#ralphvanraat — Public Fediverse posts
Live and recent posts from across the Fediverse tagged #ralphvanraat, aggregated by home.social.
-
Composer Vladimir Martynov: ‘The sweetest moment is when you get a bright idea’
In April the Noord Nederlands Orkest (North Netherlands Orchestra, NNO) will present the brand new piano concerto Pastiche, composed by Vladimir Martynov at the request of Ralph van Raat. On 2 April I will talk to the composer and the pianist during a free rehearsal in Muziekgebouw aan ‘t IJ in Amsterdam, where Pastiche will be premiered on 4 april. I interviewed Martynov for the magazine of NNO, this is the English translation.
The Russian composer Vladimir Martynov (Moscow, 1946) had colourful development. He was the son of a musicologist, was taught piano as a matter of course and soon became interested in composing. He enrolled at the Moscow Conservatory, where he studied piano and composition. Already during his studies he wrote his first pieces, chamber music, small-scale solo concertos and choral music, in the atonal tradition of composers such as Arnold Schönberg and Anton Webern.
From Schönberg to electronics and rock music
In 1973 he joined the electronic music studio of the Alexander Skrjabin Museum in Moscow. For Soviet composers this was a welcome meeting place for avant-garde musicians; celebrities such as Gubaidulina and Denisov also experimented with electronics here. In the same period Martynov studied musicology, with a particular interest in ethnomusicology. He specialised in the folklore of Caucasian peoples, Tajikistan and other ethnic groups in Russia, about which he published extensively.
Martynov also studied medieval Russian liturgical music and European polyphony from the Renaissance. He has published several collections of works by such composers as Guillaume de Machaut, Andrea Gabrieli, Heinrich Isaac and Guillaume Dufay. He also wrote about theology, religious philosophy and history. During this time he embraced the form of minimalism so typical of the former Eastern Bloc: a static, spiritually inspired style without the exhilarating pulse of American minimalism. With its slow pace and lack of bars, this music breathes the same timeless quality as early music.
From rock music to Gregorian chant
As if all this wasn’t adventurous enough, Martynov also formed the rock group Boomerang, for which he composed the rock opera Seraphic visions of St. Francis in 1978. Around this time he became a teacher at the Academy for Trinity Lavra of St. Sergius in Sergiev Posad, a city about 75 kilometers north of Moscow. In the eighties he wrote a lot of church music and after the fall of the Soviet Union in 1991 he initially continued to concentrate on Christian themes, such as in Apocalypse (1991), the Stabat Mater (1994), and the Requiem (1998).
Nowadays he composes secular music again, although his bent for spirituality floats unabated through his notes. In 2009, the London Philharmonic Orchestra premiered Vita Nuova, an opera about opera inspired by Dante’s book of the same name. In this book Dante describes the transformation from earthly to heavenly love. In his version, Martynov says he investigates the question of whether it is still possible to write ‘opera in our modern age’. From his conviction that there is nothing new to say, in Vita Nuova he combines Gregorian chant with style quotes by Mozart, Wagner, Mahler and Strauss.
La Grande Bellezza
In 2014 Martynov composed Beatitudes for the Kronos Quartet, which was used in the Academy Award winning film La Grande Bellezza. Now we have the brand new Piano Concerto Pastiche, which he composed for Ralph van Raat and the Noord Nederlands Orkest. The title refers to the opera genre of the same name, says the composer. ‘In a pastiche arias from all kinds of famous operas were glued together. According to some, this would show a lack of respect for the composers concerned, but nowadays such a method is very common. The principle of a pastiche is to give the listener a kind of déjà vu. I don’t use literal but style quotations, for example of romantic and classical music.
While composing he listened to CD recordings by Ralph van Raat: ‘I did not know him, but had been considering the idea of writing a new Piano Concerto for years. By listening a lot I tried to find out what his taste is, how he plays, what he likes and what he doesn’t like. I took his preferences and possibilities into account and tried to use the sound of the piano as authentically as possible. I have the feeling that we have in common our great love for the pure piano sound.’ There was no personal contact, composer and soloist meet for the first time in April, when rehearsals begin. Martynov: ‘Of course I did consult with the orchestra about the lineup and the duration of the piece.’
No struggle but peaceful coexistence
Martynov wrote Pastiche with the general sound of piano and symphony orchestra from the nineteenth century in mind. Yet the piece has only one movement instead of the usual three. Moreover, there is no traditional ‘struggle’ between orchestra and soloist. ‘Of course the piano and the orchestra each have their own material and function, but it is rather a question of peaceful coexistence than of mutual competition.’ In his new concerto we search in vain for elements from folklore or old liturgical chants. ‘That would not be fitting, it is performed in a concert hall intended for symphonic music.’
He finds it difficult to assess whether his piece was successful: ‘The most important moment in the composing process is when you have an incursion that you can work out further. There is nothing like this wonderful, sweet moment – not even a good performance or a nice review. When you finish a piece you are always satisfied with it, but only when it actually sounds you can ascertain if it meets what you originally had in mind. That always remains exciting.’
The public rehearsal on 2 April and the premiere of Pastiche on 4 April are part of the Minimal Music Festival in Muziekgebouw aan ‘t IJ. The concert is repeated on 5 April in Oosterpoort Groningen, and 6 April in De Doelen Rotterdam
#Beatitudes #LaGrandeBellezza #MinimalMusicFestival #MuziekgebouwAanTIJ #NoordNederlandsOrkest #RalphVanRaat #VladimirMartynov
-
George Pieterson in #PanoramadeLeeuw
George Pieterson (website KCO)
Op zondag 24 april overleed de klarinettist George Pieterson, die jarenlang de eerste stoel bezette in het Concertgebouworkest. Hij speelde ook graag kamermuziek en trok de wereld rond met het Rondom Ensemble, verder bestaande uit de violiste Vera Beths, de cellist Anner Bijlsma en de pianist Reinbert de Leeuw. Ik schreef een in memoriam voor Cultuurpers en draaide de klarinetsolo uit Quatuor pour la fin du temps van Messiaen in aflevering IXX van Panorama de Leeuw op de Concertzender. Terugluisteren via deze link.
Donderdag 17 maart ging het vioolconcert Roads to Everywhere van Joey Roukens in première in het Muziekgebouw aan ‘t IJ in Amsterdam. Ik sprak hem die middag tijdens een inleiding voor publiek en daarna tijdens een openbare repetitie met solist Joseph Puglia en het Asko|Schönberg o.l.v. Clark Rundell. Ik had eerder al een interview met Roukens gepubliceerd op Cultuurpers.
De volgende dag klonk op Südwest Rundfunk mijn reportage van het Opera Forward Festival. Hiervoor sprak ik onder anderen Kaija Saariaho en Peter Sellars, die de opera Only the Sound Remains ‘een paradijs op aarde’ noemde.
Diezelfde avond verzorgde ik opnieuw een inleiding, voor de vrienden van het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Ik sprak met de pianist Cédric Tiberghien, de altviolist Antoine Tamestit en de slagwerker Colin Currie. Zij vertelden levendig over het programma, waarin Bartóks Sonate voor twee piano’s en slagwerk centraal stond.
Cédric Tiberghien – Thea Derks – Antoine Tamestit MGIJ 18-3-2016
Zondag 20 maart ging de opera Blank Out van Michel van der Aa in première, die eveneens onderdeel vormde van het Opera Forward Festival. Ik was zeer onder de indruk, zoals te lezen in mijn bespreking.
Vier dagen later interviewde ik voor Cultuurpers de Britse componiste Anna Meredith, die voor de Nederlandse blokfluitist Erik Bosgraaf de Origami Songs componeerde. Dit vijfdelige werk is geïnspireerd op de gelijknamige Japanse papiervouwtechniek en Meredith belicht in elk deel een ander aspect. Een concert wil ze het niet noemen, liever spreekt ze van vijf miniaturen, waarin de blokfluitist het orkest op sleeptouw neemt.
Thea Derks + Vadim Repin Schiphol 30-3-2016
Woensdag 30 maart trof ik op Schiphol de Russische violist Vadim Repin, die naar Nederland kwam voor drie concerten met het Noord Nederlands Orkest, waarbij hij soleerde in het Tweede Vioolconcert van Sergei Prokofjev. Ik sprak hem voor de live uitzending op 1 april in het AVROTROSVrijdagconcert en schreef ook een artikel voor Cultuurpers.
Een week later stond de Britse componist Thomas Adès centraal tijdens een concert van het Doelen Ensemble en de pianist Ralph van Raat in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Tijdens de inleiding sprak ik met de cellist Hans Woudenberg en met Van Raat. Adès kon wegens een repetitie helaas niet zelf aanwezig zijn.
Thea + Hans Woudenberg + Ralph van Raat MGIJ 13-4-2016
Op woensdag 20 april bezocht ik een voorstelling van Roméo et Juliette, een ‘dramatische symfonie’ van Hector Berlioz in een productie van choreograaf/regisseur Sascha Waltz bij De Nationale Opera en Ballet. De kritieken waren zeer wisselend, sommige collega’s waren zelfs uitgesproken negatief, maar ik was bijzonder enthousiast, zoals te lezen in mijn recensie.
De avond erna verzorgde ik een inleiding met de Amerikaanse componist Julia Wolfe, wier avondvullende Steel Hammer werd uitgevoerd door de Bang on a Can All-Stars en het Noorse vocale Trio Medieaval. Ik had Wolfe ook al gesproken voor Cultuurpers en kende het stuk van cd, maar live was het toch weer een heel andere beleving, deze mix van folkmuziek, rock, nieuw klassiek en minimal music. Het publiek was laaiend enthousiast.
Thea Derks + Julia Wolfe MGIJ 21-4-2016
De volgende ochtend sprak ik voor Radio4 met de Russische violiste Viktoria Mullova, die ‘s avonds het Vioolconcert van Sibelius uitvoerde met het Radio Filharmonisch Orkest in het AVROTROSVrijdagconcert. Een bedachtzame, aardige vrouw, die verklapte dat ze door een vingerblessure eigenlijk soepeler was gaan spelen.
Het was een lekker druk weekje, want meteen de volgende dag zat ik in het Zuiderstrandtheater in Den Haag, als lid van de persjury bij het Prinses Christina Concours. Zoals elk jaar was ook dit keer het niveau van de jonge musici ongekend hoog. Toch hadden we snel onze keuze gemaakt. Je leest hier mijn verslag.
persjury PCC 23-4-2016 Aad de Been, Makira Mual, Mark Brouwers, Maartje Stokkers, Thea Derks (voorzitter)
De maand april werd afgesloten in Almere, waar ik een #Reinbertlezing verzorgde bij Kunst in de Kamer. Een heerlijke avond, met een bijzonder hartelijk en aandachtig publiek. De jonge pianist Remon Holsbergen speelde in de pauze en na afloop muziek van Franz Liszt en Tristan Keuris en mijn trouwe partner Ger verzorgde de geluidsvoorbeelden van cd.
Dit leverde enkele hilarische momenten op – bijvoorbeeld toen ik dramatisch uitriep: “En toen hoorde Reinbert dit….!”, waarop het klonk: “Wat dan?” Ach, niet alles kan altijd perfect zijn, en de sfeer werd er alleen maar beter op.
Kunst in de Kamer Almere 30-4-2016
De maand mei is nog maar net begonnen, maar ook nu ben ik hard aan het werk. Zo schreef ik een voorbeschouwing over het Festival De Muze van Zuid, dat op 21 en 22 mei werk van componisten uitvoert naar wie begin twintigste eeuw een straat werd vernoemd. En ik sprak met Mayke Nas over haar voor het Koninklijk Concertgebouw gecomponeerde Down the Rabbit-Hole, waarmee ze de Kees van Baarenprijs 2015 won. Deze wordt 14 mei uitgereikt tijdens het Festival in de Branding in Den Haag.
#AnnerBijlsma #AntoineTamestit #AskoSchönberg #BlankOut #CédricTiberghien #ClarkRundell #ColinCurrie #Concertgebouworkest #Concertzender #Cultuurpers #DagInDeBranding #DeMuzeVanZuid #DeNationaleOperaEnBallet #DoelenKwartet #DownTheRabbitHole #GeorgePieterson #HansWoudenberg #JoePuglia #JoeyRoukens #JuliaWolfe #KaijaSaariaho #KeesVanBaarenprijs #KunstInDeKamerAlmere #MaykeNas #MichelVanDerAa #MuziekgebouwAanTIJ #OperaForwardFestival #PanoramaDeLeeuw #PeterSellars #PrinsesChristinaConcours #RadioFilharmonischOrkest #RalphVanRaat #ReinbertDeLeeuw #Reinbertlezing #RoadsToEverywhere #RoméoEtJuliette #SaschaWaltz #SteelHammer #ThomasAdès #VadimRepin #VeraBeths #ViktoriaMullova
-
Filmpje over ‘Panorama de Leeuw’
Op dinsdag 17 februari nam ik de zesde aflevering op van Panorama de Leeuw, het programma dat ik maak voor de Concertzender naar aanleiding van mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie. Hans Bakhuizen maakte in opdracht van de Concertzender een smartphone-filmpje over het waarom en hoe van de uitzendingen. Dit staat inmiddels op YouTube.
In aflevering VI ga ik nader in op De Leeuws docentschap aan het Koninklijk Conservatorium, zijn eindexamen piano aan het Muzieklyceum in Amsterdam en zijn eerste samenwerking met een grote levende componist, Matthijs Vermeulen. De uitzending werd op 4 maart 2015 uitgezonden en is hier terug te luisteren.
Op dinsdag 24 februari bezocht ik een van de laatste voorstellingen van de Nationale Reisopera van De Parelvissers van Georges Bizet in Theater Carré in Amsterdam. Bewonderenswaardig hoe deze ongenadig gekortwiekte organisatie met weinig middelen toch keer op keer weer bijzonder aansprekende producties weet te realiseren.
Twee dagen later verzorgde ik de inleiding bij een concert in het Muziekgebouw aan ‘t IJ van de pianisten Ralph van Raat en Maarten van Veen en de slagwerkers Colin Currie en Benjamin Ramirez, die een programma presenteerden rond de beroemde Sonate voor twee piano’s en slagwerk van Béla Bartók.
De Britse componist Dave Maric had hierbij een ‘companion piece’ gemaakt onder de titel Trophic Cascades, waarin hij commentaar levert op onze achteloze omgang met het milieu. Ik had boeiende gesprekken met Van Raat, Currie én Maric, wiens stuk bijzonder afwisselend bleek en zelfs een vleugje humor bevatte: op een gegeven moment wisselen de twee pianisten van plaats, waarbij Van Raat een toets ingedrukt houdt, die Van Veen vervolgens met veel hangen en wurgen van hem overneemt.
Thea en Dave Maric 26-3-2015 MGIJ
Een week later presenteerde het Asko|Schönberg o.l.v. Peter Rundel in het Muziekgebouw aan ‘t IJ de première van het tweede pianoconcert van Frederic Rzewski, A Dog’s Life. De Amerikaanse componist was decennialang als docent verbonden aan het Conservatorium van Luik en heeft me geholpen bij het vinden van informatie over Elie Poslavsky, een belangrijke voorganger van Reinbert de Leeuw. Helaas was Rzewski – net als De Leeuw in 1938 geboren – er niet bij. Zijn stuk was heel geestig, maar bleef niet de volle 30 minuten boeien. Ik schreef erover voor Bachtrack.
Ook komende donderdag 12 maart ben ik te vinden in het Muziekgebouw aan ‘t IJ, voor een inleiding bij een concert rond Janácek van de Belgische ensembles Het Collectief en Collegium Vocale Gent. Dirigent is Reinbert de Leeuw, die in het verleden Janáceks koormuziek op de kaart zette met het Nederlands Kamerkoor. Hij maakte in 2007 een instrumentatie van diens pianosonate 1.X.1905, die a.s. donderdag ook zal worden uitgevoerd. Ik nodigde Reinbert uit voor de inleiding, maar hij liet weten hiervoor ‘niet vrij’ te zijn. Jammer.
Vandaag kreeg ik bericht van mijn uitgever Dolf Weverink, dat hij voor Leporelle Uitgevers een webshop heeft ingericht. Hier is mijn #Reinbertbio voortaan dus rechtstreeks te bestellen. Na een felicitatie van mijn kant twitterde Dolf:
Dolf Weverink @dweverink 5 u5 uur geleden@tdrks @Boekenweek Dank je Thea! De snelste weg naar de mooiste biografie van 2014! http://leporello.vrijeboeken.com Met dank aan De Vrije Uitgevers
Nu maar hopen dat de jury van de MJ Brusseprijs voor beste journalistieke boek van 2014 er ook zo over denkt. Mijn biografie dingt mee naar deze door het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten opgezette onderscheiding, die jaarlijks wordt uitgereikt. De jury bestaat uit Noraly Beyer, Marcel van Engelen en voorzitter Ferry Mingelen. Duimt allen mee!
Ondertussen ben ik druk met de voorbereidingen voor het festival ter gelegenheid van de 90e verjaardag van Pierre Boulez op 26 maart a.s. Etty Mulder, voorzitter van de Pierre Boulez Stichting heeft mij uitgenodigd om samen met haar de opening te verzorgen van de feestelijkheden in Den Haag op 28 en 29 maart a.s. De Stichting werkt samen met het festival Dag in de Branding en het Koninklijk Conservatorium.
Ik zal op zondag 29 maart de Duitse musicoloog Werner Klüppelholz interviewen over de geschriften van Boulez en zijn relatie tot de andere kunsten. Klüppelholz hielp mij enorm met het onderzoek voor mijn biografie van Reinbert de Leeuw – die tijdens het festival het Residentie Orkest dirigeert in Rituel van Boulez en De Tijd van Louis Andriessen. Zo is de cirkel mooi weer rond.
#ADogSLife #AskoSchönberg #Bachtrack #Bartók #ColinCurrie #CollegiumVocaleGent #Concertzender #ConservatoriumVanLuik #Cultuurpers #DagInDeBranding #DaveMaric #DeTijd #DolfWeverink #EliePoslavsky #EttyMulder #FerryMingelen #FondsBijzondereJournalistiekeProjecten #FredericRzewski #GeorgesBizet #HansBakhuizen #HetCollectief #Janácek #KoninklijkConservatorium #LeporelloUitgevers #LouisAndriessen #MarcelVanEngelen #MatthijsVermeulen #MensOfMelodie #MJBrusseprijs #MuzieklyceumAmsterdam #NationaleReisopera #NoralyBeyer #PanoramaDeLeeuw #Parelvissers #PeterRundel #PierreBoulez #PierreBoulezStichting #RalphVanRaat #ReinbertDeLeeuw #Reinbertbio #ResidentieOrkest #Rituel #Sonate1X1905 #SonateVoor2PianoSEnSlagwerk #TheaDerks #TheaterCarré #TrophicCascades #WernerKlüppelholz
