#vanitas-vanitatum — Public Fediverse posts

Toerist in Madrid (2)

We stonden in de lift van het hotel, naar beneden, naar het ontbijt. Halverwege stopten we; twee mensen stapten in; en het gesprek tussen de vier toeristen ging meteen om het treinongeluk dat gisteravond heeft plaatsgevonden in de buurt van Córdoba. Uiteraard konden de vier toeristen in de lift niet meer zeggen dan dat het verschrikkelijk was, maar het zette de toon van de dag. De vlaggen hingen overal halfstok, de kranten openden ermee, je hoorde mensen erover spreken.

Almudena

Wij zelf – ik herneem mijn narcistische winterfeuilleton – waren vooral lang aan het wandelen. Van ons hotel bij het Atocha-station naar de Puerta de Toledo en daarvandaan naar de Almudena-kathedraal. Dat is de oudste christelijke gebedsplaats, maar het is bepaald niet het mooiste gebouw van Madrid. Sterker nog, het representeert een katholicisme waar ik me heel erg ongemakkelijk bij voel. Vóór de kerk staat het beeld van een paus waarvan ik me de naam niet wens te herinneren, de deur is voorzien van een reliëf waarop de koning staat afgebeeld (zoals bekend is het woord van God opvallend vaak dat van de powers that be), binnen is een kapel gewijd aan Josemaria Escrivá en in de crypte is het graf van de dochter van Francisco Franco. Er was ook een beeld van Christus als dakloze, waar de bezoekers aan voorbij liepen.

Even verderop is overigens een flinks stuk te zien van de Arabische stadsmuur. Het parkje was afgesloten maar ook daarbuiten waren bordjes met uitleg over het ontstaan van Majrit, wat zoiets betekent als “plek waar water is te vinden”. Dat Madrid en water iets met elkaar van doen hebben, blijkt ook wel uit het feit dat in het Retiropark een mooie noria staat: een door een trekdier aangedreven rad waarmee water wordt opgepompt.

Prado

We zijn vandaag ook in het Prado geweest, wat overigens is afgeleid van het Latijnse pratum, “weide”. In het Arabisch is het bardo, en zo hebben de gelijknamige musea in Tunis en Algiers met het Madrileense musea ook de naam gemeen. Het Spaanse museum heeft een fenomenale collectie oude meesters, en een beetje sculptuur. Ik was al eens eerder op zoek geweest naar de buste van de Griekse auteur Xenofon, maar had toen de pech dat de afdeling gesloten was. Dit keer was de afdeling open, maar er geldt een absoluut verbod op fotografie, dus ik kan u het portret niet tonen. Jammer, want het is een vrijwel uniek stuk. Er is wel een fantasieportret uit Afrodisias, maar het portret in Madrid is denkelijk wel accuraat.

Dat absolute fotoverbod is overigens voor één keer begrijpelijk. Door toeristen gemaakte foto’s zijn natuurlijk de beste manier om de culturele missie van een museum extra bereik te geven, maar in het Prado is voor fotografie eigenlijk net iets te weinig ruimte (of te veel bezoekers). Los daarvan wil je niet hebben dat mensen selfies staan te maken of TikTokdansjes doen voor pakweg de Tuin der Lusten. (Overigens zagen we wat Tiktokdansers voor de Almudena-kathedraal, en het moet gezegd dat de vijf ballerina’s het goed ingestudeerd hadden.) Het Prado biedt voor weinig geld wel een fantastische catalogus aan, waarvan we er meteen maar twee hebben meegenomen.

Wie in een schilderijenmuseum meer dan drie doeken bekijkt, beledigt natuurlijk de schilderkunst, maar we hebben het toch maar een wandeling gemaakt langs Fra Angelico, Rogier van der Weyden, Hans Memling, Albrecht Dürer, Jeroen Bosch (die hier El Bosco heet) en Diego Velázquez. Van Francisco Goya had ik bij mijn vorige bezoek drie doeken bekeken, en daar hebben we weinig aandacht aan besteed; aan El Greco des te meer. Er waren ook schilderijen van Rafaël, Rubens en Rembrandt, en nog een hele batterij kunstenaars wier naam niet met een R begint, maar de selectie die we konden bekijken, was al veel te veel.

Er was een expositie over Anton Raphael Mengs. Dat vind ik geen mooie schilder, maar wel een heel interessante. Toen ik onlangs een lang weekend doorbracht in Dresden, ben ik hem toch wel gaan waarderen. Eigenlijk had ik die expositie best willen bezoeken, maar na de selectie uit het aanbod waren we te moe om nog meer op te nemen.

Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal. In september organiseer ik een reis Algerije en waarom die de moeite waard is leest u hier.

Rituals are to faith
as status symbols are to happiness.

#VanitasVanitatum
#VanityOfVanities

Rituals are to faith
as status symbols are to happiness.

#VanitasVanitatum
#VanityOfVanities

Rituals are to faith
as status symbols are to happiness.

#VanitasVanitatum
#VanityOfVanities

Rituals are to faith
as status symbols are to happiness.

#VanitasVanitatum
#VanityOfVanities

PowerPoint-problemen

Even een blogje dat eigenlijk alleen zinvol is voor mensen die werkzaam zijn in het onderwijs.

Af en toe verzorg ik cursussen en daarbij gebruik ik PowerPoint. Na afloop stuur ik die, samen met links naar aanvullende literatuur, naar de mensen toe. Dat was ooit zo eenvoudig als ik schrijf: een mailtje met links, met daarbij een attach. En dat was dat.

Er was geen groter probleem dan dat er soms een cursist was die niet begreep dat PowerPoint een projectieprogramma is en niet dient om te lezen, of een cursist die er moeite mee had omdat ’ie een Apple-computer gebruikte. Dat viel te ondervangen door de PowerPoint zo te maken dat ’ie als PDF viel weg te schrijven – wat veel meer werk is, maar soit.

Inmiddels is het zo simpel niet meer. Erg veel mail komt simpelweg nooit aan.

De mij gegeven verklaring is dat de Russen ons internetverkeer met grote hoeveelheden spam verstoren en dat daarom alle spamfilters scherp zijn afgesteld. Mailtjes met veel links en attaches worden dus weggefilterd. Ik weet niet of dit de verklaring is, maar het past bij het feit dat ik sowieso eindeloos veel evidente spam ontvang.

De oplossing die tot een paar maanden geleden werkte, was dat ik mensen een apart mailtje stuurde met de links, dat ik dan via Wetransfer en vanaf een ander mailadres de PDF van de PowerPoint verstuurde, en dat ik een derde mailtje, zo kaal mogelijk, verstuurde waarin ik aangaf dat de twee mailtjes waren verstuurd. Als die niet aankwamen, konden mensen kijken in de spambox. Dit werkte, al was het niet optimaal, want Wetransfer is inmiddels berucht om een privacy-schending.

Maar zelfs dit werkt nu niet meer. Ik blijf mail krijgen van cursisten die dingen simpelweg niet ontvangen. En inmiddels komen mijn eigen grenzen in zicht.

Het is momenteel vrijwel te veel werk. De voorbereiding is tijdrovender doordat ik de PowerPoint niet meer als projectieprogramma kan gebruiken en zo moet vervaardigen dat ’ie als PDF valt weg te schrijven; ik moet driemaal zo veel mails maken; en ik moet nazorg doen voor mensen die desondanks niets ontvangen.noot Dat ik tegenwoordig ook extra reistijd moet inboeken omdat geen trein op tijd rijdt, laat ik dan nog maar even buiten beschouwing, net als het feit dat ik extra cursisten moet winnen om te compenseren dat mijn kortingkaart in de spits niet langer geldig is.

Het is ondenkbaar dat ik de enige docent ben die hier tegenaan loopt. Ik weet dat sommige docenten hebben besloten überhaupt niet meer te mailen, maar dan dupeer je je cursisten. Dat wil ik niet. Maar welke oplossing is er wel? Ik heb geen rijke universiteit achter me staan die digitale leeromgevingen creëert waar studenten kunnen inloggen. Adviezen zijn welkom.

Deze blog, die u ook via het Whatsapp-kanaal kunt volgen, is niet mijn enige activiteit. Ik bied ook cursussen aan.

#onderwijs #PowerPointEMail #vanitasVanitatum #Wetransfer

Bestel “Libanon. Een korte geschiedenis”

Twee blogjes per dag is voldoende, maar ik gooi er vanavond nog even een derde tegenaan. U kunt namelijk het boek bestellen dat ik deze winter heb geschreven over de geschiedenis van Libanon. Er zijn, tussen de afronding van het manuscript en het moment waarop het boek in de winkel ligt, altijd een paar stappen te zetten, en dit vind ik zelf altijd een belangrijke.

Libanon verdient uw aandacht, want er is méér dan de verzameling clichés die u ook wel kent. Dat het kleine land het Zwitserland van het Midden-Oosten is, dat de hoofdstad Beiroet het Parijs is van het Midden-Oosten, dat het de ontmoetingsplaats is van Oost en West, dat het alfabet er vandaan komt, dat het land altijd met ellende in het nieuws komt, dat je er in de ochtend kunt skiën in de bergen en in de middag kunt baden in zee.

Zoals het met clichés gaat, zit er een kern van waarheid in. Maar er is dus meer. Ik stel u voor aan een diplomate aan het hof van de farao, aan een Romein die zich in de Griekse taal bezint op zijn Fenicische identiteit, aan een beroemde Romeinse jurist, aan sober levende christelijke kluizenaars, aan islamitische rechtsgeleerden, aan een tragische kruisvaarder, aan een druzische emir in Florence, aan onderwijshervormers en opmerkelijke feministes, aan westerse bezoekers, aan een beroemde zangeres die werkte als geheim agent en vooral aan de veerkrachtige, vriendelijke Libanezen.

De titel van het boek, Libanon. Een korte geschiedenis, is bij nader inzien een tikje onnauwkeurig, want het boek telt bijna 300 bladzijden. Ik hoop dat het desondanks zijn weg vindt naar mensen die wat achtergrondinformatie willen hebben bij het nieuws, naar toeristen, naar mensen met Libanese collega’s en naar eenieder met belangstelling voor het Midden-Oosten. Ik behandel de geschiedenis vanaf de Oudheid tot en met februari 2025.

U bestelt het boek hier. Het is leverbaar vanaf juni. En wie niet zo lang kan wachten, kan bij Home Academy een reeks colleges bestellen die ik deze winter maakte over de geschiedenis van Libanon. De opbrengst gaat naar Libanon.

Als u wil helpen dragen in de kosten van deze blog, kunt u een van mijn boeken kopen (en lezen), zoals Goden en halfgoden. Of ga mee op reis naar Tunesië! Of kom een cursus doen. Of doneer. U kunt deze blog ook volgen via het Whatsapp-kanaal.

#boek #Libanon #LibanonEenKorteGeschiedenis #vanitasVanitatum

Bestel “Libanon. Een korte geschiedenis”

Twee blogjes per dag is voldoende, maar ik gooi er vanavond nog even een derde tegenaan. U kunt namelijk het boek bestellen dat ik deze winter heb geschreven over de geschiedenis van Libanon. Er zijn, tussen de afronding van het manuscript en het moment waarop het boek in de winkel ligt, altijd een paar stappen te zetten, en dit vind ik zelf altijd een belangrijke.

Libanon verdient uw aandacht, want er is méér dan de verzameling clichés die u ook wel kent. Dat het kleine land het Zwitserland van het Midden-Oosten is, dat de hoofdstad Beiroet het Parijs is van het Midden-Oosten, dat het de ontmoetingsplaats is van Oost en West, dat het alfabet er vandaan komt, dat het land altijd met ellende in het nieuws komt, dat je er in de ochtend kunt skiën in de bergen en in de middag kunt baden in zee.

Zoals het met clichés gaat, zit er een kern van waarheid in. Maar er is dus meer. Ik stel u voor aan een diplomate aan het hof van de farao, aan een Romein die zich in de Griekse taal bezint op zijn Fenicische identiteit, aan een beroemde Romeinse jurist, aan sober levende christelijke kluizenaars, aan islamitische rechtsgeleerden, aan een tragische kruisvaarder, aan een druzische emir in Florence, aan onderwijshervormers en opmerkelijke feministes, aan westerse bezoekers, aan een beroemde zangeres die werkte als geheim agent en vooral aan de veerkrachtige, vriendelijke Libanezen.

De titel van het boek, Libanon. Een korte geschiedenis, is bij nader inzien een tikje onnauwkeurig, want het boek telt bijna 300 bladzijden. Ik hoop dat het desondanks zijn weg vindt naar mensen die wat achtergrondinformatie willen hebben bij het nieuws, naar toeristen, naar mensen met Libanese collega’s en naar eenieder met belangstelling voor het Midden-Oosten. Ik behandel de geschiedenis vanaf de Oudheid tot en met februari 2025.

U bestelt het boek hier. Het is leverbaar vanaf juni. En wie niet zo lang kan wachten, kan bij Home Academy een reeks colleges bestellen die ik deze winter maakte over de geschiedenis van Libanon. De opbrengst gaat naar Libanon.

Als u wil helpen dragen in de kosten van deze blog, kunt u een van mijn boeken kopen (en lezen), zoals Goden en halfgoden. Of ga mee op reis naar Tunesië! Of kom een cursus doen. Of doneer. U kunt deze blog ook volgen via het Whatsapp-kanaal.

#boek #Libanon #LibanonEenKorteGeschiedenis #vanitasVanitatum