#wiersz — Public Fediverse posts

Szare dmuchawce

https://serdecznaprzystan.wordpress.com/2026/05/18/szare-dmuchawce/

Szare dmuchawce

https://serdecznaprzystan.wordpress.com/2026/05/18/szare-dmuchawce/

Ile lat mają dziewczyny,
kiedy opuszcza je błękit? Kiedy

ich czułość staje się ciepła
ich czułość staje się ciężka

zakładają domy, stanowią z ziemią
domknięty okrąg, tłuką filiżanki,

przestają pisać listy w kosmos/łączyć
czerwone róże z deszczami meteorów/znikać w internecie/
przygarniać czarne koty/uciekać do lasu/zbierać porcelanę/
szukać odpowiedzi na zapytaj.onet/straszyć na rozdrożach

#jeszczeżywaalternatywa #fedinterest #coquette #morute #ethereal #girlhood #wiersz #girl

English version:
https://allpoetry.com/poem/18772609-Flaming-House-by-Anna-Jam

**Płonący dom**

a przed nim spokojnie leży
biały koń

płonął
gdy łkał w moich ramionach

#writing #poem #wiersz #pisanie

English version:
https://allpoetry.com/poem/18772609-Flaming-House-by-Anna-Jam

**Płonący dom**

a przed nim spokojnie leży
biały koń

płonął
gdy łkał w moich ramionach

#writing #poem #wiersz #pisanie

English version:
https://allpoetry.com/poem/18772609-Flaming-House-by-Anna-Jam

**Płonący dom**

a przed nim spokojnie leży
biały koń

płonął
gdy łkał w moich ramionach

#writing #poem #wiersz #pisanie

**Wielkość świata**

Gdyby cały mój świat
był wielkości stadionu
otworzyłabym kawiarnię.
Przez dziurę w dachu
wlatywałyby kawki
i wydłubywałyby
nadmiar okruchów
z biszkoptowego ciasta,
nalewałabym kawę
wielokrotnie
do tej samej filiżanki,
piana powstawałaby
z mleka nieznormalizowanego
ubijanego ręcznym tłuczkiem,
pytałabym ludzi
czy są numerologicznymi
jedenastkami,
po surowych ścianach
pokrytych ozdobną tkaniną
chodziłby pająk albinos,
w kroplach deszczu
łowiłabym ryby.

A gdyby cały mój świat
był wielkości spodka do filiżanki
mogłabym być dziwną
i nie zwariować.

#writing #amateur #wiersz #swiat #normalnosc #refleksja #kawiarnia #pisanie

**Wielkość świata**

Gdyby cały mój świat
był wielkości stadionu
otworzyłabym kawiarnię.
Przez dziurę w dachu
wlatywałyby kawki
i wydłubywałyby
nadmiar okruchów
z biszkoptowego ciasta,
nalewałabym kawę
wielokrotnie
do tej samej filiżanki,
piana powstawałaby
z mleka nieznormalizowanego
ubijanego ręcznym tłuczkiem,
pytałabym ludzi
czy są numerologicznymi
jedenastkami,
po surowych ścianach
pokrytych ozdobną tkaniną
chodziłby pająk albinos,
w kroplach deszczu
łowiłabym ryby.

A gdyby cały mój świat
był wielkości spodka do filiżanki
mogłabym być dziwną
i nie zwariować.

#writing #amateur #wiersz #swiat #normalnosc #refleksja #kawiarnia #pisanie

**Wielkość świata**

Gdyby cały mój świat
był wielkości stadionu
otworzyłabym kawiarnię.
Przez dziurę w dachu
wlatywałyby kawki
i wydłubywałyby
nadmiar okruchów
z biszkoptowego ciasta,
nalewałabym kawę
wielokrotnie
do tej samej filiżanki,
piana powstawałaby
z mleka nieznormalizowanego
ubijanego ręcznym tłuczkiem,
pytałabym ludzi
czy są numerologicznymi
jedenastkami,
po surowych ścianach
pokrytych ozdobną tkaniną
chodziłby pająk albinos,
w kroplach deszczu
łowiłabym ryby.

A gdyby cały mój świat
był wielkości spodka do filiżanki
mogłabym być dziwną
i nie zwariować.

#writing #amateur #wiersz #swiat #normalnosc #refleksja #kawiarnia #pisanie

**Wielkość świata**

Gdyby cały mój świat
był wielkości stadionu
otworzyłabym kawiarnię.
Przez dziurę w dachu
wlatywałyby kawki
i wydłubywałyby
nadmiar okruchów
z biszkoptowego ciasta,
nalewałabym kawę
wielokrotnie
do tej samej filiżanki,
piana powstawałaby
z mleka nieznormalizowanego
ubijanego ręcznym tłuczkiem,
pytałabym ludzi
czy są numerologicznymi
jedenastkami,
po surowych ścianach
pokrytych ozdobną tkaniną
chodziłby pająk albinos,
w kroplach deszczu
łowiłabym ryby.

A gdyby cały mój świat
był wielkości spodka do filiżanki
mogłabym być dziwną
i nie zwariować.

#writing #amateur #wiersz #swiat #normalnosc #refleksja #kawiarnia #pisanie

English version:
https://allpoetry.com/poem/18710865-Distance-to-Life-by-Anna-Jam

**Odległość od życia**

może uśmiech z krzywymi zębami
zanurzonymi w wargach
podatnych na doświadczenie
wczesna postać bułek
surowe ciasto
falujące między
paznokciem a opuszkiem
szczeliny pośród fałdek

bliższe są istnieniu

niż głowa rosnąca do nieba
kroki ku zamglonym wieżowcom
w stanie przedzawałowym
drzwi otwarte z impetem
rolki papieru Foxy mega
z zapowietrzonymi listkami
schody ruchome
zatrzymane

bo to wszystko przecież
nie na zawsze

#wiersz #writing #pisanie #poem #refleksja #przemijanie #zycie #absurd #doswiadczenie #wrazliwosc

English version:
https://allpoetry.com/poem/18710865-Distance-to-Life-by-Anna-Jam

**Odległość od życia**

może uśmiech z krzywymi zębami
zanurzonymi w wargach
podatnych na doświadczenie
wczesna postać bułek
surowe ciasto
falujące między
paznokciem a opuszkiem
szczeliny pośród fałdek

bliższe są istnieniu

niż głowa rosnąca do nieba
kroki ku zamglonym wieżowcom
w stanie przedzawałowym
drzwi otwarte z impetem
rolki papieru Foxy mega
z zapowietrzonymi listkami
schody ruchome
zatrzymane

bo to wszystko przecież
nie na zawsze

#wiersz #writing #pisanie #poem #refleksja #przemijanie #zycie #absurd #doswiadczenie #wrazliwosc

English version:
https://allpoetry.com/poem/18710865-Distance-to-Life-by-Anna-Jam

**Odległość od życia**

może uśmiech z krzywymi zębami
zanurzonymi w wargach
podatnych na doświadczenie
wczesna postać bułek
surowe ciasto
falujące między
paznokciem a opuszkiem
szczeliny pośród fałdek

bliższe są istnieniu

niż głowa rosnąca do nieba
kroki ku zamglonym wieżowcom
w stanie przedzawałowym
drzwi otwarte z impetem
rolki papieru Foxy mega
z zapowietrzonymi listkami
schody ruchome
zatrzymane

bo to wszystko przecież
nie na zawsze

#wiersz #writing #pisanie #poem #refleksja #przemijanie #zycie #absurd #doswiadczenie #wrazliwosc

English version:
https://allpoetry.com/poem/18710865-Distance-to-Life-by-Anna-Jam

**Odległość od życia**

może uśmiech z krzywymi zębami
zanurzonymi w wargach
podatnych na doświadczenie
wczesna postać bułek
surowe ciasto
falujące między
paznokciem a opuszkiem
szczeliny pośród fałdek

bliższe są istnieniu

niż głowa rosnąca do nieba
kroki ku zamglonym wieżowcom
w stanie przedzawałowym
drzwi otwarte z impetem
rolki papieru Foxy mega
z zapowietrzonymi listkami
schody ruchome
zatrzymane

bo to wszystko przecież
nie na zawsze

#wiersz #writing #pisanie #poem #refleksja #przemijanie #zycie #absurd #doswiadczenie #wrazliwosc

English version:
https://allpoetry.com/poem/18700995-Ctrl-by-Anna-Jam

**Ctrl**

Jaki nowy, wspaniały świat,
a w nim nic do ukrycia.
Nie obawiamy się tego, co mówimy,
bo wszyscy mamy status dzieci.

Poród streamujemy na Twitchu,
kamerki montujemy w łóżeczkach,
w mieszkaniach budujemy studia,
a kreta, zamiast węża, mamy w kieszeni.
Jesteśmy bezpieczni.

Już nie szukamy człowieczeństwa
na ustandaryzowanych ulicach.
Wystukujemy wolność,
opuszkami palców zasłaniając ciemność.
Wysyłamy poddanie.

Czy informacje niejawne międzynarodowe
przeskanuje AI
w poszukiwaniu treści
ujawniających wykorzystywanie ludzi?

Pamiętam, jak nosiłam na twarzy
domowe przebranie,
przeznaczone dla domowników.
Za chwilę wszyscy osiągniemy sukces,
skoro wyznacza go
obecność obserwatorów.

Taki nowy, wspaniały świat
ctrl c ctrl v
Stop, tym razem
ctrl a ctrl x

#wiersz #refleksja #writing #pisanie #poem #chatcontrol #huxley #bravenewworld #freedom

English version:
https://allpoetry.com/poem/18700995-Ctrl-by-Anna-Jam

**Ctrl**

Jaki nowy, wspaniały świat,
a w nim nic do ukrycia.
Nie obawiamy się tego, co mówimy,
bo wszyscy mamy status dzieci.

Poród streamujemy na Twitchu,
kamerki montujemy w łóżeczkach,
w mieszkaniach budujemy studia,
a kreta, zamiast węża, mamy w kieszeni.
Jesteśmy bezpieczni.

Już nie szukamy człowieczeństwa
na ustandaryzowanych ulicach.
Wystukujemy wolność,
opuszkami palców zasłaniając ciemność.
Wysyłamy poddanie.

Czy informacje niejawne międzynarodowe
przeskanuje AI
w poszukiwaniu treści
ujawniających wykorzystywanie ludzi?

Pamiętam, jak nosiłam na twarzy
domowe przebranie,
przeznaczone dla domowników.
Za chwilę wszyscy osiągniemy sukces,
skoro wyznacza go
obecność obserwatorów.

Taki nowy, wspaniały świat
ctrl c ctrl v
Stop, tym razem
ctrl a ctrl x

#wiersz #refleksja #writing #pisanie #poem #chatcontrol #huxley #bravenewworld #freedom

English version:
https://allpoetry.com/poem/18700995-Ctrl-by-Anna-Jam

**Ctrl**

Jaki nowy, wspaniały świat,
a w nim nic do ukrycia.
Nie obawiamy się tego, co mówimy,
bo wszyscy mamy status dzieci.

Poród streamujemy na Twitchu,
kamerki montujemy w łóżeczkach,
w mieszkaniach budujemy studia,
a kreta, zamiast węża, mamy w kieszeni.
Jesteśmy bezpieczni.

Już nie szukamy człowieczeństwa
na ustandaryzowanych ulicach.
Wystukujemy wolność,
opuszkami palców zasłaniając ciemność.
Wysyłamy poddanie.

Czy informacje niejawne międzynarodowe
przeskanuje AI
w poszukiwaniu treści
ujawniających wykorzystywanie ludzi?

Pamiętam, jak nosiłam na twarzy
domowe przebranie,
przeznaczone dla domowników.
Za chwilę wszyscy osiągniemy sukces,
skoro wyznacza go
obecność obserwatorów.

Taki nowy, wspaniały świat
ctrl c ctrl v
Stop, tym razem
ctrl a ctrl x

#wiersz #refleksja #writing #pisanie #poem #chatcontrol #huxley #bravenewworld #freedom

English version:
https://allpoetry.com/poem/18700995-Ctrl-by-Anna-Jam

**Ctrl**

Jaki nowy, wspaniały świat,
a w nim nic do ukrycia.
Nie obawiamy się tego, co mówimy,
bo wszyscy mamy status dzieci.

Poród streamujemy na Twitchu,
kamerki montujemy w łóżeczkach,
w mieszkaniach budujemy studia,
a kreta, zamiast węża, mamy w kieszeni.
Jesteśmy bezpieczni.

Już nie szukamy człowieczeństwa
na ustandaryzowanych ulicach.
Wystukujemy wolność,
opuszkami palców zasłaniając ciemność.
Wysyłamy poddanie.

Czy informacje niejawne międzynarodowe
przeskanuje AI
w poszukiwaniu treści
ujawniających wykorzystywanie ludzi?

Pamiętam, jak nosiłam na twarzy
domowe przebranie,
przeznaczone dla domowników.
Za chwilę wszyscy osiągniemy sukces,
skoro wyznacza go
obecność obserwatorów.

Taki nowy, wspaniały świat
ctrl c ctrl v
Stop, tym razem
ctrl a ctrl x

#wiersz #refleksja #writing #pisanie #poem #chatcontrol #huxley #bravenewworld #freedom

**Losowanie świata**

Dostałam smsa:
wybrano cię
do odbioru szansy
na życie.

Zobaczyłam globusy w pudełkach.
Odpisałam: OK.

Świat sztuczny:
niekarmiący roślin.
Już się z tobą nie bawię.

Świat dosłowny:
oczekujący planu.
Wiedziałeś, że jesteś iluzją?

Świat ciemności:
niepoświęcony, nieodświętny.
Tęskniłam za tobą.

Koło kręci się coraz szybciej.
Każdy temu przytakuje,
lecz nikt nie odpuści.

Po co ten cały ból i wyrzeczenia
dla tylko jednej z wielu
wymyślonych wersji świata?

#wiersz #writing #pisanie #refleksja #swiat #poem

**Losowanie świata**

Dostałam smsa:
wybrano cię
do odbioru szansy
na życie.

Zobaczyłam globusy w pudełkach.
Odpisałam: OK.

Świat sztuczny:
niekarmiący roślin.
Już się z tobą nie bawię.

Świat dosłowny:
oczekujący planu.
Wiedziałeś, że jesteś iluzją?

Świat ciemności:
niepoświęcony, nieodświętny.
Tęskniłam za tobą.

Koło kręci się coraz szybciej.
Każdy temu przytakuje,
lecz nikt nie odpuści.

Po co ten cały ból i wyrzeczenia
dla tylko jednej z wielu
wymyślonych wersji świata?

#wiersz #writing #pisanie #refleksja #swiat #poem

**Losowanie świata**

Dostałam smsa:
wybrano cię
do odbioru szansy
na życie.

Zobaczyłam globusy w pudełkach.
Odpisałam: OK.

Świat sztuczny:
niekarmiący roślin.
Już się z tobą nie bawię.

Świat dosłowny:
oczekujący planu.
Wiedziałeś, że jesteś iluzją?

Świat ciemności:
niepoświęcony, nieodświętny.
Tęskniłam za tobą.

Koło kręci się coraz szybciej.
Każdy temu przytakuje,
lecz nikt nie odpuści.

Po co ten cały ból i wyrzeczenia
dla tylko jednej z wielu
wymyślonych wersji świata?

#wiersz #writing #pisanie #refleksja #swiat #poem

**Losowanie świata**

Dostałam smsa:
wybrano cię
do odbioru szansy
na życie.

Zobaczyłam globusy w pudełkach.
Odpisałam: OK.

Świat sztuczny:
niekarmiący roślin.
Już się z tobą nie bawię.

Świat dosłowny:
oczekujący planu.
Wiedziałeś, że jesteś iluzją?

Świat ciemności:
niepoświęcony, nieodświętny.
Tęskniłam za tobą.

Koło kręci się coraz szybciej.
Każdy temu przytakuje,
lecz nikt nie odpuści.

Po co ten cały ból i wyrzeczenia
dla tylko jednej z wielu
wymyślonych wersji świata?

#wiersz #writing #pisanie #refleksja #swiat #poem

**Za wolną jazdę**

Mandat!
Tu nie można się zatrzymywać.
W pędzie życia trzeba gonić.
W centrum miasta tempo kroku
trzeba ciągle zmieniać.
Ja chyba pomyliłam znaki.

Proszę spojrzeć, może te opóźnienia
to tylko Saturn w ósmym domu.

Odjazd!
Autobus przyjechał o minutę za wcześnie.
Chmury spieszą się na spektakl, gra deszcz.
Kawa wystygła trochę za szybko.
Na koniec piosenki o spokojnym życiu
ja chyba nie zdążyłam.

Proszę grać dalej, ja pomyślę,
jak mogę wejść we flow uważności.

Autoplay!
Mięśnie jeszcze się nie rozluźniły.
Słońce w mojej głowie wolno świeci.
Wygładzę mundur, poprawię czapki daszek.
Jeszcze z kilku traum się otrząsnę
i chyba już będzie spokój.

#wiersz #poem #writing #pisanie #refleksja #pędżycia #autopilot

**Za wolną jazdę**

Mandat!
Tu nie można się zatrzymywać.
W pędzie życia trzeba gonić.
W centrum miasta tempo kroku
trzeba ciągle zmieniać.
Ja chyba pomyliłam znaki.

Proszę spojrzeć, może te opóźnienia
to tylko Saturn w ósmym domu.

Odjazd!
Autobus przyjechał o minutę za wcześnie.
Chmury spieszą się na spektakl, gra deszcz.
Kawa wystygła trochę za szybko.
Na koniec piosenki o spokojnym życiu
ja chyba nie zdążyłam.

Proszę grać dalej, ja pomyślę,
jak mogę wejść we flow uważności.

Autoplay!
Mięśnie jeszcze się nie rozluźniły.
Słońce w mojej głowie wolno świeci.
Wygładzę mundur, poprawię czapki daszek.
Jeszcze z kilku traum się otrząsnę
i chyba już będzie spokój.

#wiersz #poem #writing #pisanie #refleksja #pędżycia #autopilot

**Za wolną jazdę**

Mandat!
Tu nie można się zatrzymywać.
W pędzie życia trzeba gonić.
W centrum miasta tempo kroku
trzeba ciągle zmieniać.
Ja chyba pomyliłam znaki.

Proszę spojrzeć, może te opóźnienia
to tylko Saturn w ósmym domu.

Odjazd!
Autobus przyjechał o minutę za wcześnie.
Chmury spieszą się na spektakl, gra deszcz.
Kawa wystygła trochę za szybko.
Na koniec piosenki o spokojnym życiu
ja chyba nie zdążyłam.

Proszę grać dalej, ja pomyślę,
jak mogę wejść we flow uważności.

Autoplay!
Mięśnie jeszcze się nie rozluźniły.
Słońce w mojej głowie wolno świeci.
Wygładzę mundur, poprawię czapki daszek.
Jeszcze z kilku traum się otrząsnę
i chyba już będzie spokój.

#wiersz #poem #writing #pisanie #refleksja #pędżycia #autopilot

**Za wolną jazdę**

Mandat!
Tu nie można się zatrzymywać.
W pędzie życia trzeba gonić.
W centrum miasta tempo kroku
trzeba ciągle zmieniać.
Ja chyba pomyliłam znaki.

Proszę spojrzeć, może te opóźnienia
to tylko Saturn w ósmym domu.

Odjazd!
Autobus przyjechał o minutę za wcześnie.
Chmury spieszą się na spektakl, gra deszcz.
Kawa wystygła trochę za szybko.
Na koniec piosenki o spokojnym życiu
ja chyba nie zdążyłam.

Proszę grać dalej, ja pomyślę,
jak mogę wejść we flow uważności.

Autoplay!
Mięśnie jeszcze się nie rozluźniły.
Słońce w mojej głowie wolno świeci.
Wygładzę mundur, poprawię czapki daszek.
Jeszcze z kilku traum się otrząsnę
i chyba już będzie spokój.

#wiersz #poem #writing #pisanie #refleksja #pędżycia #autopilot

**Praktyczny zawód**

Być budowniczym -
- przynieść z pracy kamizelkę odblaskową,
aby w końcu być zauważonym.

Być pielęgniarką -
- przynieść z pracy bandaż
na te wszystkie serca rany.

Być kucharzem -
- przynieść z pracy obiad
i nakarmić głodną duszę.

Być korposzczurzycą -
- przynieść z pracy ból i cierpienie -
- na co?

#wiersz #refleksja #poem #pisanie #writing #korpo #praca

**Praktyczny zawód**

Być budowniczym -
- przynieść z pracy kamizelkę odblaskową,
aby w końcu być zauważonym.

Być pielęgniarką -
- przynieść z pracy bandaż
na te wszystkie serca rany.

Być kucharzem -
- przynieść z pracy obiad
i nakarmić głodną duszę.

Być korposzczurzycą -
- przynieść z pracy ból i cierpienie -
- na co?

#wiersz #refleksja #poem #pisanie #writing #korpo #praca

**Praktyczny zawód**

Być budowniczym -
- przynieść z pracy kamizelkę odblaskową,
aby w końcu być zauważonym.

Być pielęgniarką -
- przynieść z pracy bandaż
na te wszystkie serca rany.

Być kucharzem -
- przynieść z pracy obiad
i nakarmić głodną duszę.

Być korposzczurzycą -
- przynieść z pracy ból i cierpienie -
- na co?

#wiersz #refleksja #poem #pisanie #writing #korpo #praca

**Praktyczny zawód**

Być budowniczym -
- przynieść z pracy kamizelkę odblaskową,
aby w końcu być zauważonym.

Być pielęgniarką -
- przynieść z pracy bandaż
na te wszystkie serca rany.

Być kucharzem -
- przynieść z pracy obiad
i nakarmić głodną duszę.

Być korposzczurzycą -
- przynieść z pracy ból i cierpienie -
- na co?

#wiersz #refleksja #poem #pisanie #writing #korpo #praca