#stilte — Public Fediverse posts

not a boat for sorrow under a crowd of stars

Ooteoote-serie Poetry in motion, 551: Janet Lees, A boat for sorrow
https://bit.ly/PIM551-lees
#poëzie #animatie #verdriet #eenzaamheid #kabaal #stilte #grofheid #kwetsbaarheid

𝗙𝗮𝗺𝗸𝗲 𝗟𝗼𝘂𝗶𝘀𝗲: 𝗱𝗲 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲 𝗻𝗮 𝗝𝗶𝗻𝗲𝗸 𝘄𝗮𝘀 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗻𝗼𝗿𝗺𝗮𝗮𝗹

Famke Louise heeft na haar interview bij Jinek in 2020 ervaren dat mensen om haar heen "wegvielen". Dat vertelt de 27-jarige zangeres in een video op Instagram. Famke Louise schoof aan bij Jinek om de actie #Ikdoenietmeermee, tegen de coronaregels, te verdedigen.

https://www.rtl.nl/boulevard/artikel/5548870/famke-louise-de-stilte-na-jinek-was-echt-niet-normaal

#FamkeLouise #Stilte #Jinek

𝗙𝗮𝗺𝗸𝗲 𝗟𝗼𝘂𝗶𝘀𝗲: 𝗱𝗲 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲 𝗻𝗮 𝗝𝗶𝗻𝗲𝗸 𝘄𝗮𝘀 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗻𝗼𝗿𝗺𝗮𝗮𝗹

Famke Louise heeft na haar interview bij Jinek in 2020 ervaren dat mensen om haar heen "wegvielen". Dat vertelt de 27-jarige zangeres in een video op Instagram. Famke Louise schoof aan bij Jinek om de actie #Ikdoenietmeermee, tegen de coronaregels, te verdedigen.

https://www.rtl.nl/boulevard/artikel/5548870/famke-louise-de-stilte-na-jinek-was-echt-niet-normaal

#FamkeLouise #Stilte #Jinek

𝗙𝗮𝗺𝗸𝗲 𝗟𝗼𝘂𝗶𝘀𝗲: 𝗱𝗲 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲 𝗻𝗮 𝗝𝗶𝗻𝗲𝗸 𝘄𝗮𝘀 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗻𝗼𝗿𝗺𝗮𝗮𝗹

Famke Louise heeft na haar interview bij Jinek in 2020 ervaren dat mensen om haar heen "wegvielen". Dat vertelt de 27-jarige zangeres in een video op Instagram. Famke Louise schoof aan bij Jinek om de actie #Ikdoenietmeermee, tegen de coronaregels, te verdedigen.

https://www.rtl.nl/boulevard/artikel/5548870/famke-louise-de-stilte-na-jinek-was-echt-niet-normaal

#FamkeLouise #Stilte #Jinek

𝗙𝗮𝗺𝗸𝗲 𝗟𝗼𝘂𝗶𝘀𝗲: 𝗱𝗲 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲 𝗻𝗮 𝗝𝗶𝗻𝗲𝗸 𝘄𝗮𝘀 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗻𝗼𝗿𝗺𝗮𝗮𝗹

Famke Louise heeft na haar interview bij Jinek in 2020 ervaren dat mensen om haar heen "wegvielen". Dat vertelt de 27-jarige zangeres in een video op Instagram. Famke Louise schoof aan bij Jinek om de actie #Ikdoenietmeermee, tegen de coronaregels, te verdedigen.

https://www.rtl.nl/boulevard/artikel/5548870/famke-louise-de-stilte-na-jinek-was-echt-niet-normaal

#FamkeLouise #Stilte #Jinek

𝗙𝗮𝗺𝗸𝗲 𝗟𝗼𝘂𝗶𝘀𝗲: 𝗱𝗲 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲 𝗻𝗮 𝗝𝗶𝗻𝗲𝗸 𝘄𝗮𝘀 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗻𝗼𝗿𝗺𝗮𝗮𝗹

Famke Louise heeft na haar interview bij Jinek in 2020 ervaren dat mensen om haar heen "wegvielen". Dat vertelt de 27-jarige zangeres in een video op Instagram. Famke Louise schoof aan bij Jinek om de actie #Ikdoenietmeermee, tegen de coronaregels, te verdedigen.

https://www.rtl.nl/boulevard/artikel/5548870/famke-louise-de-stilte-na-jinek-was-echt-niet-normaal

#FamkeLouise #Stilte #Jinek

In Nederland krijgt 50% van de vrouwen te maken met #SeksueelGeweld. Dit moet stoppen en dat kan alleen als we samen de #stilte doorbreken. #Slachtoffers moeten zich vrij en #veilig voelen om hun verhaal te doen. En iedereen zou #seksueel overschrijdend gedrag moeten kunnen benoemen en corrigeren.

Op 28 nov 16:30-18:00 uur is de start van '#AlkmaarBreektDeStilte' in Victorie. Toegang is gratis. Kom jij ook? Claim je ticket via #PodiumVictorie.

#StopGeweld #WijEisenDeNachtOp #PvdDAlkmaar

In Nederland krijgt 50% van de vrouwen te maken met #SeksueelGeweld. Dit moet stoppen en dat kan alleen als we samen de #stilte doorbreken. #Slachtoffers moeten zich vrij en #veilig voelen om hun verhaal te doen. En iedereen zou #seksueel overschrijdend gedrag moeten kunnen benoemen en corrigeren.

Op 28 nov 16:30-18:00 uur is de start van '#AlkmaarBreektDeStilte' in Victorie. Toegang is gratis. Kom jij ook? Claim je ticket via #PodiumVictorie.

#StopGeweld #WijEisenDeNachtOp #PvdDAlkmaar

In Nederland krijgt 50% van de vrouwen te maken met #SeksueelGeweld. Dit moet stoppen en dat kan alleen als we samen de #stilte doorbreken. #Slachtoffers moeten zich vrij en #veilig voelen om hun verhaal te doen. En iedereen zou #seksueel overschrijdend gedrag moeten kunnen benoemen en corrigeren.

Op 28 nov 16:30-18:00 uur is de start van '#AlkmaarBreektDeStilte' in Victorie. Toegang is gratis. Kom jij ook? Claim je ticket via #PodiumVictorie.

#StopGeweld #WijEisenDeNachtOp #PvdDAlkmaar

In Nederland krijgt 50% van de vrouwen te maken met #SeksueelGeweld. Dit moet stoppen en dat kan alleen als we samen de #stilte doorbreken. #Slachtoffers moeten zich vrij en #veilig voelen om hun verhaal te doen. En iedereen zou #seksueel overschrijdend gedrag moeten kunnen benoemen en corrigeren.

Op 28 nov 16:30-18:00 uur is de start van '#AlkmaarBreektDeStilte' in Victorie. Toegang is gratis. Kom jij ook? Claim je ticket via #PodiumVictorie.

#StopGeweld #WijEisenDeNachtOp #PvdDAlkmaar

In Nederland krijgt 50% van de vrouwen te maken met #SeksueelGeweld. Dit moet stoppen en dat kan alleen als we samen de #stilte doorbreken. #Slachtoffers moeten zich vrij en #veilig voelen om hun verhaal te doen. En iedereen zou #seksueel overschrijdend gedrag moeten kunnen benoemen en corrigeren.

Op 28 nov 16:30-18:00 uur is de start van '#AlkmaarBreektDeStilte' in Victorie. Toegang is gratis. Kom jij ook? Claim je ticket via #PodiumVictorie.

#StopGeweld #WijEisenDeNachtOp #PvdDAlkmaar

'𝗦𝗽𝗼𝗼𝗸𝗮𝗰𝗵𝘁𝗶𝗴 𝘀𝘁𝗶𝗹': 𝗗𝘂𝗶𝘁𝘀𝗲 𝘃𝗼𝗲𝘁𝗯𝗮𝗹𝗳𝗮𝗻𝘀 𝗽𝗿𝗼𝘁𝗲𝘀𝘁𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗺𝗲𝘁 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲 𝘁𝗲𝗴𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗶𝗹𝗶𝗴𝗵𝗲𝗶𝗱𝘀𝗺𝗮𝗮𝘁𝗿𝗲𝗴𝗲𝗹𝗲𝗻

In Duitsland is al enkele weken discussie over de veiligheid in voetbalstadions. De deelstaten willen geweld door voetbalhooligans indammen door nieuwe maatregelen, maar clubs en supporters vinden de plannen veel te ver gaan.

https://www.rtl.nl/nieuws/buitenland/artikel/5540409/spookachtig-stil-duitse-voetbalfans-protesteren-met-stilte-tegen

#DuitseVoetbalfans #protest #stilte

Beschouwing uitgave "Wijsheid van een abt; Bernardus Peeters". Auteur Hugo Vanheeswijck. Otheo Books, 2025.
#beschouwing #kunststukjes #blog #tumblr #boekbespreking #BernardusPeeters #HugoVanheeswijck #OtheoBooks #religie #abdij #klooster #christen #stilte #liefde #God #abt #OLVKoningshoeven #abtgeneraal #trappist
https://www.tumblr.com/jurjenkvanderhoek/799843800806752256/de-kern-van-alle-dingen?source=share

Beschouwing uitgave "Wijsheid van een abt; Bernardus Peeters". Auteur Hugo Vanheeswijck. Otheo Books, 2025.
#beschouwing #kunststukjes #blog #tumblr #boekbespreking #BernardusPeeters #HugoVanheeswijck #OtheoBooks #religie #abdij #klooster #christen #stilte #liefde #God #abt #OLVKoningshoeven #abtgeneraal #trappist
https://www.tumblr.com/jurjenkvanderhoek/799843800806752256/de-kern-van-alle-dingen?source=share

Beschouwing uitgave "Wijsheid van een abt; Bernardus Peeters". Auteur Hugo Vanheeswijck. Otheo Books, 2025.
#beschouwing #kunststukjes #blog #tumblr #boekbespreking #BernardusPeeters #HugoVanheeswijck #OtheoBooks #religie #abdij #klooster #christen #stilte #liefde #God #abt #OLVKoningshoeven #abtgeneraal #trappist
https://www.tumblr.com/jurjenkvanderhoek/799843800806752256/de-kern-van-alle-dingen?source=share

Beschouwing uitgave "Wijsheid van een abt; Bernardus Peeters". Auteur Hugo Vanheeswijck. Otheo Books, 2025.
#beschouwing #kunststukjes #blog #tumblr #boekbespreking #BernardusPeeters #HugoVanheeswijck #OtheoBooks #religie #abdij #klooster #christen #stilte #liefde #God #abt #OLVKoningshoeven #abtgeneraal #trappist
https://www.tumblr.com/jurjenkvanderhoek/799843800806752256/de-kern-van-alle-dingen?source=share

#Stilte

𝗦𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗱𝗲 𝘀𝘁𝗼𝗿𝗺: 𝘃𝗮𝗻𝗱𝗮𝗮𝗴 𝗮𝗮𝗿𝗱𝗶𝗴 𝘄𝗲𝗲𝗿, 𝗺𝗼𝗿𝗴𝗲𝗻 𝘇𝗲𝗲𝗿 𝘇𝘄𝗮𝗿𝗲 𝘄𝗶𝗻𝗱𝘀𝘁𝗼𝘁𝗲𝗻

Het weer is vandaag best aardig: het is vanochtend opvallend zacht en de zon laat zich vanmiddag regelmatig zien. Morgen slaat het om en gaat het 's avonds langs de westkust stormen. Daarbij bestaat er kans op zware tot zeer zware windstoten.

https://www.rtl.nl/nieuws/weer/artikel/5534772/stilte-voor-de-storm-morgen-zeer-zware-windstoten-vandaag-regelmatig

#stilte #storm #windstoten

Dit jaar sluiten we het oude jaar af en starten het nieuwe jaar met onze speciale Nâm Stilte Retraite. Een 6-daagse retraite met ons monastieke ritme van 4 Attunements per dag en een HarpMood. De dagelijkse HarpMood zal verlopen middels een live verbinding met Yoginâm in Spanje, wat deze retraite echt speciaal maakt.
Gedurende de hele retraite zal er stilte zijn om een gunstige ambiance voor transformatie te creëren .https://www.amonines.com/nl/event/nam-stilte-retraite/
#retraite #stilteretraite #retraiteinBelgie #stilte

Bezoek ons Retraite Centrum Asharum Amonines als regelmatig bezoeker, werk mee met anderen in het huis en de tuin en verkennen hoe dit voor jou kan zijn!
https://www.amonines.com/nl/

#Lerenjazeggen #meditatie
#reflectie #bezinning #contemplatie
#Zinvolleven #Retraite
#lerenmediteren
#Herbronnen #Innerlijkcompas #stilte #verstilling
#lerenlevenzondergrenzen
#levenzondergrenzen
#spiritualiteit #Delenineengrotergeheel
#Allesiséén #Stilteretraite
#RetraiteinBelgie #Stilteweekend

Wil je dit onderwerp verkennen via een lichaamsgerichte aanpak? Meld je dan aan bij een van onze Yoga Retraites! https://www.amonines.com/nl/event/yoga-retraite/
#yoga #yogaretraite #lichaamsgericht #stilte #meditatie #transformatie #grenzenverleggen #grenzenloslaten

Als je het geloof kunt veranderen dat je grenzen hebt die beschermd moeten worden welke jou beperken, in een houding van "Luisteren naar signalen", begin je een andere wereld te creëren voor jezelf.

Wil je dit verkennen in een ondersteunende omgeving met mensen met een soortgelijke visie? Boek dan een Persoonlijke Meditatie Retraite.
https://www.amonines.com/nl/event/prive-retraite/
#luisterennaarsignalen #anderewereldcreëren #persoonlijkemeditatieretraite #retraite #retraiteinBelgie #stilteretraite #stilte

Het kan handig zijn om soms afstand te nemen van je dagelijks leven door dingen even achter je te laten en een retraite centrum te bezoeken zoals Asharum Amonines.

We faciliteren een omgeving die dit soort reflectie en meditatie ondersteunt. Bijvoorbeeld tijdens het evenement 'De Essentie van Meditatie'.
https://www.amonines.com/nl/event/cursus-essentie-van-meditatie/

#meditatie #reflectie #bezinning #contemplatie #Retraite #essentie #retraitecentrum
#lerenmediteren #retraiteinBelgie #Herbronnen #Innerlijkcompas #stilte

Dompel jezelf onder in een transformerende 4-daagse meditatiecursus in ons serene retraitecentrum genesteld in de prachtige Belgische Ardennen. Deze retraite biedt verschillende meditatie vormen en nodigt je uit om jouw meditatiereis te verdiepen. Omarm de stilte en verjong je geest in een vredige omgeving die is ontworpen om innerlijke rust en helderheid te cultiveren.
#meditatie, #stilte, #contemplatie, #vegan, #retraite, #retraite in België
https://www.amonines.com/nl/event/cursus-essentie-van-meditatie/

Dompel jezelf onder in een transformerende 4-daagse meditatiecursus in ons serene retraitecentrum genesteld in de prachtige Belgische Ardennen. Deze retraite biedt verschillende meditatie vormen en nodigt je uit om jouw meditatiereis te verdiepen. Omarm de stilte en verjong je geest in een vredige omgeving die is ontworpen om innerlijke rust en helderheid te cultiveren.
#meditatie, #stilte, #contemplatie, #vegan, #retraite, #retraite in België
https://www.amonines.com/nl/event/cursus-essentie-van-meditatie/

Dompel jezelf onder in een transformerende 4-daagse meditatiecursus in ons serene retraitecentrum genesteld in de prachtige Belgische Ardennen. Deze retraite biedt verschillende meditatie vormen en nodigt je uit om jouw meditatiereis te verdiepen. Omarm de stilte en verjong je geest in een vredige omgeving die is ontworpen om innerlijke rust en helderheid te cultiveren.
#meditatie, #stilte, #contemplatie, #vegan, #retraite, #retraite in België
https://www.amonines.com/nl/event/cursus-essentie-van-meditatie/

Dompel jezelf onder in een transformerende 4-daagse meditatiecursus in ons serene retraitecentrum genesteld in de prachtige Belgische Ardennen. Deze retraite biedt verschillende meditatie vormen en nodigt je uit om jouw meditatiereis te verdiepen. Omarm de stilte en verjong je geest in een vredige omgeving die is ontworpen om innerlijke rust en helderheid te cultiveren.
#meditatie, #stilte, #contemplatie, #vegan, #retraite, #retraite in België
https://www.amonines.com/nl/event/cursus-essentie-van-meditatie/

Dompel jezelf onder in een transformerende 4-daagse meditatiecursus in ons serene retraitecentrum genesteld in de prachtige Belgische Ardennen. Deze retraite biedt verschillende meditatie vormen en nodigt je uit om jouw meditatiereis te verdiepen. Omarm de stilte en verjong je geest in een vredige omgeving die is ontworpen om innerlijke rust en helderheid te cultiveren.
#meditatie, #stilte, #contemplatie, #vegan, #retraite, #retraite in België
https://www.amonines.com/nl/event/cursus-essentie-van-meditatie/

Verken de transformerende kracht van stilte in je dagelijks leven met onze aankomende workshop, ontworpen om je te helpen een diepere betekenis en doel te ontdekken te midden van de chaos van het moderne leven. Maak opnieuw verbinding met jezelf en vind helderheid door meditatie, reflectie en contemplatie. #Stilte, #Meditatie, #retraite #mindfulness, #vegan, #monastisch, #reflectie, #contemplatie
https://www.amonines.com/nl/event/nam-stilte-weekenden-ook-online/

Verken de transformerende kracht van stilte in je dagelijks leven met onze aankomende workshop, ontworpen om je te helpen een diepere betekenis en doel te ontdekken te midden van de chaos van het moderne leven. Maak opnieuw verbinding met jezelf en vind helderheid door meditatie, reflectie en contemplatie. #Stilte, #Meditatie, #retraite #mindfulness, #vegan, #monastisch, #reflectie, #contemplatie
https://www.amonines.com/nl/event/nam-stilte-weekenden-ook-online/

Verken de transformerende kracht van stilte in je dagelijks leven met onze aankomende workshop, ontworpen om je te helpen een diepere betekenis en doel te ontdekken te midden van de chaos van het moderne leven. Maak opnieuw verbinding met jezelf en vind helderheid door meditatie, reflectie en contemplatie. #Stilte, #Meditatie, #retraite #mindfulness, #vegan, #monastisch, #reflectie, #contemplatie
https://www.amonines.com/nl/event/nam-stilte-weekenden-ook-online/

Verken de transformerende kracht van stilte in je dagelijks leven met onze aankomende workshop, ontworpen om je te helpen een diepere betekenis en doel te ontdekken te midden van de chaos van het moderne leven. Maak opnieuw verbinding met jezelf en vind helderheid door meditatie, reflectie en contemplatie. #Stilte, #Meditatie, #retraite #mindfulness, #vegan, #monastisch, #reflectie, #contemplatie
https://www.amonines.com/nl/event/nam-stilte-weekenden-ook-online/

Verken de transformerende kracht van stilte in je dagelijks leven met onze aankomende workshop, ontworpen om je te helpen een diepere betekenis en doel te ontdekken te midden van de chaos van het moderne leven. Maak opnieuw verbinding met jezelf en vind helderheid door meditatie, reflectie en contemplatie. #Stilte, #Meditatie, #retraite #mindfulness, #vegan, #monastisch, #reflectie, #contemplatie
https://www.amonines.com/nl/event/nam-stilte-weekenden-ook-online/

Nu op Mayonaise: Column: De stilte na de storm: het onrecht dat Lucia de Berk heette | Afgelopen vrijdag overleed Lucia de Berk, 63 jaar oud, na een kort ziekbed. Haar goede advocaat bevestigde het overlijden namens de familie “heel triest dat ze op relatief jonge leeftijd is overleden”, aldus de advocaat. | #onrecht #stilte #luciadeberk #column #moordpogingen #storm #moorden #gerechtelijkedwaling #levenslang #celstraf

https://bit.ly/4lRKiUA

Beschouwing "Zichtbare verwondering, de kunst van Theo Onnes". Doeke Sijens | Jannes de Vries. Uitgeverij kleine Uil, 2025.
#boekbespreking #kunststukjes #blog #tumblr #TheoOnnes #kleineUil #kunst #art #schilderijen #paintings #contemporaryart #expressief #figuratief #realisme #kleurrijk #emotie #landschap #dieren #mensen #Schiermonnikoog #Groningen #DoekeSijens #JannesdeVries #UitgeverijkleineUil #LeoFeijen #zeegezicht #strand #stilte
https://www.tumblr.com/jurjenkvanderhoek/792836921521045504/opkijken-nakijken-doorkijken-bij-werk-theo-onnes?source=share

Beschouwing "Zichtbare verwondering, de kunst van Theo Onnes". Doeke Sijens | Jannes de Vries. Uitgeverij kleine Uil, 2025.
#boekbespreking #kunststukjes #blog #tumblr #TheoOnnes #kleineUil #kunst #art #schilderijen #paintings #contemporaryart #expressief #figuratief #realisme #kleurrijk #emotie #landschap #dieren #mensen #Schiermonnikoog #Groningen #DoekeSijens #JannesdeVries #UitgeverijkleineUil #LeoFeijen #zeegezicht #strand #stilte
https://www.tumblr.com/jurjenkvanderhoek/792836921521045504/opkijken-nakijken-doorkijken-bij-werk-theo-onnes?source=share

Beschouwing "Zichtbare verwondering, de kunst van Theo Onnes". Doeke Sijens | Jannes de Vries. Uitgeverij kleine Uil, 2025.
#boekbespreking #kunststukjes #blog #tumblr #TheoOnnes #kleineUil #kunst #art #schilderijen #paintings #contemporaryart #expressief #figuratief #realisme #kleurrijk #emotie #landschap #dieren #mensen #Schiermonnikoog #Groningen #DoekeSijens #JannesdeVries #UitgeverijkleineUil #LeoFeijen #zeegezicht #strand #stilte
https://www.tumblr.com/jurjenkvanderhoek/792836921521045504/opkijken-nakijken-doorkijken-bij-werk-theo-onnes?source=share

Beschouwing DRENTEN voor beginners, omgaan met een eigenzinnig volk. Rolf Mulder. Uitgeverij Noordboek-Van Gorcum, 2025.
#beschouwing #kunststukjes #blog #tumblr #RolfMulder #Noordboek #ontdekkingstocht #Drenthe #eigenzinnig #boekbespreking #VanGorcum #drenten #geschiedenis #traditie #cultuur #hunebedden #schapen #TT #cuby #Veenhuizen #Assen #Emmen #WildLands #bajes #gezegden #geheugen #stilte
https://www.tumblr.com/jurjenkvanderhoek/792032487149862912/de-maon-mit-de-handen-willen-griepen?source=share

Beschouwing DRENTEN voor beginners, omgaan met een eigenzinnig volk. Rolf Mulder. Uitgeverij Noordboek-Van Gorcum, 2025.
#beschouwing #kunststukjes #blog #tumblr #RolfMulder #Noordboek #ontdekkingstocht #Drenthe #eigenzinnig #boekbespreking #VanGorcum #drenten #geschiedenis #traditie #cultuur #hunebedden #schapen #TT #cuby #Veenhuizen #Assen #Emmen #WildLands #bajes #gezegden #geheugen #stilte
https://www.tumblr.com/jurjenkvanderhoek/792032487149862912/de-maon-mit-de-handen-willen-griepen?source=share

𝗦𝘂𝘇𝗮𝗻 & 𝗙𝗿𝗲𝗲𝗸 𝗱𝗼𝗼𝗿𝗯𝗿𝗲𝗸𝗲𝗻 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲 𝗺𝗲𝘁 𝗲𝗺𝗼𝘁𝗶𝗼𝗻𝗲𝗹𝗲 𝗯𝗼𝗼𝗱𝘀𝗰𝗵𝗮𝗽: '𝗢𝗻𝗼𝗽𝗵𝗼𝘂𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝗴𝗼𝗹𝗳 𝗮𝗮𝗻 𝗹𝗶𝗲𝗳𝗱𝗲 𝗲𝗻 𝘀𝘁𝗲𝘂𝗻'

Suzan Stortelder (32) en Freek Rikkerink (32) hebben van zich laten horen op Instagram. Dat is voor het eerst sinds bekend is dat Freek ziek is. De zanger heeft uitgezaaide longkanker en wordt niet meer beter.

https://www.rtl.nl/boulevard/entertainment/artikel/5511562/suzan-freek-geven-update-toch-gaan-we-het-proberen

#SuzanFreek #stilte #liefde

Twee minuten stilte.
Maar de oorlog gaat door.
De bommen, de macht, het zwijgen.
Wat betekent herdenken
als we blijven toekijken?
Misschien is stilte geen eerbetoon,
maar een keuze.

Misschien is dit
hoe verzet klinkt
als het zwijgt.

Lees mijn twijfel over 4 mei op mijn site …

#herdenken #4mei #nooitweer #humanityfirst #verzet #Gaza #Oekraïne #stilte #medeplichtigheid #toekomst #rechtvaardigheid https://kanteldenker.wordpress.com/2025/04/30/vier-mei/

De rug recht, het hart zacht (5)

Er lijkt een vreemde stilte te zijn neergedaald onder veel christenen vandaag. Niet de stilte van gebed of contemplatie, maar een verlegen, terughoudende stilte. Een neiging om te zwijgen wanneer onze waarden worden uitgedaagd door krachten die die waarden niet delen.

Denk aan de spanning tussen vrijheid, gelijkwaardigheid en naastenliefde – en extremisme dat daar haaks op staat. Uit respect, of misschien uit angst, durven velen hun grenzen niet meer aan te geven. Maar in onze poging niemand te kwetsen, verliezen we soms de moed om op te staan. Niemand willen kwetsen is mooi, maar het mag niet betekenen dat we toestaan dat we zelf gekwetst worden. Ook liefde vraagt om begrenzing.

We lijken vergeten dat liefde ook krachtig kan zijn. Dat compassie geen medeplichtigheid is. En dat mededogen niet betekent dat je jezelf opoffert tot je verdwijnt.

Tegelijkertijd groeit de waardering voor een andere vorm van christendom – niet als machtsinstituut, maar als innerlijke bron van levenswijsheid. Denk aan Richard Rohr, die het Christusbeeld opent naar een universeel patroon van overgave en transformatie. Liefde als oerkracht.

Ja, het christendom heeft diepe wonden geslagen – kruistochten, koloniale zendingsdrang, schuld en schaamte. Maar minstens zo pijnlijk zijn de ingrepen die het oorspronkelijke vuur hebben gedempt. Innerlijke stromingen werden onderdrukt, seksualiteit gedemoniseerd, het evangelie gebruikt om te beheersen in plaats van te bevrijden.

Toch zijn er ook stromingen die herinneren aan de oorspronkelijke kracht: het johanneïsch christendom, waarin liefde, wijsheid en innerlijk weten centraal staan. Het esoterische christendom, dat zoekt naar de verborgen lagen van het evangelie. Ze tonen dat Jezus geen controle zocht, maar bevrijding – geestelijk, innerlijk, existentieel.

Veel gelovigen hebben geleerd dat ‘jezelf opofferen’ het hoogste goed is. Maar grenzen stellen is óók een daad van liefde – ook voor de ander. Wie uit naam van naastenliefde onderdrukking tolereert, voedt uiteindelijk het kwaad.

Een vriend van ons, homoseksueel en een ‘nieuwe’ christen, vindt diepe troost in het evangelie. En toch ervaart hij opnieuw een ongemakkelijke stilte. Geen uitgesproken oordeel, maar ook geen echte openheid. Alsof men bang is het verkeerde te zeggen. Zo blijft de werkelijke ontmoeting uit. Liefde die niet durft te spreken, blijft oppervlakkig.

Het vraagt moed om iemand voluit te verwelkomen zonder hem te willen veranderen – én tegelijk trouw te blijven aan wat je zelf gelooft. Dat is moedig mededogen: blijven staan in de spanning, met een open hart én een open mond.

Wat ons vandaag ontbreekt, is niet compassie. Wat ontbreekt, is moed. Een nieuwe soort christelijke moed die zacht is van hart, maar helder in grenzen. Die niet polariseert, maar wel positioneert. Die zegt: tot hier en niet verder – zonder te verachten. Die weigert liefde los te koppelen van waarheid.

Het kruis staat niet alleen voor lijden. In de mystieke traditie is het een symbool van innerlijke omkering: kwetsbaarheid als poort naar kracht, overgave als weg naar liefde. Net als in het boeddhisme, waar bevrijding begint bij het erkennen van lijden.

Misschien is het tijd voor een spiritualiteit die zowel het hoofd buigt als de rug recht houdt. Die weet dat het middenpad geen vaagheid betekent, maar een moedig evenwicht. Niet om te overheersen, maar om trouw te blijven.
Niet om te winnen, maar om te blijven staan – in liefde, juist als die onder druk staat.

Luuk Mur ( 1952) is psycholoog en heeft een drietal boeken geschreven over de door hemzelf ontwikkelde hulpverleningsmethode communitysupport. Hij is lid van de Dzogchen Community Nederland. Dzogchen is een vorm van Tibetaans boeddhisme waarbij veel belang wordt gehecht aan de ontwikkeling van individueel bewustzijn. Bij deze traditie streeft men naar non-dualiteit van het bewustzijn. Mensen zijn zich niet alleen bewust ( je weet dat je dit leest), maar je kunt je ook bewust zijn van dit eerste bewustzijn. Dit meta-bewustzijn wordt ‘gewaarzijn’ genoemd.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#christendom #compassie #diepeWonden #innerlijkeOmkering #liefdeVoorDeAnder #moed #opofferen #stilte

De rug recht, het hart zacht (5)

Er lijkt een vreemde stilte te zijn neergedaald onder veel christenen vandaag. Niet de stilte van gebed of contemplatie, maar een verlegen, terughoudende stilte. Een neiging om te zwijgen wanneer onze waarden worden uitgedaagd door krachten die die waarden niet delen.

Denk aan de spanning tussen vrijheid, gelijkwaardigheid en naastenliefde – en extremisme dat daar haaks op staat. Uit respect, of misschien uit angst, durven velen hun grenzen niet meer aan te geven. Maar in onze poging niemand te kwetsen, verliezen we soms de moed om op te staan. Niemand willen kwetsen is mooi, maar het mag niet betekenen dat we toestaan dat we zelf gekwetst worden. Ook liefde vraagt om begrenzing.

We lijken vergeten dat liefde ook krachtig kan zijn. Dat compassie geen medeplichtigheid is. En dat mededogen niet betekent dat je jezelf opoffert tot je verdwijnt.

Tegelijkertijd groeit de waardering voor een andere vorm van christendom – niet als machtsinstituut, maar als innerlijke bron van levenswijsheid. Denk aan Richard Rohr, die het Christusbeeld opent naar een universeel patroon van overgave en transformatie. Liefde als oerkracht.

Ja, het christendom heeft diepe wonden geslagen – kruistochten, koloniale zendingsdrang, schuld en schaamte. Maar minstens zo pijnlijk zijn de ingrepen die het oorspronkelijke vuur hebben gedempt. Innerlijke stromingen werden onderdrukt, seksualiteit gedemoniseerd, het evangelie gebruikt om te beheersen in plaats van te bevrijden.

Toch zijn er ook stromingen die herinneren aan de oorspronkelijke kracht: het johanneïsch christendom, waarin liefde, wijsheid en innerlijk weten centraal staan. Het esoterische christendom, dat zoekt naar de verborgen lagen van het evangelie. Ze tonen dat Jezus geen controle zocht, maar bevrijding – geestelijk, innerlijk, existentieel.

Veel gelovigen hebben geleerd dat ‘jezelf opofferen’ het hoogste goed is. Maar grenzen stellen is óók een daad van liefde – ook voor de ander. Wie uit naam van naastenliefde onderdrukking tolereert, voedt uiteindelijk het kwaad.

Een vriend van ons, homoseksueel en een ‘nieuwe’ christen, vindt diepe troost in het evangelie. En toch ervaart hij opnieuw een ongemakkelijke stilte. Geen uitgesproken oordeel, maar ook geen echte openheid. Alsof men bang is het verkeerde te zeggen. Zo blijft de werkelijke ontmoeting uit. Liefde die niet durft te spreken, blijft oppervlakkig.

Het vraagt moed om iemand voluit te verwelkomen zonder hem te willen veranderen – én tegelijk trouw te blijven aan wat je zelf gelooft. Dat is moedig mededogen: blijven staan in de spanning, met een open hart én een open mond.

Wat ons vandaag ontbreekt, is niet compassie. Wat ontbreekt, is moed. Een nieuwe soort christelijke moed die zacht is van hart, maar helder in grenzen. Die niet polariseert, maar wel positioneert. Die zegt: tot hier en niet verder – zonder te verachten. Die weigert liefde los te koppelen van waarheid.

Het kruis staat niet alleen voor lijden. In de mystieke traditie is het een symbool van innerlijke omkering: kwetsbaarheid als poort naar kracht, overgave als weg naar liefde. Net als in het boeddhisme, waar bevrijding begint bij het erkennen van lijden.

Misschien is het tijd voor een spiritualiteit die zowel het hoofd buigt als de rug recht houdt. Die weet dat het middenpad geen vaagheid betekent, maar een moedig evenwicht. Niet om te overheersen, maar om trouw te blijven.
Niet om te winnen, maar om te blijven staan – in liefde, juist als die onder druk staat.

Luuk Mur ( 1952) is psycholoog en heeft een drietal boeken geschreven over de door hemzelf ontwikkelde hulpverleningsmethode communitysupport. Hij is lid van de Dzogchen Community Nederland. Dzogchen is een vorm van Tibetaans boeddhisme waarbij veel belang wordt gehecht aan de ontwikkeling van individueel bewustzijn. Bij deze traditie streeft men naar non-dualiteit van het bewustzijn. Mensen zijn zich niet alleen bewust ( je weet dat je dit leest), maar je kunt je ook bewust zijn van dit eerste bewustzijn. Dit meta-bewustzijn wordt ‘gewaarzijn’ genoemd.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#christendom #compassie #diepeWonden #innerlijkeOmkering #liefdeVoorDeAnder #moed #opofferen #stilte

Menno – tegengehouden

Tegengehouden

Gestommel. Zachtjes gaat de deur van zijn kamer open.

“Slaap je al?” fluistert moeder.

Even overweegt Menno daar niet op te reageren, maar al snel wint zijn nieuwsgierigheid het. Hij bromt een beetje en ziet vervolgens zijn ouders tegen de achtergrond van de deuropening als donkere gedaanten naar zijn bed toekomen. Moeder gaat op de rand van zijn bed zitten. Vader pakt de stoel vanachter zijn bureautje. Menno wacht af.

“Wat ben je aan het doen?” vraagt moeder, alsof ze denkt dat hij begrijpt waar ze op doelt.

“Niets,” antwoord hij oprecht verbaasd. “Ik probeer te slapen.”

“Je moet opa laten gaan.” Er klinkt onzekerheid door in vaders stem. “Opa zegt dat hij wordt tegengehouden door kinderhandjes…,” voegt hij er met iets meer overtuiging aan toe, “en wij denken dat jij begrijpt wat hij daarmee bedoelt.”

“Waarom?” vraagt Menno.

“Daarom,” antwoordt vader zacht. “Alleen al dat je nu vraagt waarom. Je weet waar wij het over hebben.”

“Waarom?”

“Menno .” Moeders stem kan soms scherp zijn, en nu weer snijdt ze hem door de ziel. “Menno,” vervolgt ze milder van toon, “opa noemt jouw naam.”

“Ik mag toch niet bij hem op bezoek komen? Waarom moet ik hem dan laten gaan? Hoe kan ik hem tegenhouden?”

Het kan niet anders of zijn ouders horen hoe allerlei gevoelens hem de adem benemen en hem de strot dichtknijpen. Hij is ongelooflijk blij dat opa hem moet hebben gevoeld en gehoord, zoals Aya haar vader voelde en hoorde in haar slaap. Maar hij is ook boos op zijn grootvader, omdat hij hem heeft verraden aan zijn ouders, door zijn naam te noemen. Hij voelt een intens verdriet opkomen om wat er staat te gebeuren.

“Opa wil graag naar de hemel toe, maar dat kan niet, omdat jij het niet wilt.” Door de nadruk die moeder legt op het woordje ‘jij’, krimpt Menno ineen.

“Jezus wil het.” bijt hij haar toe. “Anders gebeurt er niets. Je moet als je bidt altijd zeggen dat Jezus het zo wil.”

“Dat is onzin,” antwoordt moeder fel. “Jezus is hier niet.”

“Jezus is hier wél.”

Verontwaardigt komt Menno overeind. Hij kruipt over zijn bed naar het kastje aan de muur, pakt het doosje met de hostie eruit, opent het, en neemt de hostie tussen de duim en wijsvinger van zijn rechterhand en houdt het voor haar ogen zodat ze zich ervan kan overtuigen dat het echt is: “Dit is Jezus.”

“Dat is een ouweltje,” schampert moeder. “Een dingetje van meel. Wie heeft je wijs gemaakt dat dat Jezus is?”

“Dat heeft een man gezegd. In Egmond. Ze hebben het daar zelf in de mist geconstateerd.”

“Egmond? In de mist?” Pappa kan een lachje niet onderdrukken, en doordat hij zich van zijn stuk gebracht voelt, weet Menno even niets te zeggen. Daarop trekt moeder plotseling de hostie uit zijn vingers, wrijft het stuk en schreeuwt: “Meel. Je moet niet alles geloven wat anderen zeggen.”

Vol ongeloof staart Menno naar de vallende kruimels. Dat zij dit zomaar doet. Het voelt bijna alsof zij zojuist zijn lijf tussen haar vingers fijn heeft gewreven en hij zoekt naar woorden die er niet zijn. Gekwetst kermt hij: “Toch is het zo. Als je heel erg graag wilt dat er iets gebeurt, moet je altijd bidden en tegen God zeggen dat Jezus het zo wil. En dan is hij hier, en dan gebeurt het echt.”

“Maar jij bent het, die wil dat Jezus het wil,” stoot moeder door. Geschrokken van haar eigen reactie, laat zij direct een stroom sussende woorden over haar zoon heen komen waarvan er geen één goed bij hem terecht komt. Hoelang zij daarna op hem in blijft praten interesseert hem niet. Hij luistert niet meer naar haar. Als zij eindelijk haar mond houdt, blijft het lange tijd stil.

Uiteindelijk breekt zijn vader door de stilte en Menno ’s weerstand heen. “Ik weet dat je veel van opa houdt. En ik begrijp heel goed dat je hem niet kwijt wilt en hem graag bij je wilt houden. Maar als je echt van iemand houdt, en dan bedoel ik: écht, dan laat je die iemand vrij om verder te gaan. Waarheen dan ook. Zelfs als dat betekent dat je elkaar nooit meer ziet.

Dat is houden van, Menno. Dat is liefde: dat je de ander niet voor jezelf wilt houden, maar vrijlaat.”

‘Aya…’ denkt Menno. ‘Opa zit net als Aya in een gevangenis. En ik houd hem gevangen.’ “Dan moet opa maar doodgaan, als iedereen dat zo graag wil.” schreeuwt hij.

Hij stopt zijn hoofd weer onder het kussen, zoals hij altijd doet wanneer hij zich voor alles en iedereen wil verbergen, en niets meer wil zien of horen. Huilend wacht hij tot hij voelt dat zijn ouders zijn kamer uit zijn, en gaat dan op zijn rug liggen. Uitgeput valt hij zo in een droomloze slaap. Het eerste dat zijn moeder de volgende morgen tegen hem zegt is: “Opa is overleden. Het ziekenhuis belde gisteravond laat, nog geen half uur nadat pappa en ik weer beneden waren.” Haar stem klinkt emotieloos. Zakelijk. Menno haalt zijn schouders op. Het zal wel. Hij wil het er niet meer over hebben.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#hostie #Menno #opa #sterven #stilte #weerstand

Menno – tegengehouden

Tegengehouden

Gestommel. Zachtjes gaat de deur van zijn kamer open.

“Slaap je al?” fluistert moeder.

Even overweegt Menno daar niet op te reageren, maar al snel wint zijn nieuwsgierigheid het. Hij bromt een beetje en ziet vervolgens zijn ouders tegen de achtergrond van de deuropening als donkere gedaanten naar zijn bed toekomen. Moeder gaat op de rand van zijn bed zitten. Vader pakt de stoel vanachter zijn bureautje. Menno wacht af.

“Wat ben je aan het doen?” vraagt moeder, alsof ze denkt dat hij begrijpt waar ze op doelt.

“Niets,” antwoord hij oprecht verbaasd. “Ik probeer te slapen.”

“Je moet opa laten gaan.” Er klinkt onzekerheid door in vaders stem. “Opa zegt dat hij wordt tegengehouden door kinderhandjes…,” voegt hij er met iets meer overtuiging aan toe, “en wij denken dat jij begrijpt wat hij daarmee bedoelt.”

“Waarom?” vraagt Menno.

“Daarom,” antwoordt vader zacht. “Alleen al dat je nu vraagt waarom. Je weet waar wij het over hebben.”

“Waarom?”

“Menno .” Moeders stem kan soms scherp zijn, en nu weer snijdt ze hem door de ziel. “Menno,” vervolgt ze milder van toon, “opa noemt jouw naam.”

“Ik mag toch niet bij hem op bezoek komen? Waarom moet ik hem dan laten gaan? Hoe kan ik hem tegenhouden?”

Het kan niet anders of zijn ouders horen hoe allerlei gevoelens hem de adem benemen en hem de strot dichtknijpen. Hij is ongelooflijk blij dat opa hem moet hebben gevoeld en gehoord, zoals Aya haar vader voelde en hoorde in haar slaap. Maar hij is ook boos op zijn grootvader, omdat hij hem heeft verraden aan zijn ouders, door zijn naam te noemen. Hij voelt een intens verdriet opkomen om wat er staat te gebeuren.

“Opa wil graag naar de hemel toe, maar dat kan niet, omdat jij het niet wilt.” Door de nadruk die moeder legt op het woordje ‘jij’, krimpt Menno ineen.

“Jezus wil het.” bijt hij haar toe. “Anders gebeurt er niets. Je moet als je bidt altijd zeggen dat Jezus het zo wil.”

“Dat is onzin,” antwoordt moeder fel. “Jezus is hier niet.”

“Jezus is hier wél.”

Verontwaardigt komt Menno overeind. Hij kruipt over zijn bed naar het kastje aan de muur, pakt het doosje met de hostie eruit, opent het, en neemt de hostie tussen de duim en wijsvinger van zijn rechterhand en houdt het voor haar ogen zodat ze zich ervan kan overtuigen dat het echt is: “Dit is Jezus.”

“Dat is een ouweltje,” schampert moeder. “Een dingetje van meel. Wie heeft je wijs gemaakt dat dat Jezus is?”

“Dat heeft een man gezegd. In Egmond. Ze hebben het daar zelf in de mist geconstateerd.”

“Egmond? In de mist?” Pappa kan een lachje niet onderdrukken, en doordat hij zich van zijn stuk gebracht voelt, weet Menno even niets te zeggen. Daarop trekt moeder plotseling de hostie uit zijn vingers, wrijft het stuk en schreeuwt: “Meel. Je moet niet alles geloven wat anderen zeggen.”

Vol ongeloof staart Menno naar de vallende kruimels. Dat zij dit zomaar doet. Het voelt bijna alsof zij zojuist zijn lijf tussen haar vingers fijn heeft gewreven en hij zoekt naar woorden die er niet zijn. Gekwetst kermt hij: “Toch is het zo. Als je heel erg graag wilt dat er iets gebeurt, moet je altijd bidden en tegen God zeggen dat Jezus het zo wil. En dan is hij hier, en dan gebeurt het echt.”

“Maar jij bent het, die wil dat Jezus het wil,” stoot moeder door. Geschrokken van haar eigen reactie, laat zij direct een stroom sussende woorden over haar zoon heen komen waarvan er geen één goed bij hem terecht komt. Hoelang zij daarna op hem in blijft praten interesseert hem niet. Hij luistert niet meer naar haar. Als zij eindelijk haar mond houdt, blijft het lange tijd stil.

Uiteindelijk breekt zijn vader door de stilte en Menno ’s weerstand heen. “Ik weet dat je veel van opa houdt. En ik begrijp heel goed dat je hem niet kwijt wilt en hem graag bij je wilt houden. Maar als je echt van iemand houdt, en dan bedoel ik: écht, dan laat je die iemand vrij om verder te gaan. Waarheen dan ook. Zelfs als dat betekent dat je elkaar nooit meer ziet.

Dat is houden van, Menno. Dat is liefde: dat je de ander niet voor jezelf wilt houden, maar vrijlaat.”

‘Aya…’ denkt Menno. ‘Opa zit net als Aya in een gevangenis. En ik houd hem gevangen.’ “Dan moet opa maar doodgaan, als iedereen dat zo graag wil.” schreeuwt hij.

Hij stopt zijn hoofd weer onder het kussen, zoals hij altijd doet wanneer hij zich voor alles en iedereen wil verbergen, en niets meer wil zien of horen. Huilend wacht hij tot hij voelt dat zijn ouders zijn kamer uit zijn, en gaat dan op zijn rug liggen. Uitgeput valt hij zo in een droomloze slaap. Het eerste dat zijn moeder de volgende morgen tegen hem zegt is: “Opa is overleden. Het ziekenhuis belde gisteravond laat, nog geen half uur nadat pappa en ik weer beneden waren.” Haar stem klinkt emotieloos. Zakelijk. Menno haalt zijn schouders op. Het zal wel. Hij wil het er niet meer over hebben.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#hostie #Menno #opa #sterven #stilte #weerstand

Altijd maar dóór. Tot we stilstaan.

We werken, we plannen, we regelen. Zelfs als we met pensioen zijn of op vakantie gaan, vullen we onze dagen. We maken een lijstje voor de klusjes in huis, vegen nog even het terras aan, schuren die tuinstoelen of ruimen de schuur op. Als dat af is, plannen we de volgende fietstocht, boeken we een stedentrip of duiken we in een online cursus om iets ‘nuttigs’ te leren.

En als er écht niets meer hoeft, pakken we onze telefoon. We scrollen gedachteloos door nieuwsupdates, appen met bekenden of verliezen ons in eindeloze series, podcasts en filmpjes. Zelfs de momenten van rust vullen we met prikkels van buitenaf. Alles, behalve stilte. Alles, behalve naar binnen.

Wat is er toch aan de hand? Waarom blijven we doorgaan, zelfs als het niet meer hoeft? Wat maakt dat zoveel mensen onrustig worden wanneer de wereld even stilvalt? Verveling is het niet. Het is iets anders. Iets diepers.

Misschien komen we dan oog in oog te staan met een innerlijke onrust die we normaal gesproken weten te ontwijken. De stilte waar we zogenaamd naar verlangen, brengt ineens ongemakkelijke gevoelens met zich mee. Een hoofd dat begint te malen. Oordelen die we over onszelf vellen. Het gekwetter van onze overlever, die zegt dat we nóg beter, sneller of nuttiger moeten zijn. Of juist fluistert dat we niet genoeg zijn.

Die innerlijke onrust kent twee bronnen: de overlever en ons authentieke deel.
Bij mensen met een burn-out kan het stemmetje van de overlever allesoverheersend worden. Vijandig zelfs. De overlever, die ooit bedoeld was om ons veilig te houden en te beschermen, slaat dan op hol. Hij kraakt alles af, keurt niets goed en blijft ons opjagen, ook als ons lichaam allang op de rem heeft getrapt. Dat voortdurende gekwetter kan zo ondermijnend zijn dat stilte niet meer als rust voelt, maar als een gevecht dat je dreigt te verliezen.

De onrust die voortkomt uit ons authentieke deel is volgens ons een signaal. Het vertelt ons dat we het contact met onszelf zijn kwijtgeraakt. Met dat deel van ons dat geen doelen hoeft te behalen of iemand hoeft te zijn, maar er gewoon ís. Rustig. Aanwezig. Heel.

Als dat deel lange tijd verwaarloosd is, kan het pijnlijk zijn om het weer op te zoeken. We voelen dan eerder onrust dan rust. Of we ervaren somberheid, leegte of onverklaarbare spanning. Geen wonder dat we dan maar weer de agenda vullen of de telefoon pakken. We zijn verslaafd geraakt aan de externe onrust, omdat die ons beschermt tegen de innerlijke.

Maar het kan ook anders.

Neuropsychologen noemen dit ons default mode network: een netwerk in de hersenen dat actief wordt wanneer we even niets hoeven. We zijn dan niet gericht op een taak of de buitenwereld, maar keren naar binnen. Het is een natuurlijke staat waarin we dagdromen, reflecteren en betekenis geven aan ons leven. Een plek waar we kunnen thuiskomen bij onszelf.

En precies daar, in die innerlijke ruimte, wacht ons authentieke deel. Soms jarenlang genegeerd, onrustig geworden, maar altijd aanwezig. Genegeerd, terwijl we druk bezig waren met presteren, voldoen aan verwachtingen, of simpelweg overleven. Wanneer we onszelf eindelijk de stilte gunnen, kunnen we dit deel weer leren horen. Aanvankelijk vaak heftig, rauw en intens—alsof het jarenlang opgesloten zat en zich nu eindelijk mag laten horen. Maar gaandeweg verandert die stem. Het wordt een zachte, stille aanwezigheid die ons herinnert aan wie we werkelijk zijn.

Om die rust te kunnen ervaren, hebben we onze interne volwassene nodig, dat deel in onszelf dat het overzicht houdt, de koers bepaalt en ruimte creëert voor samenwerking tussen onze innerlijke delen: de overlever, die ons jarenlang veilig hield en beschermde, en het authentieke deel, dat verlangt naar gewoon zijn—naar leven in vrijheid, verbondenheid en rust.

Misschien is dat wel de grootste opdracht van deze tijd: leren stilvallen, zonder weg te vluchten in drukte, vermaak of afleiding. Want echte rust vind je niet buiten jezelf. Die begint vanbinnen, wanneer de interne volwassene het stuur weer in handen neemt.

Luuk Mur ( 1952) is psycholoog en heeft een drietal boeken geschreven over de door hemzelf ontwikkelde hulpverleningsmethode communitysupport. Hij is lid van de Dzogchen Community Nederland. Dzogchen is een vorm van Tibetaans boeddhisme waarbij veel belang wordt gehecht aan de ontwikkeling van individueel bewustzijn. Bij deze traditie streeft men naar non-dualiteit van het bewustzijn. Mensen zijn zich niet alleen bewust ( je weet dat je dit leest), maar je kunt je ook bewust zijn van dit eerste bewustzijn. Dit meta-bewustzijn wordt ‘gewaarzijn’ genoemd.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#burnOut #deOverlever #defaultModeNetwork #interneVolwassene #lerenStilvallen #onrust #stilte

Altijd maar dóór. Tot we stilstaan.

We werken, we plannen, we regelen. Zelfs als we met pensioen zijn of op vakantie gaan, vullen we onze dagen. We maken een lijstje voor de klusjes in huis, vegen nog even het terras aan, schuren die tuinstoelen of ruimen de schuur op. Als dat af is, plannen we de volgende fietstocht, boeken we een stedentrip of duiken we in een online cursus om iets ‘nuttigs’ te leren.

En als er écht niets meer hoeft, pakken we onze telefoon. We scrollen gedachteloos door nieuwsupdates, appen met bekenden of verliezen ons in eindeloze series, podcasts en filmpjes. Zelfs de momenten van rust vullen we met prikkels van buitenaf. Alles, behalve stilte. Alles, behalve naar binnen.

Wat is er toch aan de hand? Waarom blijven we doorgaan, zelfs als het niet meer hoeft? Wat maakt dat zoveel mensen onrustig worden wanneer de wereld even stilvalt? Verveling is het niet. Het is iets anders. Iets diepers.

Misschien komen we dan oog in oog te staan met een innerlijke onrust die we normaal gesproken weten te ontwijken. De stilte waar we zogenaamd naar verlangen, brengt ineens ongemakkelijke gevoelens met zich mee. Een hoofd dat begint te malen. Oordelen die we over onszelf vellen. Het gekwetter van onze overlever, die zegt dat we nóg beter, sneller of nuttiger moeten zijn. Of juist fluistert dat we niet genoeg zijn.

Die innerlijke onrust kent twee bronnen: de overlever en ons authentieke deel.
Bij mensen met een burn-out kan het stemmetje van de overlever allesoverheersend worden. Vijandig zelfs. De overlever, die ooit bedoeld was om ons veilig te houden en te beschermen, slaat dan op hol. Hij kraakt alles af, keurt niets goed en blijft ons opjagen, ook als ons lichaam allang op de rem heeft getrapt. Dat voortdurende gekwetter kan zo ondermijnend zijn dat stilte niet meer als rust voelt, maar als een gevecht dat je dreigt te verliezen.

De onrust die voortkomt uit ons authentieke deel is volgens ons een signaal. Het vertelt ons dat we het contact met onszelf zijn kwijtgeraakt. Met dat deel van ons dat geen doelen hoeft te behalen of iemand hoeft te zijn, maar er gewoon ís. Rustig. Aanwezig. Heel.

Als dat deel lange tijd verwaarloosd is, kan het pijnlijk zijn om het weer op te zoeken. We voelen dan eerder onrust dan rust. Of we ervaren somberheid, leegte of onverklaarbare spanning. Geen wonder dat we dan maar weer de agenda vullen of de telefoon pakken. We zijn verslaafd geraakt aan de externe onrust, omdat die ons beschermt tegen de innerlijke.

Maar het kan ook anders.

Neuropsychologen noemen dit ons default mode network: een netwerk in de hersenen dat actief wordt wanneer we even niets hoeven. We zijn dan niet gericht op een taak of de buitenwereld, maar keren naar binnen. Het is een natuurlijke staat waarin we dagdromen, reflecteren en betekenis geven aan ons leven. Een plek waar we kunnen thuiskomen bij onszelf.

En precies daar, in die innerlijke ruimte, wacht ons authentieke deel. Soms jarenlang genegeerd, onrustig geworden, maar altijd aanwezig. Genegeerd, terwijl we druk bezig waren met presteren, voldoen aan verwachtingen, of simpelweg overleven. Wanneer we onszelf eindelijk de stilte gunnen, kunnen we dit deel weer leren horen. Aanvankelijk vaak heftig, rauw en intens—alsof het jarenlang opgesloten zat en zich nu eindelijk mag laten horen. Maar gaandeweg verandert die stem. Het wordt een zachte, stille aanwezigheid die ons herinnert aan wie we werkelijk zijn.

Om die rust te kunnen ervaren, hebben we onze interne volwassene nodig, dat deel in onszelf dat het overzicht houdt, de koers bepaalt en ruimte creëert voor samenwerking tussen onze innerlijke delen: de overlever, die ons jarenlang veilig hield en beschermde, en het authentieke deel, dat verlangt naar gewoon zijn—naar leven in vrijheid, verbondenheid en rust.

Misschien is dat wel de grootste opdracht van deze tijd: leren stilvallen, zonder weg te vluchten in drukte, vermaak of afleiding. Want echte rust vind je niet buiten jezelf. Die begint vanbinnen, wanneer de interne volwassene het stuur weer in handen neemt.

Luuk Mur ( 1952) is psycholoog en heeft een drietal boeken geschreven over de door hemzelf ontwikkelde hulpverleningsmethode communitysupport. Hij is lid van de Dzogchen Community Nederland. Dzogchen is een vorm van Tibetaans boeddhisme waarbij veel belang wordt gehecht aan de ontwikkeling van individueel bewustzijn. Bij deze traditie streeft men naar non-dualiteit van het bewustzijn. Mensen zijn zich niet alleen bewust ( je weet dat je dit leest), maar je kunt je ook bewust zijn van dit eerste bewustzijn. Dit meta-bewustzijn wordt ‘gewaarzijn’ genoemd.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#burnOut #deOverlever #defaultModeNetwork #interneVolwassene #lerenStilvallen #onrust #stilte

Waarom Hadewijch zacht zweeg en ik zacht spreek

Het einde van het verhaal van God en het einde van het verhaal van niet-God.

Beste Hans,

Vergeleken met de bruidsmystiek van een Hadewijch of een Ruusbroec is jouw bestaansmystiek wel een beetje, hoe zal ik het zeggen, onderkoeld. Neem nu het volgende fragment uit de achtentwintigste brief van Hadewijch:

‘Tussen
God
en de zalige ziel
die God geworden is met God,
is een geestelijke liefde.

En wanneer God
deze geestelijke liefde openbaart in de ziel,
zo rijst in haar
een innige vriendschap.

Dat betekent:
zij voelt in zich
hoe God haar een vriend is
voor alle smart
en in alle smart
en boven alle smart,
ja, boven alle smart
tot in de trouw aan Zijn Vader.

In deze innige vriendschap
rijst
een groot vertrouwen.

In dit hoog vertrouwen
rijst
een oprechte zoetheid.

In deze gerechte zoetheid
rijst
een waarachtige blijdschap.

In deze waarachtige blijdschap
rijst
een goddelijke klaarheid.’

(Ende hier omme swighic sachte, Hadewijch, Hennink, 2002)

Dat is nog eens passie!

Beste Guy,

Ja, af en toe gaat Hadewijch behoorlijk uit haar kap, maar dit fragment is niet karakteristiek voor haar schrijverij, alleen voor wat jij daar mooi aan vindt.

Omdat je gevoelig lijkt voor Hadewijchs stijl helpt het misschien als ik me er ook van bedien. In haar negenendertigste lied, couplet 6, zingt ze:

‘Wat mij betreft, ik laat de minne wezen
wat ze van haar kant wezen wil.

Deze of gene waant in haar zijn vonnissen te lezen,
maar door haar toedoen valt zijn ijver spoedig stil,
en even vlug zijn lofgezang,
waaraan hij zich had opgetild.

Als ze dat wil, kan ze
goed strijden onder ’t schild;
al wordt niemand daar beter van.’

(Het boek der liederen I, Hadewijch, Vekeman, 2005)

Let vooral op de zinsnede ‘valt zijn ijver spoedig stil, en even vlug zijn lofgezang, waaraan hij zich had opgetild.’

Vervang je ‘de minne’ in het couplet van Hadewijch door ‘agnose’, dan krijg je de koekoekstekst:

Wat mij betreft, ik laat agnose wezen wat ze van haar kant wezen wil. Deze of gene waant in haar zijn vonnissen te lezen, maar door haar toedoen valt zijn ijver spoedig stil, en even vlug zijn lofgezang, waaraan hij zich had opgetild. Als ze dat wil, kan ze goed strijden onder het schild, al wordt niemand daar beter van.

In dezelfde brief waaruit jij citeert (waarvan de authenticiteit omstreden is; zie De beeldspraak van Hadewijch, Reynaert, 1981, pagina 425), schrijft Hadewijch of Pseudo-Hadewijch:

‘Sinds de heiligheid van God mij zwijgen deed,
sindsdien heb ik veel gehoord.
En sinds ik veel gehoord heb,
waarom hield ik het dan in?
Ik hield niet zonder reden in
wat ik inhield.
Ik hield alles in, ervoor en erna.
Zo zwijg ik dan
en rust ik
met God
tot de tijd
dat God mij spreken doet.
Ik heb
al mijn verdeeldheid geheeld,
en ik heb mij
al mijn heelheid eigen gemaakt,
En ik heb
al mijn eigenheid besloten gehouden in God
tot de tijd dat er iemand komt
met een onderscheid makende geest,
die mij vraagt
wat het is dat ik bedoel,
en hoe ik dit voel
met God in God.
Ik ben des te meer onderscheiden
als ik moet spreken.
En hierom zwijg ik zacht.’

(Hennink, 2002)

Met een paar kleine aanpassingen krijg je:

Sinds niet-weten mij zwijgen deed heb ik veel gehoord, en sinds ik veel gehoord heb, waarom hield ik het dan in? Ik hield niet zonder reden in wat ik inhield. Ik hield alles in, ervoor en erna. Zo zweeg ik dan en rustte ik met niet-weten tot de tijd dat het mij spreken deed.

Ik heb al mijn verdeeldheid en eenheid afgezworen en ik heb mijn eigenheid besloten gehouden in niet-weten tot de tijd dat er iemand kwam met een wetende geest die mij vroeg wat het is dat ik bedoel en hoe ik dit voel met niet-weten in niet-weten. Ik ben alleen maar meer onderscheiden als ik moet spreken en hierom zwijg ik zacht.

Guy: Mag ik hieruit concluderen dat jij jezelf als een mysticus ziet?

Hans: Als Hadewijch werkelijk zacht had gezwegen, zou ze zich niet bediend hebben van woorden als ‘God’, ‘ik’, ‘verdeeldheid’ en ‘heelheid’. Ze zou zichzelf desgevraagd geen mystica genoemd hebben.

Guy: Waarom niet?

Hans: Omdat die woorden haar net zo goed onderscheiden zouden hebben gemaakt.

Guy: Ik meen met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te kunnen stellen dat Hadewijch het woord ‘God’ nooit opgegeven zou hebben.

Hans: Weet jij veel. In haar twintigste brief beschrijft Hadewijch ‘de twaalf uren van de opgang in minne’. In het elfde uur maakt de Minne ‘zijn memorie zo enig, dat hij niet vermag te denken aan heiligen of mensen, niet aan hemel of aarde, niet aan engelen, niet aan zichzelf, niet aan God, maar alleen aan de Minne die hem in bezit heeft genomen in steeds nieuwe tegenwoordigheid.’

In het twaalfde onnoembare uur ten slotte, zinkt Minne ’terug in Haarzelf. Zij vindt alle voldoening in haar eigen natuur. Zo is Zij zelfgenoegzaam: al minde niemand de Minne, haar naam zou Haar beminnenswaardigheid genoeg geven in haar zelfheerlijke eigen natuur.’

(Hadewijch Brieven, van Bladel, Spaapen 1954, p157)

Meister Eckhart zegt in dit verband: ‘Hij bezit dan zonder gehechtheid, zonder bezitsdrang, zonder bezetenheid, doet geen enkele aanspraak gelden – noch op het eigen ik, noch op dat wat buiten hem is, zelfs niet op God.’

Guy: Wat is in jouw visie het verband tussen agnose en mystiek?

Hans: Er is geen verband, ze zijn identiek. Mijn leven is een mysterie, het mysterie is mijn leven en dat is mijn mystiek.

Guy: Mystiek = niet-weten.

Hans: Het zijn maar woorden hè, geen antwoorden.

Guy: Er zijn geen antwoorden.

Hans: Dat zou toch weer een antwoord zijn.

Guy: Jij hebt alleen nog vragen.

Hans: Ook daar ben ik van verlost.

Guy: Jij hebt geen antwoorden en geen vragen meer.

Hans: Geen wezenlijke, alleen concrete. Wat eten we? Moet ik me laten onderzoeken? Waar is de schaar?

Guy: Wat een armoe.

Hans: Ik ben – in alle rust – aan het eind van mijn Latijn.

Guy: Jij hebt niets meer te zeggen.

Hans: Zelfs niet dat ik niets meer te zeggen heb.

Guy: Omdat de waarheid voorbij de woorden is.

Hans: Alsof dat geen woorden zijn.

Guy: Omdat alles een uitdrukking van het ene is.

Hans: Meer woorden.

Guy: Omdat alleen stilte recht doet aan de wijsheid voorbij alle wijsheid.

Hans: Woorden.

Guy: Omdat de hoogste werkelijkheid geen verschil kent.

Hans: Blablabla.

Guy: Niet om een zegbare of onzegbare reden.

Hans: ‘Dit is het twaalfde onnoembare uur.’

Guy: Niet-weten is einde verhaal.

Hans: Het einde van het verhaal van God en het einde van het verhaal van niet-God.

Het einde van het verhaal van ik en het einde van het verhaal van niet-ik.

Het einde van het verhaal van verdeeldheid en het einde van het verhaal van heelheid.

Het einde van het verhaal van onderscheid en het einde van het verhaal van eenheid.

Het einde van het verhaal van weten en het einde van het verhaal van niet-weten.

Het einde van het verhaal van de twaalf uren van de opgang in minne en het einde van het verhaal getiteld einde verhaal.

Guy: ‘Ende hier omme swighic sachte.’

Hans: Ende hier omme seghic sachte.

Index | vorige | volgende

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Hadewych #meisterEckhart #mystiek #MystiekVoorNitwits #nietWeten #stilte #zwijgen

Waarom Hadewijch zacht zweeg en ik zacht spreek

Het einde van het verhaal van God en het einde van het verhaal van niet-God.

Beste Hans,

Vergeleken met de bruidsmystiek van een Hadewijch of een Ruusbroec is jouw bestaansmystiek wel een beetje, hoe zal ik het zeggen, onderkoeld. Neem nu het volgende fragment uit de achtentwintigste brief van Hadewijch:

‘Tussen
God
en de zalige ziel
die God geworden is met God,
is een geestelijke liefde.

En wanneer God
deze geestelijke liefde openbaart in de ziel,
zo rijst in haar
een innige vriendschap.

Dat betekent:
zij voelt in zich
hoe God haar een vriend is
voor alle smart
en in alle smart
en boven alle smart,
ja, boven alle smart
tot in de trouw aan Zijn Vader.

In deze innige vriendschap
rijst
een groot vertrouwen.

In dit hoog vertrouwen
rijst
een oprechte zoetheid.

In deze gerechte zoetheid
rijst
een waarachtige blijdschap.

In deze waarachtige blijdschap
rijst
een goddelijke klaarheid.’

(Ende hier omme swighic sachte, Hadewijch, Hennink, 2002)

Dat is nog eens passie!

Beste Guy,

Ja, af en toe gaat Hadewijch behoorlijk uit haar kap, maar dit fragment is niet karakteristiek voor haar schrijverij, alleen voor wat jij daar mooi aan vindt.

Omdat je gevoelig lijkt voor Hadewijchs stijl helpt het misschien als ik me er ook van bedien. In haar negenendertigste lied, couplet 6, zingt ze:

‘Wat mij betreft, ik laat de minne wezen
wat ze van haar kant wezen wil.

Deze of gene waant in haar zijn vonnissen te lezen,
maar door haar toedoen valt zijn ijver spoedig stil,
en even vlug zijn lofgezang,
waaraan hij zich had opgetild.

Als ze dat wil, kan ze
goed strijden onder ’t schild;
al wordt niemand daar beter van.’

(Het boek der liederen I, Hadewijch, Vekeman, 2005)

Let vooral op de zinsnede ‘valt zijn ijver spoedig stil, en even vlug zijn lofgezang, waaraan hij zich had opgetild.’

Vervang je ‘de minne’ in het couplet van Hadewijch door ‘agnose’, dan krijg je de koekoekstekst:

Wat mij betreft, ik laat agnose wezen wat ze van haar kant wezen wil. Deze of gene waant in haar zijn vonnissen te lezen, maar door haar toedoen valt zijn ijver spoedig stil, en even vlug zijn lofgezang, waaraan hij zich had opgetild. Als ze dat wil, kan ze goed strijden onder het schild, al wordt niemand daar beter van.

In dezelfde brief waaruit jij citeert (waarvan de authenticiteit omstreden is; zie De beeldspraak van Hadewijch, Reynaert, 1981, pagina 425), schrijft Hadewijch of Pseudo-Hadewijch:

‘Sinds de heiligheid van God mij zwijgen deed,
sindsdien heb ik veel gehoord.
En sinds ik veel gehoord heb,
waarom hield ik het dan in?
Ik hield niet zonder reden in
wat ik inhield.
Ik hield alles in, ervoor en erna.
Zo zwijg ik dan
en rust ik
met God
tot de tijd
dat God mij spreken doet.
Ik heb
al mijn verdeeldheid geheeld,
en ik heb mij
al mijn heelheid eigen gemaakt,
En ik heb
al mijn eigenheid besloten gehouden in God
tot de tijd dat er iemand komt
met een onderscheid makende geest,
die mij vraagt
wat het is dat ik bedoel,
en hoe ik dit voel
met God in God.
Ik ben des te meer onderscheiden
als ik moet spreken.
En hierom zwijg ik zacht.’

(Hennink, 2002)

Met een paar kleine aanpassingen krijg je:

Sinds niet-weten mij zwijgen deed heb ik veel gehoord, en sinds ik veel gehoord heb, waarom hield ik het dan in? Ik hield niet zonder reden in wat ik inhield. Ik hield alles in, ervoor en erna. Zo zweeg ik dan en rustte ik met niet-weten tot de tijd dat het mij spreken deed.

Ik heb al mijn verdeeldheid en eenheid afgezworen en ik heb mijn eigenheid besloten gehouden in niet-weten tot de tijd dat er iemand kwam met een wetende geest die mij vroeg wat het is dat ik bedoel en hoe ik dit voel met niet-weten in niet-weten. Ik ben alleen maar meer onderscheiden als ik moet spreken en hierom zwijg ik zacht.

Guy: Mag ik hieruit concluderen dat jij jezelf als een mysticus ziet?

Hans: Als Hadewijch werkelijk zacht had gezwegen, zou ze zich niet bediend hebben van woorden als ‘God’, ‘ik’, ‘verdeeldheid’ en ‘heelheid’. Ze zou zichzelf desgevraagd geen mystica genoemd hebben.

Guy: Waarom niet?

Hans: Omdat die woorden haar net zo goed onderscheiden zouden hebben gemaakt.

Guy: Ik meen met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te kunnen stellen dat Hadewijch het woord ‘God’ nooit opgegeven zou hebben.

Hans: Weet jij veel. In haar twintigste brief beschrijft Hadewijch ‘de twaalf uren van de opgang in minne’. In het elfde uur maakt de Minne ‘zijn memorie zo enig, dat hij niet vermag te denken aan heiligen of mensen, niet aan hemel of aarde, niet aan engelen, niet aan zichzelf, niet aan God, maar alleen aan de Minne die hem in bezit heeft genomen in steeds nieuwe tegenwoordigheid.’

In het twaalfde onnoembare uur ten slotte, zinkt Minne ’terug in Haarzelf. Zij vindt alle voldoening in haar eigen natuur. Zo is Zij zelfgenoegzaam: al minde niemand de Minne, haar naam zou Haar beminnenswaardigheid genoeg geven in haar zelfheerlijke eigen natuur.’

(Hadewijch Brieven, van Bladel, Spaapen 1954, p157)

Meister Eckhart zegt in dit verband: ‘Hij bezit dan zonder gehechtheid, zonder bezitsdrang, zonder bezetenheid, doet geen enkele aanspraak gelden – noch op het eigen ik, noch op dat wat buiten hem is, zelfs niet op God.’

Guy: Wat is in jouw visie het verband tussen agnose en mystiek?

Hans: Er is geen verband, ze zijn identiek. Mijn leven is een mysterie, het mysterie is mijn leven en dat is mijn mystiek.

Guy: Mystiek = niet-weten.

Hans: Het zijn maar woorden hè, geen antwoorden.

Guy: Er zijn geen antwoorden.

Hans: Dat zou toch weer een antwoord zijn.

Guy: Jij hebt alleen nog vragen.

Hans: Ook daar ben ik van verlost.

Guy: Jij hebt geen antwoorden en geen vragen meer.

Hans: Geen wezenlijke, alleen concrete. Wat eten we? Moet ik me laten onderzoeken? Waar is de schaar?

Guy: Wat een armoe.

Hans: Ik ben – in alle rust – aan het eind van mijn Latijn.

Guy: Jij hebt niets meer te zeggen.

Hans: Zelfs niet dat ik niets meer te zeggen heb.

Guy: Omdat de waarheid voorbij de woorden is.

Hans: Alsof dat geen woorden zijn.

Guy: Omdat alles een uitdrukking van het ene is.

Hans: Meer woorden.

Guy: Omdat alleen stilte recht doet aan de wijsheid voorbij alle wijsheid.

Hans: Woorden.

Guy: Omdat de hoogste werkelijkheid geen verschil kent.

Hans: Blablabla.

Guy: Niet om een zegbare of onzegbare reden.

Hans: ‘Dit is het twaalfde onnoembare uur.’

Guy: Niet-weten is einde verhaal.

Hans: Het einde van het verhaal van God en het einde van het verhaal van niet-God.

Het einde van het verhaal van ik en het einde van het verhaal van niet-ik.

Het einde van het verhaal van verdeeldheid en het einde van het verhaal van heelheid.

Het einde van het verhaal van onderscheid en het einde van het verhaal van eenheid.

Het einde van het verhaal van weten en het einde van het verhaal van niet-weten.

Het einde van het verhaal van de twaalf uren van de opgang in minne en het einde van het verhaal getiteld einde verhaal.

Guy: ‘Ende hier omme swighic sachte.’

Hans: Ende hier omme seghic sachte.

Index | vorige | volgende

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Hadewych #meisterEckhart #mystiek #MystiekVoorNitwits #nietWeten #stilte #zwijgen

De stilte van de nacht duurt nog even voort tijdens mijn koffiemomentje.

Overigens is het een vrij luidruchtige stilte, met zo’n snurkende hond naast je.

Nog een koffie dan maar?

#goedemorgen #koffie #stilte #snurken #hond