#sayings — Public Fediverse posts

Άρα, όσο πιο «μικροί» συνειδητοποιούμε ότι είμαστε σε διαστάσεις, τόσο πιο «μεγάλοι» γινόμαστε διανοητικά. | Παύλου Καστανά

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Προς τα άστρα» του Παύλου Καστανά

✨ Φωτεινή εξαίρεση αποτέλεσε ο Αρίσταρχος ο Σάμιος (310-230 π.Χ.), ο οποίος φαίνεται ότι είχε προτείνει το ηλιοκεντρικό μοντέλο, χωρίς όμως να γίνει αποδεκτό από τους συγκεκριμένους του. Δυστυχώς, το σχετικό έργο του Αρίσταρχου δεν έχει διασωθεί, αλλά γνωρίζουμε γι’ αυτό από τις αναφορές του Αρχιμήδη και του Πλούταρχου.

✨ Με την επιστημονική επανάσταση, ο άνθρωπος πλέον συνειδητοποιεί ότι έχει την ικανότητα να εξηγεί όχι μόνο τι συμβαίνει πάνω στον πλανήτη μας, αλλά και σε ολόκληρο το Σύμπαν. Διότι οι ίδιοι οι φυσικοί νόμοι που διέπουν την κίνηση των σωμάτων στη Γη διέπουν και την κίνηση των ουράνιων σωμάτων. Αυτή η απλή συνειδητοποίηση οδηγεί στην ανθρωπότητα σε μία άνευ προηγουμένου ανάπτυξη των επιστημών.

✨ Με όπλο την επιστημονική μέθοδο, κάθε μέρα φωτίζουμε τις σκοτεινές περιοχές της άγνοιάς μας και τις μετατρέπουμε σε γνώση. Και, από ότι φαίνεται, είμαστε το μόνο είδος πάνω στη Γη, από τα εκατομμύρια που έχουν υπάρξει, που έχει καταφέρει να αντιληφθεί τον τρόπο που λειτουργεί το Σύμπαν σε τέτοιο βαθμό. Άρα, όσο πιο «μικροί» συνειδητοποιούμε ότι είμαστε σε διαστάσεις, τόσο πιο «μεγάλοι» γινόμαστε διανοητικά.

✨ Ήμουν σαν ένα παιδί που έπαιζε στην ακρογιαλιά απασχολημένο με το να βρίσκει, κάθε τόσο, ένα πιο λίγο βότσαλο ή ένα όστρακο πιο όμορφο από τα συνηθισμένα ενώ ο μεγάλος ωκεανός της αλήθειας απλωνόταν ανεξερεύνητος μπροστά μου. Ισαάκ Νεύτωνας

✨ Είναι φανερό ότι ο Kepler κατάφερε να περιγράψει με μεγάλη επιτυχία τις τροχιές των πλανητών μέσα από τους νόμους του. Έλειπε, όμως, κάτι πολύ σημαντικό: η αιτία. Για ποιο λόγο κινούνται ταχύτερα οι πλανήτες όταν είναι πιο κοντά στον Ήλιο; Γιατί οι τροχιές τους είναι ελλειπτικές; Η απάντηση δόθηκε ίσως από το σημαντικότερο φυσικό όλων των εποχών, τον Ισαάκ Νεύτωνα, και συμπυκνώνεται σε μία μόνο λέξη, η λέξη «βαρύτητα».

✨ Μετά από το Νεύτωνα, η φύση δεν διαχωρίζεται πια στα «ουράνια» και τα «επίγεια», αλλά λειτουργεί με τρόπο οικουμενικό. Δηλαδή, οι φυσικοί νόμοι που συναντούμε στην καθημερινότητά μας ισχύουν στο ακέραιο μέχρι τα πέρατα του Σύμπαντος.

✨ Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, όταν η Αφροδίτη φαίνεται το ξημέρωμα πριν την ανατολή του Ηλίου, ονομάζεται «Αυγερινός», ενώ όταν παρατηρείται νωρίς το βράδυ μετά τη δύση, ονομάζεται «Αποσπερίτης».

✨ Τα κινηματογραφικά έργα και τα διηγήματα επιστημονικής φαντασίας συχνά υποτιμούν τη δυσκολία των συνθηκών του πλανήτη, που στην πραγματικότητα συνθέτουν μία ανυπέρβλητη πρόκληση για τη σημερινή τεχνολογία. Οι ακραίες μεταβολές θερμοκρασίας, οι πολύ συχνές αμμοθύελλες που καλύπτουν ολόκληρο τον πλανήτη για μήνες, η αραιή ατμόσφαιρα που δεν προφυλάσσει την επιφάνεια από τη βλαβερή ακτινοβολία του Ηλίου, η έλλειψη μαγνητικού πεδίου και η ανυπαρξία νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια του Άρη είναι στοιχεία που -προς το παρόν- καθιστούν τον αποικισμό που ένα αρκετά απίθανο, αν όχι αδύνατο, σενάριο.

✨ Η Δήμητρα φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά σε υψηλή ανάλυση του 2015 από το διαστημόπλοιο Dawn της NASA. Το σχήμα της είναι σφαιρικό και έχει διάμετρο 950 χιλιομετρων. Το πιο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό που ανακαλήφθηκε στην επιφάνειά της ήταν ένας κρατήρας με παράξενες φωτεινές κηλίδες που αντανακλούσαν έντονα το φως του Ήλιου. Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι ακριβώς ήταν αυτές τις κηλίδες, αλλά τα επικρατέστερα σενάρια μιλούν για πάγο ή περιοχές πλούσιες σε άλατα. Εξάλλου, στο παρελθόν η Δήμητρα ενδέχεται να είχε αλμυρό νερό στο υπέδαφος της, το οποίο, όταν έβρισκε τρόπο να φτάσει στην επιφάνεια, έρρεε και πάγωνε ή εξατμιζόταν αφήνοντας πίσω τα άλατα.

✨ Στο διάστημα υπάρχουν αμέτρητοι αστερισμοί, ήλιοι και πλανήτες. Βλέπουμε μόνοι τους ήλιους γιατί εκπέμπουν φως, ενώ οι πλανήτες παραμένουν αόρατοι, γιατί είναι μικροί και σκοτεινοί. Υπάρχουν, επίσης αναρίθμητες γαίες που περιφέρονται γύρω από τους ήλιους τους, χωρίς να υστερούν σε τίποτα σε σχέση με το δικό μας πλανήτη. Τζορντάνο Μπρούνο, 16ος αιώνας

✨ Επομένως, με τη διαρκή βελτίωση των τεχνικών μας και την εύρεση νέων εξωπλανητών, θα μπορέσουμε να εκτιμήσουμε καλύτερα τη θέση του πλανήτη μας, αλλά και τη θέση του ανθρώπου μέσα στο σύμπαν.

✨ Τα πιο κοινά χημικά ενεργά στοιχεία του Σύμπαντος είναι επίσης τα πιο κοινά στοιχεία της ζωής στη Γη. Δεν ζούμε απλώς μέσα στο Σύμπαν. Το Σύμπαν ζει μέσα μας. Neil deGrasse Tyson

✨ Ένα πράγμα έμαθα στη μακρόχρονη ζωή μου: όλη η επιστήμη μας, όταν συγκριθεί με την πραγματικότητα, είναι πρωτόγονη και παιδαριώδης. Κι όμως είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που έχουμε. Albert Einstein

✨ Είμαι ένα πλάσμα εφήμερο, αδύναμο, καμωμένο από λάσπη και ονείρατα. Μα μέσα μου νογώ να στροβιλίζονται όλες οι δυνάμεις του Σύμπαντος. Θέλω μία στιγμή, προτού με συντρίψουν, να ανοίξω τα μάτια μου και να τις δω. Άλλο σκοπό δεν δίνω στη ζωή μου. Νίκος Καζαντζάκης

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

"The land does not belong to people, people belong to the land". Native American saying #sayings #NativeAmerican

🐃 Όταν ένας άμαθος την πραγμάτωση πετυχαίνει, τότε είναι άγιος. Όταν ένας άγιος αρχίζει να μαθαίνει, τότε είναι άμαθος.| SearchingΤheMeaningOfLife

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ιστορίες του Ζεν» από τις εκδόσεις Ροές

🐃 Κάποιοι λένε πως ό,τι εισέρχεται από μία πύλη δεν είναι τις οικογένειας θησαυρός, πώς ό,τι παράγεται με άλλων τη βοήθεια είναι πιθανόν να διαλυθεί και να χαθεί.

🐃 Πύλες δεν έχει το μεγάλο μονοπάτι,
χιλιάδες δρόμοι μπαίνουν σ’ αυτό
Όταν κανείς περνάει από την πύλη
την απύλωτη
ελεύθερα βαδίζει ανάμεσα σε γη
και ουρανό

🐃 Ο φωτισμένος άνθρωπος είναι ένα με της αιτιότητας το νόμο.

🐃 Να ελέγχεσε ή να μην ελέγχεσε;
Τα ίδια ζάρια δύο πρόσωπα δείχνουν.
Να μην ελέγχεσε ή να ελέγχεσε,
αμφότερα λάθος οδυνηρό είναι.

🐃 Με του λουλουδιού το στριφογύρισμα
φανερώθηκε η μεταμφίεση του
Κανένας στα ουράνια ή στη γη
δεν μπορεί
του Μάχα-Κασάπα το ρυτιδιασμένο
πρόσωπο να υπερβεί.

🐃 Είναι τόσο καθαρά κι είναι τόσο δύσκολο να δεις…
Ένας χοντροκέφαλος κάποτε γύρευε για φωτιά μ’ ένα αναμμένο φαναράκι.
Αν ήξερε στ’ αλήθεια τι είναι η φωτιά,
θα μπορούσε το ρύζι του πολύ πιο νωρίς
να είχε μαγειρέψει.

🐃 Όταν ένας άμαθος την πραγμάτωση πετυχαίνει, τότε είναι άγιος. Όταν ένας άγιος αρχίζει να μαθαίνει, τότε είναι άμαθος.

🐃 Μερικοί μαθητές του Ζεν δεν βλέπουν
τον αληθινό άνθρωπο με προσωπείο
γιατί αναγνωρίζουν εγώ-ψυχή
Η εγώ-ψυχή είναι ο σπόρος της γέννησης
και της θανής
κι οι ανόητοι αυτό το λένε άνθρωπο
αληθινό.

🐃 Την άνοιξη εκατοντάδες λουλούδια’
το φθινόπωρο, η πανσέληνος του
Σεπτέμβρη’
το καλοκαιράκι, ένα ζωογόνο αεράκι’ το
χειμώνα, χιόνι θα σε συνοδεύει.
Αν δεν στριφογυρνάνε πράγματα
άχρηστα μέσα στο μυαλό σου,
κάθε εποχή καλή εποχή για σένα θα είναι.

🐃 Δεν είναι απαραίτητο η ομιλία να έρχεται από τη γλώσσα.

🐃 Αν τα πόδια της φώτισης μετακινηθούν, ο
μεγάλος ο ωκεανός θα ξεχειλίσει
αν το κεφάλι εκείνο υποκλιθεί, κάτω θα
δει από τα ουράνια.
Τέτοιο κορμί δεν έχει τόπο να σταθεί…
Άλλος ας συνέχισε το ποίημα ετούτο.

🐃 Να τον περιγράψεις δεν μπορείς,
δεν δύνασαι να τον ζωγραφίσεις,
να τον θαυμάσει δεν μπορείς,
δεν δύνασαι να τον αισθανθείς.
Είναι ο αληθινός ο εαυτός, πουθενά
δεν έχει να κρυφτεί.
Κι αν όλος ο κόσμος καταστραφεί, αυτός
δεν θα χαθεί.

🐃 Δίχως να φανερώσει και δική του τη
διείσδυση στα πράγματα,
ενός άλλου πρόσφερε τα λόγια, και
δεν έδωσε τα δικά του.
Αν συνέχιζε κι άλλο να μιλάει,
ακόμα και οι ακροατές του πολύ άσχημα
θα αισθάνονταν.

🐃  Ο Νάνσεν ήταν με το παραπάνω
ευγενικός κι έχασε το θησαυρό του.
Στ’ αλήθεια, οι λέξεις δεν έχουν εξουσία.
Ακόμα κι αν θάλασσα γίνεται το βουνό,
οι λέξεις δεν μπορούν ν’ ανοίξουν ενός
άλλου το μυαλό.

🐃 Εκατό ακοές δεν μπορούν μία όραση
να ξεπεράσουν,
αλλά αφού το δάσκαλο τον δεις, εκείνη
η μία η ματιά δεν μπορεί να ξεπεράσει
εκατό ακροάσεις.
Πολύ ψηλά είναι η μύτη του,
αλλά ήταν άλλωστε τυφλός.

🐃 Άνεμος, σημαία, μυαλό κινούνται.
Η ίδια κατανόηση,
Όταν το στόμα ανοίγει
όλα τότε λάθος.

🐃  Όταν καθάριος είναι ο ουρανός λάμπει
ωραία ο ήλιος.
Όταν τσουρουφλισμένη είναι η γη, τότε
θα πέσει η βροχή.
Άνοιξε εκείνος στην καρδιά του ολότελα
και μίλησε,
μα ήταν άχρηστο σε γουρούνια και
ψάρια να μιλήσει.

🐃 Το φεγγάρι πάνω από τα σύγνεφα το ίδιο
φεγγάρι είναι,
τα βουνά όμως και τα ποτάμια κάτωθέ
του είναι όλα διαφορετικά.
Καθένας είναι ευτυχισμένος μες στην
ενότητά του και στην ποικιλία του.
Τούτος εδώ είναι ένας, τούτος ο άλλος
είναι δύο.

🐃 Οι λέξεις δεν μπορούν τ πάντα να τα
περιγράψουν.
Της καρδιάς το μήνυμα με λέξεις δεν
γίνεται να μεταδοθεί.
Αν κάποιος τις λέξεις κυριολεκτικά τις
παίρνει, θα χαθεί.
Αν προσπαθήσει με τις λέξεις να εξηγήσει,
δεν θα πετύχει φώτιση σε τούτη τη
ζωή.

🐃 Μην πολεμάς οπλισμένος με άλλο τόξο
και βέλος.
Αλλουνού άλογο μην καβάλας.
Τα λάθη των άλλων μην τα συζητάς.
Σε άλλου τη δουλειά μην παρεμβαίνεις.

🐃 Μια στιγμιαία συνειδητοποίηση βλέπει
το χρόνο τον ατέρμονο.
Ο χρόνος ο ατέρμονος σαν μία στιγμή
μονάχα είναι.
Όταν κανείς κατανοεί την ατέλειωτη
στιγμή
συνειδητοποιεί το πρόσωπο που την έχει
δει.

🐃  Προτού το πρώτο βήμα γίνει ο σκοπός
έχει επιτευχθεί.
Προτού η γλώσσα κινηθεί, η ομιλία έχει περατωθεί.
Χρειάζεται κάτι παραπάνω από λαμπρή
διαίσθηση
η αρχή του δρόμου του σωστού
για να βρεθεί.

🐃 Αν κάποιος σου πει ότι η φωτιά σου
είναι φως,
μη δώσεις σημασία.
Όταν δύο κλέφτες ανταμώνουν δεν
χρειάζονται συστάσεις:
Αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον δίχως καν
ρώτημα.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

 Η άγνοια είναι άγνοια’ με κανέναν τρόπο δεν δικαιολογεί την πίστη μας σε κάτι. | SearchingΤheMeaningOfLife

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Sigmund Freud «Το μέλλον μιας αυταπάτης»

  Με την παραδοχή πως κάθε πολιτισμός βασίζεται στον καταναγκασμό για εργασία και στην παραίτηση από τις ενορμήσεις και για αυτό προκαλεί αναπόφευκτα την αντίδραση εκείνον που θίγονται από αυτές τις απαιτήσεις, έγινε σαφές ότι τα ίδια τα αγαθά, τα μέσα για την απόκτησή τους και οι ρυθμίσεις για την κατανομή τους δεν είναι δυνατό να συνιστούν το ουσιώδες ή το μοναδικό γνώρισμα του πολιτισμού.

Η άγνοια είναι άγνοια’ με κανέναν τρόπο δεν δικαιολογεί την πίστη μας σε κάτι.

Όποιος δεν προχώρα παρακάτω, όποιος αρκείται ταπεινά στον  μηδαμινό ρόλο που παίζει ο άνθρωπος μέσα στο μέγα κόσμο, αυτός είναι μάλλον άθρησκος με την πιο γνήσια σημασία της λέξης.

Βαθμολογία:

The absolute worst enemy of a Venezuelan is indeed another Venezuelan. 🤷🏻‍♀️

#society #quote #sayings #Venezuela #rant

Discussion here is on the expression ’plugging away’ at something. What does this mean to you?
Would you use it in everyday speech?
#language
#sayings
#boost

13 everyday idioms that make zero sense until you know where they come from

https://fed.brid.gy/r/https://www.upworthy.com/13-everyday-idiom-origins-ex1/

13 everyday idioms that make zero sense until you know where they come from

https://web.brid.gy/r/https://www.upworthy.com/13-everyday-idiom-origins-ex1/

👥 Μάζες ανθρώπων ασχολούνται με τις μεμονωμένες βιογραφίες τους και με τα ιδιαίτερα πάθη τους όσο ποτέ άλλοτε’ αυτή η ενασχόληση αποδείχτηκε πως είναι πιο πολύ παγίδα πάρα πολύ απελευθέρωση.| SearchingΤheMeaningOfLife

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Η τυραννία της οικειότητας» του Richard Sennett

👥 Σήμερα δεν μαθαίνουμε «από» το σεξ, μία και κάτι τέτοιο θα έθετε τη σεξουαλικότητα εκτός του εγώ’ αντ’αυτού, αναζητούμε ακατάπαυστα και εις μάτην τον εαυτό μας μέσω των γεννητικών οργάνων.

👥 Η συνηθέστερη μορφή με την οποία ο ναρκισσισμός αναγνωρίζεται σε ένα πρόσωπο είναι μία διαδικασία αντίστροφης: μόνο αν μπορούσα να αισθανθώ περισσότερο ή αν μπορούσα να αισθανθώ πραγματικά, θα μπορούσα να σχετισθώ με άλλους ή να έχω «πραγματικές» σχέσεις μαζί τους. Ωστόσο ποτέ δεν νιώθω πληρότητα στη διάρκεια μιας συνάντησης. Το πρόδηλο νόημα σε αυτή την αντίστροφη είναι η αυτοκατηγορία, όμως βαθύτερο κρύβεται η αίσθηση ότι ο κόσμος να προδίδει.

👥 Τα ναρκισσιστικά αισθήματα συχνά εστιάζονται σε ιδεοληπτικά ερωτήματα του κατά πόσο είμαι αρκετά καλός, κατά πόσον είμαι επαρκής και τα παρόμοια.

👥 Η κατάργηση των τοίχων, υποστηρίζουν με σπουδή οι σχεδιαστές γραφείων, αυξάνει την αποδοτικότητα του γραφείου, επειδή όταν οι άνθρωποι έχουν αμοιβαία οπτική επαφή καθημερινά για μεγάλο χρονικό διάστημα, υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες να κουτσομπολεύουν και να φλυαρούν, και περισσότερες να αυτοπεριορίζονται. Από τη στιγμή που ο καθένας έχει τους άλλους υπό επιτήρηση, η κοινωνικότητα ελαττώνεται, η σιωπή γίνεται η αποκλειστική μορφή προστασίας.

👥  Η «οικειότητα» σημαίνει ταυτόχρονα θέρμη, εμπιστοσύνη και ελεύθερη έκφραση αισθημάτων. Ωστόσο ακριβώς επειδή φτάσαμε στο σημείο να αναμένουμε αυτά τα ψυχολογικά οφέλη σ’ όλο το φάσμα της εμπειρίας μας, και ακριβώς επειδή μεγάλο μέρος της κοινωνικής ζωής, αν και είναι μεστό νοήματος, δεν μπορεί να αποφέρει τέτοιες ψυχολογικές ανταμοιβές, ο εξωτερικός κόσμος, ο απρόσωπος κόσμος, μοιάζει να μας προδίδει, μία μοιάζει φθαρμένος και άδειος.

👥 Ότι η ανθρωπιά ίσως να συνίσταται στο να μην δείχνουμε σε κάποιον τα προβληματικά αισθήματα που τρέφουμε γι’ αυτόν, ότι η συγκάλυψη αισθημάτων και ο αυτοπεριορισμός ενδεχομένως να είναι ηθικά εκφραστικός – αυτές οι ιδέες, υπό τη σκέπη της αυθεντικότητας, παύουν να έχουν σημασία.

👥 Η δεσπόζουσα πεποίθηση σήμερα είναι ότι η εγγύτητα μεταξύ προσώπων συνιστά ηθικό αγαθό. Η δεσπόζουσα βλέψη σήμερα είναι η ανάπτυξη ατομικής προσωπικότητας διαμέσου εμπειριών εγγύτητας και εγκαρδιότητας με τους άλλους. Ο δεσπόζων μύθος σήμερα είναι ότι τα δεινά της κοινωνίας μπορούν να κατανοηθούν στο σύνολό τους ως δεινά προερχόμενα από την απροσωπεία την αποξένωση και την ψυχρότητα. Η σύνοψη σε αυτών των τριών είναι η ιδεολογία της οικειότητας: οι κοινωνικές σχέσεις κάθε είδους είναι πραγματικές αξιόπιστες και αυθεντικές όσο εγγύτερα βρίσκονται στα εσώτερα ψυχολογικά ενδιαφέροντα εκάστου προσώπου. Αυτή η ιδεολογία μεταστοιχειώνει τις πολιτικές κατηγορίες σε ψυχολογικές. Η ιδεολογία της οικειότητας καθορίζει το ανθρωπιστικό πνεύμα μιας κοινωνίας χωρίς θεούς: η εγκαρδιότητα είναι ο θεός μας. Η ιστορία της ακμής και της παρακμής της δημόσιας κουλτούρας θετει, στην καλύτερη περίπτωση, υπο αμφισβήτησε αυτό το ανθρωπιστικό πνεύμα.

👥 Μάζες ανθρώπων ασχολούνται με τις μεμονωμένες βιογραφίες τους και με τα ιδιαίτερα πάθη τους όσο ποτέ άλλοτε’ αυτή η ενασχόληση αποδείχτηκε πως είναι πιο πολύ παγίδα πάρα πολύ απελευθέρωση.

👥 Οι δύο τούτες μορφές τυραννία της οικειότητας, οι δύο τούτες αρνήσεις της πραγματικότητας και της αξίας που έχει η απρόσωπη ζωή, είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η ανανέωση της πόλης, η αποτίναξη των αλυσίδων του τοπικισμού που σφυρηλατήθηκαν για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα και σήμερα έχουν καταστεί πιστεύω, είναι συνάμα η ανανέωση μιας αρχής πολιτικής συμπεριφοράς. Όσο πιο πολύ μαθαίνουμε οι άνθρωποι να διεκδικούν επιθετικά τα συμφέροντά τους στην κοινωνία, τόσο περισσότερο μαθαίνουν να δρουν απρόσωπα. Η πόλη οφείλει να είναι ο δάσκαλος τούτης της δράσης, η αγορά όπου αποκτά νόημα η σύμπραξη με άλλα πρόσωπα, χωρίς τον καταναγκασμό να γνωρίζονται ως πρόσωπα. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι επιπόλαιο όνειρο’ η πόλη χρησίμευσε ως εστία για γνήσια κοινωνική ζωή, για τη σύγκρουση και για το παιγνίδι συμφερόντων, για την εμπειρία του ανθρώπινως δυνατού, κατά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του πολιτισμένου ανθρώπου. Ωστόσο ακριβώς αυτή η πολιτισμένη δυνατότητα βρίσκεται σήμερα σε λήθαργο.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

✉ …ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να διατηρήσει τη συναισθηματική του σταθερότητα για παρατεταμένες περιόδους όταν βρίσκεται σε επικοινωνία με τον εαυτό του και μόνPaul Watzlawick, Janet Beavin Bavels και Don D. Jacksonο. |

[Thessaloniki, Hellas 2019]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ανθρώπινη Επικοινωνία» των Paul Watzlawick, Janet Beavin Bavels και Don D. Jackson

✉ …ένα φαινόμενο παραμένει ανεξήγητο εφόσον το φάσμα της παρατήρησης δεν είναι αρκετά ευρύ ώστε να περιλαμβάνει το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκδηλώνεται αυτό το φαινόμενο.

✉ Ο παρατηρητής της ανθρώπινης συμπεριφοράς στρέφεται τότε από μία συμπερασματική μελέτη του ανθρώπινου νου στη μελέτη των παρατηρήσιμων εκδηλώσεων αυτής της σχέσης. Το όχημα αυτών των εκδηλώσεων είναι η επικοινωνία.

✉ Το νόημα είναι το βασικό μέλημα της σημασιολογίας. Ενώ λοιπόν είναι απολύτως εφικτό να μεταδοθεί μία σειρά συμβόλων με συντακτική ακρίβεια, αυτά θα παρέμεναν δίχως νόημα, εκτός αν ο πομπός και ο δέκτης είχαν συμφωνήσει εκ των προτέρων για τη σημασία τους. Υπό αυτή την έννοια, όλες οι διαμοιραζόμενες πληροφορίες προϋποθέτουν σημασιολογική σύμβαση. Τέλος η επικοινωνία επηρεάζει τη συμπεριφορά και αυτή είναι η πραγματολογική της υπόσταση. Παρότι επομένως είναι εφικτός ένας ασαφής εννοιολογικός διαχωρισμός των τριών περιοχών, αυτές είναι αλληλοεξαρτώμενες. Οπως επισημαίνει ο George (1962, σ.41), «από πολλές απόψεις είναι ορθό να λέμε ότι η σύνταξη είναι η μαθηματική λογική ότι σημασιολογία είναι η φιλοσοφία ή η φιλοσοφία της επιστήμης και ότι η πραγματολογία είναι η ψυχολογία, αλλά αυτά τα πεδία δεν είναι στην πραγματικότητα εντελώς διαχωρισμένα«.

✉ … γεννήθηκε η ισχυρή έννοια της μεταβλητής: μία έννοια που στον κλασικό Έλληνα μαθηματικό θα είχε φανεί τόσο πλασματική όσο μία ψευδαίσθηση. Διότι, σε αντίθεση με τον αριθμό ο οποίος συμβολίζει ένα αντιληπτό μέγεθος, οι μεταβλητές δεν έχουν δικό τους νόημα. είναι φορείς νοήματος μόνο όταν η μία σχετίζεται άμεσα με την άλλη.

✉ Επομένως, η ουσία των αντιλήψεων μας δεν είναι τα «πράγματα» αλλά οι συναρτήσεις – και οι συναρτήσεις όπως έχουμε δει δεν είναι απομονωμένα μεγέθη, άλλα «σύμβολα που αναπαριστούν μία διασύνδεση … ένα άπειρο πλήθος εφικτών θέσεων όμοιου χαρακτήρα.

✉ Claude Bernard, «η σταθερότητα του εσωτερικού μέσου είναι η προϋπόθεση για την ύπαρξη ελεύθερης ζωής.»

✉ Επηρεαζόμαστε διαρκώς από την επικοινωνία’ όπως ήδη αναφέραμε, ακόμα και η αυτεπίγνωση μας βασίζεται στην επικοινωνία. Αυτό έχει διατυπωθεί εμπεριστατομένα από τον Hora: «Για να κατανοήσει τον εαυτό του ο άνθρωπος χρειάζεται να γίνει κατανοητός από κάποιον άλλο. Για να γίνει κατανοητός από κάποιο άλλο χρειάζεται να κατανοήσει τον άλλο» (1959 σ. 237) Αλλά αν οι γλωσσολογική κατανόηση βασίζεται στους κανόνες της γραμματικής, του συντακτικού, της σημασιολογίας κ.λ.π., ποιοι είναι τότε οι κανόνες για το είδος της κατανόησης που εννοεί ο Hora; Για άλλη μία φορά φαίνεται ότι τους γνωρίζουμε δίχως να γνωρίζουμε ότι τους γνωρίζουμε. Βρισκόμαστε σε διαρκή επικοινωνία και εν τούτοις είμαστε σχεδόν εντελώς ανίκανοι να επικοινωνήσουμε σχετικά με την επικοινωνία.

✉ Το ίδιο είδος της συλλογιστικής εφαρμόζεται σε αυτή την άκαρπη διαμάχη: είναι παθολογική η επικοινωνία μιας δεδομένης οικογένειας επειδή ένα μέλος της είναι ψυχωτικό, ή είναι ψυχωτικό ένα μέλος επειδή η επικοινωνία είναι παθολογική;

✉ Τώρα, αν αποδεχτούμε ότι κάθε συμπεριφορά σε μία κατάσταση αλληλεπίδρασης έχει αξία μηνύματος, δηλαδή είναι επικοινωνία, έπεται ότι όσο και να προσπαθήσει κανείς, δεν μπορεί να μην επικοινωνεί.

✉ …ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να διατηρήσει τη συναισθηματική του σταθερότητα για παρατεταμένες περιόδους όταν βρίσκεται σε επικοινωνία με τον εαυτό του και μόνο.

✉  «Στην ανθρώπινη κοινωνία», γράφει ο Martin Buber:
σε όλα τα επίπεδά της, τα πρόσωπα επιβεβαιώνουν το ένα το άλλο με πρακτικό τρόπο, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, ως προς τις προσωπικές τους αρετές και ικανότητες, και μία κοινωνία μπορεί να οριστεί ως ανθρώπινη στο μέτρο κατά το οποίο τα μέλη της επιβεβαιώνουν το ένα το άλλο. Η βάση της ζωής του ανθρώπου με τον άνθρωπο είναι διττή, και ωστόσο αδιαίρετη -είναι η επιθυμία κάθε ανθρώπου να επιβεβαιώνεται ως αυτό που είναι, ακόμα και ως αυτό που μπορεί να γίνει, από τους ανθρωπους’ και, συγχρόνως, η έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να επιβεβαιώνει τους συνανθρώπους του με αυτό τον τρόπο. Το γεγονός ότι αυτή η ιδιότητα παραμένει σε τέτοια έκταση ακαλλιέργητη συνιστά την πραγματική αδυναμία και τον προβληματικό χαρακτήρα της ανθρώπινης φυλής: η πραγματική ανθρωπιά υπάρχει μόνο εκεί όπου ξεδιπλώνεται αυτή η ικανότητα (1957 σ. 101- 2).

✉ …ένα πρόσωπο που ενεργεί με βάση τον συλογισμό «κανείς δεν με συμπαθεί» θα συμπεριφέρεται με δύσπιστο, αμυντικό ή επιθετικό τρόπο, στον οποίο οι άλλοι πιθανώς θα αντιδράσουν δίχως κατανόηση, επιβεβαιώνοντας έτσι τον αρχικό του συλλογισμό.

✉ Μία εντελώς διαφορετική κατάσταση προκύπτει αν η γραμματέας δεν παραμένει εντός του πλαισίου που όρισε η εντολή, αλλά τη σχολιάσει’ με άλλα λόγια, αν δεν αντιδράσει στο περιεχόμενο της διαταγής του αφεντικού, αλλά επικοινωνήσει σχετικά με την επικοινωνία του. Με αυτό τον τρόπο βγαίνει από το πλαίσιο που εκείνος έχει δημιουργήσει και δεν παγιδεύεται στο δίλημμα. Αυτό συνήθως δεν είναι εύκολο.

✉ Εκεί όπου το παράδοξο μολύνει την ανθρώπινες σχέσεις εμφανίζεται ασθένεια.

✉ Η συντριπτική πλειονότητα των αποφάσεων βασίζεται στην εμπιστοσύνη, όποιου είδους και αν είναι αυτή. Άρα η εμπιστοσύνη συνδέεται πάντοτε με τα μελλοντικά αποτελέσματα και, πιο συγκεκριμένα με την προβλεψιμότητά τους.

✉ «Δεν είναι τα πράγματα καθεαυτά που ταράσσουν τους ανθρώπους, αλλά οι γνώμες των ανθρώπων για τα πράγματα. Επίκτητος (1ος αι. μ.Χ.)

✉ Η απουσία νοήματος είναι η φρίκη της υπαρξιακής Ανυπαρξίας. Αυτή είναι η υποκειμενική κατάσταση στην οποία η πραγματικότητα έχει απομακρυνθεί ή εξαφανιστεί εντελώς και μαζί με αυτήν κάθε επίγνωση του εαυτού και των άλλων. Για τον Gabriel Marcel: «Η ζωή είναι ένας αγώνας εναντίον της Ανυπαρξίας». Και πάνω από εκατό χρόνια πριν ο Kierkegaard είχε γράψει: «Θέλω να πάω σ’ ένα φρενοκομείο για να δω αν η άβυσσος της τρέλας μπορεί να μου δώσει τη λύση στο γρίφο της ζωής».

✉ Εντός αυτού του ορίου μπορούν να διατυπωθούν και να απαντηθούν ερωτήσεις: «Αν μια ερώτηση μπορεί να τεθεί, τότε μπορεί επίσης να απαντηθεί»(σ.187) αλλά η λύση στο αίνιγμα της ζωής μέσα στον χώρο και τον χρόνο βρίσκεται εκτός του χώρου και του χρόνου (σ. 185) Διότι, όπως θα πρέπει πλέον να είναι περισσότερο από σαφές, τίποτα εντός ενός πλαισίου δεν μπορεί να δηλώσει, ή έστω να ρωτήσει κάτι περί αυτού του πλαισίου. Επομένως η λύση δεν έγκειται στο να βρούμε μία απάντηση στο αίνιγμα της ύπαρξης, αλλά στο να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχει αίνιγμα. Αυτή είναι η ουσία των εξαίσιων καταπληκτικών προτάσεων του Tractatus, που θυμίζουν λιγάκι το βουδιστικό Ζεν:
Για μία ερώτηση που δεν μπορεί να διατυπωθεί, η απάντηση επίσης δεν μπορεί να διατυπωθεί. Το αίνιγμα δεν υπάρχει…
Πιστεύουμε ότι ακόμα και αν όλα τα πιθανά επιστημονικά ερωτήματα απαντηθούν, τα προβλήματα της ζωής δεν έχουν θιγεί ούτε στο ελάχιστο. Φυσικά σε αυτή την περίπτωση δεν έχει απομείνει καμία ερώτηση και αυτό ακριβώς είναι η απάντηση.
Η λύση του προβλήματος της ζωής έγκειται στην εξαφάνιση αυτού του προβλήματος. (Άραγε αυτό δεν εξηγεί το γιατί οι άνθρωποι, στους οποίους η έννοια της ζωής κατέστη σαφής, ύστερα από παρατεταμένη περίοδο αμφιβολίας, δεν μπορούν κατόπιν να πουν σε τι συνίσταται αυτή η έννοια;) Υπάρχει πράγματι το ανέκφραστο. Αυτό επεξηγεί τον εαυτό του’ είναι μυστικιστικό…
Για ότι δεν μπορεί να μιλήσει κανείς πρέπει να σιωπά (σ.180 7-9).

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

🎡 «Οι ξένοι», του είπε, «είναι απλώς μέλη της οικογένειάς σου δεν τα έχεις γνωρίσει ακόμα». | Mitch Albom

[photo by DesPin]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «οι πέντε άνθρωποι που συναντάς στον παράδεισο» του Mitch Albom

🎡 …συνέχισε την καθημερινή ρουτίνα του λες και είχε μπροστά του ακόμη όλες τις μέρες του κόσμου.

🎡 Κάθε ζωή συνοδεύεται από ένα στιγμιότυπο αληθινού έρωτα.

🎡 Οι άνθρωποι συχνά υποτιμούν το μέρος που γεννήθηκαν. Ο παράδεισος, όμως, υπάρχει στα πιο απίθανα μέρη.

🎡 Η ζωή και ο θάνατος δεν καθορίζονται από τη δικαιοσύνη. Αν ήταν έτσι, κανείς καλός άνθρωπος δεν θα πέθαινε νέος.

🎡 «Οι ξένοι», του είπε, «είναι απλώς μέλη της οικογένειάς σου δεν τα έχεις γνωρίσει ακόμα».

🎡 «Καμιά ζωή δεν πηγαίνει χαμένη», απάντησε ο Γαλάζιος Άνθρωπος. «Το μόνο που πηγαίνει χαμένο, είναι ο χρόνος που περνάμε νομίζοντας πως είμαστε μόνοι.»

🎡 Οι νέοι πηγαίνουν στον πόλεμο Μερικές φορές επειδή πρέπει, μερικές φορές επειδή θέλουν. Πάντα νιώθουν υποχρεωμένοι να πάνε – εξαιτίας ενός θλιβερού πλέγματος από ιστορίες της ζωής, που, αιώνες τώρα, μας δίδαξαν να συγχέουμε το κουράγιο με τα όπλα και τη δειλία με την απόρριψη τους.

🎡 Μου έκαναν του κόσμου τα εμβόλια για όλες αυτές τις αρρώστιες, και τελικά σκοτώθηκα εδώ, υγιέστατος.

🎡 Ο πόλεμος δένει τους άντρες μεταξύ τους σαν μαγνήτης, Αλλά μπορεί και να τους απώθηση σαν μαγνήτης. Όλα όσα είδαν, αυτά που έκαναν… Μερικές φορές, θέλεις απλώς να τα ξεχάσεις.

🎡 Ένας αιχμάλωτος που ξαναβρίσκει τη λευτεριά του, νιώθει συχνά εξαγριωμένος. Χαμένες μέρες και νύχτες, βασανιστήρια και ταπεινώσεις, απαιτούν όλα μία σκληρή εκδίκηση, μία ίση ανταπόδοση.

🎡 Μία μέρα έφτασε ένα γράμμα με ένα μετάλλιο μέσα, αλλά ο Έντι το έκυψε κάπου χωρίς να το ανοίξει. Οι μήνες μετά τον πόλεμο κύλησαν σκοτεινοί και αποπνικτικοί, ξεχνούσε λεπτομέρειες και δεν ένιωθε κανένα ενδιαφέρον να τις θυμηθεί.

🎡 Η θυσία αποτελεί μέρος της ζωής. Έτσι πρέπει να είναι, κι όχι κάτι για το οποίο μετανιώνεις μετά. Είναι κάτι που φιλοδοξείς να κάνεις. Μικρές θυσίες. Μεγάλες θυσίες. Μία μητέρα δουλεύει για να πάει το παιδί της στο σχολείο. Μία κόρη γυρίζει στο πατρικό της σπίτι για να φροντίσει τον άρρωστο πατέρα της. «Ένας άντρας πάει στον πόλεμο…»

🎡 Μερικές φορές όταν θυσιάζεις κάτι πολύτιμο, δεν το χάνεις πραγματικά. Απλώς το παραχωρείς σε κάποιον άλλο.

🎡  Όλοι οι γονείς κάνουν ζημιά στα παιδιά τους. Δεν μπορούν να το αποφύγουν. Το παιδί μοιάζει με παρθένο γυαλί που απορροφά τα αποτυπώματα όσων το αγγίζουν. Μερικοί γονείς μουτζουρώνουν τα παιδικά χρόνια, άλλοι τα ραγίζουν, κάποιοι τα συντρίβουν εντελώς, τα θρυμματίζουν, πέρα από κάθε επισκευή.

🎡 …ο γιος πάντα λατρεύει τον πατέρα του, όσο άσχημα κι αν του φέρεται. Έτσι μαθαίνει την αφοσίωσή. Πριν μπορέσει ένα αγόρι να αφοσιωθεί στο Θεό ή σε μία γυναίκα, αφοσιώνεται στον πατέρα του, έστω κι αν αυτή η αφοσίωση είναι ανόητη, έστω κι αν βρίσκεται πέρα από κάθε λογική εξήγηση.

🎡 …Δεν υποτίθεται πως όταν πεθαίνεις βρίσκεις τη γαλήνη;» «Γαλήνη βρίσκεις μόνο όταν γαληνέψεις με τον εαυτό σου.»

🎡 «Συχνά σε επηρεάζουν αυτά που συμβαίνουν πριν γεννηθείς«, του είπε η Ρουμπι. Και άνθρωποι που έζησαν πριν από σένα, σε επηρεάζουν και αυτοί.

🎡 Οι γονείς σπανίως απαγκιστρώνονται από τα παιδιά τους, κι έτσι αναγκάζονται τα παιδιά τους να απαγκιστρωθούν απ’ αυτούς. Προχωρούν. Μετακομίζουν. Οι στιγμές που τα καθόριζαν παλαιότερα – η επιδοκιμασία της μητέρας, ένα νεύμα του πατέρα – καλύπτονται από τις στιγμές των δικών τους επιτευγμάτων. Μόνο πολύ αργότερα, όταν σακουλιάση το δέρμα κι αδυνατίσει η καρδιά, αυτά τα παιδιά καταλαβαίνουν τελικά: οι ιστορίες τους και όλα τα επιτεύγματά τους, πατούσαν πάνω στο ιστορίες της μάνας τους και του πατέρα τους, πέτρες πάνω σε πέτρες κάτω από τα νερά της ζωής τους.

🎡»Και η θρησκεία: Το κράτος; Η αφοσίωσή μας σ’ αυτά, δεν μας οδηγεί πολλές φορές μέχρι και το θάνατο;» Ο Έντι σήκωσε τους όμους. «Καλύτερα να είμαστε αφισιωμένοι ο ένας στον άλλον.»

🎡 Τι είναι χειρότερο όταν μένει ανεξήγητο: μία ζωή ή ένας θάνατος;

🎡 Μάθε αυτό από μένα: ο θυμός που κρατάς μέσα σου σε δηλητηριάζει, σε τρώει από μέσα. Νομίζουμε ότι το μίσος είναι ένα όπλο που χτυπά εκείνον που μας έβλαψε. Αλλά το μίσος είναι δίκοπο μαχαίρι. Και το κακό που κάνουμε, το κάνουμε στον εαυτό μας. Πρέπει να συγχωρούμε.

🎡Η αγάπη μοιάζει με τη βροχή, μπορεί να θρέψει από ψηλά, μουσκεύοντας το ζευγάρι με μία καταρρακτώδη χαρά. Μερικές φορές, όμως, κάτω από την θυμωμένη θέρμη της ζωής, η αγάπη στεγνώνει στην επιφάνεια και πρέπει να προσφέρει τη θρέψη της από χαμηλά φροντίζοντας τις ρίζες της, προσπαθώντας να κρατηθεί ζωντανή.

🎡 Η χαμένη αγάπη δεν παύει να είναι αγάπη, Έντι. Απλώς παίρνει διαφορετική μορφή, αυτό είναι όλο. Δεν μπορείς να δεις το χαμόγελο εκείνου που αγαπάς, ούτε να του φέρεις φαγητό ή να του χαϊδεύεις τα μαλλιά ή να χορέψεις μαζί του. Αλλά όταν εξασθενήσουν αυτές οι αισθήσεις, δυναμώνει μία άλλη. Η μνήμη. Η μνήμη γίνεται ο σύντροφός σου. Την καλλιεργείς. Την κρατάς. Χορεύεις μαζί της. «Η ζωή πρέπει να τελειώσει κάποτε» του είπε. «Η αγάπη όχι».

🎡 …μυστικό του παραδείσου: ότι κάθε άνθρωπος επηρεάζει τον άλλον και ο άλλος επηρεάζει τον επόμενο, και ο κόσμος είναι γεμάτος ιστορίες, αλλά όλες οι ιστορίες είναι μία ιστορία.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

9 classic ‘grandma sayings’ young folks may not understand (so we explain them)

https://fed.brid.gy/r/https://www.upworthy.com/9-classic-grandma-sayings-young-folks-may-not-understand-so-we-explain-them/

👌 Υπάρχουν άνθρωποι που νοιώθουν απέραντη ευτυχία όταν δυστυχούν γιατί με τη μιζέρια τους προκαλούν τη συμπόνια. | Μπαγκουαν Σρι Ραζνίς

Makrinitsa Greece 2021

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Η Κρυμμένη Αρμονία» του Μπαγκουαν Σρι Ραζνίς

👌 Η θρησκεία δεν είναι φιλοσοφία – είναι μία τεχνική που σε βγάζει από την ασυνειδησία’ ενώ οι φιλοσοφίες είναι τεχνικές για να έχεις ήσυχο ύπνο’ σου εξασφαλίζουν όνειρα, ουτοπίες.

👌 Η προσευχή δεν είναι ομιλία, είναι ακρόαση – εγρήγορση, παθητικότητα, ετοιμότητα, ετοιμότητα σαν της μήτρας.

👌 Κράτα ζωντανή την ελπίδα: Αυτό είναι που χαρακτηρίζει τον αναζητητή.

👌  Αν αγαπήσεις συνειδητά τότε ο έρωτας μπορεί να διαρκέσει αιώνια, γιατί με τη συνείδησή τα πάντα είναι αιώνια. Χωρίς αυτή τα πάντα είναι εφήμερα.

👌 Η ηδονή είναι λήθη, η ευτυχία είναι μνήμη. Κι όταν η μνήμη γίνεται τέλεια, όταν γίνεται τόσο τέλεια που δεν υπάρχει περίπτωση να καταπέσεις από αυτήν τότε αρχίζει η μακαριότητα. Ανάμεσα στην μακαριότητα και την ηδονή υπάρχει ευτυχία.

👌 Αν άκουγαν τα δασκαλέματα οι σπόροι δεν θα υπήρχαν δέντρα στον κόσμο.

👌 Υπάρχουν άνθρωποι που νοιώθουν απέραντη ευτυχία όταν δυστυχούν γιατί με τη μιζέρια τους προκαλούν τη συμπόνια.

👌 Η ποίηση πρέπει να κατανοείται με διαφορετικό τρόπο –  την πίεση πρέπει να την αγαπάς, όχι να την ερμηνεύεις. Πρέπει να την επαναλαμβάνεις πολλές φορές ώσπου να ανακατευτεί με το αίμα σου, με τα κόκαλά σου, με το μεδούλι σου. Πρέπει να τραγουδήσεις το ποίημα πολλές φορές ώσπου να νοιώσεις όλες τις λεπτές αποχρώσεις του, όλες τις φωτοσκιάσεις του.  Άφησε το ποίημα να κινηθεί μέσα σου ώσπου να γίνει ζωτική δύναμη. Έτσι το  απορροφάς κι ύστερα το ξεχνάς κι αυτό προχωρεί όλο και πιο βαθιά μέσα σου και σε αλλάζει. Να με θυμάστε σαν ποιητή, που δεν γράφει ποίηση στο χαρτί αλλά σε κάτι πιο ζωντανό- σε σας. Αυτό κάνει η ύπαρξη ολόκληρη. Χαράζει ποίηση μέσα σας.

👌  Ποιος λέει ότι η γριά γυναίκα είναι άσχημη; «Άσχημη είναι η γριά γυναίκα μόνο όταν προσπαθεί να δείχνει νέα, με μπογιές και κραγιόνια. Αλλά όταν η γυναίκα αποδέχεται τα γεράματα σαν κάτι φυσιολογικό, τότε το γερασμένο της πρόσωπο είναι ό,τι πιο όμορφο υπάρχει, ρυτιδωμένο από τις αλλαγές, μαλακωμένο από το χρόνο, έμπειρο, ώριμο, πανέμορφο πρόσωπο. Το γερασμένο πρόσωπο ομορφαίνει όταν έχει ζήσει τη ζωή. Όταν δεν την έχει ζήσει αναζητά να κρατηθεί στα περασμένα που δεν υπάρχουν πια.

👌  Ο γέρος άνθρωπος που ερωτεύεται είναι το ίδιο γελοίος με έναν νέο που δεν μπορεί να ερωτευτεί.

👌 Πρέπει να είσαι έτοιμος! Για μένα αυτό είναι διαλογισμός: η ετοιμότητα. Όταν κάτι φεύγει, πρέπει να είσαι έτοιμος να το αφήσεις να φύγει. Αδιαμαρτύρητα. Όταν κάτι φεύγει, φεύγει οριστικά!

Βαθμολογία:

Message in Mombasa

https://forestwoodfolkart.wordpress.com/2026/08/26/message-in-mombasa/

🌏 Όταν η μνήμη είναι στα αλήθεια ζωντανή δεν κάθεται να ρεμβάζει την ιστορία αλλά μας καλεί να γράψουμε ιστορία. | Εντουάρντο Γκαλεάνο

[photo by Johnny di]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ένας κόσμος ανάποδα» του Εντουάρντο Γκαλεάνο

🌏 Στις μεγάλες πόλεις του κόσμου απ’ την ανάποδη είναι επικίνδυνο να περπατάς και είναι άθλος να αναπνέεις. Όποιος δεν είναι δέσμιος της ανάγκης, είναι δέσμιος του φόβου: κάποιοι δεν κοιμούνται λόγω της αγωνίας τους να αποκτήσουν πράγματα που δεν έχουν και άλλοι δεν κοιμούνται λόγω του τρόμου μην τυχόν και χάσουν πράγματα που έχουν. Ο κόσμος από την ανάποδη μας προετοιμάζει ώστε να βλέπουμε το διπλανό μας ως απειλή και όχι ως ελπίδα, μας περιορίζει στη μοναξιά και μας παρηγορεί με χημικά ναρκωτικά και με εικονικούς φίλους.

🌏 Ειδήμονες της εικονικής πραγματικότητας, τα πλούσια παιδιά, έχουν πλήρη άγνοια της υπαρκτής πραγματικότητας, η οποία υπάρχει μόνο για να τη φοβούνται ή να την αγοράζουν.

🌏 Οι άνθρωποι αλληλοπαγιδεύονται: σήμερα στο φρενοκομείο των δρόμων, ο καθένας μπορεί να πεθάνει από μία σφαίρα: αυτοί που γεννήθηκαν για να πεθάνουν από πείνα αλλά και αυτοί που γεννήθηκαν για να πεθάνουν από το πολύ φαΐ.

🌏 Η αξία των προϊόντων για τα κατοικίδια, που πωλούνται κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τη συνολική παραγωγή της Αιθιοπίας.

🌏 Κατά την άποψή του Ιπποκράτη, του Γαληνού, του Μαϊμονίδη και του Παράκελσου υπήρχε μία ασθένεια που την έλεγαν δυσπεψία, αλλά δεν υπήρχε ασθένεια που να τη λένε πείνα.

🌏 Αίτια του ρατσισμού και της φαλλοκρατίας είναι η γενετική κληρονομιά: δεν ευθύνεται η ιστορία που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα οι φτωχοί, αλλά η βιολογία. Οι φτωχοί φέρουν το πεπρωμένο μέσα στο αίμα τους και τα πράγματα σκουραίνουν όταν τα χρωμοσώματα της κατωτερότητας αναμειγνύονται με τον κάκο σπόρο του εγκλήματος.

🌏 Ανακάλυψε μάλιστα ότι οι Ινδιάνοι προσκυνούσαν το σταυρό επειδή είχε τη μορφή της συνεύρεσης της βροχής με τη γη.

🌏 Η μόνη διαφορά ανάμεσα στο βιασμό και στο να σε τσαλαπατήσει ένα φορτηγό είναι οτι οι άντρες μετά σε ρωτάνε αν σου άρεσε.

🌏 Ο θάνατος του κάθε φουκαρά έχει φαρμακευτική επίδραση στους ευκατάστατους. Η λέξη προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη φαρμακος και σημαίνει τον άνθρωπο που πρόσφεραν θυσία στους θεούς την εποχή των κρίσεων.

🌏 Γενικευμένη φοβία
Όσοι δουλεύουν φοβούνται μη χάσουν τη δουλειά τους.
Όσοι δε δουλεύουν φοβούνται μη δε βρουν ποτέ δουλειά.
Όποιος δεν φοβάται την πείνα, φοβάται το φαγητό.
Οι οδηγοί αυτοκινήτων φοβούνται να περπατήσουν και οι πεζοί φοβούνται μην τους πατήσουν τα αυτοκίνητα.
Η δημοκρατία φοβάται να θυμηθεί και η γλώσσα φοβάται να τα πει.
Οι πολίτες φοβούνται τους στρατιωτικούς, οι στρατιωτικοί φοβούνται την έλλειψη όπλων, τα όπλα φοβούνται την έλλειψη πολέμων.
Ζούμε στα χρόνια του φόβου.
Φοβάται η γυναίκα τη βία του άντρα και ο άντρας την άφοβη γυναίκα.
Φόβος των κλεφτών, φόβος της αστυνομίας.
Φοβος της πόρτας χωρίς κλειδαριά, του χρόνου χωρίς ρολόγια, του παιδιού χωρίς τηλεόραση, φόβος της νύχτας χωρίς υπνωτικά χάπια και φόβος της ημέρας χωρίς διεγερτικά χάπια.
Φόβος του πλήθους, φόβος της μοναξιάς, φόβος από όσα έγιναν και για όσα θα γίνουν, φόβος του θανάτου, φόβος της ζωής.

🌏 Σε έναν τοίχο στο San Francisco κάποιο χέρι έγραψε: «Αν η ψήφος μπορούσε να αλλάξει κάτι, θα ήταν παράνομη«.
Σε ένα τοίχο του Ρίο ντε Τζανέιρο, ένα άλλο χέρι έγραψε: «Αν γεννούσαν οι άντρες, η έκτρωση θα ήταν νόμιμη.»

🌏 Αλλά τώρα που Ηνωμένες Πολιτείες και Ρωσία συμπορεύονται σε τι χρησιμεύουν αυτά τα τεράστια οπλοστάσια; Για να εκφοβίσουν ποιον; Ολόκληρη την ανθρωπότητα;

🌏 Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ είχε πει ότι το να κλέβει κάνεις μία τράπεζα είναι αδίκημα, αλλά μεγαλύτερο αδίκημα είναι να την ιδρύει.

🌏 Η Wall Street, η οδός του Τείχους, πήρε το όνομά της από ένα τείχος που είχε υψωθεί εκεί πριν από αρκετούς αιώνες για να εμποδίζει τους μαύρους σκλάβους να αποδρούν: στις μέρες μας η Wall Street είναι το κέντρο του μεγάλου παγκόσμιου ηλεκτρονικού τζόγου και ολόκληρη η ανθρωπότητα δεσμεύεται από τις αποφάσεις που παίρνονται εκεί. Η εικονική οικονομία μεταφέρει κεφάλαια, ρίχνει τιμές, μαδάει απερίσκεπτους, καταστρέφει χώρες και, σε χρόνο μηδέν, κατασκευάζει εκατομμυριούχους και ζητιάνους.

🌏 Όποιος δουλεύει δεν έχει χρόνο για να βγάλει λεφτά.

🌏 Στην είσοδο του Άουσβιτς, του ναζιστικού στρατοπέδου εξόντωσης, μία μεγάλη επιγραφή έγραφε: Η δουλειά λυτρώνει. Περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, ο υπάλληλος ή ο εργάτης που έχει δουλειά οφείλει να ευγνωμονεί την επιχείρηση που του κάνει τη χάρη να του βγάζει την ψυχή κάθε μέρα και τον κάνει βορά της ρουτίνας, στο γραφείο ή στο εργοστάσιο. Το να βρει κανείς δουλειά, ή το να τη διατηρήσει, ακόμα και χωρίς διακοπές, χωρίς σύνταξη, χωρίς τίποτα ακόμα και έναντι μισθού πείνας, γιορτάζεται σαν να πρόκειται για θαύμα.

🌏 Καλύτερες συνθήκες για τις επιχειρήσεις σημαίνει χειρότερες συνθήκες για το ύψος των μισθών, για την ασφάλεια στην εργασία και για την υγεία της γης αλλά και των ανθρώπων.

🌏 Η ατιμωρησία επιβραβεύει την παρανομία προτρέπει στην επανάληψη της και την προπαγανδίζει: παροτρύνει τον κακοποιό και μεταδίδει το παράδειγμά του. Κι όταν το κράτος είναι ο κακοποιός, που βιάζει, κλέβει, βασανίζει και σκοτώνει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, τότε ανάβει άνωθεν το πράσινο φως που δίνει την άδεια σε όλη την κοινωνία να βιάζει, να κλέβει, να βασανίζει και να σκοτώνει.

🌏 Η λήθη, λέει η εξουσία, είναι η τιμή της ειρήνης, ενώ ταυτόχρονα μας επιβάλλει μία ειρήνη που στηρίζεται στην αποδοχή της αδικίας ως μία καθημερινή φυσιολογική κατάσταση. Μας έχουν συνηθίσει να υποτιμάμε τη ζωή και μας απαγορεύουν να θυμόμαστε.

🌏  Όταν η μνήμη είναι στα αλήθεια ζωντανή Δεν κάθεται να ρεμβάζει την ιστορία αλλά μας καλεί να γράψουμε ιστορία.

🌏 Η ιστορία επαναλαμβάνεται; Ή μήπως επαναλαμβάνεται μόνο για κείνους που από τύψεις είναι ανίκανοι να την ακούσουν; Δεν υπάρχει ιστορία βουβή. Η ανθρώπινη ιστορία, όσο και να την τσουρουφλίσουν, όσο και να τη φθείρουν, όσα ψέματα και να πουν, αρνείται να κλείσει το στόμα της.

🌏 Η μνήμη δεν αρνείται τη νοσταλγία’ αλλά προτιμάει την ελπίδα, τον κίνδυνο της ελπίδας και την αψηφισιά της. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η Μνημοσύνη ήταν αδελφή του Χρόνου και του Ωκεανού, και δεν έκαναν λάθος. Η ατιμωρησία είναι παιδί της κακής μνήμης. Αυτό το γνωρίζουν καλά όλες οι στρατιωτικές δικτατορίες που βασάνισαν τα μέρη μας.

🌏 Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που δεν έχουν χρόνο για να χάνουν το χρόνο τους.
Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που δεν έχουν ησυχία ούτε μπορούν να την αγοράσουν.
Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που τα πόδια τους έχουν ξεχάσει να περπατούν, όπως τα φτερά από τις κότες που έχουν ξεχάσει να πετούν.
Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που τρώνε σκουπίδια και τα πληρώνουν σαν να ήταν φαγητό.
Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που έχουν το δικαίωμα να αναπνέουν σκατα, σαν να ήταν αέρας, χωρίς να πληρώνουν τίποτα για αυτό.
Φτωχοί: λέγονται οι φτωχοί αυτοί των οποίων η ελευθερία περιορίζεται στην επιλογή του καναλιού που θα δουν στην τηλεόραση.
Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που παθιάζονται δραματικά με τις μηχανές.
Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που βρίσκονται πάντα με πολλούς και είναι πάντα μόνοι.
Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που δεν το ξέρουν ότι είναι φτωχοί.

🌏 Διάβασα στους τοίχους των πόλεων :
Γουστάρω τόσο πολύ τη νύχτα που θα έβαζα στη μέρα τέντα.
Εντάξει, το τζιτζίκι δεν δουλεύει. Αλλά και το μυρμήγκι δεν μπορεί να τραγουδήσει.
Η γιαγιά μου είπε όχι στα ναρκωτικά. Και πεθανε.
Η ζωή είναι μία αρρώστια που θεραπεύεται μόνη της.
Αυτό το εργοστάσιο καπνίζει πουλιά.
Ο πατέρας μου λέει ψέματα σαν να ήταν πολιτικός.
Φτάνουν πια οι πράξεις! Θέλουμε υποσχέσεις!
Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Όταν μας έφερναν στον κόσμο δεν μας ρώτησαν, απαιτούμε όμως να μας ρωτήσουν τώρα που ζούμε σε αυτόν.
Υπάρχει μια χώρα ξεχωριστή, κάπου.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

⏳ Ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα καλάμι, το πιο αδύνατο καλάμι της φύσης, αλλά είναι ένα καλάμι σκεπτόμενο… Όλη μας η αξία έγκειται στη σκέψη. Ας πασχίζουμε λοιπόν να σκεφτόμαστε καλά: αυτή είναι η βάση της ηθικής. | Ρομαίν Ρολάν

[Corfu Greece 2021 | photo by GTsik]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Ρομαίν Ρολάν «Η ζωή του Τολστόι»

⏳ Σαν και να μπορούσαν οι κομματικοί μας φανατισμοί ν’ αποτελέσουν το μέτρο μιας μεγαλοφυΐας!… Και τι με ενδιαφέρει εμένα αν ο Τολστόι ήταν ή όχι με το κόμμα μου! Θα γνοιαστώ τάχα με ποιο κόμμα ήταν ο Ντάντε κι ο Σαίξπηρ, για να ρουφήξω την πνοή τους και να πιω το φως τους;

⏳ Ω! αν μπορούσα να θαμποβλέπω το χαμόγελο αυτό στις δύσκολες στιγμές, δεν θαξερα τι θα πει λύπη...

⏳ Κι οι άνθρωποι αυτοί, είναι χριστιανοί που κηρύχνουν τον ίδιο μεγάλο νόμο της αγάπης και της θυσίας. Αντικρίζοντας τι έκαναν, δε γονατίζουν, μετανιωμένοι, μπροστά σ’ Εκείνον που, δίνοντάς τους τη ζωή, έβαλε την ψυχή του καθενός, μαζί με το φόβο του θανάτου, την αγάπη του ωραίου και του καλού! Δεν αγκαλιάζονται με δάκρυα χαράς κι ευτυχίας σαν αδερφοί!

⏳ Δεν πίστευε ποτέ στην ειλικρίνεια των ανθρώπων. Κάθε ηθική ορμή του φαινόταν ψεύτικη, κι είχε τη συνήθεια να λογχίζει με το εξαιρετικά διαπεραστικό του βλέμμα, τον άνθρωπο που του φαινόταν πως δεν έλεγε την αλήθεια. Πώς άκουγε! Πώς κοιτάζει το συνομιλητή του από τα βάθη των γκρίζων ματιών του που ήταν χωμένα μέσα στις κόγχες τους! Ο Τουργκένιεφ έλεγε πως δεν είχε νιώσει ποτέ τίποτα οδυνηρότερο απο το οξύ αυτό βλέμμα, που μαζί με δυο-τρία λόγια κάποιας φαρμακερής παρατηρήσης ήταν ικανό να σε κάνει να φρυάξεις από θυμό.

⏳Σχημάτισα την πεποίθηση πως όλοι τους σχεδόν ήταν άνθρωποι ανήθικοι, κακοί, χωρίς χαρακτήρα, πολύ κατώτεροι από κείνους που είχα συναντήσει στη ζωή μου όταν ήμουν ένας μποέμ στρατιώτης. Και ήταν βέβαιοι για τον εαυτό τους και ευχαριστημένοι, πως μπορούν να ‘ναι μονάχα άνθρωποι απόλυτα ηθικοί. Μ’ αηδιάσανε.

⏳ Τα είχε όλα: πλούτη, όνομα, πνεύμα, ανώτερες φιλοδοξίες’ δεν είχε διαπράξει κανένα έγκλημα, αλλά είχε κάνει κάτι χειρότερο: είχε σκοτώσει την καρδιά του, τα νιάτα του. Είχε χαθεί, χωρίς να ‘χει ένα δυνατό πάθος για δικαιολογία, αλλά από έλλειψη θέλησης.

⏳ Η φήμη μου έχασε πολύ από τη δημοτικότητά της, που μ’ έθλιβε. Τώρα, είμαι ήσυχος, ξέρω πως έχω να πω κάτι και πως έχω τη δύναμη να το πω μεγαλόφωνα. Όσο για το κοινό, ας σκέφτεται ότι θέλει!

⏳ Αμαρτάνουμε, απατούμε κι όλα αυτά γιατί; Ξεπέρασα, φίλε μου τα πενήντα… Όλα τελειώνουνε με το θάνατο… Ο θάνατος στη φρίκη!

⏳ Χωρίς τη γνώση των αρχαίων ελληνικών, δεν υπάρχει αληθινή μόρφωση! Έχω πειστεί πως ως τα τώρα δεν ήξερα τίποτα από ότι υπάρχει αληθινά ωραίο, με μία απλή ομορφιά στον ανθρώπινο λόγο.

⏳ Ο Τολστόι ζωγράφισε με ιδιαίτερο κέφι τον Στέφανο Αρκαδίεβιτς, τον αξιαγάπητο εγωιστή, που κανένας δεν μπορεί να τον αντικρίσει χωρίς να ανταποκριθεί στο συμπαθητικό του χαμόγελο, και τον Καρένινα, τον τυπο του μεγάλου υπαλλήλου, του διακεκριμένου κρατικού λειτουργού, με τη μανία του να κρύβει τα αληθινά του αισθήματα κάτω από μία συνεχή ειρωνεία: συγκέρασμα αξιοπρέπειας και ανανδρίας, φαρισαϊσμού και χριστιανικού αισθήματος’ παράξενο προϊόν ενός κόσμου τεχνητού, από τον οποίο του είναι αδύνατο να ξεφύγει παρ’ όλη την εξυπνάδα του και την πραγματική μεγαλοφυΐα του, – και που έχει πολύ δίκιο να δυσπιστεί προς την καρδιά του, γιατί κάθε φορά που εγκαταλείπεται σ’ αυτήν, πέφτει στο τέλος σε μία μυστική και ανόητη φλυαρία.

⏳ Ο θάνατος ρίχνει ένα ξαφνικό φως πάνω στις κοινωνικές συνθήκες. Μπροστά στην Άννα που πεθαίνει, ο επιτηδευμένος Καρενιν συγκινείται και γίνεται τρυφερός. Μέσα στην ψυχή αυτή, τη δίχως ζωή, όπου όλα είναι φτιαχτά, εισδύει μία αχτίδα αγάπης και χριστιανικής συγνώμης. Κι οι τρεις, σύζυγος, η γυναίκα, ο εραστής, έχουν για μία στιγμή μεταμορφωθεί. Όλα γίνονται απλά, και με ειλικρίνεια. Αλλά όσο η Άννα συνέρχεται, νιώθουν κι οι τρεις, απέναντι στην ηθική δύναμη, τη σχεδόν ιερή, που τους οδηγούσε ενδόμυχα, την ύπαρξη μιας άλλης δύναμης, παντοδύναμης, που «διευθύνει χωρίς να το θέλουν τη ζωή τους, και που δεν θα τους αφήσει να χαρούν την ειρήνη». Και ξέρουν από πριν ότι είναι ανήμποροι στον αγώνα αυτόν, οπου «θα ‘ναι υποχρεωμένοι να κάνουν το κακό που ο κόσμος θα το κρίνει αναγκαίο».

⏳ Ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα καλάμι, το πιο αδύνατο καλάμι της φύσης, αλλά είναι ένα καλάμι σκεπτόμενο… Όλη μας η αξία έγκειται στη σκέψη. Ας πασχίζουμε λοιπόν να σκεφτόμαστε καλά: αυτή είναι η βάση της ηθικής.

⏳ Η αγάπη είναι η μόνη λογική δραστηριότητα του ανθρώπου, η αγάπη είναι η κατάσταση της ψυχής της πιο λογικής και πιο φωτεινής. Εκείνο που χρειάζεται η αγάπη είναι να μην τις κρύβει τίποτα ο ήλιος της λογικής, που αυτός μονάχα τη θρέφει και την κάνει να φουντώνει. Η αγάπη είναι το πραγματικό αγαθό, το απέραντο αγαθό, που λύνει όλες τις αντιφάσεις της ζωής, που οχι μονάχα εξαφανίζει τον τρόμο του θανάτου, αλλά σπρώχνει τον άνθρωπο να θυσιάζεται για τους άλλους‘ γιατί δεν υπάρχει άλλη αγάπη από κείνη που δίνει τη ζωή της για εκείνους που αγαπάει’ η αγάπη δεν είναι άξια του ονόματος αυτού παρά μονάχα όταν είναι αυτοθυσία. Έτσι η αληθινή αγάπη δεν είναι πραγματοποιήσιμη παρά όταν ο άνθρωπος καταλαβαίνει ότι του είναι αδύνατο να αποκτήσει την ατομική του ευτυχία. Τότε όλοι οι χυμοί της ζωής του έρχονται να θρέψουν το μπόλι της αληθινής αγάπης’ και το μπόλι αυτό παίρνει για να φουντώσει όλη την ικμάδα από τον κορμό του άγριου αυτού δέντρου, της ζωικής ατομικότητας.

⏳ Θα νοιαστεί να ολοκληρώσει τη δίαιτα της ψυχής, να αναζωογονήσει την ενέργειά της, περιγράφοντας τις διεστραμμένες ηδονές, που αποκοιμίζουν τη συνείδηση, και τις σκληρές ηδονές, που τη σκοτώνουν. Δίνει ο ίδιος το παράδειγμα. Το 1884, θυσίασε το πιο ριζωμένο πάθος του: το κυνήγι. Ασκεί την εγκράτεια, που χαλυβδώνει τη θέληση- σαν ένας αθλητής που επιβάλλει στον εαυτό του σκληρή πειθαρχία για να πολεμήσει και να νικήσει.

⏳ Λες «Σ’ αγαπώ, αλλά δεν χρειάζεσαι την αγάπη μου». Είναι το μόνο πράγμα που χρειάζομαι… Η αγάπη σου μ’ αναγαλιάζει πιο πολύ από κάθε τι άλλο στον κόσμο.

⏳ Οι μελετητές του έργου του Τολστόι δεν πρόσεξαν αρκετά τη συγκινητική επίκληση προς τις γυναίκες, που με αυτήν τελειώνει το: «Τι πρέπει να κάνουμε;». Ο Τολστόυ δεν έχει καμία συμπάθεια για το σύγχρονο φεμινισμό. Αλλά για εκείνη που την ονομάζει «η γυναίκα – μητέρα», έχει λόγια ευλαβικής λατρείας – εγκωμιάζει με ένα μεγαλόπρεπο εγκώμιο τους μόχθους της και τις χαρές της, την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα, τους τρομερούς αυτούς πόνους, τ’ αξεκούραστα αυτά χρόνια, την αόρατη, εξαντλητική αυτή η εργασία, που για αυτήν δεν περιμένει καμία αμοιβή, και μακαριότητα αυτή που πλημμυρίζει την ψυχή όταν τελειώνουν οι πόνοι, όταν έχει συντελεστεί ο Νόμος. Χαράζει το πορτραίτο της γενναίας συζύγου, που είναι για τον άντρα της ένας βοηθός όχι ένα εμπόδιο. Ξέρει ότι μονάχα η σκοτεινή δίχως ανταμοιβή, θυσία για τους άλλους, είναι ο προορισμός του ανθρώπου.

⏳  Η επιστήμη κι η τέχνη είναι τόσο ανάγκες όσο το ψωμί και το νερό, πιο αναγκαίες μάλιστα… Η αληθινή επιστήμη είναι η γνώση της αποστολής, και κατά συνέπεια του αληθινού καλού όλων των ανθρώπων. Η αληθινή τέχνη είναι η έκφραση της γνώσης της αποστολής και του αληθινού καλού όλων των ανθρώπων.

⏳ Όποιος κοιτάζει τη γυναίκα – προπάντων τη γυναίκα του- με αισθησιασμό, μοιχεύει μαζί της. Όταν τα πάθη θα έχουν εξαφανιστεί, τότε η ανθρωπότητα δεν θα έχει πια λόγο να υπάρχει, θα έχει εκτελέσει το Νόμο’ η ένωση των όντων θα είναι πλήρης.

⏳ Εννιά χρόνια πριν από το θάνατο του, στην απάντησή του προς την Ιερά Σύνοδο (17 Απριλίου 1901) ο Τολστόι ή έλεγε: Η πίστη μου με υποχρεώνει να ζω ειρηνικά και χαρούμενα, και να μπορέσω έτσι, μέσα στην ειρήνη και τη χαρά, να πορευτώ προς το θάνατο. Σκέφτομαι, ακούγοντάς τον, τα αρχαία λόγια: ότι «δεν πρέπει κανέναν να μακαρίζουμε, προτού πεθάνει».
Η ειρήνη αυτή κι η χαρά αυτή, που καυχιόταν ότι τις είχε, του μείνανε πιστές;

⏳ Ο Τολστόι είναι θλιμμένος, αλλά δεν αποθαρρύνεται. Κάνει πίστωση στο Θεό, πιστεύει στο μέλλον:
Θα ταν περίφημο, αν μπορούσαμε να κάνουμε να φυτρώσει ένα δάσος, σ’ ένα ανοιγόκλεισμα του ματιού. Δυστυχώς, είναι αδύνατο, πρέπει να περιμένουμε να ωριμάσει ο σπόρος, να πετάξει βλαστάρια, έπειτα φύλλα, έπειτα ο μίσχος να μετασχηματιστεί σε δέντρο.

⏳ Πρέπει να ευχαριστούμε τον Θεό που είμαστε δυσαρεστημένοι με τον εαυτό μας. Μακάρι να είμαστε πάντα! Η δυσαρμονία της ζωής με ό,τι θα έπρεπε να ‘ναι, είναι ακριβώς το σημάδι της ζωής, η ανυψωτική κίνηση, από το πιο μικρός στο πιο μεγάλο, από το χειρότερο στο καλύτερο. Κι η δυσαρμονία αυτή είναι ο πρωταρχικός όρος του καλού. Είναι κακό, όταν ο άνθρωπος είναι ήσυχος και ευχαριστημένος με τον εαυτό του.

⏳ Μια σελίδα απ’ το Ημερολόγιό του, (28 Οκτωβρίου 1879) είναι από τις ωραιότερες: «Υπάρχουν στον κόσμο άνθρωποι βαρείς, χωρίς φτερά. Κινούνται προς τα κάτω. Ανάμεσά τους υπάρχουν μερικοί δυνατοί: ο Ναπολέων. Αφήνουν ίχνη τρομερά ανάμεσα στους ανθρώπους, σπέρνουν τη διχόνοια αλλά πάντα σέρνονται καταγής. Υπάρχουν άνθρωποι που αφήνουν να τους φυτρώσουν φτερά, ανεβαίνουν σιγά, σιγά και μετεωρίζονται: οι καλόγεροι. Υπάρχουν άνθρωποι ανάλαφροι και ανυψώνονται ραγδαία και ξαναπέφτουν: οι καλοί ιδεαλιστές. Υπάρχουν άνθρωποι ουράνιοι, που με την αγάπη για τους ανθρώπους, κατεβαίνουν στη γη διπλώνοντας τα φτερά τους και μαθαίνουν τους άλλους να πετούν. Έπειτα, όταν δεν είναι πια αναγκαίοι ξανανεβαίνουν: ο Χριστός.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

A delightful story about how the phrase ‘not beyond the shoe’ came into existence.

#Sayings #Judgement #Expertise
@jalefkowit

💪 Η ιδέα πως οι φτωχοί πρέπει να διαθέτουν ελεύθερο χρόνο, ήταν πάντοτε ενοχλητική στους πλούσιους. | Ράσσελ

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Ράσσελ «Το μέλλον της ανθρωπότητας»

💪 Ο ελεύθερος χρόνος είναι ουσιαστική προϋπόθεση του πολιτισμού, και τον παλιό καιρό ο ελεύθερος χρόνος για τους λίγους βασίζονταν στην εργασία των πολλών.

💪 Αν η ατομική ενέργεια διευκολύνει την παραγωγή, το μόνο αποτέλεσμα, με τη σημερινή κατάσταση, θα είναι να γίνουν οι πόλεμοι ακόμα πιο καταστρεφτικοί, αφού λιγότεροι άνθρωποι θα χρειάζονται για την παραγωγή. Μόνο σα λύσουμε το πρόβλημα της καταργήσεως του πολέμου, θα υπάρχει λόγος να χαιρόμαστε για την πρόοδο της τεχνικής που εξοικονομεί την εργασία. Ίσα – ίσα μάλιστα. Αντίθετα, αν ο πόλεμος εξαφανισθεί, η επιστημονική τεχνική θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αύξηση της ανθρώπινης ευτυχίας. Δεν υπάρχει πια κανένας τεχνικός λόγος να διαιωνίζεται η φτώχεια, ακόμα και στις πυκνοκατοικημένες χώρες, όπως π.χ. η Ινδία και η Κίνα. Αν ο πόλεμος δεν απασχολούσε πια τις σκέψεις και την ενεργητικότητά του ανθρώπου, θα μπορούσαμε, μέσα σε μία γενιά, να εξαλείψουμε τη φτώχεια από όλο τον κόσμο.

💪 Όσο περισσότερα γνωρίζουμε, τόσο περισσότερο μπορούμε να βλάψουμε οι μισοί τους άλλους μισούς. Αν οι άνθρωποι στην ανθρωποκτόνο μανία τους, επικαλεσθούν τη βοήθεια των εντόμων και των μικροοργανισμών, όπως ασφαλώς θα το κάνουν αν γίνει κι άλλος μεγάλος πόλεμος, είναι πολύ σίγουρο τα έντομα μόνο θα απομείνουν οι μόνοι τελικοί νικητές. Ίσως από συμπαντική άποψη αυτό να μην είναι και τόσο κακό. Σαν άνθρωπος όμως, δεν μπορώ παρά να αναστενάξω βαρειά για τη μοίρα του ζωολογικού μου είδους.

💪 Η ουσία των καθώς πρέπει ανθρώπων είναι πως μισούν τη ζωή όπως εκδηλώνεται στην τάση για συνεργασία, τις παιδικές αταξίες, και προ παντός το σεξουαλισμό, που η σκέψη του τους βασανίζει. Με μία λέξη, οι καθώς πρέπει άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν αισχρά μυαλά…

💪 Όταν οι περισσότερες περιουσίες ήταν κληρονομικές, η ψυχολογία του παραγωγού δεν κυριαρχούσε τόσο πολύ, όσο σήμερα. Γιατί η ψυχολογία του παραγωγού είναι εκείνη που κάνει τους ανθρώπους να επιθυμούν περισσότερο να πωλούν παρά να αγοράζουν, και αυτή η ψυχολογία είναι εκείνη που παρακινεί τις κυβερνήσεις να καταβάλλουν την αξιέπαινη προσπάθεια να δημιουργήσουν έναν κόσμο, όπου όλα τα έθνη πωλούν και κανένα δεν αγοράζει.

💪 Όλα αυτά, κατά τη γνώμη μου, οφείλονται στο γεγονός πως η δεισιδαιμονία και το μυστήριο συμφέρει σ’ αυτούς που κατέχουν την οικονομική δύναμη.

💪Ο ελεύθερος χρόνος είναι ουσιαστική προϋπόθεση του πολιτισμού και τον παλιό καιρό ο ελεύθερος χρόνος για τους λίγους βασιζόταν στην εργασία των πολλών. Η εργασία αυτή όμως είχε αξία, όχι γιατί η εργασία είναι κάτι καλό, αλλά γιατί ο ελεύθερος χρόνος είναι κάτι καλό. Και με τη σημερινή τεχνική, ο ελεύθερος χρόνος θα μπορούσε να γίνει προσιτός στους πολλούς, χωρίς ζημιά για τον πολιτισμό.

💪 Η ιδέα πως οι φτωχοί πρέπει να διαθέτουν ελεύθερο χρόνο, ήταν πάντοτε ενοχλητική στους πλούσιους.

💪 Δεν θα συζητήσω το γεγονός πως σε όλες τις σύγχρονες κοινωνίες, εκτός από την Ε.Σ.Σ.Δ., πολλοί κατορθώνουν να αποφύγουν το ελάχιστο αυτό όριο της εργασίας, εκείνοι ίδιως που κληρονομούν πατρικές περιουσίες ή που παντρεύονται παίρνοντας προίκα πάρα πολλά λεφτά. Δεν νομίζω όμως πως η οκνηρία αυτών των ανθρώπων είναι τόσο επιζήμια όσο η υπερκόπωση των εργαζομένων, που τους βάζουν μπροστά στο δίλημμα να πεθάνουν ή από τη δουλειά ή από την πείνα.

💪 Η συνετή χρήση του ελεύθερου χρόνου, πρέπει να το παραδεχτούμε αυτό, είναι αποτέλεσμα μόρφωσης και πολιτισμού. Ένας άνθρωπος που εργάζεται σκληρά σε όλη του τη ζωή, θα πλήξει αν βρεθεί ξαφνικά χωρίς δουλειά. Χωρίς όμως ελεύθερο χρόνο, ένας άνθρωπος δεν μπορεί να απολαύσει πολλά από τα καλύτερα πράγματα που υπάρχουν στον κόσμο. Και δεν υπάρχει σήμερα κανένας λόγος να στερούνται οι μάζες από τα αγαθά αυτά. Μόνο ένας ανόητος ασκητισμός που συνήθως εφαρμόζεται στους άλλους και όχι στον εαυτό μας, μας κάνει να εκθειάζουμε την υπερβολική δουλειά τώρα, που δεν υπάρχει πια ανάγκη από την υπερβολική αυτή δουλειά.

💪 Το γεγονός είναι πως η μετακίνηση της ύλης, αν και, ως ένα σημείο, είναι απαραίτητη για τη ζωή μας, δεν είναι πάντως και ο σκοπός της ανθρώπινης ζωής. Αν ήταν, τότε θα έπρεπε να θεωρούμε κάθε σκαφτιά ανώτερο από τους Σαίξπηρ.

💪 Όταν προτείνω να περιορισθούν οι ώρες εργασίας σε τέσσερις, δεν εννοώ πως οι υπόλοιπες ώρες πρέπει να χρησιμοποιούνται για επιπόλαιες διασκεδάσεις. Εννοώ μόνο πως τέσσερις ώρες εργασίας την ημέρα πρέπει να δίνουν στον άνθρωπο το δικαίωμα να εξασφαλίζει τις ανάγκες και τις στοιχειώδεις ανέσεις του, και πως ο υπόλοιπος χρόνος θα είναι στη διάθεσή του για να τον χρησιμοποιήσει όπως νομίζει καλύτερα.

💪 Σε έναν κόσμο όμως, όπου κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να εργάζεται πέρα από τις τέσσερις ώρες, κάθε άνθρωπος που έχει επιστημονικά ενδιαφέροντα, θα μπορέσει να τα καλλιεργήσει, και κάθε ζωγράφος θα μπορεί να ζωγραφίζει, χωρίς να πεθάνει της πείνας, όσο καλός και αν είναι. Οι νεαροί συγγραφείς δεν θα είναι υποχρεωμένοι να προσελκύουν την προσοχή του κοινού με κερδοσκοπικά ανοσιουργήματα, για να εξασφαλίζουν την οικονομική ανεξαρτησία, που είναι απαραίτητη για να δημιουργηθούν μνημειώδη έργα, για τα οποία όταν έρθει ο καιρός θα έχουν πια χάσει την όρεξη και την ικανότητα. Άνθρωποι που ενδιαφέρονται για τα οικονομικά ή τα πολιτικά, θα μπορούν να αναπτύξουν τις ιδέες τους χωρίς την ακαδημαϊκή εκείνη ψυχρότητα και αφαίρεση που κάνει τόσο συχνά τα έργα των οικονομολόγων μας να φαίνονται άσχετα με την πραγματικότητα. Οι γιατροί θα έχουν όλο τον καιρό να παρακολουθούν την πρόοδο της επιστήμης τους, οι καθηγητές δεν θα αγωνίζονται πια μέσα στα πλαίσια της ρουτίνας και δεν θα διδάσκουν πια «αλήθειες» που είχαν μάθει στα νιάτα τους και που αποδείχτηκαν στο αναμεταξύ σφαλερές.

💪 Η σύγχρονη τεχνική της παραγωγής μας προσφέρει τη δυνατότητα να εξασφαλίσουμε την άνεση σε όλο τον κόσμο. Εμείς όμως διαλέξαμε την υπερκόπωση για τους μισούς και την ανεργία για τους άλλους μίσους. Εξακολουθούμε να είμαστε δραστήριοι σαν να μην είχαμε στη διάθεσή μας μηχανές. Σ’ αυτό δειχτήκαμε ανόητοι. Δεν υπάρχει όμως κανένας λόγος η ανοησία μας τούτη να διαιωνιστεί.

💪 Στις κοινωνίες όπου ο άντρας θεωρείται γελοιοποιημένος αν η γυναίκα του τον απατάει, θα είναι ζηλότυπος απέναντί της, ακόμα και όταν πια δεν τρέφει για αυτήν κανένα αίσθημα. Έτσι, η ζήλεια συνδέεται στενά με το αίσθημα της ιδιοκτησίας και είναι πολύ ασθενέστερη εκεί όπου λείπει το αίσθημα τούτο. Αν η συζυγική πίστη επιβάλλεται συμβατικά, η ζήλια περιορίζεται πολύ. Παρ’ όλο όμως που υπάρχουν πολύ περισσότεροι τρόποι περιορισμού της ζήλιας από όσους φαντάζονται οι περισσότεροι άνθρωποι, υπάρχουν και όρια στον περιορισμό αυτό, όσο καιρό οι πατεράδες έχουν δικαιώματα και καθήκοντα. Όσον καιρό συμβαίνει αυτό, είναι αναπόφευκτο οι άντρες να ζητάνε κάποιαν εξασφάλιση πως είναι πατεράδες των παιδιών της γυναίκας τους.

💪 Δεν υπάρχει λόγος να λοξοδρομούμε για να διδάξουμε τα γεγονότα της ζωής. Το παιδί που διδάσκεται αυτό που θέλει να μάθει και του επιτρέπουν να δει τους γονιούς του γυμνούς, δεν θα κυριεύεται από λαγνεία κι ούτε θα αποκτήσει σεξουαλική μανία.
Τα αγόρια που ανατρέφονται μέσα στην επίσημη άγνοια του σεξουαλισμού, τον σκέφτονται περισσότερο και συζητούν περισσότερο γι’ αυτόν από τα αγόρια που άκουσαν πάντα να συζητιεται το θέμα αυτό στο ίδιο επίπεδο με τα άλλα. Η επίσημη άγνοια και η πραγματική γνώση διδάσκουν τα παιδιά να υποκρίνονται μπροστά στους μεγαλύτερούς τους και να τους εξαπατούν. Από την άλλη μεριά, η πραγματική άγνοια μπορεί να γίνει πηγή σκανδαλισμού και αγωνίας και να δημιουργήσει δυσκολίες στην προσαρμογή του παιδιού στην πραγματική ζωή. Καθε άγνοια είναι δυσάρεστη, η άγνοια όμως για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, όπως είναι ο σεξουαλισμός αποτελεί σοβαρό κίνδυνο.

💪Μια δημοκρατία, όπου η πλειοψηφία ασκεί την εξουσία χωρίς περιορισμό, μπορεί να είναι σχεδόν το ίδιο τυραννική με μία δικτατορία. Η ανοχή των μειοψηφιών είναι ουσιαστικό μέρος μιας συνετής δημοκρατίας, πράγμα όμως που το ξεχνούν πάντοτε αρκετά.

💪 «Ο τρελός σχολαστικός έλεγχος» είναι ένα από τα πράγματα που έκαναν τον Σαίξπηρ να εύχεται το θάνατο. Κι όμως η δημοκρατία, όπως την καταλαβαίνουν πολλοί Αμερικανοί, απαιτεί να ασκείται στα Πανεπιστήμια ένας παρόμοιος έλεγχος.

💪 Η συλλογική σοφία, αλλοίμονο!, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ατομική. Άτομα που έχουν αντιταχθεί στις γενικές παράδεγμένες αντιλήψεις, στάθηκαν η πηγή κάθε προόδου, τόσο της ηθικής όσο και της πνευματικής. Ήταν μισητοί όπως είναι φυσικό. Ο Σωκράτης, ο Χριστός και ο Γαλιλαίος έχουν όλοι τους υποστεί την κατακραυγή των ευσεβών. Στα παλιά τα χρόνια όμως, η κατασταλτική μηχανή δεν ήταν τόσο τελειοποιημένη, όσο σήμερα, και ο αιρετικός, ακόμα κι όταν τον εκτελούσαν εξασφάλιζε κάποια δημόσια προβολή.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

🎩 Σαν πρωτόβγαλτος ποιητής, ένιωθε ότι όφειλε να δείχνει κάποιο σεβασμό, δεν τον άξιζαν και πολύ. Αυτός γνώριζε περισσότερα’ μέσα του κρυβόταν η υπόσχεση ενός αληθινά μεγάλου συγγραφέα. | Τσεσλαβ Μιλοτς

[photo by GeoTsik]

Αξιοσημείωτο από το βιβλίο «Η αιχμάλωτη σκέψη» του Τσεσλαβ Μιλοτς

🎩 Ένας ημερομίσθιος εργάτης και ένας ιστορικός μπορούν να φτάσουν σε ένα κάποιο σημείο αλληλοκατανόησης μέσω των κοινών διαβασμάτων τους. Προφανώς, η διαφορά που πιθανότατα υπάρχει μεταξύ τους στο διανοητικό επίπεδο δεν είναι μικρότερη από αυτή που χώριζε ένα θεολόγο από ένα σίδερα του χωριού κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.

🎩 Η λυρική ποίηση, για να υπάρξει, χρειάζεται ορισμένες προϋποθέσεις. Πρέπει να είναι: 1) γαλήνια’ 2) απαλλαγμένη από κάθε στοιχείο της σκέψης που μπορεί να αντιταχθεί στις γενικά παραδεκτές αρχές στην πράξη, αυτό καταλήγει σε περιγραφές της φύσης και των αισθημάτων καθενός για τους φίλους και την οικογένειά του’ 3) κατανοητή. Καθώς ο ποιητής που δεν έχει δικαίωμα να σκέφτεται στους στίχους του αυτομάτως τείνει να τελειοποιήσει τη μορφή, κατηγορείται για φορμαλισμό.

🎩 Ο άνθρωπος τείνει να νομίζει ότι η τάξη πραγμάτων, στην οποία ζει, είναι φυσική. Τα σπίτια που προσπερνά πηγαίνοντας στη δουλειά του του φαίνονται περισσότερο σαν βράχοι που φύτρωσαν από τη γη παρά σαν δημιουργήματα ανθρώπινων χεριών. Θεωρεί τη δουλειά που κάνει στο γραφείο ή το εργαστήριό του ζωτική για την αρμονική λειτουργία του κόσμου. Τα ρούχα που φορά είναι αυτά ακριβώς που χρειάζονται και γελά στην ιδέα ότι θα μπορούσε με τον ίδιο τρόπο να φορά μία ρωμαϊκή τόγα ή μια μεσαιωνική πανοπλία. Σέβεται και ζηλεύει έναν υπουργό ή έναν διευθυντή τράπεζας και νομίζει ότι η κατοχή ενός σεβαστού χρηματικού ποσού είναι η καλύτερη εγγύηση της ειρήνης και της ασφάλειάς του. Δεν μπορεί να πιστέψει ότι μία ημέρα ένας καβαλάρης ίσως να εμφανιστεί σε ένα δρόμο που γνωρίζει καλά, όπου γάτες κοιμούνται και παιδάκια παίζουν, και να αρχίσει να πιάνει τους περαστικούς με το λάσσο του. Είναι συνηθισμένος να ικανοποιεί εκείνες τις φυσιολογικές του ανάγκες που θεωρούνται αυστηρά προσωπικές όσο πιο διακριτικά γίνεται, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι μία τέτοια συμπεριφορά δεν είναι κοινή σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες. Με λίγα λόγια συμπεριφέρεται κάπως όμοια με το Τσάρλι Τσάπλιν στο Χρυσοθήρα, πήγαινοερχόμενος με φούρια μέσα σε μια καλύβα που ισορροπεί επισφαλέστατα στο χείλος ενός γκρεμού.

🎩 Ο άνεμος σκορπίζει χαρτιά από γραφεία βιαστικά εκκενωμένα, χαρτιά με την ένδειξη «Εμπιστευτικόν» ή «Αυστηρώς Απόρρητον», που ξυπνούν αναμνήσεις αρχειοθηκών, κλειδιών, συνεδριάσεων, αγγελιοφόρων και γραμματέων. Τώρα ο άνεμος τα σπρώχνει μέσα στο δρόμο, όπου μπορεί να τα διαβάσει ο καθένας, όμως κανένας δεν το κάνει, γιατί όλοι εναγωνίως προσπαθούν να βρουν μία φρατζόλα ψωμί.

🎩 Ο άνθρωπος της Ανατολής δεν μπορεί να πάρει τους Αμερικανούς στα σοβαρά, γιατί αυτοί δεν έχουν ποτέ υποστεί τις εμπειρίες εκείνες που μαθαίνουν στους ανθρώπους πόσο σχετικές είναι οι κρίσεις τους και οι διανοητικές τους συνήθειες. Η προκύπτουσα έλλειψη φαντασίας τους είναι τρομακτική.

🎩 Οι λαοί της Μουσουλμανικής Ανατολής πιστεύουν ότι: «Αυτός που κατέχει την αλήθεια δεν πρέπει να εκθέτει τον εαυτό του, τους συγγενείς του, ή τη φήμη του στην τύφλωση, την τρέλα, τη διαστροφή αυτών που φάνηκε καλά στο Θεό να τοποθετήσει και να διατηρήσει μέσα στο λάθος». Πρέπει λοιπόν κανείς να σιωπά, αν είναι δυνατόν, για τις πραγματικές του πεποιθήσεις.

🎩 Αν ένιωθε ότι δεν υπάρχει τίποτα μέσα του ο Δάντης δεν θα μπορούσε να γράψει τη Θεία Κωμωδία ή ο Μονταίν τα δοκίμια του, ούτε θα μπορούσε ο Σαρντέν να ζωγραφίσει καμιά νεκρά φύση. Σήμερα ο άνθρωπος πιστεύει ότι δεν υπάρχει τίποτα μέσα του, γι’ αυτό αποδέχεται το καθετί, ακόμα κι αν ξέρει ότι αυτό είναι κακό, με σκοπό να βρεθεί μαζί με τους υπόλοιπους, με σκοπό να αποφύγει τη μοναξιά. Για όσο διάστημα πιστεύει αυτά, δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε για τη συμπεριφορά του.

🎩 Σαν πρωτόβγαλτος ποιητής, ένιωθε ότι όφειλε να δείχνει κάποιο σεβασμό, δεν τον άξιζαν και πολύ. Αυτός γνώριζε περισσότερα‘ μέσα του κρυβόταν η υπόσχεση ενός αληθινά μεγάλου συγγραφέα.

🎩 Όπως συμβαίνει τόσο συχνά, όση εξυπνάδα ή ταλέντο είχαμε, το πληρώσαμε με μία διαταραχή της εσωτερικής μας ισορροπίας. Στην ψυχή του καθενός από μας υπήρχαν βαθιές πληγές από την παιδική και την εφηβική μας ηλικία, διαφορετικές στον καθένα αλλά όμοιες σε ένα βασικό στοιχείο: στο ότι μας εμπόδιζαν να ζήσουμε αρμονικά με τους συνομήλικούς μας, μας έκαναν να αισθανόμαστε «διαφορετικοί» και έτσι μας έσπρωχναν να επιδιώκουμε αναπληρώσεις.

🎩 Αλλά ένα πλημμυρισμένο ποτάμι δεν υπάρχει απλώς’ ξεκολλά και μεταφέρει ολόκληρα κομμάτια γης, ρίχνει δέντρα, σηκώνει λόφους λάσπης, αναποδογυρίζει πέτρες, μέχρι που ο παλιός κήπος μεταβάλλετε σε ένα δεδομένο αριθμό τετραγωνικών μέτρων αγνώριστης γης. Ο αντιδραστικός δεν μπορεί να συλλάβει την κίνηση. Η ίδια η γλώσσα τους είναι στατική’ οι ιδέες του απαράλλαχτες, ποτέ δεν ανανεώνονται από την παρατήρηση.

🎩 Όσα βιβλία κι αν διαβάσει ο αντιδραστικός για τη διαλεκτική μέθοδο, δεν θα μπορέσει να καταλάβει την ουσία της. Κάποιο μικρό ελατήριο λείπει από τον εγκέφαλό του. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να κρίνει σωστά την ανθρώπινη ψυχολογία. Οι διαλεκτικοί δουλεύουν βάσει της προϋπόθεσης ότι η διανοητική και συναισθηματική ζωή του ανθρώπου βρίσκεται σε συνεχή κίνηση κι ότι είναι παράλογο να αντιμετωπίζεις τα άτομα σαν να διατηρούσαν ένα συγκεκριμένο σταθερό έμφυτο χαρακτήρα σε όλες τις περιστάσεις.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

👣 Το επίκτητο μπορεί να είναι επίκτητο μόνο χάρη στο έμφυτο, το οποίο με τη σειρά του διαμορφώνεται πάντα το επίκτητο. | Boris Cyrulnik

View from googles | Volos Greece 2021 [photo by GTsik]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Η γέννηση του νοήματος» του Boris Cyrulnik

👣 Και τότε γεννήθηκε ο άνθρωπος. Πώς; Μαθαίνοντας τον κόσμο σε μερικούς μήνες. Ανακαλύπτοντας ότι ο κόσμος μπορεί να κατηγοριοποιηθεί και να ταξινομηθεί πιο εύκολα όχι ως ένας κόσμος πραγμάτων, αλλά αντικειμένων σημασία, με νόημα. Κι αυτό έγινε μέσω της γλώσσας. Μέσω ενός γλωσσικού ενστίκτου, που οργάνωσε τον κόσμο σε εννοηματωμένα αντικείμενα. Η γλώσσα δεν είναι ένα όργανο επικοινωνίας. Είναι ένα όργανο κατηγοριοποίησης του κόσμου, απόδοσης νοήματος στα αντικείμενα του, ένας εσωτερικός λόγος που γίνεται εξωτερικός και προφορικώς ακριβώς για τις ανάγκες της επικοινωνίας.

👣 Μόλις το ζώο αρχίσει να αντιλαμβάνεται, δίνει νόημα στα πράγματα που αποτελούν τον κόσμο του. Μέσα στο φυσικό περιβάλλον, αρχίζει από κάποιο υλικό, και έχοντας αυτός ως αφετηρία, κατασκευάζει τα δικά του «αντικείμενα».

👣 Αυτό που τα διεγείρει είναι ένα χρωματισμένο σχήμα, γεγονός που οδηγεί από βιολογική άποψη, σε μία «ερμηνεία», η οποία προβάλλει έναν αρχικό βαθμό ελευθερίας σε σχέση με την αμεσότητα των ερεθισμάτων που προέρχονται από τον εξωτερικό κόσμο’ «ερμηνεία», όμως, σημαίνει παραλλαγές και… λάθη.

👣 Προτείνω να την ονομάσουμε «αντιληπτική ευφυΐα», για να προσδιορίσουμε αυτή τη δραστηριότητα της επιλογής και της ερμηνείας που χαρακτηρίζει τον τρόπο με τον οποίο τα ζώα αντιλαμβάνονται τα αισθητηριακά ερεθίσματα. Αυτά δεν αποτελούνται από «ακατέργαστα» δεδομένα’ δεν περιέχουν καμία πληροφορία κάθ’ εαυτήν.

👣 Γι’ αυτούς οι «καλοαναθρεμένοι» σκύλοι είναι εκείνοι που πηδούν πάνω τους ζωηρά, τους γλείφουν, τους περιτριγυρίζουν για να εκφράσουν -όπως νομίζουν οι ψυχολόγοι- τη χαρά τους για τη ζωή. Όμως αντίθετα οι σκύλοι που τρέχουν προς τους ψυχολόγους για να τους γνωρίσουν και να εξοικειωθούν με το περιβάλλον που ανοίγεται μπροστά τους για πρώτη φορά είναι εκείνοι που μεγάλωσαν στην απομόνωση, ενώ οι «καλόαναθρεμμένοι» σκύλοι αντιλαμβάνονται τους νεόφερτους ως ξένους σ’ ένα κόσμο με τον οποίο έχουν ήδη εξοικειωθεί, με τη βοήθεια της μητέρας τους. Αυτοί οι σκύλοι, λοιπόν, υιοθετούν μία αμφίθυμη συμπεριφορά από τη μία, ενδιαφέρονται και πλησιάζουν’ από την άλλη, διστάζουν και οπισθοχωρούν. Οι ψυχολόγοι, με απόλυτη βεβαιότητα, διέγνωσαν στάση «ακοινωνικότητας».

👣 Μερικά από τα παιδιά ήταν ψυχωσικά. Με έκπληξη ανακαλύψαμε ένα στοιχείο που αρχικά ήταν καλυμμένο από μυστήριο: οι ελαφίνες άφηναν ευκολότερα να τις πλησιάσουν τα ψυχωσικά παιδιά, ενώ τα άλλα του προξενούσαν μεγάλο φόβο!

👣 Μία κινητική συμπεριφορά που φαίνεται τόσο απλή, όπως η όρθια στάση, δεν παύει να χρειάζεται ένα πρότυπο μάθησης!

👣 Ο ενήλικος του διαπιστώνει με έκπληξη ότι ένα παιδί είκοσι μηνών μπορεί να έχει χιούμορ και να γελοιοποιεί, με αρκετή αφέλεια, την υλική φύση των άμεσων ερεθισμάτων.

👣 Στην πραγματικότητα, τη στιγμή της γέννησης το μωρό κοιμάται βαθιά, βρίσκεται στο στάδιο 3 του βραδέως ύπνου! Αναμφίβολα αυτή η σκέψη μας ενοχλεί, αφού συνηθίζουμε να λέμε πως ένα ον «είδε το φως της μέρας», για να πούμε ότι γεννήθηκε.

👣 Όταν η μητέρα μιλάει το έμβρυο αντιλαμβάνεται τις χαμηλές συχνότητες της ομιλίας της, καθώς αυτή φιλτράρεται από το στήθος, το διάφραγμα και τη μήτρα. Η φωνή της μητερας, όπως την αντιλαμβάνεται το έμβρυο, είναι απόμακρη γλυκιά και χαμηλόσυχνη. (Αυτή η ηχητικότητα έχει αναλυθεί σε υπολογιστή). Στο έμβρυο, όμως, φτάνει και η φωνή του πατέρα του, η φωνή του άντρα που ζει με τη μητέρα του. Αυτή η φωνή έχει να διαπεράσει μόνο ένα λεπτό μυϊκό τοίχωμα και το αμνιακό υγρό για να φτάσει ως το εσω ους του εμβρύου. Έτσι η φωνή, όπως την αντιλαμβάνεται το έμβρυο, είναι οξύτερη και εντονότερη. Έγιναν μελέτες που έδειξαν ότι οι συχνότητες αυτής της φωνής υπερτίθενται ακριβώς στις συχνότητες των θορύβων της μήτρας. Το παιδί που θα γεννηθεί, λοιπόν, δεν διακρίνει παρα τη φωνή της μητέρας του. Από την άλλη πλευρά, είναι πιθανό να αντιλαμβάνεται την ιδιαίτερη οσμή του πατέρα του, διότι βρίσκουμε κάτι τέτοια μόρια, που τα έχει εισπνεύσει η μητέρα, μέσα στο αμνιακό υγρό κατά το τέλος της κύησης.

👣 Στη συνέχεια ζήτησα από τη μητέρα να βάλει αυτό το αντικείμενο στο στηθόδεσμο που φορούσε για δύο ημέρες, ώστε να τους μεταδώσει την οσμή της, και έπειτα να το προσφέρει στο μωρό της τη στιγμή που το κοίμιζε, ξαναλέγοντάς του ότι αυτό το αντικείμενο ανήκε στην ίδια και το είχε επάνω της. Όλες οι μητέρες μου περιέγραψαν την ίδια αντίδραση: το μωρό παίρνει το μαντήλι (συνήθως μαντήλι έβαζαν οι μητέρες στο στήθος τους), το τρίβει στη μύτη και αποκοιμιέται... Αυτή η απλή ηθολογική παρατήρηση μας επέτρεψε να αποφύγουμε τη χορήγηση υπνωτικών, τα οποία χρησιμοποιούσαμε σε γενιές και γενιές βρεφών στο παρελθόν, ενώ θα ήταν καλύτερο να το αποφεύγουμε.

👣 Αντίθετα, η οσφρητική πληροφορία περνά απευθείας από τη μύτη στα κυκλώματα της μνήμης και των συναισθημάτων, χωρίς καμία ενδιάμεση νεοφλοιική αναπαράσταση.

👣 Το επίκτητο μπορεί να είναι επίκτητο μόνο χάρη στο έμφυτο, το οποίο με τη σειρά του διαμορφώνεται πάντα το επίκτητο.

👣 Αυτή είναι η λειτουργία της επιγένεσης. Οπωσδήποτε το περιβάλλον κατασκευάζει το μηχανισμό της αντίληψης του κόσμου.

👣 Στην ανάπτυξη ενός ανθρώπου τίποτε δεν εξαλείφεται, και τίποτε δεν είναι οριστικό.

👣 Στην πραγματικότητα, αυτό που έλειπε από το κοριτσάκι’ ήταν ένα «πρόσωπο προσκόλλησης». Γνώριζα ότι για να αποκτήσει το παιδί τη θέληση να επικοινωνήσει, καθώς και να φάει ή να πιει, έπρεπε να υπάρχει μία στοργική μητρική (ή πατρική) παρουσία.

👣  Η προσκόλληση περιορίζει την επιθυμία.

👣 Οι αιμομείκτες γιοι, αντίθετα έχουν πιο ήπιες και σιωπηρές αντιδράσεις. Όταν ερωτεύονται μία άλλη γυναίκα, εγκαταλείπουν τη μητέρα-ερωμένη κρυφά, χωρίς ντροπή, με κάποια νοσταλγία και ευγνωμοσύνη, συναισθήματα που θα μείνουν για πάντα κρυμμένα.

👣 Απέχουμε πολύ από έναν «απενσαρκωμένο» λόγο, ο οποίος προκαλεί με μεγάλη ευκολία μία αίσθηση «ιερού», χάρη στη φανταστική και θαυμαστή δύναμή του να επικαλείται πράγματα που είναι εντελώς απόντα. Αυτός ο λόγος είναι θρησκευτικός λόγος.

👣 Κανένα έμβιο ον, εκτός από τον άνθρωπο, δεν μπορεί να μεταδώσει μία πληροφορία που αφορά ένα εντελώς απόν γεγονός.

👣 Τί συμπεράσματα μπορούμε να εξαγάγουμε από αυτές τις παρατηρήσεις, αν όχι ότι το ανθρώπινο ον, θεωρούμενο ως άτομο, είναι ένα κοινωνικό ον; Η ατομικότητά του διαμορφώνεται μόνο σε ένα συναισθηματικό πεδίο που δομείται από το λόγο. Κάθε φιλοσοφία ή ψυχολογία που αγνοεί αυτό το στοιχείο, παρεκτρέπεται.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

Loneliness, Friends, Solitude and Society

https://forestwoodfolkart.wordpress.com/2026/07/19/loneliness-friends-solitude-and-society/

Οι αδύναμοι μνησικακούν, μαμά. Οι δυνατοί συγχωρούν. | Jonathan Franzen

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Jonathan Franzen «Αγνή»

⛵ Το ξέρεις ότι εαν καπνίσεις κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη έστω και μία φορά, αλλοιώνεται η χημεία του εγκεφάλου σου για όλη την υπόλοιπη ζωή σου; Αυτό θεωρώ ότι κάνει και η στέβια σ’ εμένα.

⛵ …πιστεύω οτι η διαδικτυακή πορνογραφία σχεδιάστηκε ειδικά για τους Γερμανούς, γιατί τους αρέσει να είναι μόνοι τους και να ελέγχουν τα πράγματα και να έχουν φαντασιώσεις εξουσίας.

⛵ Ναι, αλλά οι ανάγκες των γυναικών για φιλία ικανοποιούνται πραγματικά στο διαδίκτυο, δεν πρόκειται για φαντασίωση.

⛵ Είναι αληθινά πολύ σκληρό να μην εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους.

⛵ Όταν όμως την άδραχνε η δυσπιστία προς τους άλλους, γινόταν σωματικά ανήμπορη να μείνει άλλο μαζί τους.

⛵ Αισθάνθηκε ότι ήταν ακριβώς σαν αυτήν. Κι έτσι έκλαιγε γιατί την αγάπησε και γιατί δεν μπορούσε να την έχει.

⛵ Η αγάπη αποδείχτηκε ότι τσαλακώνει την ψυχή, ότι γυρίζει το στομάχι, ότι είναι κλειστοφοβική: μία εντύπωση απεραντότητας αναδύθηκε εντός του, ενός απέραντου βάρους, μιας απέραντης δυνατότητας και για διέξοδο μου είχε μονάχα μία τρεμάμενη χλομή κοπέλα με άσχημο αδιάβροχο τζάκετ. Το να την αγγίξει ήταν το πιο αδιανόητο πράγμα τώρα για κείνον. Ένιωθε την παρόρμηση να πέσει στα πόδια της.

⛵ Μερικές φορές φαντάζεσαι κάτι για τόσο πολύ καιρό, ώστε διαπιστώνεις ότι δεν έχεις άλλη επιλογή από το να το κάνεις.

⛵ Να σκέφτεσαι, ότι σε σκέφτομαι, γιατί έτσι θα κάνω όποτε με σκέφτεσαι.

⛵ Παρουσίασε την ανατρεπτική ποίησή του σαν λυπηρή αντίδραση στο γεγονός ότι είχε μία ψυχικά διαταραγμένη μητέρα.

⛵ Πιο στόκος και απ’τον στόκο. Και υποθέτω ότι εγώ είμαι πιο στόκος ακόμη, αφού τον παντρεύτηκα.

⛵ Για να έχεις ταυτότητα, πρέπει να πιστέψεις ότι υπάρχουν κι άλλες ταυτότητες. Χρειάζεσαι μία εγγύτητα με άλλους ανθρώπους. Και πώς χτίζεται αυτή η εγγύτητα; Με το να μοιράζεσαι μυστικά.

⛵ Η ορθότητα της φράσης κατασπαράσσομαι γινόταν πλέον φανερή. Τα αισθήματα του θηράματος στου λύκου το στόμα δύσκολα τα διακρίνεις απ’ αυτά της ερωτευμένης.

⛵ «Τι θέλω;» Κοίταξε τον ουρανό. «Θέλω να σου αρέσω. Θέλω να μη με αφήσεις ποτέ. Θέλω να γεράσω μαζί σου».
«Ω!»
» Συγνώμη, αλλά έπρεπε να το πω προτού φύγεις».

⛵ Ήθελα να τονίσω ότι, εξ ορισμού, ένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι συγχρονισμένος με κάποιον άλλο που δεν είναι συγχρονισμένος με του ίδιο του τον εαυτό‘ αλλά υπήρχαν λογικές διακλαδώσεις που όφειλα να λάβω υπόψη.

⛵ Μία ζωή λογομαχούσαμε για το τίποτα, λες και με το να πολλαπλασιάζουμε το μηδέν του περιεχομένου επί το άπειρον της ομιλίας το έκανε να παύει να είναι μηδέν.

⛵ Κατάλαβε ότι είχε παγιδευτεί. Είχε ανοίξει σπίτι λιγότερο με μία γυναίκα και περισσότερο με έναν ευσεβή πόθο του, σύμφωνα με τον οποίο ήταν ένας άντρας που θα μπορούσε να ζήσει πια ευτυχισμένος με μία γυναίκα. Και τώρα είχε βαρεθεί τον ευσεβή του πόθο.

⛵ Πρόβαλλε αστήριχτες δικαιολογίες για να τις αποφεύγει, κι όταν δεν μπορούσε να αποφύγει μία κοινωνική έξοδο, φερόταν άλλοτε ψύχρα, άλλοτε σιωπηλά και άλλοτε προσβλητικά. Συμπεριφερόταν σαν καθίκι και πλήρωνε το τίμημα μέσα του, χάνοντας λίγο από τον αυτοσεβασμό του, αλλά επέμενε, ελπίζοντας ότι εκείνη θα το αντιλαμβανόταν σαν ένα καλό σημάδι ότι υπήρχε πρόβλημα στη σχέση τους και ότι ίσως, τελικά, θα κατάφερνε να ξεφυγει από την παγίδα.

⛵ Λατρεύει ό,τι βλέπει σ’ έναν καθρέφτη. Γι’ αυτήν δεν είμαστε παρά χρήσιμα αντικείμενα. Όσο πιο πολλά της λες, τόσο περισσότερο θα μπορεί να μας χρησιμοποιήσει.

⛵ Κάθε ψυχαναγκασμός, και βέβαια η δική του παρακολούθηση ψηφιακών σεξουαλικών εικόνων, που δεν άργησε να γίνει τρομερά χρονοβόρος ψυχαναγκασμός, θύμιζε θάνατο καθώς βραχυκύκλωνε το μυαλό του περιορίζοντας την προσωπικότητά του σε ένα κλειστό κύκλωμα διέγερσης και απόκρισης.

⛵ Αποκλείεται να ένιωθε πιο δυστυχισμένος χωρίς εκείνη απ’ ότι ήταν ήδη κι εκείνη θα ένιωθε σίγουρα ευτυχισμένη χωρίς αυτόν. Τίποτα όμως δεν απάλυνε τη θλίψη του. Ποτέ δεν είχε νιώσει τέτοια θλίψη, λες και την είχε αγαπήσει αληθινά την Άναγκρετ εντέλει.

⛵ Γύρισε σπίτι και καθάρισε τον σκληρό του δίσκο από κάθε πορνογραφικό υλικό που είχε κατεβάσει. Ο καινούργιος του σκοπός και η καινούργια του νηφαλιότητα άξιζαν να αφήσει στην άκρη κάθε ψυχαναγκαστική κραιπάλη. Έπλυνε τα πιάτα στον νεροχύτη και τα σκούπισε. Ήξερε πια ότι σε λίγο θα έφερνε άλλες γυναίκες σε όποιο μέρος και αν ζούσε, τη μία μετά την άλλη -η επανάληψη ενός δυνατού άντρα- και ότι το καινούργιο του μέρος έπρεπε να είναι καθαρό, περιποιημένο και τακτικό, για να υποδηλώνει αυτοκυριαρχία.

⛵ Χωρίς όνομα, η ύπαρξή του ήταν βολικά φασματική.

⛵ Πόση από την υποατομική ζωή του πρέπει άθελά του να είχε προδώσει στα δέκα χρόνια που έμενε μαζί της!

⛵ Το να είσαι όμως φονιάς και να φονευτείς ήταν το δίχως άλλο η πιο στενή μορφή εγγύτητας.

⛵ Τη στιγμή προτού τελειώσει και γίνει ένα αγνό τίποτα άκουσε όλες τις ανθρώπινες φωνές του κόσμου.

⛵ Όσο νοσηρός και αν ήταν, σκέφτηκε εκείνη. Το να σκέφτεται ότι αυτό είχε σημασία, ήταν προφανώς άλλη μία μορφή αυτοκολακείας -μια ανημποριά συμπόνιας για έναν αυτοκαταστροφικά τηραννισμένο άνθρωπο, μια ανημποριά να σεβαστεί πόση λίγη σημασία είχε οτιδήποτε άλλο πέρα από τον πόνο που τον κατέκλυζε.

⛵ Τα μυστικά σήμαιναν εξουσία. Τα χρήματα σήμαιναν εξουσία. Το να σε χρειάζονται σήμαινε εξουσία. Εξουσία, εξουσία, εξουσία: πώς μπορούσε ο κόσμος να είναι οργανωμένος γύρω από τον αγώνα για ένα πράγμα τόσο μοναχικό και πιεστικό να το έχεις;

⛵ Έβαλες ένα τέλος- αυτός δεν θα μπορούσε να το κάνει. Εσύ είχες όσα ήθελες. Εσύ νίκησες! Και γι αυτό αντέχεις να τον συγχωρήσεις. Γιατί νίκησες.

⛵ Οι αδύναμοι μνησικακούν, μαμά. Οι δυνατοί συγχωρούν.

⛵ «Γιατί στολίζομαι έτσι…»
«Φοράς μία πανοπλία. Θέλεις να είσαι δυνατή.»

⛵ Πρέπει να τα κατάφερνε καλύτερα από τους γονείς της, αλλά δεν ήταν σίγουρη ότι θα τα κατάφερνε. Μόνον όταν άνοιξαν οι ουρανοί ξανά και η βροχή από τον αχανή σκοτεινό δυτικό ωκεανό άρχισε να χτυπάει στην οροφή του αυτοκινήτου ρυθμικά, ο ήχος του έρωτα έπνιξε κάθε άλλο ήχο, πίστεψε αληθινά ότι θα τα κατάφερνε.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

👂 Μήπως οι ερωτήσεις δεν είναι παρά η μοναδική μορφή προσευχής που μας έχει παραχωρηθεί; | Susanna Tamaro

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο της Susanna Tamaro «Άκου τη φωνή μου»

[photo by Johnny di *wish*]

👂 Γιατί για ν’αγαπήσεις κάτι, πρέπει πρώτα να το γνωρίσεις. Μπορεί ποτέ η πολυπλοκότητα ενός ανθρώπινου πλάσματος να γνωρίσει την πολυπλοκότητα ενός άλλου ανθρώπινου πλάσματος; Η απάντηση είναι προφάνης: κατηγορηματικά όχι. Επομένως, δεν μπορούμε να αγαπήσουμε στα αλήθεια, γιατί δεν μπορούμε να γνωρίσουμε στα αλήθεια.

👂 Αλλά, όπως η μέλισσα δεν μπορεί να πει στο λουλούδι «σ’ αγαπώ», έτσι και εμείς δεν μπορούμε να λέμε ασύστολα ψέματα αναμεταξύ μας, λέγοντας πως αγαπιόμαστε. Με την ειλικρίνεια της εποχής μας, το μόνο πράγμα που μπορούμε να πούμε (όπως η μέλισσα στο λουλούδι και αντίστροφα) είναι «μου είσαι απαραίτητος».

👂 Ο ίδιος μηχανισμός είναι έμφυτος και στα ανθρώπινα πλάσματα. Παρά την πολυπλοκότητα του εγκεφάλου μας, τα σώματά μας θέλουν μόνο να αναπαράγονται. Εκείνα δεν τα νοιάζει, όπως δεν νοιάζει και τα λουλούδια αν αγαπιόμαστε ή όχι, ή αν μας παρέσυρε οργασμός – μπορείς να γεννηθείς θαυμάσια και από ένα βιασμό και από μία πρόωρη εκσπερμάτιση στα διακόσια πενήντα εκατομμύρια σπερματοζωάρια, μονάχα ένα σπάει το νήμα στο τέλος – το πιο άξιο, το πιο δυνατό, το πιο ανέντιμο δεν έχει σημασία. Το σημαντικό είναι να συνεχίζεται η ζωή να διαιωνίζεται. Αυτό συνέβη και σ’ εσένα. Είναι νόμος της φύσης.

👂 Τα παιδιά ανήκουν μόνο στις μανάδες, οι πατεράδες γονιμοποιούν και η συμμετοχή τους τελειώνει εκεί. Σύντομα δεν θα είναι καν απαραίτητοι, θα αρκεί ένας δότης και μια σύριγγα, κι έτσι επιτέλους θα κλείσει η οδυνηρή ιστορία της οικογένειας, ο χορός της προσποίησης που διέλυσε την ψυχική ισορροπία τόσων γενεών.

👂 Η πρόκληση είναι ακριβώς αυτή, να φέρουμε στον κόσμο πλάσματα πιο ολοκληρωμένα από μας. Αν δεν καταφέραμε να κάνουμε την επανάσταση με τα όπλα, μπορούμε τουλάχιστον να την κάνουμε μεγαλώνοντας τα παιδιά μας με διαφορετικό τρόπο.

👂 Τα παιδιά θέλουν να νιώθουν περήφανα για τους γονείς τους – κρίμα που οι γονείς δεν το αντιλαμβάνονται.

👂 Όσο πιο πολλούς δεσμούς έχουμε, τόσο περισσότερο ζούμε στον πανικό, τα άτομα πεθαίνουν ή μας εγκαταλείπουν, τα πράγματα χάνονται, σπάνε, κλέβονται και ξαφνικά βρισκόμαστε εντελώς γυμνοί. Γυμνοί και απελπισμένοι.

👂 «Τα ανθρώπινα πλάσματα δεν μπορούν ποτέ να γνωριστούν ολοκληρωτικά»
» Αλλά η περιέργεια είναι χαρακτηριστικό της ευφυΐας«.

👂 «Έτσι είναι, ακριβώς… το γονίδιο της αθωότητας συχνά είναι φορέας κάποιου ελαττώματος». «Τινος;» «Της αυτοκαταστροφής».

👂 Η ανάμνηση είναι αυτή που συνθέτει ένα ανθρώπινο πλάσμα, που το τοποθετεί στην ιστορία -στην προσωπική του ιστορία αλλά και στην ευρύτερη, του κόσμου που το περιβάλλει-, και οι λέξεις είναι τα ίχνη που αφήνουμε πίσω μας.

👂 Γιατί η πιο βαθιά φιλοδοξία κάθε πλάσματος που έρχεται στον κόσμο δεν είναι η επανάσταση, αλλά το ν’ αγαπάει και ν’ αγαπιέται.

👂 Αρκεί ένας κεραυνός με αγγίξει τη φλούδα μιας αιωνόβιας βελανιδίας, για να πυροδοτήσει την καταστροφή της: σ’ εκείνη τη χαραγματιά χώνονται βακτήρια, μύκητες και κολεόπτερα προορισμένα με δυο λόγια να αναπαραχθούν σε βάρος της ζωής της.

👂 …χωρίς άλλη παρηγοριά πέρα από τις σκέψεις του, ολοένα και πιο μόνος, ολοένα και πιο απελπισμένος, φυλακισμένος στην ευφυΐα του, σαν μέσα σε ένα κλουβί από πλεξιγκλάς.

👂 Ένα κομμάτι μου θα έμενε εκεί να δίνει ερμηνεία στην υποκρισία και το άλλο θα συνέχιζε να περιπλανιέται στον κόσμο, τρέχοντας τους δρόμους με υπόκωφα βήματα, σαν γκόλεμ, θα βουτούσε σε κάθε βάραθρο, σε κάθε σκοτεινιά’ θα περίμενε με καλόπιστα ταπεινοφροσύνη μπροστά σε όλες τις κλειστές πόρτες, σαν το σκυλί που προσμένει έναν αφέντη άγνωστο ακόμη. Ήθελα φως και λάμψη. Ήθελα να ανακαλύψω αν υπάρχει αλήθεια, αν αυτή είναι ο άξονας που γύρω του γυρίζουν όλα, όπως σ’ένα καλειδοσκόπιο, αλλιώς ας πέθαινα.

👂 «Αν πέφτουν τα φύλλα», σου έλεγα «σίγουρα υπάρχει κάποιος λόγος, η φύση δεν είναι ηλίθια όπως οι άνθρωποι και αυτά που εσύ αποκαλείς αγριόχορτα δεν ξέρουν ότι είναι τέτοια’ εσύ τα κρίνεις και τα καταδικάζεις, εκείνα όμως θεωρούν τον εαυτό τους άνθη, χόρτα, όμορφα και σημαντικά όπως όλα τα άλλα». Δεν βλέπεις την ψυχή του κήπου», σου φώναξα μία μέρα, αγανακτισμένη, «σε τίποτα δεν βλέπεις μέσα ψυχή!»

👂 Ίσα ίσα που είναι καλό. Κατά βάθος η ελευθερία είναι ο μόνος πλούτος που έχει ο άνθρωπος. Γι’ αυτό η ψυχή μου μοιάζει τόσο πολύ με του σκύλου; Γι’ αυτό άραγε τριγυρίζω μία ζωή στους δρόμους βιώνοντας την άγρια αγωνία των αδέσποτων;

👂 Ένα μωρό που γεννιέται δεν είναι ένας άγραφος χάρτης όπου μπορεί κανείς να γράψει οτιδήποτε, αλλά ένα τραπεζομάντιλο όπου κάποιος έχει ήδη χαράξει το σχέδιο ενός κεντήματος: θα διασχίσει το δρόμο που έχει ήδη χαραχτεί από άλλους ή θα διαλέξει έναν διαφορετικό; Θα εξακολουθήσει να σκάβει το ίδιο αυλάκι ή θα βρει το θάρρος να πηδήσει και με τα δύο του πόδια έξω από αυτό; Και γιατί ο ένας σπάει τα υφάδια χαλώντας το υφαντό, και ο άλλος το ολοκληρώνει με τυφλή προσήλωση;

👂 Κι αν η μαγική λέξη είναι στ’ αλήθεια «μεταμόρφωση«; Αν το σκοτάδι υπάρχει μόνο και μόνο για να το υποδεχτεί το Φως;

👂 Εξάλλου, λέω μέσα μου συχνά, όταν μία ζωή κομματιαστεί, δεν μπορείς πια να την ανασυνθέσεις, μπορείς μονάχα να υποκρίνεσαι, μπορείς να βάλεις κόλλα στα κομμάτια της, πάντα ωστόσο το μπάλωμα θα φαίνεται.

👂 Βλέπεις; Τα ανθρώπινα είναι πάντοτε εκπληκτικά πολύπλοκα. Γι’ αυτό σου λέω, το πιο σημαντικό ζήτημα είναι η τιμιότητα, αν ξεκινήσεις από αυτήν, μπορείς να πας παντού.

👂 Μήπως οι ερωτήσεις δεν είναι παρά η μοναδική μορφή προσευχής που μας έχει παραχωρηθεί;

👂Η καρδιά του είχε σταματήσει μονομιάς, χωρίς πόνο. Αντί να τον δαγκώσουν, αντί να τον καταβροχθίσουν, τα ζώα τον φύλαγαν σιωπηλά, χτυπώντας διαδοχικά την ουρά τους, σαν να ήθελαν να πουν κάτι αναμεταξύ τους. Λένε πως τα σκυλιά είναι σε θέση να δουν τον άγγελο του θανάτου. Εκείνη τη φορά σκέφτηκα πώς ήταν αλήθεια και όπως ίσως ήταν άγγελοι και τα ίδια, έτσι όπως πρόσφεραν την καρδιά τους τον αφέντη τους.

👂 «Η αλήθεια είναι ζήτημα απόψεων», μου είχε πει μία μέρα ο πατέρας μου, «και δεδομένου ότι οι απόψεις είναι αναρίθμητες, είναι και οι αλήθειες αναρίθμητες. Όποιος λέει ότι έχει την αλήθεια στο ένα χέρι, στο άλλο ήδη κρατάει μαχαίρι για να την υπερασπιστεί. Όποιος παίρνει το Θεό με το μέρος του, το κάνει για να σε σκοτώσει. Θυμήσου τι ήταν γραμμένο στις ζώνες των ναζί -ο Θεός μαζί μας-, θυμήσου τις πυρές όπου οι καθολικοί έκαιγαν ζωντανό όποιον δεν πίστευε ότι πίστευαν εκείνοι. Αλήθεια και θάνατος βαδίζουν πάντα πλάι πλάι».

👂 Αν εγώ στερήσω από ένα λουλούδι το φως του, θα μαζέψει όλες του τις δυνάμεις για να καταφέρει να ξαναβρεί το φως, τα κορυφαία κύτταρα θα τεντωθούν σπασμωδικά για να ανακαλύψουν μία χαραμάδα και μόλις το κατορθώσουν, το φυτό θα είναι πιο δυνατό, γιατί, παρότι συνάντησε μία αναποδιά, κατάφερε να το ξεπεράσει. Τα κακομαθημένα φυτά, όπως και τα παιδιά, έχουν έναν και μοναδικό δρόμο μπροστά τους, το δρόμο του εγώ τους.

👂 Περηφάνια, ταπεινότητα: στο τέλος μονάχα αυτό υπάρχει στο δίσκο της ζυγαριάς. Δεν ξέρω ποιο είναι το ειδικό τους βάρος, δεν μπορώ να ξέρω αν μία μέρα ταπεινότητας είναι αρκετή να επανορθώσει για μία ζωή αλαζονείας.

Ποτέ δε θα γίνω λουλούδι
Ποτέ δεν θα γίνω λουλούδι
να στρέφω τη στεφάνη μου στον ανοιξιάτικο ήλιο
Ποτέ δεν θα γίνω λουλούδι
γιατί το πνεύμα μου πιότερο με το χορτάρι μοιάζει
μ’ ένα πράσινο βλαστάρι ίδιο με χίλια άλλα
ψηλό σαν όλα τα άλλα, που γέρνει το κεφάλι
στα πρώτα κρύα του χειμώνα.

Ομίχλη
Η ομίχλη σκεπάζει τα πάντα: σπίτια και ανθρώπους,
και τα ποδήλατα ακόμα αθόρυβα κυλούν,
Ο κόσμος μας είναι ένας κόσμος φαντασμάτων
ή μήπως το φάντασμα είμ’ εγώ;
Η καρδιά μου το απαλό της περιτύλιγμα-
δώρο ανεκτίμητο
χωρίς αποδεκτή.

Φόβος
Δε με φοβίζουν τα τέρατα
ούτε οι δολοφόνοι
Δεν τρέμω τη νύχτα,
τις πλημμύρες ή τον κατακλυσμό,
ούτε την τιμωρία ούτε το θάνατο
ούτ’ έναν έρωτα ανύπαρκτο.
Φοβάμαι μόνο
το μικρό σου χέρι
που γυρεύει το δικό μου,
το τρυφερό σου βλέμμα
που από κάτω με κοιτάζει
και με ρωτάει «γιατί;»

Ωραία θα ήταν
Ωραία θα ήταν
αν η ζωή μας ήταν ευτυχισμένη
σαν τραγούδι του Σαν Ρέμο.
Εγώ κι εσύ, πιασμένοι χέρι χέρι,
και στο περβάζι μία γλάστρα πασχαλιά.
Ωραία θα ήταν
μαζί τη δύση να προσμένουμε
να μη φοβόμαστε τη νύχτα.
Ωραία θα ήταν
να οδηγούμε τα βήματα των παιδιών μας
μονάχα μ’ ένα χέρι.
Όμως να που ήρθε ο δράκος
να καταβροχθίσει
τον λιγοστό μας χρόνο
αφήνοντας στο χώμα μονάχα οστά και φλούδια –
από το άθλιο φαγοπότι του αποφάγια.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

Defining Happiness

https://forestwoodfolkart.wordpress.com/2026/07/04/defining-happiness-2/

Χωρίς μυστικότητα δεν θα υπήρχε πορνογραφία. Αν όμως η πορνογραφία είναι το αποτέλεσμα της ύπουλης μυστικότητας, ποια είναι τα αποτελέσματα της πορνογραφίας; | D.H. Lawrence

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Πορνογραφία και

path of the Centaurs | Portaria, Pilio, Volos, Greece [photo by StaTsik]

αισχρότητα» του D.H. Lawrence

✏ Αυτό που χαρακτηρίζει σαν πορνογραφία ένας άνθρωπος, για κάποιον άλλο είναι εντάξει μεγαλοφυίας.

✏ Ο επιχειρηματίας που τόσο έχει διαφημιστεί, έχει ένα σκληρό εξωτερικό περίβλημα εαυτού-όχλου, και έναν φοβισμένο ατομικό εαυτό που σπαρταράει αλλά είναι ακόμα ζωντανός.

✏ Η μάζα είναι πάντα χυδαία, γιατί δεν μπορεί να ξεχωρίσει τα δικά της αυθεντικά συναισθήματα από αυτά που της γεννάει με απατηλά μέσα ο εκμεταλλευτής.

✏ Δεν ξέρω γιατί θα έπρεπε να κηρυχθεί ένοχος κάποιος για τις συνειδητές του προθέσεις και αθώος για τις ασυνείδητες, αφού κάθε άνθρωπος είναι φτιαγμένος περισσότερο από ασυνείδητες προθέσεις παρά από συνειδητές. Είμαι αυτό που είμαι όχι μόνο αυτό που νομίζω πως είμαι.

✏ Ο έρωτας είναι ένα πολύ δυνατό, ευεργετικό και απαραίτητο ερέθισμα στην ανθρώπινη ζωή, και είμαστε όλοι ευγνώμονες όταν νιώθουμε τη ζεστή, φυσική ροή του να μας διαπερνά σαν το φως του ήλιου.

✏ Να τι συμβαίνει όταν η ψυχή ξεπέφτει και τα βαθύτερα ένστικτα ελέγχου καταρρέουν. Τότε ο έρωτας είναι βρωμιά και η βρωμιά έρωτας, και η ερωτική έξαψη γίνεται παιχνίδι με τη βρωμιά, και το παραμικρότερο σημάδι αφροδισιασμού σε μία γυναίκα γίνεται μάρτυρας της βρωμιάς της. Αυτή είναι η κατάσταση του απλού, κοινού ανθρώπινου συνόλου που ονομάζεται πλήθος και υψώνει τη φωνή του, κι αυτή είναι η Φωνή λαού, οργή Θεού. Και αυτή είναι η πηγή όλης της πορνογραφίας.

✏ Αποτελεί ένα σημάδι της αρρωστημένης κατάστασης της πολιτείας. Αλλά ο τρόπος για να γιατρευτεί η αρρώστια είναι να μιλάμε ανοιχτά για το σεξ και το σεξουαλικό ερέθισμα. Ο αληθινός πορνογράφος απεχθάνεται πραγματικά τον Βοκκάκιο, γιατί η φρέσκια και υγιής φυσικότητα του ιταλού παραμυθά κάνει το σύγχρονο πορνογραφικό ανθρωπάκι να νιώσει τι βρωμερό σκουλήκι είναι.

✏ Είναι ένα είδος κρυφής πληγής ή φλεγμονής που όταν τριφτεί ή ξυστεί αναδίδει έντονα ρίγη που μοιάζουν υπέροχα. Έτσι, το μικρό βρώμικο μυστικό τρίβεται και ξύνεται όλο και περισσότερο, ερεθίζεται στα κρυφά όλο και περισσότερο, καταστρέφοντας όλο και περισσότερα τη νευρική και ψυχική υγεία του ατόμου.

✏  Χωρίς μυστικότητα δεν θα υπήρχε πορνογραφία. Αν όμως η πορνογραφία είναι το αποτέλεσμα της ύπουλης μυστικότητας, ποια είναι τα αποτελέσματα της πορνογραφίας; 

✏  Για τους νέους ή τους γέρους, τον άντρα ή τη γυναίκα, το αγόρι ή το κορίτσι, η σύγχρονη πορνογραφία είναι μία άμεση πρόκληση αυνανισμού.

✏ Στον αυνανισμό, όμως δεν υπάρχει τίποτα εκτός από απώλεια. Δεν υπάρχει αμοιβαιότητα. Απλώς, ξοδεύετε μία ορισμένη δύναμη χωρίς επιστροφή. Το σώμα μένει, κατα μια έννοια, ένα πτώμα μετά την πράξη της αυτοϊκανοποίησης. Δεν υπάρχει ανανέωση, μόνο νέκρωση. Είναι αυτό που λέμε καθαρή ζημία. Και αυτό δεν συμβαίνει σε καμία πράξη ερωτικής επαφής μεταξύ δύο ανθρώπων. Δύο άνθρωποι μπορούν να καταστρέψουν ο ένας τον άλλο στο σεξ. Αλλά δεν μπορούν να παραγάγουν το μηδενικό αποτέλεσμα του αυνανισμού.

✏ Η λύπη πρέπει να χτυπήσει την κτηνώδη του καρδιά! – Μακριά από αυτούς τους ερωτικούς στίχους, αρκετά υποστήκαμε το πορνογραφικό τους δηλητήριο, ξύνοντας το μικρό βρώμικο μυστικό και στρέφοντας τα μάτια στον ουρανό.

✏ Πρέπει όμως, να γίνει μία αρχή. Ο άνθρωπος που είπε στην ξαναμμένη κόρη του, «Παιδί μου, η μόνη ευχαρίστηση που είχα από σένα ήταν η ευχαρίστηση που ένιωσα δημιουργώντας σε» έχει ήδη κάνει πολλά για να αποδεσμεύσει τον εαυτό του και εκείνην από το μικρό βρώμικο μυστικό.

✏ Η ελευθερία είναι μία πολύ μεγάλη υπόθεση. Αλλά σημαίνει, πάνω απ’ όλα, ελευθερία από τα ψέματα. Είναι πρωτον, ελευθερία από τον εαυτό μου, από το ψέμα του εαυτού μου, από το ψέμα της απόλυτη σπουδαιότητάς μου, ακόμα και για τον εαυτό μου’ είναι ελευθερία από το αμήχανο, αυνανιζομενο ον στο οποίο έχω περιχαρακωθεί. Και δεύτερον, ελευθερία από το πελώριο ψέμα του κοινωνικού περιβάλλοντος, το ψέμα της αγνότητας και του μικρού βρώμικο μυστικού. Όλα τα άλλα τερατώδη ψέματα κρύβονται κάτω από το πέπλο αυτού του πρωταρχικού ψεύδους.

✏ Και αν, με την αγνότητα και τα μικρά βρώμικα μυστικά, οδηγήσεις το κάθε άτομο στην αυνανιστική αυτοφυλάκιση και το κρατήσεις εκεί, τότε θα επιφέρεις μία κατάσταση γενικής ηλιθιότητας. Διότι η αυνανιστική αυτοφυλάκιση παράγει ηλιθίους. Ίσως, αν γίνουμε όλοι ηλίθιοι να μην το αντιλαμβανόμαστε πια.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

Ποιήματα από τον Paul Eluard

[*Νοσταλγία* by Renė Magritte]

Απόσπασμα από το βιβλίο «Λογοτεχνία Ελυάρ» του Paul Eluard

Εδώ για να ζήσω
(1918)

Άναψα μια φωτιά, σαν το γαλάζιο με παράτησε,
Μία φωτιά φίλος της να γενώ,
Μία φωτιά στη χειμωνιάτικη νύχτα για να ‘μπω
Μια για καλύτερη ζήση.

Της έδωσα όλα όσα η μέρα μου είχε δώσει:
Δάση, θάμνους, αμπέλια, χωράφια από στάρι,
Φωλιές και πουλιά, κλειδιά και σπίτια
Ζουζούνια, λουλούδια, γούνες, γιορτές.

Έζησα με το μόνο θόρυβο της φλόγας που τρίζει
Με τη μόνη οσμή της ζεστασιάς της.
Ήμουν καράβι που βούλιαζε μες στο κλειστό νερό,
Ωσάν νεκρός μ’ ένα και μόνο της φύσης στοιχείο.

Δικαιοσύνη
Βαριά εικόνα ασημιού μιζέρια με χρήσιμα χέρια
Όπως παλιά, πολύ απλά θα φάμε τα λουλούδια
Κι όσοι κλαίν από καημό θε νατους βγουν τα μάτια
Κι όσοι γελάν ‘πο σιχασιά θα τα κερδίσουν όλα

Αν αγαπάς
Αν αγαπάς την έντονα γυμνή
Ενστάλαξε στις εικόνες όλες
Το θερινό της αίμα
Στα γέλια τα χρυσά της χείλη
Στα δάκρυα τα ασύνορα μάτια της
Στις μεγάλες ορμές της το φεύγον βάρος της

Για ό,τι να πλησιασεις θέλεις
Άναψε την αυγή στην πηγή
Τα δεσμικά χέρια σου
Μπορούν να σμίξουν στάχτη με φως
Βουνό με θάλασσα κλαδιά με κάμπο
Αρσενικό με θηλυκό χιόνι με πυρετό

Και το πιο απροσδιόριστο σύννεφο
Τον πιο ασήμαντο λόγο
Το χαμένο αντικείμενο
Ανάγκασε τα να φτεροκοπήσουν
Καν’ τα όμοια με την καρδιά σου
Κάν’τα να δουλέψουν τη ζωή ακέρια.

Προειδοποίηση
Η νύχτα πριν το θάνατό του
Ήταν της ζωής του η πιο σύντομη νύχτα
Η ιδέα ότι ζούσε ακόμα
Φλογίζει στους καρπούς το αίμα
Το βάρος του κορμιού του τον αηδίαζε
Βογγούσε με τη δύναμή του
Κι από το βάθος της φρίκης τούτης
Άρχισε να χαμογελά
Δεν είχε έναν μόνο σύντροφο
Αλλά μυριάδες μυριάδες
Για εκδικηση και το ‘ξερε
Και φως ανέτειλε γι’ αυτόν.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

Wicked.
Meaning: Ultra cool. Impressive. (Not evil.)
It's a commonly used phrase in the UK and New England ... and Harry Potter and his friends love to use it. Especially Ron.

#Vintage #Sayings #and #Words

Hot to trot.
Meaning: Eager. Ready to go.
This one's a bit naughty. "He's hot to trot, with a different date every night of the week."

#Vintage #Sayings #and #Words

Tubular.
Meaning: Excellent. Incredible. Terrific. (Not something shaped like a tube.)
The ultimate 80s slang term. Saying it will remind you of big California waves, surfboards and big hair.

#Vintage #Sayings #and #Words

Cool beans.
Meaning: Agreed.
Because sometimes cool just isn't enough.

#Vintage #Sayings #and #Words

The bee's knees.
Meaning: Used to tell someone they are simply the best.
It's disputed as to how this phrase came about, but many sources agree this was a flapper-era phrase coined in the early 20s. Similar nonsensical terms were "the flea's eyebrows" and "the canary's tusks." We can see why those didn't stick.

#Vintage #Sayings #and #Words

Να θυμάσαι ότι δεν έχεις καμία ευθύνη για το παρελθόν σου, αλλά έχεις, και πολλή μάλιστα, για το μέλλον σου. Το μέλλον είναι στα χέρια σου κι εσύ η ίδια θα το πλάσεις. Γι’ αυτό σε συμβουλεύω να σκεφτείς και να ανοίξεις την καρδιά σου, πριν κάνεις καμιά ανοησία. | Σουζάννα Ταμάρο

[photo by Alex]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Απάντησέ μου» της Σουζάννα Ταμάρο

💙 Γιατί τα πρόσωπα χάνονται με τον καιρό, ενώ οι μυρωδιές όχι; Πώς ήταν το άρωμα της; Τι περιείχε;

💙 Μόνο μία σκέψη είχα στο νου. Που πηγαίνει ένας άνθρωπος όταν δεν είναι πια πουθενά;

💙 Τώρα πια τα ανθρώπινα πλάσματα με φόβιζαν περισσότερο από τους ποντικούς κι από τα φίδια.

💙 Σε κάθε στροφή της αλυσίδας, εκείνος ο ακαθόριστος πόνος, εκείνη η αμυδρή αίσθηση ταπείνωσης, μεταμορφωνόταν σε μίσος. Μίσος καθαρό διάφανο και ακατάβλητο, σαν τον άνθρακα στο διαμάντι. Ανεβαίνοντας στο στόμα το μίσος μετασχηματιζόταν σε λέξεις.

💙 [ Η αγάπη νικάει τα πάντα, άκουγα να λένε συχνά. Η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο. Κι όμως δεν είναι αλήθεια, γιατί η αγάπη, παρ’ όλο που υπάρχει, είναι εύθραυστη. Τόσο εύθραυστη, ώστε να γίνεται σχεδόν αόρατη. Κι όταν κάτι είναι αόρατο, είναι σαν να μην υπάρχει καθόλου, και τα δύο είναι σχεδόν το ίδιο πράγμα. Ο καπνός από μία πυρκαγιά μπορεί να γίνει αντιληπτός από απόσταση χιλιομέτρων’ τα σημάδια που αφήνουν ολόγυρα οι φλόγες, μένουν αναλλοίωτα για χρόνια. Αντίθετα, την αγάπη δεν μπορείς να τη δεις, ακόμα και αν κολλήσει τη μύτη σου πάνω της.]

💙 [ Να θυμάσαι ότι δεν έχεις καμία ευθύνη για το παρελθόν σου, αλλά έχεις, και πολλή μάλιστα, για το μέλλον σου. Το μέλλον είναι στα χέρια σου κι εσύ η ίδια θα το πλάσεις. Γι’ αυτό σε συμβουλεύω να σκεφτείς και να ανοίξεις την καρδιά σου, πριν κάνεις καμιά ανοησία.]

💙 Το φως έμπαινε μέσα μου κι έκανε την ομίχλη να εξατμίζεται, ο αέρας διαπερνούσε τους πόρους μου και έδιωχνε μακριά τη σκόνη. Το πρωί κοιταζόμουν στον καθρέφτη και έλεγα ξανά και ξανά το όνομά μου.

💙 Όλοι περίμεναν να έχω κακό τέλος, όπως η μητέρα μου, αλλά εγώ για να τους μπω στη μύτη, θα γινόμουν σπουδαία. Μία μεγάλη γιατρός. Μία φιλόσοφος που θα της έπαιρναν συνέντευξη όλες οι εφημερίδες.

💙 [Είσαι τόσο νέα και ήδη τόσο ελεύθερη μέσα σου. Εγώ έφτασα στη δική σου διαύγεια λίγο πριν κλείσω τα τριάντα. Μόνο τότε κατάλαβα πως η μόνη ζωή που αξίζει να ζήσεις είναι αυτή που δεν σου βάζει κανένα περιορισμό. Πρέπει ν’ ανοίξουμε την πόρτα και να πετάξουμε έξω τη σαβούρα, την αίσθηση της ενοχής. Έτσι δεν είναι;]

💙 Αγάπη είναι να γίνεσαι αγορά των άλλων, χωρίς να μπορείς να αμυνθείς.

💙 [«Εσύ έχεις το μεγάλο προνόμιο», μου είπε μία μέρα, «να γεννηθείς χωρίς αγάπη. Γι’ αυτό μπόρεσες να είσαι ελεύθερη από πολύ νωρίς. Κοιτάζεις τα πράγματα και τα βλέπεις όπως είναι. Δεν έχεις ανάγκη να τα περιβάλλεις με παράξενες θεωρίες.» «Η αγάπη είναι τοξική ουσία», επαναλάμβανε συχνά, «γιατί σου δηλητηριάζει τα σωθικά, υποχρεώνοντας σε έτσι κι αλλιώς και πάντα να κάνεις αυτό που δεν θέλεις.]

💙 Η αγάπη και ο γάμος δεν είναι το ίδιο πράγμα! Παντρεύεται κανείς για τα λεφτά, για κοινωνικούς ή βιολογικούς λόγους, σίγουρα όμως όχι από αγάπη.

💙 Πάντα αναρωτιόμουν τι είναι η αγάπη, αλλά ποτέ τι είναι η ζωή. Ερχόμαστε στον κόσμο και είμαστε η προσωποποίηση της αβεβαιότητας. Αρκεί ένα μικρόβιο, κάπως επίμονο, ένα ελαφρό χτύπημα στον αυχένα, για να γλιστρήσουμε στην αντίπερα όχθη.

💙 Όσο εσύ τον μισούσες, αδιόρατα σ’ εκείνη την ηλικία, τόσο εκείνος σε λάτρευε. Αγαπάει κανείς πιο έντονα όταν δεν βρίσκει ανταπόκριση.

💙 Η ευτυχία ήταν για σένα κάτι σαν δηλητήριο, δεν άντεχες να τη βλέπεις να λάμπει στα μάτια των άλλων.

💙 Πάντα μου έλεγες ότι η θρησκεία δεν διαφέρει και πολύ από ένα καρότσι. Κάθεται πάνω του μόνο όποιος δεν είναι ικανός να περπατήσει με τα δικά του πόδια. Με το καρότσι οι κινήσεις είναι περιορισμένες, μπορείς να πας μπροστά ή πίσω, δεξιά ή αριστερά, αλλά σίγουρα δεν μπορείς να ανέβεις σκάλες ή να ξεχυθείς τρέχοντας σ’ένα λιβάδι.

💙 Αν ανοίξω τα ρουθούνια μου, νιώθω τη βρόμα των εξατμίσεων, αν ανοίξω τα αυτιά μου ακούω το θόρυβό τους. Αν ανοίξω την καρδιά μου, βλέπω τη δυστυχία και τη μοναξιά μέσα στις άλλες καρδιές γύρω μου. Ζω μακριά από τη φύση σημαίνει ζω μακριά από την ομορφιά. Και ζω μακριά από την ομορφιά σημαίνει ζω μακριά από τη σκέψη του Θεού.

💙 Πρέπει μόνο ν’ αφήνεσαι, να δέχεσαι ανεπιφύλακτα ότι είσαι τέκνο όχι του χάους ή των συγκυριών, αλλά του Φωτός.

💙 Το λάθος είναι δικό μου, γιατί δεν τα καταφέρνω να συγκρατώ την επιθυμία μου να μοιράζομαι με τους άλλους κάθετί ωραίο.

💙 Ο μπαμπάς δεν με ανέχεται, ποτέ του δεν με ανέχτηκε, γιατί είμαι διαφορετικός από εκείνον και δεν κατορθώνει να με καταλάβει. Κι εγώ μερικές φορές εκνευρίζομαι, γιατί προσπαθώ να ενοχλώ όσο γίνεται λιγότερο, αλλά παρ’όλα αυτά εκείνος πάντα και οποιαδήποτε αφορμή τα βάζει μαζί μου.

💙 Παρ’ όλο που σας πικραίνω στην καθημερινή μας ζωή, προσεύχομαι πάντα για σας, για τα μπουμπούκια σας, για να μπορέσουν αργά ή γρήγορα να δεχτούν το φως και να μεταμορφωθούν σε λουλούδια. Και σας ευχαριστώ με άπειρη ευγνωμοσύνη για τη δική σας γενναιοδωρία μου χάρισε τη ζωή σε τούτο τον κόσμο. Μία σφιχτή αγκαλιά, σχεδόν τόσο σφιχτή όσο και ενός πύθωνα, από το -δυστυχώς- τέως υπάκουο αγοράκι σου.

💙 Το μίσος είναι το μόνο συναίσθημα που δεν εξατμίζεται με τον καιρό. Ίσα ίσα, με τη δύναμη της θύελλας εξακολουθεί να σωρεύεται σαν ζωντανή πανίσχυρη ενέργεια.

💙 Για ένα λόγο ακατανόητο για το μικρό ανθρώπινο μυαλό μας, συχνά ο Θεός καλεί κοντά Του τα πιο λαμπρά Του παιδιά, διακόπτοντας απότομα την πορεία τους στη γη.

💙… κατάλαβα ότι μπορούσα να είχα πάρει αποφάσεις διαφορετικές κάθε μέρα της ζωής μου. Κάθε ώρα. Κάθε λεπτό. Κάθε στιγμή. Δεν χρειάζονταν πολλά. Αρκούσε να σηκώσω το βλέμμα λίγο πιο ψηλά.

💙 Ο διάβολος δεν είναι ρυπαρός ούτε πρωτόγονος. Το βασικό του χάρισμα είναι η ευελιξία. Γνωρίζει όσο λίγοι την ανθρώπινη ψυχή και μπορεί να χωθεί μέσα σε κάθε ανθρώπινο πλάσμα. Δεν λέει χυδαιότητες, προστυχιές, χρησιμοποιεί επιχειρήματα λογικά, εκλεπτυσμένα.

💙 Με την κλωστή της υποψίας μπορείς να ράψεις κάθε λογής ρούχα.

💙 Αλλά ο μόνος νόμος που γνωρίζει ο ιός είναι η αναρχία. Ζει οπουδήποτε, όπως του αρέσει και με νόμους αποκλειστικά δικούς του. Ζει, σκοπός του όμως δεν είναι η ζωή αλλά η ερήμωση, ο θάνατος του οργανισμού που τον φιλοξενεί. Δεν έχει ένα πρόσωπο, έχει πολλά. Και κάθε φορά που κατορθώνει κανείς να εντοπίσει ένα του πρόσωπο, αυτός αλλάζει μάσκα και σύνθημα κι αμέσως δρασκελίζει ένα σύνορο και γίνεται πάλι απρόσβλητος.

💙 Όποιος ζει μέσα στην αγάπη, κινδυνεύει περισσότερο από τους άλλους και συχνά πρέπει να πληρώσει ένα πολύ υψηλό κόστος. Τόσα χρόνια καθοδηγώ ψυχές και όμως ποτέ δεν έπαψα να σαστίζω με αυτό. Αντί ν’ ανοίγει την ψυχή η αγάπη πολλές φορές την κλείνει. Γιατί; Μήπως φοβόμαστε ότι είναι σαν την τροφή σαν την τροφή, σαν το νερό, σαν τα χρήματα, ότι μπορεί να έρθει κάποιος πιο άπληστος από μας και να την καταβροχθίσει μπροστά στα μάτια μας; Όμως η αγάπη είναι σαν τον αέρα. Άπειρη. Δεν μπορεί να χωριστεί σε κομμάτια, να μπει στα σακούλια, στις τσάντες, να διατηρηθεί στον μπουφέ. Δεν μπορούμε να πάρουμε μία φέτα αγάπης, γιατί πάντα θα βρίσκουμε κάποιον που η δική του φέτα θα μας φαίνεται πιο μεγάλη. Έτσι ο δαίμονας της ζήλειας ερημώνει τον κόσμο. Ο φόβος ότι δεν έχουμε αρκετά μας κάνει τσιγκούνηδες. Αρπάζω, αδράχνω.

💙 Όταν εκείνη έγινε πλάσμα δυνατό, αυτόνομο, τα συναισθήματά σας ανατράπηκαν. Αρχίσατε να φοβάστε την Άννα από τη στιγμή που εκείνη λυτρώθηκε από το φόβο.

💙 Είναι η μοίρα της αγάπης και της ελευθερίας. Γιατί αληθινή ελευθερία δεν είναι να κάνουμε ό,τι μας τύχει, αλλά να ζούμε σαν πλάσματα ελεύθερα από το φόβο.

💙 Πρώτα, μέσα στο κουκούλι ζούσαμε δύο, ύστερα εγώ βγήκα από αυτό και εκείνος έμεινε μόνος. «Γύρισε πίσω!» θαρρείς και μου φώναζε». «Κι εσύ; Θέλεις να γυρίσεις πίσω;» «Ακόμα και αν ήθελα θα ήταν αδύνατο«.

💙 Εξακολουθήστε να περπατάτε ακόμα και αν δεν βλέπετε πια το δρόμο, ακόμα και αν η ομίχλη σας τυλίγει και προχωράτε αβέβαιος στο χείλος ενός γκρεμού. Και, περπατώντας, αργά ή γρήγορα θ’ αντιληφθείτε ότι η ζωή είναι μία διαδρομή που πρέπει να τη διανύσουμε κι όχι ένα κουκούλι που μέσα του το πολύ πολύ μπορούμε να τεντώνουμε τα πόδια.

💙 Γύριζα το καλειδοσκόπιο με θυμό γυρεύοντας μία καινούργια απάντηση στα ερωτήματά μου. Εκείνη όμως τη στιγμή μου γλίστρησε από τα χέρια κι έπεσε στο χώμα, σπάζοντας σε χίλια κομμάτια. Στη στιγμή αντιλήφθηκα οτι όλα όσα πίστευα ως τότε δεν ήταν παρά ιδέες, προβολές του άγχους μου, των φόβων μου.

💙 [Τώρα σηκώνομαι κάθε μέρα και πηγαίνω στο παράθυρο και ξέρω ότι αυτή η μέρα μπορεί να είναι η τελευταία μου. Δεν έχω πια φόβο μέσα μου, ούτε αίσθηση κενού, αλλά μάλλον την κάπως εφηβική ταραχή του ανθρώπου που προσμένει την πρώτη του συνάντηση με την Αγάπη του.]

💙 Κλαίω γιατί βλέπω την αγάπη. Την αγάπη που υπήρχε πριν από μας και την αγάπη που θα μας δεχτεί στην αγκαλιά της. Την αγάπη που, παρ’ όλα αυτά, συνοδεύει κάθε πορεία, ακόμα και την πιο μικρή, την πιο στρεβλωμένη, και την πιο πλούσια σε λάθη. Κλαίω για την αγάπη και για όλες τις καρδιές που γεννιούνται, ζουν και πεθαίνουν σφραγισμένες σαν νεκρόκασες.

💙 «Το βλέπεις;» παρατήρησα εκείνη τη στιγμή, «η μέλισσα έχει ανάγκη από το λουλούδι αλλά και το λουλούδι, για να υπάρχει, έχει ανάγκη από τη μέλισσα. Είμαστε όλοι δεμένοι με ένα αόρατο αγκάλιασμα. Ο πατέρας σου σε χρειάζεται και εσύ χρειάζεσαι εκείνον».

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

From the Greek

Heraclitus said it first
you can’t step into the same river
twice
because the river is not the same
and you are not the same
translated from the Greek, that means
you can’t go home
again

Inspiration from Author Karina Bartow

https://forestwoodfolkart.wordpress.com/2026/06/15/inspiration-from-author-karina-bartow/

Μου φαίνεται πώς το να μοιράζεσαι με άλλον σκέψεις αισθήματα και εντυπώσεις, είναι τα πρώτα καλά σ’αυτόν τον κόσμο. | Νικολάι Γκογκόλ

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Το Ημερολόγιο ενός τρελού» του Νικολάι Γκογκόλ

♧ Έχει τέτοια παστάδα που ποτέ δεν θα βρεις σε κυβερνείο: Τραπέζια από μαόνι κι όλοι οι ανώτεροι σου μιλάνε με το «σεις» και με το «σας». Κι ομολογώ πως αν έλειπε τούτη η ευγένεια από πολύ καιρό, θα τα ‘χα βροντήξει…

♧ Με καμιά δύναμη δεν πάει το ξόανο στο θέατρο εκτός αν του πληρώσεις το εισιτήριο.

♧ Μου φαίνεται πώς το να μοιράζεσαι με άλλον σκέψεις αισθήματα και εντυπώσεις, είναι τα πρώτα καλά σ’αυτόν τον κόσμο.

♧ Αχ! αγαπητή μου. Πόσο αισθάνεται κανείς το άγγιγμα της Άνοιξης. Η καρδιά μου χτυπά σαν να περιμένει κάτι.

♧ Τώρα όλα μου είναι ξεκάθαρα. Όλα τα βλέπω σαν να ‘ναι στην παλάμη μου. Ενώ πρώτα, δεν καταλαβαίνω πως, πρώτα όλα μπροστά μου ήσαν μεσ’ στην ομίχλη. Κι όλα αυτά, συμβαίνουν, νομίζω επειδή οι άνθρωποι φαντάζονται, ότι το ανθρώπινο μυαλό βρίσκεται μέσα στα κεφάλια. Καθόλου δεν συμβαίνει έτσι. Το φέρνει ο αέρας απ’ την Κασπία Θάλασσα.

♧ Ω το πανούργο αυτό πλάσμα. Η γυναίκα! Τώρα δα κατάλαβα πως είναι φτιαγμένη η γυναίκα. Ποτέ κανείς δεν έμαθε τι αγαπά! Εγώ ο πρώτος το ανακάλυψα. Η γυναίκα αγαπά τον…διάβολο! Ναι, χωρίς αστεία. Οι φυσιολόγοι αραδιάζουν βλακείες ότι είναι αυτό ή εκείνο…

♧ Και γι’ αυτό, που λέτε, εμείς δεν μπορούμε να δούμε τις μύτες μας, Αφού όλες τους βολτάρουν στη Σελήνη!!

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

Something fun and interesting today: 150 Spanish Proverbs With English Translations: Life, Food, Family, Love, Travel, and Everyday Wisdom

https://www.earthsattractions.com/spanish-proverbs-with-english-translation/

#spain #proverbs #travel #lifestyle #sayings #spanishproverbs #caption #spanish #culture #wisdom