🏛️ ■ PP y Vox firman la moción de censura contra el alcalde de Algeciras, José Ignacio Landaluce, del PP ■ Landaluce ha sido denunciado por presuntas agresiones sexuales a dos militantes populares. En la moción de censura se propone como sustituto al edil Jacinto Muñoz (PP).
https://www.huffingtonpost.es/politica/pp-vox-firman-mocion-censura-alcalde-algeciras-f202610.html?int=MASTODON_WORLD
Search
7 results for “firman”
-
-
Saranno presentati il 26/ott ricorsi contro #leggeelettorale #stabilicum, firmano Prodi, D'Alema e altri vip
conferenza stampa presentazione
6 profili di incostituzionalità
1) premio come quantità e modalità
2) vincolo del premio ai risultati in entrambe le Camere su base nazionale
3) selezione candidati con listoni bloccati e capilsta
4) parità di genere
5) indicazioni candidato premier nel programma
6) numero abnorme di firme per presentare liste -
George Smith in Alexandretta
SmithDe Engelsman George Smith, die leefde van 1840 tot 1876 en dus niet heel oud is geworden, is een van de grote helden uit de oudheidkunde. Hij was, zoals dat destijds heette, afkomstig uit de werkende klasse, maar was gefascineerd door alles wat Mesopotamisch was en had zichzelf spijkerschrift geleerd. Een moeilijk schrift dat juist in deze tijd voor het eerst werd begrepen. Omdat hij er buitengewoon handig in was, kreeg hij een aanstelling in het British Museum, waar hij op een dag in 1872, werkend in de statige Arched Room, de vondst van zijn leven deed.
De scène zou zo in een film kunnen: van pure opwinding begon hij te schreeuwen, zijn kleren uit te trekken en zette het op een lopen. Ziet u het voor u? Hij rent langs de Elgin Marbles en de Steen van Rosetta, slaat linksaf, komt bij de garderobe en de ingang, nog eens linksaf, regelrecht de British Library in. Karl Marx kijkt verstoord op van zijn lectuur. Nogmaals linksaf, langs de Egyptische vondsten. Terug in de Arched Room. Collega’s slaan kleren om hem Smith heen. “Wat is er?”, vragen ze bezorgd, “wat is er?” En hij gebaart naar het kleitablet, alsof iedereen meteen zou begrijpen wat daar staat. Misschien is het niet helemaal zo gegaan, maar we moeten een goed verhaal niet dood controleren.
Het was het tablet met de tekst van het Mesopotamische Zondvloedverhaal. De kranten schreven meteen over de grootste archeologische ontdekking aller tijden en de Daily Telegraph financierde een expeditie naar Mosul (het antieke Nineveh), opdat Smith daar kon zoeken naar andere tabletten. Die vond hij inderdaad: het Epos van Gilgameš. De tabletten maakten deel uit van wat (met gevoel voor archeologische hype) bekend is komen staan als de Bibliotheek van Aššurbanipal.
Het door George Smith geïdentificeerde Zondvloedtablet (British Museum, Londen)In zijn boek Assyrian Discoveries. An Account of Explorations and Discoveries on the Site of Nineveh (during 1873 and 1874) doet Smith verslag van deze reis, die niet helemaal zonder problemen verliep. Althans, de terugreis. Hij bereikte Aleppo, waar de Ottomaanse autoriteiten vragen stelden bij de kisten vol materiaal die hij bij zich had.
I showed my firman, to prove my right to the antiquities, and the customs officers said, if I would unpack all the antiquities, and show the things to them at the custom-house, they would give me a letter to the port to pass the things. I accordingly opened all my boxes, and having new boxes made there, repacked the antiquities. The Turkish officers laughed at the appearance of the old fragments of inscriptions, and called them rubbish, making fun at the idea of taking care of such things. They gave me a letter to the port of Alexandretta.
Die havenstad noemen wij tegenwoordig Iskenderun. Smith sloot zich aan bij een karavaan, bereikte de riviervlakte bij Antiochië, stak de Belen-pas over en daalde over de destijds nog rotsige weg af naar de havenstad, waar hij zich aandiende bij de Britse consul.
He went to the custom-house to present the letter for passing the antiquities; but when the letter was opened, it was found to contain an order to stop them, the Turkish authorities having made me the bearer of a letter directed agains myself.
Een Uriabrief, en ondanks alle argumenten die Smith en de consul naar voren brachten, namen de Ottomaanse havenautoriteiten de goederen in beslag. Erg ondankbaar, vond Smith, aangezien de Britten nog niet zo lang geleden het Ottomaanse Rijk overeind hadden gehouden in de Krimoorlog. Uiteindelijk regelde de Britse ambassadeur in Constantinopel dat de tabletten aankwamen in het British Museum.
Ik organiseer volgend voorjaar een reis naar Bulgarije. Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.
Zelfde tijdvak
Moses Shapira en de Deuteronomiumrol
maart 12, 2021
Max Havelaar, de graphic novel
november 10, 2020
Een bezoek aan de catacomben (1865)
september 12, 2024 Deel dit: #bibliotheekVanAššurbanipal #BritishMuseum #EposVanGilgameš #GeorgeSmith #Nineveh #Uriabrief -
Lentement, élément après élément, le décor se construit pour cette scène. Et toujours, tester l'immersion de la caméra. Il y a encore beaucoup à faire.
#FilmAnimation #filmindependent #meruladawn -
⭕Les forces #Israéliennes ont mené un raid à #Ramallah, ville de #Cisjordanie occupée, fermant les bureaux de plusieurs organisations #Palestiniennes et saisissant du matériel ainsi que du mobilier.
-
https://www.europesays.com/it/725699/ Racconto di una notte, le anticipazioni delle puntate dell’11 ottobre #afet #aiutarlo #Anticipazioni #AnticipazioniPuntate #assurde #canale #canfeza #chiede #ChiedeKursat #CRISI #distanze #domenica #DomenicaOttobre #donna #efsane #Entertainment #evento #ezra #far #ferman #figlia #gulizar #handan #Intrattenimento #IT #Italia #Italy #kursat #mahir #matrimonio #MatrimonioMahir #notte #ottobre #ozan #puntate #racconto #RaccontoNotte #riesce #serie #sfilata #sureyya #tv
-
𝑪𝒖𝒓𝒊𝒐𝒔𝒊𝒅𝒂𝒅𝒆𝒔
El 11 de septiembre de 2021, poco antes del mediodía, varios conductores que circulaban por Hull, en Inglaterra, se encontraron con una escena difícil de explicar: una mujer vestida de monja bailaba con un esqueleto humano junto a un antiguo cementerio.
Y no estaba sola.La mujer llevaba un hábito de color crema y un tocado similar al que utilizan algunas religiosas.
Bailaba con un esqueleto de utilería, lo sujetaba y se movía con él como si fuera su pareja.
A su lado había otro esqueleto más pequeño, que parecía representar a un perro.
En algunos momentos, la mujer también jugaba con él.Todo ocurría a plena luz del día, junto a una carretera bastante transitada.
La escena tuvo lugar en Spring Bank West, frente al desvío que conduce a la escuela Hymers, junto al antiguo cementerio general de Hull.
Una persona que viajaba como pasajera en un coche fotografió lo que estaba viendo.
Otros conductores redujeron la velocidad y algunos se detuvieron para observar aquella extraña representación.Las imágenes acabaron circulando por la prensa británica y, en cuestión de días, la historia saltó a medios de otros países.
La pregunta era inevitable: ¿qué hacía una mujer vestida de monja bailando con dos esqueletos a las puertas de un cementerio?El lugar tampoco era uno cualquiera.
El cementerio general de Hull había abierto sus puertas en 1847, en plena época victoriana, y dejó de admitir nuevos entierros en 1972.
Entre sus monumentos se encuentra uno dedicado a las víctimas de la epidemia de cólera que azotó la ciudad en 1849.
Sus lápidas y mausoleos forman parte de la memoria histórica de Hull.Pero lo que más llamó la atención de quienes presenciaron la escena fue un detalle: había una segunda persona grabando a la mujer mientras bailaba.
Aquello hizo pensar que podía tratarse de una actuación preparada, una grabación para un proyecto artístico o alguna clase de puesta en escena.
Sin embargo, ninguna de esas posibilidades llegó a confirmarse públicamente en las noticias que se difundieron entonces.Tampoco se consiguió identificar a la mujer ni averiguar qué pretendía representar.
No se aclaró si había elegido aquel lugar por su historia, por su ambiente o simplemente porque formaba parte de una grabación.Y ahí termina lo que se pudo averiguar.
No hay constancia pública de que se tratara de un ritual religioso ni de que los esqueletos tuvieran relación alguna con el cementerio.
Lo único documentado por las noticias de aquellos días es que una mujer vestida de monja fue fotografiada bailando con dos figuras esqueléticas y que otra persona estaba filmando la escena.A veces, una fotografía consigue dar la vuelta al mundo sin que nadie llegue a conocer la historia completa que hay detrás.
En este caso, aquel sábado de septiembre dejó una imagen tan insólita como una pregunta sin respuesta: ¿qué estaban grabando realmente junto al viejo cementerio de Hull?▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣▣
#curiosidades #historiasinsolitas #misterios #inglaterra #hull #cementerios #fotografias #historiasreales #lugareshistoricos