Live and recent posts from across the Fediverse tagged #عربی, aggregated by home.social.
در ویکی‌پدیای فارسی #سامرا (شهری در عراق) کوتاه‌شدهٔ «سُرَّ مَن رَأیٰ» ذکر شده!
اما «سُرَّ مَن رَأى» ریشهٔ نام «سامرا» نیست
«سُرَّ مَن رَأى» نام عربی معناداری بود که در دورهٔ عباسی برای شهر سامرا به کار رفت. «سامرا» نامی بسیار کهن‌تر است که پیش از دورهٔ عباسی نیز برای این محل به کار می‌رفته است.
در ویکی‌پدیا در ترجمهٔ نام تاریخی این شهر (شاد شود هر که آن را دید) هم کم‌دقتی شده است. دقیق‌ترش «شاد شد هر که آن را دید» است.
این کتاب حاصل همکاری بیش از بیست پژوهشگر از کشورهای مختلف است که هر یک در زمینهٔ تاریخ زبان‌شناسی یا زبان و فرهنگ یک منطقه تخصص دارند. همین همکاری گسترده باعث شده کتاب از جامع‌ترین آثار دربارهٔ نقش زنان در تاریخ #زبان‌شناسی باشد.
بخش زبان #عربی را هم خانم دکتر فاطمه صدیقی (اهل مراکش) به عهده داشته است.
زمینهٔ پژوهش او بررسی می‌کند که زنان چه نقشی در تاریخ زبان عربی داشته‌اند، جایگاه زنان در آموزش زبان عربی چگونه بوده است و زبان چه تأثیری بر جایگاه اجتماعی زنان دارد.
بالاخره بعد از ۱۳ سال نگارش «معجم تاریخی دوحه» که یک فرهنگِ‌لغت بزرگ عربی است، به پایان رسید و روی اینترنت (https://www.dohadictionary.org) هم قرار گرفت.
هدف این #فرهنگ_لغت ثبت تحول واژگان عربی از قدیمی‌ترین آثار مکتوب تا زبان معاصر است که شامل تغییرات معنایی، ساختاری و کاربردی واژه‌ها در طول حدود ۲۰۰۰ سال تاریخ زبان عربی می‌شود.
برای این کار گروهی از پژوهشگران یک پیکرهٔ دیجیتال عظیم شامل حدود یک میلیارد کلمه جمع‌آوری و تحلیل کرده‌اند تا هر واژه در دوره‌های زمانی مختلف مستند شود.
امروز روز جهانی زبان #عربی است.
جالب اینکه جامع‌ترین کتاب آموزش نحو عربی را یک فارسی‌زبان (سیبویه) نوشته است.
در کشور ما متأسفانه اغلب مردم از این زبان نفرت دارند.
دلیلش هم… .
توی #فارسی در پاسخ به سؤالی که اصطلاحاً استفهام انکاری است، از کلمهٔ «چرا» استفاده می‌کنیم که در واقع همان «بله» است.
مثلاً: «مگر به تو نگفتم که سرِ راه نان بخری؟» در اینجا «چرا گفتی» یعنی همان «بله گفتی».
حالا در #عربی چی؟
در عربی از کلمهٔ «بلیٰ» استفاده می‌کنند که دقیقاً همان «نعم» به‌معنی «بله» است.
این کلمهٔ جار (ظرف شیشه‌ای یا سفالی دهانه‌گشاد) که ورد زبان فروشنده‌هاست در اصل از عربی وارد فرانسوی و بعد انگلیسی شده و اصل آن جَرَّة به‌معنی «ظرف سفالی آب» یا «ظرف سفالی بزرگ» بوده است.
دکتر #علی‌اشرف_صادقی:
تصور می‌شود که #فردوسی عمدی داشته است که کلمات #عربی را به کار نبرد و این سخن را در جاهای مختلف گفته‌اند و نوشته‌اند، ولی اصلاً چنین نیست!
فردوسی یک مسلمان شیعهٔ معتقد بوده و سخت متعهد بوده به منبع خودش که آن منبع را به نظم دربیاورد، یعنی شاهنامهٔ #منصور_ابومنصوری که مفقود است و فقط مقدمه‌اش به تصحیح علامه قزوینی در دسترس است.
خود شاهنامهٔ ابومنصوری هم از متون پهلویِ رسیده به دهقانان و موبدان خراسان اخذ شده که در آن متون طبیعتاً واژه‌های عربی نبوده است.
@fathikhah
به این فکر کن که اگر #عربی را خوب یاد بگیری، #فارسی را هم بهتر و عمیق‌تر خواهی فهمید.
واژهٔ #جعفر در #عربی چند معنی دارد، اما معنای متداولش #جوی (رود) است.
چیزی که این واژه را برای من جالب می‌کند این است که جعفر از لغات اضداد هم هست. یعنی لغتی که دو معنی متضاد دارد.
جعفر در لغت هم به‌معنی جوی کوچک است و هم به‌معنی جوی بزرگ (پُر آب)
این بازی زبانی با کلمهٔ جعفر هم شاید برایتان جالب باشد:
«جعفری دیدم که بر جعفر سوار جعفری می‌خورد و از جعفر بگذشت».
«جعفری» اول نام شخص، «جعفر» دوم به معنای شتر ماده، «جعفری» سوم اشاره به سبزی جعفری، و «جعفر» چهارم به معنای رودخانه است.
باید باز هم بررسی کنم، اما ظاهراً #هوش_مصنوعی در ریشه‌شناسی کلمات #عربی و تشخیص درست وزن کلمات به‌مراتب ضعیف‌تر از #فارسی عمل می‌کند!
جواب‌هایی که تا الان گرفتم به‌حدی پرت‌وپلا و غلط بوده که اگر نپرسم سنگین‌تر است.
کلمهٔ عربی #قانون از کلمهٔ یونانی κανών ریشه گرفته است.
آوانگاری κανών به این صورت است:
/kaˈnon/
علامت /ˈ/ در آوانگاری IPA یا International Phonetic Alphabet به معنای تأکید بر روی یک هجای خاص است. وقتی این علامت قبل از یک هجا قرار می‌گیرد، نشان می‌دهد که آن هجا با تأکید بیشتری تلفظ می‌شود.
@avds
علاوه بر انگلیسی در #عربی هم مرز معنایی بین واژه‌ها دقیق‌تر از #فارسی است.
کما اینکه برای عربی کتاب‌های متعدد داریم که تفاوت دقیق واژه‌های صرفاً مترادف را توضیح داده‌اند، در حالی که برای واژه‌های فارسی لااقل تا جایی که من اطلاع دارم حتی یک کتاب هم نیست.
ضمناً مقایسهٔ زبان‌ها باید در شرایط برابر باشد. بسیاری از واژه‌ها و حتی افعال در فارسیِ معاصر اصطلاحاً مرده‌اند.
پرسش اینجاست که آیا اگر فارسی معاصر این‌قدر فقیر نشده بود، باز هم فاصلهٔ زبان‌ها در نظرت این‌قدر عمیق می‌نمود؟
کاتبان قدیم وام‌واژه‌های فرنگی را گاهی عمداً با حرف عربی «ط» می‌نوشتند تا آن واژه را اصطلاحاً نشان‌دار کنند.
چنین واژه‌هایی اصالت املایی ندارند و با هر املایی که از ابتدا رایج شده باشند درست و پذیرفتنی‌اند، مانند بطری.
برخی وام‌واژه‌ها هم در طول زمان حرف #عربی «ط» در آن‌ها تدریجاً جای خود را به «ت» #فارسی می‌دهد و آن کلمه املای جدیدی می‌گیرد مانند باتری.
