#theaderks — Public Fediverse posts

NL première Viola Concerto James MacMillan

Tomorrow, Friday 2 December, the British violist Lawrence Power will play the Dutch première of the acclaimed Viola Concerto James MacMillan wrote for him in 2013. He’s performing it with the Radio Filharmonic Orchestra under the baton of the young Israeli conductor Lahav Shani in the AVROTROSVrijdagconcert in TivoliVredenburg, Utrecht.

I attended a rehearsal today and made a reportage for the live broadcast on Radio 4 (8-10.30 pm). You can see and hear a filmed version on YouTube.

The Viola Concerto is a thrilling piece, full of driving rhythms, colourful instrumentations, bewitchingly fast viola figurations and an intensely touching second movement. With its slow pace, rich harmonies and soaring viola melodies it sounds almost like a hymn.

The third movement is a show-off, with the violist playing daring glissandi and humoristic ‘false notes’ at a boisterous pace, creating a cartoonesque atmosphere. Lawrence displays an impressive command of even the wildest pyrotechnics – a true ‘powerful’ violist if ever there was one. Nevertheless he also shines in the more delicate and intimate passages.

‘Consort of viols’

MacMillan harks back to the past with a ‘consort of viols’ (two violas and two cellos) that both mimic and comment on the soloist, adding an extra layer to the music. Lawrence Power: ‘This is an absolute dream piece for me, for my generation James MacMillan is the British composer, we grew up with his music. I admire him deeply for daring to write harmonic and direct music in a time when we tend to over intellectualize art.’

Our talk will be broadcast on Friday 2 December on Radio 4  between 8-8.15 pm. I’m also doing the pre concert talk in the main hall of TivoliVredenburg, and Power will be my guest from 7.30-7.45 pm. MacMillan’s Viola Concerto is flanked by Prokofiev’s Overture on Hebrew Themes and Tchaikovsky’s Fifth Symphony. Hope to see you in TivoliVredenburg!

Lawrence Power & Thea Derks, MCO Hilversum, 1 December 2016

4 -12-2016 The concert was a huge success, with an immaculate perfomance of MacMillan’s Viola Concerto by Lawrence Power, Radio Filharmonisch Orkest and Lahav Shani. The audience cheered endlessly.

Manon Tuynman, producer of AVROTROSVrijdagconcert made a picture of my pre-concert talk with Power, I used it as the thumbnail for my YouTube post above.

#AVROTROSVrijdagconcert #JamesMacMillan #LawrencePower #TheaDerks #TivoliVredenburg

Canto general Peter Schat in #PanoramadeLeeuw XVI

In alweer de zestiende aflevering van #PanoramadeLeeuw op 3 februari, draaide ik de integrale uitvoering van Canto general van Peter Schat. Deze protestcyclus op een tekst van Pablo Neruda over de moord op president Salvador Allende in 1973 is helaas zelden op de radio te horen, en nog minder in de concertzaal. Reinbert de Leeuw speelde dit politiek geladen stuk vele malen, samen met de violiste Vera Beths en de mezzosopraan Lucia Meeuwsen.

Toch zegt hij hierover in mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie:

‘Ik heb nooit iets gezien in het radicalisme van Louis en Peter: we moeten de wijken in om het volk te verheffen. Dan speelden we Canto general in een tentje in Bos en Lommer, Vera Beths op een Stradivarius, ik op een aftands pianootje. Zodra Lucia Meeuwsen ging zingen, lieten nozems hun brommers keihard knetteren, dat sloeg nergens op.’

Gelukkig hadden de luisteraars geen last van knetterende brommers en ik kreeg veel positieve reacties op mijn uitzending.

Pierre Boulez in zijn jonge jaren

Op 5 januari overleed Pierre Boulez, wiens 90e verjaardag in december nog uitbundig was gevierd door het Insomnio Ensemble. Hoewel het een aangekondigde dood was, kwam het bericht toch als een schok: met Boulez stierf de laatste grote avant-gardist. Ik schreef een in memoriam voor Cultuurpers, waarin ik ook een link opnam naar mijn gesprek met Werner Klüppelholz van maart 2015. Ik hoop nog tijd te vinden mijn eigen interviews met Boulez online te plaatsen.

Vrolijker nieuws kwam er van het Britten Jeugd Strijkorkest, dat ook dit jaar weer een prachtige cd uitbracht, met een ontroerende vertolking van de liederencyclus Les illuminations van naamgever Benjamin Britten. Ook hierover schreef ik voor Cultuurpers.

Ik sprak hiervoor ook met de basklarinettiste Fie Schouten, die in Berlijn op bezoek ging bij Ursula Mamlok (1923). Zij is net als Boulez een avant-gardistische componist, maar is minder dogmatisch en leefde lange tijd in de Verenigde Staten, wat wellicht verklaart dat zij relatief onbekend is. Op haar 92e is zij nog alive and kicking, en haar muziek weet ondanks de rekenkundige uitgangspunten altijd te raken; zij daarom meer aandacht. Meer over haar lees je in mijn interview.

Afgelopen maand, op 14 januari, verzorgde ik alweer de laatste les in mijn vierdelige cursus hedendaagse muziek in het Muziekgebouw aan ‘t IJ, dit keer gewijd aan dansmuziek. Verrassend hoeveel ‘serieuze’ componisten – denk aan Schönberg, Copland, Clementi, Rihm – zich lieten inspireren door wals of foxtrot. Het Ives Ensemble gaf een aanstekelijk concert onder de titel What a Ball!

Mutu met bestuur. Hilde Kaizer, klarinet; Elisendra Pujals, zang; Mei-Yi Lee, slagwerk; Thea Derks, bestuurslid; Víctor Belmonte Albert, trombone; Vanessa Lann en Caroline Bakker, bestuursleden. Foto gemaakt door elektronicus/componist Yota Morimoto

Een dag later stond een vergadering gepland van het jonge Mutu Ensemble, waarvan ik bestuurslid ben, samen met Caroline Bakker en Vanessa Lann. De musici hebben gekozen voor een bijzondere line-up van stemmen, fluit, klarinet, trombone, slagwerk, cello en elektronica.

Zowel de twee zangeressen als de elektronica vormen een vast onderdeel van elke compositie en treden niet per se solistisch op de voorgrond. Samen met oprichter Sandra Pujols (dans/zang) streeft het ensemble ernaar multidisciplinaire voorstellingen te maken waarin genoteerde muziek, improvisatie hand in hand gaan met andere kunstvormen, met name dans. Op dit filmpje zie je Mutu in actie:

Januari was ook de maand van de negende aflevering van het Storioni Festival, georganiseerd door de drie musici van het Storioni Trio in verschillende steden in Brabant, maar op 21 januari afgetrapt in het Amsterdamse Muziekgebouw aan ‘t IJ. Dit jaar stond het evenement in het teken van de 500-jarige geboortedag van Jeroen Bosch, wiens Tuin der lusten verschillende componisten inspireerde tot het schrijven van nieuwe stukken. Onder wie Vanessa Lann. Ik sprak erover met de violist Wouter Vossen.

Eregast was dit jaar de Pool Krzysztof Penderecki, die ooit de wereld veroverde met zijn schrijnend dissonante Klaagzang voor de slachtoffers van Hiroshima, maar tegenwoordig mildere muziek componeert en zich concentreert op kamermuziek.  Ik schreef erover voor Cultuurpers en zette een deel van ons gesprek op Youtube. Het toeval wil, dat zijn muziek op 29 januari ook werd uitgevoerd door het Groot Omroepkoor in het Avrotros Avondconcert in TivoliVredenburg. Ik verzorgde de inleiding en sprak met de dirigent Kaspars Putnins.

Bijzonder voor mij was ook het interview met de Zwitsers-Oostenrijkse componist Beat Furrer voor Cultuurpers. Asko|Schönberg plaatste op donderdag 4 februari zijn desolate maar poëtische klankwereld samen op het programma met een ensembleversie van de hyper romantische Vierde Symfonie van Mahler. Minder gewaagd dan het lijkt, want Furrer bereikt met andere middelen een vergelijkbare zeggingskracht als zijn illustere voorganger.

Het concert zelf kon ik helaas niet bijwonen, vanwege mijn lezing voor de vrienden van Huize Gaudeamus in Bilthoven. Dat was echter bepaald geen straf: alleen al de historische locatie is zó ongelooflijk sfeervol dat je niets liever zou willen dan je koffertje pakken en er voor altijd blijven. In mijn biografie van Reinbert de Leeuw heb ik uitvoerig aandacht besteed aan Gaudeamus, waar de ontwikkeling van de hedendaagse muziek dankzij Walter Maas een hoge vlucht heeft genomen. Na de oorlog groeide Gaudeamus uit tot hét ontmoetingscentrum voor jonge musici en componisten.

Huize Gaudeamus

In de prachtig gerestaureerde villa is de deze geschiedenis bijna tastbaar aanwezig. Het was alsof ik, samen met het zeer aandachtige en toegewijde publiek ineens in mijn eigen boek was beland. Temeer daar administrateur Pascal Rijnders mijn verhaal met persoonlijke herinneringen kon aanvullen. Het was een eer om mijn Reinbertlezing op deze locatie en voor dit publiek te mogen geven. Ik koester de herinnering.

Huize Gaudeamus, 4-2-2016

#AskoSchönberg #BeatFurrer #BenjaminBritten #BrittenJeugdStrijkorkest #CantoGeneral #CarolineBakker #Concertzender #FieSchouten #HuizeGaudeamus #KasparsPutnins #KrzysztofPenderecki #LuciaMeeuwsen #MensOfMelodie #MutuEnsemble #PanoramaDeLeeuw #PanoramadeLeeuw #PascalRijnders #PeterSchat #PierreBoulez #ReinbertDeLeeuw #StorioniFestival #TheaDerks #UrsulaMamlok #VanessaLann #VeraBeths #WalterMaas #WouterVossen

De Groene: ‘Derks heeft kunstige spagaat gemaakt’

Vandaag precies drie weken geleden verscheen mijn biografie Reinbert de Leeuw: mens of melodie bij uitgeverij Leporello in Amstelveen en deze mag zich verheugen in een uitstekende pers en dito verkoopcijfers. Gisteren was ik een uur lang te gast bij journaliste Petra Possel in het programma Kunststof op Radio 1. Zij zei het boek ‘van kaft tot kaft’ gelezen te hebben, een luisteraar mailde dat hij het boek ‘prachtig’ vond en dat het hem voortdurend naar de platenkast deed snellen om de beschreven muziek hernieuwd te beluisteren. Een musicus die veel met De Leeuw gewerkt had, mailde dat deze nu een keer veeleisend is en dat ik me niet te veel moet aantrekken van zijn oekazes tegen mijn boek.

Gisteren verscheen ook een twee pagina’s tellende bespreking in De Groene Amsterdammer van Bas van Putten. Hij schrijft onder andere: ‘Derks heeft een kunstige spagaat gemaakt. De schaduwzijden van een monomaan en explosief karakter worden niet verdoezeld, de harde kern van zijn verdiensten blijft onaangetast. […] Een van de sterkste punten van het boek, al denkt De Leeuw daar anders over, is dat het gaat over waar het volgens hem over moet gaan: muziek. […] Uitvoerig belicht Derks zijn identificatie met componisten waar De Leeuw, zelf ongelovig maar gevoelig voor het absolute, zich met maniakale onverbiddelijkheid voor heeft ingezet.’

Op woensdag 23 april ben ik te gast in een door  De Groene Amsterdammer en de Universiteit van Amsterdam georganiseerd debat over de hobbels van biografische onderzoek in Spui25. Ook Nop Maas, biograaf van Gerard Reve en Max Pam, criticaster van de biografie van W.F. Hermans zijn uitgenodigd. De avond wordt gepresenteerd door Margreet Fogteloo en Marja Pruis spreekt een column uit.

Morgen heb ik een interview met Guus Urlings van dagblad De Limburger/Het Limburgs Dagblad en op zaterdag 12 ben ik om 13.00 uur te gast in het Cultuurcafé van L1, dat live wordt uitgezonden vanuit de Maaspoort in Venlo.

A.s. dinsdag 8 april spreek ik van 15.00-16.00 uur over mijn boek met Robert van Altena in het programma Springvossen op AmsterdamFM. En met ingang van vandaag ben ik lid van Schrijver School Samenleving, een organisatie die door heel Nederland lezingen van auteurs organiseert.

En last but not least: vanavond signeer ik mijn biografie bij het concert van het Radio Filharmonisch Orkest in De Vrijdag van Vredenburg, dat live wordt uitgezonden op Radio 4. Ik sprak hiervoor met de sopraan Meagan Miller (liederen van Richard Strauss) en met de orkestpianist Stephan Kiefer (over Ravel en Debussy).

Naschrift 2022: Helaas zijn de gesprekken inmiddels offline gehaald.

#AmsterdamFM #BasVanPutten #Cultuurcafé #DagbladDeLimburgerLimburgsDagblad #DeGroeneAmsterdammer #GerardReve #GuusUrlings #Kunststof #L1 #LeporelloUitgevers #MargreetFogteloo #MarjaPruis #MaxPam #NopMaas #PetraPossel #Radio1 #ReinbertDeLeeuw #RobertVanAltena #SchrijverSchoolSamenleving #Springvossen #SSS #TheaDerks

Elsevier over biografie Reinbert de Leeuw: ‘Thea Derks is de ideale biograaf’

Ook deze week stond mijn door Uitgeverij Leporello gepubliceerde biografie Reinbert de Leeuw: mens of melodie volop in de belangstelling. Op 25 maart publiceerde Boekblad een interview met mijn uitgever Dolf Weverink. Die ontving nog dezelfde dag een alert van het Centraal Boekhuis: ‘Met deze verkoopcijfers is de voorraad binnen twee weken uitverkocht.’ Dolf heeft meteen wat nieuwe dozen naar Culemborg gebracht.

Ook op dinsdag liet de Amsterdamse platenzaak Concerto weten het boek via zijn website te koop aan te bieden. Klanten kunnen het overigens ook direct in de winkel aanschaffen. De volgende dag besteedde Stephan Sanders in zijn column in Vrij Nederland aandacht aan mijn boek. Hij schrijft gevreesd te hebben voor een hagiografie, maar werd aangenaam verrast door mijn feitelijke toon. Hij vraagt zich af waarom Reinbert de Leeuw dit boek wilde verbieden en concludeert: ‘De Leeuw wilde de mens weg uit zijn biografie.’

Eveneens op woensdag 26 maart publiceerde Muziekvan.nu een bespreking van mijn boek door Frits van der Waa, onder de titel ‘Een dienstbare potentaat’. Hij is het met Sanders eens dat het boek niet de hagiografie geworden is waarop De Leeuw wellicht gehoopt had. Mijn biografie werpt een licht ‘op de minder positieve aspecten’ van diens gedrevenheid en wijst op de stevige machtspositie die de notenkrakersgeneratie na de rebelse jaren zestig-zeventig zelf heeft ingenomen.

Weekblad Elsevier vatte gisteren mijn levenswerk samen in slechts 137 woorden. Maar die zijn raak: ‘Thea Derks moet wel de ideale biograaf zijn. Kennis van zaken en discreet.’

Vanavond signeer ik mijn boek in de pauze en na afloop van het concert Beethoven at War van Ensemble Ludwig in Vredenburg Leidsche Rijn, dat live wordt uitgezonden door AVROTROS op Radio 4. Ik sprak voor de uitzending met Karel Deseure, die op het laatste moment een zieke Thomas Zehetmair en met de cellist Sebastiaan van Eck, die zijn licht laat schijnen over het Strijkkwartet in cis klein opus 131, dat Ludwig uitvoert in een versie voor strijkorkest. (De gesprekken zijn inmiddels offline gehaald.)

Volgende week donderdag, 3 april ben ik te gast bij Petra Possel in het programma Kunststof op Radio 1 en zaterdag 5 april word ik geïnterviewd door Guus Urlings van dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad. – In mijn geboortedorp Oostrum. Mijn week kan nu al niet meer stuk!

#biografie #Boekblad #CentraalBoekhuis #Concerto #DolfWeverink #Elsevier #FritsVanDerWaa #LeporelloUitgevers #LiesbethWytzes #MuziekvanNu #ReinbertDeLeeuwMensOfMelodie #StephanSanders #TheaDerks #VrijNederland

Nationaal Jeugdkoor in slotconcert Vrijdag van Vredenburg

Hilversum/Utrecht – 30-5-2013 – Morgenavond is alweer het laatste concert in de omroepserie De Vrijdag van Vredenburg van TROS en AVRO op Radio 4. Vanwege de Vrede van Utrecht stond dit seizoen de stad Utrecht centraal en tijdens dit slotconcert klinkt de zelden uitgevoerd Lebensmesse van de Utrechtse componist Jan van Gilse.

Dit grootschalige werk op een tekst van Richard Dehmel is allesbehalve een ‘mis’ in de christelijke zin: Dehmel geeft juist aan dat een mens zijn eigen weg moet kiezen en zijn of haar seksuele driften niet moet onderdrukken. De Lebensmesse van Van Gilse wordt uitgevoerd door het Radio Filharmonisch Orkest en het Groot Omroepkoor onder leiding van Markus Stenz, chef van het RFO.

Een kleine, maar belangrijke rol is weggelegd voor de dames van het Nationaal Jeugdkoor, die gisteren samen met Stenz hun partij doornamen. Ik nam een kijkje achter de schermen en sprak met hun vaste dirigent Wilma ten Wolde en met een aantal zangeressen. Het is harverwarmend met welk enthousiasme deze jongedames zich wijden aan de koorzang. De reportage wordt morgenavond (31 mei 2013) uitgezonden in het Avondconcert op Radio 4, maar is helaas inmiddels van de site verwijderd.

Derde programma over Reinbert de Leeuw bij VPRO op Radio 4

Hilversum, 22-5-2013 – Morgenavond van 20.00 – 23.00 uur zendt de VPRO op Radio 4 het derde en laatste programma uit met live opnames van Reinbert de Leeuw, die later dit jaar 75 hoopt te worden. Ik maakte het programma samen met Aad van Nieuwkerk, die mijn gesprekken opnam en op YouTube plaatste. Morgen aandacht voor componisten Alban Berg, Ton de Leeuw, Galina Oestvolskaja, Mauricio Kagel en Jörg Widmann. In september hoop ik ook mijn biografie over De Leeuw te kunnen publiceren.

Lees meer in mijn artikel voor Cultuurpers.

Hieronder mijn gesprek met De Leeuw over Alban Berg en Ton de Leeuw – geen familie.

#AlbanBerg #GalinaOestvolskaja #JörgWidmann #MauricioKagel #radio4 #ReinbertDeLeeuw #TheaDerks #TonDeLeeuw #VPRO

Tweede programma over Reinbert de Leeuw op VPRO Radio 4

Hilversum, 16-5-2013 – Aangezien pianist, componist en dirigent Reinbert de Leeuw later dit jaar 75 jaar oud wordt, vroeg producer Aad van Nieuwkerk van VPRO Radio 4 mij een drietal programma’s over deze nestor van de nieuwe muziek te maken. Samen spitten we het omvangrijke opnamearchief door en kozen hieruit de mooiste stukken, die veelal nog niet eerder op cd verschenen. – Het was letterlijk schatgraven in het omroeparchief nu het nog kan.

De opnames worden gelardeerd met gesprekken die ik voerde met Reinbert de Leeuw over de onderhavige componisten. Vandaag beginnen we met Arnold Schönberg, de grote vernieuwer die begin 20e eeuw de atanole en later de twaalftoonsmuziek ontwikkelde. Diens Suite opus 25 komt tot klinken in een bewerking voor dubbelblaaskwintet en contrabas van Jan van Vlijmen, levenslange vriend van De Leeuw. Van Oliver Knussen, eveneens een goede vriend van Reinbert de Leeuw, klinken Songs for Sue en Songs without Voices. 

De ouderen onder u herinneren zich vast nog wel de ultratrage uitvoeringen waarmee De Leeuw in de jaren zeventig de vroege pianomuziek van Erik Satie op de kaart zette. – Zijn opnames werden zo populair dat ze zelfs de populaire hitlijsten aanvoerden. Van hem klinkt het geestige ballet Relâche, dat hij in 1924 maakte met Francis Picabia. Dit stuk wordt gevolgd door Quartets I-VIII van John Cage, met wie De Leeuw nog persoonlijk werkte en die een directe geestverwant is van Satie. Vanavond hoort u een op cd verschenen opname van diens Gnossiennes, uiteraard met Reinbert de Leeuw aan de piano.

In 1989 ontdekte Reinbert de Leeuw ‘De Russen’, dankzij de programmering van Elmer Schönberger, die dat jaar muziek uit de Sovjet-Unie centraal stelde in het Holland Festival. De Leeuw was meteen geboeid, vooral door Galina Oestvolskaja en Sofia Goebaidoelina, wier spirituele composities getuigen van een ongekend raffinement aan klankkleur en zeggingskracht. Vanavond hoort u een vroeg werk van Goebaidoelina, Rubayat, op teksten van Omar Kayyám. In ons gesprek vertelt De Leeuw dat hierin al onmiskenbaar de eigen stem van Goebaidoelina doorklinkt.

Het programma wordt uitgezonden door de VPRO op Radio 4 van 20.00-23.00 uur. Veel luisterplezier! Aad van Nieuwkerk zette de gefilmde versie van mijn gesprekken met De Leeuw op YouTube. Hieronder het gesprek met Goebaidoelina, de gesprekken over Schönberg en Satie vindt u als link onder hun namen hierboven. Ik schreef vorige week al een artikel voor Cultuurpers over de drie programma’s. Die leest u hier.

#AadVanNieuwkerk #ArnoldSchönberg #Cultuurpers #ElenaFirsova #ElmerSchönberger #ErikSatie #HollandFestival #JohnCage #OliverKnussen #ReinbertDeLeeuw #SofiaGoebaidoelina #TheaDerks #VPRO

VPRO plaatst Reinbert de Leeuw in de spotlights

Hilversum – 8 mei 2013 – Op 8 september a.s. wordt pianist, componist en dirigent Reinbert de Leeuw 75 jaar en dit heuglijke feit wordt gevierd met een scala aan evenementen. Zo wordt eind september een driedaags festival aan hem gewijd in Den Haag en Amsterdam, is hij komend seizoen de centrale componist in de NTR ZaterdagMatinee, en verschijnt er een cd-box met zijn opnames. Zelf voltooide ik onlangs een biografie over Reinbert de Leeuw, die ik eveneens later dit jaar hoop te publiceren.

Op verzoek van Aad van Nieuwkerk, producer van de uitzendingen van de VPRO maakte ik drie programma’s over Reinbert de Leeuw, die worden uitgezonden in de  Avondconcerten op Radio 4 van 9, 16 en 23 mei a.s. Hiertoe dook ik samen met Van Nieuwkerk in de archieven van de VPRO en maakte een selectie uit de mooiste opnames. De meeste hiervan verschenen niet op de cd-box die in 2006 werd uitgebracht bij de viering van het 30-jarig jubileum van het Schönberg Ensemble, dat hij samen met Henk Guittart oprichtte en nog altijd leidt, zij het tegenwoordig als het fusie-ensemble Asko|Schönberg.

In de drie programma’s komen stukken tot klinken van componisten met wie De Leeuw een sterke band heeft, zoals nog levende toondichters als Louis Andriessen, Steve Reich Sofia Goebaidoelina en Oliver Knussen, en reeds overleden grootheden als Mauricio Kagel, Galina Oestvolskaja, John Cage en Olivier Messiaen. Ook ‘klassieke’ modernen als Arnold Schönberg, Erik Satie en Charles Ives ontbreken niet.

Voor de reeks van drie uitzendingen sprak ik met Reinbert de Leeuw over zijn band met de componisten en over de uitgevoerde werken. Deze interviews zullen verspreid over de avond tot klinken komen. Zij werden bovendien gefilmd door Aad van Nieuwkerk en zijn via YouTube te bekijken en beluisteren. In de eerste uitzending van 9 mei, klinken o.a. De Staat van Louis Andriessen, L’Ascension van Olivier Messiaen en een vijftal werkjes van Charles Ives. Ik wens u veel luister (-en kijk)plezier!

#AadVanNieuwkerk #CharlesIves #ErikSatie #GalinaOestvolskaja #JörgWidmann #JohnAdams #LouisAndriessen #MauricioKagel #OliverKnussen #radio4 #ReinbertDeLeeuw #SchönbergEnsemble #SofiaGoebaidoelina #SteveReich #TheaDerks #VPRO

Moritz Eggert: ‘Ik wil Wagner zijn onschuld teruggeven’

Antwerpen, 24-4-2013 – De Vlaamse Opera vroeg de kunstenaar Jan Fabre een productie te maken rond zijn geliefde componist Richard Wagner. Hij zoomt in op diens getroubleerde relatie met Friedrich Nietzsche, zelf een niet onbegenadigd componist. Aanvankelijk was deze diep onder de indruk van Wagners vernieuwende vorm van muziektheater, maar toen zijn oudere vriend zich verloor in grootheids- en godsdienstwaan, haakte de filosoof gedesillusioneerd af.

Voor Tragedy of a Friendship werkte Fabre nauw samen met de Vlaamse auteur Stefan Hertmans en de Duitse componist Moritz Eggert. Een opera mag het eindproduct niet genoemd worden, want dat schept verkeerde verwachtingen volgens Eggert. Het is wel een Gesamtkunswerk in de zin van Wagner, maar dan zonder de dwingende bombast. Lees hier het gesprek dat ik met hem had voor de website muziekvan.nu. De productie wordt in juni ook uitgevoerd in het Holland Festival.

Moritz Eggert ® Mara Eggert

#HollandFestival #JanFabre #MoritzEggert #muziektheater #Nietzsche #opera #StefanHertmans #TheaDerks #VlaamseOpera #Wagner

Moritz Eggert: ‘Ik wil Wagner zijn onschuld teruggeven’

Antwerpen, 24-4-2013 – De Vlaamse Opera vroeg de kunstenaar Jan Fabre een productie te maken rond zijn geliefde componist Richard Wagner. Hij zoomt in op diens getroubleerde relatie met Friedrich Nietzsche, zelf een niet onbegenadigd componist. Aanvankelijk was deze diep onder de indruk van Wagners vernieuwende vorm van muziektheater, maar toen zijn oudere vriend zich verloor in grootheids- en godsdienstwaan, haakte de filosoof gedesillusioneerd af.

Voor Tragedy of a Friendship werkte Fabre nauw samen met de Vlaamse auteur Stefan Hertmans en de Duitse componist Moritz Eggert. Een opera mag het eindproduct niet genoemd worden, want dat schept verkeerde verwachtingen volgens Eggert. Het is wel een Gesamtkunswerk in de zin van Wagner, maar dan zonder de dwingende bombast. Lees hier het gesprek dat ik met hem had voor de website muziekvan.nu. De productie wordt in juni ook uitgevoerd in het Holland Festival.

Moritz Eggert ® Mara Eggert

#HollandFestival #JanFabre #MoritzEggert #muziektheater #Nietzsche #opera #StefanHertmans #TheaDerks #VlaamseOpera #Wagner

Moritz Eggert: ‘Ik wil Wagner zijn onschuld teruggeven’

Antwerpen, 24-4-2013 – De Vlaamse Opera vroeg de kunstenaar Jan Fabre een productie te maken rond zijn geliefde componist Richard Wagner. Hij zoomt in op diens getroubleerde relatie met Friedrich Nietzsche, zelf een niet onbegenadigd componist. Aanvankelijk was deze diep onder de indruk van Wagners vernieuwende vorm van muziektheater, maar toen zijn oudere vriend zich verloor in grootheids- en godsdienstwaan, haakte de filosoof gedesillusioneerd af.

Voor Tragedy of a Friendship werkte Fabre nauw samen met de Vlaamse auteur Stefan Hertmans en de Duitse componist Moritz Eggert. Een opera mag het eindproduct niet genoemd worden, want dat schept verkeerde verwachtingen volgens Eggert. Het is wel een Gesamtkunswerk in de zin van Wagner, maar dan zonder de dwingende bombast. Lees hier het gesprek dat ik met hem had voor de website muziekvan.nu. De productie wordt in juni ook uitgevoerd in het Holland Festival.

Moritz Eggert ® Mara Eggert

#HollandFestival #JanFabre #MoritzEggert #muziektheater #Nietzsche #opera #StefanHertmans #TheaDerks #VlaamseOpera #Wagner

Daar komen de barbaren

Amsterdam, 23-4-2013 – Over zeven dagen wordt Willem-Alexander tot koning van Nederland gekroond. Het speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerde Koningslied van John Ewbank riep veel negatieve reacties op – niet alleen vanwege het popie-jopiegehalte van de muziek, maar vooral ook vanwege het belabberde taalgebruik in de tekst.

Dit sluit naadloos aan bij mijn column in ZingMagazine van deze maand. Wij wanen ons weliswaar ver verheven boven ‘achterlijke culturen’, maar beheersen onze eigen taal niet eens, heffen en masse orkesten, toneelgezelschappen en ensembles op en zetten ons in decennia met engelengeduld  verzamelde culturele erfgoed bij het grof vuil.

Binnenkort valt zelfs het doek voor het immense archief van de bibliotheek van het Muziekcentrum van de Omroep. Ons rest enkel de massacultuur van de ooit zo gevreesde ‘Barbaren’….

#achterlijkeCulturen #afbraakbeleid #Barbaren #Boeddhabeelden #Egypte #Islam #JohnEwbank #Kavafis #Koningslied #Madariaga #Mali #MCO #MuziekbibliotheekVanDeOmroep #MuziekcentrumNederland #NederlandsMuziekInstituut #Rutte #Taliban #TheaDerks #TheaterInstituutNederland #vrouwenemancipatie

Willem Jeths schrijft Eerste Symfonie

Amsterdam, 2 april 2013 – In opdracht van de omroepserie ZaterdagMatinee componeerde Willem Jeths zijn Eerste Symfonie. Deze wordt op 13 april a.s. in première gebracht door het Radio Filharmonisch Orkest onder leiding van Edo de Waart. Jeths baseerde zijn symfonie op twee eerdere orkestwerken, Scale, Le tombeau de Mahler en Metanoia, die als tweeluik het middendeel vormen van de vierdelige symfonie. De overige twee delen zijn nieuw, en  speciaal geschreven voor de stem van mezzosopraan Karin Strobos.

Jeths koos de gedichten ‘Unbegrenzt’ en ‘Selige Sehnsucht van Goethe, die perfect aansluiten bij de thematiek van leven, dood en transformatie. Zoals de titel van een van de middendelen al aangeeft, spreekt Mahler een duchtig woordje mee in dit orkestwerk. Jeths: ‘Ik heb me laten inspireren door het doodsakkoord uit Mahlers Tiende Symfonie en zet ook een Fernorchster in. Zelfs de doodstrommel uit Mahlers werk ontbreekt niet.

Daarnaast speelt het zeven een belangrijke rol. In de numerologie heeft dat cijfer een symbolische betekenis van het je willen verheffen. Het eerste deel zeven minuten, het Fernorchster laat zeven keer van zich horen, ik heb een toonladder samengesteld uit twee  halfverminderde septiemakkoorden en ook de prominent aanwezige Frygische toonladder telt zeven tonen.

Lees meer in mijn artikel op Cultuurpers – daar vindt u ook een aantrekkelijke korting op dit concert.

#ConcertgebouwAmsterdam #Dood #EdoDeWaart #Goethe #KarinStrobos #Leven #RadioFilharmonischOrkest #TheaDerks #Transformatie #WillemJeths #ZaterdagMatinee

Stomende Sjostakovitsj

Utrecht, 18-3-2013 – Met een daverend applaus beloonde het publiek in Vredenburg Leidsche Rijn gistermiddag het Noord Nederlands Orkest en dirigent Stefan Asbury, voor hun vertolking van de Vijfde Symfonie van Dmitri Sjostakovitsj. De Britste Asbury vuurde zijn krachten aan tot een dampende en stomende interpretatie, die niemand onberoerd liet. De finale mokerslagen van dit monumentale werk lieten overtuigend horen hoe vertrapt de componist zich voelde door het irrationele Sovjetregime.

Sjostakovitsj componeerde zijn Vijfde Symfonie in 1937, niet lang nadat zijn opera De Lady Macbeth van het district Mtsensk in het artikel ‘Chaos in plaats van muziek’ met de grond gelijk was gemaakt – op instigatie van Stalin. Hoewel de opera al twee jaar met groot succes in binnen- en buitenland werd uitgevoerd, nam de ‘geliefde leider’ tijdens een voorstelling aanstoot aan de dissonante klanken en de ‘negatieve’ boodschap. (Een vrouw wordt verstikt door haar milieu en doodt zowel haar echtgenoot als haar minnaar.) Om zijn hachje – lees, zijn leven – te redden, componeerde Sjostakovitsj deze symfonie, die tonaler was dan zijn voorgaande werken. Een criticus omschreef het resultaat als ‘het creatieve antwoord van een sovjetcomponist op terechte kritiek’.

Maar hoewel Sjostakovitsj terugkeerde naar de gangbare vierdeligheid, al te opvallende dissonantie achterwege liet en de toehoorder vergast op herkenbare en memorabele melodieën, is de onderliggende dreiging onmiskenbaar. De kolkende ritmiek in het eerste en laatste deel, de vele solisten die zich met gloedvolle thema’s dapper tegen het geweld van de massa verheffen, de intense klaagzang in het derde deel, het zijn niet mis te verstane verwijzingen naar het leed dat de Russische bevolking moest dragen. Geen wonder dat het publiek na de première in Leningrad op 21 november 1937 maar niet wilde ophouden met klappen. Na een half uur doofde men de lichten in de zaal, om de mensen te bewegen weg te gaan.

Stefan Asbury en zijn musici wisten de onheilszwangere en tragische sfeer uitstekend te treffen. De razend lastige hoornpassages werden groots en meeslepend neergezet, een enkele gemiste inzet en een soms wat rafelige ritmiek daargelaten. Ook de overige koperblazers troffen precies de juiste toon en de snoeiharde slagen op de grote trom aan het slot van de symfonie waren letterlijk overdonderend. In het boek Getuigenis zei Sjostakovitsj over dit einde: ‘Je moet wel gek zijn om niet te horen dat hier iemand met een stok geslagen wordt: je zult vrolijk zijn, je zult vrolijk zijn! Tot je gebroken wegloopt, al mompelend: ik zál vrolijk zijn.’

Voor de pauze klonk het Tweede Vioolconcert van Sjostakovitsj’ grote rivaal Sergei Prokofjev, dat in dezelfde periode ontstond, 1935. Keerde Sjostakovitsj noodgedwongen terug naar een toegankelijkere klanktaal, Prokofjev was begin jaren dertig zelf op zoek gegaan naar ‘een nieuwe eenvoud’. Hij verhuisde in 1936 vrijwillig vanuit Parijs terug naar de Sovjetunie, in de overtuiging dat zijn nieuwe stijl daar goed zou aanslaan – wat aanvankelijk ook zo was.

Het Tweede Vioolconcert zit boordevol lyrische melodieën, maar kent ook passages met de wervelende ritmiek die we kennen van Prokofjevs meer tegendraadse werken als het ballet Le pas d’acier en zijn opera De Vuurengel. De solist Charlie Siem heeft een prachtig zangerige toon, die echter wat klein is en niet alle uithoeken van de – zeer goed gevulde – zaal bereikte. Het in kleine bezetting spelende Noord Nederlands Orkest begeleidde bekwaam, maar het echte vuur klonk dus pas na de pauze, in de groots bezette Vijfde van Sjostakovitsj: Prokofjev bleek geen partij voor de verzengende noten van zijn vijftien jaar jongere collega.

Thea Derks tijdens inleiding op Vijfde Symfonie van Dmitri Sjostakovitsj

#CharlieSiem #NoordNederlandsOrkest #Prokofjev #Sjostakovitsj #StefanAsbury #TheaDerks #VredenburgLeidscheRijn

Amadeus Lyceum danst met Janssen

Hilversum/Utrecht 7-3-2013 – De educatieafdeling van het Muziekenctrum van de Omroep (MCO) organiseerde een project rond het concert Dansen met Janssen in De Vrijdag van Vredenburg van morgen 8 maart (herhaald op 9 maart in het Muziekgebouw aan ‘t IJ, in de serie ‘De NTR maakt hoorbaar’). In dit concert klinken wereldpremières van Guus Janssen en Giel Vleggaar en wordt gedanst bij werken van Florian Maier en Guido Lopez Gavilán.

Leerlingen uit de bovenbouw van het Amadeus Lyceum uit Vleuten studeerden samen met de Britse componiste, fluitiste en pedagoge Detta Danford een programma in met eigen stukken. Ook bezochten zij een repetitie van de nieuwe composities van Guus Janssen, Ballroom Rithmix, voor elektrisch orgel en orkest. De jongeren zullen hun voorstelling live presenteren in de pauze van het concert, in een paviljoen bij De Rode Doos in Vredenburg Leidsche Rijn. 

Ik woonde gisteren een repetitie bij – waar overigens alleen percussie werd gerepeteerd. Na afloop sprak ik enkele jongeren over dit project. De reportage wordt op vrijdag 8 maart 2013 uitgezonden door de TROS op Radio 4, in de pauze van het live concert op Radio 4. Naast de wereldpremière van Janssen klinkt ook een nieuw werk van Giel Vleggaar, Arcadia en het in 2009 gecomponeerde Operator van Florian Maier. Na de reportage met de jongeren, spreek ik op Radio 4 met Maier en Vleggaar over hun werken.

Direct na het nieuws van 20.00 uur spreek ik met Guus Janssen over zijn nieuwe stuk voor de Radio Kamer Filharmonie, dat eindigt met enkel de klank van een ritmebox. Janssen: ‘Dat is wat rest nadat dit geweldige orkest aan het einde van dit seizoen wordt opgeheven. Een daad van hetzelfde niveau als het opblazen van de Boeddhabeelden door de Taliban, die ik onze politici zeer kwalijk neem. – Moge zijn wanhoopskreet gehoor vinden!

#AmadeusLyceum #FlorianMaier #GielVleggaar #GuusJanssen #MCOEducatie #NederlandseMuziek #nieuweMuziek #TheaDerks #VredenburgLeidscheRijn #VrijdagVanVredenburg #wereldpremières

Spirituele muziek

Amsterdam 4-3-2013 – Van januari tot en met mei verzorg ik een vijfdelige cursus over hedendaagse muziek in het Muziekgebouw aan ‘t IJ, telkens gekoppeld aan een concert in de Grote Zaal. De serie startte op vrijdag 11 januari met Franse muziek, met aansluitend een pianorecital van Pierre-Laurent Aimard, die de 24 Préludes van Debussy vertolkte voor een uitverkochte zaal.

De tweede les was op donderdag 14 februari, dit keer gewijd aan spirituele muziek, in verband met het concert van Nieuw Amsterdams Peil met o.a. het Quatuor pour la fin du temps van Olivier Messiaen en Pièce pour violon et clarinette van Claude Vivier. Ook dit keer was de zaal goed gevuld, en de uitvoering van Messiaen hield het publiek ademloos aan de zetels gekluisterd.

Op verzoek van Laurens de Boer en anderen, hierbij de synopsis van de les over spirituele muziek. Waar in het westen ‘spirituele’ muziek veelal een persoonlijke invulling krijgt, ontstond in het voormalige Oostblok de zogenoemde ‘Nieuwe spirituele muziek’, die wel degelijk is te onderscheiden als een stijl, met als belangrijkste kenmerken, de eenvoudige melodieën en harmonieën en een traag ritmisch verloop. Aarstvader hiervan is de Estse componist Arvo Pärt.

De overige lessen zijn op 13 maart (East meets West); 11 april (Tweede Weense School) en 30 mei (Ritme). Hoewel de inschrijving gesloten is, kun je deze lessen en de bijbehorende concerten toch bijwonen tegen een gereduceerd tarief. Bel hiervoor de kassa van het Muziekgebouw 020 – 7882000.

#ArvoPärt #ClaudeDebussy #ClaudeVivier #cursus #hedendaagseMuziek #MuziekgebouwAanTIJ #NieuwAmsterdamsPeil #NieuweSpiritueleMuziek #OlivierMessiaen #PierreLaurentAimard #SpiritueleMuziek #TheaDerks

Rijnlandse Maria’s

Utrecht – 1-3-2013 – Het Duitse ensemble Ala Aurea bracht de afgelopen dagen een geheel aan de heilige Maagd Maria gewijd programma in de concertserie van de Organisatie Oude Muziek. Oprichtster en zangeres Maria Jonas selecteerde een groot aantal liederen uit de Rijnlandse Mariacultus, die bekend staat vanwege de lieflijke en eenvoudige, bijna boerse devotie.

Samen met de vedelspeelster Susanne Ansorg, de harpiste Johanna Seitz en de psalteriumspeelster Elisabeth Saitz bracht Jonas een levendig concert, waarbij het publiek aan het slot ook zelf mee mocht zingen. Een  prachtige avond, voor een terecht uitverkochte zaal. Het programma is grotendeels te beluisteren op de zojuist verschenen cd ‘Les Maries du Rhin’, waarop Ala Aurea samenwerkt met het eveneens door Jonas geleide Ars Choralis Köln.

Voorafgaand aan het concert in Vredenburg Leeuwenbergh sprak ik met Maria Jonas over deze bijzondere liederen.

Thea Derks + Maria Jonas

#AlaAurea #LesMariesDuRhin #MariaJonas #Middeleeuwen #OudeMuziek #RijnlandseMariaS #SusanneAnsorg #TheaDerks #VredenburgLeeuwenbergh

Sprookjesopera Prokofjev op herhaling

Amsterdam, 21-2-2013 – In 2005 betoverden regisseur Laurent Pelly en dirigent Stéphane Denève het Nederlandse publiek met hun visie op L’amour des trois oranges van Sergei Prokofjev. Deze productie van De Nederlandse Opera voldeed met zijn inventieve decors, uiterst muzikale regie, oogverblindende kostuums en geweldige prestaties van solisten, Koor van DNO en het Rotterdams Philharmonisch Orkest aan de meest hooggespannen verwachtingen.

‘Zelden zo’n geslaagde synthese van muziek, beeld en esprit op de operabühne gezien’, schreef Het Parool. Wie deze hilarische opera toen gemist heeft, krijgt in maart een herkansing, ditmaal met het Residentie Orkest in de bak en Tomás Netopil op de bok. De fenomenale Anna Shafajinskaja keert terug als de gemene heks Fata Morgana.

Toen Sergei Prokofjev in 1918 voor een concerttournee naar Amerika reisde, had hij een exemplaar bij zich van De liefde voor de drie sinaasappelen, een adaptatie door Vsevolod Meyerhold van het gelijknamige toneelstuk van Carlo Gozzi. Prokofjev raakte tijdens zijn lange reis geboeid door de ‘mengeling van sprookjesachtige elementen met humor en satire’, en begon aan een synopsis voor een opera.

Het door commedia dell’arte geïnspireerde sprookje verhaalt van een koning wiens zoon aan melancholie ten onder dreigt te gaan. Uiteindelijk wordt hij gered door zijn liefde voor een van de drie prinsessen die wonen in evenzoveel sinaasappelen. Prokofjev legt zijn idee voor aan dirigent Cleofante Campanini, die meteen een opdracht regelt bij de Chicago Opera. De voertaal wordt Frans – Amerikanen verstaan geen Russisch en een Engelstalig libretto was destijds ondenkbaar.

In januari 1919 wordt het contract getekend, waarna Prokofjev koortsachtig aan de slag gaat. Hij levert zijn opera keurig op tijd in voor de première in oktober, maar deze wordt vanwege het vroegtijdig overlijden van Campanini drie jaar uitgesteld. Prokofjev ervaart overigens wel een cultuurshock, want de Amerikanen blijken aanzienlijk behoudender te zijn dan hij thuis gewend was.

‘In mijn eigen land waren componisten al een eeuw bezig geweest nieuwe wegen in te slaan en het publiek op een uitdagende manier met nieuwe problemen te confronteren. Amerika daarentegen had geen eigen componisten en het hele accent lag meer dan bij ons op de uitvoering.’ Rekening houdend met de smaak van het Amerikaanse publiek bezigt Prokofjev een eenvoudiger idioom dan in zijn eerdere opera De speler.

Toch loochent hij niet geheel zijn status van radicale ‘bolsjewiek’, want in zijn streven naar oorspronkelijkheid neemt hij verschillende operaconventies op de hak. Zo ontbreken reguliere aria’s en breekt hij met de romantisch-realistische traditie door de absurdistische elementen nog eens extra aan te dikken.

De kokkin is gewapend met een enorme soeplepel en wordt gezongen door een bas; de beminde prinses uit de derde sinaasappel verandert in een zwarte rat en de prins huwt bijna een vertrouwelinge van de toverkol Fata Morgana, wier vloek hem veroordeelde tot zijn liefde voor de citrusvruchten.

De handeling wordt voortdurend becommentarieerd en beïnvloed door leden van het koor, die als ‘Lyristen’, ‘Tragischen’, ‘Komischen’ en ‘Leeghoofden’ allemaal zo hun eigen ideeën hebben over wat een goede opera nou eigenlijk is. Toch weet Prokofjev dit alles tot een overtuigend muzikaal geheel te smeden, waarin fijnzinnige lyriek, staalhard avant-gardisme, doldwaze scherzomuziek en barbaarse ritmiek hand in hand gaan.

De première in 1921 werd een doorslaand succes. Geen wonder, want alleen al de ‘herkenningstune’, een dwarse mars vol scheve noten, doet je fluitend de zaal verlaten. Kortom: gaat dat zien, gaat dat horen!

#AnnaShafajinskaja #Cultuurpers #DeNederlandseOpera #LAmourDesTroisOranges #LaurentPelly #Netopil #Prokofjev #ResidentieOrkest #RotterdamsPhilharmonischOrkest #StéphaneDeneuve #TheaDerks

Splinter en balk – column in ZingMagazine maart-april 2013

Amsterdam, 19-2-2013 – Zojuist lag de nieuwe aflevering van ZingMagazine in mijn brievenbus, met mijn column over de nog altijd schrikbarend achtergestelde positie van vrouwen in de muziekwereld. We verwijten moslims dat zij hun vrouwen zouden discrimineren, maar zien de balk in onze eigen ogen niet….

Column Thea Derks in ZingMagazine maart/april 2013

#anthologie #GrazynaBacewicz #KCO #KoninklijkConcertgebouworkest #MaykeNas #TheaDerks #vrouwelijkeComponisten #ZingMagazine

Peter van Onna: ‘Vrede van Utrecht is ook nu actueel’

Utrecht, 7-1-2013 – Driehonderd jaar geleden werd de Vrede van Utrecht getekend, die een eind maakte aan de slepende Spaanse successieoorlog en aan de Oorlog van Queen Anne. Met dit vredesverdrag werd ook de Franse hegemonie in Europa doorbroken en de positie van Engeland in Amerika versterkt.

Het duurde anderhalf jaar voor de vele partijen het met elkaar eens werden en het verdrag geldt als het begin van de moderne diplomatie. Ter ere van de ondertekening componeerde Händel in 1713 zijn Utrecht Jubilate én een Te Deum. Voor de viering van het derde eeuwfeest schrijft Peter van Onna (1966): The Treaty of Utrecht. Deze compositie wordt op 11 januari in première gebracht door de Radio Kamer Filharmonie in Vredenburg Leidsche Rijn en is live te beluisteren op Radio 4.

Het is de eerste politieke compositie van Peter van Onna, die hij componeerde in opdracht van de TROS en De Vrijdag van Vredenburg. Hij werd aangetrokken door het onderwerp, omdat de Vrede van Utrecht nog altijd actueel is: ‘Woedde er destijds oorlog, nu leven we in een tijd van economische en culturele neerslag en ook deze conflicten worden aan de onderhandeltafel beslecht.’

Ik schreef een voorbeschouwing voor Cultuurpers: http://www.cultureelpersbureau.nl/2013/01/peter-van-onna-verdrag-vrede-van-utrecht-is-ook-nu-actueel/

#Cultuurpers #Händel #moderneDiplomatie #PeterVanOnna #QueenAnne #radio4 #SpaanseSuccessieoorlog #TeDeum #TheaDerks #TreatyOfUtrecht #TROS #UtrechtJubilate #VredeVanUtrecht #VrijdagVanVredenburg

Manfred Trojahn

Ik heb zojuist een fragment naar Youtube geüpload uit mijn gesprek met de Duitse componist Manfred Trojahn over zijn nieuwe stuk Contrevenir. Trojahn is hier te lande bekend van zijn opera Orest, die in december 2011 jaar bij De Nederlandse Opera in première ging. Ik schreef hier destijds over voor de website van Radio 4.

Contrevenir is opgedragen aan Hans Werner Henze (1926-2012) en Trojahn begon eraan op diens sterfdag, 27 oktober 2012. Net als Henze heeft Trojahn altijd geweigerd zich in een muzikaal keurslijf te laten dwingen.

Ik sprak met Trojahn op 6 december 2012 in het Muziekgebouw aan ‘t IJ, tijdens de inleiding op een concert van Ensemble Modern, waarin de Nederlandse première van Contrevenir werd uitgevoerd.

#EnsembleModern #HansWernerHenze #ManfredTrojahn #moderneMuziek #MuziekgebouwAanTIJ #nieuweMuziek #TheaDerks

Egidius kwam, zag en overwon

Utrecht, 22-12-2013 – Na de slotnoten van het motet Reges Terrae van Pierre de Machicourt stond het publiek in Vredenburg Leeuwenbergh als één man op om het Egidius Kwartet te belonen met een welverdiende ovatie. Het voor de gelegenheid tot zes man/vrouw uitgebreide ensemble bracht een wervelend concert rond de viering van Kerstmis in de Leidse Pieterskerk in de zestiende eeuw. Rode draad in het programma was  de Missa pastores loquebantur van Cornelius Canis (ca 1515-1562), jarenlang de hofcomponist van Karel V.

De vier misdelen van Canis werden gelardeerd met motetten van componisten als Ioannis Lupi, Clemens non Papa en Thomas Crecquillon, die allemaal werden geschreven voor het ‘getijdencollege’ van de Pieterskerk. Deze werden vastgelegd in acht koorboeken, waarvan er zes bewaard bleven – uniek in Nederland, want de meeste koorboeken zijn verdwenen. In 2010 begon het Egidius Kwartet aan de tijdrovende klus om de in totaal 350 gezangen en missen op hun muzikale waarde te schatten en vast te leggen op cd. Inmiddels zijn drie dubbelcd’s met een selectie uit de eerste drie boeken verschenen, de overige drie worden in de komende jaren vastgelegd.

Egidius Kwartet

Voor wie de cd’s al in huis heeft, was dit concert in de serie Oude Muziek een feest der herkenning, waarbij opviel dat vooral de Mis van Canis live nog sprankelender klinkt dan op de opname. Wat een vernuftig contrapunt schreef deze componist, en wat een heerlijk levendige ritmiek, het was af en toe bijna swingen geblazen. De vier zangers van het Egidius Kwartet werden voor de zesstemmige zetting van deze Kerst-mis bijgestaan door de tenor Joao Moreira en de sopraan Maria Goetze.

Goetze verving op het allerlaatste moment een zieke Michaela Riener. Wat aarzelend in het begin, wist de sopraan steeds beter te mengen met de stemmen van haar mannelijke collega’s, zodat een mooi homogeen klankbeeld ontstond. Een indrukwekkende prestatie, want de vaak ingewikkelde melodielijnen vormen bepaald geen simpele meezingers.

Bijzonder ook waren de gedeclameerde teksten in Middelnederlands, van onder anderen Hadewych en Liesbet Goeyvaerts, die reflecteren op de geboorte van Jezus. Zo kregen we en passant een mooi beeld van de denkwereld waarin de componisten leefden en werkten. Dat het allemaal niet zo heilig en plechtig was, bleek uit het gegeven dat er vaak wat viel te lachen. Niet alleen door de soms snaakse teksten, maar ook door de vermakelijke voordracht van de zangers.

Thea Derks spreekt met Peter de Groot, Leeuwenbergh – foto Susanne Vermeulen

Al tijdens mijn inleiding had altus Peter de Groot tot hilariteit van het publiek voorgedaan  hoe de zangers destijds in een ijskoude Pieterskerk rillend op stoofjes stonden, onderhand denkend aan de warme soep die hen na afloop te wachten stond. Hij kraakte echter ook een kritische noot over het opheffen van  onze instituten voor cultureel erfgoed, zoals Muziekcentrum Nederland en het Nederlands Muziekinstituut.

Zoals bijna alle koorboeken uit de zestiende eeuw verdwenen zijn, gaat nu een vracht aan Nederlandse muziek verloren die in later eeuwen werd gecomponeerd. Een droevige kanttekening bij een verder feestelijk concert. Jammer dat onze vaderlandse politici weer eens schitterden door afwezigheid….

#CornliusCanis #EgidiusKwartet #LeidseKoorboeken #MuziekcentrumNederland #NederlandsMuziekinstituut #OudeMuziek #PeterDeGroot #TheaDerks #VredenburgLeeuwenbergh

Inschrijftermijn cursus nieuwe muziek voor beginners verlengd naar 11-1-2013!!

Amsterdam, 21-12-2012 

Moderne muziek eng? Akelige piep-knor van een peuter die per ongeluk een instrument in de grijpgrage handjes heeft gekregen? Je moet er hogere wiskunde voor gestudeerd hebben?

Dit zijn zo wat vooroordelen die nodig ontzenuwd moeten worden, want juist in de twintigste en eenentwintigste eeuw zijn enorm veel prachtige, ontroerende en meeslepende stukken gecomponeerd, die het oor bekoren en het hart beroeren.

Onder het motto: ‘Wie niet waagt die niet wint’, neem ik u mee op ontdekkingsreis. In vijf luisterlessen gevolgd door evenzoveel concerten voert de tocht langs een aantal pijlers van het componeren na 1900. Niet met een overdaad aan technische details, maar wel met handvatten om de intenties van de componisten en het waaróm van hun noten te leren doorgronden.

De vijf lessen en concerten kosten tezamen slechts € 159,-. Grijp deze kans en meld je aan. Wegens grote belangstelling is de inschrijftermijn verlengd naar 11-1-2013. U krijgt dan alle kaartjes diezelfde avond van de kassa!: https://www.muziekgebouw.nl/quickstart

Thea Derks & Theo Loevendie, foto Co Broerse

Thema’s en data

vr 11 jan / 18.45u          Debussy als start van een eeuw Franse muziek
Pianist Pierre-Laurent Aimard speelt 24 Préludes van Debussy 

do 14 feb / 18.45u         Spirituele muziek  o.a. Messiaens Quatuor pour le fin du temps door ensemble Nieuw Amsterdams Peil 

wo 13 mrt / 18.45u        Oosterse invloeden Het Ragazze strijkkwartet speelt Tan Dun, Calliope Tsoupaki e.a.

do 11 apr / 18.45u        De Tweede Weense School New European Ensemble speelt Schönberg, Torstensson e.a.

do 30 mei / 18.45u        Ritme Stravinsky’s Sacre du Printemps door Amsterdam Piano Quartet

Graag tot ziens in het Muziekgebouw aan ’t IJ, hét huis voor de nieuwe muziek.

Thea Derks

#cursusNieuweMuziekVoorBeginners #hedendaagseMuziek #MuziekgebouwAanTIJ #nieuweMuziek #TheaDerks

Die Zauberflöte – gaat het om liefde of om loutering?

Amsterdam, 13-12-2012 – Gisteravond bezocht ik de alom bejubelde productie van Mozarts Die Zauberflöte van Simon McBurney in het Muziektheater. De opera ging vorige week donderdag in première en werd ook gisteravond enthousiast ontvangen door een uitverkochte zaal. McBurney tovert ons inderdaad een toneelbeeld vol prachtige effecten voor, die perfect aansluiten bij de muziek, maar geeft uiteindelijk geen antwoord op de vraag waar het in deze opera nou eigenlijk om draait: om liefde of loutering. Ik schreef een recensie voor het Cultureel Persbureau:

#DeNederlandseOpera #DNO #Mozart #Pamina #SimonMcBurney #Tamino #TheaDerks #Zauberfltöte

Zwanenzang Tristan Keuris in Vrijdag van Vredenburg

Utrecht, 25-11-2012 – A.s. vrijdag, 30 november speelt het Radio Filharmonisch Orkest de zwanenzang van Tristan Keuris: Arcade. Hij componeerde dit werk voor de opening van het verbouwde Muziekcentrum van de Omroep in 1996, niet vermoedend dat hij nog datzelfde jaar aan kanker zou overlijden. Arcade is een zesdelig, sprankelend werk, dat geflankeerd wordt door het spetterende Vioolconcert van Igor Stravinsky en de Eerste Symfonie van Brahms.

De omroepserie De Vrijdag van Vredenburg staat dit jaar in het teken van componisten die een band hadden met de Domstad, als opmaat voor de opening van het Muziekpaleis in 2013 (of wordt het toch pas 2014?). Sinds de serie zes jaar geleden begon, heeft zij een almaar uitdijend publiek aan zich weten te binden. Dit ondanks de aanvankelijk nogal onherbergzame noodlocatie aan de A2, waarvan de scheldnaam ‘Rode Doos’ inmiddels is uitgegroeid tot een koosnaam voor zowel publiek als musici.

Geen wonder, want akoestiek en bereikbaarheid zijn flink verbeterd, terwijl de foyer tegenwoordig ronduit gezellig genoemd kan worden. Bovendien weeft programmeur Astrid in ’t Veld elk jaar spannende rode draden door de programmering, die het ijzeren repertoire op een smaakmakende manier verbinden aan hedendaagse muziek.

Een van de thema’s dit seizoen is de stad Utrecht zelf, die al in de negentiende eeuw een bruisend muzikaal centrum vormde. Een mooie opmaat naar de ingebruikname van het ambitieuze Muziekpaleis. Er klinkt muziek van vele componisten die in Utrecht werkzaam waren, zoals Hendrik Andriessen, Willem Pijper en Peter Schat, en Peter van Onna schrijft een nieuwe compositie voor de herdenking van het tekenen van de Vrede van Utrecht in 1713.

De serie besteedt bovendien aandacht aan toondichters die warme banden onderhielden met de Domstad, zoals Arthur Honegger en Johannes Brahms. Brahms was er verschillende malen te gast en een bekende anekdote wil dat hij de Utrechtse musici aanzienlijk beter vond dan hun Amsterdamse collega’s. Hij wordt dan ook geëerd met een eigen deelserie, ‘Brahms & Utrecht’, waarin onder andere zijn vier symfonieën worden uitgevoerd.‘De Rode Doos’ – Vredenburg Leidsche Rijn

Vrijdag 30 november speelt het Radio Filharmonisch Orkest de Eerste Symfonie van Brahms. Anderhalve eeuw geleden, in 1867, dirigeerde hij zelf de Nederlandse première met het Stedelijk Muziekgezelschap, de voorloper van het Utrechts Symfonie Orkest. Dit hield in 1985 op te bestaan, waarna de omroeporkesten in het symfonische gat sprongen en uitgroeiden tot huisorgaan van Muziekcentrum Vredenburg. De wrange ironie wil dat door nieuwe bezuinigingsronden binnenkort waarschijnlijk alleen nog het Radio Filharmonisch Orkest resteert.

Het concert opent komende vrijdag met Arcade van de componist Tristan Keuris (1946-1996). Hij is de vleesgeworden verzinnebeelding van het verbond tussen Utrecht en omroepstad Hilversum: als kind werd hij geïnspireerd door concerten van het Utrechts Symfonie Orkest, als tiener studeerde hij aan het conservatorium van Utrecht en als dertiger verhuisde hij naar Hilversum, waar hij tot zijn dood zou blijven wonen.

Keuris was wars van de in zijn tijd bijna dwangmatig opgelegde atonaliteit, die volgens hem leidde tot grauwe composities, terwijl hij juist behoefte had aan kleur en traditionele spanningsbogen. Toen hij een stuk van Igor Stravinsky hoorde, werd hij zo getroffen door de ‘ongelooflijke vitaliteit en zeggingskracht’, dat hij zich ging herbezinnen op de klassieke harmonie en een eigen weg insloeg.

Zijn muziek is warmbloedig, zit boordevol lyrische melodieën en meeslepende harmonieën, en wordt vaak neoromantisch genoemd. Omdat hij zijn noten schreef op het lijf van de musici, droegen zij hem op handen; velen werkten belangeloos mee aan een drie jaar geleden verschenen cd-box met zijn integrale werken.

Toen het Muziekcentrum van de Omroep in 1996 ingrijpend verbouwd werd, was Keuris de aangewezen persoon om de feestelijke heropening op te luisteren met een nieuwe compositie, Arcade. Het betrof een opdracht van de Architecten Commissie en hij koos architectonische begrippen als uitgangspunt, maar noch de zuilengalerij uit de titel, noch deeltitels als ‘collonade’, ‘cornice’ en ‘aureole’ hebben een zichtbare relatie met het betreffende gebouw. Alleen het tweede deel, ‘campanile’, lijkt te verwijzen naar de klokkentoren.

Keuris voltooide Arcade in 1995, niet vermoedend dat dit zijn zwanenzang zou zijn: korte tijd later kreeg hij slokdarmkanker. Hij was nog wel aanwezig bij de première, maar bezweek in december 1996 aan zijn ziekte, slechts vijftig jaar oud. Het is mooi dat De Vrijdag van Vredenburg hem nu eert met een uitvoering van dit zesdelige, zeer afwisselend geïnstrumenteerde stuk, dat door de musicoloog Leo Samama werd omschreven als ‘een waar juweel van vakmanschap, vertelkunst en klankenrijkdom’.

Moge de muziek van Tristan Keuris nog vele malen klinken in deze fraaie, live op Radio 4 uitgezonden concertserie!

Mijn artikel met plezier gelezen? Een donatie, hoe klein ook, is welkom. Dat kan via PayPal, of overboeking naar mijn bankrekening: T. Derks, Amsterdam, NL82 INGB 0004 2616 94. Mijn dank is groot!

#Arcade #Cultuurpers #RadioFilharmonischOrkest #RodeDoos #TheaDerks #TristanKeuris #Utrecht #VredenburgLeidscheRijn #VrijdagVanVredenburg

Evan Ziporyn: Ik zie een kruisbestuiving tussen Nederland en Amerika

13-11-2012 Den Haag – Het Korzo Theater brengt komend weekend voor de tweede keer het minifestival New York comes to The Hague, rond het Amerikaanse ensemble Bang on a Can. Tijdens de eerste editie in 2010 was dit avontuurlijke gezelschap ook al te gast en ik sprak hierover met klarinettist Evan Ziporyn, die er overigens zojuist uit is gestapt.

Zijn 100 30-second Pieces for Two Pianos zal in Korzo in première worden gebracht door het pianoduo X88, bestaande uit Saskia Lankhoorn en Vicky Chow, pianiste van Bang on a Can. Zij maken in dit festival hun debuut. Op het programma staat ook The Body is an Ear van de Australisch-Nederlandse Kate Moore, een arrangement voor twee piano’s van het gelijknamige stuk voor orgel uit 2011.

Mijn interview met Evan Ziporyn verscheen op Muziekvan.nu Helaas is de site uit de lucht gehaald.

#BangOnACan #EvanZiporyn #KateMoore #KorzoTheater #SaskiaLankhoorn #TheaDerks #VickyChow

Amsterdam Sinfonietta features Tigran Mansurian

Amsterdam, 12-10-2012 – Amsterdam Sinfonietta tours the Netherlands with music by the Armenian composer Tigran Mansurian. Yesterday four of his works were played in Muziekgebouw aan ‘t IJ, Amsterdam. The Moldavian violinist Patricia Kopatchinskaya was the soloist in Ernste Gesänge for violin and string orchestra, and combined forces with the German cellist Anja Lechner in Double Concerto for cello and string orchestra.

Thea Derks & Tigran Mansurian, Muziekgebouw aan ‘t IJ 12

Mansurian wrote two new compositons fot both the soloists, that were premiered to great acclaim by an almost full house: Romance (Kopatchinskaya) and Quasi parlando (Lechner). The audience was impressed by Mansurian’s meditative and delicate style, that sometimes concentrates on one note only.

In my pre concert talk both Kopatchinskaya and Lechner stressed that it requieres immense concentration and skill to get to the essence of Mansurian’s music. They succeeded brilliantly, for the audience gave them, and Amsterdam Sinfonietta, a very enthusiastic applause.

Tigran Mansurian took part in my introduction, too. Because he only speaks Armenian and Russian, his assistant Chagigh translated. Mansurian explained that his music is a continuous search for the truth, which he hardly ever finds. His music is deeply rooted in Armenian folk song, and on my request the composer performed the subdued Hovarek (‘Blow a breeze, dear mountains’).

You can listen to our talk on Soundcloud

The four works presented by Amsterdam Sinfonietta yesterday, will be released on cd by the German new music label ECM.

#AmsterdamSinfonietta #AnjaLechner #ArmenianMusic #contemporaryMusic #MuziekgebouwAanTIJ #PatriciaKopatchinskaya #TheaDerks #TigranMansurian

Jacques Bank: De Bijlmer Opera

Twintig jaar geleden stortte een vliegtuig neer op een flat in de Bijlmermeer, wat we uitvoerig herdenken. Maar wat een gemiste kans dat bij deze gelegenheid niet de Bijlmer Opera van Jaques Bank wordt heruitgevoerd! Deze verscheen in 2002 op cd. Hierbij de tekst die ik destijds schreef voor het begeleidende boekje. Helaas is de cd niet meer leverbaar, wel is hij nog te bestellen via Muziekweb 

‘Geen paal gaf mij groter voldoening!’ Met deze woorden sloeg burgemeester Van Hall in 1966 de eerste paal voor de Amsterdamse nieuwbouwwijk de Bijlmermeer. Deze zou een paradijs op aarde worden, omdat volgens de principes van de Functionele Stad zaken als wonen, werken en recreëren strikt gescheiden werden. Componist Jacques Bank (1943) woonde er ruim twintig jaar en zag hoe de werkelijkheid de idealen inhaalde. Toen Willem van Manen hem vroeg een opera voor Orkest de Volharding te schrijven, aarzelde hij geen moment: de Bijlmer was zijn onderwerp.

Dat was in 1996. De criminaliteit had schrikbarende vormen aangenomen, een vliegtuig was neergestort op de wijk en men was begonnen de anonieme hoogbouw te vervangen door eengezinswoningen, die haaks stonden op de ooit geformuleerde idealen. Bank zag de tragiek van deze ontwikkelingen en vroeg zijn broer Fer (1944) een libretto te schrijven. Deze gebruikte hiervoor uitsluitend bestaande teksten – van architecten, plannenmakers, politici, woningcorporaties, kranten, maar ook van Vergilius en Aeschylos. Hieruit smeedde hij een aangrijpend verhaal, met de boodschap dat wat mensen in hun enthousiasme bedenken, in de praktijk vaak gedoemd is te mislukken. Toch is de opera niet bedoeld als aanklacht: ‘De Bijlmer staat symbool voor het noodlot en het failliet van de maakbaarheidgedachte’, zei Jacques Bank hierover.

Maar een opera over de Bijlmer, levert dat wat op? Ja, zo bewezen Jacques en Fer Bank tijdens de première van De Bijlmer Opera op 18 januari 2000: het schijnbaar gortdroge thema bleek wel degelijk groots en meeslepend muziektheater op te kunnen leveren. Opera gedijt nu eenmaal bij een goedlopend verhaal, een navolgbare regie en zinderende muziek, en hierin voorziet De Bijlmer Opera  ruimschoots. Een interessante vondst van de gebroeders Bank – met dank aan Les Troyens van Berlioz – is de rol van de onheilsprofetes Kassandra, in dit geval belichaamd door een zwerfster. Tegen een fond van akelig joelende flexatones opent zij de opera met een door merg en been snijdend ‘Ai, de Dood zweeft door de lucht!’. Niemand luistert, ook al worden haar waarschuwingen voor het naderend onheil steeds indringender. Als het noodlot uiteindelijk letterlijk, in de vorm van een neerstortend vliegtuig, toeslaat, zwijgt Kassandra en loopt weg over de rokende puinhopen; in haar hand een draagbaar tv-tje met beelden van de ramp.

Een tweede trouvaille waardoor De Bijlmer Opera het anekdotische overstijgt, is de rol van een acteur, die nu eens optreedt als pedante architect, dan weer als diens verontruste tegenstrever, of als de huisarts Boy Edgar die de eenzaamheid van huisvrouwen aan de orde stelt. Hartverscheurend is hij als mevrouw Ramperzad, die met een Surinaams accent vertelt hoe haar man naar Nederland verhuisde, maar nog geen werk heeft gevonden: ‘Ze nemen zeker geen mensen die niet kunnen schrijven. Ja, hij kan zijn naam wel schrijven, maar niet zo goed.’ Een zanger belichaamt de opeenvolgende burgemeesters. Hij begint met opgewekte triolen, maar naarmate hij het falen van de Bijlmer inziet klinkt hij steeds wanhopiger. Net als in een Griekse tragedie speelt het koor een belangrijke rol: het ene moment vertegenwoordigt het de bewoners, het volgende de plannenmakers, of de architect die in de arm wordt genomen wanneer de problemen zich opstapelen. Nadat het vliegtuig is neergestort, zingt het koor een requiem, bestaande uit een uitspraak van architect Le Corbusier ‘C’est toujours la vie qui a raison, l’architecte qui a tort’. De tekst wordt aanvankelijk boos gescandeerd, maar transformeert geleidelijk in een troostrijke klaagzang.

De inventieve enscenering van Peter de Baan en Siet Zuyderland zorgde in 2000 voor een indringende ervaring, maar De Bijlmer Opera herbergt ook zonder beeld een universeel aansprekende dramatiek. De zeggingskracht wordt nog versterkt doordat de opnames voor de cd werden gemaakt na afloop van de voorstellingen, zodat het live gevoel behouden bleef en je als luisteraar een nabijheid voelt die studio-opnames vaak ontberen. Op een aansprekende manier maakt de muziek invoelbaar hoe toekomstvisioenen vaak door de praktijk worden ingehaald. We ervaren bijna lijfelijk de wanhoop van Kassandra als zij niet gehoord wordt; de woede van de bewoners over hoge huren en slechte voorzieningen; de potsierlijke borstklopperij van de ontwerpers en het amechtige gestuntel van beleidsmakers – dergelijke zaken zijn van alle tijden.

Bank, die studeerde bij Ton de Leeuw, streeft naar eigen zeggen niet naar vernieuwing als doel op zich, maar wil ‘het publiek muzikaal bij de lurven wil grijpen’ en dat is precies wat hij doet. De Bijlmer Opera is een dynamische partituur, die zonder ook maar ergens plat te worden het verhaal op de voet volgt. Ronkende koperakkoorden, duister roffelende pauken en apocalyptische gongs zorgen voor beklemmende momenten; licht tinkelende belletjes en zwierige marimbapartijen begeleiden passages van milde ironie. Swingende patronen van de blazers herinneren aan de muziek van minimalisten als Glass of Reich, terwijl de warme samenklanken van het koor bij wijlen zwemen naar Berlioz. De muziek ontroert, zonder sentimenteel te zijn, doordat Bank zijn partituur nergens ‘dichtsmeert’ met volvette akkoorden of overvolle partijen, maar altijd ruimte laat voor de zangers en de spreker. Deze werkwijze reflecteert het open stratenplan van de Bijlmer. Bijkomend voordeel is dat de teksten goed verstaanbaar zijn.

Met De Bijlmer Opera bewijst Bank opnieuw zijn enorme talent om alledaagse prozateksten muzikaal tot leven te wekken. Zo zette hij in A very bad Character een justitieel rapport voor solo mannenstem (1989), gebruikte hij in Gebroken sprookjes voor bas en ensemble opstellen van allochtone kinderen (1991) en baseerde hij zijn opera-oratorium Episodes de la vie d’un artiste op brieven van Harriet Smithson en teksten uit een biografie over Hector Berlioz (1992-93). Vocale composities zijn toch al in de meerderheid in zijn oeuvre, maar opvallend is dat hij hiervoor zelden literaire teksten gebruikt. In een interview zei Bank hierover: ‘Literatuur is al zo gelaagd dat je daar als componist nauwelijks iets aan toe kunt voegen. Een verhaaltje uit een buurtkrant heeft maar een betekenislaag, waar je zelf andere tegenaan kunt zetten. Want juist in de alledaagsheid van de teksten ligt de menselijke tragiek verborgen. Door zulke koude, zakelijke woorden in een bad met kokende noten te gooien, wil ik de onderliggende emoties blootleggen.’ – Compassie met het menselijk onvermogen, zoals die ook uit De Bijlmer Opera spreekt, loopt als een rode draad door Banks oeuvre, getuigend van een tegenwoordig niet meer vanzelfsprekend engagement.

Thea Derks, Amsterdam, 9-10-2002
Voor cd-boekje De Bijlmer Opera Muziekgroep Nederland

Jacques Bank: De Bijlmer Opera; libretto Fer Bank; Orkest de Volharding en Nederlands Zangtheater o.l.v. Ernst van Tiel; Marjanne Kweksilber, sopraan; Charles van Tassel, bariton; Frans van Deursen, spreekstem; Composers’ Voice CV 110 

#Bijlmer #BijlmerOpera #Bijlmermeer #BoyEdgar #BurgemeesterVanHall #CharlesVanTassel #EpisodesDeLaVieDUnArtiste #ErnstVanTiel #FerBank #FransVanDeursen #HarrietSmithson #HectorBerlioz #JacquesBank #MarjanneKweksilber #MuziekgroepNederland #NederlandsZangtheater #nieuweMuziek #opera #OrkestDeVolharding #PeterDeBaan #SietZuyderland #TheaDerks #TonDeLeeuw

Jacques Bank: De Bijlmer Opera

Twintig jaar geleden stortte een vliegtuig neer op een flat in de Bijlmermeer, wat we uitvoerig herdenken. Maar wat een gemiste kans dat bij deze gelegenheid niet de Bijlmer Opera van Jaques Bank wordt heruitgevoerd! Deze verscheen in 2002 op cd. Hierbij de tekst die ik destijds schreef voor het begeleidende boekje. Helaas is de cd niet meer leverbaar, wel is hij nog te bestellen via Muziekweb 

‘Geen paal gaf mij groter voldoening!’ Met deze woorden sloeg burgemeester Van Hall in 1966 de eerste paal voor de Amsterdamse nieuwbouwwijk de Bijlmermeer. Deze zou een paradijs op aarde worden, omdat volgens de principes van de Functionele Stad zaken als wonen, werken en recreëren strikt gescheiden werden. Componist Jacques Bank (1943) woonde er ruim twintig jaar en zag hoe de werkelijkheid de idealen inhaalde. Toen Willem van Manen hem vroeg een opera voor Orkest de Volharding te schrijven, aarzelde hij geen moment: de Bijlmer was zijn onderwerp.

Dat was in 1996. De criminaliteit had schrikbarende vormen aangenomen, een vliegtuig was neergestort op de wijk en men was begonnen de anonieme hoogbouw te vervangen door eengezinswoningen, die haaks stonden op de ooit geformuleerde idealen. Bank zag de tragiek van deze ontwikkelingen en vroeg zijn broer Fer (1944) een libretto te schrijven. Deze gebruikte hiervoor uitsluitend bestaande teksten – van architecten, plannenmakers, politici, woningcorporaties, kranten, maar ook van Vergilius en Aeschylos. Hieruit smeedde hij een aangrijpend verhaal, met de boodschap dat wat mensen in hun enthousiasme bedenken, in de praktijk vaak gedoemd is te mislukken. Toch is de opera niet bedoeld als aanklacht: ‘De Bijlmer staat symbool voor het noodlot en het failliet van de maakbaarheidgedachte’, zei Jacques Bank hierover.

Maar een opera over de Bijlmer, levert dat wat op? Ja, zo bewezen Jacques en Fer Bank tijdens de première van De Bijlmer Opera op 18 januari 2000: het schijnbaar gortdroge thema bleek wel degelijk groots en meeslepend muziektheater op te kunnen leveren. Opera gedijt nu eenmaal bij een goedlopend verhaal, een navolgbare regie en zinderende muziek, en hierin voorziet De Bijlmer Opera  ruimschoots. Een interessante vondst van de gebroeders Bank – met dank aan Les Troyens van Berlioz – is de rol van de onheilsprofetes Kassandra, in dit geval belichaamd door een zwerfster. Tegen een fond van akelig joelende flexatones opent zij de opera met een door merg en been snijdend ‘Ai, de Dood zweeft door de lucht!’. Niemand luistert, ook al worden haar waarschuwingen voor het naderend onheil steeds indringender. Als het noodlot uiteindelijk letterlijk, in de vorm van een neerstortend vliegtuig, toeslaat, zwijgt Kassandra en loopt weg over de rokende puinhopen; in haar hand een draagbaar tv-tje met beelden van de ramp.

Een tweede trouvaille waardoor De Bijlmer Opera het anekdotische overstijgt, is de rol van een acteur, die nu eens optreedt als pedante architect, dan weer als diens verontruste tegenstrever, of als de huisarts Boy Edgar die de eenzaamheid van huisvrouwen aan de orde stelt. Hartverscheurend is hij als mevrouw Ramperzad, die met een Surinaams accent vertelt hoe haar man naar Nederland verhuisde, maar nog geen werk heeft gevonden: ‘Ze nemen zeker geen mensen die niet kunnen schrijven. Ja, hij kan zijn naam wel schrijven, maar niet zo goed.’ Een zanger belichaamt de opeenvolgende burgemeesters. Hij begint met opgewekte triolen, maar naarmate hij het falen van de Bijlmer inziet klinkt hij steeds wanhopiger. Net als in een Griekse tragedie speelt het koor een belangrijke rol: het ene moment vertegenwoordigt het de bewoners, het volgende de plannenmakers, of de architect die in de arm wordt genomen wanneer de problemen zich opstapelen. Nadat het vliegtuig is neergestort, zingt het koor een requiem, bestaande uit een uitspraak van architect Le Corbusier ‘C’est toujours la vie qui a raison, l’architecte qui a tort’. De tekst wordt aanvankelijk boos gescandeerd, maar transformeert geleidelijk in een troostrijke klaagzang.

De inventieve enscenering van Peter de Baan en Siet Zuyderland zorgde in 2000 voor een indringende ervaring, maar De Bijlmer Opera herbergt ook zonder beeld een universeel aansprekende dramatiek. De zeggingskracht wordt nog versterkt doordat de opnames voor de cd werden gemaakt na afloop van de voorstellingen, zodat het live gevoel behouden bleef en je als luisteraar een nabijheid voelt die studio-opnames vaak ontberen. Op een aansprekende manier maakt de muziek invoelbaar hoe toekomstvisioenen vaak door de praktijk worden ingehaald. We ervaren bijna lijfelijk de wanhoop van Kassandra als zij niet gehoord wordt; de woede van de bewoners over hoge huren en slechte voorzieningen; de potsierlijke borstklopperij van de ontwerpers en het amechtige gestuntel van beleidsmakers – dergelijke zaken zijn van alle tijden.

Bank, die studeerde bij Ton de Leeuw, streeft naar eigen zeggen niet naar vernieuwing als doel op zich, maar wil ‘het publiek muzikaal bij de lurven wil grijpen’ en dat is precies wat hij doet. De Bijlmer Opera is een dynamische partituur, die zonder ook maar ergens plat te worden het verhaal op de voet volgt. Ronkende koperakkoorden, duister roffelende pauken en apocalyptische gongs zorgen voor beklemmende momenten; licht tinkelende belletjes en zwierige marimbapartijen begeleiden passages van milde ironie. Swingende patronen van de blazers herinneren aan de muziek van minimalisten als Glass of Reich, terwijl de warme samenklanken van het koor bij wijlen zwemen naar Berlioz. De muziek ontroert, zonder sentimenteel te zijn, doordat Bank zijn partituur nergens ‘dichtsmeert’ met volvette akkoorden of overvolle partijen, maar altijd ruimte laat voor de zangers en de spreker. Deze werkwijze reflecteert het open stratenplan van de Bijlmer. Bijkomend voordeel is dat de teksten goed verstaanbaar zijn.

Met De Bijlmer Opera bewijst Bank opnieuw zijn enorme talent om alledaagse prozateksten muzikaal tot leven te wekken. Zo zette hij in A very bad Character een justitieel rapport voor solo mannenstem (1989), gebruikte hij in Gebroken sprookjes voor bas en ensemble opstellen van allochtone kinderen (1991) en baseerde hij zijn opera-oratorium Episodes de la vie d’un artiste op brieven van Harriet Smithson en teksten uit een biografie over Hector Berlioz (1992-93). Vocale composities zijn toch al in de meerderheid in zijn oeuvre, maar opvallend is dat hij hiervoor zelden literaire teksten gebruikt. In een interview zei Bank hierover: ‘Literatuur is al zo gelaagd dat je daar als componist nauwelijks iets aan toe kunt voegen. Een verhaaltje uit een buurtkrant heeft maar een betekenislaag, waar je zelf andere tegenaan kunt zetten. Want juist in de alledaagsheid van de teksten ligt de menselijke tragiek verborgen. Door zulke koude, zakelijke woorden in een bad met kokende noten te gooien, wil ik de onderliggende emoties blootleggen.’ – Compassie met het menselijk onvermogen, zoals die ook uit De Bijlmer Opera spreekt, loopt als een rode draad door Banks oeuvre, getuigend van een tegenwoordig niet meer vanzelfsprekend engagement.

Thea Derks, Amsterdam, 9-10-2002
Voor cd-boekje De Bijlmer Opera Muziekgroep Nederland

Jacques Bank: De Bijlmer Opera; libretto Fer Bank; Orkest de Volharding en Nederlands Zangtheater o.l.v. Ernst van Tiel; Marjanne Kweksilber, sopraan; Charles van Tassel, bariton; Frans van Deursen, spreekstem; Composers’ Voice CV 110 

#Bijlmer #BijlmerOpera #Bijlmermeer #BoyEdgar #BurgemeesterVanHall #CharlesVanTassel #EpisodesDeLaVieDUnArtiste #ErnstVanTiel #FerBank #FransVanDeursen #HarrietSmithson #HectorBerlioz #JacquesBank #MarjanneKweksilber #MuziekgroepNederland #NederlandsZangtheater #nieuweMuziek #opera #OrkestDeVolharding #PeterDeBaan #SietZuyderland #TheaDerks #TonDeLeeuw

Jacques Bank: De Bijlmer Opera

Twintig jaar geleden stortte een vliegtuig neer op een flat in de Bijlmermeer, wat we uitvoerig herdenken. Maar wat een gemiste kans dat bij deze gelegenheid niet de Bijlmer Opera van Jaques Bank wordt heruitgevoerd! Deze verscheen in 2002 op cd. Hierbij de tekst die ik destijds schreef voor het begeleidende boekje. Helaas is de cd niet meer leverbaar, wel is hij nog te bestellen via Muziekweb 

‘Geen paal gaf mij groter voldoening!’ Met deze woorden sloeg burgemeester Van Hall in 1966 de eerste paal voor de Amsterdamse nieuwbouwwijk de Bijlmermeer. Deze zou een paradijs op aarde worden, omdat volgens de principes van de Functionele Stad zaken als wonen, werken en recreëren strikt gescheiden werden. Componist Jacques Bank (1943) woonde er ruim twintig jaar en zag hoe de werkelijkheid de idealen inhaalde. Toen Willem van Manen hem vroeg een opera voor Orkest de Volharding te schrijven, aarzelde hij geen moment: de Bijlmer was zijn onderwerp.

Dat was in 1996. De criminaliteit had schrikbarende vormen aangenomen, een vliegtuig was neergestort op de wijk en men was begonnen de anonieme hoogbouw te vervangen door eengezinswoningen, die haaks stonden op de ooit geformuleerde idealen. Bank zag de tragiek van deze ontwikkelingen en vroeg zijn broer Fer (1944) een libretto te schrijven. Deze gebruikte hiervoor uitsluitend bestaande teksten – van architecten, plannenmakers, politici, woningcorporaties, kranten, maar ook van Vergilius en Aeschylos. Hieruit smeedde hij een aangrijpend verhaal, met de boodschap dat wat mensen in hun enthousiasme bedenken, in de praktijk vaak gedoemd is te mislukken. Toch is de opera niet bedoeld als aanklacht: ‘De Bijlmer staat symbool voor het noodlot en het failliet van de maakbaarheidgedachte’, zei Jacques Bank hierover.

Maar een opera over de Bijlmer, levert dat wat op? Ja, zo bewezen Jacques en Fer Bank tijdens de première van De Bijlmer Opera op 18 januari 2000: het schijnbaar gortdroge thema bleek wel degelijk groots en meeslepend muziektheater op te kunnen leveren. Opera gedijt nu eenmaal bij een goedlopend verhaal, een navolgbare regie en zinderende muziek, en hierin voorziet De Bijlmer Opera  ruimschoots. Een interessante vondst van de gebroeders Bank – met dank aan Les Troyens van Berlioz – is de rol van de onheilsprofetes Kassandra, in dit geval belichaamd door een zwerfster. Tegen een fond van akelig joelende flexatones opent zij de opera met een door merg en been snijdend ‘Ai, de Dood zweeft door de lucht!’. Niemand luistert, ook al worden haar waarschuwingen voor het naderend onheil steeds indringender. Als het noodlot uiteindelijk letterlijk, in de vorm van een neerstortend vliegtuig, toeslaat, zwijgt Kassandra en loopt weg over de rokende puinhopen; in haar hand een draagbaar tv-tje met beelden van de ramp.

Een tweede trouvaille waardoor De Bijlmer Opera het anekdotische overstijgt, is de rol van een acteur, die nu eens optreedt als pedante architect, dan weer als diens verontruste tegenstrever, of als de huisarts Boy Edgar die de eenzaamheid van huisvrouwen aan de orde stelt. Hartverscheurend is hij als mevrouw Ramperzad, die met een Surinaams accent vertelt hoe haar man naar Nederland verhuisde, maar nog geen werk heeft gevonden: ‘Ze nemen zeker geen mensen die niet kunnen schrijven. Ja, hij kan zijn naam wel schrijven, maar niet zo goed.’ Een zanger belichaamt de opeenvolgende burgemeesters. Hij begint met opgewekte triolen, maar naarmate hij het falen van de Bijlmer inziet klinkt hij steeds wanhopiger. Net als in een Griekse tragedie speelt het koor een belangrijke rol: het ene moment vertegenwoordigt het de bewoners, het volgende de plannenmakers, of de architect die in de arm wordt genomen wanneer de problemen zich opstapelen. Nadat het vliegtuig is neergestort, zingt het koor een requiem, bestaande uit een uitspraak van architect Le Corbusier ‘C’est toujours la vie qui a raison, l’architecte qui a tort’. De tekst wordt aanvankelijk boos gescandeerd, maar transformeert geleidelijk in een troostrijke klaagzang.

De inventieve enscenering van Peter de Baan en Siet Zuyderland zorgde in 2000 voor een indringende ervaring, maar De Bijlmer Opera herbergt ook zonder beeld een universeel aansprekende dramatiek. De zeggingskracht wordt nog versterkt doordat de opnames voor de cd werden gemaakt na afloop van de voorstellingen, zodat het live gevoel behouden bleef en je als luisteraar een nabijheid voelt die studio-opnames vaak ontberen. Op een aansprekende manier maakt de muziek invoelbaar hoe toekomstvisioenen vaak door de praktijk worden ingehaald. We ervaren bijna lijfelijk de wanhoop van Kassandra als zij niet gehoord wordt; de woede van de bewoners over hoge huren en slechte voorzieningen; de potsierlijke borstklopperij van de ontwerpers en het amechtige gestuntel van beleidsmakers – dergelijke zaken zijn van alle tijden.

Bank, die studeerde bij Ton de Leeuw, streeft naar eigen zeggen niet naar vernieuwing als doel op zich, maar wil ‘het publiek muzikaal bij de lurven wil grijpen’ en dat is precies wat hij doet. De Bijlmer Opera is een dynamische partituur, die zonder ook maar ergens plat te worden het verhaal op de voet volgt. Ronkende koperakkoorden, duister roffelende pauken en apocalyptische gongs zorgen voor beklemmende momenten; licht tinkelende belletjes en zwierige marimbapartijen begeleiden passages van milde ironie. Swingende patronen van de blazers herinneren aan de muziek van minimalisten als Glass of Reich, terwijl de warme samenklanken van het koor bij wijlen zwemen naar Berlioz. De muziek ontroert, zonder sentimenteel te zijn, doordat Bank zijn partituur nergens ‘dichtsmeert’ met volvette akkoorden of overvolle partijen, maar altijd ruimte laat voor de zangers en de spreker. Deze werkwijze reflecteert het open stratenplan van de Bijlmer. Bijkomend voordeel is dat de teksten goed verstaanbaar zijn.

Met De Bijlmer Opera bewijst Bank opnieuw zijn enorme talent om alledaagse prozateksten muzikaal tot leven te wekken. Zo zette hij in A very bad Character een justitieel rapport voor solo mannenstem (1989), gebruikte hij in Gebroken sprookjes voor bas en ensemble opstellen van allochtone kinderen (1991) en baseerde hij zijn opera-oratorium Episodes de la vie d’un artiste op brieven van Harriet Smithson en teksten uit een biografie over Hector Berlioz (1992-93). Vocale composities zijn toch al in de meerderheid in zijn oeuvre, maar opvallend is dat hij hiervoor zelden literaire teksten gebruikt. In een interview zei Bank hierover: ‘Literatuur is al zo gelaagd dat je daar als componist nauwelijks iets aan toe kunt voegen. Een verhaaltje uit een buurtkrant heeft maar een betekenislaag, waar je zelf andere tegenaan kunt zetten. Want juist in de alledaagsheid van de teksten ligt de menselijke tragiek verborgen. Door zulke koude, zakelijke woorden in een bad met kokende noten te gooien, wil ik de onderliggende emoties blootleggen.’ – Compassie met het menselijk onvermogen, zoals die ook uit De Bijlmer Opera spreekt, loopt als een rode draad door Banks oeuvre, getuigend van een tegenwoordig niet meer vanzelfsprekend engagement.

Thea Derks, Amsterdam, 9-10-2002
Voor cd-boekje De Bijlmer Opera Muziekgroep Nederland

Jacques Bank: De Bijlmer Opera; libretto Fer Bank; Orkest de Volharding en Nederlands Zangtheater o.l.v. Ernst van Tiel; Marjanne Kweksilber, sopraan; Charles van Tassel, bariton; Frans van Deursen, spreekstem; Composers’ Voice CV 110 

#Bijlmer #BijlmerOpera #Bijlmermeer #BoyEdgar #BurgemeesterVanHall #CharlesVanTassel #EpisodesDeLaVieDUnArtiste #ErnstVanTiel #FerBank #FransVanDeursen #HarrietSmithson #HectorBerlioz #JacquesBank #MarjanneKweksilber #MuziekgroepNederland #NederlandsZangtheater #nieuweMuziek #opera #OrkestDeVolharding #PeterDeBaan #SietZuyderland #TheaDerks #TonDeLeeuw

Written on Skin bij De Nederlandse Opera

Afgelopen juli beleefde de opera Written on Skin van de Britse componist George Benjamin zijn wereldpremière in het Festival van Aix-en-Provence. Publiek en pers waren laaiend enthousiast en sommige critici meenden dat dit de beste opera is van de afgelopen twintig jaar. Zaterdag 6 oktober start dezelfde productie bij De Nationale Opera, met het Nederlands Kamerorkest onder leiding van Benjamin zelf. Ik sprak hem op 26 september in het Muziekgebouw in Amsterdam en schreef erover voor Muziekvan.nu

#DeNederlandseOpera #GeorgeBenjamin #MuziekvanNu #TheaDerks #WrittenOnSkin

Vara eert Barbara Strozzi, de Sappho van de zeventiende eeuw

Liefst acht bundels met aria’s, cantates, duetten en geestelijke werken publiceerde Barbara Strozzi (1619-1677). Zij genoot groot aanzien in de door haar vader opgerichte Accademia degli unisoni, en leefde van haar composities. Uitzonderlijk in een tijd waarin vrouwen geacht werden non of echtgenote te worden. Van 1 t/m 5 oktober klinkt haar muziek dagelijks in het programma Componist van de Week van de VARA op Radio 4, tussen 19.30 en 20.00 uur.

Helaas geldt nog altijd het cliché dat hele volksstammen een componist enkel kennen als een – meestal dode – man, vrouwelijke toondichters komen zelfs anno 2012 maar mondjesmaat aan bod. Dat geldt ook voor Barbara Strozzi, die in de zeventiende eeuw de Venetianen betoverde met haar prachtige zangstem, haar uitmuntende luitspel en haar ongekend virtuoze composities.

Zelfs het vermaarde Festival Oude Muziek in Utrecht laat haar muziek steevast links liggen, een enkele uitzondering in 2006 daargelaten. Toen werd ze echter gepresenteerd in een reeks ‘vrouwelijke componisten’, zoals vorig jaar ook gebeurde tijdens het Franse Festival d’Ambronay. Hoe goed het ook is dat hun muziek tenminste tot klinken komt, het blijft wrang dat vrouwelijke toondichters nog altijd niet als gelijkwaardig worden beschouwd, maar in een apart hokje worden gestopt.

Hierdoor wordt ons  veel schitterende muziek onthouden en terwijl ik mijn keuze maakte en de presentatieteksten schreef voor de vijf programma’s over Barbara Strozzi, werd ik telkens weer verrast door de sprankelende manier waarop zij haar teksten tot leven wekt. Gisteren genoot ik tijdens de opnames in Hilversum opnieuw van de jubelende zanglijnen in haar liefdesmadrigalen, de verfijnde weemoed in haar geestelijke poëzie, de inventiviteit van haar duetten en de enorme zeggingskracht van haar cantates.

Barbara Strozzi was waarschijnlijk de buitenechtelijke dochter van Giulio Strozzi, die haar echter officieel als zijn pleegdochter bestempelde. Zij viel al snel op vanwege haar fraaie zangstem en werd muzikaal getraind door de beste pedagogen, onder wie haar vader zelf en de componist Francesco Cavalli. Zij was een volwaardig lid van de door haar vader opgerichte Accademia degli unisoni (Academie der gelijkgestemden), waar zij vaak haar eigen stukken ten gehore bracht.

Maar, hoewel zij hogelijk werd gewaardeerd door musici, filosofen en kunstenaars uit de libertijnse kringen rond haar vader, kreeg zij ook te maken met vooroordelen jegens vrouwelijke kunstenaars. Weliswaar kon ze uitstekend van haar composities leven, maar het lukte haar niet een positie als hofcomponist te verkrijgen. Vaak werd ze als ‘courtisane’ beschouwd en op een portretschilderij staat zij afgebeeld met een half ontblote borst.

Dit belet Strozzi niet de hoop uit te drukken dat ze ‘de nieuwe Sappho’ genoemd zal worden. Zelfbewust publiceert ze in haar woonplaats Venetië acht bundels met uitsluitend eigen composities. Ongebruikelijk, want meestal werden deze opgenomen in verzamelbundels. Bovendien noemt de musicoloog Charles Burney (1726-1814) haar als bedenker van het aan de opera verwante genre van de cantate – iets wat latere auteurs uiteraard aan mannen toeschreven.

Persoonlijk vind ik ‘de nieuwe Sappho’ eigenlijk nog te bescheiden, want Strozzi staat op een eenzaam hoog niveau. Of, zoals operakenner Basia Jaworski het uitdrukt: ‘Ze is aanzienlijk beter dan haar veel bekendere tijdgenoten.’ – Dames, heren musici en programmeurs, laat u tijdens de dagelijkse uitzendingen over Barbara Strozzi in de eerste week van oktober op Radio 4 overtuigen van de kracht van haar muziek!

https://www.youtube.com/watch?v=1F458aC_FUM

Independent music journalism is under pressure. Any donation, however small, is welcome through PayPal (friends option), or by direct transfer to my bank account: T. Derks, Amsterdam, NL82 INGB 0004 2616 94. Many thanks!

#BarbaraStrozzi #FestivalOudeMuziek #FrancescoCavalli #radio4 #TheaDerks #VARA #vrouwelijkeComponisten

Mijn blogs voor Radio 4

Vijf jaar lang, van september 2007 tot en met augustus 2012, schreef ik blogs voor Radio 4. Hieronder een overzicht van deze artikelen, in totaal 105 stuks! 

Weblogs van muziekpublicist Thea Derks op website Radio 4:

15-08-2012: Toekomstmuziek – Unsuk Chin bij NJO Muziekzomer

31-07-2012: Op reis – Dort wo du nicht bist, ist das Glück

16-07-2012: NJO Muziekzomer – Gelderland bruist dankzij jongerenconcerten

01-07-2012: Nacht van Electra – Peppie Wiersma betovert Groningen

15-06-2012: Tabula rasa – Holland Festival koestert oud en nieuw

01-06-2012: Dansende piano – Première van Jan van de Putte in ZaterdagMatinee

17-05-2012: Berlin revisited – Anke Brouwer schrijft nieuw stuk

3-05-2012: Postume premières – Hoenderdos herdacht met nieuwe werken

16-04-2012: Jong geleerd? – Concours brengt klassiek, Ives Ensemble nieuwe muziek

30-03-2012: Van poolzee naar hemel – Wereldpremière Torstensson bij Brabants Orkest

15-03-2012: Bewegend icoon – Tsoupaki portretteert Maria

27-02-2012: Achter de horizon – Wachten op de vijand, op erkenning

17-02-2012: Oren wassen (2) – Knevelluisteren versus plezierluisteren

01-02-2012: Oren wassen – Muziek – beuk of balsem?

16-01-2012: Bewonderenswaardige Bea – Een koningin om trots op te zijn

03-01-2012: CD-regen – Platenindustrie houdt de moed erin

13-12-2011: Onderweg naar nergens – Vlaamse Opera brengt Il Viaggio a Reims

02-12-2011: Bloedwraak – Manfred Trojahn schrijft vervolg op Elektra

16-11-2011: Oud en nieuw – Smaakmakers van Párkány Kwartet en Nieuw Ensemble

31-10-2011: Brabants bont – Boeiende festivals in Noord-Brabant

17-10-2011: Jarige klanktovenares – Sofia Goebaidoelina viert verjaardag in ons land

30-09-2011: Record – Ricciotti Ensemble haalt Guinness Book of Records

12-09-2011: Race om cultuur – Wordt Utrecht de nieuwe culturele hoofdstad van Nederland?

26-08-2011: Van zolderkamer naar vliering – Het Genootschap Nederlandse componisten viert honderdjarig bestaan

29-07-2011: Jong Klassiek – Een zomer vol muziek van jongeren

03-07-2011: Troostmuziek (3) – Klanken als balsem voor de ziel

15-06-2011: Overdaad schaadt – Evgeni Onjegin verdrinkt in enscenering

12-06-2011: Titanic – Zingend ten onder

01-06-2011: Bierkaai of buitenkans? – Cultuursector beukt op dovemansoren

18-05-2011: Hamer en sikkel – Cultuursector zaait, overheid oogst

30-04-2011: Het hoogste woord – Staat besteelt omroepen, Kamerkoor zingt Hooglied

18-04-2011: Treurmuziek – Bevrijdend wenen in passietijd

29-03-2011: Mini en Maxi – Festival Minimal Music en jubileum Calefax

17-03-2011: Poëtische Van der Aa – Amsterdam Sinfonietta toert met Liebestod

27-02-2011: Laatste reis – Sinta Wullur schrijft eigentijds requiem

16-02-2011: Oud en nieuw – Wereldpremières van Kyriakides en Manneke

03-02-2011: Succesvolle sprookjesopera – Publiek omarmt Legende van Peter-Jan Wagemans

17-01-2010: Stemverheffing – Groot Omroepkoor zingt samen met amateurs

02-01-2010: Pleziermuziek (2) – Britten Jeugd Strijkorkest presenteert nieuwe cd

17-12-2010: Vanachter de geraniums – Ig Henneman viert vijfenzestigste verjaardag met ‘Kindred Spirits’

04-12-2010: Vanachter de chador (3) – Kassel jubileert met concertserie rond vrouwen

17-11-2010: Dansen onder Damocles – Kunstwereld moet vitalieit bewijzen

01-11-2010: Boerkababe beroert Belgen – Kunst als wapen tegen eenduidigheid

18-10-2010: Weer kwaken de kikkers – Hoe de cultuur uit Nederland verdween

30-09-2010: Dag Annelie – Klaveciniste Annelie de Man overleden

13-09-2010: Geslaagde Gaudeamusweek – Aansprekende muziek van jonge componisten

31-08-2010: Campra’s Carnaval – Clowneske Niquet vervoert publiek in Festival Oude Muziek

15-08-2010: Opgesloten in een vuurtoren – Meeslepende opening van Grachtenfestival

29-07-2010: Dansen op de vulkaan – Permanent feestgedruis is levensgevaarlijk

15-07-2010: In de reiskoffer (2) – Lees- en luistertip voor op vakantie

20-06-2010: In de reiskoffer – Luistertips voor op vakantie

13-06-2010: Op drift – Hoe kunst en politiek elkaar raken

01-06-2010: Nederfestiland – Juni vol festivals

15-05-2010: Liever live – De kracht van levende muziek

01-05-2010: Toekomstmuziek – Radio 4 koestert live muziek

16-04-2010: Cabaretesk concert – Adès, Ayres en Walton in Vredenburg

01-04-2010: April doet wat-ie wil – Afwisselende producties in multi-cultiland

13-03-2010: Vanachter de chador (2) – Premières van Calliope Tsoupaki en Kaija Saariaho

03-03-2010: De marteling van valse hoop – DNO presenteert Il prigioniero van Dallapiccola

22-02-2010: Stemmen uit de hemel – La Risonanza brengt Mariavespers van Monteverdi

13-02-2010: Vergelding versus verzoening – Vlaamse Opera brengt Verdi’s Don Carlos

05-02-2010: Grauwsluier – Muziekgebouw vecht tegen lege zalen

19-01-2010: Schatten op zolder – Kattenburg en Lann in Uilenburgersjoel

08-01-2010: Plaatjesmuziek – Asko | Schönberg verwelkomt 2010

22-12-2009: Pleziermuziek – Levendige cd van Britten Jeugd Orkest

11-12-2009: Kwijnkunst (2) – L’art pour l’art moet blijven

24-11-2009: Kwijnkunst – Hoe ‘hoge kunst’ uit beeld verdwijnt

05-11-2009: Subsidiecircus – Zin en onzin van de peer review

22-10-2009: De hoogste noot – Barbara Hannigan zingt op nieuwe cd Bart Visman

08-10-2009: Het canon-kanon – Waarom wij zo graag lijstjes maken

22-09-2009: Vanachter de chador – Muziek van vrouwen in veilige hokjes

07-09-2010: Oude muziek with a bang – Festival Oude Muziek oogst ook dit jaar veel succes

17-08-2010: Burleske Boerenbruiloft – Grachtenfestival opent met spetterende Stravinsky

03-08-2009: Buma weet het beter – Buma ondersteunt opgedrongen geluid

15-07-2009: Zingend de zomer door – Europa Cantat laat Utrecht bruisen met koorgezang

20-06-2009: Kagel is dood, leve Kagel! – Holland Festival eert tegendraadse Argentijn

10-06-2010: Sobere Aquarius – Pierre Audi regisseert magnum opus van Karel Goeyvaerts

29-04-2010: Samson als zelfmoordterrorist – Vlaamse Opera maakt Samson et Dalila politiek

29-01-2010: Al Qaeda operette – The Beastly Bombing steekt de draak met hysterie rond terrorisme

19-11-2008: De Canadezen komen – Shift Festival presenteert kunst uit Canada en Nederland

10-11-2008: Headbangen in het Concertgebouw – Succesvolle Nederlandse Muziekdagen

06-10-2008: Herfstmuziek – Hoop in onzekere tijden

23-08-2008: Cultureel Lutjebroek – De bijl is gevallen

08-08-2008: Podiumkunsten – Kaalslag dreigt in Nederlands muziekleven

06-06-2008: Prachtige Passie – Calliope Tsoupaki schrijft schitterende Lucas Passie

28-05-2008: Krachtige Kapralova – Nieuwe cd van onterecht vergeten Vítezslava Kaprálová

10-05-2008: Kinkhoest en ritselzak

07-05-2008: Claustrofobische Tristan – DNO brengt Tristan & Isolde Wagner

14-04-2008: Alma en Gustav – Gedoemde liefde van twee kunstenaars

23-03-2008: Fraaie Traviata – Familie-eer blijft actueel

27-02-2008: Het menselijk tekort – Caracal van Herzberg bewerkt tot muziektheater

04-02-2008: Het kiezelsteentje van Gelsomina – Fellini komt tot leven in opera-remake van La Strada

18-01-2008: Libretto’s

14-01-2008: Nederland Muziekland – Prachtconcerten van Stockhausen, Messiaen en Ravel

02-01-2008: Troostmuziek (2) – Britse tenor Paul Potts verovert de wereld

18-12-2007: Troostmuziek – Pianiste slaat zich met Chopin door Theresienstadt

07-11-2007: Voorgrondmuziek – Van vliegtuiglawaai tot discostamp

05-11-2007: Stiltefront – Stilte en goede muziek zijn balsem voor de ziel

16-10-2007: Lawaaipolitie – Politiek neemt burger niet serieus

11-10-2007: Dovemansoren – CDA steunt lawaaischoppers

04-10-2007: Oost-Indisch Doof – Orkesten moeten zachter spelen, discodreun blijft

01-10-2007: Balk-ellende – Lawaaioverlast en horkerig gedrag gaan hand in hand

18-09-2007: Balkenherrie – Jan Peter en Willem-Alexander: lawaaiterroristen van formaat

05-09-2007: Nederland Herrieland – Muziekkorpsen mogen niet langer dan vier uur repeteren; discostamp blijft

Naschrift 2020: helaas blijken de links allemaal te zijn verwijderd….

#blogs #musicJournalist #radio4 #TheaDerks

Mijn blogs voor Radio 4

Vijf jaar lang, van september 2007 tot en met augustus 2012, schreef ik blogs voor Radio 4. Hieronder een overzicht van deze artikelen, in totaal 105 stuks! 

Weblogs van muziekpublicist Thea Derks op website Radio 4:

15-08-2012: Toekomstmuziek – Unsuk Chin bij NJO Muziekzomer

31-07-2012: Op reis – Dort wo du nicht bist, ist das Glück

16-07-2012: NJO Muziekzomer – Gelderland bruist dankzij jongerenconcerten

01-07-2012: Nacht van Electra – Peppie Wiersma betovert Groningen

15-06-2012: Tabula rasa – Holland Festival koestert oud en nieuw

01-06-2012: Dansende piano – Première van Jan van de Putte in ZaterdagMatinee

17-05-2012: Berlin revisited – Anke Brouwer schrijft nieuw stuk

3-05-2012: Postume premières – Hoenderdos herdacht met nieuwe werken

16-04-2012: Jong geleerd? – Concours brengt klassiek, Ives Ensemble nieuwe muziek

30-03-2012: Van poolzee naar hemel – Wereldpremière Torstensson bij Brabants Orkest

15-03-2012: Bewegend icoon – Tsoupaki portretteert Maria

27-02-2012: Achter de horizon – Wachten op de vijand, op erkenning

17-02-2012: Oren wassen (2) – Knevelluisteren versus plezierluisteren

01-02-2012: Oren wassen – Muziek – beuk of balsem?

16-01-2012: Bewonderenswaardige Bea – Een koningin om trots op te zijn

03-01-2012: CD-regen – Platenindustrie houdt de moed erin

13-12-2011: Onderweg naar nergens – Vlaamse Opera brengt Il Viaggio a Reims

02-12-2011: Bloedwraak – Manfred Trojahn schrijft vervolg op Elektra

16-11-2011: Oud en nieuw – Smaakmakers van Párkány Kwartet en Nieuw Ensemble

31-10-2011: Brabants bont – Boeiende festivals in Noord-Brabant

17-10-2011: Jarige klanktovenares – Sofia Goebaidoelina viert verjaardag in ons land

30-09-2011: Record – Ricciotti Ensemble haalt Guinness Book of Records

12-09-2011: Race om cultuur – Wordt Utrecht de nieuwe culturele hoofdstad van Nederland?

26-08-2011: Van zolderkamer naar vliering – Het Genootschap Nederlandse componisten viert honderdjarig bestaan

29-07-2011: Jong Klassiek – Een zomer vol muziek van jongeren

03-07-2011: Troostmuziek (3) – Klanken als balsem voor de ziel

15-06-2011: Overdaad schaadt – Evgeni Onjegin verdrinkt in enscenering

12-06-2011: Titanic – Zingend ten onder

01-06-2011: Bierkaai of buitenkans? – Cultuursector beukt op dovemansoren

18-05-2011: Hamer en sikkel – Cultuursector zaait, overheid oogst

30-04-2011: Het hoogste woord – Staat besteelt omroepen, Kamerkoor zingt Hooglied

18-04-2011: Treurmuziek – Bevrijdend wenen in passietijd

29-03-2011: Mini en Maxi – Festival Minimal Music en jubileum Calefax

17-03-2011: Poëtische Van der Aa – Amsterdam Sinfonietta toert met Liebestod

27-02-2011: Laatste reis – Sinta Wullur schrijft eigentijds requiem

16-02-2011: Oud en nieuw – Wereldpremières van Kyriakides en Manneke

03-02-2011: Succesvolle sprookjesopera – Publiek omarmt Legende van Peter-Jan Wagemans

17-01-2010: Stemverheffing – Groot Omroepkoor zingt samen met amateurs

02-01-2010: Pleziermuziek (2) – Britten Jeugd Strijkorkest presenteert nieuwe cd

17-12-2010: Vanachter de geraniums – Ig Henneman viert vijfenzestigste verjaardag met ‘Kindred Spirits’

04-12-2010: Vanachter de chador (3) – Kassel jubileert met concertserie rond vrouwen

17-11-2010: Dansen onder Damocles – Kunstwereld moet vitalieit bewijzen

01-11-2010: Boerkababe beroert Belgen – Kunst als wapen tegen eenduidigheid

18-10-2010: Weer kwaken de kikkers – Hoe de cultuur uit Nederland verdween

30-09-2010: Dag Annelie – Klaveciniste Annelie de Man overleden

13-09-2010: Geslaagde Gaudeamusweek – Aansprekende muziek van jonge componisten

31-08-2010: Campra’s Carnaval – Clowneske Niquet vervoert publiek in Festival Oude Muziek

15-08-2010: Opgesloten in een vuurtoren – Meeslepende opening van Grachtenfestival

29-07-2010: Dansen op de vulkaan – Permanent feestgedruis is levensgevaarlijk

15-07-2010: In de reiskoffer (2) – Lees- en luistertip voor op vakantie

20-06-2010: In de reiskoffer – Luistertips voor op vakantie

13-06-2010: Op drift – Hoe kunst en politiek elkaar raken

01-06-2010: Nederfestiland – Juni vol festivals

15-05-2010: Liever live – De kracht van levende muziek

01-05-2010: Toekomstmuziek – Radio 4 koestert live muziek

16-04-2010: Cabaretesk concert – Adès, Ayres en Walton in Vredenburg

01-04-2010: April doet wat-ie wil – Afwisselende producties in multi-cultiland

13-03-2010: Vanachter de chador (2) – Premières van Calliope Tsoupaki en Kaija Saariaho

03-03-2010: De marteling van valse hoop – DNO presenteert Il prigioniero van Dallapiccola

22-02-2010: Stemmen uit de hemel – La Risonanza brengt Mariavespers van Monteverdi

13-02-2010: Vergelding versus verzoening – Vlaamse Opera brengt Verdi’s Don Carlos

05-02-2010: Grauwsluier – Muziekgebouw vecht tegen lege zalen

19-01-2010: Schatten op zolder – Kattenburg en Lann in Uilenburgersjoel

08-01-2010: Plaatjesmuziek – Asko | Schönberg verwelkomt 2010

22-12-2009: Pleziermuziek – Levendige cd van Britten Jeugd Orkest

11-12-2009: Kwijnkunst (2) – L’art pour l’art moet blijven

24-11-2009: Kwijnkunst – Hoe ‘hoge kunst’ uit beeld verdwijnt

05-11-2009: Subsidiecircus – Zin en onzin van de peer review

22-10-2009: De hoogste noot – Barbara Hannigan zingt op nieuwe cd Bart Visman

08-10-2009: Het canon-kanon – Waarom wij zo graag lijstjes maken

22-09-2009: Vanachter de chador – Muziek van vrouwen in veilige hokjes

07-09-2010: Oude muziek with a bang – Festival Oude Muziek oogst ook dit jaar veel succes

17-08-2010: Burleske Boerenbruiloft – Grachtenfestival opent met spetterende Stravinsky

03-08-2009: Buma weet het beter – Buma ondersteunt opgedrongen geluid

15-07-2009: Zingend de zomer door – Europa Cantat laat Utrecht bruisen met koorgezang

20-06-2009: Kagel is dood, leve Kagel! – Holland Festival eert tegendraadse Argentijn

10-06-2010: Sobere Aquarius – Pierre Audi regisseert magnum opus van Karel Goeyvaerts

29-04-2010: Samson als zelfmoordterrorist – Vlaamse Opera maakt Samson et Dalila politiek

29-01-2010: Al Qaeda operette – The Beastly Bombing steekt de draak met hysterie rond terrorisme

19-11-2008: De Canadezen komen – Shift Festival presenteert kunst uit Canada en Nederland

10-11-2008: Headbangen in het Concertgebouw – Succesvolle Nederlandse Muziekdagen

06-10-2008: Herfstmuziek – Hoop in onzekere tijden

23-08-2008: Cultureel Lutjebroek – De bijl is gevallen

08-08-2008: Podiumkunsten – Kaalslag dreigt in Nederlands muziekleven

06-06-2008: Prachtige Passie – Calliope Tsoupaki schrijft schitterende Lucas Passie

28-05-2008: Krachtige Kapralova – Nieuwe cd van onterecht vergeten Vítezslava Kaprálová

10-05-2008: Kinkhoest en ritselzak

07-05-2008: Claustrofobische Tristan – DNO brengt Tristan & Isolde Wagner

14-04-2008: Alma en Gustav – Gedoemde liefde van twee kunstenaars

23-03-2008: Fraaie Traviata – Familie-eer blijft actueel

27-02-2008: Het menselijk tekort – Caracal van Herzberg bewerkt tot muziektheater

04-02-2008: Het kiezelsteentje van Gelsomina – Fellini komt tot leven in opera-remake van La Strada

18-01-2008: Libretto’s

14-01-2008: Nederland Muziekland – Prachtconcerten van Stockhausen, Messiaen en Ravel

02-01-2008: Troostmuziek (2) – Britse tenor Paul Potts verovert de wereld

18-12-2007: Troostmuziek – Pianiste slaat zich met Chopin door Theresienstadt

07-11-2007: Voorgrondmuziek – Van vliegtuiglawaai tot discostamp

05-11-2007: Stiltefront – Stilte en goede muziek zijn balsem voor de ziel

16-10-2007: Lawaaipolitie – Politiek neemt burger niet serieus

11-10-2007: Dovemansoren – CDA steunt lawaaischoppers

04-10-2007: Oost-Indisch Doof – Orkesten moeten zachter spelen, discodreun blijft

01-10-2007: Balk-ellende – Lawaaioverlast en horkerig gedrag gaan hand in hand

18-09-2007: Balkenherrie – Jan Peter en Willem-Alexander: lawaaiterroristen van formaat

05-09-2007: Nederland Herrieland – Muziekkorpsen mogen niet langer dan vier uur repeteren; discostamp blijft

Naschrift 2020: helaas blijken de links allemaal te zijn verwijderd….

#blogs #musicJournalist #radio4 #TheaDerks

Mijn blogs voor Radio 4

Vijf jaar lang, van september 2007 tot en met augustus 2012, schreef ik blogs voor Radio 4. Hieronder een overzicht van deze artikelen, in totaal 105 stuks! 

Weblogs van muziekpublicist Thea Derks op website Radio 4:

15-08-2012: Toekomstmuziek – Unsuk Chin bij NJO Muziekzomer

31-07-2012: Op reis – Dort wo du nicht bist, ist das Glück

16-07-2012: NJO Muziekzomer – Gelderland bruist dankzij jongerenconcerten

01-07-2012: Nacht van Electra – Peppie Wiersma betovert Groningen

15-06-2012: Tabula rasa – Holland Festival koestert oud en nieuw

01-06-2012: Dansende piano – Première van Jan van de Putte in ZaterdagMatinee

17-05-2012: Berlin revisited – Anke Brouwer schrijft nieuw stuk

3-05-2012: Postume premières – Hoenderdos herdacht met nieuwe werken

16-04-2012: Jong geleerd? – Concours brengt klassiek, Ives Ensemble nieuwe muziek

30-03-2012: Van poolzee naar hemel – Wereldpremière Torstensson bij Brabants Orkest

15-03-2012: Bewegend icoon – Tsoupaki portretteert Maria

27-02-2012: Achter de horizon – Wachten op de vijand, op erkenning

17-02-2012: Oren wassen (2) – Knevelluisteren versus plezierluisteren

01-02-2012: Oren wassen – Muziek – beuk of balsem?

16-01-2012: Bewonderenswaardige Bea – Een koningin om trots op te zijn

03-01-2012: CD-regen – Platenindustrie houdt de moed erin

13-12-2011: Onderweg naar nergens – Vlaamse Opera brengt Il Viaggio a Reims

02-12-2011: Bloedwraak – Manfred Trojahn schrijft vervolg op Elektra

16-11-2011: Oud en nieuw – Smaakmakers van Párkány Kwartet en Nieuw Ensemble

31-10-2011: Brabants bont – Boeiende festivals in Noord-Brabant

17-10-2011: Jarige klanktovenares – Sofia Goebaidoelina viert verjaardag in ons land

30-09-2011: Record – Ricciotti Ensemble haalt Guinness Book of Records

12-09-2011: Race om cultuur – Wordt Utrecht de nieuwe culturele hoofdstad van Nederland?

26-08-2011: Van zolderkamer naar vliering – Het Genootschap Nederlandse componisten viert honderdjarig bestaan

29-07-2011: Jong Klassiek – Een zomer vol muziek van jongeren

03-07-2011: Troostmuziek (3) – Klanken als balsem voor de ziel

15-06-2011: Overdaad schaadt – Evgeni Onjegin verdrinkt in enscenering

12-06-2011: Titanic – Zingend ten onder

01-06-2011: Bierkaai of buitenkans? – Cultuursector beukt op dovemansoren

18-05-2011: Hamer en sikkel – Cultuursector zaait, overheid oogst

30-04-2011: Het hoogste woord – Staat besteelt omroepen, Kamerkoor zingt Hooglied

18-04-2011: Treurmuziek – Bevrijdend wenen in passietijd

29-03-2011: Mini en Maxi – Festival Minimal Music en jubileum Calefax

17-03-2011: Poëtische Van der Aa – Amsterdam Sinfonietta toert met Liebestod

27-02-2011: Laatste reis – Sinta Wullur schrijft eigentijds requiem

16-02-2011: Oud en nieuw – Wereldpremières van Kyriakides en Manneke

03-02-2011: Succesvolle sprookjesopera – Publiek omarmt Legende van Peter-Jan Wagemans

17-01-2010: Stemverheffing – Groot Omroepkoor zingt samen met amateurs

02-01-2010: Pleziermuziek (2) – Britten Jeugd Strijkorkest presenteert nieuwe cd

17-12-2010: Vanachter de geraniums – Ig Henneman viert vijfenzestigste verjaardag met ‘Kindred Spirits’

04-12-2010: Vanachter de chador (3) – Kassel jubileert met concertserie rond vrouwen

17-11-2010: Dansen onder Damocles – Kunstwereld moet vitalieit bewijzen

01-11-2010: Boerkababe beroert Belgen – Kunst als wapen tegen eenduidigheid

18-10-2010: Weer kwaken de kikkers – Hoe de cultuur uit Nederland verdween

30-09-2010: Dag Annelie – Klaveciniste Annelie de Man overleden

13-09-2010: Geslaagde Gaudeamusweek – Aansprekende muziek van jonge componisten

31-08-2010: Campra’s Carnaval – Clowneske Niquet vervoert publiek in Festival Oude Muziek

15-08-2010: Opgesloten in een vuurtoren – Meeslepende opening van Grachtenfestival

29-07-2010: Dansen op de vulkaan – Permanent feestgedruis is levensgevaarlijk

15-07-2010: In de reiskoffer (2) – Lees- en luistertip voor op vakantie

20-06-2010: In de reiskoffer – Luistertips voor op vakantie

13-06-2010: Op drift – Hoe kunst en politiek elkaar raken

01-06-2010: Nederfestiland – Juni vol festivals

15-05-2010: Liever live – De kracht van levende muziek

01-05-2010: Toekomstmuziek – Radio 4 koestert live muziek

16-04-2010: Cabaretesk concert – Adès, Ayres en Walton in Vredenburg

01-04-2010: April doet wat-ie wil – Afwisselende producties in multi-cultiland

13-03-2010: Vanachter de chador (2) – Premières van Calliope Tsoupaki en Kaija Saariaho

03-03-2010: De marteling van valse hoop – DNO presenteert Il prigioniero van Dallapiccola

22-02-2010: Stemmen uit de hemel – La Risonanza brengt Mariavespers van Monteverdi

13-02-2010: Vergelding versus verzoening – Vlaamse Opera brengt Verdi’s Don Carlos

05-02-2010: Grauwsluier – Muziekgebouw vecht tegen lege zalen

19-01-2010: Schatten op zolder – Kattenburg en Lann in Uilenburgersjoel

08-01-2010: Plaatjesmuziek – Asko | Schönberg verwelkomt 2010

22-12-2009: Pleziermuziek – Levendige cd van Britten Jeugd Orkest

11-12-2009: Kwijnkunst (2) – L’art pour l’art moet blijven

24-11-2009: Kwijnkunst – Hoe ‘hoge kunst’ uit beeld verdwijnt

05-11-2009: Subsidiecircus – Zin en onzin van de peer review

22-10-2009: De hoogste noot – Barbara Hannigan zingt op nieuwe cd Bart Visman

08-10-2009: Het canon-kanon – Waarom wij zo graag lijstjes maken

22-09-2009: Vanachter de chador – Muziek van vrouwen in veilige hokjes

07-09-2010: Oude muziek with a bang – Festival Oude Muziek oogst ook dit jaar veel succes

17-08-2010: Burleske Boerenbruiloft – Grachtenfestival opent met spetterende Stravinsky

03-08-2009: Buma weet het beter – Buma ondersteunt opgedrongen geluid

15-07-2009: Zingend de zomer door – Europa Cantat laat Utrecht bruisen met koorgezang

20-06-2009: Kagel is dood, leve Kagel! – Holland Festival eert tegendraadse Argentijn

10-06-2010: Sobere Aquarius – Pierre Audi regisseert magnum opus van Karel Goeyvaerts

29-04-2010: Samson als zelfmoordterrorist – Vlaamse Opera maakt Samson et Dalila politiek

29-01-2010: Al Qaeda operette – The Beastly Bombing steekt de draak met hysterie rond terrorisme

19-11-2008: De Canadezen komen – Shift Festival presenteert kunst uit Canada en Nederland

10-11-2008: Headbangen in het Concertgebouw – Succesvolle Nederlandse Muziekdagen

06-10-2008: Herfstmuziek – Hoop in onzekere tijden

23-08-2008: Cultureel Lutjebroek – De bijl is gevallen

08-08-2008: Podiumkunsten – Kaalslag dreigt in Nederlands muziekleven

06-06-2008: Prachtige Passie – Calliope Tsoupaki schrijft schitterende Lucas Passie

28-05-2008: Krachtige Kapralova – Nieuwe cd van onterecht vergeten Vítezslava Kaprálová

10-05-2008: Kinkhoest en ritselzak

07-05-2008: Claustrofobische Tristan – DNO brengt Tristan & Isolde Wagner

14-04-2008: Alma en Gustav – Gedoemde liefde van twee kunstenaars

23-03-2008: Fraaie Traviata – Familie-eer blijft actueel

27-02-2008: Het menselijk tekort – Caracal van Herzberg bewerkt tot muziektheater

04-02-2008: Het kiezelsteentje van Gelsomina – Fellini komt tot leven in opera-remake van La Strada

18-01-2008: Libretto’s

14-01-2008: Nederland Muziekland – Prachtconcerten van Stockhausen, Messiaen en Ravel

02-01-2008: Troostmuziek (2) – Britse tenor Paul Potts verovert de wereld

18-12-2007: Troostmuziek – Pianiste slaat zich met Chopin door Theresienstadt

07-11-2007: Voorgrondmuziek – Van vliegtuiglawaai tot discostamp

05-11-2007: Stiltefront – Stilte en goede muziek zijn balsem voor de ziel

16-10-2007: Lawaaipolitie – Politiek neemt burger niet serieus

11-10-2007: Dovemansoren – CDA steunt lawaaischoppers

04-10-2007: Oost-Indisch Doof – Orkesten moeten zachter spelen, discodreun blijft

01-10-2007: Balk-ellende – Lawaaioverlast en horkerig gedrag gaan hand in hand

18-09-2007: Balkenherrie – Jan Peter en Willem-Alexander: lawaaiterroristen van formaat

05-09-2007: Nederland Herrieland – Muziekkorpsen mogen niet langer dan vier uur repeteren; discostamp blijft

Naschrift 2020: helaas blijken de links allemaal te zijn verwijderd….

#blogs #musicJournalist #radio4 #TheaDerks

Thea Derks speaking to Unsuk Chin

Unsuk Chin and Thea Derks during introduction to a concert of NJO Symphony Orchestra under Antony Hermus in De Vereeniging Nijmegen on 17 August 2012. They’re performing Chin’s Rocaná.

#AntonyHermus #DeVereeniging #TheaDerks #UnsukChin