En kan een scribent in deze krant of wie dan ook daadwerkelijk meepraten over oorlog en vrede, wanneer deze zijn handen niet in de modder heeft gedoopt en zelf niet op de een of andere manier met het bijltje heeft gehakt?

    Terreur tegen terreur, schreef Bert Schierbeek over zijn verzetservaring tijdens de Tweede Wereldoorlog โ€“ is dit ook in de grote mensenwereld van nu niet een Menschliches, Allzumenschliches motief voor een spiraal van geweld?

    Eerst komt de verscheuring van het innerlijke conflict over het eigen aandeel in het lijden van de ander en de wereld. Dan misschien, misschien de compassie. En zo ja, dan altijd in die volgorde.

    Er is geen delen zonder breken.

    Als de norm is de Hartsutra te lรฉven in plaats van ritueel te reciteren, dan zijn velen ons voorgegaan die nooit een slabbetje hebben gedragen of op een mat hebben zitten zitten.

    Boeddhisme zonder boeddhisme kent talloze wegbereiders die in รฉรฉn ademtocht de andere oever aandoen.

    En God, de God die Auschwitz, Srebrenica en meer van dien aard al veel vaker had aanschouwd, vond dat het even welletjes was zo, en maakte aanstalten zich terug te trekken voor zijn gebruikelijke middagdutje. Hij zette de radio uit, in zichzelf mompelend dat nieuws over het eeuwige gedonder in het mensenrijk toch nergens goed voor is.

    Voor als hij wakker werd, legde hij een mooie dichtbundel klaar.

    De bladwijzer lag op pagina 922:

    De mens is voor een tijd een plaats van God.
    Houdt geen gelijkteken nog iets bijeen,
    dan wordt hij afgeschreven op een steen.
    De overeenkomst lijkt te lopen tot
    deze voleinding, dit abrupte slot.

    Want God gaat verder, zwenkend van hem heen
    in zijn miljoenen. God is nooit alleen.
    Voor gene kwam een ander weer aan bod.

    Wij zijn voor hem een vol benzinevat,
    dat hij leeg achterlaat. Hij moet het kwijt,
    al de afval, met zijn wezen in strijd.

    Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
    gingen wij dood en liggen langs het pad,

    wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
    ons juist in zoโ€™n conditie vinden moest;
    alsof hij met de Vader had gesmoesd.

    Gerrit Achterberg, Deรฏsme

     

    #Bernard #BertSchierbeek #compassie #conflict #jazz #terreur #valseReligie #verwarring

    https://boeddhistischdagblad.nl/?p=220212

  12. Taigu โ€“ Voortaan alleen dit

     

    Van poรซzie bezeten,
    door demonen besprongen,
    rotten de woorden
    bij hun geboorte,
    en liederen worden aas voor de honden.

    Gerrit Achterberg, Misgeboorte

    En toen kwam de dag dat hij na meer dan een halve eeuw geschiedenis definitief afzwoor als sluier van verwarring.

    Hij had een bevrijdende ervaring terwijl hij zich laafde aan literatuur van alle talen en alle tijden.

    Het leek wel Pinksteren.

    Voortaan alleen dit.

    En God zag dat het goed was. Er brak een nieuwe dag aan.

    Een levensfase voorbij. Als student nam hij deel aan een groepje dat op sommige zondagen aan vergelijkend warenonderzoek deed bij steeds een andere kerk, hoe strenger en bevindelijker, hoe beter.

    Met andere kornuiten met jasjes en dasjes streek hij in de banken neer tussen EO-maagden met zomerjurkjes die pikant opwaaiden wanneer sporadisch een windvlaag door de ruimte trok. Van de kansel oreerde een of andere orthodoxe predikant over ware en valse religie.

    Na de ochtenddienst laafden zij zich bij een van hen thuis aan een vakkundig bereid lam en kwamen โ€˜s middags enigszins beneveld van de wijn terug in de kerk voor de catechismusdienst.

    Bij hun binnenkomst veegden kuise moeders snel plooien plat tot over de blote knieรซn van hun stiekem lonkende dochters, maar dominee en ouderlingen leken zich minder van de wijs te laten brengen door de wegen van de wereld.

    Bij de chocoladeketel en de water- en melkkaraf kweekt men immers geen geslacht van kloeke calvinisten.

    Eerst de zonde, dan het berouw. In die volgorde.

    Met onze dhamma is het in wezen niet anders: ook deze wordt platgetreden door mopperende moraalridders en benepen burgermensen.

    Ja, inderdaad. Een valse religie waarin de vitaliteit van het echte leven wordt gesmoord in de ban van een achtvoudig pad en de gepureerde legende van een oude yogi die kon redeneren als een Socrates, maar van wie niemand kan staven dat de verhalende traditie hierover teruggaat tot de veronderstelde oerstichter.

    Oordelen schijnt verder niet te mogen, behalve als het jezelf toevallig uitkomt.

    Ga de vloer toch boenen, luitjes!

    Uit belangstelling had hij een keer aan zijn moeder gevraagd: โ€œStond er, toen jij opgroeide, wel eens jazzmuziek op bij jullie thuis?โ€

    โ€œNee jongen, dan zette je oma de radio resoluut uit. Want dat was negermuziek.โ€

    Dezelfde oma die later eiste dat de televisie uitging wanneer Barend Servet op de buis kwam.

    Wie maakt er in zijn leven nou echt, echt een breuk met de conventie mee? Een ware Umwertung aller Werte?

    En hoe herken je dit moment?

    En als dit op je pad komt, wanneer dan?

    Bij hemzelf gebeurde het pas laat, maar beter laat dan nooit.

    Een beetje kerkelijk warenonderzoek is eerder olijk kwajongensgedrag; het komt nauwelijks in aanmerking voor een heuse conventiebreuk.

    Terwijl zijn oma vรณรณr zijn geboorte jazz wegdraaide, was een naoorlogs tijdperk aangebroken van experimentele poรซzie en experimentele kunst. Alles mocht, wat uit het buitenland tot dusver aan de blanke top der duinen nauwelijks tot de brave burgerij was doorgedrongen, laat staan geaccepteerd.

    Maar niemand had het er met hem over. Niemand, ooit.

    Ja, over Cuba ging het. En over Kennedy. Zij het niet over Bernhard. Is het vak geschiedenis ooit een bron van bevrijding geweest?

    Nu schuifelen bejaarden op kortingstarief traag langs het werk dat in het Amstelveense COBRA-museum wordt tentoongesteld, zonder de kracht van de omverwerping aan den lijve te ondervinden die zulke beeldende kunst in haar eigen tijd tot uitdrukking bracht.

    Voorbij, voorbij. Voorbij de valse boeddhistenreligie ook.

    En kan een scribent in deze krant of wie dan ook daadwerkelijk meepraten over oorlog en vrede, wanneer deze zijn handen niet in de modder heeft gedoopt en zelf niet op de een of andere manier met het bijltje heeft gehakt?

    Terreur tegen terreur, schreef Bert Schierbeek over zijn verzetservaring tijdens de Tweede Wereldoorlog โ€“ is dit ook in de grote mensenwereld van nu niet een Menschliches, Allzumenschliches motief voor een spiraal van geweld?

    Eerst komt de verscheuring van het innerlijke conflict over het eigen aandeel in het lijden van de ander en de wereld. Dan misschien, misschien de compassie. En zo ja, dan altijd in die volgorde.

    Er is geen delen zonder breken.

    Als de norm is de Hartsutra te lรฉven in plaats van ritueel te reciteren, dan zijn velen ons voorgegaan die nooit een slabbetje hebben gedragen of op een mat hebben zitten zitten.

    Boeddhisme zonder boeddhisme kent talloze wegbereiders die in รฉรฉn ademtocht de andere oever aandoen.

    En God, de God die Auschwitz, Srebrenica en meer van dien aard al veel vaker had aanschouwd, vond dat het even welletjes was zo, en maakte aanstalten zich terug te trekken voor zijn gebruikelijke middagdutje. Hij zette de radio uit, in zichzelf mompelend dat nieuws over het eeuwige gedonder in het mensenrijk toch nergens goed voor is.

    Voor als hij wakker werd, legde hij een mooie dichtbundel klaar.

    De bladwijzer lag op pagina 922:

    De mens is voor een tijd een plaats van God.
    Houdt geen gelijkteken nog iets bijeen,
    dan wordt hij afgeschreven op een steen.
    De overeenkomst lijkt te lopen tot
    deze voleinding, dit abrupte slot.

    Want God gaat verder, zwenkend van hem heen
    in zijn miljoenen. God is nooit alleen.
    Voor gene kwam een ander weer aan bod.

    Wij zijn voor hem een vol benzinevat,
    dat hij leeg achterlaat. Hij moet het kwijt,
    al de afval, met zijn wezen in strijd.

    Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
    gingen wij dood en liggen langs het pad,

    wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
    ons juist in zoโ€™n conditie vinden moest;
    alsof hij met de Vader had gesmoesd.

    Gerrit Achterberg, Deรฏsme

     

    #Bernard #BertSchierbeek #compassie #conflict #jazz #terreur #valseReligie #verwarring

    https://boeddhistischdagblad.nl/?p=220212

  13. Taigu โ€“ Voortaan alleen dit

     

    Van poรซzie bezeten,
    door demonen besprongen,
    rotten de woorden
    bij hun geboorte,
    en liederen worden aas voor de honden.

    Gerrit Achterberg, Misgeboorte

    En toen kwam de dag dat hij na meer dan een halve eeuw geschiedenis definitief afzwoor als sluier van verwarring.

    Hij had een bevrijdende ervaring terwijl hij zich laafde aan literatuur van alle talen en alle tijden.

    Het leek wel Pinksteren.

    Voortaan alleen dit.

    En God zag dat het goed was. Er brak een nieuwe dag aan.

    Een levensfase voorbij. Als student nam hij deel aan een groepje dat op sommige zondagen aan vergelijkend warenonderzoek deed bij steeds een andere kerk, hoe strenger en bevindelijker, hoe beter.

    Met andere kornuiten met jasjes en dasjes streek hij in de banken neer tussen EO-maagden met zomerjurkjes die pikant opwaaiden wanneer sporadisch een windvlaag door de ruimte trok. Van de kansel oreerde een of andere orthodoxe predikant over ware en valse religie.

    Na de ochtenddienst laafden zij zich bij een van hen thuis aan een vakkundig bereid lam en kwamen โ€˜s middags enigszins beneveld van de wijn terug in de kerk voor de catechismusdienst.

    Bij hun binnenkomst veegden kuise moeders snel plooien plat tot over de blote knieรซn van hun stiekem lonkende dochters, maar dominee en ouderlingen leken zich minder van de wijs te laten brengen door de wegen van de wereld.

    Bij de chocoladeketel en de water- en melkkaraf kweekt men immers geen geslacht van kloeke calvinisten.

    Eerst de zonde, dan het berouw. In die volgorde.

    Met onze dhamma is het in wezen niet anders: ook deze wordt platgetreden door mopperende moraalridders en benepen burgermensen.

    Ja, inderdaad. Een valse religie waarin de vitaliteit van het echte leven wordt gesmoord in de ban van een achtvoudig pad en de gepureerde legende van een oude yogi die kon redeneren als een Socrates, maar van wie niemand kan staven dat de verhalende traditie hierover teruggaat tot de veronderstelde oerstichter.

    Oordelen schijnt verder niet te mogen, behalve als het jezelf toevallig uitkomt.

    Ga de vloer toch boenen, luitjes!

    Uit belangstelling had hij een keer aan zijn moeder gevraagd: โ€œStond er, toen jij opgroeide, wel eens jazzmuziek op bij jullie thuis?โ€

    โ€œNee jongen, dan zette je oma de radio resoluut uit. Want dat was negermuziek.โ€

    Dezelfde oma die later eiste dat de televisie uitging wanneer Barend Servet op de buis kwam.

    Wie maakt er in zijn leven nou echt, echt een breuk met de conventie mee? Een ware Umwertung aller Werte?

    En hoe herken je dit moment?

    En als dit op je pad komt, wanneer dan?

    Bij hemzelf gebeurde het pas laat, maar beter laat dan nooit.

    Een beetje kerkelijk warenonderzoek is eerder olijk kwajongensgedrag; het komt nauwelijks in aanmerking voor een heuse conventiebreuk.

    Terwijl zijn oma vรณรณr zijn geboorte jazz wegdraaide, was een naoorlogs tijdperk aangebroken van experimentele poรซzie en experimentele kunst. Alles mocht, wat uit het buitenland tot dusver aan de blanke top der duinen nauwelijks tot de brave burgerij was doorgedrongen, laat staan geaccepteerd.

    Maar niemand had het er met hem over. Niemand, ooit.

    Ja, over Cuba ging het. En over Kennedy. Zij het niet over Bernhard. Is het vak geschiedenis ooit een bron van bevrijding geweest?

    Nu schuifelen bejaarden op kortingstarief traag langs het werk dat in het Amstelveense COBRA-museum wordt tentoongesteld, zonder de kracht van de omverwerping aan den lijve te ondervinden die zulke beeldende kunst in haar eigen tijd tot uitdrukking bracht.

    Voorbij, voorbij. Voorbij de valse boeddhistenreligie ook.

    En kan een scribent in deze krant of wie dan ook daadwerkelijk meepraten over oorlog en vrede, wanneer deze zijn handen niet in de modder heeft gedoopt en zelf niet op de een of andere manier met het bijltje heeft gehakt?

    Terreur tegen terreur, schreef Bert Schierbeek over zijn verzetservaring tijdens de Tweede Wereldoorlog โ€“ is dit ook in de grote mensenwereld van nu niet een Menschliches, Allzumenschliches motief voor een spiraal van geweld?

    Eerst komt de verscheuring van het innerlijke conflict over het eigen aandeel in het lijden van de ander en de wereld. Dan misschien, misschien de compassie. En zo ja, dan altijd in die volgorde.

    Er is geen delen zonder breken.

    Als de norm is de Hartsutra te lรฉven in plaats van ritueel te reciteren, dan zijn velen ons voorgegaan die nooit een slabbetje hebben gedragen of op een mat hebben zitten zitten.

    Boeddhisme zonder boeddhisme kent talloze wegbereiders die in รฉรฉn ademtocht de andere oever aandoen.

    En God, de God die Auschwitz, Srebrenica en meer van dien aard al veel vaker had aanschouwd, vond dat het even welletjes was zo, en maakte aanstalten zich terug te trekken voor zijn gebruikelijke middagdutje. Hij zette de radio uit, in zichzelf mompelend dat nieuws over het eeuwige gedonder in het mensenrijk toch nergens goed voor is.

    Voor als hij wakker werd, legde hij een mooie dichtbundel klaar.

    De bladwijzer lag op pagina 922:

    De mens is voor een tijd een plaats van God.
    Houdt geen gelijkteken nog iets bijeen,
    dan wordt hij afgeschreven op een steen.
    De overeenkomst lijkt te lopen tot
    deze voleinding, dit abrupte slot.

    Want God gaat verder, zwenkend van hem heen
    in zijn miljoenen. God is nooit alleen.
    Voor gene kwam een ander weer aan bod.

    Wij zijn voor hem een vol benzinevat,
    dat hij leeg achterlaat. Hij moet het kwijt,
    al de afval, met zijn wezen in strijd.

    Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
    gingen wij dood en liggen langs het pad,

    wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
    ons juist in zoโ€™n conditie vinden moest;
    alsof hij met de Vader had gesmoesd.

    Gerrit Achterberg, Deรฏsme

     

    #Bernard #BertSchierbeek #compassie #conflict #jazz #terreur #valseReligie #verwarring

    https://boeddhistischdagblad.nl/?p=220212

  14. ๐—ง๐—ผ๐˜๐—ฎ๐—น๐—ฒ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ผ๐—บ '๐˜๐—ฒ๐—ฟ๐˜‚๐—ด๐—น๐—ฒ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐—ฏ๐—ผ๐—ฒ๐˜๐—ฒ' ๐˜‡๐—ผ๐—ป๐—ป๐—ฒ๐—ฝ๐—ฎ๐—ป๐—ฒ๐—น๐—ฒ๐—ป: ๐˜‡๐—ผ ๐˜‡๐—ถ๐˜ ๐—ต๐—ฒ๐˜ ๐—ฒ๐—ฐ๐—ต๐˜

    Het is voor mensen met zonnepanelen bijna niet meer te snappen. Vanochtend werd bekend dat de nieuwe coalitie de zogenoemde 'terugleverboete' voor zonnestroom wil verbieden. NSC-kamerlid Wytske Postma diende daar een voorstel voor in. En de andere coalitiepartijen steunden het plan....

    rtlnieuws.nl/economie/artikel/

    #verwarring #terugleverboete #zonnepanelen

  15. ๐—ฉ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ผ๐—บ ๐—ฝ๐—ฟ๐—ฒ๐—บ๐—ถ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฒ๐—ป๐˜€ ๐—ผ๐˜‚๐—ฑ-๐—ฉ๐—ฉ๐——'๐—ฒ๐—ฟ ๐—›๐—ฎ๐—ป๐˜€ ๐—›๐—ผ๐—ผ๐—ด๐—ฒ๐—ฟ๐˜ƒ๐—ผ๐—ฟ๐˜€๐˜

    Flinke verwarring gisteren aan het Binnenhof over de vraag of VVD-coryfee Hans Hoogervorst nu wel of niet zijn vinger heeft opgestoken voor het premierschap. Het AD berichtte woensdag aanvankelijk van wel maar bij andere media sprak hij tegen dat hij telefonisch met de krant contact had gehad.

    rtlnieuws.nl/nieuws/politiek/a

    #Verwarring #premierwens #HansHoogervorst

  16. ๐—ฉ๐—ผ๐—ฒ๐˜๐—ฏ๐—ฎ๐—น๐˜€๐˜๐—ฒ๐—ฟ๐˜€ ๐—”๐—ท๐—ฎ๐˜… ๐—ถ๐—ป ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ฏ๐—ถ๐—ท ๐—ผ๐—ฝ๐—ฒ๐—ป๐—ถ๐—ป๐—ด๐˜€๐˜๐—ฟ๐—ฒ๐—ณ๐—ณ๐—ฒ๐—ฟ ๐—ฑ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ ๐—ณ๐—น๐˜‚๐—ถ๐˜๐—ท๐—ฒ

    De speelsters van Ajax waren in verwarring bij de openingstreffer van Chelsea-aanvalster Lauren James. Ook gelegenheidsaanvoerster Nadine Noordam hoorde "van dicht bij" een fluitje, maar scheidsrechter Maria Caputi liet doorspelen. Daarna schoot James na een klutssituatie raak.

    rtlnieuws.nl/sport/voetbal/art

    #Voetbalsters #Ajax #verwarring

  17. ๐—ž๐—ผ๐˜‚๐—ฟ๐˜๐—ป๐—ฒ๐˜† ๐—ž๐—ฎ๐—ฟ๐—ฑ๐—ฎ๐˜€๐—ต๐—ถ๐—ฎ๐—ป ๐˜‡๐—ฎ๐—ฎ๐—ถ๐˜ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—บ๐—ฒ๐˜ ๐—ฟรถ๐—ป๐˜๐—ด๐—ฒ๐—ป๐—ณ๐—ผ๐˜๐—ผ: '๐—ช๐—ถ๐—ฒ ๐—ถ๐˜€ ๐—ฑ๐—ฎ๐˜?'

    Kourtney Kardashian (44) weet haar volgers met haar laatste post op Instagram flink in verwarring te brengen. Dat heeft alles te maken met een rรถntgenfoto die de realityster zonder verdere informatie in haar slide heeft geplaatst. Daarop is een gebroken arm te zien. In de comments gaat...

    rtlnieuws.nl/entertainment/art

    #KourtneyKardashian #verwarring #rรถntgenfoto

  18. ๐— ๐—ฎ๐—ธ๐—ธ๐—ฒ๐—น๐—ถ๐—ท๐—ธ๐˜€๐˜๐—ฒ ๐—ผ๐—ฝ๐—ฑ๐—ฟ๐—ฎ๐—ฐ๐—ต๐˜ ๐—ผ๐—ผ๐—ถ๐˜ ๐˜‡๐—ผ๐—ฟ๐—ด๐˜ ๐˜ƒ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐—ฟ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ถ๐—ป ๐—ช๐—ถ๐—ฒ ๐—ถ๐˜€ ๐—ฑ๐—ฒ ๐— ๐—ผ๐—น?

    De reis door Mexico is turbulent begonnen, met voor de kandidaten meer vragen dan antwoorden. De overgebleven deelnemers doen er zaterdagavond in 'Wie is de Mol?' dan ook weer alles aan om erachter te komen wie de saboteur in hun midden is. Maar als ze al niet naar presentator Rik van...

    rtlnieuws.nl/entertainment/art

    #MakkelijksteOpdrachtOoit #Verwarring #WieIsDeMol

  19. ๐— ๐—ฎ๐—ฟ๐˜๐—ถ๐—ท๐—ป ๐˜‚๐—ถ๐˜ ๐—•&๐—• ๐—ฉ๐—ผ๐—น ๐—Ÿ๐—ถ๐—ฒ๐—ณ๐—ฑ๐—ฒ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜„๐—ฎ๐—ฟ๐˜ ๐—ฅ๐—ผ๐—ฏ๐—ฒ๐—ฟ๐˜ ๐—ฑ๐—ฒ ๐—›๐—ผ๐—ผ๐—ด ๐—บ๐—ฒ๐˜ ๐—ฅ๐—ฎ๐˜†๐—บ๐—ผ๐—ป๐—ฑ ๐— ๐—ฒ๐—ป๐˜€

    Bij het Gouden Televizier-Ring Gala waren de grootste sterren aanwezig. De kandidaten uit 'B&B Vol Liefde' keken hun ogen uit op het BN'er-feestje. Niet zo gek dus dat Martijn, uit de bekende realityserie, even verwart raakt.

    rtlnieuws.nl/entertainment/art

    #Martijn #B&BVolLiefde #verwarring

  20. Okรฉ, kunnen we afspreken dat twee spelers die op elkaar lijken niet allebei een wit zweetbandje op mogen? #Wimbledon #verwarring

  21. @LNevesGoncalves @Irm @NiemPseu En 't 'liken' van een Toot vanuit de app, dat dat niet lukt ? Mogelijk herkent Mastodon overigens de app Tootle van Irm als Metatext. #verwarring