home.social

#ibiza — Public Fediverse posts

Live and recent posts from across the Fediverse tagged #ibiza, aggregated by home.social.

  1. blogue présentant des gestes écocitoyens et des technologies vertes, dans le domaine du logement, du jardinage, du transport et de l'énergie, du textile et de la mode, l'agriculture et l'alimentation, la santé et du bien-être, la finance responsable, ainsi que des références de livres

    Plus: revolutionverte.fr

    #Avignon #France #Europe #Asia #Asie #Pretoria #Mozambique #Angola #Uganda #Ouganda #Monaco #Liechtenstein #Capverde #CapVert #Ibiza #Majorque #Palma #Corse #Propriano #Bastia #Nîmes

  2. Sommer 2009 hatte ich in Spanien eine Urlaubsbekanntschaft. Sie hieß Luna und wir hatten eine schöne Zeit miteinander.

    #caturday #catsofmastodon #catsoffediverse #katze #cats #gato #espana #spanien #ibiza #eivissa

  3. No Normal Balears: Una mediterrània organitzada per a afrontar el futur postcapitalista.

    online, dijous, 14 de maig, a les 19:00 CEST

    L'associació de vesines des Mercadal (Menorca) i Amics de la Terra (Eivissa) vos convidam a la xerrada NO NORMAL (de gira per tot l'Estat) amb Juan Bordera i Pau Kokura. https://www.nonormal.org/

    Streaming al Youtube de l'AAVV: https://www.youtube.com/@vesinesdesmercadal5706

    eif.convoca.la/event/no-normal

  4. Mercat de segona mà de Sant Jordi

    Hipòdrom de Sant Jordi, dissabte, 4 d’abril, a les 08:00 CEST

    Tots els dissabtes al matí s’organitza a l’Hipòdrom de Sant Jordi el mercat de segona mà més popular de l’illa d’Eivissa. S’hi poden trobar tot tipus d’articles, usats generalment, des de roba a complements o bijuteria, passant per antiguitats, artesania, llibres, mobles, discos o articles de decoració, per mencionar-ne només alguns.

    eif.convoca.la/event/mercat-de

  5. Portes Obertes a Sa Llavanera

    Hort comunitari sa Llavanera, dissabte, 4 d’abril, a les 09:00 CEST

    PORTES OBERTES: tots els dimecres per la tarda i dissabtes pel matí!

    eif.convoca.la/event/portes-ob

  6. CW: [ES] Cual es la palabra más larga del mundo? Una historia.

    Si todavia no estais recibiendo el newsletter de Monma Mingot, os lo recomiendo muchisimo. Monma es un cuentacuentos remajo de les terres de Lleida que se ha asentado en Eivissa.
    Te llena el corazón y te alegra el dia.

    ------------------------------------------
    — ¿Sabes cuál es la palabra más larga del mundo?

    (En mi cabeza se asoma esternocleidomastoideo, pero como me está preguntando mi hijo y estamos en fase de adivinanzas, imagino que tiene trampa).

    — Pues no

    — Arroz. Porque empieza por la a y termina por la z.

    Me reí, así que le dije que me gustaba.

    La adivinanza. El arroz también me gusta, pero eso ya lo sabe: es mi comida favorita.

    De hecho, mis amigos se rieron durante un tiempo de mí porque desayunaba arroz.

    Una taza de arroz redondo, una de leche de arroz, dos de agua, pedacitos de pera sin piel, nueces troceadas y un toque de canela. Pones a hervir y cuando asome el arroz, apagas y dejas reposar con tapa. Una delicia.

    Pero el arroz que realmente ha marcado mi vida era el de mi abuela.

    Cada domingo reunía a toda la familia alrededor de su exquisita paella.

    Era algo sublime. Sin duda, el mejor recuerdo que tengo de ella.

    Aunque la disfrutaba con delirio, mi familia decía que yo de pequeño no era mucho de comer.

    Así que de cocinar, ya ni te cuento.

    En mi casa, la cocina era cosa de mujeres… y cuando mi madre (otra cocinera maravillosa, por cierto) estaba en la cocina, ahí no entraba ni el tato. Era su templo. Y punto.

    Por lo que cuando me fui a vivir a EEUU con 16 años, no sabía ni hacer un huevo frito.

    Y un arroz ya ni de broma, vamos. Era un negado absoluto.

    Me hinché de comida basura, que te voy a contar.

    Después, viajando por Latinoamérica antes de cumplir los veinte, me di cuenta de que saber domar los fogones era algo esencial para poder ir por el mundo.

    Así que al volver a España, en medio de una crisis existencial propia de esa edad (andaba perdidísimo con mi vida) decidí ponerme a estudiar cocina.

    Aprendí un montón y conocí gente muy bonita.

    Pero al terminar la formación, solo tenía una cosa en la cabeza: aprender a hacer la paella de mi abuela antes de que muriese.

    Recoger el legado de esa tradición tan especial para nuestra familia. Y quizá algún día para futuras generaciones.

    Por lo que me presenté a su cocina con papel, boli y la ilusión de conseguir, por fin, LA RECETA. Así, en mayúsculas.

    Una vez le pregunté todo emocionado, me contestó:

    — ¿Paella? ¡Uy, ni idea! ¡Si yo no he hecho en mi vida!

    Y se puso a reír como una niña pequeña.

    Silencio.

    No sé si me cayó el boli al suelo, pero el momento fue tan dramático que podría haber pasado. Pero no, creo que no se me cayó.

    Lo que si se me cayó fue un jarro de agua fría.

    Porque asistí al primer síntoma de su demencia, que con los años iría creciendo.

    Y la receta se quedó enterrada en ese mar de nubes que nunca más se despejarían.

    Así que decidí empezar a hacerla por mi cuenta, sin más. Sin receta ni nada.

    Y a medida que pasaron los años, la iba cocinando con una paellera más grande para juntar a más gente querida.

    Porque receta, etimológicamente, significa “lo que se recibe”.

    Y lo que recibí de mi abuela era que hacer la paella era, en realidad, un ritual para juntarnos.

    Por lo que sigo haciéndolo a su honor con mucha alegría.

    De hecho, cuando hace poco más de un año murió, fui a su casa a ver si encontraba su paellera.

    Si no tenía su receta, podía al menos heredar su herramienta.

    Estaban todos los artilugios de cocina, pero ni rastro de la paellera.

    Como si, realmente, no la hubiese usado en su vida.

    Y todos esos domingos compartidos hubiesen sido fruto de nuestra imaginación.

    O para demostrarme de nuevo que el legado auténtico no se puede escribir ni tocar.

    Y que a veces hay cosas que se escapan de nuestro control, por lo que no queda otra que confiar en lo intangible, en lo que no es lógico, en lo que no se entiende.

    Para descubrir así otra forma de ver la vida.

    En la que, por ejemplo, la palabra más larga del mundo es arroz.

    Al menos, durante esos segundos en los que te ríes con una adivinanza.

    Un abrazo,

    Monma

    PD: Alguien me preguntó, después del último correo, si usaba la IA para escribir estas historias. Y creo que está bien que sepas que no lo voy a hacer jamás. Me gusta escribir desde mis entrañas y espero que así lo sientas. Y me pone contento que me contestes, aunque sea solo saludando. También te lo agradezco, para que el algoritmo sepa que esto va de comunicación entre seres humanos. Y quizá así dejan de llegar a la carpeta de spam a tantísimas personas. Gracias por estar al otro lado y compartir con quien lo sientas.

    Cada luna nueva, una nueva historia

    Si te ha gustado esta historia, puedes reenviársela a alguien.

    Si te la han reenviado, puedes suscribirte a entusiastic.com/es/contacto/

    #historias #ensayo #ElArteDeLasPalabras #Literatura #CuentaCuentos #Catalunya #Eivissa #Ibiza #narrativa #literaverso #lectura

  7. RUTA GUIADA EN BICI PER SES SALINES DE FORMENTERA!

    Estació Marítima Eivissa - Formentera, dissabte, 14 de juny, a les 09:30 CEST

    Amics de la Terra et convida a una experiència ben diferent!

    PROPOSAM 2 OPCIONS: 

    1)  les persones que porten la seua bici embarcaran la bici  en el ferry de línea cap a Formentera a les 9:30 amb Jordi Serapio,  educador ambiental i prestigiós naturalista.

    2) Les persones que volem llogar una bici a Formentera haurien de llogar-la i agafar el barco a les 9h, juntant-se amb el grup a Formentera. 

    Durant el trajecte en ferry, es gaudirà de les panoràmiques del conjunt dels illots des Freus, on, amb molta probabilitat, observaran diferents espècies d'aus marines.

    Arribats a Formentera, primer visitarem la zona humida de s’Estany Pudent i salines annexes (Salines Ferrer i Marroig). Aquí hi destaquen les aus (picaplatges, xerraires, àdenes, etc.), i flora molt interessant.

    Visitaríem així mateix s’Estany des Peix i acabarem al Centre d'Interpretació de Can Marroig si el temps ens ho permet.  

    DATA: DISSABTE 14 JUNY
    HORARI DE L'ACTIVITAT: 10:00 a 14:00
    COST: gratuït. Cadascú ha de pagar el seu bitllet de barca

    DIFICULTAT:  Fàcil
    PLACES LIMITADES: Les places són limitades a 15 assistents, per qüestions logístiques.   

    INSCRIPCIONS: CLICAR AQUI  https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScQBhtpiM9N5pUc9zgUdOOOSwYLivO404ockpptZ2vuJDX1KA/viewform

    (Si en el moment de la teua inscripció, s'ha superat el nombre d'assistents, et comunicarem que has passat a la llista d'espera)

    eif.convoca.la/event/ruta-guia

  8. Xerrada: Limitar allò il·limitable

    Biblioteca Ses Figueretes, dimarts, 10 de juny, a les 19:30 CEST

    10 JUNY DE 2025 / 19:30H

    BIBLIOTECA DE SES FIGUERETES

    LIMITAR ALLÒ IL-LIMITABLE

    XERRADA

    EIVISSA, TURISME I HABITATGE

    AMB COLLECTIVA LES INVISIBLES

    CANVIEMELAUMB

    A Eivissa i Formentera.

    posem limits al turisme

    eif.convoca.la/event/xerrada-l