home.social

#metafoor — Public Fediverse posts

Live and recent posts from across the Fediverse tagged #metafoor, aggregated by home.social.

  1. We kunnen de toekomst van leren actief vormgeven door scenariodenken toe te passen, waarbij “wat als”-vragen helpen om van voorspelling naar mogelijkheden te verschuiven. Gilly Salmon introduceert een nieuwe benadering voor toekomstgericht denken over leren. Tijdens de OEB gaat zij hiermee met deelnemers in een workshop aan de slag.
    #onlineeducaberlijn #oeb25 #scenario #leren #metafoor #edutoot
    te-learning.nl/blog/toekomst-v

  2. 𝗩𝗮𝗻 𝗡𝗶𝗲𝘂𝘄𝗸𝗲𝗿𝗸: 𝘁𝗼𝘂𝘄𝘁𝗷𝗲 𝘂𝗶𝘁 𝗱𝗲 𝗯𝗿𝗶𝗲𝘃𝗲𝗻𝗯𝘂𝘀 𝘄𝗮𝘀 𝗶𝗷𝘇𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲𝗿𝗸𝗲 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗳𝗼𝗼𝗿

    Matthijs van Nieuwkerk had al snel door dat het betoog van Jan Terlouw in een uitzending van De Wereld Draait Door over het verdwenen vertrouwen in de samenleving "geschiedenis zou worden". In de uitzending eind 2016 maakte de oud-D66-leider op 85-jarige leeftijd veel indruk met zijn...

    rtl.nl/boulevard/artikel/55092

    #Nieuwkerk #touwtje #metafoor

  3. 𝗩𝗮𝗻 𝗡𝗶𝗲𝘂𝘄𝗸𝗲𝗿𝗸: 𝘁𝗼𝘂𝘄𝘁𝗷𝗲 𝘂𝗶𝘁 𝗱𝗲 𝗯𝗿𝗶𝗲𝘃𝗲𝗻𝗯𝘂𝘀 𝘄𝗮𝘀 𝗶𝗷𝘇𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲𝗿𝗸𝗲 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗳𝗼𝗼𝗿

    Matthijs van Nieuwkerk had al snel door dat het betoog van Jan Terlouw in een uitzending van De Wereld Draait Door over het verdwenen vertrouwen in de samenleving "geschiedenis zou worden". In de uitzending eind 2016 maakte de oud-D66-leider op 85-jarige leeftijd veel indruk met zijn...

    rtl.nl/boulevard/artikel/55092

    #Nieuwkerk #touwtje #metafoor

  4. 𝗩𝗮𝗻 𝗡𝗶𝗲𝘂𝘄𝗸𝗲𝗿𝗸: 𝘁𝗼𝘂𝘄𝘁𝗷𝗲 𝘂𝗶𝘁 𝗱𝗲 𝗯𝗿𝗶𝗲𝘃𝗲𝗻𝗯𝘂𝘀 𝘄𝗮𝘀 𝗶𝗷𝘇𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲𝗿𝗸𝗲 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗳𝗼𝗼𝗿

    Matthijs van Nieuwkerk had al snel door dat het betoog van Jan Terlouw in een uitzending van De Wereld Draait Door over het verdwenen vertrouwen in de samenleving "geschiedenis zou worden". In de uitzending eind 2016 maakte de oud-D66-leider op 85-jarige leeftijd veel indruk met zijn...

    rtl.nl/boulevard/artikel/55092

    #Nieuwkerk #touwtje #metafoor

  5. 𝗩𝗮𝗻 𝗡𝗶𝗲𝘂𝘄𝗸𝗲𝗿𝗸: 𝘁𝗼𝘂𝘄𝘁𝗷𝗲 𝘂𝗶𝘁 𝗱𝗲 𝗯𝗿𝗶𝗲𝘃𝗲𝗻𝗯𝘂𝘀 𝘄𝗮𝘀 𝗶𝗷𝘇𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲𝗿𝗸𝗲 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗳𝗼𝗼𝗿

    Matthijs van Nieuwkerk had al snel door dat het betoog van Jan Terlouw in een uitzending van De Wereld Draait Door over het verdwenen vertrouwen in de samenleving "geschiedenis zou worden". In de uitzending eind 2016 maakte de oud-D66-leider op 85-jarige leeftijd veel indruk met zijn...

    rtl.nl/boulevard/artikel/55092

    #Nieuwkerk #touwtje #metafoor

  6. 𝗩𝗮𝗻 𝗡𝗶𝗲𝘂𝘄𝗸𝗲𝗿𝗸: 𝘁𝗼𝘂𝘄𝘁𝗷𝗲 𝘂𝗶𝘁 𝗱𝗲 𝗯𝗿𝗶𝗲𝘃𝗲𝗻𝗯𝘂𝘀 𝘄𝗮𝘀 𝗶𝗷𝘇𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲𝗿𝗸𝗲 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗳𝗼𝗼𝗿

    Matthijs van Nieuwkerk had al snel door dat het betoog van Jan Terlouw in een uitzending van De Wereld Draait Door over het verdwenen vertrouwen in de samenleving "geschiedenis zou worden". In de uitzending eind 2016 maakte de oud-D66-leider op 85-jarige leeftijd veel indruk met zijn...

    rtl.nl/boulevard/artikel/55092

    #Nieuwkerk #touwtje #metafoor

  7. Vrijdag Zindag – Dichterlijke vrijheid

    Een barre tijd vraagt om een loflied op de poëzie. Want dichters koesteren kernwaarden en stoeien in opperste vrijheid met bijpassende beelden. Zo openen ze verwaarloosde en ongedachte perspectieven. Wie een gedicht leest, wordt op een ander been gezet. Drie kenmerken van poëzie zorgen daarvoor. Ze is meerstemmig, uitdagend onduidelijk, en voorlopig. Die drieslag past verrassend goed bij een kritische kijk op een barre tijd. En trouwens ook bij levensbeschouwingen.

    Meerstemmig

    Dichterlijke taal heeft meer betekenislagen. De dichter boort die lagen aan. In de diepte liggen metaforen als diamantjes te wachten om aan het licht te komen en te schitteren.

    Een metafoor koppelt twee afzonderlijke domeinen aan elkaar. Het ene domein is bekend en helder: een diamant. Het andere vraagt om duiding: wat doet een dichter met metaforen? Iedereen weet wat een diamant is. Die kennis helpt om te begrijpen wat opgediepte metaforen teweegbrengen: een schitterend inzicht. De dichter is een mijnwerker.

    Ik had ook een heel andere metafoor kunnen gebruiken, zoals: de dichter struint een bloemenmarkt af en scoort een mooi boeket. Het enorme repertoire aan metaforen zorgt voor onbeperkte meerstemmigheid, steeds met beelden die aandacht vragen door de onverwachte combinatie van domeinen.

    Uitdagend onduidelijk

    De zoektocht naar een mooie metafoor veroorzaakt een prettige verwarring. Welk beeld past het best bij wat ik wil zeggen? Onduidelijkheid blijkt geen bezwaar, ze zorgt eerder voor een uitnodigende uitdaging. Duidelijkheid en onduidelijkheid gaan spannend samen. Wie zegt geen gevoel te hebben voor poëzie, kan daar vaak niet mee overweg. Poëzie is per definitie ongerijmd, zelfs op rijm.

    De lezer kan zodoende uit een gedicht heel andere betekenissen opgraven dan waar de dichter mee kwam. Poëzie lezen is herschrijven zonder een woord te veranderen. Zo maak je je een gedicht eigen. Door de onduidelijkheid te verkennen, deel je in de dichterlijke vrijheid. De sluizen van de betekenisgeving staan wijd open, de taal stroomt.

    Voorlopig

    Als de verbeelding op gang komt, begint het gevecht met een baaierd aan mogelijkheden. Eventjes kan de dichter glimlachen om de veroverde vondst van het volmaakte beeld – om vervolgens te fronsen: maar het kan beter! Echt geslaagd is een gedicht nooit, omdat in de gelaagde diepte nog mooiere diamantjes liggen te wachten. Of, met die andere metafoor: je kunt altijd met een mooier boeket thuis komen.

    Dat voorlopige van poëzie kan frustreren, maar de verwachting doet de dichter opveren. Het volgende gedicht moet altijd weer treffender zijn, ook al kan de definitieve verwoording nooit gevonden worden. Achter ogenschijnlijke welsprekendheid wordt gestameld. Maar stamelen is geïnspireerde tongentaal. Dichten is continu spelen met verbeelding.

    En proza dan?

    Poëzie is een spelverdeler. Proza is een spelbederver. Ze laat zich gebruiken als machtsmiddel. Wetten, decreten, reglementen en verkiezingsleuzen (MAGA!) leggen gedrag vast. Macht beperkt speelruimte. Machthebbers kunnen met een eigen wereldbeeld politiek bedrijven, maar het verhaal erbij is zelden meerstemming, uitdagend onduidelijk, of voorlopig. Duidelijkheid en doeltreffendheid staan voorop. Macht en proza leven in symbiose.

    Barre tijden

    In barre tijden viert proza daarom hoogtij. Spraakmakers stelen het woord en dicteren hun opdrachten. Ze roepen op luide toon en overstromen de media. In die sfeer is  poëzie de blinde vlek van proza-taligen. Maar ook de reddingsboei voor wie nog weet heeft van wat medemenselijk is.

    Voor wie het doorziet, houdt de dichtkunst de herinnering levend aan het alternatief. Proza neemt mensen gevangen, poëzie bevrijdt hen. Dichters ondermijnen foute macht. Protestsongs klinken. In poëzie komt de verbeelding weer aan de macht. Zelfs dat zinnetje is meerstemmig: er wordt nieuwe macht uitgeoefend, èn de gevestigde macht wordt aangetast.

    Levensbeschouwelijk

    Levensbeschouwingen, of ze nu religieus zijn of juist helemaal niet, onderscheiden zich doordat ze spelen met de mogelijkheid van een alternatieve werkelijkheid. Die laat zich denken, wensen, verbeelden. Alles wat ons overstijgt en beperkt, kan omgedacht worden tot iets dat zinvol is. Poëzie – meerstemmig, uitdagend onduidelijk, en voorlopig – is voor levensbeschouwelijke taal de uitgelezen werkvorm. Zo kun je mysteries, visioenen en dromen verkennen. De drieslag levert een divers veld op met visies op een andere werkelijkheid, of die nu als heilig wordt gezien of volstrekt seculier.

    Omdat levensbeschouwingen bepaald niet machtsvrij zijn, kan proza ook daar spelbederver worden. De visie kan een dogmatische leer worden, vastgelegd in proza dat als heilig of in ieder geval maatgevend gezien wordt. Letterlijkheid vervangt de dubbele bodem. Hiërarchie belemmert dichterlijke vrijheid. De alternatieve werkelijkheid ligt vast in wettisch proza. Mensen leven dan maar half.

     

    Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

    #DichterlijkeTaal #dichterlijkeVrijheid #loflied #metafoor #verwarring

  8. Vrijdag Zindag – Dichterlijke vrijheid

    Een barre tijd vraagt om een loflied op de poëzie. Want dichters koesteren kernwaarden en stoeien in opperste vrijheid met bijpassende beelden. Zo openen ze verwaarloosde en ongedachte perspectieven. Wie een gedicht leest, wordt op een ander been gezet. Drie kenmerken van poëzie zorgen daarvoor. Ze is meerstemmig, uitdagend onduidelijk, en voorlopig. Die drieslag past verrassend goed bij een kritische kijk op een barre tijd. En trouwens ook bij levensbeschouwingen.

    Meerstemmig

    Dichterlijke taal heeft meer betekenislagen. De dichter boort die lagen aan. In de diepte liggen metaforen als diamantjes te wachten om aan het licht te komen en te schitteren.

    Een metafoor koppelt twee afzonderlijke domeinen aan elkaar. Het ene domein is bekend en helder: een diamant. Het andere vraagt om duiding: wat doet een dichter met metaforen? Iedereen weet wat een diamant is. Die kennis helpt om te begrijpen wat opgediepte metaforen teweegbrengen: een schitterend inzicht. De dichter is een mijnwerker.

    Ik had ook een heel andere metafoor kunnen gebruiken, zoals: de dichter struint een bloemenmarkt af en scoort een mooi boeket. Het enorme repertoire aan metaforen zorgt voor onbeperkte meerstemmigheid, steeds met beelden die aandacht vragen door de onverwachte combinatie van domeinen.

    Uitdagend onduidelijk

    De zoektocht naar een mooie metafoor veroorzaakt een prettige verwarring. Welk beeld past het best bij wat ik wil zeggen? Onduidelijkheid blijkt geen bezwaar, ze zorgt eerder voor een uitnodigende uitdaging. Duidelijkheid en onduidelijkheid gaan spannend samen. Wie zegt geen gevoel te hebben voor poëzie, kan daar vaak niet mee overweg. Poëzie is per definitie ongerijmd, zelfs op rijm.

    De lezer kan zodoende uit een gedicht heel andere betekenissen opgraven dan waar de dichter mee kwam. Poëzie lezen is herschrijven zonder een woord te veranderen. Zo maak je je een gedicht eigen. Door de onduidelijkheid te verkennen, deel je in de dichterlijke vrijheid. De sluizen van de betekenisgeving staan wijd open, de taal stroomt.

    Voorlopig

    Als de verbeelding op gang komt, begint het gevecht met een baaierd aan mogelijkheden. Eventjes kan de dichter glimlachen om de veroverde vondst van het volmaakte beeld – om vervolgens te fronsen: maar het kan beter! Echt geslaagd is een gedicht nooit, omdat in de gelaagde diepte nog mooiere diamantjes liggen te wachten. Of, met die andere metafoor: je kunt altijd met een mooier boeket thuis komen.

    Dat voorlopige van poëzie kan frustreren, maar de verwachting doet de dichter opveren. Het volgende gedicht moet altijd weer treffender zijn, ook al kan de definitieve verwoording nooit gevonden worden. Achter ogenschijnlijke welsprekendheid wordt gestameld. Maar stamelen is geïnspireerde tongentaal. Dichten is continu spelen met verbeelding.

    En proza dan?

    Poëzie is een spelverdeler. Proza is een spelbederver. Ze laat zich gebruiken als machtsmiddel. Wetten, decreten, reglementen en verkiezingsleuzen (MAGA!) leggen gedrag vast. Macht beperkt speelruimte. Machthebbers kunnen met een eigen wereldbeeld politiek bedrijven, maar het verhaal erbij is zelden meerstemming, uitdagend onduidelijk, of voorlopig. Duidelijkheid en doeltreffendheid staan voorop. Macht en proza leven in symbiose.

    Barre tijden

    In barre tijden viert proza daarom hoogtij. Spraakmakers stelen het woord en dicteren hun opdrachten. Ze roepen op luide toon en overstromen de media. In die sfeer is  poëzie de blinde vlek van proza-taligen. Maar ook de reddingsboei voor wie nog weet heeft van wat medemenselijk is.

    Voor wie het doorziet, houdt de dichtkunst de herinnering levend aan het alternatief. Proza neemt mensen gevangen, poëzie bevrijdt hen. Dichters ondermijnen foute macht. Protestsongs klinken. In poëzie komt de verbeelding weer aan de macht. Zelfs dat zinnetje is meerstemmig: er wordt nieuwe macht uitgeoefend, èn de gevestigde macht wordt aangetast.

    Levensbeschouwelijk

    Levensbeschouwingen, of ze nu religieus zijn of juist helemaal niet, onderscheiden zich doordat ze spelen met de mogelijkheid van een alternatieve werkelijkheid. Die laat zich denken, wensen, verbeelden. Alles wat ons overstijgt en beperkt, kan omgedacht worden tot iets dat zinvol is. Poëzie – meerstemmig, uitdagend onduidelijk, en voorlopig – is voor levensbeschouwelijke taal de uitgelezen werkvorm. Zo kun je mysteries, visioenen en dromen verkennen. De drieslag levert een divers veld op met visies op een andere werkelijkheid, of die nu als heilig wordt gezien of volstrekt seculier.

    Omdat levensbeschouwingen bepaald niet machtsvrij zijn, kan proza ook daar spelbederver worden. De visie kan een dogmatische leer worden, vastgelegd in proza dat als heilig of in ieder geval maatgevend gezien wordt. Letterlijkheid vervangt de dubbele bodem. Hiërarchie belemmert dichterlijke vrijheid. De alternatieve werkelijkheid ligt vast in wettisch proza. Mensen leven dan maar half.

     

    Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

    #DichterlijkeTaal #dichterlijkeVrijheid #loflied #metafoor #verwarring

  9. Ik schrijf als het even kan het liefst met dezelfde soort pen. Ik heb daar meerdere van. Op mijn bureau en in mijn tas en aan notitieboekjes. Ik heb precies vijf blauwe, een rode en een zwarte van dit soort.

    Op mijn bureau zwerven twee van deze blauwe pennen. Aan de buitenkant kan ik niet welke het is, ze zijn identiek. Ik heb ooit geprobeerd om ze met een stift te markeren, maar dat slijt. […]

    https://janvandenberg.blog/twee-pennen/

    #Metafoor

  10. 3/3

    Afgezien van het feit,
    Dat een lus van de cape
    Zich aan het gaspedaal
    Had vastgezet,
    Zit hier een metafoor.

    Daar ging die scootmobiel,
    Zónder mij,
    Er maar mooi vandoor!

    🧐

    #ChronischZiek #Avonturen #Metafoor
    #Scootmobiel #ADHD

  11. 3/3

    Afgezien van het feit,
    Dat een lus van de cape
    Zich aan het gaspedaal
    Had vastgezet,
    Zit hier een metafoor.

    Daar ging die scootmobiel,
    Zónder mij,
    Er maar mooi vandoor!

    🧐

    #ChronischZiek #Avonturen #Metafoor
    #Scootmobiel #ADHD

  12. 3/3

    Afgezien van het feit,
    Dat een lus van de cape
    Zich aan het gaspedaal
    Had vastgezet,
    Zit hier een metafoor.

    Daar ging die scootmobiel,
    Zónder mij,
    Er maar mooi vandoor!

    🧐

    #ChronischZiek #Avonturen #Metafoor
    #Scootmobiel #ADHD

  13. 3/3

    Afgezien van het feit,
    Dat een lus van de cape
    Zich aan het gaspedaal
    Had vastgezet,
    Zit hier een metafoor.

    Daar ging die scootmobiel,
    Zónder mij,
    Er maar mooi vandoor!

    🧐

    #ChronischZiek #Avonturen #Metafoor
    #Scootmobiel #ADHD