#jamesmacmillan — Public Fediverse posts

We’ve just been to the opening concert of The Sixteen’s annual pilgrimage in Southwell Minster

Fantastic Amazing Wonderful Lovely

Of course

https://thesixteen.com/event/the-choral-pilgrimage-2026-southwell/

#TheSixteen #pilgrimage #concert #SouthwellMinster #choral #singing #LeadKindlyLight #Morales #Vivanco #JamesMacMillan #KerensaBriggs #HarryChristophers #Nottinghamshire

We’ve just been to the opening concert of The Sixteen’s annual pilgrimage in Southwell Minster

Fantastic Amazing Wonderful Lovely

Of course

https://thesixteen.com/event/the-choral-pilgrimage-2026-southwell/

#TheSixteen #pilgrimage #concert #SouthwellMinster #choral #singing #LeadKindlyLight #Morales #Vivanco #JamesMacMillan #KerensaBriggs #HarryChristophers #Nottinghamshire

We’ve just been to the opening concert of The Sixteen’s annual pilgrimage in Southwell Minster

Fantastic Amazing Wonderful Lovely

Of course

https://thesixteen.com/event/the-choral-pilgrimage-2026-southwell/

#TheSixteen #pilgrimage #concert #SouthwellMinster #choral #singing #LeadKindlyLight #Morales #Vivanco #JamesMacMillan #KerensaBriggs #HarryChristophers #Nottinghamshire

We’ve just been to the opening concert of The Sixteen’s annual pilgrimage in Southwell Minster

Fantastic Amazing Wonderful Lovely

Of course

https://thesixteen.com/event/the-choral-pilgrimage-2026-southwell/

#TheSixteen #pilgrimage #concert #SouthwellMinster #choral #singing #LeadKindlyLight #Morales #Vivanco #JamesMacMillan #KerensaBriggs #HarryChristophers #Nottinghamshire

We’ve just been to the opening concert of The Sixteen’s annual pilgrimage in Southwell Minster

Fantastic Amazing Wonderful Lovely

Of course

https://thesixteen.com/event/the-choral-pilgrimage-2026-southwell/

#TheSixteen #pilgrimage #concert #SouthwellMinster #choral #singing #LeadKindlyLight #Morales #Vivanco #JamesMacMillan #KerensaBriggs #HarryChristophers #Nottinghamshire

Watch "Passionskonzert des SWR Vokalensembles mit Werken von Bach & MacMillan | Benjamin Goodson" on YouTube
https://www.youtube.com/live/V7XXagdSQik?si=lUKS-zxG4yBse8TF
#ClassicalMusic
#JohannSebastianBach
#OrlandoGibbons
#JamesMacMillan

"Themes and Variations" by Guy Johnston, Tom Poster, James Gilchrist https://songwhip.com/guyjohnston/themes-and-variations
#ClassicalMusic
#GuyJohnston
#TomPoster
#JamesGilchrist
#LudwigVanBeethoven
#CamilleSaintSaëns
#RobertSchumann
#FelixMendelssohnBartholdy
#FranzSchubert
#FrédéricChopin
#SergeiRachmaninoff
#JamesMacMillan

:verified: 🎼 @grimethorpeband @classicalmusic @bachdotclub Preview: Darkness before dawn. The #StLouisSymphonyOrchestra presents music by #JamesMacMillan, #Mendelssohn, #Tchaikovsky, and #Rimsky-Korsakov Feb. 10 and 11. Musical preview at #KDX https://kdhx.org/articles/classical/2999-symphony-preview-darkest-before-the-dawn

Conductor Elim Chan: ‘I cannot run away from music’

Elim Chan (c) Willeke Machiels

‘When I was unexpectedly asked to conduct the “Dies Irae” from Verdi’s Requiem , I felt how raw and impactful music could be. I knew at once: this is what I have to do, I can no longer walk away from music.’ Elim Chan’s career is soaring; she will make her debut with the Netherlands Philharmonic Orchestra on 17 January.

In 2014 Elim Chan (Hong Kong, 1986) was the first female winner of the Donatella Flick Conducting Competition. The next season she worked as assistant conductor with the London Symphony Orchestra (LSO). After this she made successful debuts with Los Angeles Philharmonic, Royal Concertgebouw Orchestra and Orchestre National de Lyon, among others. As of the current season she is head of the Antwerp Symphony Orchestra.

The Dutch connection is working out fine as well. She earlier conducted the Rotterdam Philharmonic Orchestra and took masterclasses with Bernard Haitink. On 17 January she will debut with the Netherlands Philharmonic Orchestra in AVROTROSVrijdagconcert. On 18 and 20 January she will repeat the same programme in the Amsterdam Concertgebouw. A blast is Percussion Concerto No.2 by James MacMillan, featuring Dutch Music Prize Winner 2019 Dominique Vleeshouwers as soloist.

Alongside MacMillan’s concerto Chan and the orchestra are playing Mendelssohn’s popular Hebrides and Tchaikovsky’s Fifth Symphony. Chan is now a much sought-after conductor, but she began her career as an amateur musician in Hong Kong. As a teenager she moved to America to study psychology. That raises questions, which she kindly answered by e-mail.

Why didn’t you choose a musical career from the start? Didn’t your parents – or you yourself – see this as a serious possibility?

I think it was a combination of reasons. In my heart I certainly wanted to pursue a musical career, but I didn’t have enough faith in myself. I simply wasn’t convinced I could make it. Moreover, as a young person I was also very interested in psychology and forensic research, and I was a big fan of television shows like Crime Scene Investigation and detective and crime stories such as Sherlock Holmes. What’s more, my father knew from personal experience how challenging it is to try to earn a good living as an artist. Before he retired, he was a teacher of art and design.

During your studies at Smith College you were asked to conduct the ‘Dies Irae’ from Verdi’s Requiem. How did this come about?

I played the cello in the student orchestra and also took some conducting classes with the conductor. At that moment we were studying Verdi’s Requiem for a concert. During the dress rehearsal he wanted to assess the balance in the hall himself, so he asked me to conduct the Dies Irae.

The experience really shook me – standing in the middle of the massive sounds, it was the first time I felt how raw and impactful the power of music could be. On the spot I knew: I really have to do this, I can’t run away from music anymore. So I switched – and the rest is history.

In 2014 you won the Donatella Flick conducting competition of the LSO, which brought you to England. What has this meant for you?

I’m still grateful for the time when I was assistant conductor of the LSO and was able to work with one of the best orchestras in the world on a daily basis. The musicians are impeccable and always give the best of themselves in concerts. They are also generous and friendly people. Thanks to their knowledge of the repertoire and their guidance I have learned and grown a lot as a conductor.

Every time I get to work with the LSO, it pushes me to my limits as an artist. The musicians are very fast and perform at a very high level, even though there is little rehearsal time. So I have to be efficient. But in the meantime I have to highlight all the details in the music and let my imagination run wild. It is incredibly nerve-racking and exciting but also very rewarding!

At the LSO you worked as an assistant to Valery Gergiev, what is the most important thing you learned from him?

Gergiev is really a wizard as a conductor, especially with Russian repertoire. I know that orchestras are sometimes frustrated and stressed because he is probably one of the busiest conductors on earth. But what he does great is keeping every musician literally on the edge of their seat whenever he’s on stage. Because there is always that element of surprise with Gergiev: every time he conducts a piece it sounds totally different from the last time. Also the way in which he can bring out colours, textures, drama and tension in the music is absolutely unparalleled.

At the invitation of Gergiev you conducted his own Mariinsky Orchestra. Was this a culture shock or was it ‘business as usual’?

In the beginning it was indeed a bit of a culture shock, because they weren’t used to seeing a petite Asian lady standing in front of them. – I think I was the first female conductor who Gergiev invited to conduct his orchestra in concerts and on an international tour. But once I had started the downbeat, it gradually became business as usual.

 You are now principal guest conductor of the Royal Scottish National Orchestra and chief of the Antwerp Philharmonic Orchestra. How do you combine all this?

It’s great how eager both orchestras are to grow, and to explore new paths. The musicians put their trust in me with remarkable openness and warmth. Yet, the two functions leave me enough time to return to orchestras close to me, such as the LSO, Philharmonia and LAPhilharmonic, but also to visit new orchestras. The challenge is to find enough time to study and rest in between. – “Be the conductor of your own life,” is my motto.

Where does your musical heart lie?

I’ve conducted a lot of Russian music and have a soft spot for Rachmaninov. His music somehow seems very natural to me, I find it very easy to embody. I love the Symphonic Dances, and his Second Symphony also has a special place in my heart. Another fascinating composer is Stravinsky, but also Bartók. I love rhythm, and they both write such remarkable and unique colours for orchestra. But I also love contemporary music, because I can play an active role in the creation of a new piece. The presence of the composer at rehearsals and concerts makes a huge difference and adds a lot of meaning and emotion to the process.

You will conduct the Netherlands Philharmonic Orchestra in standard works by Mendelsohn and Tchaikovsky and Percussion Concerto No.2 by James MacMillan. Did you already know his music?

Yes. I conducted Veni Veni Emmanuel, his first Percussion Concerto, a few times and gave the American premiere of his Fourth Symphony. His music is quite challenging, both physically and technically, since MacMillan writes really virtuoso parts for his performers. But it is always such a rewarding experience when you work through it. Listening to how everything fits together, the textures, the colours, the deeply religious undertones: it’s very emotional and has a powerful rhetoric in all passages.

What are the pitfalls for you as a conductor?

I find it a great and fun challenge to accompany a percussionist as a conductor. – We are both very physically engaged. At all times we have to be in absolute sync and communicate very precisely with each other to make the concerto work. Furthermore, it’s very tricky to get the right balance for all the complex and delicate parts MacMillan writes for the orchestra and the solo percussion.

What I like most about it is how MacMillan makes the “metallic” quality shine. Not only in the solo and orchestral percussion but also in the brass.

I’ll do the pre concert talks on 18+20 January in Concertgebouw, and interviewed MacMillan about his concerto before its world premiere in 2014.

#AVROTROSVrijdagconcert #DominiqueVleeshouwers #ElimChan #JamesMacMillan #NetherlandsPhilharmonicOrchestra

James MacMillan: ‘My Percussion Concerto No.2 is a musical and visual spectacle’

James MacMillan (c) Boosey & Hawkes

‘When Colin Currie asked me to compose a new percussion concerto for him, I grabbed this chance immediately, for this idea had already been in my mind for a while. I was very curious to explore new grounds and intended to create a completely different piece from my first percussion concerto Veni, veni, Emmanuel.‘ Practicing what he preached, the Scottish composer James MacMillan (1959) finished his Percussion Concerto Nr.2 in 2014.

It was premiered that same year by Currie and the Dutch Radio Philharmonic Orchestra in AVROTROSVrijdagconcert and broadcast live on Radio 4. The concert drew mixed reviews, but has nevertheless nestled snugly in the canon of contemporary music. Since its inception it’s been performed some thirty times, not only by Currie, but also by other renowned percussionists, such as Claire Edwardes and Martin Grubinger.

From 17-20 January the young Dutch percussionist Dominique Vleeshouwers will be the soloist in a run of three concerts with the Netherlands Philharmonic Orchestra, of which the first again forms part of the AVROTROSVrijdagconcert Utrecht, while the other two will take place in the Amsterdam Concertgebouw. There, on Saturday 18 January, Vleeshouwers will receive the prestigious Dutch Music Prize 2019 from the hands of Ingrid van Engelshoven, Minister of Culture.

Dominique Vleeshouwers

In his music James MacMillan strives for a direct communication with the public, often inspired by his Catholic faith. He made a name for himself with works such as The Confession of Isobel Gowdie, a Scottisch woman who was burnt at the stake for alleged witchcraft; The World’s Ransoming for alto oboe and orchestra, two large-scale Passions and his first percussion concerto, Veni, Veni Emmanuel. This monumental but lively and varied concerto marked his international breakthrough and has since been performed over three hundred times.

On the occasion of the premiere of his second percussion concerto in 2014 I interviewed MacMillan for Radio 4 after its first run-through in the radio studios in Hilversum.

In 1991 he collaborated closely with the Scottish percussionist Evelyn Glennie, and over a decade later he also sought Currie’s advice for his second percussion concerto. MacMillan: ‘I’ve known Colin since he was a teenager and we’ve performed my first percussion concerto together many times. I am impressed by the conviction and dedication with which he plays my music, and know his interpretation inside out. We’ve become friends and when he asked me for a new piece, I seized the opportunity with both hands.’

The Scot did not want to repeat himself however: ‘I was looking for new ways, not only in terms of theme and structure, but also in terms of instrumentation. Colin played a lot of percussion instruments for me that I did not yet know. For example, he showed me the recently developed aluphone, an instrument that consists of a long rod on which aluminium pods are mounted in the arrangement of piano keys.’

Aluphone as played in Percussion Concerto No.2

‘Its sound balances somewhere between glockenspiel and vibraphone and can be clangorous, bright and metallic but also sweet. It moreover has a deep resonance that can create a sort of halo, a sheen. I use that to dramatic effect.’

Unlike Veni, Veni Emmanuel that was inspired by Advent, Percussion Concerto No. 2 has no religious background: ‘It is a completely abstract piece, based on the sound of metal percussion instruments. Besides the soloist there are two orchestral percussionists and together they sometimes form a trio, for instance in the beginning. There all three of them play marimba, but in different octaves and with different material, thus creating a kind of meta-marimba.’

Remarkable too, is the use of a steel drum, which often conjures up associations with Surinamese music. ‘I deliberately avoided that’, says MacMillan. ‘The steel-drum has an unprecedented richness of timbres and can sound very sensitive. I am particularly interested in that last quality, because the core of my piece is lyrical. But it remains a percussion concerto, so I also play around a lot rhythmically and the soloist has to work really hard. He often changes instruments quickly, so the audience sees him running back and forth across the stage.’

‘It was exciting to write this piece, because I could explore so many new timbres. The virtuosic aspect is appealing to both player and audience, especially when he succeeds in almost superhuman feats.’ With a satisfied grin: ‘My Percussion Concerto No.2 is a true spectacle, not only musically, but also visually, giving it an extra dimension.’

Before the world premiere in 2014, I made a reportage for Radio 4, that has unfortunately been taken offline. However I saved my short talk with MacMillan and Currie, which is now available as a podcast.

#ColinCurrie #DominiqueVleeshouwers #ElimChan #JamesMacMillan #NederlandsPhilharmonischOrkest

NL première Viola Concerto James MacMillan

Tomorrow, Friday 2 December, the British violist Lawrence Power will play the Dutch première of the acclaimed Viola Concerto James MacMillan wrote for him in 2013. He’s performing it with the Radio Filharmonic Orchestra under the baton of the young Israeli conductor Lahav Shani in the AVROTROSVrijdagconcert in TivoliVredenburg, Utrecht.

I attended a rehearsal today and made a reportage for the live broadcast on Radio 4 (8-10.30 pm). You can see and hear a filmed version on YouTube.

The Viola Concerto is a thrilling piece, full of driving rhythms, colourful instrumentations, bewitchingly fast viola figurations and an intensely touching second movement. With its slow pace, rich harmonies and soaring viola melodies it sounds almost like a hymn.

The third movement is a show-off, with the violist playing daring glissandi and humoristic ‘false notes’ at a boisterous pace, creating a cartoonesque atmosphere. Lawrence displays an impressive command of even the wildest pyrotechnics – a true ‘powerful’ violist if ever there was one. Nevertheless he also shines in the more delicate and intimate passages.

‘Consort of viols’

MacMillan harks back to the past with a ‘consort of viols’ (two violas and two cellos) that both mimic and comment on the soloist, adding an extra layer to the music. Lawrence Power: ‘This is an absolute dream piece for me, for my generation James MacMillan is the British composer, we grew up with his music. I admire him deeply for daring to write harmonic and direct music in a time when we tend to over intellectualize art.’

Our talk will be broadcast on Friday 2 December on Radio 4  between 8-8.15 pm. I’m also doing the pre concert talk in the main hall of TivoliVredenburg, and Power will be my guest from 7.30-7.45 pm. MacMillan’s Viola Concerto is flanked by Prokofiev’s Overture on Hebrew Themes and Tchaikovsky’s Fifth Symphony. Hope to see you in TivoliVredenburg!

Lawrence Power & Thea Derks, MCO Hilversum, 1 December 2016

4 -12-2016 The concert was a huge success, with an immaculate perfomance of MacMillan’s Viola Concerto by Lawrence Power, Radio Filharmonisch Orkest and Lahav Shani. The audience cheered endlessly.

Manon Tuynman, producer of AVROTROSVrijdagconcert made a picture of my pre-concert talk with Power, I used it as the thumbnail for my YouTube post above.

#AVROTROSVrijdagconcert #JamesMacMillan #LawrencePower #TheaDerks #TivoliVredenburg

Akkoord Magazine: ‘Reinbert de Leeuw is alleen maar melodie’

Het is alweer bijna een hele maand geleden dat ik dit blog update, wat vliegt de tijd. De première van Seungh-Ah-Oh’s Words & Beyond II: Nan Sul Hun was een groot succes. Voorafgaand sprak ik met de componist en haar vormgeefster Jinnie Seo, wier prachtige installatie zich tot buiten de Grote Zaal van het Muziekgebouw aan ‘t IJ uitstrekte, in het trappenhuis.

Op woensdag 5 november werd de tweede aflevering van Panorama de Leeuw uitgezonden op de ConcertZender. Hierin volgde ik De Leeuw op zijn ontdekkingsreis van de chromatische muziek, die componisten als Liszt, Skrjabin en Schönberg eind negentiende, begin twintigste eeuw ontwikkelden. Vooral het laatste deel uit het Tweede Strijkkwartet van Schönberg, waarin de tonaliteit gaat zweven op een door een sopraan gezongen tekst van Stefan George oogstte veel waardering.

De Leeuw zei over dit Tweede Strijkkwartet in mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie: ‘Dat vertelt in een notendop het verhaal van de tonaliteit – je ziet haar voor je ogen verdwijnen. Het begint in fis-klein, daarna vervaagt de grondtoon, om in het vierde deel geheel te verdwijnen en pas aan het slot daarvan weer terug te keren. Het eindigt in Fis-groot, maar wat daartussenin allemaal gebeurt, adem-be-ne-mend. Dat kon ik niet vaak genoeg horen. Het is letterlijk “Ich fühle Luft von anderem Planeten”, een vers van Stefan George dat in het vierde deel wordt gezongen.’

De tweede aflevering van Panorama de Leeuw kunt u hier terugluisteren. (klikken op het luidsprekertje naast de titel.) Morgen neem ik de derde uitzending op, waarin ik nog even stil blijf staan bij de jaren vijftig van de vorig eeuw. Deze zijn de muziekgeschiedenis ingegaan als uiterst behoudend, maar tijdens het onderzoek voor mijn biografie bleek dit nogal overtrokken te zijn.

Er waren juist veel nieuwe initiatieven die de allernieuwste noten van harte omarmden, en ik heb het beeld van een dorre avant-garde-woestijn in mijn boek dan ook aardig bijgesteld. Op woensdag 3 december 2014 geef ik enkele voorbeelden. Zo werd al in 1951 het integrale pianowerk van Schönberg uitgevoerd tijdens de Gaudeamus Muziekweek en in datzelfde jaar stelden Hetta en Peter Rester hun Suite aan de Eerste Helmersstraat in Amsterdam open voor aanstormend muzikaal talent; vijf jaar later werd het Contactorgaan Elektronische Muziek opgericht.

Op 7 november klonk in TivoliVredenburg de Wereldpremière van Percussion Concerto No. 2 van de Schotse componist en dirigent James MacMillan in de concertserie De Vrijdag van Vredenburg van de AVROTROS op Radio 4. Het stuk werd uitgevoerd door het Radio Filharmonisch Orkest o.l.v. vaste gastdirigent James Gaffigan; solist was de eveneens Schotse slagwerker Colin Currie. Ik sprak met MacMillan over zijn nieuwe werk en maakte een reportage van het repetitieproces voor de live uitzending op Radio 4. 

Een week later bracht het Radio Filharmonisch Orkest onder leiding van chef-dirigent Markus Stenz werken van Hanns Eisler en Kurt Weill, met als soliste de Canadese Measha Brueggergosman. Ik sprak haar uitgebreid voor de live uitzending van het concert en maakte een interview met Markus Stenz voor het programmaboek, onder de titel ‘Soms voel ik: Nu wordt het muziek!’ Het gesprek met Brueggergosman werd uitgezonden tijdens de live registratie op Radio4. 

Ik kon het concert niet bijwonen, want ik ging een weekje naar New York, waar ik o.a. de laatste voorstelling van The Death of Klinghoffer van John Adams bezocht in The Met en een concert van Anne-Sophie Mutter en haar Mutter Virtuosi in Carnegie Hall. Beide vielen tegen. Adams vanwege de matige enscenering en dito libretto, Mutter vanwege haar niet geïnformeerde uitvoering van het dubbelconcert in d-klein BWV 1043 van Bach. Haar spel en dat van haar strijkorkest waren ook slordig in de Amerikaanse première van het Tweede Vioolconcert van André Previn.

In New York trof ik ook mijn vriend Huang Ruo, een Chinese componist die sinds 2000 in Amerika woont en bouwt aan een succesvolle carrière. Zijn opera Dr. Sun Yat-sen kreeg in juli zijn Amerikaanse première in een bejubelde productie van de opera van Santa Fe.

Huang Ruo + Thea Derks at Grand Sichuan Restaurant New York 16-11-2014

Op zaterdagochtend 22 november was ik weer terug in Nederland en bij thuiskomst lag de  nieuwe editie van Akkoord Magazine in de bus. Tot mijn verrassing trof ik hierin een korte recensie van mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie. Na een bondige samenvatting van de perikelen rond de publicatie, concludeert auteur Jet Ellerbroek: ‘Het is bij De Leeuw niet mens én melodie, niet mens óf melodie, maar gewoon alleen maar melodie.’

Morgen naar Hilversum voor een reportage van de repetitie van het nieuwe stuk van Joey Roukens, dat hij schreef in opdracht van De Vrijdag van Vredenburg, voor het Radio Filharmonisch Orkest en het Groot Omroepkoor. Chef-dirigent Markus Stenz leidt het geheel in goede banen. De reportage wordt a.s. vrijdag 28 november 2014 uitgezonden tussen acht en kwart over acht door de AVROTROS op Radio 4. Ik sprak eerder met Roukens over Rising Phenix voor Cultuurpers. Snelle reageerders krijgen via dit interview korting op de toegangskaarten.

En a.s. donderdag en vrijdag doe ik de inleidingen bij concerten van Amsterdam Sinfonietta in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Donderdag spreek ik op het Foyerdeck 1 met de componist Rozalie Hirs, die op verzoek van het strijkorkest een nieuw stuk componeesrde, Lichtende Drift.  Vrijdag praat ik in de Grote Zaal met artistiek leider en concertmeester Candida Thompson en met Daniel Bard, aanvoerder van de altviolen. Beide avonden hoop ik ook de violiste Isabelle Faust te spreken, solist in het Concerto funèbre  van Karl Amadeus Hartmann en de Fantasie in C voor viool en strijkorkest van Robert Schumann.

En ondertussen ben ik volop bezig met de voorbereidingen voor de lezing over mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie op zondag 14 december 2014 bij Boekhandel Roelants in Nijmegen. Mijn neef Will Derks zorgt voor een muzikaal intermezzo op gitaar en brengt samen met de zangeres Irma Bogers enkele liederen van Charles Ives. De lezing begint om 16.00 uur en na afloop zal ik uiteraard mijn boek signeren.

#ColinCurrie #GaudeamusMuziekweek #HuangRuo #JamesGaffigan #JamesMacMillan #JinnieSeo #JohnAdams #MarkusStenz #MeashaBrueggergosman #RadioFilharmonischOrkest #ReinbertDeLeeuw #RisingPhenix #SeunghAhOh #TheDeathOfKlinghoffer #WordsBeyondIINanSulHun

Duitse interesse in #Reinbertbio

Op dinsdag 14 oktober trof ik de Duitse musicoloog Werner Klüppelholz in Amsterdam. Hij is een groot kenner van het werk van Mauricio Kagel, over wie hij verschillende boeken publiceerde. Ik leerde hem kennen tijdens mijn onderzoek voor de biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie, waarvoor hij belangrijke informatie verschafte. Klüppelholz had mijn boek gelezen en stelde er zeer inhoudelijke vragen over, voor een radioprogramma bij de Zuid-Duitse omroep SWR.

Thea Derks + Werner Klüppelholz, Amsterdam 14 oktober 2014

Klüppelholz had mijn boek noodgedwongen in het Nederlands gelezen, maar was er zo enthousiast over dat hij het heeft aanbevolen bij Pit Mischung van Wolke Verlag. Ook die reageert opgetogen en wil de biografie in het Duits vertalen en uitgeven. Geweldig nieuws, want ook in Duitsland bestaat veel belangstelling voor hedendaagse muziek, en Reinbert de Leeuw trad er geregeld op met het Schönberg Ensemble. Kijken of we tot een mooie overeenkomst kunnen komen.

Eerder die week werd ik gevraagd voor een lezing over mijn biografie bij de faculteit Geesteswetenschappen van Universiteit van Amsterdam. Deze zal plaatsvinden op 19 februari 2015 tussen 15.30 en 17.00 uur in het Universiteitstheater aan de Nieuwe Doelenstraat 16 in Amsterdam.

Donderdag 23 oktober vertelde ik over mijn biografie bij Boekhandel Broekhuis in Enschede voor een klein, maar select gezelschap. Het publiek luisterde aandachtig en was ook zeer persoonlijk betrokken, zodat  levendige discussies ontstonden over nut en noodzaak naar de vraag wat ‘mooi’ is en hoe je zo’n term definieert. Bijzonder was de aanwezigheid van de bariton Lodewijk Meeuwsen, die begin jaren zeventig mede aan de basis stond van het Schönberg Ensemble.

Thea Derks bij boekhandel Broekhuis, 21 oktober 2014

Meeuwsen verschafte waardevolle oor- en ooggetuigenverslagen. Zo vertelde hij  dat Reinbert de Leeuw dankzij het succes van zijn elpees met de vroege pianomuziek van Satie in de jaren zeventig in een Porsche naar het Koninklijk Conservatorium in Den Haag kwam. – Die hij overigens al snel weer als ‘te burgerlijk’ van de hand deed. Na afloop kreeg ik een fles ‘Broekhuis boekenwijn’ mee. De verrukkelijke wijn is speciaal voor Broekhuis gebotteld, een bijzonder initiatief dat het lezen aanzienlijk kan veraangenamen.

Ondertussen gaat ook het gewone muziekjournalistieke leven door. Ik schreef een recensie over de wereldpremière van Theo Loevendie’s opera The Rise of Spinoza voor Bachtrack, en sprak voor muziekvan.nu met Seung-Ah Oh over haar nieuwe muziektheaterwerk Words & Beyond II: Nan Sul Hun. Morgen praat ik voorafgaand aan de wereldpremière door Slagwerk Den Haag in het Muziekgebouw aan ‘t IJ met Seungh-Ah Oh en Jinnie Seo, die tekent voor de kostuums en de fraaie installatie.

Gisteren publiceerde ik een dubbelportret van James MacMillan en Joey Roukens, naar aanleiding van de composities die zij schreven in opdracht van De Vrijdag van Vredenburg van de AVROTROS op Radio 4.

MacMillan componeerde zijn Percussion Concerto No. 2 voor de slagwerker Colin Currie en het Radio Filharmonisch Orkest. Het beleeft op 7 november zijn wereldpremière in de Grote Zaal van TivoliVredenburg in Utrecht. Roukens componeerde Rising Phenix voor het Radio Filharmonisch Orkest en het Groot Omroepkoor, die het op vrijdag 28 november aldaar in première brengen. Ik ga voor de live uitzendingen op Radio 4 reportages maken van het repetitieproces.

#AVROTROS #Bachtrack #BoekhandelBroekhuis #ColinCurrie #Cultuurpers #DeVrijdagVanVredenburg #GeesteswetenschappenUvA #GrootOmroepkoor #JamesMacMillan #JinnieSeo #JoeyRoukens #LodewijkMeeuwsen #MauricioKagel #MuziekgebouwAanTIJ #MuziekvanNu #PercussionConcertoNo2 #radio4 #RadioFilharmoinischOrkest #ReinbertDeLeeuwMensOfMelodie #RisingPhenix #SeungAhOh #SlagwerkDenHaag #TheRiseOfSpinoza #TheaDerks #TheoLoevendie #TivoliVredenburg #WernerKlüppelholz #WordsBeyondIINanSulHun