home.social

#springer-nature — Public Fediverse posts

Live and recent posts from across the Fediverse tagged #springer-nature, aggregated by home.social.

fetched live
  1. 3/ #ResearchInformation uncritically amplified the problem by publishing a piece with this title: "Gold open access delivers lasting impact advantage, #SpringerNature states."
    researchinformation.info/news/

    As if it were just publishing an SN press release.

  2. 3/ #ResearchInformation uncritically amplified the problem by publishing a piece with this title: "Gold open access delivers lasting impact advantage, #SpringerNature states."
    researchinformation.info/news/

    As if it were just publishing an SN press release.

  3. 3/ #ResearchInformation uncritically amplified the problem by publishing a piece with this title: "Gold open access delivers lasting impact advantage, #SpringerNature states."
    researchinformation.info/news/

    As if it were just publishing an SN press release.

  4. 3/ #ResearchInformation uncritically amplified the problem by publishing a piece with this title: "Gold open access delivers lasting impact advantage, #SpringerNature states."
    researchinformation.info/news/

    As if it were just publishing an SN press release.

  5. 3/ #ResearchInformation uncritically amplified the problem by publishing a piece with this title: "Gold open access delivers lasting impact advantage, #SpringerNature states."
    researchinformation.info/news/

    As if it were just publishing an SN press release.

  6. 1/ #SpringerNature just published a report showing certain download and citation benefits of "gold" #OpenAccess. (I'm linking to the executive summary.)
    stories.springernature.com/fro

    But it's very misleading, even dishonest, in one respect. It shows that #GoldOA articles are downloaded and cited more than non-OA articles. But it attributes this to the fact that they are gold OA (charging #APCs), not to the fact that they are OA. Because it didn't test no-APC or #DiamondOA journals, attributing the download and citation benefits to the APC business model is unjustified and deceptive.

    It also says that the gold OA model supports "greater equity" because it allows more downloads than non-OA models in low-income countries. But that kind of equity belongs to all flavors of OA. The report never mentions that APCs severely reduce equity by excluding authors who cannot afford to pay.

    🧵

    #ScholComm

  7. 1/ #SpringerNature just published a report showing certain download and citation benefits of "gold" #OpenAccess. (I'm linking to the executive summary.)
    stories.springernature.com/fro

    But it's very misleading, even dishonest, in one respect. It shows that #GoldOA articles are downloaded and cited more than non-OA articles. But it attributes this to the fact that they are gold OA (charging #APCs), not to the fact that they are OA. Because it didn't test no-APC or #DiamondOA journals, attributing the download and citation benefits to the APC business model is unjustified and deceptive.

    It also says that the gold OA model supports "greater equity" because it allows more downloads than non-OA models in low-income countries. But that kind of equity belongs to all flavors of OA. The report never mentions that APCs severely reduce equity by excluding authors who cannot afford to pay.

    🧵

    #ScholComm

  8. 1/ #SpringerNature just published a report showing certain download and citation benefits of "gold" #OpenAccess. (I'm linking to the executive summary.)
    stories.springernature.com/fro

    But it's very misleading, even dishonest, in one respect. It shows that #GoldOA articles are downloaded and cited more than non-OA articles. But it attributes this to the fact that they are gold OA (charging #APCs), not to the fact that they are OA. Because it didn't test no-APC or #DiamondOA journals, attributing the download and citation benefits to the APC business model is unjustified and deceptive.

    It also says that the gold OA model supports "greater equity" because it allows more downloads than non-OA models in low-income countries. But that kind of equity belongs to all flavors of OA. The report never mentions that APCs severely reduce equity by excluding authors who cannot afford to pay.

    🧵

    #ScholComm

  9. 1/ #SpringerNature just published a report showing certain download and citation benefits of "gold" #OpenAccess. (I'm linking to the executive summary.)
    stories.springernature.com/fro

    But it's very misleading, even dishonest, in one respect. It shows that #GoldOA articles are downloaded and cited more than non-OA articles. But it attributes this to the fact that they are gold OA (charging #APCs), not to the fact that they are OA. Because it didn't test no-APC or #DiamondOA journals, attributing the download and citation benefits to the APC business model is unjustified and deceptive.

    It also says that the gold OA model supports "greater equity" because it allows more downloads than non-OA models in low-income countries. But that kind of equity belongs to all flavors of OA. The report never mentions that APCs severely reduce equity by excluding authors who cannot afford to pay.

    🧵

    #ScholComm

  10. 1/ #SpringerNature just published a report showing certain download and citation benefits of "gold" #OpenAccess. (I'm linking to the executive summary.)
    stories.springernature.com/fro

    But it's very misleading, even dishonest, in one respect. It shows that #GoldOA articles are downloaded and cited more than non-OA articles. But it attributes this to the fact that they are gold OA (charging #APCs), not to the fact that they are OA. Because it didn't test no-APC or #DiamondOA journals, attributing the download and citation benefits to the APC business model is unjustified and deceptive.

    It also says that the gold OA model supports "greater equity" because it allows more downloads than non-OA models in low-income countries. But that kind of equity belongs to all flavors of OA. The report never mentions that APCs severely reduce equity by excluding authors who cannot afford to pay.

    🧵

    #ScholComm

  11. die APC für nature-journals ist schon wieder gestiegen: wir liegen jetzt bei 9.390 £ / 12.850 $ / 10.850 €. 🥴
    (letztes jahr waren es noch 10.690 €.)
    nature.com/nature/for-authors/
    #OpenAccess #APC #SpringerNature #monopol

  12. die APC für nature-journals ist schon wieder gestiegen: wir liegen jetzt bei 9.390 £ / 12.850 $ / 10.850 €. 🥴
    (letztes jahr waren es noch 10.690 €.)
    nature.com/nature/for-authors/
    #OpenAccess #APC #SpringerNature #monopol

  13. die APC für nature-journals ist schon wieder gestiegen: wir liegen jetzt bei 9.390 £ / 12.850 $ / 10.850 €. 🥴
    (letztes jahr waren es noch 10.690 €.)
    nature.com/nature/for-authors/
    #OpenAccess #APC #SpringerNature #monopol

  14. die APC für nature-journals ist schon wieder gestiegen: wir liegen jetzt bei 9.390 £ / 12.850 $ / 10.850 €. 🥴
    (letztes jahr waren es noch 10.690 €.)
    nature.com/nature/for-authors/
    #OpenAccess #APC #SpringerNature #monopol

  15. die APC für nature-journals ist schon wieder gestiegen: wir liegen jetzt bei 9.390 £ / 12.850 $ / 10.850 €. 🥴
    (letztes jahr waren es noch 10.690 €.)
    nature.com/nature/for-authors/
    #OpenAccess #APC #SpringerNature #monopol

  16. "Kind regards,

    Springer Nature"

    Who is the responsible editor? Sorry #SpringerNature, but this is super annoying. It is already a stretch to gift you free working time. Fine. But at least, I want to know someone on the side who is responsible for the process.

  17. "Kind regards,

    Springer Nature"

    Who is the responsible editor? Sorry #SpringerNature, but this is super annoying. It is already a stretch to gift you free working time. Fine. But at least, I want to know someone on the side who is responsible for the process.

  18. "Kind regards,

    Springer Nature"

    Who is the responsible editor? Sorry #SpringerNature, but this is super annoying. It is already a stretch to gift you free working time. Fine. But at least, I want to know someone on the side who is responsible for the process.

  19. "Kind regards,

    Springer Nature"

    Who is the responsible editor? Sorry #SpringerNature, but this is super annoying. It is already a stretch to gift you free working time. Fine. But at least, I want to know someone on the side who is responsible for the process.

  20. "Kind regards,

    Springer Nature"

    Who is the responsible editor? Sorry #SpringerNature, but this is super annoying. It is already a stretch to gift you free working time. Fine. But at least, I want to know someone on the side who is responsible for the process.

  21. Springer Nature Discovers MDPI

    https://the-strain-on-scientific-publishing.github.io/website/posts/discover_nature/ - On academic publishing

    fsolt.es/2026/08/springer-natu

  22. Springer Nature Discovers MDPI

    https://the-strain-on-scientific-publishing.github.io/website/posts/discover_nature/ - On academic publishing

    fsolt.es/2026/08/springer-natu

  23. Springer Nature Discovers MDPI

    https://the-strain-on-scientific-publishing.github.io/website/posts/discover_nature/ - On academic publishing

    fsolt.es/2026/08/springer-natu

  24. Springer Nature Launches Book Publishing Imprint

    The new imprint will become part of Springer Nature's broader books portfolio, which includes Springer and Palgrave Macmillan.
    The post Springer Nature Launches Book Publishing Imprint appeared first on Publishing Perspectives.
    publishingperspectives.com/202

    #AcademicPublishing #Imprints #ScholarlyPublishing #SpringerNature

  25. Springer Nature Launches Book Publishing Imprint

    The new imprint will become part of Springer Nature's broader books portfolio, which includes Springer and Palgrave Macmillan.
    The post Springer Nature Launches Book Publishing Imprint appeared first on Publishing Perspectives.
    publishingperspectives.com/202

    #AcademicPublishing #Imprints #ScholarlyPublishing #SpringerNature

  26. Springer Nature Launches Book Publishing Imprint

    The new imprint will become part of Springer Nature's broader books portfolio, which includes Springer and Palgrave Macmillan.
    The post Springer Nature Launches Book Publishing Imprint appeared first on Publishing Perspectives.
    publishingperspectives.com/202

    #AcademicPublishing #Imprints #ScholarlyPublishing #SpringerNature

  27. Springer Nature Launches Book Publishing Imprint

    The new imprint will become part of Springer Nature's broader books portfolio, which includes Springer and Palgrave Macmillan.
    The post Springer Nature Launches Book Publishing Imprint appeared first on Publishing Perspectives.
    publishingperspectives.com/202

    #AcademicPublishing #Imprints #ScholarlyPublishing #SpringerNature

  28. A popular study that claimed students learn faster and better when they use AI in the classroom has been retracted. The reasons are painfully obvious.

    plagiarismtoday.com/2026/07/15

    #AI #Education #Retraction #SpringerNature

  29. A popular study that claimed students learn faster and better when they use AI in the classroom has been retracted. The reasons are painfully obvious.

    plagiarismtoday.com/2026/07/15

    #AI #Education #Retraction #SpringerNature

  30. A popular study that claimed students learn faster and better when they use AI in the classroom has been retracted. The reasons are painfully obvious.

    plagiarismtoday.com/2026/07/15

    #AI #Education #Retraction #SpringerNature

  31. A popular study that claimed students learn faster and better when they use AI in the classroom has been retracted. The reasons are painfully obvious.

    plagiarismtoday.com/2026/07/15

    #AI #Education #Retraction #SpringerNature

  32. A popular study that claimed students learn faster and better when they use AI in the classroom has been retracted. The reasons are painfully obvious.

    plagiarismtoday.com/2026/07/15

    #AI #Education #Retraction #SpringerNature

  33. Rimpar: Ehemalige EU-Diplomatin Thea Emmerling appelliert an Frauen: „Nimm dir deine Hälfte der Welt!“

    Obwohl Frauen heute alle Türen offen stehen, fühlt es sich oft nicht so an. Genau darüber schreibt Thea…
    #EuropeSays #EU #Europa #Deutschland #EuropäischeUnion #Rente #Rimpar #Schule #SpringerNature #TheaEmmerling #Würzburg
    europesays.com/europa/63131/

  34. #SpringerNature to start issuing expressions of concern for #books after investigating hundreds of its books for #integrity-related problems in recent yeats In 2022, Springer Nature carried out 124 such investigations. In 2023, that number grew to 207 in 2023 & 217 in 2024, Svetlana Kleiner, a #researchintegrity adviser with the publisher, told attendees of the World Conference on Research Integrity in Vancouver, Canada, last month.
    @RetractionWatch retractionwatch.com/2026/06/22

  35. #SpringerNature to start issuing expressions of concern for #books after investigating hundreds of its books for #integrity-related problems in recent yeats In 2022, Springer Nature carried out 124 such investigations. In 2023, that number grew to 207 in 2023 & 217 in 2024, Svetlana Kleiner, a #researchintegrity adviser with the publisher, told attendees of the World Conference on Research Integrity in Vancouver, Canada, last month.
    @RetractionWatch retractionwatch.com/2026/06/22

  36. Bot oskarżył Maksa Plancka o plagiat. Jak algorytmy niszczą historyczny dorobek nauki

    Kiedy ślepa automatyzacja zderza się z historią, efekty bywają absurdalne.

    Prestiżowe czasopismo naukowe po cichu wycofało dwie prace Maksa Plancka – ojca mechaniki kwantowej i laureata Nagrody Nobla. Powód? Zautomatyzowany system dopatrzył się w tekstach z lat 40. ubiegłego wieku naruszenia praw autorskich. To dowód na to, że powierzanie cyfrowych archiwów wyłącznie maszynom i prawnikom prowadzi do bezpowrotnego wymazywania ważnych faktów.

    Sprawa wyszła na jaw niemal przypadkiem. Historyk fizyki Yves Gingras z Uniwersytetu Quebec przeglądał branżową listę noblistów, których prace zostały oficjalnie wycofane (tzw. retrakcja). Obecność Maksa Plancka, naukowca o nieposzlakowanej opinii, wywołała uzasadniony szok. Okazało się, że z cyfrowych archiwów czasopisma „Naturwissenschaften” (dziś „The Science of Nature”) całkowicie usunięto dwie filozoficzne publikacje fizyka z 1940 i 1942 roku. Zamiast nich w systemie widnieją puste pliki PDF z lakoniczną notatką o naruszeniu zasad publikacji.

    Ślepy algorytm i historyczne realia

    Historycy błyskawicznie przeprowadzili prywatne śledztwo, z którego wynika, że za retrakcją najprawdopodobniej stoi nadgorliwy skrypt antyplagiatowy uruchomiony podczas cyfryzacji archiwów w 2005 roku. W pierwszej połowie XX wieku normą było ponowne publikowanie tych samych wykładów czy esejów w różnych czasopismach lub książkach, by w świecie bez internetu dotrzeć do jak najszerszego grona naukowców.

    Dziś, w erze bezlitosnej walki o granty, wydawnictwa traktują takie praktyki jako niedopuszczalny „autoplagiat” i podwójne publikowanie tych samych treści. System wdrożony przez wydawcę potraktował historyczne teksty według współczesnych, sztywnych standardów, całkowicie ignorując kontekst epoki, w której tworzył niemiecki noblista.

    Wydawca milczy, a autor nie żyje od 1947 roku

    Najbardziej kuriozalna w całej sytuacji jest jednak reakcja samego wydawnictwa. Obecna redaktor naczelna czasopisma przyznała, że nie miała pojęcia o wycofaniu tekstów, wprost nazywając zaistniałą sytuację pomyłką algorytmu. Z kolei komercyjny gigant wydawniczy Springer Nature zablokował publikację przygotowanego przez nią sprostowania i odmówił dłuższego komentarza.

    Przedstawiciele firmy zasłonili się procedurami, tłumacząc, że szczegóły wycofania tekstów są poufne i mogą być omawiane wyłącznie z ich autorem. Problem polega na tym, że Max Planck nie żyje od 1947 roku, a jego dzieła w większości krajów zdążyły już przejść do domeny publicznej.

    Powyższy incydent to niestety coś więcej niż tylko zabawna, branżowa anegdota. To groźny precedens, który obnaża słabości nowoczesnego systemu publikacji. Skoro bezduszny algorytm pod nadzorem korporacyjnych prawników potrafi bez mrugnięcia okiem ocenzurować jednego z najważniejszych fizyków w historii z powodu wyimaginowanych problemów z prawami autorskimi, musimy poważnie zastanowić się nad tym, jak obecnie archiwizujemy naszą wiedzę.

    #błędyAlgorytmów #cyfroweArchiwa #historiaNauki #MaxPlanck #prawaAutorskie #retrakcjaArtykułów #SpringerNature #TheScienceOfNature
  37. Bot oskarżył Maksa Plancka o plagiat. Jak algorytmy niszczą historyczny dorobek nauki

    Kiedy ślepa automatyzacja zderza się z historią, efekty bywają absurdalne.

    Prestiżowe czasopismo naukowe po cichu wycofało dwie prace Maksa Plancka – ojca mechaniki kwantowej i laureata Nagrody Nobla. Powód? Zautomatyzowany system dopatrzył się w tekstach z lat 40. ubiegłego wieku naruszenia praw autorskich. To dowód na to, że powierzanie cyfrowych archiwów wyłącznie maszynom i prawnikom prowadzi do bezpowrotnego wymazywania ważnych faktów.

    Sprawa wyszła na jaw niemal przypadkiem. Historyk fizyki Yves Gingras z Uniwersytetu Quebec przeglądał branżową listę noblistów, których prace zostały oficjalnie wycofane (tzw. retrakcja). Obecność Maksa Plancka, naukowca o nieposzlakowanej opinii, wywołała uzasadniony szok. Okazało się, że z cyfrowych archiwów czasopisma „Naturwissenschaften” (dziś „The Science of Nature”) całkowicie usunięto dwie filozoficzne publikacje fizyka z 1940 i 1942 roku. Zamiast nich w systemie widnieją puste pliki PDF z lakoniczną notatką o naruszeniu zasad publikacji.

    Ślepy algorytm i historyczne realia

    Historycy błyskawicznie przeprowadzili prywatne śledztwo, z którego wynika, że za retrakcją najprawdopodobniej stoi nadgorliwy skrypt antyplagiatowy uruchomiony podczas cyfryzacji archiwów w 2005 roku. W pierwszej połowie XX wieku normą było ponowne publikowanie tych samych wykładów czy esejów w różnych czasopismach lub książkach, by w świecie bez internetu dotrzeć do jak najszerszego grona naukowców.

    Dziś, w erze bezlitosnej walki o granty, wydawnictwa traktują takie praktyki jako niedopuszczalny „autoplagiat” i podwójne publikowanie tych samych treści. System wdrożony przez wydawcę potraktował historyczne teksty według współczesnych, sztywnych standardów, całkowicie ignorując kontekst epoki, w której tworzył niemiecki noblista.

    Wydawca milczy, a autor nie żyje od 1947 roku

    Najbardziej kuriozalna w całej sytuacji jest jednak reakcja samego wydawnictwa. Obecna redaktor naczelna czasopisma przyznała, że nie miała pojęcia o wycofaniu tekstów, wprost nazywając zaistniałą sytuację pomyłką algorytmu. Z kolei komercyjny gigant wydawniczy Springer Nature zablokował publikację przygotowanego przez nią sprostowania i odmówił dłuższego komentarza.

    Przedstawiciele firmy zasłonili się procedurami, tłumacząc, że szczegóły wycofania tekstów są poufne i mogą być omawiane wyłącznie z ich autorem. Problem polega na tym, że Max Planck nie żyje od 1947 roku, a jego dzieła w większości krajów zdążyły już przejść do domeny publicznej.

    Powyższy incydent to niestety coś więcej niż tylko zabawna, branżowa anegdota. To groźny precedens, który obnaża słabości nowoczesnego systemu publikacji. Skoro bezduszny algorytm pod nadzorem korporacyjnych prawników potrafi bez mrugnięcia okiem ocenzurować jednego z najważniejszych fizyków w historii z powodu wyimaginowanych problemów z prawami autorskimi, musimy poważnie zastanowić się nad tym, jak obecnie archiwizujemy naszą wiedzę.

    #błędyAlgorytmów #cyfroweArchiwa #historiaNauki #MaxPlanck #prawaAutorskie #retrakcjaArtykułów #SpringerNature #TheScienceOfNature
  38. Bot oskarżył Maksa Plancka o plagiat. Jak algorytmy niszczą historyczny dorobek nauki

    Kiedy ślepa automatyzacja zderza się z historią, efekty bywają absurdalne.

    Prestiżowe czasopismo naukowe po cichu wycofało dwie prace Maksa Plancka – ojca mechaniki kwantowej i laureata Nagrody Nobla. Powód? Zautomatyzowany system dopatrzył się w tekstach z lat 40. ubiegłego wieku naruszenia praw autorskich. To dowód na to, że powierzanie cyfrowych archiwów wyłącznie maszynom i prawnikom prowadzi do bezpowrotnego wymazywania ważnych faktów.

    Sprawa wyszła na jaw niemal przypadkiem. Historyk fizyki Yves Gingras z Uniwersytetu Quebec przeglądał branżową listę noblistów, których prace zostały oficjalnie wycofane (tzw. retrakcja). Obecność Maksa Plancka, naukowca o nieposzlakowanej opinii, wywołała uzasadniony szok. Okazało się, że z cyfrowych archiwów czasopisma „Naturwissenschaften” (dziś „The Science of Nature”) całkowicie usunięto dwie filozoficzne publikacje fizyka z 1940 i 1942 roku. Zamiast nich w systemie widnieją puste pliki PDF z lakoniczną notatką o naruszeniu zasad publikacji.

    Ślepy algorytm i historyczne realia

    Historycy błyskawicznie przeprowadzili prywatne śledztwo, z którego wynika, że za retrakcją najprawdopodobniej stoi nadgorliwy skrypt antyplagiatowy uruchomiony podczas cyfryzacji archiwów w 2005 roku. W pierwszej połowie XX wieku normą było ponowne publikowanie tych samych wykładów czy esejów w różnych czasopismach lub książkach, by w świecie bez internetu dotrzeć do jak najszerszego grona naukowców.

    Dziś, w erze bezlitosnej walki o granty, wydawnictwa traktują takie praktyki jako niedopuszczalny „autoplagiat” i podwójne publikowanie tych samych treści. System wdrożony przez wydawcę potraktował historyczne teksty według współczesnych, sztywnych standardów, całkowicie ignorując kontekst epoki, w której tworzył niemiecki noblista.

    Wydawca milczy, a autor nie żyje od 1947 roku

    Najbardziej kuriozalna w całej sytuacji jest jednak reakcja samego wydawnictwa. Obecna redaktor naczelna czasopisma przyznała, że nie miała pojęcia o wycofaniu tekstów, wprost nazywając zaistniałą sytuację pomyłką algorytmu. Z kolei komercyjny gigant wydawniczy Springer Nature zablokował publikację przygotowanego przez nią sprostowania i odmówił dłuższego komentarza.

    Przedstawiciele firmy zasłonili się procedurami, tłumacząc, że szczegóły wycofania tekstów są poufne i mogą być omawiane wyłącznie z ich autorem. Problem polega na tym, że Max Planck nie żyje od 1947 roku, a jego dzieła w większości krajów zdążyły już przejść do domeny publicznej.

    Powyższy incydent to niestety coś więcej niż tylko zabawna, branżowa anegdota. To groźny precedens, który obnaża słabości nowoczesnego systemu publikacji. Skoro bezduszny algorytm pod nadzorem korporacyjnych prawników potrafi bez mrugnięcia okiem ocenzurować jednego z najważniejszych fizyków w historii z powodu wyimaginowanych problemów z prawami autorskimi, musimy poważnie zastanowić się nad tym, jak obecnie archiwizujemy naszą wiedzę.

    #błędyAlgorytmów #cyfroweArchiwa #historiaNauki #MaxPlanck #prawaAutorskie #retrakcjaArtykułów #SpringerNature #TheScienceOfNature
  39. Bot oskarżył Maksa Plancka o plagiat. Jak algorytmy niszczą historyczny dorobek nauki

    Kiedy ślepa automatyzacja zderza się z historią, efekty bywają absurdalne.

    Prestiżowe czasopismo naukowe po cichu wycofało dwie prace Maksa Plancka – ojca mechaniki kwantowej i laureata Nagrody Nobla. Powód? Zautomatyzowany system dopatrzył się w tekstach z lat 40. ubiegłego wieku naruszenia praw autorskich. To dowód na to, że powierzanie cyfrowych archiwów wyłącznie maszynom i prawnikom prowadzi do bezpowrotnego wymazywania ważnych faktów.

    Sprawa wyszła na jaw niemal przypadkiem. Historyk fizyki Yves Gingras z Uniwersytetu Quebec przeglądał branżową listę noblistów, których prace zostały oficjalnie wycofane (tzw. retrakcja). Obecność Maksa Plancka, naukowca o nieposzlakowanej opinii, wywołała uzasadniony szok. Okazało się, że z cyfrowych archiwów czasopisma „Naturwissenschaften” (dziś „The Science of Nature”) całkowicie usunięto dwie filozoficzne publikacje fizyka z 1940 i 1942 roku. Zamiast nich w systemie widnieją puste pliki PDF z lakoniczną notatką o naruszeniu zasad publikacji.

    Ślepy algorytm i historyczne realia

    Historycy błyskawicznie przeprowadzili prywatne śledztwo, z którego wynika, że za retrakcją najprawdopodobniej stoi nadgorliwy skrypt antyplagiatowy uruchomiony podczas cyfryzacji archiwów w 2005 roku. W pierwszej połowie XX wieku normą było ponowne publikowanie tych samych wykładów czy esejów w różnych czasopismach lub książkach, by w świecie bez internetu dotrzeć do jak najszerszego grona naukowców.

    Dziś, w erze bezlitosnej walki o granty, wydawnictwa traktują takie praktyki jako niedopuszczalny „autoplagiat” i podwójne publikowanie tych samych treści. System wdrożony przez wydawcę potraktował historyczne teksty według współczesnych, sztywnych standardów, całkowicie ignorując kontekst epoki, w której tworzył niemiecki noblista.

    Wydawca milczy, a autor nie żyje od 1947 roku

    Najbardziej kuriozalna w całej sytuacji jest jednak reakcja samego wydawnictwa. Obecna redaktor naczelna czasopisma przyznała, że nie miała pojęcia o wycofaniu tekstów, wprost nazywając zaistniałą sytuację pomyłką algorytmu. Z kolei komercyjny gigant wydawniczy Springer Nature zablokował publikację przygotowanego przez nią sprostowania i odmówił dłuższego komentarza.

    Przedstawiciele firmy zasłonili się procedurami, tłumacząc, że szczegóły wycofania tekstów są poufne i mogą być omawiane wyłącznie z ich autorem. Problem polega na tym, że Max Planck nie żyje od 1947 roku, a jego dzieła w większości krajów zdążyły już przejść do domeny publicznej.

    Powyższy incydent to niestety coś więcej niż tylko zabawna, branżowa anegdota. To groźny precedens, który obnaża słabości nowoczesnego systemu publikacji. Skoro bezduszny algorytm pod nadzorem korporacyjnych prawników potrafi bez mrugnięcia okiem ocenzurować jednego z najważniejszych fizyków w historii z powodu wyimaginowanych problemów z prawami autorskimi, musimy poważnie zastanowić się nad tym, jak obecnie archiwizujemy naszą wiedzę.

    #błędyAlgorytmów #cyfroweArchiwa #historiaNauki #MaxPlanck #prawaAutorskie #retrakcjaArtykułów #SpringerNature #TheScienceOfNature
  40. Bot oskarżył Maksa Plancka o plagiat. Jak algorytmy niszczą historyczny dorobek nauki

    Kiedy ślepa automatyzacja zderza się z historią, efekty bywają absurdalne.

    Prestiżowe czasopismo naukowe po cichu wycofało dwie prace Maksa Plancka – ojca mechaniki kwantowej i laureata Nagrody Nobla. Powód? Zautomatyzowany system dopatrzył się w tekstach z lat 40. ubiegłego wieku naruszenia praw autorskich. To dowód na to, że powierzanie cyfrowych archiwów wyłącznie maszynom i prawnikom prowadzi do bezpowrotnego wymazywania ważnych faktów.

    Sprawa wyszła na jaw niemal przypadkiem. Historyk fizyki Yves Gingras z Uniwersytetu Quebec przeglądał branżową listę noblistów, których prace zostały oficjalnie wycofane (tzw. retrakcja). Obecność Maksa Plancka, naukowca o nieposzlakowanej opinii, wywołała uzasadniony szok. Okazało się, że z cyfrowych archiwów czasopisma „Naturwissenschaften” (dziś „The Science of Nature”) całkowicie usunięto dwie filozoficzne publikacje fizyka z 1940 i 1942 roku. Zamiast nich w systemie widnieją puste pliki PDF z lakoniczną notatką o naruszeniu zasad publikacji.

    Ślepy algorytm i historyczne realia

    Historycy błyskawicznie przeprowadzili prywatne śledztwo, z którego wynika, że za retrakcją najprawdopodobniej stoi nadgorliwy skrypt antyplagiatowy uruchomiony podczas cyfryzacji archiwów w 2005 roku. W pierwszej połowie XX wieku normą było ponowne publikowanie tych samych wykładów czy esejów w różnych czasopismach lub książkach, by w świecie bez internetu dotrzeć do jak najszerszego grona naukowców.

    Dziś, w erze bezlitosnej walki o granty, wydawnictwa traktują takie praktyki jako niedopuszczalny „autoplagiat” i podwójne publikowanie tych samych treści. System wdrożony przez wydawcę potraktował historyczne teksty według współczesnych, sztywnych standardów, całkowicie ignorując kontekst epoki, w której tworzył niemiecki noblista.

    Wydawca milczy, a autor nie żyje od 1947 roku

    Najbardziej kuriozalna w całej sytuacji jest jednak reakcja samego wydawnictwa. Obecna redaktor naczelna czasopisma przyznała, że nie miała pojęcia o wycofaniu tekstów, wprost nazywając zaistniałą sytuację pomyłką algorytmu. Z kolei komercyjny gigant wydawniczy Springer Nature zablokował publikację przygotowanego przez nią sprostowania i odmówił dłuższego komentarza.

    Przedstawiciele firmy zasłonili się procedurami, tłumacząc, że szczegóły wycofania tekstów są poufne i mogą być omawiane wyłącznie z ich autorem. Problem polega na tym, że Max Planck nie żyje od 1947 roku, a jego dzieła w większości krajów zdążyły już przejść do domeny publicznej.

    Powyższy incydent to niestety coś więcej niż tylko zabawna, branżowa anegdota. To groźny precedens, który obnaża słabości nowoczesnego systemu publikacji. Skoro bezduszny algorytm pod nadzorem korporacyjnych prawników potrafi bez mrugnięcia okiem ocenzurować jednego z najważniejszych fizyków w historii z powodu wyimaginowanych problemów z prawami autorskimi, musimy poważnie zastanowić się nad tym, jak obecnie archiwizujemy naszą wiedzę.

    #błędyAlgorytmów #cyfroweArchiwa #historiaNauki #MaxPlanck #prawaAutorskie #retrakcjaArtykułów #SpringerNature #TheScienceOfNature
  41. Kyiv Post: Despite Public Break With Russia, Springer Continues Publishing Russian Journals. “When Russia launched its full-scale invasion of Ukraine in 2022, Springer Nature joined many Western institutions in condemning the war. The academic publishing giant announced it would halt new sales in Russia and Belarus and expressed support for Ukrainian researchers. Yet more than four years later, […]

    https://rbfirehose.com/2026/06/28/kyiv-post-despite-public-break-with-russia-springer-continues-publishing-russian-journals/
  42. Kyiv Post: Despite Public Break With Russia, Springer Continues Publishing Russian Journals. “When Russia launched its full-scale invasion of Ukraine in 2022, Springer Nature joined many Western institutions in condemning the war. The academic publishing giant announced it would halt new sales in Russia and Belarus and expressed support for Ukrainian researchers. Yet more than four years later, […]

    https://rbfirehose.com/2026/06/28/kyiv-post-despite-public-break-with-russia-springer-continues-publishing-russian-journals/
  43. Kyiv Post: Despite Public Break With Russia, Springer Continues Publishing Russian Journals. “When Russia launched its full-scale invasion of Ukraine in 2022, Springer Nature joined many Western institutions in condemning the war. The academic publishing giant announced it would halt new sales in Russia and Belarus and expressed support for Ukrainian researchers. Yet more than four years later, […]

    https://rbfirehose.com/2026/06/28/kyiv-post-despite-public-break-with-russia-springer-continues-publishing-russian-journals/
  44. Kyiv Post: Despite Public Break With Russia, Springer Continues Publishing Russian Journals. “When Russia launched its full-scale invasion of Ukraine in 2022, Springer Nature joined many Western institutions in condemning the war. The academic publishing giant announced it would halt new sales in Russia and Belarus and expressed support for Ukrainian researchers. Yet more than four years later, […]

    https://rbfirehose.com/2026/06/28/kyiv-post-despite-public-break-with-russia-springer-continues-publishing-russian-journals/
  45. Kyiv Post: Despite Public Break With Russia, Springer Continues Publishing Russian Journals. “When Russia launched its full-scale invasion of Ukraine in 2022, Springer Nature joined many Western institutions in condemning the war. The academic publishing giant announced it would halt new sales in Russia and Belarus and expressed support for Ukrainian researchers. Yet more than four years later, […]

    https://rbfirehose.com/2026/06/28/kyiv-post-despite-public-break-with-russia-springer-continues-publishing-russian-journals/