#biennale2023 — Public Fediverse posts

Άλλο ένα ενδιαφέρον άρθρο από τον Αλέξανδρο Παπαγεωργίου περί culture wars, cancel culture και πολιτικής ορθότητας, με αφορμή την τιμητική στάση του Φεστιβάλ Βενετίας ως προς τους καταγγελθέντες κακοποιητές Woody Allen, Roman Polanski, Luc Besson (ο Πολάνσκι είναι και καταδικασμένος).

tl;dr αποσπάσματα:

[..] "η Βενετία αναπλήρωσε το διαφυγόν τζέρτζελο περιλαμβάνοντας όχι μία αλλά τρεις ταινίες “αμφιλεγόμενων” σκηνοθετών στο επίσημο πρόγραμμά της: το Coup de Chance του Woody Allen, το The Palace του Roman Polanski και το Dogman του Luc Besson (το τελευταίο συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα, ενώ τα πρώτα δύο προβάλλονται εκτός συναγωνισμού). Για τους λάτρεις της στατιστικής, οι 3 σκηνοθέτες μαζί μετράνε αθροιστικά 21 καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση."

[..]

"Προφανώς οι υποθέσεις δεν είναι πανομοιότυπες, αν και οι τρεις τους μοιράζονται το γεγονός ότι σταθερά επιδίωκαν σεξουαλικές σχέσεις με ανήλικα κορίτσια. Αλλά υπάρχει εδώ ένα μοτίβο που αντανακλά, πέρα από τις ιδιαιτερότητες των υποθέσεων, δύο γενικές δομικές τάσεις. Πρώτον, την ιστορικά καταγεγραμμένη αδυναμία του δικαστικού συστήματος να αποδόσει δικαιοσύνη σε περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, η οποία έχει οδηγήσει σε χρόνια δυσπιστία απέναντί του και πολύ συχνά σε σβήσιμο της εμπειρίας των θυμάτων. Δεύτερον, την σύμφυτη με την βιομηχανία του θεάματος τάση των ισχυρών ανδρών να χρησιμοποιούν την εξουσία τους για να επιβληθούν σεξουαλικά σε γυναίκες που βρίσκονται χαμηλότερα στην ιεραρχία του συστήματος."

[..]

"Βέβαια, αυτήν ακριβώς την ιδέα του σχετικού διαχωρισμού οι άνευ όρων υποστηρικτές των παραβιαστικών/κακοποιητικών σκηνοθετών την μετατρέπουν σε απόλυτη ώστε να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους στο όνομα της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας, να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τις ταινίες τους ανεμπόδιστοι από ηθικο-πολιτικά διλήμματα και να επιτεθούν σε αυτό που αντιλαμβάνονται ως “χούντα της πολιτικής ορθότητας”."

[..]

"Αν το ερώτημα είναι τι κάνεις με τις ταινίες των “προβληματικών” και “ακυρωμένων” σκηνοθετών, τότε η δική μου προσωπική απάντηση είναι ότι μπορείς υπό προϋποθέσεις να τις προβάλεις, να τις συζητήσεις, να τις εκτιμήσεις και να τις απολαύσεις – κατανοώντας με κριτικό τρόπο το πλαίσιο μέσα στο οποίο παράχθηκαν αντί να θεωρείς πως προκύψαν εν κενώ, και αναγνωρίζοντας πως δεν είναι καθόλου απίθανο η ίδια η δημιουργία τους να περιείχε πράξεις καταπιεστικές και παραβιαστικές (αν δεν το γνωρίζεις ήδη, όπως στην περίπτωση του Last Tango in Paris του Bernardo Bertolucci για παράδειγμα). Ουσιαστικά, λέω πως αυτή η κριτική ματιά απέναντι στις συνθήκες παραγωγής του έργου θα πρέπει να γίνει μέρος του αναλυτικού πλαισίου και του ερμηνευτικού οπλοστασίου μέσα από το οποίο προσεγγίζουμε το σινεμά. Αν όμως αποφεύγεις αυτά τα ζητήματα και επιπλέον προσκαλείς, τιμάς και βραβεύεις τους δημιουργούς, τότε επιστρέφουμε σε αυτό που εξέφρασε με το σώμα της η Labed: “το βασικό σας μέλημα είναι να υπερασπιστείτε και να τιμήσετε τους ίδιους τους κακοποιητές”."

[..]

#biennale2023 #venicefilmfestival #venicefilmfestival2023 #lubentv

https://luben.tv/nerdcult/cinema/232303

Άλλο ένα ενδιαφέρον άρθρο από τον Αλέξανδρο Παπαγεωργίου περί culture wars, cancel culture και πολιτικής ορθότητας, με αφορμή την τιμητική στάση του Φεστιβάλ Βενετίας ως προς τους καταγγελθέντες κακοποιητές Woody Allen, Roman Polanski, Luc Besson (ο Πολάνσκι είναι και καταδικασμένος).

tl;dr αποσπάσματα:

[..] "η Βενετία αναπλήρωσε το διαφυγόν τζέρτζελο περιλαμβάνοντας όχι μία αλλά τρεις ταινίες “αμφιλεγόμενων” σκηνοθετών στο επίσημο πρόγραμμά της: το Coup de Chance του Woody Allen, το The Palace του Roman Polanski και το Dogman του Luc Besson (το τελευταίο συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα, ενώ τα πρώτα δύο προβάλλονται εκτός συναγωνισμού). Για τους λάτρεις της στατιστικής, οι 3 σκηνοθέτες μαζί μετράνε αθροιστικά 21 καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση."

[..]

"Προφανώς οι υποθέσεις δεν είναι πανομοιότυπες, αν και οι τρεις τους μοιράζονται το γεγονός ότι σταθερά επιδίωκαν σεξουαλικές σχέσεις με ανήλικα κορίτσια. Αλλά υπάρχει εδώ ένα μοτίβο που αντανακλά, πέρα από τις ιδιαιτερότητες των υποθέσεων, δύο γενικές δομικές τάσεις. Πρώτον, την ιστορικά καταγεγραμμένη αδυναμία του δικαστικού συστήματος να αποδόσει δικαιοσύνη σε περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, η οποία έχει οδηγήσει σε χρόνια δυσπιστία απέναντί του και πολύ συχνά σε σβήσιμο της εμπειρίας των θυμάτων. Δεύτερον, την σύμφυτη με την βιομηχανία του θεάματος τάση των ισχυρών ανδρών να χρησιμοποιούν την εξουσία τους για να επιβληθούν σεξουαλικά σε γυναίκες που βρίσκονται χαμηλότερα στην ιεραρχία του συστήματος."

[..]

"Βέβαια, αυτήν ακριβώς την ιδέα του σχετικού διαχωρισμού οι άνευ όρων υποστηρικτές των παραβιαστικών/κακοποιητικών σκηνοθετών την μετατρέπουν σε απόλυτη ώστε να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους στο όνομα της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας, να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τις ταινίες τους ανεμπόδιστοι από ηθικο-πολιτικά διλήμματα και να επιτεθούν σε αυτό που αντιλαμβάνονται ως “χούντα της πολιτικής ορθότητας”."

[..]

"Αν το ερώτημα είναι τι κάνεις με τις ταινίες των “προβληματικών” και “ακυρωμένων” σκηνοθετών, τότε η δική μου προσωπική απάντηση είναι ότι μπορείς υπό προϋποθέσεις να τις προβάλεις, να τις συζητήσεις, να τις εκτιμήσεις και να τις απολαύσεις – κατανοώντας με κριτικό τρόπο το πλαίσιο μέσα στο οποίο παράχθηκαν αντί να θεωρείς πως προκύψαν εν κενώ, και αναγνωρίζοντας πως δεν είναι καθόλου απίθανο η ίδια η δημιουργία τους να περιείχε πράξεις καταπιεστικές και παραβιαστικές (αν δεν το γνωρίζεις ήδη, όπως στην περίπτωση του Last Tango in Paris του Bernardo Bertolucci για παράδειγμα). Ουσιαστικά, λέω πως αυτή η κριτική ματιά απέναντι στις συνθήκες παραγωγής του έργου θα πρέπει να γίνει μέρος του αναλυτικού πλαισίου και του ερμηνευτικού οπλοστασίου μέσα από το οποίο προσεγγίζουμε το σινεμά. Αν όμως αποφεύγεις αυτά τα ζητήματα και επιπλέον προσκαλείς, τιμάς και βραβεύεις τους δημιουργούς, τότε επιστρέφουμε σε αυτό που εξέφρασε με το σώμα της η Labed: “το βασικό σας μέλημα είναι να υπερασπιστείτε και να τιμήσετε τους ίδιους τους κακοποιητές”."

[..]

#biennale2023 #venicefilmfestival #venicefilmfestival2023 #lubentv

https://luben.tv/nerdcult/cinema/232303

Άλλο ένα ενδιαφέρον άρθρο από τον Αλέξανδρο Παπαγεωργίου περί culture wars, cancel culture και πολιτικής ορθότητας, με αφορμή την τιμητική στάση του Φεστιβάλ Βενετίας ως προς τους καταγγελθέντες κακοποιητές Woody Allen, Roman Polanski, Luc Besson (ο Πολάνσκι είναι και καταδικασμένος).

tl;dr αποσπάσματα:

[..] "η Βενετία αναπλήρωσε το διαφυγόν τζέρτζελο περιλαμβάνοντας όχι μία αλλά τρεις ταινίες “αμφιλεγόμενων” σκηνοθετών στο επίσημο πρόγραμμά της: το Coup de Chance του Woody Allen, το The Palace του Roman Polanski και το Dogman του Luc Besson (το τελευταίο συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα, ενώ τα πρώτα δύο προβάλλονται εκτός συναγωνισμού). Για τους λάτρεις της στατιστικής, οι 3 σκηνοθέτες μαζί μετράνε αθροιστικά 21 καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση."

[..]

"Προφανώς οι υποθέσεις δεν είναι πανομοιότυπες, αν και οι τρεις τους μοιράζονται το γεγονός ότι σταθερά επιδίωκαν σεξουαλικές σχέσεις με ανήλικα κορίτσια. Αλλά υπάρχει εδώ ένα μοτίβο που αντανακλά, πέρα από τις ιδιαιτερότητες των υποθέσεων, δύο γενικές δομικές τάσεις. Πρώτον, την ιστορικά καταγεγραμμένη αδυναμία του δικαστικού συστήματος να αποδόσει δικαιοσύνη σε περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, η οποία έχει οδηγήσει σε χρόνια δυσπιστία απέναντί του και πολύ συχνά σε σβήσιμο της εμπειρίας των θυμάτων. Δεύτερον, την σύμφυτη με την βιομηχανία του θεάματος τάση των ισχυρών ανδρών να χρησιμοποιούν την εξουσία τους για να επιβληθούν σεξουαλικά σε γυναίκες που βρίσκονται χαμηλότερα στην ιεραρχία του συστήματος."

[..]

"Βέβαια, αυτήν ακριβώς την ιδέα του σχετικού διαχωρισμού οι άνευ όρων υποστηρικτές των παραβιαστικών/κακοποιητικών σκηνοθετών την μετατρέπουν σε απόλυτη ώστε να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους στο όνομα της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας, να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τις ταινίες τους ανεμπόδιστοι από ηθικο-πολιτικά διλήμματα και να επιτεθούν σε αυτό που αντιλαμβάνονται ως “χούντα της πολιτικής ορθότητας”."

[..]

"Αν το ερώτημα είναι τι κάνεις με τις ταινίες των “προβληματικών” και “ακυρωμένων” σκηνοθετών, τότε η δική μου προσωπική απάντηση είναι ότι μπορείς υπό προϋποθέσεις να τις προβάλεις, να τις συζητήσεις, να τις εκτιμήσεις και να τις απολαύσεις – κατανοώντας με κριτικό τρόπο το πλαίσιο μέσα στο οποίο παράχθηκαν αντί να θεωρείς πως προκύψαν εν κενώ, και αναγνωρίζοντας πως δεν είναι καθόλου απίθανο η ίδια η δημιουργία τους να περιείχε πράξεις καταπιεστικές και παραβιαστικές (αν δεν το γνωρίζεις ήδη, όπως στην περίπτωση του Last Tango in Paris του Bernardo Bertolucci για παράδειγμα). Ουσιαστικά, λέω πως αυτή η κριτική ματιά απέναντι στις συνθήκες παραγωγής του έργου θα πρέπει να γίνει μέρος του αναλυτικού πλαισίου και του ερμηνευτικού οπλοστασίου μέσα από το οποίο προσεγγίζουμε το σινεμά. Αν όμως αποφεύγεις αυτά τα ζητήματα και επιπλέον προσκαλείς, τιμάς και βραβεύεις τους δημιουργούς, τότε επιστρέφουμε σε αυτό που εξέφρασε με το σώμα της η Labed: “το βασικό σας μέλημα είναι να υπερασπιστείτε και να τιμήσετε τους ίδιους τους κακοποιητές”."

[..]

#biennale2023 #venicefilmfestival #venicefilmfestival2023 #lubentv

https://luben.tv/nerdcult/cinema/232303

Άλλο ένα ενδιαφέρον άρθρο από τον Αλέξανδρο Παπαγεωργίου περί culture wars, cancel culture και πολιτικής ορθότητας, με αφορμή την τιμητική στάση του Φεστιβάλ Βενετίας ως προς τους καταγγελθέντες κακοποιητές Woody Allen, Roman Polanski, Luc Besson (ο Πολάνσκι είναι και καταδικασμένος).

tl;dr αποσπάσματα:

[..] "η Βενετία αναπλήρωσε το διαφυγόν τζέρτζελο περιλαμβάνοντας όχι μία αλλά τρεις ταινίες “αμφιλεγόμενων” σκηνοθετών στο επίσημο πρόγραμμά της: το Coup de Chance του Woody Allen, το The Palace του Roman Polanski και το Dogman του Luc Besson (το τελευταίο συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα, ενώ τα πρώτα δύο προβάλλονται εκτός συναγωνισμού). Για τους λάτρεις της στατιστικής, οι 3 σκηνοθέτες μαζί μετράνε αθροιστικά 21 καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση."

[..]

"Προφανώς οι υποθέσεις δεν είναι πανομοιότυπες, αν και οι τρεις τους μοιράζονται το γεγονός ότι σταθερά επιδίωκαν σεξουαλικές σχέσεις με ανήλικα κορίτσια. Αλλά υπάρχει εδώ ένα μοτίβο που αντανακλά, πέρα από τις ιδιαιτερότητες των υποθέσεων, δύο γενικές δομικές τάσεις. Πρώτον, την ιστορικά καταγεγραμμένη αδυναμία του δικαστικού συστήματος να αποδόσει δικαιοσύνη σε περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, η οποία έχει οδηγήσει σε χρόνια δυσπιστία απέναντί του και πολύ συχνά σε σβήσιμο της εμπειρίας των θυμάτων. Δεύτερον, την σύμφυτη με την βιομηχανία του θεάματος τάση των ισχυρών ανδρών να χρησιμοποιούν την εξουσία τους για να επιβληθούν σεξουαλικά σε γυναίκες που βρίσκονται χαμηλότερα στην ιεραρχία του συστήματος."

[..]

"Βέβαια, αυτήν ακριβώς την ιδέα του σχετικού διαχωρισμού οι άνευ όρων υποστηρικτές των παραβιαστικών/κακοποιητικών σκηνοθετών την μετατρέπουν σε απόλυτη ώστε να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους στο όνομα της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας, να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τις ταινίες τους ανεμπόδιστοι από ηθικο-πολιτικά διλήμματα και να επιτεθούν σε αυτό που αντιλαμβάνονται ως “χούντα της πολιτικής ορθότητας”."

[..]

"Αν το ερώτημα είναι τι κάνεις με τις ταινίες των “προβληματικών” και “ακυρωμένων” σκηνοθετών, τότε η δική μου προσωπική απάντηση είναι ότι μπορείς υπό προϋποθέσεις να τις προβάλεις, να τις συζητήσεις, να τις εκτιμήσεις και να τις απολαύσεις – κατανοώντας με κριτικό τρόπο το πλαίσιο μέσα στο οποίο παράχθηκαν αντί να θεωρείς πως προκύψαν εν κενώ, και αναγνωρίζοντας πως δεν είναι καθόλου απίθανο η ίδια η δημιουργία τους να περιείχε πράξεις καταπιεστικές και παραβιαστικές (αν δεν το γνωρίζεις ήδη, όπως στην περίπτωση του Last Tango in Paris του Bernardo Bertolucci για παράδειγμα). Ουσιαστικά, λέω πως αυτή η κριτική ματιά απέναντι στις συνθήκες παραγωγής του έργου θα πρέπει να γίνει μέρος του αναλυτικού πλαισίου και του ερμηνευτικού οπλοστασίου μέσα από το οποίο προσεγγίζουμε το σινεμά. Αν όμως αποφεύγεις αυτά τα ζητήματα και επιπλέον προσκαλείς, τιμάς και βραβεύεις τους δημιουργούς, τότε επιστρέφουμε σε αυτό που εξέφρασε με το σώμα της η Labed: “το βασικό σας μέλημα είναι να υπερασπιστείτε και να τιμήσετε τους ίδιους τους κακοποιητές”."

[..]

#biennale2023 #venicefilmfestival #venicefilmfestival2023 #lubentv

https://luben.tv/nerdcult/cinema/232303

Άλλο ένα ενδιαφέρον άρθρο από τον Αλέξανδρο Παπαγεωργίου περί culture wars, cancel culture και πολιτικής ορθότητας, με αφορμή την τιμητική στάση του Φεστιβάλ Βενετίας ως προς τους καταγγελθέντες κακοποιητές Woody Allen, Roman Polanski, Luc Besson (ο Πολάνσκι είναι και καταδικασμένος).

tl;dr αποσπάσματα:

[..] "η Βενετία αναπλήρωσε το διαφυγόν τζέρτζελο περιλαμβάνοντας όχι μία αλλά τρεις ταινίες “αμφιλεγόμενων” σκηνοθετών στο επίσημο πρόγραμμά της: το Coup de Chance του Woody Allen, το The Palace του Roman Polanski και το Dogman του Luc Besson (το τελευταίο συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα, ενώ τα πρώτα δύο προβάλλονται εκτός συναγωνισμού). Για τους λάτρεις της στατιστικής, οι 3 σκηνοθέτες μαζί μετράνε αθροιστικά 21 καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση."

[..]

"Προφανώς οι υποθέσεις δεν είναι πανομοιότυπες, αν και οι τρεις τους μοιράζονται το γεγονός ότι σταθερά επιδίωκαν σεξουαλικές σχέσεις με ανήλικα κορίτσια. Αλλά υπάρχει εδώ ένα μοτίβο που αντανακλά, πέρα από τις ιδιαιτερότητες των υποθέσεων, δύο γενικές δομικές τάσεις. Πρώτον, την ιστορικά καταγεγραμμένη αδυναμία του δικαστικού συστήματος να αποδόσει δικαιοσύνη σε περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, η οποία έχει οδηγήσει σε χρόνια δυσπιστία απέναντί του και πολύ συχνά σε σβήσιμο της εμπειρίας των θυμάτων. Δεύτερον, την σύμφυτη με την βιομηχανία του θεάματος τάση των ισχυρών ανδρών να χρησιμοποιούν την εξουσία τους για να επιβληθούν σεξουαλικά σε γυναίκες που βρίσκονται χαμηλότερα στην ιεραρχία του συστήματος."

[..]

"Βέβαια, αυτήν ακριβώς την ιδέα του σχετικού διαχωρισμού οι άνευ όρων υποστηρικτές των παραβιαστικών/κακοποιητικών σκηνοθετών την μετατρέπουν σε απόλυτη ώστε να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους στο όνομα της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας, να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τις ταινίες τους ανεμπόδιστοι από ηθικο-πολιτικά διλήμματα και να επιτεθούν σε αυτό που αντιλαμβάνονται ως “χούντα της πολιτικής ορθότητας”."

[..]

"Αν το ερώτημα είναι τι κάνεις με τις ταινίες των “προβληματικών” και “ακυρωμένων” σκηνοθετών, τότε η δική μου προσωπική απάντηση είναι ότι μπορείς υπό προϋποθέσεις να τις προβάλεις, να τις συζητήσεις, να τις εκτιμήσεις και να τις απολαύσεις – κατανοώντας με κριτικό τρόπο το πλαίσιο μέσα στο οποίο παράχθηκαν αντί να θεωρείς πως προκύψαν εν κενώ, και αναγνωρίζοντας πως δεν είναι καθόλου απίθανο η ίδια η δημιουργία τους να περιείχε πράξεις καταπιεστικές και παραβιαστικές (αν δεν το γνωρίζεις ήδη, όπως στην περίπτωση του Last Tango in Paris του Bernardo Bertolucci για παράδειγμα). Ουσιαστικά, λέω πως αυτή η κριτική ματιά απέναντι στις συνθήκες παραγωγής του έργου θα πρέπει να γίνει μέρος του αναλυτικού πλαισίου και του ερμηνευτικού οπλοστασίου μέσα από το οποίο προσεγγίζουμε το σινεμά. Αν όμως αποφεύγεις αυτά τα ζητήματα και επιπλέον προσκαλείς, τιμάς και βραβεύεις τους δημιουργούς, τότε επιστρέφουμε σε αυτό που εξέφρασε με το σώμα της η Labed: “το βασικό σας μέλημα είναι να υπερασπιστείτε και να τιμήσετε τους ίδιους τους κακοποιητές”."

[..]

#biennale2023 #venicefilmfestival #venicefilmfestival2023 #lubentv

https://luben.tv/nerdcult/cinema/232303

Tsukamoto Shin'ya has a new movie coming out in Japan in November, the title is ほかげ, starring Shuri and Moriyama Mirai. The work depicts the lives of those who survived the horrors of the war.
Bound for Venice?
#Japan #Cinema #Movies #Films #JapaneseCinema #biennale2023 #Tsukamoto
https://eiga.com/news/20230712/5/?s=09

I‘m so excited for being in Venice again and get inspired from the „Laboratory of the Future“ (motto of Biennale Architettura 2023) next week.

Any recommendations for this year’s La Biennale?
Anyone been there already?

https://www.labiennale.org/en/architecture/2023
#BiennaleArchitettura2023 #Biennale #Biennale2023 #Venezia

I‘m so excited for being in Venice again and get inspired from the „Laboratory of the Future“ (motto of Biennale Architettura 2023) next week.

Any recommendations for this year’s La Biennale?
Anyone been there already?

https://www.labiennale.org/en/architecture/2023
#BiennaleArchitettura2023 #Biennale #Biennale2023 #Venezia

I‘m so excited for being in Venice again and get inspired from the „Laboratory of the Future“ (motto of Biennale Architettura 2023) next week.

Any recommendations for this year’s La Biennale?
Anyone been there already?

https://www.labiennale.org/en/architecture/2023
#BiennaleArchitettura2023 #Biennale #Biennale2023 #Venezia

I‘m so excited for being in Venice again and get inspired from the „Laboratory of the Future“ (motto of Biennale Architettura 2023) next week.

Any recommendations for this year’s La Biennale?
Anyone been there already?

https://www.labiennale.org/en/architecture/2023
#BiennaleArchitettura2023 #Biennale #Biennale2023 #Venezia

I‘m so excited for being in Venice again and get inspired from the „Laboratory of the Future“ (motto of Biennale Architettura 2023) next week.

Any recommendations for this year’s La Biennale?
Anyone been there already?

https://www.labiennale.org/en/architecture/2023
#BiennaleArchitettura2023 #Biennale #Biennale2023 #Venezia