#γνωμικά — Public Fediverse posts

🪶Μερικές φορές γράφουμε όχι για να επεξεργαστούμε το πένθος, αλλά για να το επινοήσουμε. | Βερόνικα Ραϊμο

[photo made with AI chatgpt]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο της Βερόνικα Ραϊμο «Ας πούμε πως είμαι εγώ» 

🪶Όταν σε μια οικογένεια γεννιέται ένας συγγραφέας, λένε πως αυτή η οικογένεια πάει, τελείωσε. Στην πραγματικότητα, η οικογένεια θα τα καταφέρει μια χαρά, όπως συνέβαινε πάντα, από καταβολής κόσμου, ενώ αυτός που θά ‘χει άσχημα ξεμπερδέματα θά ‘ναι ο ίδιος ο συγγραφέας, που θα προσπαθεί μάταια να σκοτώσει μανάδες, πατεράδες και αδέρφια, μόνο και μόνο για να τους ξαναβρεί μπροστά του, αμείλικτα ζωντανούς. 

🪶Πλέον είχα καθαρές αναμνήσεις από τότε που ήταν κι εκείνος στην ηλικία που ήμουν τώρα εγώ. Θά ‘θελα να του μιλούσα γι’ αυτό στο τηλέφωνο, να του πω πόσο περίεργο ήταν που γινόμουν συνομήλικη με μια τόσο παλιά εικόνα που είχα απ’ αυτόν, και πως αντιπαρέβαλλα εκείνη την εικόνα με αυτό που ήμουν. 

🪶Στην πραγματικότητα, ήταν απλώς η ιταλική δεξιά σε σύμπραξη με την Καθολική Εκκλησία εναντίον των αμβλώσεων. Που βέβαια μαζί αποτελούσαν την τέλεια συνταγή για ταινία τρόμου. 

🪶Μερικές φορές γράφουμε όχι για να επεξεργαστούμε το πένθος, αλλά για να το επινοήσουμε. 

🪶Όταν ανακαλύψαμε επιτέλους τα βιβλία, ούτε κι αυτά έγιναν τρόπος διαφυγής, αλλά μάλλον μια γλυκιά συμπύκνωση της πλήξης. Μπορούσα σχεδόν να την οπτικοποιήσω, λευκή και παχύρρευστη: το διάβασμα ήταν σαν να βυθιζόσουν σ’ έναν γαλακτερό βάλτο. Έμενα με τις ώρες βουτηγμένη εκεί μέσα, μέχρι που ακόμη και το σώμα μου λυνόταν τελείως, και το στάσιμο υγρό εισχωρούσε στους πόρους μου. Ένιωθα πως ξαφνικά όλα αποκτούσαν νόημα, ήταν κάτι σαν μεταστοιχείωση, η ίδια η σάρκα μου μετουσιωνόταν σε πλήξη. Δεν μπορούσα να καταλάβω αν ένα βιβλίο μού άρεσε ή δεν μου άρεσε. Αλλά ποτέ δεν ήταν αυτό το ζητούμενο. Άλλωστε, και μόνο η ιδέα ότι το διάβασμα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε απόλαυση ήταν τελείως σατανική. Πού να μπλέκεις τώρα σε περιπέτειες; Ένα μόνο πράγμα φοβόταν η οικογένειά μου περισσότερο κι από το τοξικό νέφος του Τσερνόμπιλ: την απόλαυση. 

🪶Η εικόνα που είχα για τον μελλοντικό εαυτό μου ήταν πάντα τρελά φιλόδοξη. Οι ευσεβείς πόθοι χρησιμεύουν συνήθως για να εξαπατά κανείς τον εαυτό του, εγώ όμως ήθελα απλώς να εξαπατώ τους άλλους. Δεν πίστευα πως ήμουν κανένα παραγνωρισμένο ταλέντο, δεν ένιωθα πως δεν με καταλάβαιναν, δεν ήμουν ανταγωνιστικό πνεύμα, ήταν πιο πολύ σαν να πίστευα στα άστρα, στην ύπαρξη του Απόλυτου, στην υπεροχή του πέντε, μια μαγική σκέψη, μια δεισιδαιμονία σαν όλες τις άλλες. Οι φιλοδοξίες μου ήταν πάντοτε πλαστές, αόριστες. Το να καλλιεργείς ένα όνειρο σε μακροπρόθεσμη βάση είναι εξίσου βαρετό με το να καλλιεργείς ένα περιβόλι. Στην πραγματικότητα, ακόμα και η ιδέα να γίνω αγρότισσα ήταν ένα είδος απάτης, γιατί το μόνο που μ’ ένοιαζε ήταν να ατενίζω το χωράφι μου μ’ ένα καπέλο στο κεφάλι, τις ανθισμένες μηλιές και τις κερασιές, και νά ‘χω μια φάρμα γεμάτη κουτάβια, ζωάκια-μπονσάι που δεν θα μεγάλωναν ποτέ. 

🪶Χάρη στην αυστηρή ανατροφή που μας έδωσαν οι γονείς μας, ούτε ο αδελφός μου ούτε εγώ μάθαμε ποτέ να κάνουμε παράτολμα πράγματα όπως κολύμπι, ποδήλατο, πατινάζ, σχοινάκι (δεν ήθελε και πολύ ένα τσακ για να πνιγείς, ν’ ανοίξεις το κεφάλι σου, να σπάσεις το πόδι σου, να καταλήξεις κρεμασμένος). Περάσαμε τα παιδικά μας χρόνια κλεισμένοι στο σπίτι, όπου απλώς ξυνόμασταν. Και ήταν τόσο έντονη δραστηριότητα το ξύσιμο, που πολύ σύντομα έγινε στάση ζωής. Μάθαμε να βαριόμαστε καλύτερα από κάθε άλλον. 

 by SearchingTheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

Άρα, όσο πιο «μικροί» συνειδητοποιούμε ότι είμαστε σε διαστάσεις, τόσο πιο «μεγάλοι» γινόμαστε διανοητικά. | Παύλου Καστανά

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Προς τα άστρα» του Παύλου Καστανά

✨ Φωτεινή εξαίρεση αποτέλεσε ο Αρίσταρχος ο Σάμιος (310-230 π.Χ.), ο οποίος φαίνεται ότι είχε προτείνει το ηλιοκεντρικό μοντέλο, χωρίς όμως να γίνει αποδεκτό από τους συγκεκριμένους του. Δυστυχώς, το σχετικό έργο του Αρίσταρχου δεν έχει διασωθεί, αλλά γνωρίζουμε γι’ αυτό από τις αναφορές του Αρχιμήδη και του Πλούταρχου.

✨ Με την επιστημονική επανάσταση, ο άνθρωπος πλέον συνειδητοποιεί ότι έχει την ικανότητα να εξηγεί όχι μόνο τι συμβαίνει πάνω στον πλανήτη μας, αλλά και σε ολόκληρο το Σύμπαν. Διότι οι ίδιοι οι φυσικοί νόμοι που διέπουν την κίνηση των σωμάτων στη Γη διέπουν και την κίνηση των ουράνιων σωμάτων. Αυτή η απλή συνειδητοποίηση οδηγεί στην ανθρωπότητα σε μία άνευ προηγουμένου ανάπτυξη των επιστημών.

✨ Με όπλο την επιστημονική μέθοδο, κάθε μέρα φωτίζουμε τις σκοτεινές περιοχές της άγνοιάς μας και τις μετατρέπουμε σε γνώση. Και, από ότι φαίνεται, είμαστε το μόνο είδος πάνω στη Γη, από τα εκατομμύρια που έχουν υπάρξει, που έχει καταφέρει να αντιληφθεί τον τρόπο που λειτουργεί το Σύμπαν σε τέτοιο βαθμό. Άρα, όσο πιο «μικροί» συνειδητοποιούμε ότι είμαστε σε διαστάσεις, τόσο πιο «μεγάλοι» γινόμαστε διανοητικά.

✨ Ήμουν σαν ένα παιδί που έπαιζε στην ακρογιαλιά απασχολημένο με το να βρίσκει, κάθε τόσο, ένα πιο λίγο βότσαλο ή ένα όστρακο πιο όμορφο από τα συνηθισμένα ενώ ο μεγάλος ωκεανός της αλήθειας απλωνόταν ανεξερεύνητος μπροστά μου. Ισαάκ Νεύτωνας

✨ Είναι φανερό ότι ο Kepler κατάφερε να περιγράψει με μεγάλη επιτυχία τις τροχιές των πλανητών μέσα από τους νόμους του. Έλειπε, όμως, κάτι πολύ σημαντικό: η αιτία. Για ποιο λόγο κινούνται ταχύτερα οι πλανήτες όταν είναι πιο κοντά στον Ήλιο; Γιατί οι τροχιές τους είναι ελλειπτικές; Η απάντηση δόθηκε ίσως από το σημαντικότερο φυσικό όλων των εποχών, τον Ισαάκ Νεύτωνα, και συμπυκνώνεται σε μία μόνο λέξη, η λέξη «βαρύτητα».

✨ Μετά από το Νεύτωνα, η φύση δεν διαχωρίζεται πια στα «ουράνια» και τα «επίγεια», αλλά λειτουργεί με τρόπο οικουμενικό. Δηλαδή, οι φυσικοί νόμοι που συναντούμε στην καθημερινότητά μας ισχύουν στο ακέραιο μέχρι τα πέρατα του Σύμπαντος.

✨ Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, όταν η Αφροδίτη φαίνεται το ξημέρωμα πριν την ανατολή του Ηλίου, ονομάζεται «Αυγερινός», ενώ όταν παρατηρείται νωρίς το βράδυ μετά τη δύση, ονομάζεται «Αποσπερίτης».

✨ Τα κινηματογραφικά έργα και τα διηγήματα επιστημονικής φαντασίας συχνά υποτιμούν τη δυσκολία των συνθηκών του πλανήτη, που στην πραγματικότητα συνθέτουν μία ανυπέρβλητη πρόκληση για τη σημερινή τεχνολογία. Οι ακραίες μεταβολές θερμοκρασίας, οι πολύ συχνές αμμοθύελλες που καλύπτουν ολόκληρο τον πλανήτη για μήνες, η αραιή ατμόσφαιρα που δεν προφυλάσσει την επιφάνεια από τη βλαβερή ακτινοβολία του Ηλίου, η έλλειψη μαγνητικού πεδίου και η ανυπαρξία νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια του Άρη είναι στοιχεία που -προς το παρόν- καθιστούν τον αποικισμό που ένα αρκετά απίθανο, αν όχι αδύνατο, σενάριο.

✨ Η Δήμητρα φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά σε υψηλή ανάλυση του 2015 από το διαστημόπλοιο Dawn της NASA. Το σχήμα της είναι σφαιρικό και έχει διάμετρο 950 χιλιομετρων. Το πιο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό που ανακαλήφθηκε στην επιφάνειά της ήταν ένας κρατήρας με παράξενες φωτεινές κηλίδες που αντανακλούσαν έντονα το φως του Ήλιου. Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι ακριβώς ήταν αυτές τις κηλίδες, αλλά τα επικρατέστερα σενάρια μιλούν για πάγο ή περιοχές πλούσιες σε άλατα. Εξάλλου, στο παρελθόν η Δήμητρα ενδέχεται να είχε αλμυρό νερό στο υπέδαφος της, το οποίο, όταν έβρισκε τρόπο να φτάσει στην επιφάνεια, έρρεε και πάγωνε ή εξατμιζόταν αφήνοντας πίσω τα άλατα.

✨ Στο διάστημα υπάρχουν αμέτρητοι αστερισμοί, ήλιοι και πλανήτες. Βλέπουμε μόνοι τους ήλιους γιατί εκπέμπουν φως, ενώ οι πλανήτες παραμένουν αόρατοι, γιατί είναι μικροί και σκοτεινοί. Υπάρχουν, επίσης αναρίθμητες γαίες που περιφέρονται γύρω από τους ήλιους τους, χωρίς να υστερούν σε τίποτα σε σχέση με το δικό μας πλανήτη. Τζορντάνο Μπρούνο, 16ος αιώνας

✨ Επομένως, με τη διαρκή βελτίωση των τεχνικών μας και την εύρεση νέων εξωπλανητών, θα μπορέσουμε να εκτιμήσουμε καλύτερα τη θέση του πλανήτη μας, αλλά και τη θέση του ανθρώπου μέσα στο σύμπαν.

✨ Τα πιο κοινά χημικά ενεργά στοιχεία του Σύμπαντος είναι επίσης τα πιο κοινά στοιχεία της ζωής στη Γη. Δεν ζούμε απλώς μέσα στο Σύμπαν. Το Σύμπαν ζει μέσα μας. Neil deGrasse Tyson

✨ Ένα πράγμα έμαθα στη μακρόχρονη ζωή μου: όλη η επιστήμη μας, όταν συγκριθεί με την πραγματικότητα, είναι πρωτόγονη και παιδαριώδης. Κι όμως είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που έχουμε. Albert Einstein

✨ Είμαι ένα πλάσμα εφήμερο, αδύναμο, καμωμένο από λάσπη και ονείρατα. Μα μέσα μου νογώ να στροβιλίζονται όλες οι δυνάμεις του Σύμπαντος. Θέλω μία στιγμή, προτού με συντρίψουν, να ανοίξω τα μάτια μου και να τις δω. Άλλο σκοπό δεν δίνω στη ζωή μου. Νίκος Καζαντζάκης

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία: