#zkv — Public Fediverse posts
Live and recent posts from across the Fediverse tagged #zkv, aggregated by home.social.
-
Dapperstraat markt. Surinaamse verkoper aan nogal duidelijk Surinaamse klant:
Very cheap for you. Are you Turkey? Hahaha
Klant: No hihihi
Verkoper: Then full price. Turkey gets half price. Hahaha
Klant: Oh, then I am Turkey. HihihiDe rest van het gesprek hoorde ik niet meer.
-
Gisteren gingen we op bezoek. "Wil je wat drinken?", werd me gevraagd.
"Water graag" zei ik.
"Nee echt, wat wil je drinken?"
"Een glas water graag, dank je"
"Gewoon water...?"
"Graag!"
De vraag is of we water wel als zo "gewoon" moeten blijven zien. Beschikbaarheid van drinkwater is een privilege. En ik ben bang dat we dat in de komende jaren gaan merken ook...
-
Martins huwelijk was al jaren niks meer, maar scheiden was geen optie; te duur. Wie zou wie moeten uitkopen en was de hypotheek dan nog op te brengen?
De levensverzekering bood wél een optie. Samen met een wandeling langs de verlaten bergpaadjes, langs diepe afgronden. Een ongelukje, zo bedacht Martin, zit immers in een klein hoekje en met het bedrag van Ellens levensverzekering zou hij zelfs eerder kunnen stoppen met werken.
Na de volgende bocht, bedacht hij. Maar toen ze de bocht om waren, draaide Ellen zich om en keek hem aan. "Het spijt me, Martin", zei ze, en gaf hem een flinke duw. Nog tijdens zijn val had Martin spijt dat hij toch niet voor een scheiding had gekozen
-
Martins huwelijk was al jaren niks meer, maar scheiden was geen optie; te duur. Wie zou wie moeten uitkopen en was de hypotheek dan nog op te brengen?
De levensverzekering bood wél een optie. Samen met een wandeling langs de verlaten bergpaadjes, langs diepe afgronden. Een ongelukje, zo bedacht Martin, zit immers in een klein hoekje en met het bedrag van Ellens levensverzekering zou hij zelfs eerder kunnen stoppen met werken.
Na de volgende bocht, bedacht hij. Maar toen ze de bocht om waren, draaide Ellen zich om en keek hem aan. "Het spijt me, Martin", zei ze, en gaf hem een flinke duw. Nog tijdens zijn val had Martin spijt dat hij toch niet voor een scheiding had gekozen
-
Krolse kat in de straat. Haar gezang zingt door de straten. Overtreft zelfs het geluid van het verkeer. Maar geen succes. Alle katers blijken gecastreerd.
-
Krolse kat in de straat. Haar gezang zingt door de straten. Overtreft zelfs het geluid van het verkeer. Maar geen succes. Alle katers blijken gecastreerd.
-
Verdomd als het niet waar is, ik kwam zo ongeveer mezelf tegen. Van vroeger. Ik reed met mijn auto bij mijn ouderlijk huis langs, net toen een man op een oude motor daar weg wilde rijden. Een ouwe Suzuki, net zo een als ik vroeger had gehad.
Ik stopte voor hem, deed het raam open en riep: is het een tweetakt? De man knikte. En 550 CC, driecilinder? Een duim.
Even later vroeg hij nog uit welk jaar de motor was. Ik zei 1978 en hij ging zowat door het lint. "Ik heb hier gewoond" huilde hij bijna. Ik vond het maar raar, ik draaide mijn motor een beetje en gaf flink gas om die engerd kwijt te zijn. Rare mensen kom je tegen als motorrijder.
-
De invalhulp die wij vandaag hadden was net begonnen in dat werk. Wij waren klant nr. 2.
Ze kwam net terug van een korte sabbatical in Thailand. Dat had ze wel nodig gehad.
Nu ging ze op zoek naar een studie. Daar had ze nu dank zij die 5 maanden Thailand wel energie voor.
Ze was dan ook al 18. (haar eigen woorden)...
-
Pik, wat een tyfusend zeg.
Goedemiddag, u bent voor de bezichtiging van het appartement?
Ja mafkees… laat dit pleurishok maar effe zien dan.
Dit is de woonkamer, met open keuken.
Open keuken? Heel die zooi ligt open hier man… teringbende.
Nou, industriële stijl.
Industrieel? Verkloot zul je bedoelen.
De ruimte is vrij licht hoor...
Dit grafhok?
...en de vraagprijs is driehonderdduizend euro.
Voor deze teringzooi?!
Dat is de marktwaarde in deze buurt, hè.
Flikker toch op man.
-
Goede morgen!
Vannacht mocht ik bij burgemeester Halsema op bezoek om het uit te leggen.
Ik kwam haar al tegen op haar secretariaat. "Ik zit twee kamers verderop", zei ze. "Ik zie je zo".
Helaas ben ik niet in staat gebleken om haar kamer te vinden. Van de nummering klopte niet veel, en de hulp van iemand van het secretariaat bracht me ook nergens.
Uiteindelijk strandde ik op een bouwplaats met machines uit de jaren-30.
Toen ging de wekker.
Wie deze droom wil duiden... 🤔
-
Goede morgen!
Vannacht mocht ik bij burgemeester Halsema op bezoek om het uit te leggen.
Ik kwam haar al tegen op haar secretariaat. "Ik zit twee kamers verderop", zei ze. "Ik zie je zo".
Helaas ben ik niet in staat gebleken om haar kamer te vinden. Van de nummering klopte niet veel, en de hulp van iemand van het secretariaat bracht me ook nergens.
Uiteindelijk strandde ik op een bouwplaats met machines uit de jaren-30.
Toen ging de wekker.
Wie deze droom wil duiden... 🤔
-
Pik, doe mijn effe een patat mét!
Small, medium of large?
O gaan we kattuh?....Met je gore tiefusmuil!
Nee, wilt u een kleine, middelgrote of grote portie patat?
Waarom zeg je dat dan niet meteen joh. Teringkut?! Een grote natuurlijk....!
Met je grote pleuriskop!😡Mad Sauce, fritessaus of mayonaise?
..... Heb jij een bunkert voor je taas ofzo?! Helemaal van de pot gepleurd deze koleretent!
-
"Helaassss!" lachte de geest. "Ik heb nog niet gezegd wanneer je de wensen mag doen."
-
"Wat zal het zijn; geld, roem, eeuwig leven?" vroeg de geest toen Arnold hem had bevrijd uit de fles. "Je hebt tenslotte recht op drie wensen"
Anton moest even denken. Je krijgt niet elke dag zo'n kans in je schoot geworpen.
Geld? Hij kon zich prima redden. Roem? Voor een introvert? Ha ha! En eeuwig leven? Is dat leuk als iedereen om je heen dood gaat?
Doe eerst maar een biertje, zei hij tegen de geest. Geef me dan oneindig veel wensen en ga weer terug je fles in. Tot ik je weer roep
-
... die de geplette baret en pet opraapte en begon op te eten.
"Hahaha, whahaha, de waarheid draagt vandaag een regenjas van pudding!"
[hap, schrok]
"Ik heb een fiets gezien die dacht dat hij een gedachte was, maar de soep eet de lepel voordat de woensdag kan bukken. Alles klopt behalve de achterkant van voren."
[Vraat vrot slik]
"Ja de klok heeft honger en eet de minuten op."En toen kwam er een olifant met een dikke lul, en die piste het hele verhaaltje tot nul.
-
De hoed schrok zich een - eh - hoedje en deed een stapje terug. De draaiorgelspeler gaf een slinger aan het wiel en onder "Tulpen uit Amsterdam" tilde Gerri langzaam zijn hoofd op. "Gerda, ben jij dat?" stamelde hij.
Het orgel zweeg abrupt en de man die hem had bediend sprong er achter vandaan. "Nee, ik ben Henk, de man van Gerda, dus jij bent die viezerik waar Gerda mee zit te appen!" Hij draaide het draaiorgel een slag en reed ermee in de richting van Gerri ...
-
… voor hun ogen langzaam buiten werking gesteld.
“GENOEG!” brulde de hoed, en trok hard aan Thea’s haar. Ze keek op, zichtbaar uit haar roes gehaald.
“Pak die pet!” commandeerde de hoed.De pet rolde een stukje achteruit.
De baret zette haar voet naar voren.
“Non, non… niémand pakt ’em,” zei ze koel.De pet floot zacht.
[Er schuift een groot, oud draaiorgel in beeld. Krakend en licht scheef komt het tot stilstand, met precies een wiel op de pet en de baret.]
-
"Gerda, ben jij het?" kreunde Gerri, "Gerda lieverd, help me"
Thea was in een klap weer uit de zevende hemel. Gerda? GERDA??? Hoezo Gerda? Jij vieze vuile [gecensureerd]. Ze trok de naaldhak met een plop uit Gerri's oor en timmerde ermee op zijn hoofd. Dat was niet perse bevordelijk voor diens bewustzijn: "en een breezer ananas" mompelde Gerri, "welkom in de feesttent".
De pet en de hoed keken nu verbaasd toe. Ze hoefden niets te doen; Gerri werd voor hun ogen ...
-
.... maakte misbruik van de situatie en stak haar kleffe tong in de half openstaande mond van Gerri, die door bleef wauwelen terwijl Thea hem stevig tongde.
"Slurp..slurp...oh Gerri... duw die zompige baguette met je microfoon diep in m.... " -
"Ik ben niet blind!" riep die terug, "onze tijd is gekomen, dood aan de mensheid en Gerri Eickhof en leve de hoofddeksels, één wereld, één pet, petje af voor de pet en gaat niks boven onze pet"
"Hoho, niet zo snel" zei de hoed, "die pet past ons allemaal maar we spelen wel onder 1 hoedje toch?"
" Eerst Eickhof afwerken, dan praten we verder" zei Pet tactisch.
Ondertussen liep Gerri rood aan en had Thea zich hersteld van de baguette aanval. Ze herpakte zich en ...
-
… hervatte automatisch zijn verslag.
“Zoals u ziet...”Tok!
De naaldhak trof hem vol in zijn oor. Gerri verstijfde, zijn hoofd scheef, microfoon nog keurig voor zich.
“...is de situatie licht uit de hand gelopen,” vervolgde hij, iets hoger van toon.
De baret trok haar hak terug en sloeg hem nog een keer in het oor. En nog eens.
Gerri knipperde.
“En de sigaar zei tegen de trapleuning neem er zelf ook een."“ZIE JIJ DIT OOK?” brulde de hoed tegen de pet.
-
... het helemaal niet goed ging met de vrouw, die hij meende te herkennen als Gerda, waar hij al twee weken mee aan het chatten was op Tinder.
"GERDA!" Riep hij ontsteld, rende op haar af en trok de baguette uit haar mond. "Ooooh, Gerri" kreunde Thea, "daar ben je dan eindelijk"
Maar Gerri was verbijsterd, hoe had hij haar voor Gerda aan kunnen zien? Dat moest een truc van de baret zijn geweest. Net op tijd bedacht hij zich dat hij midden in een reportage zat en ... #zkv
-
… sprintte recht op de baret af.
De baret draaide zich bliksemsnel om, propte de baguette diep in Thea’s keel en duwde door, terwijl ze met haar andere hand een naaldhak greep en die met een rotvaart richting haar oor joeg.Thea sloeg wild om zich heen, haar ogen wijd open, happend en gorgelend naar lucht, terwijl haar armen ongecontroleerd door de lucht maaiden.
De baret lachte schel en zwiepte haar hak nu richting Gerri, die in de gaten kreeg dat...
-
... gewapend met een baguette op Gerri Eickhof toeliep: "jij was met pensioen is me verteld, maar wat doe je dan hier met je microfoon, ik zal jou eens definitief pensioneren!".
Dat werd Thea te gek. Ze had altijd al een oogje op Gerri gehad, vanwege de guitige blik in zijn ogen en ze zag in gedachten al Gerri verpulverd worden onder de hakken van de baret.
Dat mocht ze niet laten gebeuren. Ze negeerde zowel de Snollebollekes in haar hoofd als pet en hoed en ...
-
...de pet.
Ze greep maar de pet schoot snel opzij, tuitte zijn rand en zette aan:
Figaro! Figaro! Figarooo!“Niet luisteren! Pak hem!” siste de hoed.
Nog een greep. Weer te laat.
De pet draaide pirouettes en zong steeds luider.Uit het niets verscheen verslaggever Gerri Eickhof, microfoon in de hand.
“We zijn hier live bij een opmerkelijk voorval met zelfstandig opererende hoofddeksels...”Achter hem verscheen een elegante Franse baret op hoge hakken, die...
-
"Pak verdomme die pet" brulde de hoed, maar Thea was in hogere sferen en hoorde niks. In plaats daarvan zong ze euforisch
Zitten, hangen, liggen
Zo zijn we niet getrouwd"Hou op met die onzin" riep de hoed
Allemaal van links naar rechts
de tent die wordt verbouwd"Ik zal jou eens verbouwen!" Zei de hoed en hij gaf Thea een flinke zet naar voren.
"Welkom in de feesttent" wist Thea nog uit te brengen maar door de duw in de rug belandde ze op de weg, vlak voor ...
-
Naar links Naar rechts Nog unne keer
Naar links Naar rechts
"NEE!" schreeuwde de hoed, "NIET NAAR RECHTS!!!"Maar het was al te laat.
Du-du-du-du-du-du, du-du-du-du-du
Du-du-du-du-du-du, du-du-du-du-du-du (oh, wat 'n feest)
Du-du-du-du-du-du, du-du-du-du-du
Du-du-du-, du-du-du-du-, du-du-du-du-du-du (kom op, kom op, kom op, kom op)Doen we nog een rondje?
Gezellig
Blijf de glazen vullen met nog meer alcohol
We zijn niet meer te houden, gooi de vrouwkes lekker vol. -
"... zorgen dat je die pet pakt, voordat hij hem heeft"
Thea, blij met een heldere instructie die ze a) in één keer begreep en die b) haar een mogelijkheid gaf om ook echt iets te doen, sprong naar voren om de pet op te pakken.
We hebben wel een beetje een beeld van het denkvermogen van Thea nu toch? Het volgende zal je dan ook niet verbazen.
Haar moeder had haar nog zó geleerd goed uit te kijken als ze de straat op wilde lopen: links, rechts, links. Maar toch ...
-
Te laat.
De hoed rukte plots aan Thea’s haar en kantelde haar hoofd als een stuurwiel.
“Links! Nee, je andere links!” siste hij.
Thea schoot vooruit, recht op de buurman af, die inmiddels met zijn pet scheef op zijn hoofd en zijn camera filmend achteruit strompelde.
“Blijf staan!” riep de hoed.
De pet floot nog eens uitdagend, sprong van het hoofd van de buurman en landde midden op straat.
“Mooi zo,” zei de hoed tevreden. “Thea, nu moet je...” -
... Thea! Kijk eens wat ik heb, een pet! Nu ben ik net als jij, vind je me nou wel leuk? Oh Thea, wil je met me...
"Verdomme mens, DOE dan in hemelsnaam wat", siste de hoed Thea toe, "je ziet toch dat dit de verkeerde kant op gaat, PAK HEM!"
Maar Thea was overdonderd. Haar brein was simpelweg niet in staat deze plotselinge stroom van gebeurtenissen te verwerken. Ze liep vast, maar aangestuurd door de agressie van de pet kwam ze weer tot haar positieven, maar ach...
-
“…Maar goed, we hebben geen tijd voor intellectuele upgrades.
Probleem.”
“Probleem?” fluisterde Thea.
“Ja. Ik detecteer een tweede exemplaar van mijn soort. Onstabiel model. Pet-klasse. Laatst gezien boven een hoofd met beperkte besluitvaardigheid.”
Thea knipperde. “Wat?”
“Kijk daar!” riep de hoed plots.
Aan de overkant van de straat floot een pet uitdagend.
Thea rende naar buiten.
De buurman met zijn camera al gretig in de aanslag, struikelend over zijn sandalen.... -
"... ik wil dit ook niet. Jij bent kennelijk waar ik het mee moet doen en ik had ook liever iemand gehad met wat meer inhoud *IN* de hoed, als je begrijpt wat ik bedoel. Dat zal wel niet, want zo snugger ben je niet als ik dat zo eens scan"
Thea keek als een hert in de koplampen. Ze hoorde toch duidelijk iemand praten maar niemand keek haar kant op, ja alleen de buurman, maar die had altijd al een ongezonde belangstelling voor haar gehad
De hoed vervolgde met ...
-
Ondertussen, aan de andere kant van de wereld, waar Thea zojuist haar nieuwe hoed opzette, gebeurde er iets merkwaardigs. De hoed kuchte. Thea keek omhoog, alsof ze hoopte dat iemand anders het ook had gehoord. Maar de kamer bleef stil. Voorzichtig tikte ze tegen de rand.
“Goed,” zei de hoed na een korte pauze. “Laat ik meteen duidelijk zijn...." -
"O ja?" antwoordde de pet geërgerd, en zwol op als een opblaasband rond Theo's hoofd.
"Laat me los" schreeuwde Theo.De pet liet een keiharde scheet en liep helemaal leeg waarna Theo's hoofd zo rood werd als een kreeft.
"Ja wat wil je nou, op je hoofd of er vanaf?" vroeg de pet op spottende toon.
-
Theo snapte dat de regels veranderd waren en hij was dan wel wat oud maar nog vlug genoeg om zijn vrouw te pareren:
"Als je het nodig vindt om de document-kaart te spelen, heb je dan gedacht aan de ontwerptesten voor inclusie, kleurenblindheid, gendergelijkheid en de milieu-effect-rapportage voor het printen van het hele pakket? Zo ja, mag ik die dan eerst even zien voor je mij nog meer van die dingen in laat vullen?"
Maar tot die tijd blijft die pet op mijn hoofd
-
Werd deze ochtend wakker met een Bzzz in mijn huis. Een solitaire bij bleek naar buiten te willen via een dicht raam. Vervoerd in glas en papier en, met wat bemoedigende woorden voor onderweg, vanaf het balkon weggevlogen. Vrijheid voor het volk. Alle volkeren.
-
Maar heb je dan geen antwoorden meer?" vroeg Marga vertwijfeld, dit IS toch de antwoordenwinkel?
Tja, het maakt niet uit of ik daar ja of nee op zeg, zei de vrouw achter de balie, wat ik ook zeg, het is een antwoord, en dus per definitie "ja". En als ik "nee" zeg, dan is het nog een leugen ook
"Dus je hebt wél antwoorden?!" schreeuwde Marga
Nee! Ja! Ik weet het niet, huilde de vrouw, ik kán het niet zeggen.
Rustig maar, zei Marga, gaat het wel?
De vrouw trok wit weg en zakte in elkaar -
PANG!
De Wolf voelde zijn achterwerk gloeien ‘Vuile jachtlul!’ huilde hij, hinkend het bos in. Achter hem riep oma: ‘Je schiet scheef! Vlug, z’n ballen!’ Maar de Wolf was al verdwenen tussen de bomen. Daar kwam hij Zweetkleefje tegen.
‘Help me,’ snikte hij, ‘ze willen me villen!’
Zweetkleefje snoof diep: ‘Mmm. Ruikt naar gebraden kont!’
Grootmoeder en de jager kwamen puffend aangerend. Het drietal greep de Wolf, stak hem boven een vuurtje en kluifde hem tot op het bot schoon.Einde.
-
Het plan was: grootmoeder als voorgerecht en Zweetkleefje als hoofdgerecht. Maar dit voorgerecht rook naar oude uien, shag en paardenmest. De Wolf kneep zijn bungelende neus dicht en draaide zich met de staart tussen z'n poten om, terug naar Zweetkleefje. De jager had ondertussen zijn geweer gepakt.
Waar denk jij heen te gaan, snotwolf?’ brulde hij, terwijl hij de loop poetste met grootmoeders zweetdoek. De Wolf hapte naar adem en zette het op een rennen. De jager lachte en richtte.
#zkv -
‘O, sorry jongen,’ hijgde grootmoeder. ‘Ik deed net mijn oefeningetjes!’ Op dat moment doemde het bloed doorlopen hoofd van de jager op achter haar schouders.
‘Kwam je voor koekjes?’ schreeuwde hij, terwijl hij het zweet van zijn borst wreef. De Wolf knikte, zijn neus bungelend als een natte lap.
‘Gunst, je ziet zo bleek als pap!’ zei grootmoeder.
De Wolf greep naar zijn buik. Wat deed hij hier eigenlijk? Waarom dit scharminkel terwijl hij het malse Zweetkleefje voor het grijpen had?
#zkv -
Aangekomen bij het huisje kwam de Wolf eerst op adem, streek zijn vacht glad, en klopte zachtjes aan
‘Wie is daar?’ klonk een krakend stemmetje.
‘Ik ben het, Kleefje,’ zei de Wolf.
‘Trek maar aan mijn vinger,’ piepte het stemmetje. Een knobbelige vinger stak uit een gaatje in de deur. De Wolf trok eraan en meteen klonk een keiharde scheet, gevolgd door gierend gelach. De deur zwaaide open en daar stond de grootmoeder van Zweetkleefje. Naakt. En de stank! De neusgaten van de Wolf smolten weg
#zkv -
‘Honingkoekjes,’ herhaalde de Wolf langzaam. Zijn tong bleef even plakken aan zijn tanden. ‘En waar woont grootmoeder precies?’ vroeg hij bijna achteloos. ‘Daar, achter de grote dennenboom,’ wees Zweetkleefje trots. Ze moest er gewoon een scheet van laten. De Wolf glimlachte zo breed dat de bloem van zijn oor viel. ‘Wat een geluk,’ dacht hij. ‘Ik ken een kortere weg.
Vlug raapte hij de bloem op en zette het, zonder gedag te zeggen, op een lopen.
#zkv -
‘Die moet ik vangen,' zei de Wolf terwijl hij een bloem uit de grond trok en achter zijn oor zette. Hij sloop dichterbij en oefende zijn vriendelijkste glimlach. Met uitgespreide armen stapte hij het pad op. ‘Dag klein kleefding, wat loop jij hier vrolijk te dampen in de zon.’
Zweetkleefje knikte beleefd.
De Wolf boog galant. ‘En waarheen, zo alleen?’
"Ik ga naar grootmoeder, koekjes brengen,' zei Zweetkleefje.
'Wat voor koekjes?' vroeg de Wolf.
'Honingkoekjes,' antwoordde Zweetkleefje. -
Er was eens een meisje met plakkerige handen dat altijd naar zweet rook en scheten liet. Iedereen noemde haar Zweetkleefje.
Haar moeder smeerde haar in met rozenzalf om het zweten te temmen, maar zodra ze haar mandje met honingkoekjes oppakte om naar oma te brengen, droop het zweet al van haar jurk.
‘Pas op, Zweetkleefje,’ zei moeder streng. ‘De Wolf ruikt alles!’
Zweetkleefje stapte het bos in en liet een keiharde scheet.
Een sissende neus stak uit de struiken: de Wolf.
#zkv -
Als je bij ons in de hal de luchtverfrisser uit het stopcontact trekt, begint de plafonnière te knipperen. Nou en.
Het is een van die problemen die nooit de shortlist halen. Net als het schilderij dat we als barricade voor de trap zetten, zodat de kat niet naar boven glipt. Of de toiletknop die je half moet indrukken omdat die anders blokkeert. En de deurklink bij de kamer van de jongste: die werkt alleen als je hem omhoog duwt.
-
Bij de kassa staan moeder en dreumes achter mij. Ik vertel over hoe haar kleine spaghetti skebetti noemde.
Moeder: 'Ja, zo noemen wij dat sinds een familie-etentje. Ze vertelde de hele tafel dat het haar lievelingseten is. Toen we op de foto gingen, riepen we allemaal niet "Cheese!" maar "Skebetti!"
In de blik van de dreumes lees ik: allemaal superlogisch, toch? 5/5 -
"Hij is snel", zei Yuf, "nieuwste model robot. Kan 45 km/uur rennen en dat 2 dagen volhouden voor zijn accu leeg is. Let op hoe ik dit doe"
Hij pakte een slinger, als waar je een tennisbal voor je hond mee weggooit, deed er een bol klei in en slingerde die naar model MQ-25-revB. De bol kwam precies op het scharnier van zijn knie.
"Zijn robotvingers krijgen het er niet af en als het hard wordt, valt hij om. En dan is hij voor ons".
Zijn grijns was bijna net zo eng als de robot zelf.
-
Ik kwam vandaag een goedbedoelende bmw-rijder tegen. Met knipperlicht aan. Rechterknipperlicht. Overigens sloeg hij (m/v/x) linksaf. Toch een plusje voor de intentie.
#zkv -
"Ik doe met alle tellingen mee" zei Victor. "Vogels, bijen, spinnen, wepsen, ik doe ze allemaal". "Het is wespen" zei Jacoba. "En er zijn geen walvissen in Hilvarenbeek!" "En toch ga ik tellen!" zei Victor, en hij stapte op zijn fiets.
"En?" zei Jacoba toen hij uren later thuiskwam. "2 potvissen, een blauwe vinvis en een griend" zei Victor. Jacoba zei niets. "Volgende week ga ik schorpioenen tellen" zei Victor. "Ik ben benieuwd" zei Jacoba en ze zette een vinkje.
-
-
The Birch
Dit is een kort verhaal dat ik schreef voor Canadese vrienden, Peter en Lisa, die me een prachtig notitieboekje opstuurden. Een boekje met berken op de omslag en een quote uit Anne of Green Gables, de klassieker die zich afspeelt op het eiland waar mijn vrienden wonen.
Een klein notitieboekje, nog kleiner dan A6, met in zwarte inkt een berkenbos erop gedrukt. […]
https://storymin.es/2024/05/the-birch/
-
Ik zag net een mannetjesvogel op een schoorsteen zitten. Vleugel omhoog, rookgeur in de oksel. Andere vleugel ook.
En zoef, aromatisch achter de dames aan. Een vlammende lijster scheurt rakelings langs de appelboom. Het wordt een wilde dag vandaag.
-
Feit: Er leven meer bacteriën op en in ons dan dat wij lichaamscellen hebben.
Ik stel me voor dat wij voor hen een soort ruimteschip zijn en dat er ergens een groepje bacteriën zit, de een Mr Spock, de ander Captain Kirk.
Zij draaien aan de knoppen. Ze sturen ons met hun joystickjes, zodat wij opstaan en naar de koelkast lopen, omdat we zin krijgen in bloemkool. (waarom zouden we ànders zin krijgen in bloemkool?)
Ja dat moet het zijn.