#انحصار — Public Fediverse posts

#فلش_بک #خاطره #نوستالژی
یادمه اولین کامپیوتری که خریدیم، کیسی شبیه به این عکس داشت. روش #ویندوز ۹۸ پارسا ۹۹ نصب بود. :win3: البته مثل همیشه و طبق روال ثابت خونه ما، #کامپیوتر مال برادر بزرگتر بود و هروقت که بزرگوار دیگه به مرحله سرگیجه می رسید، نوبت ما بود که باید از وقت باقی مونده نهایت استفاده رو می کردیم. برخلاف برادر بزرگم حامد، که عمده فعالیتش به نوشتن متن های عاشقانه و لوس برای دوست دختر نداشته‌ی خیالیش توی برنامه وُرد محدود می شد، من و برادر دیگم محمد به معنای واقعی کلمه دمار از روزگار اون سیستم بخت برگشته در می آوردیم. :win3_control_panel: هر برنامه ای که روی سیستم بود رو اجرا می کردیم که بفهمیم کارش چیه. ویندوز ۹۸ هم که برای خراب شدن منتظر یه تلنگر بود. اما مشکلات از زمانی شروع شد که برنامه های توی استارت منو و دسکتاپ همه باز شد، دیده شد، خیلی پسندیده شد و ما برای کرم ریختن رفتیم سراغ دایرکتوری ویندوز و هر فایل اجرایی ای که می دیدیم اجرا می کردیم. :win3_progman: البته همونطور که گفتم خود ویندوز ۹۸ اونقدر مزخرف بود که بخاطر خراب شدنش خطری متوجه ما نشه...
اون موقع خونه‌ی ما در محله بلوردی شیراز بالا ترین نقطه توی کوچه سوم خرداد بود. یعنی چند تا کوچه با خوابگاه دانشگاه ارم فاصله داشتیم. بالای کوه! هربار که سیستم مورد عنایت ما قرار می گرفت، باید کیس رو برمی داشتیم و به نزدیکترین خدمات کامپیوتری می بردیم و ویندوز نصب می کردیم. از اونجایی که در کل خاندان پدری و مادری ما نه کسی کامپیوتر داشت و نه کسی دانشی ازش داشت، مدتی زمان برد تا از خدمات کامپیوتری بی نیاز شیم. بالاخره حامد یاد گرفت ویندوز نصب کنه و تبدیل شد به حلال مشکلات ویندوزی خانواده و دوستان. :win3_setup:
نمی دونم علتش چی بود؟ ولی حامد مثل #مایکروسافت سیاست #انحصار رو در پیش گرفته بود و چیزی به ما یاد نمی داد. ولی ما هم بی کار ننشسته بودیم و بواسطه ماجراجویی هایی که با سیستم داشتیم، کلی چیز بلد بودیم که حامد روحشم خبر نداشت. انگار حامد #کرنل #لینوکس رو داشت و ما سیستم عامل #گنو رو که فقط به یک کرنل احتیاج داشت. شیفت مدرسه من و محمد مخالف با شیفت حامد بود. حامد برای اینکه ما در غیابش از سیستم استفاده نکنیم، روی بایوس رمز گذاشته بود. اما من باگش رو از یکی از همکلاسی هام یاد گرفته بودم. پسورد بایوس مادربورد های قدیمی، با وارد کردن کاراکتر * بجای رمز اصلی پاس می شد. به این ترتیب ما آزاد بودیم بدون نظارت استصوابی حامد، هر کاری که دوست داشتیم انجام بدیم. یکی از همون روز ها من و محمد ویندوز رو فرستادیم هوا و از ترس اینکه بعد از برگشتن حامد کتک بخوریم و برای مدت مدیدی از سیستم محروم بشیم، با چیز های جسته و گریخته ای که موقع نصب ویندوز توسط حامد دزدکی دیده بودیم، شروع کردیم به ویندوز نصب کردن. :win3_cdrom:
چندین بار ویندوز رو نصب کردیم و خراب بود تا اینکه با آزمون و خطا، بالاخره موفق شدیم یه ویندوز درست رو با درایور ها و سایر برنامه ها نصب کنیم و نصب ویندوز رو هم یاد گرفتیم...
یادش بخیر!
:win3_shut_down: