Live and recent posts from across the Fediverse tagged #recenzjaksiazki, aggregated by home.social.
https://www.empik.com/lato-ebook-epub-edith-wfharton,p1519258409,ebooki-i-mp3-p
#book #ebook #goodreads ##bookstagrampl
#książkara
#molksiazkowy
#czytam
#recenzjaksiążki
#czytamirecenzuję
To moje tłumaczenie, pierwsze na język polski.
Postanowiłam poświęcić wakacje na porządkowanie moich spraw: książki, ceramika, zdjęcia. Dwa miesiące miną, jak z bicza strzelił.
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Żony ze Stepford” Ira Levin«
Co ciekawe – i myślę, że dość odważne, jak na czas powstania książki – podobnie, jak w przywołanym „Dziecku Rosemary”, tu również główna postać kobieca, Joanna, jest zdecydowanie ważniejsza, silniejsza i bardziej spostrzegawcza.
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-zony-ze-stepford-ira-levin/
#Fahrenheit_zin #recenzja #WydawnictwoAlbatros #IraLevin #ŻonyzeStepford #TheStepfordWives #PiotrWojnarowicz #recenzjaksiążki #UrszulaOkrzeja #PiotrKrólak #AgnieszkaDrabek #JanuszOchab #DorotaJakubowska
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Witamy w Funlandii” Katarzyna Okelo«
Fabularnie jest to powieść w dużej mierze awanturniczo-przygodowa z domieszką survivalu i horroru. Ludzie mutują, zamieniają się w zombie, wszędzie roi się od potworów, upiorów i stworzeń zdających się przekraczać zwykłą rzeczywistość. Świat snu nie jest tu oczywiście przyjemnym sennym marzeniem, wręcz odwrotnie. Czyhają w nim upiory mogące jak najbardziej realnie skrzywdzić nieuważnego i nieprzygotowanego śniącego.
#Fahrenheit_zin #recenzja #KarolLigecki #recenzjaksiążki #PiotrOrleański #LepszeŚwiaty #KatarzynaOkelo #WitamywFunlandii #PatrycjaNadziak #AnnaSkóra
Bookiety:
»[Recenzja] „Połaniecka” Grzegorz Wielgus«
Atutem powieści jest to, że autor próbuje wraz z porucznikiem Grewlingiem nie tylko dojść do tego, kto i jak popełnił tę zbrodnie […], ale zrozumieć jakim cudem tak liczne grono świadków tak łatwo przyjęło zmowę milczenia paraliżującą zarówno działania organów ścigania, jak i też ich własne sumienia.
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/bookiety/recenzja-polaniecka-grzegorz-wielgus/
#Fahrenheit_zin #recenzja #Initium #GrzegorzWielgus #MałgorzataStarosta #PiotrWojnarowicz #recenzjaksiążki #KatarzynaKusojć #Połaniecka #MałgorzataSzostak
The latest text on our #wiki ascended to the tag of _ready:
http://musicgames.wikidot.com/review:kotula-muzykanty
#book #bookReview #folkMusic #PolishFolkMusic #ethnomusicology #etnomuzykologia #muzykologia #polskaMuzykaLudowa #muzykaLudowa #muzyka #polska #recenzja #książka #recenzjaKsiążki
Już jest! ✨ Nowy wpis na blogu, a w nim długo wyczekiwana recenzja "Enshittification" Cory Doctorowa. Jeśli jeszcze nie czytaliście to powiem jedno: warto 👍🏻
https://blog.narecki.name/enshittification-czyli-gownia-pochyla
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Kapłanka chaosu” Justyna K. Komuda«
„Kapłanka Chaosu” okazuje się zaś może jeszcze nie czerwonym, ale już mocno pomarańczowym światłem dla chęci poznania reszty cyklu.
#Fahrenheit_zin #recenzja #PiotrWojnarowicz #recenzjaksiążki #MagdalenaZawadzka #JustynaKKomuda #CóraLasu #Czarowne #AnnaKielan #Kapłankachaosu
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Latarnia 23” Howey Hugh«
„Latarnia 23” to grawitacyjna stawa żeglugi kosmicznej albo inaczej boja nawigacji grawitacyjnej, co trafniej „żeglugowo” niż w polskim wydaniu oddaje tytuł oryginału (Beacon 23). Jest w niej bowiem sporo z tradycyjnej latarni morskiej. Mamy sprzęt topornie zbudowany i takoż działający, prosty i odporny na próżnię. Stacja kosmicznej latarni, podobnie jak jej ziemski pierwowzór, jest niewrażliwa na siłę żywiołu...
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-latarnia-23-howey-hugh/
#Fahrenheit_zin #recenzja #PiotrKuś #recenzjaksiążki #TomaszKokowski #HoweyHugh #Latarnia23 #MikołajPiotrowicz #DagmaraMichalak #MagdalenaChrobok #AltoBook #Beacon23
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Nowe wieki ciemne. Kolonia” Max Kidruk«
Do tej pory do moich ulubionych marsjańskich opowieści należały „Piaski Marsa” Arthura C. Clarke’a i trylogia Kima Stanleya Robinsona, gęsto wypchana wątkami ekologicznymi oraz niezadanymi pytaniami o to, czy człowiek ma prawo przekształcać obce światy według swojej woli. Ostatnio jednak wielka dwójka stała się wielką trójką, a to za sprawą powieści Maxa Kidruka „Nowe wieki ciemne. Kolonia”.
#Fahrenheit_zin #HannaFronczak #recenzja #Insignis #Kolonia #MarekStankiewicz #recenzjaksiążki #IwonaCzapla #Nowewiekiciemne #MaxKidruk #MonikaŻuberMamakis #KarolinaZelewska #KaterinaKoszelewa #FedirHonca #НовіТемніВіки #Колонія
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Tik-tak” Xia Jia«
No cóż, biorąc pod uwagę ustrój polityczny kraju, ciężko się nie zastanowić nad formą indywidualizmu, jakiej można w Chinach zaznać. I z pewnością, tak jak kiedyś w Polsce, twórcy fantastyki socjologicznej przemycali swoje głębsze przemyślenia, próbując przebrnąć przez cenzurę, pokazać podszewkę tego zakłamanego świata, w którym znajdowaliśmy się przez kilka dekad. Mam wrażenie, że to samo robią teraz Chińczycy – przynajmniej tego oczekiwałem w serii opowiadań. A jednak pomimo pomysłów i środowiska wzbudzającego głębsze refleksje, jest w tej kwestii dość… waniliowo.
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-tik-tak-xia-jia/
#Fahrenheit_zin #recenzja #KarolLigecki #recenzjaksiążki #KarolinaKorbut #XiaJia #JoannaKarmasz #JoannaKrenz #WenjingYang #Tajfuny #Tiktak
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Wielkie Kiedy. Długi Londyn” Alan Moore«
Kto miał okazję zapoznać się z komiksami napisanymi przez Alana Moore’a, wie, z jaką pieczołowitością konstruuje on opowieści. To więcej niż precyzyjnie ułożone puzzle, których pojedyncze elementy znajdują właściwie miejsca w całym obrazie, bowiem nierzadko okazuje się, że na przykład pozornie przypadkowe sceny czy dialogi z początku fabuły stają się w pełni zrozumiałe dopiero na ostatnich kadrach. Analogicznie ma się sprawa z „Wielkie Kiedy”. To fantastyczna powieść rozgrywająca się w realiach powojennej Wielkiej Brytanii.
#Fahrenheit_zin #recenzja #MaciejTomczak #CzarnaOwca #AlanMoore #recenzjaksiążki #AdamOsiński #WojciechSzypuła #WielkieKiedy #DługiLondyn #Echa #AdamMichajłów #BartoszSzpojda #NicoDelort #TheGreatWhen #LongLondon
Bookiety:
»[Recenzja] „Ostatnia batalia” C.J. Tudor«
Wątek kryminalny, który oczywiście prędzej czy później zaczyna przeplatać się z tym nadprzyrodzonym, nie tracąc jednak do końca swojej odrębności, początkowo wydaje się naprawdę ciekawy...
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/bookiety/recenzja-ostatnia-batalia-c-j-tudor/
#Fahrenheit_zin #recenzja #CzarnaOwca #AnnaBrzezińska #MartaStochmiałek #PiotrWojnarowicz #recenzjaksiążki #TomaszWyżyński #MaciejKorbasiński #TheGathering #OstatniabataliaAutorCJTudor
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Dar Anomalii księga III” Paweł Zbroszczyk«
Autor do ostatniej dobrze prowadzi strony fabułę, balansując pomiędzy epickością zmian wykreowanego świata i indywidualnymi problemami i przeżyciami bohaterów, nie popadając przy tym ani w pompatyczną przesadę, ani nie zapominając, „po co to wszystko było”.
#Fahrenheit_zin #recenzja #MagdalenaŚwierczekGryboś #PiotrWojnarowicz #PawełZbroszczyk #DarAnomalii #PawełWielopolski #Elfickie #recenzjaksiążki #AnnaHatZyszczak #SteveStone
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Kultor” Artur Urbanowicz«
„Kultor” to bardzo sprawnie napisany i wciągający najnowszy (maj 2025) horror w dorobku Artura Urbanowicza. Pewne elementy powieści nawiązują do jego innej publikacji, a mianowicie „Inkuba”, jednak nie trzeba znać tej książki, by w pełni czerpać radość – a raczej doświadczać strachu i rosnącego niepokoju – z lektury „Kultora”. Każda z nich odsłania jedynie pewien fragment mrocznego uniwersum, wykreowanego przez pochodzącego z Suwałk pisarza...
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-kultor-artur-urbanowicz/
#Fahrenheit_zin #recenzja #MaciejTomczak #CzarnaOwca #ArturUrbanowicz #DawidBoldys #recenzjaksiążki #WydawnictwoCzarnaOwca #Kultor
Fantastyka:
»[Recenzja] „Anihilacja” Jeff VanderMeer«
„Anihilacja” opowiada o dwunastej wyprawie badawczej do Strefy X, tajemniczego obszaru, który wyłonił się nie wiadomo skąd i zaczął rozprzestrzeniać się na kolejne tereny. Tym razem do jego wnętrza wkraczają cztery kobiety: biolożka, geodetka, psycholożka i antropolożka. Śledzimy wydarzenia z perspektywy biolożki, której narracja przybiera formę dziennika...
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/o-ksiazkach/fantastyka/recenzja-anihilacja-jeff-vandermeer/
#Fahrenheit_zin #SabinaWojtasiak #recenzja #JeffVandermeer #Znak #ŁukaszMarekFiema #Anihilacja #Annihilation #recenzjaksiążki #ZnakJednymSłowem #SouthernReach #AnnaGralak #PabloDelcan #KarolinaKorbut #MariaArmata #JoannaHołdys #SylwiaStojak
Bookiety:
»[Recenzja] „Anonimowi Skrytobójcy” Rob Hart«
Kiedy ma się jakiś problem, dobrym rozwiązaniem jest znalezienie grupy wsparcia, która pomoże nam się z nim uporać albo chociażby pokaże, że nie jesteśmy z tym sami. I tak Anonimowi Alkoholicy spotykają się w jakimś przytulnym miejscu, najlepiej z dala od sklepu monopolowego. Natomiast Anonimowi Skrytobójcy… cóż, oni starają się nikogo nie zabić...
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/bookiety/recenzja-anonimowi-skrytobojcy-rob-hart/
#Fahrenheit_zin #recenzja #CzarnaOwca #AnnaSzumacher #IdaŚwierkocka #recenzjaksiążki #TomaszWyżyński #RobHart #AnonimowiSkrytobójcy #AssassinsAnonymous #MichałZgutka #MaciejKorbasiński #TalGoretsky #MagdalenaZawadzka
Bookiety:
»[Recenzja] „Dungeons and Drama” Kristy Boyce«
Ostatnio debatowałam z koleżankami ze świata wydawniczego o trendach literackich na następne lata. Żadna z nas nie rzuciła: „RPG-i”, no bo wiecie, bez przesady, takie rzeczy się nie zdarzają. A kilka dni później zwaliły się na mnie zapowiedzi takich książek jak „Dungeons and drama”, „Dating and dragons” oraz „Dungeons and dragon dating”. Mój wewnętrzny geek zapłonął jak Karlach poza Avernusem i jestem już po lekturze jednej z tych książek, bo przecież nie mogłam sobie odpuścić...
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/bookiety/recenzja-dungeons-and-drama-kristy-boyce/
#Fahrenheit_zin #recenzja #AnnaSzumacher #WydawnictwoWAB #BeataWójcik #recenzjaksiążki #KristyBoyce #DungeonsandDrama #MonikaSkowron #ZuzannaŻółtowska #JolantaRososińska #GrafikaLizParkes #Neony
Bookiety:
»[Recenzja] „Miaudle” Gareth Moore, Laura Jayne Ayres«
Autorami tomu zawierającego 75 kocich zagadek są dr Gareth Moore i Laura Jayne Ayers, autorzy bestsellerowych łamigłówek dla dzieci i dorosłych. W tomie „Miaudle” nie zadają jednak pytania, kto zabił, lecz poruszają inne kwestie, tak bliskie sercu każdego miłośnika kotów. Odnajdzie w nich sens każdy, kto choć przez krótki czas dzielił mieszkanie z puchatym mruczkiem!
#Fahrenheit_zin #HannaFronczak #recenzja #recenzjaksiążki #GarethMoore #LauraJayneAyres #Miaudle #WydawnictwoBuchmann #SergiuszLipnicki #UrszulaSzymanderska #LeonWieseń #Meowdle #BeataOlszewska #MonikaMucha
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Impneurium. Sygnały z kosmosu” Andrzej Miszczak«
Muszę pogratulować autorowi koncepcji i wyobraźni. Nie sądziłam, że w jednej książce można powiązać życie po życiu, loty w kosmos, oddziaływanie sztuki na człowieka, programowanie neuronalne i święty kamień z Mekki, i wszystko to spójnie połączyć jako fantastykę naukową – a Andrzejowi Miszczakowi się to udało. I to jak!
#Fahrenheit_zin #HannaFronczak #recenzja #MartaSobiecka #WydawnictwoIX #KrzysztofBiliński #recenzjaksiążki #AndrzejMiszczak #Impneurium #Sygnałyzkosmosu
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Jesteśmy sami” Agata Kulbicka«
Autorka szuka, zmaga się, chce odnaleźć uniwersalny klucz do duszy ludzkości. I nawet jeśli przez długą i pełną sukcesów karierę, której jej życzę, nie odnajdzie go[…], to jestem przekonany, że jej poszukiwania dostarczą nam jeszcze wiele smakowitych literacko kąsków…
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-jestesmy-sami-agata-kulbicka/
#Fahrenheit_zin #recenzja #PiotrWojnarowicz #KarolinaPrzybył #recenzjaksiążki #AgataKulbicka #Jesteśmysami #AleksandraKornacka
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Halloveen: Do zakochania jeden gryz” Julia Żmudka«
Co prawda kalendarz jasno sugeruje, że przyszła pora raczej na tłuściutkich i radosnych Mikołajów niż na smukłe emowampiry, ale – jak mówi stare ludowe przysłowie – zawsze jest dobra pora na wampira. A jak nie mówi, to koniecznie powinno. No to… wgryźmy się w temat...
#Fahrenheit_zin #recenzja #recenzjaksiążki #Valerie #JuliaŻmudka #Halloveen #Narravia
Bookiety:
»[Recenzja] „Pozaziemscy bogowie i kosmiczni detektywi. Polski komiks SF do 1989 roku” Marcin Osuch, Konrad Wągrowski«
Czego zatem możemy spodziewać się po wzmiankowanej książce? Już sam jej tytuł wraz z grafiką na okładce powinien wywołać radosny uśmiech zrozumienia w starszym pokoleniu, wychowanym na kultowych komiksach niezrównanego Bogusława Polcha. Bo tytuł i okładka stanowią bez wątpienia obietnice nostalgicznej podróży do czasów, kiedy jednym z ważniejszych mediów, kreujących wyobraźnię młodego człowieka był właśnie komiks...
#Fahrenheit_zin #recenzja #komiks #ŁukaszMarekFiema #recenzjaksiążki #MarcinOsuch #KonradWągrowski
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Czeluść” Anna Kańtoch«
Kluczem do rozwiązania zagadki jest uważne czytanie – ale takie naprawdę uważne. W miarę lektury czytelnik szybko natknie się na pozorne niekonsekwencje i zdecydowanie powinien je zapamiętać. Dlaczego? Bo nie są to niekonsekwencje, tylko najważniejsze kawałki układanki, wiodące do zrozumienia istoty rzeczy i w konsekwencji do finału.
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-czelusc-anna-kantoch/
#Fahrenheit_zin #HannaFronczak #recenzja #AnnaKańtoch #Powergraph #WydawnictwoPowergraph #recenzjaksiążki #Czeluść
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Toń” Marta Kisiel«
Autorka po prostu niczym rusałka wabi miłośnika literatury „Kisielowym stylem”, by zaprosić go w wyprawę głęboko w „Toń”.
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-ton-marta-kisiel/
#Fahrenheit_zin #recenzja #MartaKisiel #Toń #Mięta #PiotrWojnarowicz #recenzjaksiążki
Przestrzeń, która sprzedaje
Przy okazji lektury i recenzji jednej z ostatnich nowości krakowskiego wydawnictwa Insignis Media, pt. „The Diary of a CEO. 33 zasady biznesu i życia”, opowiadającej historię życia podcastera i jednego z najbardziej rozpoznawalnych, młodych przedsiębiorców w USA – Stevena Bartletta – zwróciłem uwagę na jeden aspekt związany z historią Apple.
Ten artykuł pochodzi z archiwalnego iMagazine 4/2024
Dlaczego oni są jacyś dziwni?
To pytanie zadał sobie chyba każdy, kto po raz pierwszy miał styczność z marką Apple. Jej percepcja od zawsze nie pasuje do konkurencji. To niedopasowanie do otoczenia rynkowego leży w DNA firmy od czasów założycielskich. MacBooki czy słuchawki wyglądają z grubsza tak samo od lat. iMaców, nawet po zmianie ich wyglądu, nie sposób pomylić z żadnym innym komputerem na rynku. Białe ramki i charakterystyczna dla nich broda mają dać możliwość rozpoznania kultowego kształtu i stanowią dodatkową przestrzeń dla wzroku. Dlatego percepcyjne raczej nikt nie potraktuje iMaca jak zwykłego monitora czy komputera.
Dla Apple mniej nie znaczy gorzej. Dla konkurencji w 90% przypadków – mniej – jest nieakceptowalne.
W innej książce, wydanej przez Insignis Media, pt. „Filozofia dla zabieganych”, autor Jonny Thomson porusza kwestię filozofii japońskiego minimalizmu i estetyki pustej przestrzeni.
„Rzadko skupiamy uwagę na pustą przestrzeń. Na przykład popatrz na tę, która otacza i obramowuje te słowa. Łatwiej ją zauważyć, gdy zostanie nam zabrana. Nasze pomysły, relacje i myśli także są zdefiniowane poprzez przestrzeń, jaką im dajemy”.
W Japonii takie myślenie nazwano filozofią MA, a Apple wydaje się ją rozumieć od samego początku swojego istnienia.
Przestrzeń na wagę złota
Ta idea stoi za japońską koncepcją „przestrzeni negatywnej”. Choć jej korzenie wywodzą się z chińskiego taoizmu, można powiedzieć, że idea ta jest kwintesencją Japonii i została spopularyzowana w latach 70. przez architekta Isozakiego.
„MA jest przestrzenią, jaką dajemy bezładnym przedmiotom, by pozwolić im zaistnieć i nabrać sensu. W kwestii designu może to oznaczać przestrzeń pomiędzy dwoma kształtami. Artyści, od malarzy po projektantów wnętrz, poświęcają dużo uwagi roli przestrzeni, ale MA odgrywa równie ważną rolę w filozofii”.
Wracając jednak do Stevena Bartletta, na kartach swojej książki podjął on temat minimalizmu i przestrzeni w kontekście podstawowych technik sprzedaży, które od samego początku Jobs wprowadził w Apple jako element DNA firmy:
„Kiedy pójdziesz do osiedlowego sklepiku ze sprzętem elektronicznym, prawdopodobnie zanurzysz się w dżungli kabli, gadżetów i baterii, poukładanych jedne na drugich od podłogi do sufitu. Konwencjonalna idea prezentacji towaru głosi, że im więcej artykułów pokażesz, tym większą masz szansę na doprowadzenie do transakcji.
Jest to bardzo logiczne podejście, lecz Apple wie, że ludzie wcale nie postępują logicznie, a dużo większe znaczenie mają inne dominujące czynniki psychologiczne.
Każdy Apple Store jest urządzony tak, że bardziej przypomina galerie dzieł sztuki, z którymi kojarzy się duża wartość i wysokie ceny – niż zapchaną salę sprzedażową przeciętnego detalisty”.
Apple wykorzystuje tutaj dwa efekty.
Pierwszy to efekt czystej ekspozycji, który sprawia, że coś bardziej nam się podoba. Drugi natomiast jest tzw. efektem posiadania. Dzięki możliwości wzięcia do ręki danego urządzenia i skorzystania z niego Apple wywołuje poczucie niedosytu, będące jedną z form tzw. oprawy, która podbija wartość produktu.
„Skoro firmę stać, aby dać mu tyle przestrzeni dookoła, a powierzchnie sklepów są absurdalnie drogie, to znaczy, że coś jest tego warte”.
Podobną strategię Apple przyjęło zresztą w swojej komunikacji z mediami czy szerokim rynkiem. Absolutne minimum sprawia, że każda premiera (choć przecieków o nich nie brakuje) wydaje się kolejnym momentem, w którym ktoś wyciągnął z kapelusza królika.
Thomson w książce podsumował to tak:
„Japońskie MA opiera się na świadomości, że przestrzeń i cisza same w sobie mają ogromną moc”.
Dlaczego pisarze kochają sprzęt Apple?
Jeśli chcecie poznać odpowiedź na to pytanie i posłuchać więcej o tym, jak ludzie kreatywni wykorzystują sprzęt Apple, polecam 314. odcinek mojego podcastu. Bo czemu nie?
#000 #AppleStore #InsignisMedia #książka #książki #marketing #minimalizm #recenzjaKsiążki #sklep
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] Antologia „Strangest of All”«
Antologia "Strangest of All" (...) wydana przez European Astrobiology Institute, jest zbiorem opowiadań i krótkich komentarzy naukowych dotyczących różnych aspektów poszukiwania życia w przestrzeni pozaziemskiej. (...) Julia Novakova wykonała świetną pracę, uzupełniając opowiadania o komentarz naukowy, zawierający przypisy do prac akademickich na dany temat, oraz tzw. „classroom ideas”...
#Fahrenheit_zin #recenzja #PeterWatts #TobiasSBuckell #KamilMuzyka #recenzjaksiążki #StrangestofAll #JulieNováková #GDavidNordley #GeoffreyALandis #GregoryBenford #DAXiaolinSpires
Bookiety:
»[Recenzja] „Stefan Weinfeld. Człowiek o stu twarzach” Bartłomiej Kluska, Roman Weinfeld«
Z przedstawionych losów Stefana Weinfelda, który przyszedł na świat w listopadzie 1921 roku, wyłania się obraz traum typowych dla wielu jego rówieśników urodzonych w tym właśnie czasie na terenach Rzeczypospolitej. Stosunkowo spokojne życie zostaje nagle przerwane przez wybuch II wojny światowej, a przynależność rodziny do osób wyznania mojżeszowego powoduje, że ich egzystencja jest zagrożona. Weinfeld przetrwa, ale kosztem zesłania na daleki Wschód, z którego powraca nie w glorii i chwale Armii Andersa, lecz jako żołnierz deprecjonowanej Armii Berlinga.
#Fahrenheit_zin #recenzja #MaciejTomczak #JerzyWróblewski #StefanWeinfeld #BartłomiejKluska #recenzjaksiążki #RomanWeinfeld #EC1Łódź #EwelinaBiernaś #MarekSkotarski #Człowiekostutwarzach #MiastoKulturywŁodzi
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Szamanka od umarlaków” Martyna Raduchowska«
„Szamanka od umarlaków” powstała ponad dekadę temu i była debiutem autorki. Zestawiając ją ze współcześnie stworzoną „Maszkaradą”, wyraźnie można dostrzec postęp, jaki poczyniła od tego czasu Martyna Raduchowska. Właściwie pod względem konstrukcji opowieści oraz wartości literackich są to dwa zupełnie różne utwory, z dość oczywistym wskazaniem na nowszy tekst...
#Fahrenheit_zin #recenzja #MaciejTomczak #MartynaRaduchowska #WydawnictwoMięta #MintWitch #recenzjaksiążki #Szamankaodumarlaków #UrszulaGireń #EwaAbart
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Wszystkie drogi prowadzą” Łukasz Kucharczyk«
Część rozruchowa opowieści Kucharczyka, w której poznajemy świat, bohatera, postaci poboczne, zawiązuje się intryga, wydała mi się jednak trochę zbyt przewidywalna. Ale, na literackie szczęście, uporządkowany świat bohatera diabli biorą i proporcje tego, co spodziewane, do tego, czym autor nas chce zaskoczyć, zmieniają się na korzyść...
#Fahrenheit_zin #recenzja #fantasy #AdamCebula #MartaKładźKocot #WydawnictwoIX #ŁukaszKucharczyk #PiotrSokołowski #recenzjaksiążki #Wszystkiedrogiprowadzą #MaciejKowalik #AnetaIwan
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Ludzie bez dusz” Danuta Psuty«
Główną bohaterką „Ludzi bez dusz” jest młoda kapłanka, Elena Stawska, mieszkanka Lśniącej, stolicy państwa Luny okupowanego przez imperium Galenu. To dosyć istotne dla fabuły i warto o tym wspomnieć, szczególnie że jeden z głównych minusów książki wiąże się właśnie z tym – „Ludzie bez dusz” długo się rozkręcają, jednak nie bez powodu. Autorka raczej dosyć świadomie wybrała taki sposób prowadzenia opowieści, by wprowadzić czytelnika w świat, w którym przyszło żyć Elenie.
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-ludzie-bez-dusz-danuta-psuty/
#Fahrenheit_zin #recenzja #PrószyńskiiSka #DanutaPsuty #recenzjaksiążki #Valerie #Ludziebezdusz #MagdalenaWołoszynCępa #PaulinaForyś #ZbigniewLarwa
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Sądny dzień” Jaga Moder«
Fabuła na pierwszy rzut oka składa się z serii opowiadań, ale tak naprawdę każde kolejne wydarzenie napędza kolejne, większe, na zasadzie schodzącej z góry lawiny. I o ile w tomie pierwszym (bo zapowiada się na dylogię) to raczej Sambor robi za napęd fabularny, mózg i pięść wszelkiej akcji, a Blanka bezwładnie podąża za nim, napędzana chyba wyłącznie swoją neurotycznością i dzikim uporem, to w tomie drugim dziewczyna będzie musiała zacząć grać pierwsze skrzypce – zupełnie jak te ożywione legendy: czy tego chce, czy nie...
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-sadny-dzien-jaga-moder/
#Fahrenheit_zin #recenzja #FabrykaSłów #PrzemysławTruściński #MagdalenaStonawska #recenzjaksiążki #JagaModer #Sądnydzień #UniwersumLegendysty #SzymonWójciak #Valerie
Recenzje fantastyczne:
»[Recenzja] „Olvido”, Krzysztof Rewiuk,«
O ile w minionym 2023 roku najlepszym fantastycznym zbiorem opowiadań były „Świerszcze w soli” Agnieszki Hałas, o tyle tegoroczne laury należą się bez wątpienia Krzysztofowi Rewiukowi. Co prawda „Olvido” nie do końca kreuje spójną kosmologię, a poszczególne opowiadania swobodnie przeskakują między różnymi typami literackimi, czerpiąc inspiracje od innych twórców, niemniej jednak porywa szeroką imaginacją autora oraz reinterpretacyjnymi wizjami.
https://www.fahrenheit.net.pl/ksiazki/recenzje/fantastyczne/recenzja-olvido-krzysztof-rewiuk/
#Fahrenheit_zin #recenzja #MaciejTomczak #KrzysztofRewiuk #StalkerBooks #ViviEkhart #Olvido #recenzjaksiążki #CiekawaFantastyka