home.social

#viaappia — Public Fediverse posts

Live and recent posts from across the Fediverse tagged #viaappia, aggregated by home.social.

fetched live
  1. Wat heet mooi? Architectuur

    Skara Brae, Orkney

    Een tijdje geleden vroeg ik u te noemen wat u mooi vond uit de Oudheid en omdat de respons me overweldigde, heb ik tot nu toe alleen nog maar over mooie teksten geschreven. Vandaag neem ik u mee langs voorbeelden van architectuur waarop de lezers van deze blog elkaar attenderen. Er zitten verrassende keuzes bij.

    Prehistorie

    Eén zo’n verrassing was dat vier monumenten uit de Atlantische Prehistorie werden genoemd. Om te beginnen de megalieten van Carnac, weliswaar “strikt genomen geen Oudheid” maar wel zo’n plek waar iemands liefde voor de oude wereld kan ontluiken. Even oud als het spijkerschrift en onze hunebedden zijn de megalieten van Callanish op de Hebriden en de grafheuvel van Newgrange. Skara Brae op de Orkney-eilanden is wat jonger en werd tweemaal genoemd. Dit kleine dorp is opgegraven door niemand minder dan Gordon Childe.

    Egypte en het Nabije Oosten

    Skara Brae was bewoond in de tijd waarin de Egyptenaren leerden hoe ze piramides moesten bouwen. Iemand noemde het complex van Giza “veel mooier en vooral ontzagwekkender in het echt dan je je kunt voorstellen”. Ook genoemd werd de Kapel van Hetep-hr-achty in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden, die dateert van ongeveer 2200 v.Chr. De Witte Kapel van koning Senusret I, het oudste gebouw dat we kennen uit Karnak, is ruim twee eeuwen jonger. Het Karnakcomplex zelf werd ook genoemd.

    Karnak

    Verder werd het Graf van Nacht bij Thebe genoemd, dus niet ver van Karnak, en het praalgraf van Nefertari, de echtgenote van koning Ramses II. Uit dezelfde tijd dateren de tempels van Abu Simbel, terwijl het complex van Philae eeuwen jonger is.

    Uit het Nabije Oosten werden alleen Persepolis en Naqš-e Rustam, genoemd: de residentie van de Perzische koningen en vier van hun grafmonumenten. Irak lijdt natuurlijk nogal onder het feit dat het de onverdiende reputatie heeft onbereisbaar te zijn, terwijl het enige museum met echt opvallende architectonisch resten uit Mesopotamië, het Pergamonmuseum, voor de voorzienbare eeuwigheid is gesloten. (Het verbaasde me dat niemand Hattusa noemde.)

    Griekenland

    We gaan naar Griekenland. Het Minoïsche paleis Kato Zakros op het oostelijke puntje van Kreta werd genoemd (“inclusief de vallei der doden erachter”) en de indrukwekkende muren van Tiryns documenteren de Bronstijd.

    Tiryns

    Uit de archaïsche tijd werden de tempels van Paestum en de tempels van Agrigento genoemd – de laatste driemaal. Ik had Delfi verwacht, maar u noemde het niet. “Overstelpend indrukwekkend was de eerste aanblik van de Akropolis”, schrijft iemand, en een ander noemt “met name de entree” van de Atheense Akropolis. Een derde noemt speciaal het Erechtheion en een vierde is onder de indruk van het Parthenon, en haalt een mooie herinnering op:

    Voor het eerst op 8mm film gezien (rond 1967), terwijl mijn eerste vriendinnetje er met haar zusje onder de strakblauwe hemel tussen de zuilen speelde. Haar vader (beeldhouwer van beroep) liet deze film zien op onze lagere school, en ik besloot dat de Oudheid mijn studiegebied zou worden, ook al moest er een half jaar farmaciestudie aan te pas komen voordat die keuze definitief werd. Toen ik de tempel voor het eerst ‘live’ zag (in 1974) maakte zich een grote ontroering van mij meester.

    Ook genoemd: de resten van de school van Aristoteles tussen Vergina en Naoussa (“dichter bij de Griekse Oudheid geraakte ik niet”) en natuurlijk ook de hellenistische stad Petra.

    Rome

    Een bezoek aan Rome is incompleet zonder fietstocht langs de Via Appia, en gelukkig werd die genoemd. Meer republikeinse architectuur noemde u niet, maar wel het grafveld van Cerveteri, dat tussen de zesde en tweede eeuw in gebruik is geweest. We gaan snel verder naar de augusteïsche monumenten. Twee mensen noemden het theater van Orange, iemand noemde de brug van Mérida (“zooooo lang”) en iemand anders noemde de brug bij Rimini.

    Mérida

    Het Gouden Huis van keizer Nero kreeg als commentaar dat het “na de enige gebruiker definitief buiten gebruik werd gesteld”. Dezelfde tijd is gedocumenteerd in de verwoeste stad Herculaneum. Iemand noemde speciaal

    een houten trap in Herculaneum, in een simpel burgerhuis. De onderste treden waren nog vrijwel intact, en met elke hogere trede werd het donkerder en meer beschadigd, tot na een trede of acht de trap ophield te bestaan.

    Mij ontroeren dit soort details ook altijd, en ik begrijp helemaal waarom iemand “twee keldermuren van een Romeinse stadswoning in Tongeren” noemt. De Pont du Gard bij Nîmes werd genoemd, net als de Romeinse resten bij Arles en het aquaduct van Segovia (“zooooo hoog”). Xanten geeft een “goede indruk van de opbouw van een Romeinse stad”. Aan de andere kant van het Romeinse Rijk: Palmyra.

    Rome, een vrijwel leeg Pantheon

    En dan zijn er de resten uit de tijd van keizer Hadrianus, zoals de Muur van Hadrianus, de Romeinse weg van 124-125 en de haven van Voorburg, de Villa van Hadrianus in Tivoli. Iemand noemde het Pantheon in Rome, en iemand anders noemde het Pantheon in Rome, en weer iemand anders noemde het Pantheon in Rome (“omdat de koepel zo overweldigend perfect is”) en ook was er iemand die het Pantheon in Rome noemde, waar je weliswaar de toeristenmassa weg moet denken. “Maar dat is bij dit gebouw, waar je blik onmiddellijk naar het ‘oog’ in het plafond wordt gedwongen, niet zo heel moeilijk.”

    Iemand noemde de tombes van Hierapolis (Pamukkale) en even verderop de stad Afrodisias. Voor mij nieuw waren de catacomben in Pécs, Hongarije, “met een reconstructie van een Romeins graf”.

    Kerk van de Heilige Wijsheid, Istanbul

    Late Oudheid

    Vier mensen noemden de Hagia Sofia in Istanbul.

    Ik legde als negentienjarige sufferd alleen op treinreis het advies van een Iers-Mexicaans-Amerikaans docentenechtpaar naast me neer en bezocht eerste de aanpalende Blauwe Moskee. Tijdens feestje met Turkse studenten kreeg ik allervriendelijkst op m’n falie. Ergo: ik volg gewoon de adviezen en tips op van mensen die wel kijk op kunst en cultuur hebben, en het kwam toch nog goed.

    Tot slot noemde iemand het Clonmacnoise-klooster in Ierland, dat even oud is als de Hagia Sofia, en daarmee keren we terug waar we begonnen: in het verre westen, aan de Atlantische Oceaan.

    Ik organiseer volgend voorjaar een reis naar Bulgarije. Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

    Deel dit: #AbuSimbel #Afrodisias #Agrigento #Akropolis #architectuur #Aristoteles #Athene #Clonmacnoise #Erechtheion #Giza #GordonChilde #GoudenHuis #HagiaSofia #Herculaneum #HierapolisPamukkale #Istanbul #Karnak #KatoZakros #Mérida #MuurVanHadrianus #NaqšERustam #Nîmes #Nefertari #Paestum #Palmyra #Pantheon #Pécs #Persepolis #Petra #Philae #PontDuGard #RamsesII #Rimini #schoonheid #Segovia #SenusretI #SkaraBrae #ThebeEgypte #Tiryns #Tivoli #Tongeren #ViaAppia #Voorburg #Xanten
  2. Wat heet mooi? Architectuur

    Skara Brae, Orkney

    Een tijdje geleden vroeg ik u te noemen wat u mooi vond uit de Oudheid en omdat de respons me overweldigde, heb ik tot nu toe alleen nog maar over mooie teksten geschreven. Vandaag neem ik u mee langs voorbeelden van architectuur waarop de lezers van deze blog elkaar attenderen. Er zitten verrassende keuzes bij.

    Prehistorie

    Eén zo’n verrassing was dat vier monumenten uit de Atlantische Prehistorie werden genoemd. Om te beginnen de megalieten van Carnac, weliswaar “strikt genomen geen Oudheid” maar wel zo’n plek waar iemands liefde voor de oude wereld kan ontluiken. Even oud als het spijkerschrift en onze hunebedden zijn de megalieten van Callanish op de Hebriden en de grafheuvel van Newgrange. Skara Brae op de Orkney-eilanden is wat jonger en werd tweemaal genoemd. Dit kleine dorp is opgegraven door niemand minder dan Gordon Childe.

    Egypte en het Nabije Oosten

    Skara Brae was bewoond in de tijd waarin de Egyptenaren leerden hoe ze piramides moesten bouwen. Iemand noemde het complex van Giza “veel mooier en vooral ontzagwekkender in het echt dan je je kunt voorstellen”. Ook genoemd werd de Kapel van Hetep-hr-achty in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden, die dateert van ongeveer 2200 v.Chr. De Witte Kapel van koning Senusret I, het oudste gebouw dat we kennen uit Karnak, is ruim twee eeuwen jonger. Het Karnakcomplex zelf werd ook genoemd.

    Karnak

    Verder werd het Graf van Nacht bij Thebe genoemd, dus niet ver van Karnak, en het praalgraf van Nefertari, de echtgenote van koning Ramses II. Uit dezelfde tijd dateren de tempels van Abu Simbel, terwijl het complex van Philae eeuwen jonger is.

    Uit het Nabije Oosten werden alleen Persepolis en Naqš-e Rustam, genoemd: de residentie van de Perzische koningen en vier van hun grafmonumenten. Irak lijdt natuurlijk nogal onder het feit dat het de onverdiende reputatie heeft onbereisbaar te zijn, terwijl het enige museum met echt opvallende architectonisch resten uit Mesopotamië, het Pergamonmuseum, voor de voorzienbare eeuwigheid is gesloten. (Het verbaasde me dat niemand Hattusa noemde.)

    Griekenland

    We gaan naar Griekenland. Het Minoïsche paleis Kato Zakros op het oostelijke puntje van Kreta werd genoemd (“inclusief de vallei der doden erachter”) en de indrukwekkende muren van Tiryns documenteren de Bronstijd.

    Tiryns

    Uit de archaïsche tijd werden de tempels van Paestum en de tempels van Agrigento genoemd – de laatste driemaal. Ik had Delfi verwacht, maar u noemde het niet. “Overstelpend indrukwekkend was de eerste aanblik van de Akropolis”, schrijft iemand, en een ander noemt “met name de entree” van de Atheense Akropolis. Een derde noemt speciaal het Erechtheion en een vierde is onder de indruk van het Parthenon, en haalt een mooie herinnering op:

    Voor het eerst op 8mm film gezien (rond 1967), terwijl mijn eerste vriendinnetje er met haar zusje onder de strakblauwe hemel tussen de zuilen speelde. Haar vader (beeldhouwer van beroep) liet deze film zien op onze lagere school, en ik besloot dat de Oudheid mijn studiegebied zou worden, ook al moest er een half jaar farmaciestudie aan te pas komen voordat die keuze definitief werd. Toen ik de tempel voor het eerst ‘live’ zag (in 1974) maakte zich een grote ontroering van mij meester.

    Ook genoemd: de resten van de school van Aristoteles tussen Vergina en Naoussa (“dichter bij de Griekse Oudheid geraakte ik niet”) en natuurlijk ook de hellenistische stad Petra.

    Rome

    Een bezoek aan Rome is incompleet zonder fietstocht langs de Via Appia, en gelukkig werd die genoemd. Meer republikeinse architectuur noemde u niet, maar wel het grafveld van Cerveteri, dat tussen de zesde en tweede eeuw in gebruik is geweest. We gaan snel verder naar de augusteïsche monumenten. Twee mensen noemden het theater van Orange, iemand noemde de brug van Mérida (“zooooo lang”) en iemand anders noemde de brug bij Rimini.

    Mérida

    Het Gouden Huis van keizer Nero kreeg als commentaar dat het “na de enige gebruiker definitief buiten gebruik werd gesteld”. Dezelfde tijd is gedocumenteerd in de verwoeste stad Herculaneum. Iemand noemde speciaal

    een houten trap in Herculaneum, in een simpel burgerhuis. De onderste treden waren nog vrijwel intact, en met elke hogere trede werd het donkerder en meer beschadigd, tot na een trede of acht de trap ophield te bestaan.

    Mij ontroeren dit soort details ook altijd, en ik begrijp helemaal waarom iemand “twee keldermuren van een Romeinse stadswoning in Tongeren” noemt. De Pont du Gard bij Nîmes werd genoemd, net als de Romeinse resten bij Arles en het aquaduct van Segovia (“zooooo hoog”). Xanten geeft een “goede indruk van de opbouw van een Romeinse stad”. Aan de andere kant van het Romeinse Rijk: Palmyra.

    Rome, een vrijwel leeg Pantheon

    En dan zijn er de resten uit de tijd van keizer Hadrianus, zoals de Muur van Hadrianus, de Romeinse weg van 124-125 en de haven van Voorburg, de Villa van Hadrianus in Tivoli. Iemand noemde het Pantheon in Rome, en iemand anders noemde het Pantheon in Rome, en weer iemand anders noemde het Pantheon in Rome (“omdat de koepel zo overweldigend perfect is”) en ook was er iemand die het Pantheon in Rome noemde, waar je weliswaar de toeristenmassa weg moet denken. “Maar dat is bij dit gebouw, waar je blik onmiddellijk naar het ‘oog’ in het plafond wordt gedwongen, niet zo heel moeilijk.”

    Iemand noemde de tombes van Hierapolis (Pamukkale) en even verderop de stad Afrodisias. Voor mij nieuw waren de catacomben in Pécs, Hongarije, “met een reconstructie van een Romeins graf”.

    Kerk van de Heilige Wijsheid, Istanbul

    Late Oudheid

    Vier mensen noemden de Hagia Sofia in Istanbul.

    Ik legde als negentienjarige sufferd alleen op treinreis het advies van een Iers-Mexicaans-Amerikaans docentenechtpaar naast me neer en bezocht eerste de aanpalende Blauwe Moskee. Tijdens feestje met Turkse studenten kreeg ik allervriendelijkst op m’n falie. Ergo: ik volg gewoon de adviezen en tips op van mensen die wel kijk op kunst en cultuur hebben, en het kwam toch nog goed.

    Tot slot noemde iemand het Clonmacnoise-klooster in Ierland, dat even oud is als de Hagia Sofia, en daarmee keren we terug waar we begonnen: in het verre westen, aan de Atlantische Oceaan.

    #AbuSimbel #Afrodisias #Agrigento #Akropolis #architectuur #Aristoteles #Athene #Clonmacnoise #Erechtheion #Giza #GordonChilde #GoudenHuis #HagiaSofia #Herculaneum #HierapolisPamukkale #Istanbul #Karnak #KatoZakros #Mérida #MuurVanHadrianus #NaqšERustam #Nîmes #Nefertari #Paestum #Palmyra #Pantheon #Pécs #Persepolis #Petra #Philae #PontDuGard #RamsesII #Rimini #schoonheid #Segovia #SenusretI #SkaraBrae #ThebeEgypte #Tiryns #Tivoli #Tongeren #ViaAppia #Voorburg #Xanten
  3. Petrus in Rome (2)

    Petrus krijgt van Christus de sleutels (Rijksmuseum van Oudheden, Leiden)

    In het vorige blogje heb ik het literaire bewijs voor Petrus’ aanwezigheid in Rome uiteengezet. Het was ambigu. In dit blogje behandel ik het archeologische bewijs.

    In 1950 kondigde de paus aan dat tijdens de Tweede Wereldoorlog in het geheim onder de Sint-Pietersbasiliek opgravingen waren verricht en dat een graf was gevonden dat wellicht van Petrus was geweest. Er waren bij dat graf ook botten gevonden, maar die waren op dat moment slechts oppervlakkig onderzocht. Dat de paus erover zweeg, was verstandig, want ze bleken afkomstig van twee mannen, een vrouw, een varken en een paard.

    Een rode muur

    Dit was echter niet het einde van het verhaal. Achter het graf hadden de opgravers een roodkleurige muur met een nis en een klein altaartje gevonden. Dit kon niet anders zijn dan het door Eusebios van Caesarea op gezag van Gaius genoemde tropaion. Op en rond die muur waren graffiti aangebracht die Petrus vermeldden. De opgravers haalden Margherita Guarducci erbij, een specialiste die al eerder de Wet van Gortyn had uitgegeven. Aan de hand van de graffiti concludeerde zij dat hier toch ergens het graf van Petrus moest zijn. Toen ze een van de arbeiders vroeg of er weleens botten bij die muur waren gevonden, antwoordde die van wel. Elke avond, als de opgravers naar huis gingen, was een Vaticaanse functionaris langs gekomen om de menselijke resten weg te nemen, aangezien die nou eenmaal netjes dienden te worden herbegraven.

    Guarducci wist deze botten te vinden en die bleken te behoren bij een man van ongeveer zestig. Het is denkbaar dat dit de resten zijn van iemand die ooit in het graf heeft gelegen, dat zeker ouder was dan die rode-muur-met-monumentje, aangezien het er onder ligt. De botten kunnen, zoals Guarducci opperde, op zeker moment zijn overgebracht vanuit het graf naar de nis in de muur; de aarde die tussen de botten is gevonden, correspondeert met die onder het oorspronkelijke graf. Dat is te dateren aan de hand van enkele naburige graven, die dezelfde oriëntatie hebben; in een daarvan is een olielampje en een dakpan gevonden uit de tijd van keizer Vespasianus (r.69-79).

    Kortom: de vondsten zijn consistent met de traditie. Dat het gaat om begravingen en niet om crematies, is niet beslissend voor het christelijke karakter, maar spreekt het ook niet tegen.

    We hebben alles bij elkaar:

    • Enkele simpele graven uit de tweede helft van de eerste eeuw, waaronder “het” graf, maar dat was zonder relevante menselijke resten;
    • Een daar overheen gebouwde rode muur met een monumentje en een nis, waarin botten zijn gevonden; deze muur lijkt te dateren uit het midden van de tweede eeuw, toen op de Vaticaanse heuvel nieuwe, meer monumentale graven kwamen;
    • Een derde-eeuwse steunmuur, die bewijst dat er toen mensen waren die nog zorg hadden voor deze plek;
    • De vierde-eeuwse basiliek van keizer Constantijn de Grote, gebouwd op een vrijwel onmogelijke helling, zodat kosten noch moeiten zijn gespaard om het gebouw precies op deze plek te plaatsen.

    De complicaties

    We weten dus met zekerheid dat de plaats ten tijde van Constantijn de Grote werd beschouwd als graf van Petrus. Wat mij betreft mag je terugrekenen naar het midden van de tweede eeuw, maar of die rode muur met nis (het tropaion) is opgericht op het echte graf van Petrus, en of de botten uit die nis echt van hem waren, dat is niet uit te maken. Er is immers geen manier om “Petrusheid” te meten. Als we nou wat DNA hadden van de leider van de vroege kerk, was dat anders.

    Een wezenlijker probleem is echter dat de opgraving gecompromitteerd is. Ze vond plaats in het geheim en de menselijke resten werden zonder afdoende wetenschappelijke documentatie verwijderd. Heel humaan natuurlijk: je gunt de doden een zo onverstoord mogelijke rust. Maar wetenschappelijk is dit rampzalig.

    Twee graven van Petrus

    En er is nog een gegeven. Rond het midden van de derde eeuw werd een Romeinse villa aan de Via Appia omgebouwd tot christelijke gebedsplaats. Een later door paus Damasus aangebrachte inscriptie vermeldt dat de apostelen Petrus en Paulus hier hadden verbleven en een andere inscriptie noemt dit het domus Petri, “het huis van Petrus”. De logische interpretatie is dat Petrus in de villa heeft gewoond, maar andere inscripties vermelden dodenmaaltijden (refrigeria). Dat suggereert dat deze plek, onder de huidige San Sebastiano, in de derde eeuw gold al het feitelijke graf van Petrus, en inderdaad vermeldt het vijfde-eeuwse Leven van Sebastianus dat deze heilige is begraven “bij de resten van Petrus en Paulus”.

    Al in de Late Oudheid is geprobeerd de twee tradities te harmoniseren: Petrus zou maar tijdelijk begraven zijn geweest aan de Via Appia. Ik zal die antieke speculaties verder negeren. Het punt is namelijk dat er in de derde eeuw blijkbaar nog een tweede plek was die gold als Petrus’ graf. (Dat kan hebben samengehangen met een kerkelijke ruzie, waarbij een Novatianus het gezag van paus Cornelius in twijfel trok.) Feit is: die tweede traditie kan alleen zijn ontstaan als in de derde eeuw het graf op de helling van de Vaticaanse heuvel niet al vanouds & onomstotelijk gold als de plek waar Petrus was begraven.

    Samenvattend: dat Petrus is geëxecuteerd is heel aannemelijk, dat dit is gebeurd in Rome is mogelijk, dat het ten tijde van Nero gebeurde valt te overwegen, en dat zijn graf onder de Sint-Pietersbasiliek ligt is denkbaar. Maar zekerheid zullen we er nooit meer over krijgen.

    Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

    Zelfde tijdvak


    Paestum

    december 16, 2023
    Circus Maximus (3)

    juli 5, 2023
    Brokerless kingdom

    januari 30, 2022 Deel dit: #Antiochië #ConstantijnDeGrote #Damasus #EusebiosVanCaesarea #graffiti #HandelingenVanPetrus #MargheritaGuarducci #NieuweTestament #Petrus #Rome #SintPietersbasiliek #ViaAppia
  4. ❗ 𝗡𝗨𝗢𝗩𝗔 𝗦𝗖𝗢𝗣𝗘𝗥𝗧𝗔 𝗟𝗨𝗡𝗚𝗢 𝗟𝗔 𝗩𝗜𝗔 𝗔𝗣𝗣𝗜𝗔 𝗡𝗘𝗟 𝗕𝗘𝗡𝗘𝗩𝗘𝗡𝗧𝗔𝗡𝗢

    🏛️ Un monumento funerario romano con scene di gladiatori riemerge ad Apollosa.
    ✅ Individuato anche l’accesso a una camera funeraria affrescata.

    #archeologia #ViaAppia #RomaAntica #gladiatori #Campania #scoperte #Benevento
    📷©MiC

    ➡️ I dettagli su Storie & Archeostorie: wp.me/p7tSpZ-cEs

    storiearcheostorie.com/2026/03

  5. ❗ 𝗡𝗨𝗢𝗩𝗔 𝗦𝗖𝗢𝗣𝗘𝗥𝗧𝗔 𝗟𝗨𝗡𝗚𝗢 𝗟𝗔 𝗩𝗜𝗔 𝗔𝗣𝗣𝗜𝗔 𝗡𝗘𝗟 𝗕𝗘𝗡𝗘𝗩𝗘𝗡𝗧𝗔𝗡𝗢

    🏛️ Un monumento funerario romano con scene di gladiatori riemerge ad Apollosa.
    ✅ Individuato anche l’accesso a una camera funeraria affrescata.

    #archeologia #ViaAppia #RomaAntica #gladiatori #Campania #scoperte #Benevento
    📷©MiC

    ➡️ I dettagli su Storie & Archeostorie: wp.me/p7tSpZ-cEs

    storiearcheostorie.com/2026/03

  6. ❗ 𝗡𝗨𝗢𝗩𝗔 𝗦𝗖𝗢𝗣𝗘𝗥𝗧𝗔 𝗟𝗨𝗡𝗚𝗢 𝗟𝗔 𝗩𝗜𝗔 𝗔𝗣𝗣𝗜𝗔 𝗡𝗘𝗟 𝗕𝗘𝗡𝗘𝗩𝗘𝗡𝗧𝗔𝗡𝗢

    🏛️ Un monumento funerario romano con scene di gladiatori riemerge ad Apollosa.
    ✅ Individuato anche l’accesso a una camera funeraria affrescata.

    #archeologia #ViaAppia #RomaAntica #gladiatori #Campania #scoperte #Benevento
    📷©MiC

    ➡️ I dettagli su Storie & Archeostorie: wp.me/p7tSpZ-cEs

    storiearcheostorie.com/2026/03

  7. ❗ 𝗜𝗻 𝗜𝗿𝗽𝗶𝗻𝗶𝗮 𝗿𝗶𝗲𝗺𝗲𝗿𝗴𝗲 𝘂𝗻𝗮 𝗰𝗶𝘁𝘁à 𝗿𝗼𝗺𝗮𝗻𝗮 𝗹𝘂𝗻𝗴𝗼 𝗹𝗮 𝗩𝗶𝗮 𝗔𝗽𝗽𝗶𝗮

    🏛️ Individuati Foro e Teatro grazie a droni multispettrali e indagini geofisiche. Un tassello decisivo per la romanizzazione dell’entroterra campano.

    #ViaAppia #Archeologia #Irpinia #RomaAntica #ForumAemilii #ScoperteArcheologiche #BeniCulturali#UniSalento

    📷 Foto ©Università del Salento

    ➡️ I dettagli su Storie & Archeostorie: wp.me/p7tSpZ-ciS

    storiearcheostorie.com/2026/02

  8. ❗ 𝗜𝗻 𝗜𝗿𝗽𝗶𝗻𝗶𝗮 𝗿𝗶𝗲𝗺𝗲𝗿𝗴𝗲 𝘂𝗻𝗮 𝗰𝗶𝘁𝘁à 𝗿𝗼𝗺𝗮𝗻𝗮 𝗹𝘂𝗻𝗴𝗼 𝗹𝗮 𝗩𝗶𝗮 𝗔𝗽𝗽𝗶𝗮

    🏛️ Individuati Foro e Teatro grazie a droni multispettrali e indagini geofisiche. Un tassello decisivo per la romanizzazione dell’entroterra campano.

    #ViaAppia #Archeologia #Irpinia #RomaAntica #ForumAemilii #ScoperteArcheologiche #BeniCulturali#UniSalento

    📷 Foto ©Università del Salento

    ➡️ I dettagli su Storie & Archeostorie: wp.me/p7tSpZ-ciS

    storiearcheostorie.com/2026/02

  9. ❗ 𝗜𝗻 𝗜𝗿𝗽𝗶𝗻𝗶𝗮 𝗿𝗶𝗲𝗺𝗲𝗿𝗴𝗲 𝘂𝗻𝗮 𝗰𝗶𝘁𝘁à 𝗿𝗼𝗺𝗮𝗻𝗮 𝗹𝘂𝗻𝗴𝗼 𝗹𝗮 𝗩𝗶𝗮 𝗔𝗽𝗽𝗶𝗮

    🏛️ Individuati Foro e Teatro grazie a droni multispettrali e indagini geofisiche. Un tassello decisivo per la romanizzazione dell’entroterra campano.

    #ViaAppia #Archeologia #Irpinia #RomaAntica #ForumAemilii #ScoperteArcheologiche #BeniCulturali#UniSalento

    📷 Foto ©Università del Salento

    ➡️ I dettagli su Storie & Archeostorie: wp.me/p7tSpZ-ciS

    storiearcheostorie.com/2026/02

  10. ⚒️ Scavi a Tres Tabernae: nuove scoperte lungo la Via Appia sul passaggio di San Paolo

    🏛️ Si è conclusa la seconda campagna di scavi a Tres Tabernae, condotta dal Pontificio Istituto di Archeologia Cristiana (PIAC) in collaborazione con la Soprintendenza ABAP e la Fondazione Roffredo Caetani.

    Le ricerche hanno portato nuovi dati sulla chiesa paleocristiana e sulle fasi d’uso del sito tra tarda antichità e alto medioevo.

    #ViaAppia #ArcheologiaCristiana #PIAC

    storiearcheostorie.com/2025/10

  11. ⚒️ Scavi a Tres Tabernae: nuove scoperte lungo la Via Appia sul passaggio di San Paolo

    🏛️ Si è conclusa la seconda campagna di scavi a Tres Tabernae, condotta dal Pontificio Istituto di Archeologia Cristiana (PIAC) in collaborazione con la Soprintendenza ABAP e la Fondazione Roffredo Caetani.

    Le ricerche hanno portato nuovi dati sulla chiesa paleocristiana e sulle fasi d’uso del sito tra tarda antichità e alto medioevo.

    #ViaAppia #ArcheologiaCristiana #PIAC

    storiearcheostorie.com/2025/10

  12. ⚒️ Scavi a Tres Tabernae: nuove scoperte lungo la Via Appia sul passaggio di San Paolo

    🏛️ Si è conclusa la seconda campagna di scavi a Tres Tabernae, condotta dal Pontificio Istituto di Archeologia Cristiana (PIAC) in collaborazione con la Soprintendenza ABAP e la Fondazione Roffredo Caetani.

    Le ricerche hanno portato nuovi dati sulla chiesa paleocristiana e sulle fasi d’uso del sito tra tarda antichità e alto medioevo.

    #ViaAppia #ArcheologiaCristiana #PIAC

    storiearcheostorie.com/2025/10

  13. Today's Flickr photo with the most hits was taken on the Via Appia.

    It shows the the Quo Vadis church and, in the distance, the Porta San Sebastiano.

    #QuoVadis #church #ViaAppia #rome

  14. Today's Flickr photo with the most hits was taken on the Via Appia.

    It shows the the Quo Vadis church and, in the distance, the Porta San Sebastiano.

    #QuoVadis #church #ViaAppia #rome

  15. Today's Flickr photo with the most hits was taken on the Via Appia.

    It shows the the Quo Vadis church and, in the distance, the Porta San Sebastiano.

    #QuoVadis #church #ViaAppia #rome

  16. Today's Flickr photo with the most hits: the Porta San Sebastiano, Rome. This gate, in the Aurelian Walls, marks the start of the Via Appia.

    #rome #walls #SanSebastiano #gate #ViaAppia #AurelianWalls

  17. Today's Flickr photo with the most hits: the Porta San Sebastiano, Rome. This gate, in the Aurelian Walls, marks the start of the Via Appia.

    #rome #walls #SanSebastiano #gate #ViaAppia #AurelianWalls

  18. Today's Flickr photo with the most hits: the Porta San Sebastiano, Rome. This gate, in the Aurelian Walls, marks the start of the Via Appia.

    #rome #walls #SanSebastiano #gate #ViaAppia #AurelianWalls

  19. Joods grafschrift (Museo delle terme, Rome)

    Voor wie Rome verliet, voerde de eerste mijl van de Via Appia langs een parkje waarvan men zei dat de legendarische koning Numa er nog eens met een bosnimf had gesproken, én door een joodse wijk. Joden mochten op de sabbat maar een beperkte afstand wandelen en vestigden zich daarom het liefst bij hun synagogen, zodat er in Rome verschillende joodse buurten waren, elk met een eigen gebedshuis en een eigen catacombe. De synagoge aan de Via Appia was genoemd naar Eleas of Elaias, maar het is onbekend wie of wat dat is geweest.

    Het is echter wel bekend dat de bewoners van deze buurt vrij sterk geromaniseerd waren. Dat blijkt uit de inscripties in de catacombe even voorbij de tweede mijlpaal van de Via Appia: merendeels in het Latijn, niet in het Grieks of een meer oostelijke taal. Deze joden waren overigens niet bepaald rijk. De dichter Juvenalis (ca.60 – ca.135) vertelt hoe hij hier eens een vriend tegenkwam die aan het verhuizen was, en geeft en passant een beschrijving van de armoedige levensomstandigheden:

    …Terwijl zijn huisraad in
    een wagen werd gepropt, stond hij nog eenmaal
    onder de bogenrij bij de poort Capena,
    een plek die altijd drupt. Iets verderop,
    waar koning Numa ’s nachts zijn nimf ontmoette,
    wordt nu het bos mét tempel en fontein
    verpatst aan de joden, die daar met hun mand
    en strozak scharrelen – want elke boomtak
    dient uitgebuit voor volk en vaderland
    en heel dit bos, sinds men de nimfen wegjoeg,
    staat in de bedelstand.noot Juvenalis, Satire 3.10-16; vert. Marietje d’Hane-Scheltema.

    De relatie tussen jodendom en christendom was vermoedelijk niet altijd even goed. althans niet toen de wegen uiteen waren gegaan, dus na de harde uitvoering van de Fiscus Judaicus door keizer Domitianus. De spanningen konden hoog oplopen, zoals blijkt uit het volgende incident, dat is beschreven door Hippolytus, die in 217 was afgezet als bisschop van Rome en vervangen door Callixtus (naar wie een christelijk catacombencomplex is vernoemd). Hippolytus deed een boekje open over het verleden van zijn opvolger: deze zou een slaaf zijn geweest van een christelijke hoveling, Karpoforos, voor wie hij een bank had beheerd. Callixtus had echter het geld van zowel zijn meester als zijn geloofsgenoten verduisterd, was ontdekt, gevlucht en gepakt. Karpoforos nam Callixtus weer in huis op en liet hem dienstdoen in een tredmolen.

    Na verloop van tijd kwamen enige broeders naar Karpoforos toe en ze spoorden hem aan de wegloper van zijn straf te ontslaan. Ze beweerden dat hij toegaf het geld bij bepaalde mensen te hebben gedeponeerd.

    Karpoforos, vroom als hij was, zei dat hij zich geen zorgen maakte over zijn eigen geld, maar wel over die deposito’s, want voortdurend beklaagden vele mensen zich bij hem, zeggend dat ze hun geld aan Callixtus hadden toevertrouwd omdat hij het ook deed. Hoe dan ook, hij liet zich overtuigen en liet hem van zijn straf ontslaan.

    Callixtus, die niets had om terug te geven en niet nog een keer kon weglopen omdat hij werd bewaakt, verzon een listige manier om te sterven. Op een sabbat gaf hij voor naar zijn schuldeisers toe te gaan, maar in feite stormde hij de stampvolle synagoge van de joden binnen, stelde zich daar op en verstoorde de bijeenkomst. Verstoord scholden de joden hem uit, gaven hem een pak slaag en sleepten hem naar de stadsprefect Fuscianus.

    Op zijn vraag wat er aan de hand was, antwoordden zij: “De Romeinen hebben ons toestemming gegeven de Wet van onze voorouders in het openbaar te bestuderen, maar deze kerel drong de synagoge binnen en door ons te verstoren verhinderde hij dat, en hij zei dat hij een christen was.”

    Terwijl Fuscianus zich op de rechterzetel bevond en zich ergerde over de woorden van de joden, ging iemand Karpoforos vertellen wat er gaande was. Hij haastte zich naar de rechterzetel en riep: “Ik smeek u, edelachtbare, geloof hem niet! Hij is namelijk helemaal geen christen, maar hij zoekt een gelegenheid om te sterven, omdat hij veel geld van mij heeft verduisterd, zoals ik zal bewijzen.”

    Omdat de joden dachten dat dit een smoes was en dat Karpoforos onder dit voorwendsel probeerde zijn slaaf vrij te krijgen, gingen ze nog erger te keer tegen de prefect. En onder hun invloed liet hij Callixtus geselen en stuurde hij hem naar de ertsmijnen in Sardinië.noot Hippolytus, Weerlegging van alle ketterijen 9.12.5-9; vert. Simone Mooij.

    We zien hier hoe Callixtus probeerde de gespannen verhoudingen in de wijk aan de Via Appia uit te buiten. Dit keer greep de overheid in voordat de zaken uit de hand liepen, maar er moeten soortgelijke incidenten zijn geweest die wel escaleerden, zodat mensen gewond raakten of de begeerde marteldood vonden.

    Ik organiseer in het voorjaar van 2025 een reis naar de Provence en een reis naar de vernieuwde musea van Beieren. Door mee te gaan helpt u deze blog gratis te houden. Maar u kunt natuurlijk ook een van mijn boeken kopen (en lezen), een cursus doen, of doneren. U kunt de blog ook volgen via het Whatsapp-kanaal.

    Deel dit:

    https://mainzerbeobachter.com/2024/11/07/joden-en-christenen-in-rome/

    #Callixtus #DerdeSatire #Domitianus #FiscusJudaicus #HippolytusVanRome #Juvenalis #Rome #sabbat #ViaAppia

  20. "La Via Appia, une célèbre route romaine reliant Rome à Brindisi, dans le sud de l'Italie, a été inscrite au patrimoine mondial de l'UNESCO. Connue sous le nom de "Regina Viarum" ou "reine des routes", cette voie de plus de 500 km, construite dès 312 av. J.-C., est considérée comme une prouesse d'ingénierie romaine."
    rtbf.be/article/italie-la-via-
    #RomeAntique #Antiquité #ViaAppia #archéologie #route #Rome #Italie #Unesco #patrimoine #culture #GeeksAnciens

  21. "La Via Appia, une célèbre route romaine reliant Rome à Brindisi, dans le sud de l'Italie, a été inscrite au patrimoine mondial de l'UNESCO. Connue sous le nom de "Regina Viarum" ou "reine des routes", cette voie de plus de 500 km, construite dès 312 av. J.-C., est considérée comme une prouesse d'ingénierie romaine."
    rtbf.be/article/italie-la-via-
    #RomeAntique #Antiquité #ViaAppia #archéologie #route #Rome #Italie #Unesco #patrimoine #culture #GeeksAnciens

  22. "La Via Appia, une célèbre route romaine reliant Rome à Brindisi, dans le sud de l'Italie, a été inscrite au patrimoine mondial de l'UNESCO. Connue sous le nom de "Regina Viarum" ou "reine des routes", cette voie de plus de 500 km, construite dès 312 av. J.-C., est considérée comme une prouesse d'ingénierie romaine."
    rtbf.be/article/italie-la-via-
    #RomeAntique #Antiquité #ViaAppia #archéologie #route #Rome #Italie #Unesco #patrimoine #culture #GeeksAnciens

  23. "La Via Appia, une célèbre route romaine reliant Rome à Brindisi, dans le sud de l'Italie, a été inscrite au patrimoine mondial de l'UNESCO. Connue sous le nom de "Regina Viarum" ou "reine des routes", cette voie de plus de 500 km, construite dès 312 av. J.-C., est considérée comme une prouesse d'ingénierie romaine."
    rtbf.be/article/italie-la-via-
    #RomeAntique #Antiquité #ViaAppia #archéologie #route #Rome #Italie #Unesco #patrimoine #culture #GeeksAnciens