#sonycinemaline — Public Fediverse posts on home.social

Agnieszka Serafinowicz @[email protected] · 2026-06-04 · 05:00 UTC

Sony rzuca rękawicę w Hollywood. Kamera VENICE 2 zyska potężną matrycę w formacie 65 mm

Wielkobudżetowe produkcje coraz częściej sięgają po wielki format, by uzyskać epicki, plastyczny obraz o niezwykłej głębi.

Zamiast zmuszać operatorów do kupowania zupełnie nowych i horrendalnie drogich kamer, Sony postanowiło po prostu „podmienić” w nich serce. Nowy moduł RIALTO 65 sprawi, że popularna platforma VENICE 2 wejdzie do wagi ciężkiej, oferując natywne obrazowanie w formacie 65 mm.

Trójwymiarowe modele i mapy bez gogli VR. Nowy ekran Sony zmienia pracę inżynierów

Matryca większa o ponad 100 procent

Nowy blok przetwornika obrazu to duży skok w kwestii gabarytów sensora. Jego powierzchnia czuła na światło jest aż 2,2 raza większa niż w klasycznych matrycach pełnoklatkowych. Sensor o wymiarach 53,75 × 35,83 mm i przekątnej około 64,6 mm pozwala rejestrować obraz w potężnej rozdzielczości 9,6K w trybie „open gate”.

Z punktu widzenia widza i twórcy oznacza to obraz o niezwykle płytkiej głębi ostrości. Pozwala to precyzyjnie odciąć detale i postacie od tła, oferując jednocześnie niesamowite oddanie skali, kojarzone dotąd głównie z wielkoformatowymi produkcjami kinowymi.

Modułowość zamiast wymiany sprzętu

Największą przewagą i rynkową siłą nowego rozwiązania jest jego przemyślana konstrukcja. Ekipy filmowe nie muszą inwestować w nowy ekosystem akcesoriów. Blok RIALTO 65 można zamontować bezpośrednio na obecnym korpusie kamery VENICE 2 lub – co kluczowe w dynamicznych scenach – oddzielić go za pomocą specjalnego kabla.

Taka elastyczna konfiguracja pozwala łatwo odseparować sensor od korpusu kamery, co zauważalnie zwiększa mobilność całego zestawu. Ułatwia to kręcenie z ręki, pracę na gimbalach czy realizację kadrów w ciasnych, niedostępnych dla dużych rigów przestrzeniach, bez jakichkolwiek kompromisów w jakości ostatecznego obrazu.

Premiera modułu dla klientów zaplanowana jest wprawdzie na pierwszą połowę 2027 roku, ale Sony publicznie pokaże swój projekt już na czerwcowych targach Cine Gear Expo w Los Angeles. To jasny sygnał dla konkurencji, że Japończycy mocno trzymają się najwyższego segmentu produkcji filmowej i nie zamierzają ustępować pola w wyścigu o najlepszy kinowy obraz.

Sony pokazuje telewizory True RGB i 115-calowego giganta BRAVIA 9 II

#format65Mm #kameryFilmowe #kinematografia #matryca96K #RIALTO65 #SonyCinemaLine #SonyVENICE2 #sprzętWideo

#format65mm #kameryfilmowe #kinematografia #matryca96k #rialto65 #sonycinemaline

Agnieszka Serafinowicz @[email protected] · 2026-02-23 · 16:31 UTC

Koniec z marmurami w recepcji. Jak holenderskie studio udowadnia, że w produkcji wideo liczy się workflow, a nie pozory

W branży wideo łatwo wpaść w pułapkę przeinwestowania – luksusowe biura, dizajnerskie kanapy dla klientów i budżety przepalane na wizerunek.

Holenderskie Haarlem Studios pokazuje jednak, że rynek się zmienia. Klienci szukają dziś elastyczności, szybkości i wysokiej jakości, a nie drogich dekoracji. Kluczem do zbudowania takiego modelu biznesowego okazała się modułowa przestrzeń i rygorystyczna standaryzacja sprzętu.

Sjoerd Wess, współwłaściciel Haarlem Studios, przyjął strategię brutalnie pragmatyczną. Zamiast wydawać pieniądze na reprezentacyjną „fizyczną obecność” studia, firma skupiła się na komforcie pracy i jakości samego obrazu. To pozwoliło na obniżenie opłat za wynajem, co z kolei napędziło organiczny rozwój. Efekt? Studio zyskało taką popularność, że mogło całkowicie zrezygnować z płatnej reklamy w mediach społecznościowych.

Przestrzeń zaprojektowano modułowo – dzięki przemyślanemu systemowi teł i oświetlenia, w kilka minut można przestawić plan z wywiadu lub podcastu na sesję modową, unboxing czy format telewizyjny. Ta elastyczność pozwala na maksymalne wykorzystanie czasu, co w branży wideo bezpośrednio przekłada się na zysk.

Ekosystem, czyli ucieczka przed chaosem

Elastyczność przestrzeni to jedno, ale prawdziwym testem efektywności jest sprzęt. Zamiast budować park maszynowy przypominający muzeum różnych marek, Wess postawił na ujednolicenie i całkowicie wszedł w ekosystem Sony. Choć studio testowało sprzęt różnych producentów, wybór padł na japońską markę, napędzany pozytywnymi doświadczeniami z kamerami FX6 i FX9 przy większych projektach komercyjnych. Obecnie na wyposażeniu znajdują się modele FX2, FX3 i FX30 z serii Cinema Line.

Decyzja o standaryzacji opiera się na trzech filarach, które drastycznie przyspieszają pracę:

Wspólny interfejs: ujednolicone menu w całym systemie kamer eliminuje czas tracony na naukę i konfigurację różnych urządzeń na planie.
Wspólna optyka: możliwość swobodnej wymiany obiektywów między korpusami to podstawa. Głównym narzędziem pracy studia stał się obiektyw 24–70 mm G Master Mark II, który często wystarcza jako jedyne szkło do ujęć plenerowych. W razie potrzeby arsenał uzupełniają „stałki” i długie teleobiektywy.
Spójna technologia koloru (Color Science): to kluczowy argument biznesowy. Modele z serii Cinema Line charakteryzują się ujednoliconą reprodukcją barw. Obrazy są spójne i przewidywalne w całym zakresie sprzętu, a materiały z różnych kamer „matchują” się bez problemu, co pozwala na szybką integrację z każdym studiem postprodukcyjnym. Kolor stał się dziś fundamentem identyfikacji wizualnej.

Mądrzejsza kompresja to szybszy montaż

Najciekawsze jest jednak podejście Haarlem Studios do samej rejestracji materiału. Choć standardem jest dla nich jakość 10-bit 4:2:2, studio często świadomie nagrywa z wyższą kompresją (niższym bitratem). Wess argumentuje, że nowoczesne przetworniki obrazu rejestrują na tyle dużo informacji, że kompresja nie wpływa negatywnie na ostateczny odbiór wizualny.

To nie jest tylko techniczna ciekawostka, to wymierna korzyść dla mniejszych, budżetowych klientów. Pliki zajmują mniej miejsca na dyskach i znacznie szybciej transferują się do postprodukcji, zachowując przy tym wysoką jakość obrazu ułatwiającą montaż. Uzyskanie dobrego efektu już na etapie samej kamery pozwala na drastyczne skrócenie całego procesu.

Przypadek Haarlem Studios pokazuje jedno. W erze natłoku treści wideo przewagę rynkową buduje się nie adresami i luksusowymi recepcjami, lecz chłodnymi decyzjami operacyjnymi: zoptymalizowanym workflow, rygorystyczną standaryzacją i sprzętem, który po prostu nie spowalnia produkcji.