#wiersze — Public Fediverse posts

**Pomalujmy nasze dziecko**

Dostałaś kolorowankę,
a na niej dziecko.
Połowa kresek powstała,
gdy byłaś jeszcze w brzuchu
swojej mamy.

Dołożyłaś kredkę,
niezbyt kolorową,
głównie nieobecną,
więc wypełniałaś puste pola
głównie grafitem.

Ciągle porównywałaś,
ciągle zmieniałaś,
a szkic nigdy
nie był dość dobry.
Niektóre kropki
były już za mocno
wciśnięte w strukturę kartki.

Nie dorysowałaś skrzydeł.
Potępiłaś wielowarstwowość.
Zaczęłaś odzierać dziecięcego pingwina
z ciepłej kurteczki - bezpieczeństwa,
z futrzanej czapki - odporności,
z bezpalcowych rękawiczek - odwagi.

Wydawać by się mogło,
że chociaż miłość została,
ale trudno było ją dostrzec.
Marzenia? Zamazane.

Takie dziecko, prawie z niczym,
niby blisko świata, a jednak najdalej.

#wiersze #refleksja #writing #pisanie #dzieci #marzenia

[FB] - Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku - "Znowu więc ciepło. Wcześniejszy niż zwykle,
Jak pusta karta leży biały staw
I pierwsza gwiazda przekrada się nikle,
Przez błękit chmurek puszczając się wpław.

Lato mnie znowu od ciebie oddala,
Niedosiężony, chociaż bliski tak -
I tylko we śnie twój wzrok mi zapala
Błękitne błyski, jak w sitowiu ptak.

Nie idę do snu, bo nie chcę spokoju,
Martwego gestu wśród pajęczych błon,
I czarnej nocy, co w moim pokoju
Czyha na sen mój, jak na cierpki zgon.

Nic więcej nadto: to już tak na zawsze
Patrzę na niebo, na chmury, na nów,
Po śmierci oczy twoje staną się łaskawsze:
Niech nie wyprzedza chmura moich słów."

Utwór XVI z tomu Lato 1932, Jarosław Iwaszkiewicz

#lato #wakacje #witajlato #wiersze #poezja #iwaszkiewicz #wiersznadziś #błękit #Brwinów