#wassenaar — Public Fediverse posts
Live and recent posts from across the Fediverse tagged #wassenaar, aggregated by home.social.
-
De raad stemt, de fracties zwijgen
2 oktober 2026
Wassenaar nieuws is een experiment van mezelf. Een nieuwsaggregator: het lokale nieuws, de 112-meldingen, de partijberichten en de raadsstemmingen op één pagina. Dit is een bevinding daaruit.
Sinds de verkiezingen van 18 maart stemde de gemeenteraad van Wassenaar 49 keer. De negen fracties schreven daar samen 41 berichten bij. Acht daarvan gaan over een stemming. Drie fracties schreven niets. Dat is geen schoonheidsfoutje. Het ondermijnt de lokale democratie.
De cijfers
Op Wassenaar nieuws verzamel ik twee dingen naast elkaar. De stemmingen uit de raadsinformatie van de gemeente. En de berichten die partijen zelf publiceren. Dit is de stand op 2 oktober, 28 weken na de verkiezingen.
5 raadsvergaderingen, 49 stemmingen. Bij 26 daarvan was de raad verdeeld.41 berichten van raadsfracties. Dat is anderhalf per week, voor de hele raad.8 van die 41 gaan over een stemming.Fractie
| Zetels
| Berichten
| Over een stemming
VVD (coalitie)
| 8
| 18
| 3
D66 (coalitie)
| 2
| 10
| 2
Hart voor Wassenaar
| 3
| 8
| 3
Progressief Nederland
| 2
| 3
| 0
Lokaal Wassenaar! (coalitie)
| 2
| 1
| 0
Democratische Liberalen Wassenaar
| 1
| 1
| 0
CDA
| 1
| 0
| 0
Forum voor Democratie
| 1
| 0
| 0
Fractie Hendrickx
| 1
| 0
| 0
De andere 33 berichten? Tien gaan over een standpunt of over raadsvragen. Drieëntwintig gaan over werkbezoeken, een eigen bijeenkomst, een strandschoonmaak, nieuwe en vertrekkende fractieleden, de eigen wethouders, het eigen akkoord, de verkiezingsuitslag en een fijne zomer.
De op één na actiefste stem zit niet in de raad. Vrienden van Wassenaar is een apolitieke vereniging. Ze gedraagt zich wel erg als een partij zonder zetel. Sinds de verkiezingen schreef ze 15 berichten. Alleen de VVD schreef meer.
Stemmen zonder uitleg
Vier voorbeelden. Ze staan allemaal in de raadsinformatie. De uitleg staat nergens.
12 mei. Tien stemmingen, tien keer een verdeelde raad. Vier moties over de asielopvang van Hart voor Wassenaar, DLW en FvD haalden het niet: 6 voor, 14 tegen. Berichten van de indieners of de tegenstemmers: nul. Wat die maand wel verscheen: twee fracties meldden dat hun commissieleden waren geïnstalleerd.
7 juli. De Voorjaarsnota kwam erdoor met 15 tegen 5. Hart voor Wassenaar, DLW en FvD stemden tegen. Geen van de drie schreef op waarom. De voorstemmers ook niet.
22 september. VVD, D66 en CDA wilden het papier vaker laten ophalen. Dat haalde het met 11 tegen 9. Lokaal Wassenaar! zit in de coalitie en stemde tegen. Net als tegen de afval-app van D66. Uitleg van Lokaal Wassenaar!: geen. Hun enige bericht sinds de verkiezingen gaat over de doorverkoop van een koffiehuisje.
Ergens tussen mei en september. Hart voor Wassenaar had in mei vier zetels. In september zijn het er drie, en is er een Fractie Hendrickx. Een zetel wisselt van fractie. Van geen van beide een bericht.
Het kan wel. In september schreef de VVD waarom ze vóór het nieuwe kindcentrum stemde. Hart voor Wassenaar schreef waarom ze tegen stemde. Twee stukken, twee kanten, je kunt zelf kiezen. Zo hoort het.
Waarom dit de democratie ondermijnt
Een stem zonder uitleg is een uitslag. Het is geen verantwoording. Je kiest een partij om wat ze belooft. Daarna wil je zien wat ze doet, en waarom. Het eerste staat in de raadsinformatie. Het tweede moet de fractie zelf vertellen. Doet ze dat niet, dan leg je als kiezer één keer per vier jaar een gok af.
Dat het anders kan, weten de partijen zelf. In de vijf weken voor de verkiezingen verschenen in de rubriek op wassenaarders.nl 120 partijstukken. In de 28 weken erna: 26. Dat is 24 per week tegen nog geen één per week.
Partij
| 5 weken voor de verkiezingen
| 28 weken erna
VVD
| 37
| 14
Hart voor Wassenaar
| 37
| 8
Democratische Liberalen Wassenaar
| 13
| 1
Progressief Nederland (toen GroenLinks-PvdA)
| 10
| 1
Lokaal Wassenaar!
| 8
| 1
D66
| 7
| 1
CDA
| 4
| 0
Alleen de rubriek op wassenaarders.nl, dus zonder de eigen sites. De overige vier kwamen van Volt of hadden geen duidelijke afzender.
In de campagne leggen partijen hun stemmen wél uit. DLW schreef op de dag voor de verkiezingen twee keer waarom ze als enige tegen stemde. Sindsdien: één bericht, over de uitslag. Schrijven als er stemmen te halen zijn, zwijgen als er gestemd wordt.
De raadsinformatie is geen communicatie. Het is een archief. Wie de stukken van één raadsavond wil volgen, is een avond kwijt. Dat doet bijna niemand, en dat weten de fracties.
Er is ook niemand die het gat vult. Wassenaar heeft geen onafhankelijke lokale pers. Wassenaarders.nl heeft wel een rubriek Raadsfracties aan het woord. Daar verschenen 26 van de 41 berichten. Het zijn ingezonden stukken, zegt de site er zelf bij. Geen journalistiek. En 14 van die 26 komen van de VVD.
Wat dat betekent, zie je op 22 september. D66 schreef over de eigen afval-app: "De motie kon rekenen op unanieme steun van de andere partijen in de raad." De raadsinformatie zegt: 11 voor, 9 tegen. Vijf fracties stemden tegen, waaronder coalitiepartner Lokaal Wassenaar!. Eén van de twee bronnen klopt niet. Niemand die het naloopt, behalve een script van een inwoner.
Wie wel schrijft, bepaalt dus het verhaal. De VVD schreef 18 van de 41 berichten. Twee coalitiepartijen samen 28. Dat is geen verwijt aan de VVD. Het is een verwijt aan de rest. Als één partij bijna de helft van het gesprek voert en zes fracties samen vijf berichten schrijven, krijg je geen debat maar een folder.
En stilte blijft niet leeg. Waar geen uitleg is, vult iemand anders die in. Meestal niet in het voordeel van de raad.
Wat ik niet meet
Ik tel alleen wat een partij op een eigen site met feed zet, of op wassenaarders.nl. Facebook, WhatsApp, flyers en de kraam op de markt tel ik niet.Van drie fracties vind ik niets terug. Misschien schrijven ze elders. Ik kan het niet vinden. Een gewone inwoner dus ook niet.Het gaat om ruim zes maanden, met een zomerreces erin. Mijn aggregator loopt nog niet zo lang. De oudere partijstukken heb ik op wassenaarders.nl en op de sites van de partijen zelf nageteld.Of een stem afwijkt van het verkiezingsprogramma, meet ik niet. Zwijgen meet ik wel.Het eerste punt is geen excuus. Wat alleen op Facebook staat, is over een jaar onvindbaar. Verantwoording hoort op een plek waar je haar kunt terugvinden.
Conclusie
Dit is geen klacht over luie fracties. Het is een waarschuwing.
Een raad die niet uitlegt, laat een gat achter. Dat gat blijft niet leeg. Wie wel schrijft, vult het: één partij, een vereniging zonder zetel, een Facebookgroep. Of iemand met een belang van buiten het dorp.
Dat levert drie risico's op.
Misinformatie. Een fout in een partijbericht blijft gewoon staan. De "unanieme" motie haalde het met 11 tegen 9. Niemand corrigeert dat.Desinformatie en beïnvloeding. Wie een verhaal bewust wil sturen, vindt hier weinig weerstand. Geen onafhankelijke redactie, geen weerwoord, nauwelijks tegengeluid uit de raad zelf. Liegen hoeft niet eens. Weglaten is genoeg.Gebrek aan controle. De raad controleert het college. De kiezer controleert de raad. Dat tweede werkt alleen als de kiezer weet wat er gebeurt.Bij desinformatie denken we aan Den Haag en aan trollen in het buitenland. Het zwakke punt zit dichterbij. Een gemeente met 21 raadsleden, geen onafhankelijke pers en zes fracties die samen vijf berichten schrijven, is goedkoop te beïnvloeden.
Het middel is saai en bekend. Leg elke verdeelde stemming uit, op een eigen site, vindbaar en met een feed. Dat is geen communicatie erbij. Dat is de controle zelf.
Wie zwijgt, laat het verhaal aan een ander.
https://hayobethlehem.nl/articles/journal/2026-10-02-de-raad-stemt-de-fracties-zwijgen
-
De raad stemt, de fracties zwijgen
2 oktober 2026
Wassenaar nieuws is een experiment van mezelf. Een nieuwsaggregator: het lokale nieuws, de 112-meldingen, de partijberichten en de raadsstemmingen op één pagina. Dit is een bevinding daaruit.
Sinds de verkiezingen van 18 maart stemde de gemeenteraad van Wassenaar 49 keer. De negen fracties schreven daar samen 41 berichten bij. Acht daarvan gaan over een stemming. Drie fracties schreven niets. Dat is geen schoonheidsfoutje. Het ondermijnt de lokale democratie.
De cijfers
Op Wassenaar nieuws verzamel ik twee dingen naast elkaar. De stemmingen uit de raadsinformatie van de gemeente. En de berichten die partijen zelf publiceren. Dit is de stand op 2 oktober, 28 weken na de verkiezingen.
5 raadsvergaderingen, 49 stemmingen. Bij 26 daarvan was de raad verdeeld.41 berichten van raadsfracties. Dat is anderhalf per week, voor de hele raad.8 van die 41 gaan over een stemming.Fractie
| Zetels
| Berichten
| Over een stemming
VVD (coalitie)
| 8
| 18
| 3
D66 (coalitie)
| 2
| 10
| 2
Hart voor Wassenaar
| 3
| 8
| 3
Progressief Nederland
| 2
| 3
| 0
Lokaal Wassenaar! (coalitie)
| 2
| 1
| 0
Democratische Liberalen Wassenaar
| 1
| 1
| 0
CDA
| 1
| 0
| 0
Forum voor Democratie
| 1
| 0
| 0
Fractie Hendrickx
| 1
| 0
| 0
De andere 33 berichten? Tien gaan over een standpunt of over raadsvragen. Drieëntwintig gaan over werkbezoeken, een eigen bijeenkomst, een strandschoonmaak, nieuwe en vertrekkende fractieleden, de eigen wethouders, het eigen akkoord, de verkiezingsuitslag en een fijne zomer.
De op één na actiefste stem zit niet in de raad. Vrienden van Wassenaar is een apolitieke vereniging. Ze gedraagt zich wel erg als een partij zonder zetel. Sinds de verkiezingen schreef ze 15 berichten. Alleen de VVD schreef meer.
Stemmen zonder uitleg
Vier voorbeelden. Ze staan allemaal in de raadsinformatie. De uitleg staat nergens.
12 mei. Tien stemmingen, tien keer een verdeelde raad. Vier moties over de asielopvang van Hart voor Wassenaar, DLW en FvD haalden het niet: 6 voor, 14 tegen. Berichten van de indieners of de tegenstemmers: nul. Wat die maand wel verscheen: twee fracties meldden dat hun commissieleden waren geïnstalleerd.
7 juli. De Voorjaarsnota kwam erdoor met 15 tegen 5. Hart voor Wassenaar, DLW en FvD stemden tegen. Geen van de drie schreef op waarom. De voorstemmers ook niet.
22 september. VVD, D66 en CDA wilden het papier vaker laten ophalen. Dat haalde het met 11 tegen 9. Lokaal Wassenaar! zit in de coalitie en stemde tegen. Net als tegen de afval-app van D66. Uitleg van Lokaal Wassenaar!: geen. Hun enige bericht sinds de verkiezingen gaat over de doorverkoop van een koffiehuisje.
Ergens tussen mei en september. Hart voor Wassenaar had in mei vier zetels. In september zijn het er drie, en is er een Fractie Hendrickx. Een zetel wisselt van fractie. Van geen van beide een bericht.
Het kan wel. In september schreef de VVD waarom ze vóór het nieuwe kindcentrum stemde. Hart voor Wassenaar schreef waarom ze tegen stemde. Twee stukken, twee kanten, je kunt zelf kiezen. Zo hoort het.
Waarom dit de democratie ondermijnt
Een stem zonder uitleg is een uitslag. Het is geen verantwoording. Je kiest een partij om wat ze belooft. Daarna wil je zien wat ze doet, en waarom. Het eerste staat in de raadsinformatie. Het tweede moet de fractie zelf vertellen. Doet ze dat niet, dan leg je als kiezer één keer per vier jaar een gok af.
Dat het anders kan, weten de partijen zelf. In de vijf weken voor de verkiezingen verschenen in de rubriek op wassenaarders.nl 120 partijstukken. In de 28 weken erna: 26. Dat is 24 per week tegen nog geen één per week.
Partij
| 5 weken voor de verkiezingen
| 28 weken erna
VVD
| 37
| 14
Hart voor Wassenaar
| 37
| 8
Democratische Liberalen Wassenaar
| 13
| 1
Progressief Nederland (toen GroenLinks-PvdA)
| 10
| 1
Lokaal Wassenaar!
| 8
| 1
D66
| 7
| 1
CDA
| 4
| 0
Alleen de rubriek op wassenaarders.nl, dus zonder de eigen sites. De overige vier kwamen van Volt of hadden geen duidelijke afzender.
In de campagne leggen partijen hun stemmen wél uit. DLW schreef op de dag voor de verkiezingen twee keer waarom ze als enige tegen stemde. Sindsdien: één bericht, over de uitslag. Schrijven als er stemmen te halen zijn, zwijgen als er gestemd wordt.
De raadsinformatie is geen communicatie. Het is een archief. Wie de stukken van één raadsavond wil volgen, is een avond kwijt. Dat doet bijna niemand, en dat weten de fracties.
Er is ook niemand die het gat vult. Wassenaar heeft geen onafhankelijke lokale pers. Wassenaarders.nl heeft wel een rubriek Raadsfracties aan het woord. Daar verschenen 26 van de 41 berichten. Het zijn ingezonden stukken, zegt de site er zelf bij. Geen journalistiek. En 14 van die 26 komen van de VVD.
Wat dat betekent, zie je op 22 september. D66 schreef over de eigen afval-app: "De motie kon rekenen op unanieme steun van de andere partijen in de raad." De raadsinformatie zegt: 11 voor, 9 tegen. Vijf fracties stemden tegen, waaronder coalitiepartner Lokaal Wassenaar!. Eén van de twee bronnen klopt niet. Niemand die het naloopt, behalve een script van een inwoner.
Wie wel schrijft, bepaalt dus het verhaal. De VVD schreef 18 van de 41 berichten. Twee coalitiepartijen samen 28. Dat is geen verwijt aan de VVD. Het is een verwijt aan de rest. Als één partij bijna de helft van het gesprek voert en zes fracties samen vijf berichten schrijven, krijg je geen debat maar een folder.
En stilte blijft niet leeg. Waar geen uitleg is, vult iemand anders die in. Meestal niet in het voordeel van de raad.
Wat ik niet meet
Ik tel alleen wat een partij op een eigen site met feed zet, of op wassenaarders.nl. Facebook, WhatsApp, flyers en de kraam op de markt tel ik niet.Van drie fracties vind ik niets terug. Misschien schrijven ze elders. Ik kan het niet vinden. Een gewone inwoner dus ook niet.Het gaat om ruim zes maanden, met een zomerreces erin. Mijn aggregator loopt nog niet zo lang. De oudere partijstukken heb ik op wassenaarders.nl en op de sites van de partijen zelf nageteld.Of een stem afwijkt van het verkiezingsprogramma, meet ik niet. Zwijgen meet ik wel.Het eerste punt is geen excuus. Wat alleen op Facebook staat, is over een jaar onvindbaar. Verantwoording hoort op een plek waar je haar kunt terugvinden.
Conclusie
Dit is geen klacht over luie fracties. Het is een waarschuwing.
Een raad die niet uitlegt, laat een gat achter. Dat gat blijft niet leeg. Wie wel schrijft, vult het: één partij, een vereniging zonder zetel, een Facebookgroep. Of iemand met een belang van buiten het dorp.
Dat levert drie risico's op.
Misinformatie. Een fout in een partijbericht blijft gewoon staan. De "unanieme" motie haalde het met 11 tegen 9. Niemand corrigeert dat.Desinformatie en beïnvloeding. Wie een verhaal bewust wil sturen, vindt hier weinig weerstand. Geen onafhankelijke redactie, geen weerwoord, nauwelijks tegengeluid uit de raad zelf. Liegen hoeft niet eens. Weglaten is genoeg.Gebrek aan controle. De raad controleert het college. De kiezer controleert de raad. Dat tweede werkt alleen als de kiezer weet wat er gebeurt.Bij desinformatie denken we aan Den Haag en aan trollen in het buitenland. Het zwakke punt zit dichterbij. Een gemeente met 21 raadsleden, geen onafhankelijke pers en zes fracties die samen vijf berichten schrijven, is goedkoop te beïnvloeden.
Het middel is saai en bekend. Leg elke verdeelde stemming uit, op een eigen site, vindbaar en met een feed. Dat is geen communicatie erbij. Dat is de controle zelf.
Wie zwijgt, laat het verhaal aan een ander.
https://hayobethlehem.nl/articles/journal/2026-10-02-de-raad-stemt-de-fracties-zwijgen
-
De raad stemt, de fracties zwijgen
2 oktober 2026
Wassenaar nieuws is een experiment van mezelf. Een nieuwsaggregator: het lokale nieuws, de 112-meldingen, de partijberichten en de raadsstemmingen op één pagina. Dit is een bevinding daaruit.
Sinds de verkiezingen van 18 maart stemde de gemeenteraad van Wassenaar 49 keer. De negen fracties schreven daar samen 41 berichten bij. Acht daarvan gaan over een stemming. Drie fracties schreven niets. Dat is geen schoonheidsfoutje. Het ondermijnt de lokale democratie.
De cijfers
Op Wassenaar nieuws verzamel ik twee dingen naast elkaar. De stemmingen uit de raadsinformatie van de gemeente. En de berichten die partijen zelf publiceren. Dit is de stand op 2 oktober, 28 weken na de verkiezingen.
5 raadsvergaderingen, 49 stemmingen. Bij 26 daarvan was de raad verdeeld.41 berichten van raadsfracties. Dat is anderhalf per week, voor de hele raad.8 van die 41 gaan over een stemming.Fractie
| Zetels
| Berichten
| Over een stemming
VVD (coalitie)
| 8
| 18
| 3
D66 (coalitie)
| 2
| 10
| 2
Hart voor Wassenaar
| 3
| 8
| 3
Progressief Nederland
| 2
| 3
| 0
Lokaal Wassenaar! (coalitie)
| 2
| 1
| 0
Democratische Liberalen Wassenaar
| 1
| 1
| 0
CDA
| 1
| 0
| 0
Forum voor Democratie
| 1
| 0
| 0
Fractie Hendrickx
| 1
| 0
| 0
De andere 33 berichten? Tien gaan over een standpunt of over raadsvragen. Drieëntwintig gaan over werkbezoeken, een eigen bijeenkomst, een strandschoonmaak, nieuwe en vertrekkende fractieleden, de eigen wethouders, het eigen akkoord, de verkiezingsuitslag en een fijne zomer.
De op één na actiefste stem zit niet in de raad. Vrienden van Wassenaar is een apolitieke vereniging. Ze gedraagt zich wel erg als een partij zonder zetel. Sinds de verkiezingen schreef ze 15 berichten. Alleen de VVD schreef meer.
Stemmen zonder uitleg
Vier voorbeelden. Ze staan allemaal in de raadsinformatie. De uitleg staat nergens.
12 mei. Tien stemmingen, tien keer een verdeelde raad. Vier moties over de asielopvang van Hart voor Wassenaar, DLW en FvD haalden het niet: 6 voor, 14 tegen. Berichten van de indieners of de tegenstemmers: nul. Wat die maand wel verscheen: twee fracties meldden dat hun commissieleden waren geïnstalleerd.
7 juli. De Voorjaarsnota kwam erdoor met 15 tegen 5. Hart voor Wassenaar, DLW en FvD stemden tegen. Geen van de drie schreef op waarom. De voorstemmers ook niet.
22 september. VVD, D66 en CDA wilden het papier vaker laten ophalen. Dat haalde het met 11 tegen 9. Lokaal Wassenaar! zit in de coalitie en stemde tegen. Net als tegen de afval-app van D66. Uitleg van Lokaal Wassenaar!: geen. Hun enige bericht sinds de verkiezingen gaat over de doorverkoop van een koffiehuisje.
Ergens tussen mei en september. Hart voor Wassenaar had in mei vier zetels. In september zijn het er drie, en is er een Fractie Hendrickx. Een zetel wisselt van fractie. Van geen van beide een bericht.
Het kan wel. In september schreef de VVD waarom ze vóór het nieuwe kindcentrum stemde. Hart voor Wassenaar schreef waarom ze tegen stemde. Twee stukken, twee kanten, je kunt zelf kiezen. Zo hoort het.
Waarom dit de democratie ondermijnt
Een stem zonder uitleg is een uitslag. Het is geen verantwoording. Je kiest een partij om wat ze belooft. Daarna wil je zien wat ze doet, en waarom. Het eerste staat in de raadsinformatie. Het tweede moet de fractie zelf vertellen. Doet ze dat niet, dan leg je als kiezer één keer per vier jaar een gok af.
Dat het anders kan, weten de partijen zelf. In de vijf weken voor de verkiezingen verschenen in de rubriek op wassenaarders.nl 120 partijstukken. In de 28 weken erna: 26. Dat is 24 per week tegen nog geen één per week.
Partij
| 5 weken voor de verkiezingen
| 28 weken erna
VVD
| 37
| 14
Hart voor Wassenaar
| 37
| 8
Democratische Liberalen Wassenaar
| 13
| 1
Progressief Nederland (toen GroenLinks-PvdA)
| 10
| 1
Lokaal Wassenaar!
| 8
| 1
D66
| 7
| 1
CDA
| 4
| 0
Alleen de rubriek op wassenaarders.nl, dus zonder de eigen sites. De overige vier kwamen van Volt of hadden geen duidelijke afzender.
In de campagne leggen partijen hun stemmen wél uit. DLW schreef op de dag voor de verkiezingen twee keer waarom ze als enige tegen stemde. Sindsdien: één bericht, over de uitslag. Schrijven als er stemmen te halen zijn, zwijgen als er gestemd wordt.
De raadsinformatie is geen communicatie. Het is een archief. Wie de stukken van één raadsavond wil volgen, is een avond kwijt. Dat doet bijna niemand, en dat weten de fracties.
Er is ook niemand die het gat vult. Wassenaar heeft geen onafhankelijke lokale pers. Wassenaarders.nl heeft wel een rubriek Raadsfracties aan het woord. Daar verschenen 26 van de 41 berichten. Het zijn ingezonden stukken, zegt de site er zelf bij. Geen journalistiek. En 14 van die 26 komen van de VVD.
Wat dat betekent, zie je op 22 september. D66 schreef over de eigen afval-app: "De motie kon rekenen op unanieme steun van de andere partijen in de raad." De raadsinformatie zegt: 11 voor, 9 tegen. Vijf fracties stemden tegen, waaronder coalitiepartner Lokaal Wassenaar!. Eén van de twee bronnen klopt niet. Niemand die het naloopt, behalve een script van een inwoner.
Wie wel schrijft, bepaalt dus het verhaal. De VVD schreef 18 van de 41 berichten. Twee coalitiepartijen samen 28. Dat is geen verwijt aan de VVD. Het is een verwijt aan de rest. Als één partij bijna de helft van het gesprek voert en zes fracties samen vijf berichten schrijven, krijg je geen debat maar een folder.
En stilte blijft niet leeg. Waar geen uitleg is, vult iemand anders die in. Meestal niet in het voordeel van de raad.
Wat ik niet meet
Ik tel alleen wat een partij op een eigen site met feed zet, of op wassenaarders.nl. Facebook, WhatsApp, flyers en de kraam op de markt tel ik niet.Van drie fracties vind ik niets terug. Misschien schrijven ze elders. Ik kan het niet vinden. Een gewone inwoner dus ook niet.Het gaat om ruim zes maanden, met een zomerreces erin. Mijn aggregator loopt nog niet zo lang. De oudere partijstukken heb ik op wassenaarders.nl en op de sites van de partijen zelf nageteld.Of een stem afwijkt van het verkiezingsprogramma, meet ik niet. Zwijgen meet ik wel.Het eerste punt is geen excuus. Wat alleen op Facebook staat, is over een jaar onvindbaar. Verantwoording hoort op een plek waar je haar kunt terugvinden.
Conclusie
Dit is geen klacht over luie fracties. Het is een waarschuwing.
Een raad die niet uitlegt, laat een gat achter. Dat gat blijft niet leeg. Wie wel schrijft, vult het: één partij, een vereniging zonder zetel, een Facebookgroep. Of iemand met een belang van buiten het dorp.
Dat levert drie risico's op.
Misinformatie. Een fout in een partijbericht blijft gewoon staan. De "unanieme" motie haalde het met 11 tegen 9. Niemand corrigeert dat.Desinformatie en beïnvloeding. Wie een verhaal bewust wil sturen, vindt hier weinig weerstand. Geen onafhankelijke redactie, geen weerwoord, nauwelijks tegengeluid uit de raad zelf. Liegen hoeft niet eens. Weglaten is genoeg.Gebrek aan controle. De raad controleert het college. De kiezer controleert de raad. Dat tweede werkt alleen als de kiezer weet wat er gebeurt.Bij desinformatie denken we aan Den Haag en aan trollen in het buitenland. Het zwakke punt zit dichterbij. Een gemeente met 21 raadsleden, geen onafhankelijke pers en zes fracties die samen vijf berichten schrijven, is goedkoop te beïnvloeden.
Het middel is saai en bekend. Leg elke verdeelde stemming uit, op een eigen site, vindbaar en met een feed. Dat is geen communicatie erbij. Dat is de controle zelf.
Wie zwijgt, laat het verhaal aan een ander.
https://hayobethlehem.nl/articles/journal/2026-10-02-de-raad-stemt-de-fracties-zwijgen
-
De raad stemt, de fracties zwijgen
2 oktober 2026
Wassenaar nieuws is een experiment van mezelf. Een nieuwsaggregator: het lokale nieuws, de 112-meldingen, de partijberichten en de raadsstemmingen op één pagina. Dit is een bevinding daaruit.
Sinds de verkiezingen van 18 maart stemde de gemeenteraad van Wassenaar 49 keer. De negen fracties schreven daar samen 41 berichten bij. Acht daarvan gaan over een stemming. Drie fracties schreven niets. Dat is geen schoonheidsfoutje. Het ondermijnt de lokale democratie.
De cijfers
Op Wassenaar nieuws verzamel ik twee dingen naast elkaar. De stemmingen uit de raadsinformatie van de gemeente. En de berichten die partijen zelf publiceren. Dit is de stand op 2 oktober, 28 weken na de verkiezingen.
5 raadsvergaderingen, 49 stemmingen. Bij 26 daarvan was de raad verdeeld.41 berichten van raadsfracties. Dat is anderhalf per week, voor de hele raad.8 van die 41 gaan over een stemming.Fractie
| Zetels
| Berichten
| Over een stemming
VVD (coalitie)
| 8
| 18
| 3
D66 (coalitie)
| 2
| 10
| 2
Hart voor Wassenaar
| 3
| 8
| 3
Progressief Nederland
| 2
| 3
| 0
Lokaal Wassenaar! (coalitie)
| 2
| 1
| 0
Democratische Liberalen Wassenaar
| 1
| 1
| 0
CDA
| 1
| 0
| 0
Forum voor Democratie
| 1
| 0
| 0
Fractie Hendrickx
| 1
| 0
| 0
De andere 33 berichten? Tien gaan over een standpunt of over raadsvragen. Drieëntwintig gaan over werkbezoeken, een eigen bijeenkomst, een strandschoonmaak, nieuwe en vertrekkende fractieleden, de eigen wethouders, het eigen akkoord, de verkiezingsuitslag en een fijne zomer.
De op één na actiefste stem zit niet in de raad. Vrienden van Wassenaar is een apolitieke vereniging. Ze gedraagt zich wel erg als een partij zonder zetel. Sinds de verkiezingen schreef ze 15 berichten. Alleen de VVD schreef meer.
Stemmen zonder uitleg
Vier voorbeelden. Ze staan allemaal in de raadsinformatie. De uitleg staat nergens.
12 mei. Tien stemmingen, tien keer een verdeelde raad. Vier moties over de asielopvang van Hart voor Wassenaar, DLW en FvD haalden het niet: 6 voor, 14 tegen. Berichten van de indieners of de tegenstemmers: nul. Wat die maand wel verscheen: twee fracties meldden dat hun commissieleden waren geïnstalleerd.
7 juli. De Voorjaarsnota kwam erdoor met 15 tegen 5. Hart voor Wassenaar, DLW en FvD stemden tegen. Geen van de drie schreef op waarom. De voorstemmers ook niet.
22 september. VVD, D66 en CDA wilden het papier vaker laten ophalen. Dat haalde het met 11 tegen 9. Lokaal Wassenaar! zit in de coalitie en stemde tegen. Net als tegen de afval-app van D66. Uitleg van Lokaal Wassenaar!: geen. Hun enige bericht sinds de verkiezingen gaat over de doorverkoop van een koffiehuisje.
Ergens tussen mei en september. Hart voor Wassenaar had in mei vier zetels. In september zijn het er drie, en is er een Fractie Hendrickx. Een zetel wisselt van fractie. Van geen van beide een bericht.
Het kan wel. In september schreef de VVD waarom ze vóór het nieuwe kindcentrum stemde. Hart voor Wassenaar schreef waarom ze tegen stemde. Twee stukken, twee kanten, je kunt zelf kiezen. Zo hoort het.
Waarom dit de democratie ondermijnt
Een stem zonder uitleg is een uitslag. Het is geen verantwoording. Je kiest een partij om wat ze belooft. Daarna wil je zien wat ze doet, en waarom. Het eerste staat in de raadsinformatie. Het tweede moet de fractie zelf vertellen. Doet ze dat niet, dan leg je als kiezer één keer per vier jaar een gok af.
Dat het anders kan, weten de partijen zelf. In de vijf weken voor de verkiezingen verschenen in de rubriek op wassenaarders.nl 120 partijstukken. In de 28 weken erna: 26. Dat is 24 per week tegen nog geen één per week.
Partij
| 5 weken voor de verkiezingen
| 28 weken erna
VVD
| 37
| 14
Hart voor Wassenaar
| 37
| 8
Democratische Liberalen Wassenaar
| 13
| 1
Progressief Nederland (toen GroenLinks-PvdA)
| 10
| 1
Lokaal Wassenaar!
| 8
| 1
D66
| 7
| 1
CDA
| 4
| 0
Alleen de rubriek op wassenaarders.nl, dus zonder de eigen sites. De overige vier kwamen van Volt of hadden geen duidelijke afzender.
In de campagne leggen partijen hun stemmen wél uit. DLW schreef op de dag voor de verkiezingen twee keer waarom ze als enige tegen stemde. Sindsdien: één bericht, over de uitslag. Schrijven als er stemmen te halen zijn, zwijgen als er gestemd wordt.
De raadsinformatie is geen communicatie. Het is een archief. Wie de stukken van één raadsavond wil volgen, is een avond kwijt. Dat doet bijna niemand, en dat weten de fracties.
Er is ook niemand die het gat vult. Wassenaar heeft geen onafhankelijke lokale pers. Wassenaarders.nl heeft wel een rubriek Raadsfracties aan het woord. Daar verschenen 26 van de 41 berichten. Het zijn ingezonden stukken, zegt de site er zelf bij. Geen journalistiek. En 14 van die 26 komen van de VVD.
Wat dat betekent, zie je op 22 september. D66 schreef over de eigen afval-app: "De motie kon rekenen op unanieme steun van de andere partijen in de raad." De raadsinformatie zegt: 11 voor, 9 tegen. Vijf fracties stemden tegen, waaronder coalitiepartner Lokaal Wassenaar!. Eén van de twee bronnen klopt niet. Niemand die het naloopt, behalve een script van een inwoner.
Wie wel schrijft, bepaalt dus het verhaal. De VVD schreef 18 van de 41 berichten. Twee coalitiepartijen samen 28. Dat is geen verwijt aan de VVD. Het is een verwijt aan de rest. Als één partij bijna de helft van het gesprek voert en zes fracties samen vijf berichten schrijven, krijg je geen debat maar een folder.
En stilte blijft niet leeg. Waar geen uitleg is, vult iemand anders die in. Meestal niet in het voordeel van de raad.
Wat ik niet meet
Ik tel alleen wat een partij op een eigen site met feed zet, of op wassenaarders.nl. Facebook, WhatsApp, flyers en de kraam op de markt tel ik niet.Van drie fracties vind ik niets terug. Misschien schrijven ze elders. Ik kan het niet vinden. Een gewone inwoner dus ook niet.Het gaat om ruim zes maanden, met een zomerreces erin. Mijn aggregator loopt nog niet zo lang. De oudere partijstukken heb ik op wassenaarders.nl en op de sites van de partijen zelf nageteld.Of een stem afwijkt van het verkiezingsprogramma, meet ik niet. Zwijgen meet ik wel.Het eerste punt is geen excuus. Wat alleen op Facebook staat, is over een jaar onvindbaar. Verantwoording hoort op een plek waar je haar kunt terugvinden.
Conclusie
Dit is geen klacht over luie fracties. Het is een waarschuwing.
Een raad die niet uitlegt, laat een gat achter. Dat gat blijft niet leeg. Wie wel schrijft, vult het: één partij, een vereniging zonder zetel, een Facebookgroep. Of iemand met een belang van buiten het dorp.
Dat levert drie risico's op.
Misinformatie. Een fout in een partijbericht blijft gewoon staan. De "unanieme" motie haalde het met 11 tegen 9. Niemand corrigeert dat.Desinformatie en beïnvloeding. Wie een verhaal bewust wil sturen, vindt hier weinig weerstand. Geen onafhankelijke redactie, geen weerwoord, nauwelijks tegengeluid uit de raad zelf. Liegen hoeft niet eens. Weglaten is genoeg.Gebrek aan controle. De raad controleert het college. De kiezer controleert de raad. Dat tweede werkt alleen als de kiezer weet wat er gebeurt.Bij desinformatie denken we aan Den Haag en aan trollen in het buitenland. Het zwakke punt zit dichterbij. Een gemeente met 21 raadsleden, geen onafhankelijke pers en zes fracties die samen vijf berichten schrijven, is goedkoop te beïnvloeden.
Het middel is saai en bekend. Leg elke verdeelde stemming uit, op een eigen site, vindbaar en met een feed. Dat is geen communicatie erbij. Dat is de controle zelf.
Wie zwijgt, laat het verhaal aan een ander.
https://hayobethlehem.nl/articles/journal/2026-10-02-de-raad-stemt-de-fracties-zwijgen
-
📝 Droning on about drones
September 29, 2026
Three years ago I got a DJI Mini 3 Pro for my birthday. Flying it around and getting aerial pictures is great fun. Lately, though, it mostly stays in its bag. This is about why.
The drone
It's tiny. The camera is decent: a 1/1.3-inch sensor behind an f/1.7 lens, which is a big sensor for something this size. It has 48 megapixels through the magic of marketing, which means it's 12 megapixels that get upscaled. It does RAW, and 4K video. It has a fancy gimbal head that is surprisingly competent at keeping the camera stable. The drone can autonomously follow a subject, circle a point, or fly preset moves. Handy if you're a narcissist or just not as comfortable with the controls yet.
DJI promises 34 minutes in the air, probably in a vacuum. Real flights, with actual air and wind resistance are around 20 minutes. Range is 8 kilometres, which sounds unrealistic, but probably refers to the antenna. Anyway in the Netherlands you are obliged to keep the drone in your line of sight. Obstacle sensors look forward, back and down, and freak out whenever I get close to Big Hard Things.
And it weighs under 249 grams, which is the whole point of the Mini line. Under 250 grams it flies in the A1 subcategory, the most relaxed one in the EU. You can fly near and even over people, as long as it isn't a crowd. No exam either, just an operator number from the RDW, the Dutch vehicle authority, stuck on the drone. On paper, it's about as free as flying gets. Except all the restrictions that apply anyway because it has a camera.
Flying it
It looks easy. It isn't. The Mini holds its position on GPS, so hovering takes no effort at all. Everything else takes practice. Two sticks: the left one handles height and turning, the right one moves you forward, back and sideways. A wheel tilts the camera. A smooth shot usually means using three of those at once, gently, while the drone drifts in the wind. At 249 grams it doesn't take much wind to destabilize it.
Then there's orientation. When the drone faces you, everything is mirrored: left is right, forward is back. At a hundred metres it's a dot, and you can't tell whether it's clearing that tree or about to hit it. The obstacle sensors don't look sideways, so sideways is your problem. And you're supposed to keep your eyes on the drone, while the shot you're making is on the screen in your hands.
Practice is exactly what I'm not getting, and the reason starts at my own front door.
Grounded at home
My home is squeezed in between three no-fly zones. De Horsten, the royal estate, lies in prohibited area EHP-26, the same rectangle of closed airspace that covers Huis ten Bosch, Noordeinde and the Binnenhof. It runs from the ground to about 600 metres, and no drone gets an exemption, whatever it weighs. The King moved out in 2019; the no-fly zone didn't. The other one is Valkenburg, the old naval air base. It closed back in 2006, and the province turned part of it into a test airport for professional drones, called Unmanned Valley. Whether there's still a restricted circle around it depends on which map you ask. Since at least 2022, the official aviation chart has shown one and the official drone map hasn't.
The drone map around Wassenaar. The pink rectangle is EHP-26, with De Horsten at the bottom. The dunes are on the left, and the dots mark the old airfield at Valkenburg.
That's the real problem: nobody can tell you exactly where the lines are. The government points you to two maps, and both say you can't derive any rights from them. The borders don't follow a street or a fence, either. It's a line on a map, and you're standing in a field trying to work out which side of it you're on. And where the air is free, the ground may not be: Dunea, the water company that runs the water extraction in the dunes, simply bans drones in Meijendel.
Then there's the mood. Last year drones turned up over airports and air bases across Europe. Russia is the usual suspect, though whose they are hardly matters. Do you really want to have your drone shot out of the sky and have an inspiring conversation with an arrest team?
Would I get caught?
Probably not. The police don't publish how many drone fines they hand out, and an investigation counted thousands of illegal flights over The Hague every year. Nobody patrols the Wassenaar wastelands looking for a 249-gram drone.
Then again, nobody has to. Drones under 250 grams are exempt from the EU's Remote ID. But on my generation of drones, DJI's own signal broadcasts the drone's position and the pilot's, unencrypted.
The fines themselves aren't dramatic: €250 for flying in a no-fly zone, €300 over a crowd, €350 near vital infrastructure and €500 for getting in the way of emergency services. They stack, though, and the drone usually gets seized as well.
In a village like Wassenaar, the likeliest detection system is the neighbour. Most people are uneasy about drones, mainly because of privacy. One of my colleagues, who lives in a big city, proudly claims to shoot illegal drones out of the sky with a slingshot.
Even a perfectly legal flight comes with a fair chance that someone walks over to argue about it. That's an argument I'd rather not have. It's supposed to be fun.
Just bring it on holiday?
The obvious way out is to take it on holiday. I mostly go to Germany, the Czech Republic and Slovakia, and surely somewhere out there is a field with room for 249 grams of drone. My Dutch registration is valid everywhere in the EU, so how hard can it be?
Quite hard, it turns out. The EU only sets the basics, and every country adds its own layer on top. Zones, its own map app, its own list of special permissions. Nature parks, castles and towns add theirs. And the rules move: the Czech Republic introduced a whole new zone system only last year.
Germany wants proof of insurance in your pocket, which I don't need in the Netherlands. The Czech Republic wants a flight plan in its app before almost any flight near a town, road or railway. Slovakia doesn't ask for insurance, but most of its mountain areas are off limits on principle, so that actually limits what there is to take pictures of in the first place.
Concluding
Read all that back and you'd think I should sell it. I won't. Because when it does go up, it's still awesome. A few seconds after take-off the ground turns into a map, and places you walk past every day look like somewhere you've never been. None of my other cameras can do that. So hopefully I will be more successful at motivating myself to keep trying in the near future.
Please feel free to add any tips for drone photography you might have, and I may use them to rekindle my interest in the hobby.
https://hayobethlehem.nl/articles/journal/2026-01-13-droning-on-about-drones
#Blog #Article #Drones #Gear #Photography #Travel #Wassenaar
-
📝 Droning on about drones
September 29, 2026
Three years ago I got a DJI Mini 3 Pro for my birthday. Flying it around and getting aerial pictures is great fun. Lately, though, it mostly stays in its bag. This is about why.
The drone
It's tiny. The camera is decent: a 1/1.3-inch sensor behind an f/1.7 lens, which is a big sensor for something this size. It has 48 megapixels through the magic of marketing, which means it's 12 megapixels that get upscaled. It does RAW, and 4K video. It has a fancy gimbal head that is surprisingly competent at keeping the camera stable. The drone can autonomously follow a subject, circle a point, or fly preset moves. Handy if you're a narcissist or just not as comfortable with the controls yet.
DJI promises 34 minutes in the air, probably in a vacuum. Real flights, with actual air and wind resistance are around 20 minutes. Range is 8 kilometres, which sounds unrealistic, but probably refers to the antenna. Anyway in the Netherlands you are obliged to keep the drone in your line of sight. Obstacle sensors look forward, back and down, and freak out whenever I get close to Big Hard Things.
And it weighs under 249 grams, which is the whole point of the Mini line. Under 250 grams it flies in the A1 subcategory, the most relaxed one in the EU. You can fly near and even over people, as long as it isn't a crowd. No exam either, just an operator number from the RDW, the Dutch vehicle authority, stuck on the drone. On paper, it's about as free as flying gets. Except all the restrictions that apply anyway because it has a camera.
Flying it
It looks easy. It isn't. The Mini holds its position on GPS, so hovering takes no effort at all. Everything else takes practice. Two sticks: the left one handles height and turning, the right one moves you forward, back and sideways. A wheel tilts the camera. A smooth shot usually means using three of those at once, gently, while the drone drifts in the wind. At 249 grams it doesn't take much wind to destabilize it.
Then there's orientation. When the drone faces you, everything is mirrored: left is right, forward is back. At a hundred metres it's a dot, and you can't tell whether it's clearing that tree or about to hit it. The obstacle sensors don't look sideways, so sideways is your problem. And you're supposed to keep your eyes on the drone, while the shot you're making is on the screen in your hands.
Practice is exactly what I'm not getting, and the reason starts at my own front door.
Grounded at home
My home is squeezed in between three no-fly zones. De Horsten, the royal estate, lies in prohibited area EHP-26, the same rectangle of closed airspace that covers Huis ten Bosch, Noordeinde and the Binnenhof. It runs from the ground to about 600 metres, and no drone gets an exemption, whatever it weighs. The King moved out in 2019; the no-fly zone didn't. The other one is Valkenburg, the old naval air base. It closed back in 2006, and the province turned part of it into a test airport for professional drones, called Unmanned Valley. Whether there's still a restricted circle around it depends on which map you ask. Since at least 2022, the official aviation chart has shown one and the official drone map hasn't.
The drone map around Wassenaar. The pink rectangle is EHP-26, with De Horsten at the bottom. The dunes are on the left, and the dots mark the old airfield at Valkenburg.
That's the real problem: nobody can tell you exactly where the lines are. The government points you to two maps, and both say you can't derive any rights from them. The borders don't follow a street or a fence, either. It's a line on a map, and you're standing in a field trying to work out which side of it you're on. And where the air is free, the ground may not be: Dunea, the water company that runs the water extraction in the dunes, simply bans drones in Meijendel.
Then there's the mood. Last year drones turned up over airports and air bases across Europe. Russia is the usual suspect, though whose they are hardly matters. Do you really want to have your drone shot out of the sky and have an inspiring conversation with an arrest team?
Would I get caught?
Probably not. The police don't publish how many drone fines they hand out, and an investigation counted thousands of illegal flights over The Hague every year. Nobody patrols the Wassenaar wastelands looking for a 249-gram drone.
Then again, nobody has to. Drones under 250 grams are exempt from the EU's Remote ID. But on my generation of drones, DJI's own signal broadcasts the drone's position and the pilot's, unencrypted.
The fines themselves aren't dramatic: €250 for flying in a no-fly zone, €300 over a crowd, €350 near vital infrastructure and €500 for getting in the way of emergency services. They stack, though, and the drone usually gets seized as well.
In a village like Wassenaar, the likeliest detection system is the neighbour. Most people are uneasy about drones, mainly because of privacy. One of my colleagues, who lives in a big city, proudly claims to shoot illegal drones out of the sky with a slingshot.
Even a perfectly legal flight comes with a fair chance that someone walks over to argue about it. That's an argument I'd rather not have. It's supposed to be fun.
Just bring it on holiday?
The obvious way out is to take it on holiday. I mostly go to Germany, the Czech Republic and Slovakia, and surely somewhere out there is a field with room for 249 grams of drone. My Dutch registration is valid everywhere in the EU, so how hard can it be?
Quite hard, it turns out. The EU only sets the basics, and every country adds its own layer on top. Zones, its own map app, its own list of special permissions. Nature parks, castles and towns add theirs. And the rules move: the Czech Republic introduced a whole new zone system only last year.
Germany wants proof of insurance in your pocket, which I don't need in the Netherlands. The Czech Republic wants a flight plan in its app before almost any flight near a town, road or railway. Slovakia doesn't ask for insurance, but most of its mountain areas are off limits on principle, so that actually limits what there is to take pictures of in the first place.
Concluding
Read all that back and you'd think I should sell it. I won't. Because when it does go up, it's still awesome. A few seconds after take-off the ground turns into a map, and places you walk past every day look like somewhere you've never been. None of my other cameras can do that. So hopefully I will be more successful at motivating myself to keep trying in the near future.
Please feel free to add any tips for drone photography you might have, and I may use them to rekindle my interest in the hobby.
https://hayobethlehem.nl/articles/journal/2026-01-13-droning-on-about-drones
#Blog #Article #Drones #Gear #Photography #Travel #Wassenaar
-
📝 Droning on about drones
September 29, 2026
Three years ago I got a DJI Mini 3 Pro for my birthday. Flying it around and getting aerial pictures is great fun. Lately, though, it mostly stays in its bag. This is about why.
The drone
It's tiny. The camera is decent: a 1/1.3-inch sensor behind an f/1.7 lens, which is a big sensor for something this size. It has 48 megapixels through the magic of marketing, which means it's 12 megapixels that get upscaled. It does RAW, and 4K video. It has a fancy gimbal head that is surprisingly competent at keeping the camera stable. The drone can autonomously follow a subject, circle a point, or fly preset moves. Handy if you're a narcissist or just not as comfortable with the controls yet.
DJI promises 34 minutes in the air, probably in a vacuum. Real flights, with actual air and wind resistance are around 20 minutes. Range is 8 kilometres, which sounds unrealistic, but probably refers to the antenna. Anyway in the Netherlands you are obliged to keep the drone in your line of sight. Obstacle sensors look forward, back and down, and freak out whenever I get close to Big Hard Things.
And it weighs under 249 grams, which is the whole point of the Mini line. Under 250 grams it flies in the A1 subcategory, the most relaxed one in the EU. You can fly near and even over people, as long as it isn't a crowd. No exam either, just an operator number from the RDW, the Dutch vehicle authority, stuck on the drone. On paper, it's about as free as flying gets. Except all the restrictions that apply anyway because it has a camera.
Flying it
It looks easy. It isn't. The Mini holds its position on GPS, so hovering takes no effort at all. Everything else takes practice. Two sticks: the left one handles height and turning, the right one moves you forward, back and sideways. A wheel tilts the camera. A smooth shot usually means using three of those at once, gently, while the drone drifts in the wind. At 249 grams it doesn't take much wind to destabilize it.
Then there's orientation. When the drone faces you, everything is mirrored: left is right, forward is back. At a hundred metres it's a dot, and you can't tell whether it's clearing that tree or about to hit it. The obstacle sensors don't look sideways, so sideways is your problem. And you're supposed to keep your eyes on the drone, while the shot you're making is on the screen in your hands.
Practice is exactly what I'm not getting, and the reason starts at my own front door.
Grounded at home
My home is squeezed in between three no-fly zones. De Horsten, the royal estate, lies in prohibited area EHP-26, the same rectangle of closed airspace that covers Huis ten Bosch, Noordeinde and the Binnenhof. It runs from the ground to about 600 metres, and no drone gets an exemption, whatever it weighs. The King moved out in 2019; the no-fly zone didn't. The other one is Valkenburg, the old naval air base. It closed back in 2006, and the province turned part of it into a test airport for professional drones, called Unmanned Valley. Whether there's still a restricted circle around it depends on which map you ask. Since at least 2022, the official aviation chart has shown one and the official drone map hasn't.
The drone map around Wassenaar. The pink rectangle is EHP-26, with De Horsten at the bottom. The dunes are on the left, and the dots mark the old airfield at Valkenburg.
That's the real problem: nobody can tell you exactly where the lines are. The government points you to two maps, and both say you can't derive any rights from them. The borders don't follow a street or a fence, either. It's a line on a map, and you're standing in a field trying to work out which side of it you're on. And where the air is free, the ground may not be: Dunea, the water company that runs the water extraction in the dunes, simply bans drones in Meijendel.
Then there's the mood. Last year drones turned up over airports and air bases across Europe. Russia is the usual suspect, though whose they are hardly matters. Do you really want to have your drone shot out of the sky and have an inspiring conversation with an arrest team?
Would I get caught?
Probably not. The police don't publish how many drone fines they hand out, and an investigation counted thousands of illegal flights over The Hague every year. Nobody patrols the Wassenaar wastelands looking for a 249-gram drone.
Then again, nobody has to. Drones under 250 grams are exempt from the EU's Remote ID. But on my generation of drones, DJI's own signal broadcasts the drone's position and the pilot's, unencrypted.
The fines themselves aren't dramatic: €250 for flying in a no-fly zone, €300 over a crowd, €350 near vital infrastructure and €500 for getting in the way of emergency services. They stack, though, and the drone usually gets seized as well.
In a village like Wassenaar, the likeliest detection system is the neighbour. Most people are uneasy about drones, mainly because of privacy. One of my colleagues, who lives in a big city, proudly claims to shoot illegal drones out of the sky with a slingshot.
Even a perfectly legal flight comes with a fair chance that someone walks over to argue about it. That's an argument I'd rather not have. It's supposed to be fun.
Just bring it on holiday?
The obvious way out is to take it on holiday. I mostly go to Germany, the Czech Republic and Slovakia, and surely somewhere out there is a field with room for 249 grams of drone. My Dutch registration is valid everywhere in the EU, so how hard can it be?
Quite hard, it turns out. The EU only sets the basics, and every country adds its own layer on top. Zones, its own map app, its own list of special permissions. Nature parks, castles and towns add theirs. And the rules move: the Czech Republic introduced a whole new zone system only last year.
Germany wants proof of insurance in your pocket, which I don't need in the Netherlands. The Czech Republic wants a flight plan in its app before almost any flight near a town, road or railway. Slovakia doesn't ask for insurance, but most of its mountain areas are off limits on principle, so that actually limits what there is to take pictures of in the first place.
Concluding
Read all that back and you'd think I should sell it. I won't. Because when it does go up, it's still awesome. A few seconds after take-off the ground turns into a map, and places you walk past every day look like somewhere you've never been. None of my other cameras can do that. So hopefully I will be more successful at motivating myself to keep trying in the near future.
Please feel free to add any tips for drone photography you might have, and I may use them to rekindle my interest in the hobby.
https://hayobethlehem.nl/articles/journal/2026-01-13-droning-on-about-drones
#Blog #Article #Drones #Gear #Photography #Travel #Wassenaar
-
📝 Droning on about drones
September 29, 2026
Three years ago I got a DJI Mini 3 Pro for my birthday. Flying it around and getting aerial pictures is great fun. Lately, though, it mostly stays in its bag. This is about why.
The drone
It's tiny. The camera is decent: a 1/1.3-inch sensor behind an f/1.7 lens, which is a big sensor for something this size. It has 48 megapixels through the magic of marketing, which means it's 12 megapixels that get upscaled. It does RAW, and 4K video. It has a fancy gimbal head that is surprisingly competent at keeping the camera stable. The drone can autonomously follow a subject, circle a point, or fly preset moves. Handy if you're a narcissist or just not as comfortable with the controls yet.
DJI promises 34 minutes in the air, probably in a vacuum. Real flights, with actual air and wind resistance are around 20 minutes. Range is 8 kilometres, which sounds unrealistic, but probably refers to the antenna. Anyway in the Netherlands you are obliged to keep the drone in your line of sight. Obstacle sensors look forward, back and down, and freak out whenever I get close to Big Hard Things.
And it weighs under 249 grams, which is the whole point of the Mini line. Under 250 grams it flies in the A1 subcategory, the most relaxed one in the EU. You can fly near and even over people, as long as it isn't a crowd. No exam either, just an operator number from the RDW, the Dutch vehicle authority, stuck on the drone. On paper, it's about as free as flying gets. Except all the restrictions that apply anyway because it has a camera.
Flying it
It looks easy. It isn't. The Mini holds its position on GPS, so hovering takes no effort at all. Everything else takes practice. Two sticks: the left one handles height and turning, the right one moves you forward, back and sideways. A wheel tilts the camera. A smooth shot usually means using three of those at once, gently, while the drone drifts in the wind. At 249 grams it doesn't take much wind to destabilize it.
Then there's orientation. When the drone faces you, everything is mirrored: left is right, forward is back. At a hundred metres it's a dot, and you can't tell whether it's clearing that tree or about to hit it. The obstacle sensors don't look sideways, so sideways is your problem. And you're supposed to keep your eyes on the drone, while the shot you're making is on the screen in your hands.
Practice is exactly what I'm not getting, and the reason starts at my own front door.
Grounded at home
My home is squeezed in between three no-fly zones. De Horsten, the royal estate, lies in prohibited area EHP-26, the same rectangle of closed airspace that covers Huis ten Bosch, Noordeinde and the Binnenhof. It runs from the ground to about 600 metres, and no drone gets an exemption, whatever it weighs. The King moved out in 2019; the no-fly zone didn't. The other one is Valkenburg, the old naval air base. It closed back in 2006, and the province turned part of it into a test airport for professional drones, called Unmanned Valley. Whether there's still a restricted circle around it depends on which map you ask. Since at least 2022, the official aviation chart has shown one and the official drone map hasn't.
The drone map around Wassenaar. The pink rectangle is EHP-26, with De Horsten at the bottom. The dunes are on the left, and the dots mark the old airfield at Valkenburg.
That's the real problem: nobody can tell you exactly where the lines are. The government points you to two maps, and both say you can't derive any rights from them. The borders don't follow a street or a fence, either. It's a line on a map, and you're standing in a field trying to work out which side of it you're on. And where the air is free, the ground may not be: Dunea, the water company that runs the water extraction in the dunes, simply bans drones in Meijendel.
Then there's the mood. Last year drones turned up over airports and air bases across Europe. Russia is the usual suspect, though whose they are hardly matters. Do you really want to have your drone shot out of the sky and have an inspiring conversation with an arrest team?
Would I get caught?
Probably not. The police don't publish how many drone fines they hand out, and an investigation counted thousands of illegal flights over The Hague every year. Nobody patrols the Wassenaar wastelands looking for a 249-gram drone.
Then again, nobody has to. Drones under 250 grams are exempt from the EU's Remote ID. But on my generation of drones, DJI's own signal broadcasts the drone's position and the pilot's, unencrypted.
The fines themselves aren't dramatic: €250 for flying in a no-fly zone, €300 over a crowd, €350 near vital infrastructure and €500 for getting in the way of emergency services. They stack, though, and the drone usually gets seized as well.
In a village like Wassenaar, the likeliest detection system is the neighbour. Most people are uneasy about drones, mainly because of privacy. One of my colleagues, who lives in a big city, proudly claims to shoot illegal drones out of the sky with a slingshot.
Even a perfectly legal flight comes with a fair chance that someone walks over to argue about it. That's an argument I'd rather not have. It's supposed to be fun.
Just bring it on holiday?
The obvious way out is to take it on holiday. I mostly go to Germany, the Czech Republic and Slovakia, and surely somewhere out there is a field with room for 249 grams of drone. My Dutch registration is valid everywhere in the EU, so how hard can it be?
Quite hard, it turns out. The EU only sets the basics, and every country adds its own layer on top. Zones, its own map app, its own list of special permissions. Nature parks, castles and towns add theirs. And the rules move: the Czech Republic introduced a whole new zone system only last year.
Germany wants proof of insurance in your pocket, which I don't need in the Netherlands. The Czech Republic wants a flight plan in its app before almost any flight near a town, road or railway. Slovakia doesn't ask for insurance, but most of its mountain areas are off limits on principle, so that actually limits what there is to take pictures of in the first place.
Concluding
Read all that back and you'd think I should sell it. I won't. Because when it does go up, it's still awesome. A few seconds after take-off the ground turns into a map, and places you walk past every day look like somewhere you've never been. None of my other cameras can do that. So hopefully I will be more successful at motivating myself to keep trying in the near future.
Please feel free to add any tips for drone photography you might have, and I may use them to rekindle my interest in the hobby.
https://hayobethlehem.nl/articles/journal/2026-01-13-droning-on-about-drones
#Blog #Article #Drones #Gear #Photography #Travel #Wassenaar
-
📝 Droning on about drones
September 29, 2026
Three years ago I got a DJI Mini 3 Pro for my birthday. Flying it around and getting aerial pictures is great fun. Lately, though, it mostly stays in its bag. This is about why.
The drone
It's tiny. The camera is decent: a 1/1.3-inch sensor behind an f/1.7 lens, which is a big sensor for something this size. It has 48 megapixels through the magic of marketing, which means it's 12 megapixels that get upscaled. It does RAW, and 4K video. It has a fancy gimbal head that is surprisingly competent at keeping the camera stable. The drone can autonomously follow a subject, circle a point, or fly preset moves. Handy if you're a narcissist or just not as comfortable with the controls yet.
DJI promises 34 minutes in the air, probably in a vacuum. Real flights, with actual air and wind resistance are around 20 minutes. Range is 8 kilometres, which sounds unrealistic, but probably refers to the antenna. Anyway in the Netherlands you are obliged to keep the drone in your line of sight. Obstacle sensors look forward, back and down, and freak out whenever I get close to Big Hard Things.
And it weighs under 249 grams, which is the whole point of the Mini line. Under 250 grams it flies in the A1 subcategory, the most relaxed one in the EU. You can fly near and even over people, as long as it isn't a crowd. No exam either, just an operator number from the RDW, the Dutch vehicle authority, stuck on the drone. On paper, it's about as free as flying gets. Except all the restrictions that apply anyway because it has a camera.
Flying it
It looks easy. It isn't. The Mini holds its position on GPS, so hovering takes no effort at all. Everything else takes practice. Two sticks: the left one handles height and turning, the right one moves you forward, back and sideways. A wheel tilts the camera. A smooth shot usually means using three of those at once, gently, while the drone drifts in the wind. At 249 grams it doesn't take much wind to destabilize it.
Then there's orientation. When the drone faces you, everything is mirrored: left is right, forward is back. At a hundred metres it's a dot, and you can't tell whether it's clearing that tree or about to hit it. The obstacle sensors don't look sideways, so sideways is your problem. And you're supposed to keep your eyes on the drone, while the shot you're making is on the screen in your hands.
Practice is exactly what I'm not getting, and the reason starts at my own front door.
Grounded at home
My home is squeezed in between three no-fly zones. De Horsten, the royal estate, lies in prohibited area EHP-26, the same rectangle of closed airspace that covers Huis ten Bosch, Noordeinde and the Binnenhof. It runs from the ground to about 600 metres, and no drone gets an exemption, whatever it weighs. The King moved out in 2019; the no-fly zone didn't. The other one is Valkenburg, the old naval air base. It closed back in 2006, and the province turned part of it into a test airport for professional drones, called Unmanned Valley. Whether there's still a restricted circle around it depends on which map you ask. Since at least 2022, the official aviation chart has shown one and the official drone map hasn't.
The drone map around Wassenaar. The pink rectangle is EHP-26, with De Horsten at the bottom. The dunes are on the left, and the dots mark the old airfield at Valkenburg.
That's the real problem: nobody can tell you exactly where the lines are. The government points you to two maps, and both say you can't derive any rights from them. The borders don't follow a street or a fence, either. It's a line on a map, and you're standing in a field trying to work out which side of it you're on. And where the air is free, the ground may not be: Dunea, the water company that runs the water extraction in the dunes, simply bans drones in Meijendel.
Then there's the mood. Last year drones turned up over airports and air bases across Europe. Russia is the usual suspect, though whose they are hardly matters. Do you really want to have your drone shot out of the sky and have an inspiring conversation with an arrest team?
Would I get caught?
Probably not. The police don't publish how many drone fines they hand out, and an investigation counted thousands of illegal flights over The Hague every year. Nobody patrols the Wassenaar wastelands looking for a 249-gram drone.
Then again, nobody has to. Drones under 250 grams are exempt from the EU's Remote ID. But on my generation of drones, DJI's own signal broadcasts the drone's position and the pilot's, unencrypted.
The fines themselves aren't dramatic: €250 for flying in a no-fly zone, €300 over a crowd, €350 near vital infrastructure and €500 for getting in the way of emergency services. They stack, though, and the drone usually gets seized as well.
In a village like Wassenaar, the likeliest detection system is the neighbour. Most people are uneasy about drones, mainly because of privacy. One of my colleagues, who lives in a big city, proudly claims to shoot illegal drones out of the sky with a slingshot.
Even a perfectly legal flight comes with a fair chance that someone walks over to argue about it. That's an argument I'd rather not have. It's supposed to be fun.
Just bring it on holiday?
The obvious way out is to take it on holiday. I mostly go to Germany, the Czech Republic and Slovakia, and surely somewhere out there is a field with room for 249 grams of drone. My Dutch registration is valid everywhere in the EU, so how hard can it be?
Quite hard, it turns out. The EU only sets the basics, and every country adds its own layer on top. Zones, its own map app, its own list of special permissions. Nature parks, castles and towns add theirs. And the rules move: the Czech Republic introduced a whole new zone system only last year.
Germany wants proof of insurance in your pocket, which I don't need in the Netherlands. The Czech Republic wants a flight plan in its app before almost any flight near a town, road or railway. Slovakia doesn't ask for insurance, but most of its mountain areas are off limits on principle, so that actually limits what there is to take pictures of in the first place.
Concluding
Read all that back and you'd think I should sell it. I won't. Because when it does go up, it's still awesome. A few seconds after take-off the ground turns into a map, and places you walk past every day look like somewhere you've never been. None of my other cameras can do that. So hopefully I will be more successful at motivating myself to keep trying in the near future.
Please feel free to add any tips for drone photography you might have, and I may use them to rekindle my interest in the hobby.
https://hayobethlehem.nl/articles/journal/2026-01-13-droning-on-about-drones
#Blog #Article #Drones #Gear #Photography #Travel #Wassenaar