#bookstadon — Public Fediverse posts

Mastodon: My mission is to prove that the Fediverse is more powerful than X.

Good news for you - literally no money involved. Grab 24 of my stories for free. Click, download, and boom—instant sci-fi.

https://inkican.com/smashwords-summer-scifi-sale-free-stories/

#bookstadon #books #freebooks #scifi #booksforkids #summerreading

Mastodon: My mission is to prove that the Fediverse is more powerful than X.

Good news for you - literally no money involved. Grab 24 of my stories for free. Click, download, and boom—instant sci-fi.

https://inkican.com/smashwords-summer-scifi-sale-free-stories/

#bookstadon #books #freebooks #scifi #booksforkids #summerreading

Mastodon: My mission is to prove that the Fediverse is more powerful than X.

Good news for you - literally no money involved. Grab 24 of my stories for free. Click, download, and boom—instant sci-fi.

https://inkican.com/smashwords-summer-scifi-sale-free-stories/

#bookstadon #books #freebooks #scifi #booksforkids #summerreading

Mastodon: My mission is to prove that the Fediverse is more powerful than X.

Good news for you - literally no money involved. Grab 24 of my stories for free. Click, download, and boom—instant sci-fi.

https://inkican.com/smashwords-summer-scifi-sale-free-stories/

#bookstadon #books #freebooks #scifi #booksforkids #summerreading

Mastodon: My mission is to prove that the Fediverse is more powerful than X.

Good news for you - literally no money involved. Grab 24 of my stories for free. Click, download, and boom—instant sci-fi.

https://inkican.com/smashwords-summer-scifi-sale-free-stories/

#bookstadon #books #freebooks #scifi #booksforkids #summerreading

Mastodon: My mission is to prove that the Fediverse is more powerful than X.

Good news for you - literally no money involved. Grab 24 of my stories for free. Click, download, and boom—instant sci-fi.

https://inkican.com/smashwords-summer-scifi-sale-free-stories/

#bookstadon #books #freebooks #scifi #booksforkids #summerreading

Mastodon: My mission is to prove that the Fediverse is more powerful than X.

Good news for you - literally no money involved. Grab 24 of my stories for free. Click, download, and boom—instant sci-fi.

https://inkican.com/smashwords-summer-scifi-sale-free-stories/

#bookstadon #books #freebooks #scifi #booksforkids #summerreading

Mastodon: My mission is to prove that the Fediverse is more powerful than X.

Good news for you - literally no money involved. Grab 24 of my stories for free. Click, download, and boom—instant sci-fi.

https://inkican.com/smashwords-summer-scifi-sale-free-stories/

#bookstadon #books #freebooks #scifi #booksforkids #summerreading

Book Review: Oddbody by Rose Keating

Rose Keating’s debut short story collection, Oddbody features macabre body horror tales with funny, dark and unexpected twists and turns.

Rating: 🌟🌟🌟🌟🌟

Genre: Simon & Schuster

Publisher: Short Stories, Horror, Literary Fiction, Speculative Fiction

Review in one word: Macabre

The title Oddbody is a strong signal about what lies between the covers as this collection of short stories: macabre body horror with funny and unexpected twists and turns. In the title story, a woman navigates a codependent relationship with a ghost. In “Squirm,” a daughter must tend to her father who is a man-sized squishy worm devouring himself from the inside out. If this sounds super weird…well it really is…but in a fascinating kind of way I can guarantee you!

“Pineapple” introduces a woman who makes the startling choice to have feather wings surgically attached to her back. In “Eggshells,” a waitress gives birth to an egg during her breakfast shift. These narratives are weird, fun, playful forms of body horror that anyone who loves weird fiction will savour and really love. I don’t think I’ve ever read a book quite like this, and it’s a unique and fresh take on the weird that draws me in here.

The overarching theme of Oddbody is the body itself—as a corporeal site of horror, desire, transformation, and liberation. Keating puts a powerful lens on the body anxieties that women and men have and she’s brutally honest and creepy in a way about it all. The stories are vividly rendered and enjoyable. I found this collection to be masterfully crafted, funny and so much fun to read! I would highly recommend you read it.

Rose Keating is a writer from Waterford, Ireland. She is a recipient of the Curtis Brown Prize and the Marian Keyes Young Writer Award. This collection Oddbody is a bold and surreal descent into a strange netherworld with characters who are grotesque, strange and the tender all at once. I highly recommend this collection if you want to disappear into strange corporeal places you never imagined existed!

Content Catnip

Book Review: Oddbody by Rose Keating

Rose Keating’s debut short story collection, Oddbody features macabre body horror tales with funny, dark and unexpected twists and turns.

Rating: 🌟🌟🌟🌟🌟

Genre: Simon & Schuster

Publisher: Short Stories, Horror, Literary Fiction, Speculative Fiction

Review in one word: Macabre

The title Oddbody is a strong signal about what lies between the covers as this collection of short stories: macabre body horror with funny and unexpected twists and turns. In the title story, a woman navigates a codependent relationship with a ghost. In “Squirm,” a daughter must tend to her father who is a man-sized squishy worm devouring himself from the inside out. If this sounds super weird…well it really is…but in a fascinating kind of way I can guarantee you!

“Pineapple” introduces a woman who makes the startling choice to have feather wings surgically attached to her back. In “Eggshells,” a waitress gives birth to an egg during her breakfast shift. These narratives are weird, fun, playful forms of body horror that anyone who loves weird fiction will savour and really love. I don’t think I’ve ever read a book quite like this, and it’s a unique and fresh take on the weird that draws me in here.

The overarching theme of Oddbody is the body itself—as a corporeal site of horror, desire, transformation, and liberation. Keating puts a powerful lens on the body anxieties that women and men have and she’s brutally honest and creepy in a way about it all. The stories are vividly rendered and enjoyable. I found this collection to be masterfully crafted, funny and so much fun to read! I would highly recommend you read it.

Rose Keating is a writer from Waterford, Ireland. She is a recipient of the Curtis Brown Prize and the Marian Keyes Young Writer Award. This collection Oddbody is a bold and surreal descent into a strange netherworld with characters who are grotesque, strange and the tender all at once. I highly recommend this collection if you want to disappear into strange corporeal places you never imagined existed!

Content Catnip

Book Review: Oddbody by Rose Keating

Rose Keating’s debut short story collection, Oddbody features macabre body horror tales with funny, dark and unexpected twists and turns.

Rating: 🌟🌟🌟🌟🌟

Genre: Simon & Schuster

Publisher: Short Stories, Horror, Literary Fiction, Speculative Fiction

Review in one word: Macabre

The title Oddbody is a strong signal about what lies between the covers as this collection of short stories: macabre body horror with funny and unexpected twists and turns. In the title story, a woman navigates a codependent relationship with a ghost. In “Squirm,” a daughter must tend to her father who is a man-sized squishy worm devouring himself from the inside out. If this sounds super weird…well it really is…but in a fascinating kind of way I can guarantee you!

“Pineapple” introduces a woman who makes the startling choice to have feather wings surgically attached to her back. In “Eggshells,” a waitress gives birth to an egg during her breakfast shift. These narratives are weird, fun, playful forms of body horror that anyone who loves weird fiction will savour and really love. I don’t think I’ve ever read a book quite like this, and it’s a unique and fresh take on the weird that draws me in here.

The overarching theme of Oddbody is the body itself—as a corporeal site of horror, desire, transformation, and liberation. Keating puts a powerful lens on the body anxieties that women and men have and she’s brutally honest and creepy in a way about it all. The stories are vividly rendered and enjoyable. I found this collection to be masterfully crafted, funny and so much fun to read! I would highly recommend you read it.

Rose Keating is a writer from Waterford, Ireland. She is a recipient of the Curtis Brown Prize and the Marian Keyes Young Writer Award. This collection Oddbody is a bold and surreal descent into a strange netherworld with characters who are grotesque, strange and the tender all at once. I highly recommend this collection if you want to disappear into strange corporeal places you never imagined existed!

Content Catnip

Book Review: Oddbody by Rose Keating

Rose Keating’s debut short story collection, Oddbody features macabre body horror tales with funny, dark and unexpected twists and turns.

Rating: 🌟🌟🌟🌟🌟

Genre: Simon & Schuster

Publisher: Short Stories, Horror, Literary Fiction, Speculative Fiction

Review in one word: Macabre

The title Oddbody is a strong signal about what lies between the covers as this collection of short stories: macabre body horror with funny and unexpected twists and turns. In the title story, a woman navigates a codependent relationship with a ghost. In “Squirm,” a daughter must tend to her father who is a man-sized squishy worm devouring himself from the inside out. If this sounds super weird…well it really is…but in a fascinating kind of way I can guarantee you!

“Pineapple” introduces a woman who makes the startling choice to have feather wings surgically attached to her back. In “Eggshells,” a waitress gives birth to an egg during her breakfast shift. These narratives are weird, fun, playful forms of body horror that anyone who loves weird fiction will savour and really love. I don’t think I’ve ever read a book quite like this, and it’s a unique and fresh take on the weird that draws me in here.

The overarching theme of Oddbody is the body itself—as a corporeal site of horror, desire, transformation, and liberation. Keating puts a powerful lens on the body anxieties that women and men have and she’s brutally honest and creepy in a way about it all. The stories are vividly rendered and enjoyable. I found this collection to be masterfully crafted, funny and so much fun to read! I would highly recommend you read it.

Rose Keating is a writer from Waterford, Ireland. She is a recipient of the Curtis Brown Prize and the Marian Keyes Young Writer Award. This collection Oddbody is a bold and surreal descent into a strange netherworld with characters who are grotesque, strange and the tender all at once. I highly recommend this collection if you want to disappear into strange corporeal places you never imagined existed!

Content Catnip

Book Review: Oddbody by Rose Keating

Rose Keating’s debut short story collection, Oddbody features macabre body horror tales with funny, dark and unexpected twists and turns.

Rating: 🌟🌟🌟🌟🌟

Genre: Simon & Schuster

Publisher: Short Stories, Horror, Literary Fiction, Speculative Fiction

Review in one word: Macabre

The title Oddbody is a strong signal about what lies between the covers as this collection of short stories: macabre body horror with funny and unexpected twists and turns. In the title story, a woman navigates a codependent relationship with a ghost. In “Squirm,” a daughter must tend to her father who is a man-sized squishy worm devouring himself from the inside out. If this sounds super weird…well it really is…but in a fascinating kind of way I can guarantee you!

“Pineapple” introduces a woman who makes the startling choice to have feather wings surgically attached to her back. In “Eggshells,” a waitress gives birth to an egg during her breakfast shift. These narratives are weird, fun, playful forms of body horror that anyone who loves weird fiction will savour and really love. I don’t think I’ve ever read a book quite like this, and it’s a unique and fresh take on the weird that draws me in here.

The overarching theme of Oddbody is the body itself—as a corporeal site of horror, desire, transformation, and liberation. Keating puts a powerful lens on the body anxieties that women and men have and she’s brutally honest and creepy in a way about it all. The stories are vividly rendered and enjoyable. I found this collection to be masterfully crafted, funny and so much fun to read! I would highly recommend you read it.

Rose Keating is a writer from Waterford, Ireland. She is a recipient of the Curtis Brown Prize and the Marian Keyes Young Writer Award. This collection Oddbody is a bold and surreal descent into a strange netherworld with characters who are grotesque, strange and the tender all at once. I highly recommend this collection if you want to disappear into strange corporeal places you never imagined existed!

Content Catnip

V.S. Naipaul - Een bocht in de rivier.

Salim, de hoofdpersoon, is iemand die je niet als vriend wil hebben, maar vooral iemand die je niet wil zijn. Een bange -en laffe- egoïst, niet bijster snugger en zonder veel zelfreflectie.

Desondanks ziet hij sommige dingen scherp. Hoe iedereen uit is op ‘goud en slaven’, maar de witte kolonisatoren willen daarnaast nog standbeelden voor hun hoge moraal. Die verwacht hij niet. En misschien is dat iets wat eraan bijdraagt dat ik hem niet echt ging haten. Salim heeft ook geen hoge pet op van zichzelf.

Ik las het in het kader van een literaire kannibalisme challenge. Maar anders dan bij ‘De Wijde Sargasso Zee’ en ‘The Moursault Investigation’ is de link met ‘Heart of Darkness’ -waarop het zou kannibaliseren- minder direct. Ze delen geen hoofdpersoon.

Wat ze delen is de locatie, de racistische vooroordelen, het constante en achteloze geweld en uiteindelijk ook ivoor. Maar vooral delen ze de overtuiging dat het nooit wat zal worden, daar aan de rivier.

#WatWouterLas26 #LiteraryCannibalism #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

V.S. Naipaul - Een bocht in de rivier.

Salim, de hoofdpersoon, is iemand die je niet als vriend wil hebben, maar vooral iemand die je niet wil zijn. Een bange -en laffe- egoïst, niet bijster snugger en zonder veel zelfreflectie.

Desondanks ziet hij sommige dingen scherp. Hoe iedereen uit is op ‘goud en slaven’, maar de witte kolonisatoren willen daarnaast nog standbeelden voor hun hoge moraal. Die verwacht hij niet. En misschien is dat iets wat eraan bijdraagt dat ik hem niet echt ging haten. Salim heeft ook geen hoge pet op van zichzelf.

Ik las het in het kader van een literaire kannibalisme challenge. Maar anders dan bij ‘De Wijde Sargasso Zee’ en ‘The Moursault Investigation’ is de link met ‘Heart of Darkness’ -waarop het zou kannibaliseren- minder direct. Ze delen geen hoofdpersoon.

Wat ze delen is de locatie, de racistische vooroordelen, het constante en achteloze geweld en uiteindelijk ook ivoor. Maar vooral delen ze de overtuiging dat het nooit wat zal worden, daar aan de rivier.

#WatWouterLas26 #LiteraryCannibalism #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

V.S. Naipaul - Een bocht in de rivier.

Salim, de hoofdpersoon, is iemand die je niet als vriend wil hebben, maar vooral iemand die je niet wil zijn. Een bange -en laffe- egoïst, niet bijster snugger en zonder veel zelfreflectie.

Desondanks ziet hij sommige dingen scherp. Hoe iedereen uit is op ‘goud en slaven’, maar de witte kolonisatoren willen daarnaast nog standbeelden voor hun hoge moraal. Die verwacht hij niet. En misschien is dat iets wat eraan bijdraagt dat ik hem niet echt ging haten. Salim heeft ook geen hoge pet op van zichzelf.

Ik las het in het kader van een literaire kannibalisme challenge. Maar anders dan bij ‘De Wijde Sargasso Zee’ en ‘The Moursault Investigation’ is de link met ‘Heart of Darkness’ -waarop het zou kannibaliseren- minder direct. Ze delen geen hoofdpersoon.

Wat ze delen is de locatie, de racistische vooroordelen, het constante en achteloze geweld en uiteindelijk ook ivoor. Maar vooral delen ze de overtuiging dat het nooit wat zal worden, daar aan de rivier.

#WatWouterLas26 #LiteraryCannibalism #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

V.S. Naipaul - Een bocht in de rivier.

Salim, de hoofdpersoon, is iemand die je niet als vriend wil hebben, maar vooral iemand die je niet wil zijn. Een bange -en laffe- egoïst, niet bijster snugger en zonder veel zelfreflectie.

Desondanks ziet hij sommige dingen scherp. Hoe iedereen uit is op ‘goud en slaven’, maar de witte kolonisatoren willen daarnaast nog standbeelden voor hun hoge moraal. Die verwacht hij niet. En misschien is dat iets wat eraan bijdraagt dat ik hem niet echt ging haten. Salim heeft ook geen hoge pet op van zichzelf.

Ik las het in het kader van een literaire kannibalisme challenge. Maar anders dan bij ‘De Wijde Sargasso Zee’ en ‘The Moursault Investigation’ is de link met ‘Heart of Darkness’ -waarop het zou kannibaliseren- minder direct. Ze delen geen hoofdpersoon.

Wat ze delen is de locatie, de racistische vooroordelen, het constante en achteloze geweld en uiteindelijk ook ivoor. Maar vooral delen ze de overtuiging dat het nooit wat zal worden, daar aan de rivier.

#WatWouterLas26 #LiteraryCannibalism #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

V.S. Naipaul - Een bocht in de rivier.

Salim, de hoofdpersoon, is iemand die je niet als vriend wil hebben, maar vooral iemand die je niet wil zijn. Een bange -en laffe- egoïst, niet bijster snugger en zonder veel zelfreflectie.

Desondanks ziet hij sommige dingen scherp. Hoe iedereen uit is op ‘goud en slaven’, maar de witte kolonisatoren willen daarnaast nog standbeelden voor hun hoge moraal. Die verwacht hij niet. En misschien is dat iets wat eraan bijdraagt dat ik hem niet echt ging haten. Salim heeft ook geen hoge pet op van zichzelf.

Ik las het in het kader van een literaire kannibalisme challenge. Maar anders dan bij ‘De Wijde Sargasso Zee’ en ‘The Moursault Investigation’ is de link met ‘Heart of Darkness’ -waarop het zou kannibaliseren- minder direct. Ze delen geen hoofdpersoon.

Wat ze delen is de locatie, de racistische vooroordelen, het constante en achteloze geweld en uiteindelijk ook ivoor. Maar vooral delen ze de overtuiging dat het nooit wat zal worden, daar aan de rivier.

#WatWouterLas26 #LiteraryCannibalism #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

“The meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed.”
Carl Jung

#quotes #quote #quoteoftheday #quotesoftheday #Jung #CarlJung #reading #readers #chemistry #psychology #psyche #psychologie #books #nonfiction #bookish #literature #literatura #literatur #bookstodon @bookstodon #booksky #BookTalk #BookTok #Bookwyrm #book #psychoanalysis #bookstadon #readingcommunity #social #personalgrowth #contacts

“The meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed.”
Carl Jung

#quotes #quote #quoteoftheday #quotesoftheday #Jung #CarlJung #reading #readers #chemistry #psychology #psyche #psychologie #books #nonfiction #bookish #literature #literatura #literatur #bookstodon @bookstodon #booksky #BookTalk #BookTok #Bookwyrm #book #psychoanalysis #bookstadon #readingcommunity #social #personalgrowth #contacts

“The meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed.”
Carl Jung

#quotes #quote #quoteoftheday #quotesoftheday #Jung #CarlJung #reading #readers #chemistry #psychology #psyche #psychologie #books #nonfiction #bookish #literature #literatura #literatur #bookstodon @bookstodon #booksky #BookTalk #BookTok #Bookwyrm #book #psychoanalysis #bookstadon #readingcommunity #social #personalgrowth #contacts

“The meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed.”
Carl Jung

#quotes #quote #quoteoftheday #quotesoftheday #Jung #CarlJung #reading #readers #chemistry #psychology #psyche #psychologie #books #nonfiction #bookish #literature #literatura #literatur #bookstodon @bookstodon #booksky #BookTalk #BookTok #Bookwyrm #book #psychoanalysis #bookstadon #readingcommunity #social #personalgrowth #contacts

Joseph Conrad - The Heart of Darkness

A novella that took me just as long to read as a book three times as thick.

The story and style made it necessary for me to stop reading after a few pages. Like the old steamer struggling upstream, I was pushing myself on, wrestling Conrad’s prose.

The darkness oozes out of his words, tainting Kurtz then Marlow, then the writer and also the reader. Which is of course, exactly how it is. Racism and colonialism are still poisoning the wells that feed the fountains from which Europeans drink.

Although it is written in disgust, I think the book is still deeply colonial in a ‘manifest destiny’ kind of way. Never did I get the feeling that someone thought it could or even should be different.

Nihilist disgust in a painfully difficult style - Heart of Darkness is a black metal album in prose.

Deserves its ‘classic' status and I do recommend reading it. I hope to reread it one day.

#WatWouterLas26 #Classic #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

Joseph Conrad - The Heart of Darkness

A novella that took me just as long to read as a book three times as thick.

The story and style made it necessary for me to stop reading after a few pages. Like the old steamer struggling upstream, I was pushing myself on, wrestling Conrad’s prose.

The darkness oozes out of his words, tainting Kurtz then Marlow, then the writer and also the reader. Which is of course, exactly how it is. Racism and colonialism are still poisoning the wells that feed the fountains from which Europeans drink.

Although it is written in disgust, I think the book is still deeply colonial in a ‘manifest destiny’ kind of way. Never did I get the feeling that someone thought it could or even should be different.

Nihilist disgust in a painfully difficult style - Heart of Darkness is a black metal album in prose.

Deserves its ‘classic' status and I do recommend reading it. I hope to reread it one day.

#WatWouterLas26 #Classic #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

Joseph Conrad - The Heart of Darkness

A novella that took me just as long to read as a book three times as thick.

The story and style made it necessary for me to stop reading after a few pages. Like the old steamer struggling upstream, I was pushing myself on, wrestling Conrad’s prose.

The darkness oozes out of his words, tainting Kurtz then Marlow, then the writer and also the reader. Which is of course, exactly how it is. Racism and colonialism are still poisoning the wells that feed the fountains from which Europeans drink.

Although it is written in disgust, I think the book is still deeply colonial in a ‘manifest destiny’ kind of way. Never did I get the feeling that someone thought it could or even should be different.

Nihilist disgust in a painfully difficult style - Heart of Darkness is a black metal album in prose.

Deserves its ‘classic' status and I do recommend reading it. I hope to reread it one day.

#WatWouterLas26 #Classic #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

Joseph Conrad - The Heart of Darkness

A novella that took me just as long to read as a book three times as thick.

The story and style made it necessary for me to stop reading after a few pages. Like the old steamer struggling upstream, I was pushing myself on, wrestling Conrad’s prose.

The darkness oozes out of his words, tainting Kurtz then Marlow, then the writer and also the reader. Which is of course, exactly how it is. Racism and colonialism are still poisoning the wells that feed the fountains from which Europeans drink.

Although it is written in disgust, I think the book is still deeply colonial in a ‘manifest destiny’ kind of way. Never did I get the feeling that someone thought it could or even should be different.

Nihilist disgust in a painfully difficult style - Heart of Darkness is a black metal album in prose.

Deserves its ‘classic' status and I do recommend reading it. I hope to reread it one day.

#WatWouterLas26 #Classic #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

Joseph Conrad - The Heart of Darkness

A novella that took me just as long to read as a book three times as thick.

The story and style made it necessary for me to stop reading after a few pages. Like the old steamer struggling upstream, I was pushing myself on, wrestling Conrad’s prose.

The darkness oozes out of his words, tainting Kurtz then Marlow, then the writer and also the reader. Which is of course, exactly how it is. Racism and colonialism are still poisoning the wells that feed the fountains from which Europeans drink.

Although it is written in disgust, I think the book is still deeply colonial in a ‘manifest destiny’ kind of way. Never did I get the feeling that someone thought it could or even should be different.

Nihilist disgust in a painfully difficult style - Heart of Darkness is a black metal album in prose.

Deserves its ‘classic' status and I do recommend reading it. I hope to reread it one day.

#WatWouterLas26 #Classic #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

Christopher Paoloni - Fractal Noise

Paoloni and I are from different places. He is a “qualified marksman in the Australian army” - I have a conscience certified by the Dutch state. He will never be caught “writing anything that's ultimate nihilistic or defeatist.” You will catch me enjoying stories like that.

The dark tale it apparently was as a first draft, is still in there, but it has been edited, cheared up. Eternal love and hope is sprinkled over it, because literary diabetes is not to be feared.

He does write engaging prose however. The tension he builds up when isolation is pressing on the crew makes for a captivating read that had me thinking about Scott and Amundsen more than once. Nicely done.

Still in the end I think this book is first and foremost a missed opportunity.

#WatWouterLas26 #ScienceFiction #LezenIsLeuk #Fractalverse #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Christopher Paoloni - Fractal Noise

Paoloni and I are from different places. He is a “qualified marksman in the Australian army” - I have a conscience certified by the Dutch state. He will never be caught “writing anything that's ultimate nihilistic or defeatist.” You will catch me enjoying stories like that.

The dark tale it apparently was as a first draft, is still in there, but it has been edited, cheared up. Eternal love and hope is sprinkled over it, because literary diabetes is not to be feared.

He does write engaging prose however. The tension he builds up when isolation is pressing on the crew makes for a captivating read that had me thinking about Scott and Amundsen more than once. Nicely done.

Still in the end I think this book is first and foremost a missed opportunity.

#WatWouterLas26 #ScienceFiction #LezenIsLeuk #Fractalverse #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Christopher Paoloni - Fractal Noise

Paoloni and I are from different places. He is a “qualified marksman in the Australian army” - I have a conscience certified by the Dutch state. He will never be caught “writing anything that's ultimate nihilistic or defeatist.” You will catch me enjoying stories like that.

The dark tale it apparently was as a first draft, is still in there, but it has been edited, cheared up. Eternal love and hope is sprinkled over it, because literary diabetes is not to be feared.

He does write engaging prose however. The tension he builds up when isolation is pressing on the crew makes for a captivating read that had me thinking about Scott and Amundsen more than once. Nicely done.

Still in the end I think this book is first and foremost a missed opportunity.

#WatWouterLas26 #ScienceFiction #LezenIsLeuk #Fractalverse #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Christopher Paoloni - Fractal Noise

Paoloni and I are from different places. He is a “qualified marksman in the Australian army” - I have a conscience certified by the Dutch state. He will never be caught “writing anything that's ultimate nihilistic or defeatist.” You will catch me enjoying stories like that.

The dark tale it apparently was as a first draft, is still in there, but it has been edited, cheared up. Eternal love and hope is sprinkled over it, because literary diabetes is not to be feared.

He does write engaging prose however. The tension he builds up when isolation is pressing on the crew makes for a captivating read that had me thinking about Scott and Amundsen more than once. Nicely done.

Still in the end I think this book is first and foremost a missed opportunity.

#WatWouterLas26 #ScienceFiction #LezenIsLeuk #Fractalverse #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Christopher Paoloni - Fractal Noise

Paoloni and I are from different places. He is a “qualified marksman in the Australian army” - I have a conscience certified by the Dutch state. He will never be caught “writing anything that's ultimate nihilistic or defeatist.” You will catch me enjoying stories like that.

The dark tale it apparently was as a first draft, is still in there, but it has been edited, cheared up. Eternal love and hope is sprinkled over it, because literary diabetes is not to be feared.

He does write engaging prose however. The tension he builds up when isolation is pressing on the crew makes for a captivating read that had me thinking about Scott and Amundsen more than once. Nicely done.

Still in the end I think this book is first and foremost a missed opportunity.

#WatWouterLas26 #ScienceFiction #LezenIsLeuk #Fractalverse #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Jean Rhys - De wijde Sargasso zee

"Elk ongelukkig gezin is op zijn eigen manier ongelukkig" (Tolstoj)

Antoinette Cosway, de eerste mrs. Rochester uit Charlotte Brönte's Jane Eyre, is daar geen uitzondering op.

"Geen slavernij meer [...] Mij stemde dat niet treurig. Ik had geen herinnering aan betere tijden" zegt (denkt?) ze als ze het over haar vroege kindertijd heeft als 'witte kakkerlak' op Jamaica.

Vanaf dat moment al grijpt het verhaal je vast en sleurt je mee een andere tijd en plaats in.
Door de wisselingen van perspectief, van innerlijk en openlijk, van werkelijkheid en dat andere wordt het allemaal pijnlijk helder gemaakt.
Mensen werden op heel andere en toch precies dezelfde manier worden vermorzeld als hier en nu.

Wat een geweldig boek!!

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #Boekstadon #Reading #Bookstadon #LiteraryCannibalism

Jean Rhys - De wijde Sargasso zee

"Elk ongelukkig gezin is op zijn eigen manier ongelukkig" (Tolstoj)

Antoinette Cosway, de eerste mrs. Rochester uit Charlotte Brönte's Jane Eyre, is daar geen uitzondering op.

"Geen slavernij meer [...] Mij stemde dat niet treurig. Ik had geen herinnering aan betere tijden" zegt (denkt?) ze als ze het over haar vroege kindertijd heeft als 'witte kakkerlak' op Jamaica.

Vanaf dat moment al grijpt het verhaal je vast en sleurt je mee een andere tijd en plaats in.
Door de wisselingen van perspectief, van innerlijk en openlijk, van werkelijkheid en dat andere wordt het allemaal pijnlijk helder gemaakt.
Mensen werden op heel andere en toch precies dezelfde manier worden vermorzeld als hier en nu.

Wat een geweldig boek!!

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #Boekstadon #Reading #Bookstadon #LiteraryCannibalism

Jean Rhys - De wijde Sargasso zee

"Elk ongelukkig gezin is op zijn eigen manier ongelukkig" (Tolstoj)

Antoinette Cosway, de eerste mrs. Rochester uit Charlotte Brönte's Jane Eyre, is daar geen uitzondering op.

"Geen slavernij meer [...] Mij stemde dat niet treurig. Ik had geen herinnering aan betere tijden" zegt (denkt?) ze als ze het over haar vroege kindertijd heeft als 'witte kakkerlak' op Jamaica.

Vanaf dat moment al grijpt het verhaal je vast en sleurt je mee een andere tijd en plaats in.
Door de wisselingen van perspectief, van innerlijk en openlijk, van werkelijkheid en dat andere wordt het allemaal pijnlijk helder gemaakt.
Mensen werden op heel andere en toch precies dezelfde manier worden vermorzeld als hier en nu.

Wat een geweldig boek!!

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #Boekstadon #Reading #Bookstadon #LiteraryCannibalism

Jean Rhys - De wijde Sargasso zee

"Elk ongelukkig gezin is op zijn eigen manier ongelukkig" (Tolstoj)

Antoinette Cosway, de eerste mrs. Rochester uit Charlotte Brönte's Jane Eyre, is daar geen uitzondering op.

"Geen slavernij meer [...] Mij stemde dat niet treurig. Ik had geen herinnering aan betere tijden" zegt (denkt?) ze als ze het over haar vroege kindertijd heeft als 'witte kakkerlak' op Jamaica.

Vanaf dat moment al grijpt het verhaal je vast en sleurt je mee een andere tijd en plaats in.
Door de wisselingen van perspectief, van innerlijk en openlijk, van werkelijkheid en dat andere wordt het allemaal pijnlijk helder gemaakt.
Mensen werden op heel andere en toch precies dezelfde manier worden vermorzeld als hier en nu.

Wat een geweldig boek!!

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #Boekstadon #Reading #Bookstadon #LiteraryCannibalism

Jean Rhys - De wijde Sargasso zee

"Elk ongelukkig gezin is op zijn eigen manier ongelukkig" (Tolstoj)

Antoinette Cosway, de eerste mrs. Rochester uit Charlotte Brönte's Jane Eyre, is daar geen uitzondering op.

"Geen slavernij meer [...] Mij stemde dat niet treurig. Ik had geen herinnering aan betere tijden" zegt (denkt?) ze als ze het over haar vroege kindertijd heeft als 'witte kakkerlak' op Jamaica.

Vanaf dat moment al grijpt het verhaal je vast en sleurt je mee een andere tijd en plaats in.
Door de wisselingen van perspectief, van innerlijk en openlijk, van werkelijkheid en dat andere wordt het allemaal pijnlijk helder gemaakt.
Mensen werden op heel andere en toch precies dezelfde manier worden vermorzeld als hier en nu.

Wat een geweldig boek!!

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #Boekstadon #Reading #Bookstadon #LiteraryCannibalism

Mariasha Pessl - Calamiteitenleer voor gevorderden

Om de zoveel tijd heb je een film of boek dat intellectuelisme promoot en desondanks zeer succesvol wordt. Ik denk aan de film ‘Dead Poets Society’ in 1989 en Donna Tartt’s The Secret History van 4 jaar later. ‘Calamiteitenleer voor gevorderden’ nam het stokje over in 2006.

Maar zoals iemand me met betrekking tot een TV-serie eens aanprees met ‘de eerste twee seizoenen moet je er inkomen, maar dan wordt het echt goed’, zo zou mijn compliment aan dit boek hooguit kunnen zijn dat het na zo’n 300 bladzijden ook echt wel spannend wordt.

Helaas ben je dan al helemaal murw gebeukt door de overdreven stijl -denk aan roccoco, maar op de plaats van elke krul een toelichting als deze (of een literatuurverwijzing (Sewer Pirouette (2026))- die ik slechts één alinea volhoud.

Net genoeg thriller om uit te lezen, maar dat komt ook omdat ik momenteel heel veel tijd heb.

Binnenkort in een minibieb in Noordoost Friesland af te halen.

#WatWouterLas26 #BigBook #LezenIsLeuk #Tegenvaller #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Mariasha Pessl - Calamiteitenleer voor gevorderden

Om de zoveel tijd heb je een film of boek dat intellectuelisme promoot en desondanks zeer succesvol wordt. Ik denk aan de film ‘Dead Poets Society’ in 1989 en Donna Tartt’s The Secret History van 4 jaar later. ‘Calamiteitenleer voor gevorderden’ nam het stokje over in 2006.

Maar zoals iemand me met betrekking tot een TV-serie eens aanprees met ‘de eerste twee seizoenen moet je er inkomen, maar dan wordt het echt goed’, zo zou mijn compliment aan dit boek hooguit kunnen zijn dat het na zo’n 300 bladzijden ook echt wel spannend wordt.

Helaas ben je dan al helemaal murw gebeukt door de overdreven stijl -denk aan roccoco, maar op de plaats van elke krul een toelichting als deze (of een literatuurverwijzing (Sewer Pirouette (2026))- die ik slechts één alinea volhoud.

Net genoeg thriller om uit te lezen, maar dat komt ook omdat ik momenteel heel veel tijd heb.

#WatWouterLas26 #BigBook #LezenIsLeuk #Tegenvaller #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Mariasha Pessl - Calamiteitenleer voor gevorderden

Om de zoveel tijd heb je een film of boek dat intellectuelisme promoot en desondanks zeer succesvol wordt. Ik denk aan de film ‘Dead Poets Society’ in 1989 en Donna Tartt’s The Secret History van 4 jaar later. ‘Calamiteitenleer voor gevorderden’ nam het stokje over in 2006.

Maar zoals iemand me met betrekking tot een TV-serie eens aanprees met ‘de eerste twee seizoenen moet je er inkomen, maar dan wordt het echt goed’, zo zou mijn compliment aan dit boek hooguit kunnen zijn dat het na zo’n 300 bladzijden ook echt wel spannend wordt.

Helaas ben je dan al helemaal murw gebeukt door de overdreven stijl -denk aan roccoco, maar op de plaats van elke krul een toelichting als deze (of een literatuurverwijzing (Sewer Pirouette (2026))- die ik slechts één alinea volhoud.

Net genoeg thriller om uit te lezen, maar dat komt ook omdat ik momenteel heel veel tijd heb.

Binnenkort in een minibieb in Noordoost Friesland af te halen.

#WatWouterLas26 #BigBook #LezenIsLeuk #Tegenvaller #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Mariasha Pessl - Calamiteitenleer voor gevorderden

Om de zoveel tijd heb je een film of boek dat intellectuelisme promoot en desondanks zeer succesvol wordt. Ik denk aan de film ‘Dead Poets Society’ in 1989 en Donna Tartt’s The Secret History van 4 jaar later. ‘Calamiteitenleer voor gevorderden’ nam het stokje over in 2006.

Maar zoals iemand me met betrekking tot een TV-serie eens aanprees met ‘de eerste twee seizoenen moet je er inkomen, maar dan wordt het echt goed’, zo zou mijn compliment aan dit boek hooguit kunnen zijn dat het na zo’n 300 bladzijden ook echt wel spannend wordt.

Helaas ben je dan al helemaal murw gebeukt door de overdreven stijl -denk aan roccoco, maar op de plaats van elke krul een toelichting als deze (of een literatuurverwijzing (Sewer Pirouette (2026))- die ik slechts één alinea volhoud.

Net genoeg thriller om uit te lezen, maar dat komt ook omdat ik momenteel heel veel tijd heb.

Binnenkort in een minibieb in Noordoost Friesland af te halen.

#WatWouterLas26 #BigBook #LezenIsLeuk #Tegenvaller #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Mariasha Pessl - Calamiteitenleer voor gevorderden

Om de zoveel tijd heb je een film of boek dat intellectuelisme promoot en desondanks zeer succesvol wordt. Ik denk aan de film ‘Dead Poets Society’ in 1989 en Donna Tartt’s The Secret History van 4 jaar later. ‘Calamiteitenleer voor gevorderden’ nam het stokje over in 2006.

Maar zoals iemand me met betrekking tot een TV-serie eens aanprees met ‘de eerste twee seizoenen moet je er inkomen, maar dan wordt het echt goed’, zo zou mijn compliment aan dit boek hooguit kunnen zijn dat het na zo’n 300 bladzijden ook echt wel spannend wordt.

Helaas ben je dan al helemaal murw gebeukt door de overdreven stijl -denk aan roccoco, maar op de plaats van elke krul een toelichting als deze (of een literatuurverwijzing (Sewer Pirouette (2026))- die ik slechts één alinea volhoud.

Net genoeg thriller om uit te lezen, maar dat komt ook omdat ik momenteel heel veel tijd heb.

Binnenkort in een minibieb in Noordoost Friesland af te halen.

#WatWouterLas26 #BigBook #LezenIsLeuk #Tegenvaller #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Guiltlessly late-night binging my way through The Clockwork City by Shelley Adina.

#bookstadon
#periodfantasy
#femalelead
#ShelleyAdina

Amadou Hampāté Bā - Jawel, commandant In het voetspoor van de vertellers

Het tweede deel van zijn memoires eindigt Amadou Hampāté Bā, die zeker 90 is geworden, rond zijn 33ste, als hij zijn spiritueel leermeester Tierno Bokar verlaat om als ambtenaar in Bamako te gaan werken.

De stijl blijft vriendelijk vertellend vanuit een wijs hart: "Generalisaties, op welk gebied ook, weerspiegelen nooit de werkelijkheid".

Alhoewel hij dus mild van toon blijft -te mild, gok ik, voor dekolonisatie denkers- komt in dit deel de afschuwelijke praktijk van kolonisatie wel meer aan bod. Hij beschrijft het, maar op zo'n toon dat het prettig lezen blijft voor (het nageslacht van de) kolonisatoren. Ik weet niet precies wat ik daar van vind, behalve dan dat alleen de memoires van Bā imho onvoldoende zijn voor een begrip van zelfs alleen de geschiedenis van West-Afrika.

Maar het boek bevat veel pareltjes van wijsheid. Kritiek op macht spreekt mij natuurlijk altijd aan, dus het spreekwoord "Macht graast geen gras, macht eet mensen" blijft me bij, net als een les van Tierno Bokar: "Amadou, denk niet dat macht ooit één nacht heeft doorgebracht met waarheid en recht".

Zo is het.
Ook 100 jaar later en 6.000 km noordelijker.

#WatWouterLas26 #Autobiografie #LezenIsLeuk #WestAfrica #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Amadou Hampāté Bā - Jawel, commandant In het voetspoor van de vertellers

Het tweede deel van zijn memoires eindigt Amadou Hampāté Bā, die zeker 90 is geworden, rond zijn 33ste, als hij zijn spiritueel leermeester Tierno Bokar verlaat om als ambtenaar in Bamako te gaan werken.

De stijl blijft vriendelijk vertellend vanuit een wijs hart: "Generalisaties, op welk gebied ook, weerspiegelen nooit de werkelijkheid".

Alhoewel hij dus mild van toon blijft -te mild, gok ik, voor dekolonisatie denkers- komt in dit deel de afschuwelijke praktijk van kolonisatie wel meer aan bod. Hij beschrijft het, maar op zo'n toon dat het prettig lezen blijft voor (het nageslacht van de) kolonisatoren. Ik weet niet precies wat ik daar van vind, behalve dan dat alleen de memoires van Bā imho onvoldoende zijn voor een begrip van zelfs alleen de geschiedenis van West-Afrika.

Maar het boek bevat veel pareltjes van wijsheid. Kritiek op macht spreekt mij natuurlijk altijd aan, dus het spreekwoord "Macht graast geen gras, macht eet mensen" blijft me bij, net als een les van Tierno Bokar: "Amadou, denk niet dat macht ooit één nacht heeft doorgebracht met waarheid en recht".

Zo is het.
Ook 100 jaar later en 6.000 km noordelijker.

#WatWouterLas26 #Autobiografie #LezenIsLeuk #WestAfrica #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Amadou Hampāté Bā - Jawel, commandant In het voetspoor van de vertellers

Het tweede deel van zijn memoires eindigt Amadou Hampāté Bā, die zeker 90 is geworden, rond zijn 33ste, als hij zijn spiritueel leermeester Tierno Bokar verlaat om als ambtenaar in Bamako te gaan werken.

De stijl blijft vriendelijk vertellend vanuit een wijs hart: "Generalisaties, op welk gebied ook, weerspiegelen nooit de werkelijkheid".

Alhoewel hij dus mild van toon blijft -te mild, gok ik, voor dekolonisatie denkers- komt in dit deel de afschuwelijke praktijk van kolonisatie wel meer aan bod. Hij beschrijft het, maar op zo'n toon dat het prettig lezen blijft voor (het nageslacht van de) kolonisatoren. Ik weet niet precies wat ik daar van vind, behalve dan dat alleen de memoires van Bā imho onvoldoende zijn voor een begrip van zelfs alleen de geschiedenis van West-Afrika.

Maar het boek bevat veel pareltjes van wijsheid. Kritiek op macht spreekt mij natuurlijk altijd aan, dus het spreekwoord "Macht graast geen gras, macht eet mensen" blijft me bij, net als een les van Tierno Bokar: "Amadou, denk niet dat macht ooit één nacht heeft doorgebracht met waarheid en recht".

Zo is het.
Ook 100 jaar later en 6.000 km noordelijker.

#WatWouterLas26 #Autobiografie #LezenIsLeuk #WestAfrica #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Amadou Hampāté Bā - Jawel, commandant In het voetspoor van de vertellers

Het tweede deel van zijn memoires eindigt Amadou Hampāté Bā, die zeker 90 is geworden, rond zijn 33ste, als hij zijn spiritueel leermeester Tierno Bokar verlaat om als ambtenaar in Bamako te gaan werken.

De stijl blijft vriendelijk vertellend vanuit een wijs hart: "Generalisaties, op welk gebied ook, weerspiegelen nooit de werkelijkheid".

Alhoewel hij dus mild van toon blijft -te mild, gok ik, voor dekolonisatie denkers- komt in dit deel de afschuwelijke praktijk van kolonisatie wel meer aan bod. Hij beschrijft het, maar op zo'n toon dat het prettig lezen blijft voor (het nageslacht van de) kolonisatoren. Ik weet niet precies wat ik daar van vind, behalve dan dat alleen de memoires van Bā imho onvoldoende zijn voor een begrip van zelfs alleen de geschiedenis van West-Afrika.

Maar het boek bevat veel pareltjes van wijsheid. Kritiek op macht spreekt mij natuurlijk altijd aan, dus het spreekwoord "Macht graast geen gras, macht eet mensen" blijft me bij, net als een les van Tierno Bokar: "Amadou, denk niet dat macht ooit één nacht heeft doorgebracht met waarheid en recht".

Zo is het.
Ook 100 jaar later en 6.000 km noordelijker.

#WatWouterLas26 #Autobiografie #LezenIsLeuk #WestAfrica #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Amadou Hampāté Bā - Jawel, commandant In het voetspoor van de vertellers

Het tweede deel van zijn memoires eindigt Amadou Hampāté Bā, die zeker 90 is geworden, rond zijn 33ste, als hij zijn spiritueel leermeester Tierno Bokar verlaat om als ambtenaar in Bamako te gaan werken.

De stijl blijft vriendelijk vertellend vanuit een wijs hart: "Generalisaties, op welk gebied ook, weerspiegelen nooit de werkelijkheid".

Alhoewel hij dus mild van toon blijft -te mild, gok ik, voor dekolonisatie denkers- komt in dit deel de afschuwelijke praktijk van kolonisatie wel meer aan bod. Hij beschrijft het, maar op zo'n toon dat het prettig lezen blijft voor (het nageslacht van de) kolonisatoren. Ik weet niet precies wat ik daar van vind, behalve dan dat alleen de memoires van Bā imho onvoldoende zijn voor een begrip van zelfs alleen de geschiedenis van West-Afrika.

Maar het boek bevat veel pareltjes van wijsheid. Kritiek op macht spreekt mij natuurlijk altijd aan, dus het spreekwoord "Macht graast geen gras, macht eet mensen" blijft me bij, net als een les van Tierno Bokar: "Amadou, denk niet dat macht ooit één nacht heeft doorgebracht met waarheid en recht".

Zo is het.
Ook 100 jaar later en 6.000 km noordelijker.

#WatWouterLas26 #Autobiografie #LezenIsLeuk #WestAfrica #Boekstadon #Reading #Bookstadon

An interesting review of experience and resilience during the Black Death.

The Black Death killed approximately 100 million people (about half the world’s population) between 1347 and 1353. Subsequent outbreaks, which occurred every few years until the 18th century, took millions more lives.

http://archive.today/2026.04.21-161630/https://www.thetimes.com/culture/books/article/black-death-global-history-thomas-asbridge-review-fxwckw6lz

#Review #BlackDeath #Plague #Health #Bookstadon

An interesting review of experience and resilience during the Black Death.

The Black Death killed approximately 100 million people (about half the world’s population) between 1347 and 1353. Subsequent outbreaks, which occurred every few years until the 18th century, took millions more lives.

http://archive.today/2026.04.21-161630/https://www.thetimes.com/culture/books/article/black-death-global-history-thomas-asbridge-review-fxwckw6lz

#Review #BlackDeath #Plague #Health #Bookstadon