#realtimecaesar — Public Fediverse posts

Vandaag op de #MainzerBeobachter: de coda van mijn reeks #RealTimeCaesar. Wat was #JuliusCaesar 2069 jaar geleden, enkele weken na zijn dood, aan het doen?

https://mainzerbeobachter.com/2026/05/02/de-terugkeer-van-de-valse-marius/

Vandaag op de #MainzerBeobachter: de coda van mijn reeks #RealTimeCaesar. Wat was #JuliusCaesar 2069 jaar geleden, enkele weken na zijn dood, aan het doen?

https://mainzerbeobachter.com/2026/05/02/de-terugkeer-van-de-valse-marius/

Vandaag op de #MainzerBeobachter: de coda van mijn reeks #RealTimeCaesar. Wat was #JuliusCaesar 2069 jaar geleden, enkele weken na zijn dood, aan het doen?

https://mainzerbeobachter.com/2026/05/02/de-terugkeer-van-de-valse-marius/

Vandaag op de #MainzerBeobachter: de coda van mijn reeks #RealTimeCaesar. Wat was #JuliusCaesar 2069 jaar geleden, enkele weken na zijn dood, aan het doen?

https://mainzerbeobachter.com/2026/05/02/de-terugkeer-van-de-valse-marius/

Vandaag op de #MainzerBeobachter: de coda van mijn reeks #RealTimeCaesar. Wat was #JuliusCaesar 2069 jaar geleden, enkele weken na zijn dood, aan het doen?

https://mainzerbeobachter.com/2026/05/02/de-terugkeer-van-de-valse-marius/

Er is over een tijdje nog een coda, maar feitelijk rond ik vandaag met het 175e blogje in de reeks #RealTimeCaesar een vijfjarig project af. Wie was #JuliusCaesar? De hamvraag: wordt geschiedenis gemaakt door sociaalculturele processen of toch "grote mannen"?

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/21/wie-was-julius-caesar-3/

De afgelopen vijf jaar blogde ik "in real time" over de laatste jaren van #JuliusCaesar. Ik rond vandaag af met de vraag wie Caesar eigenlijk was. In het tweede blogje behandel ik het constitutionele probleem van deze putschist.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/21/wie-was-julius-caesar-2/

De afgelopen vijf jaar heb ik "in real time" geblogd over de laatste jaren van #JuliusCaesar. Ik rond vandaag af met een simpele vraag: wie was Caesar eigenlijk?

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/21/wie-was-julius-caesar-1/

2069 jaar geleden verbrandde een hysterische menigte het lichaam van de vermoorde dictator #JuliusCaesar. De moordenaars wisten niet hoe snel ze Rome moesten verlaten.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/20/de-begrafenis-van-julius-caesar-3/

2069 jaar geleden werd het lijk van de vermoorde dictator #JuliusCaesar op een chaotische wijze gecremeerd. De menigte was hysterisch. Tussen de regels door lezen we over een later door andere feiten ingehaalde poging Caesar te vergoddelijken.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/20/de-begrafenis-van-julius-caesar-2/

Het is vandaag 2069 jaar geleden dat de familie van #JuliusCaesar de vermoorde dictator begroef. De grafrede werd uitgesproken door Marcus Antonius.

Reisleiders e.d. willen op het Forum nog weleens Shakespeare gaan citeren, maar dat is helemaal niet nodig, want we hebben iets authentiekers. Daarover straks. Nu het eerste van drie blogjes: de voorbereidingen. Wat deed Marcus Antonius überhaupt die dag daar op het Forum?

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/20/de-begrafenis-van-julius-caesar-1/

Na de moord op #JuliusCaesar is het vandaag het 2069 jaar geleden dat zijn testament werd geopend. Dat bood Marcus Antonius de boodschap die hij nodig en een Octavianus die hij niet nodig had.

In dit blogje ook een moment van tederheid.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/18/caesars-erfgenaam-octavianus/

2069 jaar geleden werd #JuliusCaesar vermoord. Zoals te verwachten viel, was de stedelijke bevolking in paniek en waren de senatoren verdeeld. Marcus Antonius hield het hoofd koel, presenteerde tijdens een Senaatsvergadering een acceptabel compromis en zette de moordenaars op het verkeerde been. Ik vind dit een van de interessantste blogs in mijn reeks #RealTimeCaesar, omdat het toont hoe politiek werd bedreven.

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/17/de-senaat-vergadert/

Gisteren van was het 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar tijdens een Senaatszitting werd vermoord. De dag erna, vandaag dus 2069 jaar geleden, trok Marcus Antonius het initiatief naar zich toe. Hij was verbluffend effectief.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/16/marcus-antonius-in-actie/

Het is vandaag 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar door een grote groep senatoren werd vermoord. Aan het einde van de dag was het initiatief echter al niet meer in handen van de moordenaars, maar van de aanhangers van de gedode dictator, zoals Marcus Antonius en Lepidus.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/15/de-nacht-na-de-moord-op-julius-caesar/

Vandaag is het 2069 jaar geleden dat senatoren de Romeinse dictator #JuliusCaesar vermoordden. In het achtste blogje van vandaag behandel ik de misplaatste vreugde van de samenzweerders, die nog niet wisten dat ze hun zaak al hadden verloren.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/15/na-de-moord-op-julius-caesar-2-de-moordenaars/

Het is vandaag 2069 jaar geleden dat senatoren de Romeinse dictator #JuliusCaesar vermoordden. Hoe reageerde zijn collega Marcus Antonius? Hoe reageerde Caesars echtgenote Calpurnia?

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/15/na-de-moord-op-julius-caesar-1-familie/

Op 15 maart 44 v.Chr. werd #JuliusCaesar door senatoren vermoord. Op dit moment is het tot op het halve uur nauwkeurig 2069 jaar geleden dat hij overleed. Zijn laatste woorden waren (anders dan men denkt) geen verwijt maar een voorspelling.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/15/de-moord-op-julius-caesar-7-de-dood/

Op 15 maart 44 v.Chr. werd #JuliusCaesar tijdens een zitting van de Senaat door samenzweerders vermoord. Op dit moment is het tot op het halve uur nauwkeurig 2069 jaar geleden dat de dolken werden getrokken.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/15/de-moord-op-julius-caesar-6-de-aanval/

Op 15 maart 44 v.Chr. werd #JuliusCaesar tijdens een zitting van de Senaat door samenzweerders vermoord. Op dit moment is het tot op het halve uur nauwkeurig 2069 jaar geleden dat de dictator aankwam bij de Senaatszaal.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/15/de-moord-op-julius-caesar-5-offers/

Vandaag 2069 jaar geleden vond de moord op #JuliusCaesar plaats. De dictator was op de hoogte van het complot en aarzelde of hij naar de Senaatsvergadering moest gaan. Decimus Brutus overtuigde hem. Wordt zo meteen vervolgd.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/15/de-moord-op-julius-caesar-4/

Het is vandaag 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar werd vermoord. De complotteurs waren al vroeg op pad en verzamelden zich in de tuin bij de Senaatszaal van Pompeius. De dictator liet lang op zich wachten.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/15/de-moord-op-julius-caesar-3-het-wachten/

Het is vandaag 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar werd vermoord. Ik ga er enkele keren over bloggen. Hier is het eerste stukje: wat was de situatie? waarom vonden de moordenaars geweld gerechtvaardigd? waarom juist op deze datum?

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/15/de-moord-op-julius-caesar-2/

Morgen is het 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar werd vermoord. Ter afronding van mijn al vijf jaar durende reeks #RealTimeCaesar heb ik voor komende week negentien blogjes klaar staan.

Hier is het eerste: de laatste keer dat Caesar dineerde. Morgen meer, veel meer.

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/14/de-moord-op-julius-caesar-1/

Mijn reeks #RealTimeCaesar, waarin ik #JuliusCaesar van dag tot dag volg, loopt ten einde: morgen blog ik enkele keren over de gebeurtenissen op 15 maart 44 v.Chr. Vandaag alvast een korte beschouwing over dit experiment in #wetenschapscommunicatie.

https://mainzerbeobachter.com/2026/03/14/blogexperiment-realtimecaesar/

Blog-experiment: #RealTimeCaesar

Morgen wordt Julius Caesar vermoord. Als u deze blog dan volgt, kunt u de gebeurtenissen zowat op het kwartier nauwkeurig volgen. Het is de climax van een reeks blogjes die ik ben begonnen in 2020 en die tot en met Caesars begrafenis door gaat, waarop dan een evaluatie van ’s mans optreden volgt. Met een coda, voorzien voor mei, is de reeks #RealTimeCaesar dan echt afgelopen. Als u vandaag voor het eerst inhaakt, kunt u hier een samenvatting lezen van Caesars loopbaan, vindt u daar een overzicht van alle 176 blogjes en kunt u morgenochtend beginnen te lezen over de concrete situatie waarin moord een optie begon te lijken.

#RealTimeCaesar

Ik heb de lezers van deze reeks ruim vijf jaar lang tot op de dag nauwkeurig – en soms zelfs preciezer – laten volgen hoe Caesar tegen de Senaat oprukte, tegenstanders versloeg in Italië, Catalonië, Griekenland, Egypte, Turkije, Tunesië en Andalusië. Zijn relaties tot andere senatoren, zijn literaire productie en zijn bouwwerkzaamheden kwamen ook aan de orde, net als enkele militaire operaties van zijn bondgenoten en tegenstanders. Mijn mening is dat ook iemand die met succes een staatsgreep uitvoert, de staat moet besturen, en dat dit het dominante thema is in het beleid van de dictator.

De real-time-geschiedenis-blog is een vorm van wetenschapscommunicatie die bij mijn weten nooit eerder is beproefd. De dichtstbijzijnde parallel lijkt mij de mogelijkheid die er ooit is geweest om op Twitter e.d. de twee wereldoorlogen in tweetvorm te volgen. Maar een reeks waarin Twitter e.d. werden gebruikt om door te leiden naar speciaal geschreven blogs waarin niet alleen verslag van gebeurtenissen werd gedaan maar ook werd gewezen op methodische problemen, is bij mijn weten iets nieuws.

Wat ik leerde

Het experiment is niet helemaal geslaagd. Ik had stille hoop dat blogjes over Caesar, zijnde een redelijk populair onderwerp, zouden leiden tot meer reacties en vragen. Dat is niet echt gebeurd. Dezelfde mensen die altijd op deze blog reageren, bleven reageren, maar ik heb maar weinig anderen overtuigd dat oude geschiedenis een interessant discussiethema is. Ik heb wel geconstateerd dat de Mainzer Beobachter op “Caesardagen” wat meer lezers had; niet superveel, maar wel merkbaar. Ik was blij met de lezeres die me schreef dat de reeks haar had getoond dat Romeinse geschiedenis minder platgeslagen was dan ze de laatste jaren was gaan denken. Omgekeerd was er de reactie van iemand die vertelde dat dit de blogjes waren die hij oversloeg. Dat is overigens alleen maar logisch: afgezien van de eerste lezer (ook wel bekend als auteur) is er rond deze blog niemand die álles leest.

Als het doel “meer Romeinen met meer informatie en meer verdieping voor meer mensen” was, is dat doel dus slechts gedeeltelijk behaald. Desondanks heb ik plezier gehad en trek ik een conclusie: dit soort grote projecten, die zich uitstrekken over een paar jaar, zijn gewoon mogelijk. De digitalisering van de bronnen is een belangrijke voorwaarde, waaraan inmiddels is voldaan. Historici kunnen gewoon een wetenschapsblog maken over (de kenbaarheid van) de gebeurtenissen in pakweg de Patriottentijd, gedurende de Risorgimento of tijdens het Apolloproject.

Dat was de conclusie waar ook niet-oudheidkundigen hun voordeel van kunnen doen. Ik heb nog wat meer specialistische conclusies.

Wat ik leerde over Caesar

Eén: ik heb geleerd hoe ontzettend belangrijk chronologie is. Sommige gebeurtenissen worden echt begrijpelijker als je de moeite neemt de Romeinse republikeinse kalender om te rekenen naar onze jaartelling. Er zijn twee omrekeningssystemen: dat van Paul Ernst Groebe leek me betrouwbaarder vóór Caesars verblijf in Alexandrië, en dat van Urbain Le Verrier (ja, die) leek me het beste voor de gebeurtenissen daarna. Het lijkt me een mooi scriptieonderwerp voor een student: welk van de twee systemen is, met de kennis van nu, het betere?

Twee: ik leerde ook hoe vreselijk belangrijk de slag bij Munda is geweest. De gevechten waren grootschaliger en bloediger dan die bij Farsalos, waarvan je steeds leest dat dat het beslissend gevecht is geweest. Ik heb een theorie: die inschatting, fout als ze is, is ingegeven doordat (a) Caesars tegenstander bij Farsalos, Pompeius, beter bekend is dan zijn tegenstanders bij Munda, en (b) doordat de slag bij Farsalos prominent figureert in het onvoltooide gedicht van de Romeinse auteur Marcus Annaeus Lucanus. Maar hoe zou ons geschiedbeeld eruit hebben gezien als dat verder was gegaan tot Munda? Dit is volgens mij geen eens losse speculatie, want Lucanus is afkomstig uit de streek van Munda. Opnieuw: een mooi onderwerp voor een scriptie.

Drie: onze bronnen vermelden vaak dat er geruchten waren dat Caesar koning wilde worden. Dat klinkt op het eerste gezicht aannemelijk, omdat later Augustus werkelijk de monarchie stichtte. Ik denk echter dat het simpelweg niet waar is. Caesar was te groot voor dat: hij was geen Ambiorix, geen Vercingetorix, geen Ptolemaios, geen Farnakes, geen Juba, geen Bogud. De Senaat van Rome liet bezoekende koningen antichambreren vóór ze werden toegelaten tot de Senaatszaal. Caesar loste zijn constitutionele probleem niet op door het koningschap maar door de eeuwige dictatuur. En toen duidelijk werd dat hij een oplossing had gevonden, werden de messen geslepen.

Vanavond om 19:00 meer.

[Een overzicht van de reeks #RealTimeCaesar is hier.]

Het ziet er niet best uit voor Libanon. Als u meer wil weten over dat geteisterde land, lees dan mijn boek. Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

Zelfde tijdvak

Blog-experiment: #RealTimeCaesar

Morgen wordt Julius Caesar vermoord. Als u deze blog dan volgt, kunt u de gebeurtenissen zowat op het kwartier nauwkeurig volgen. Het is de climax van een reeks blogjes die ik ben begonnen in 2020 en die tot en met Caesars begrafenis door gaat, waarop dan een evaluatie van ’s mans optreden volgt. Met een coda, voorzien voor mei, is de reeks #RealTimeCaesar dan echt afgelopen. Als u vandaag voor het eerst inhaakt, kunt u hier een samenvatting lezen van Caesars loopbaan, vindt u daar een overzicht van alle 176 blogjes en kunt u morgenochtend beginnen te lezen over de concrete situatie waarin moord een optie begon te lijken.

#RealTimeCaesar

Ik heb de lezers van deze reeks ruim vijf jaar lang tot op de dag nauwkeurig – en soms zelfs preciezer – laten volgen hoe Caesar tegen de Senaat oprukte, tegenstanders versloeg in Italië, Catalonië, Griekenland, Egypte, Turkije, Tunesië en Andalusië. Zijn relaties tot andere senatoren, zijn literaire productie en zijn bouwwerkzaamheden kwamen ook aan de orde, net als enkele militaire operaties van zijn bondgenoten en tegenstanders. Mijn mening is dat ook iemand die met succes een staatsgreep uitvoert, de staat moet besturen, en dat dit het dominante thema is in het beleid van de dictator.

De real-time-geschiedenis-blog is een vorm van wetenschapscommunicatie die bij mijn weten nooit eerder is beproefd. De dichtstbijzijnde parallel lijkt mij de mogelijkheid die er ooit is geweest om op Twitter e.d. de twee wereldoorlogen in tweetvorm te volgen. Maar een reeks waarin Twitter e.d. werden gebruikt om door te leiden naar speciaal geschreven blogs waarin niet alleen verslag van gebeurtenissen werd gedaan maar ook werd gewezen op methodische problemen, is bij mijn weten iets nieuws.

Wat ik leerde

Het experiment is niet helemaal geslaagd. Ik had stille hoop dat blogjes over Caesar, zijnde een redelijk populair onderwerp, zouden leiden tot meer reacties en vragen. Dat is niet echt gebeurd. Dezelfde mensen die altijd op deze blog reageren, bleven reageren, maar ik heb maar weinig anderen overtuigd dat oude geschiedenis een interessant discussiethema is. Ik heb wel geconstateerd dat de Mainzer Beobachter op “Caesardagen” wat meer lezers had; niet superveel, maar wel merkbaar. Ik was blij met de lezeres die me schreef dat de reeks haar had getoond dat Romeinse geschiedenis minder platgeslagen was dan ze de laatste jaren was gaan denken. Omgekeerd was er de reactie van iemand die vertelde dat dit de blogjes waren die hij oversloeg. Dat is overigens alleen maar logisch: afgezien van de eerste lezer (ook wel bekend als auteur) is er rond deze blog niemand die álles leest.

Als het doel “meer Romeinen met meer informatie en meer verdieping voor meer mensen” was, is dat doel dus slechts gedeeltelijk behaald. Desondanks heb ik plezier gehad en trek ik een conclusie: dit soort grote projecten, die zich uitstrekken over een paar jaar, zijn gewoon mogelijk. De digitalisering van de bronnen is een belangrijke voorwaarde, waaraan inmiddels is voldaan. Historici kunnen gewoon een wetenschapsblog maken over (de kenbaarheid van) de gebeurtenissen in pakweg de Patriottentijd, gedurende de Risorgimento of tijdens het Apolloproject.

Dat was de conclusie waar ook niet-oudheidkundigen hun voordeel van kunnen doen. Ik heb nog wat meer specialistische conclusies.

Wat ik leerde over Caesar

Eén: ik heb geleerd hoe ontzettend belangrijk chronologie is. Sommige gebeurtenissen worden echt begrijpelijker als je de moeite neemt de Romeinse republikeinse kalender om te rekenen naar onze jaartelling. Er zijn twee omrekeningssystemen: dat van Paul Ernst Groebe leek me betrouwbaarder vóór Caesars verblijf in Alexandrië, en dat van Urbain Le Verrier (ja, die) leek me het beste voor de gebeurtenissen daarna. Het lijkt me een mooi scriptieonderwerp voor een student: welk van de twee systemen is, met de kennis van nu, het betere?

Twee: ik leerde ook hoe vreselijk belangrijk de slag bij Munda is geweest. De gevechten waren grootschaliger en bloediger dan die bij Farsalos, waarvan je steeds leest dat dat het beslissend gevecht is geweest. Ik heb een theorie: die inschatting, fout als ze is, is ingegeven doordat (a) Caesars tegenstander bij Farsalos, Pompeius, beter bekend is dan zijn tegenstanders bij Munda, en (b) doordat de slag bij Farsalos prominent figureert in het onvoltooide gedicht van de Romeinse auteur Marcus Annaeus Lucanus. Maar hoe zou ons geschiedbeeld eruit hebben gezien als dat verder was gegaan tot Munda? Dit is volgens mij geen eens losse speculatie, want Lucanus is afkomstig uit de streek van Munda. Opnieuw: een mooi onderwerp voor een scriptie.

Drie: onze bronnen vermelden vaak dat er geruchten waren dat Caesar koning wilde worden. Dat klinkt op het eerste gezicht aannemelijk, omdat later Augustus werkelijk de monarchie stichtte. Ik denk echter dat het simpelweg niet waar is. Caesar was te groot voor dat: hij was geen Ambiorix, geen Vercingetorix, geen Ptolemaios, geen Farnakes, geen Juba, geen Bogud. De Senaat van Rome liet bezoekende koningen antichambreren vóór ze werden toegelaten tot de Senaatszaal. Caesar loste zijn constitutionele probleem niet op door het koningschap maar door de eeuwige dictatuur. En toen duidelijk werd dat hij een oplossing had gevonden, werden de messen geslepen.

Vanavond om 19:00 meer.

[Een overzicht van de reeks #RealTimeCaesar is hier.]

Het ziet er niet best uit voor Libanon. Als u meer wil weten over dat geteisterde land, lees dan mijn boek. Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

Zelfde tijdvak

Even een huishoudelijke mededeling over de #MainzerBeobachter.

Eind 2020 begon ik mijn reeks #RealTimeCaesar, waarin ik de laatste jaren van #JuliusCaesar volgde. Die reeks nadert nu zijn climax: aanstaande zondag is het 2069 jaar geleden dat de dictator om het leven werd gebracht. Ga er maar klaar voor zitten: u krijgt een uur-voor-uur verslag.

Nog even inlezen?

https://mainzerbeobachter.com/realtimecaesar/

Even een huishoudelijke mededeling over de #MainzerBeobachter.

Eind 2020 begon ik mijn reeks #RealTimeCaesar, waarin ik de laatste jaren van #JuliusCaesar volgde. Die reeks nadert nu zijn climax: aanstaande zondag is het 2069 jaar geleden dat de dictator om het leven werd gebracht. Ga er maar klaar voor zitten: u krijgt een uur-voor-uur verslag.

Nog even inlezen?

https://mainzerbeobachter.com/realtimecaesar/

Even een huishoudelijke mededeling over de #MainzerBeobachter.

Eind 2020 begon ik mijn reeks #RealTimeCaesar, waarin ik de laatste jaren van #JuliusCaesar volgde. Die reeks nadert nu zijn climax: aanstaande zondag is het 2069 jaar geleden dat de dictator om het leven werd gebracht. Ga er maar klaar voor zitten: u krijgt een uur-voor-uur verslag.

Nog even inlezen?

https://mainzerbeobachter.com/realtimecaesar/

Even een huishoudelijke mededeling over de #MainzerBeobachter.

Eind 2020 begon ik mijn reeks #RealTimeCaesar, waarin ik de laatste jaren van #JuliusCaesar volgde. Die reeks nadert nu zijn climax: aanstaande zondag is het 2069 jaar geleden dat de dictator om het leven werd gebracht. Ga er maar klaar voor zitten: u krijgt een uur-voor-uur verslag.

Nog even inlezen?

https://mainzerbeobachter.com/realtimecaesar/

Even een huishoudelijke mededeling over de #MainzerBeobachter.

Eind 2020 begon ik mijn reeks #RealTimeCaesar, waarin ik de laatste jaren van #JuliusCaesar volgde. Die reeks nadert nu zijn climax: aanstaande zondag is het 2069 jaar geleden dat de dictator om het leven werd gebracht. Ga er maar klaar voor zitten: u krijgt een uur-voor-uur verslag.

Nog even inlezen?

https://mainzerbeobachter.com/realtimecaesar/

Tijdens het Lupercalia-feest van 44 v.Chr. was er een vreemd incident, waarbij Marcus Antonius #JuliusCaesar een koninklijke diadeem aanbod . We begrijpen de gebeurtenis niet, maar hier is de oudste en uitgebreidste bron.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/02/15/marcus-antonius-en-de-lupercalia/

Tijdens het Lupercalia-feest van 44 v.Chr. was er een vreemd incident, waarbij #JuliusCaesar een koninklijke diadeem kreeg aangeboden. We begrijpen de gebeurtenis niet. In dit blogje leg ik de situatie uit; straks de eigenlijke gebeurtenis.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/02/15/caesar-voor-de-lupercalia/

Diverse groepen senatoren maakten zich grote zorgen over de groeiende macht van #JuliusCaesar. Zo'n 2069 jaar geleden begonnen die samen te werken en begon een complot te groeien.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/02/07/brutus-en-cassius-en-de-anderen/

Zo'n 2069 jaar geleden kwamen de diverse complotten tegen #JuliusCaesar samen: de groep Caesargetrouwen rond Trebonius, de cirkel rond Cassius, en uiteindelijk het "gezicht" Brutus.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/02/06/de-samenzweringen-tegen-julius-caesar/

Het is vandaag 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar terugkeerde naar Rome, voor wat de laatste zeven weken van zijn leven zouden blijken te zijn. Er was meteen gedoe rond een veronderstelde koningskroning.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2026/01/23/een-diadeem-voor-julius-caesar/

Het is vandaag 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar voor de laatste keer consul werd. Hij negeerde de samenzweringen (meervoud) demonstratief.

#RealTimeCaesar

En overigens: ik wens u een fijn nieuw jaar.

https://mainzerbeobachter.com/2026/01/01/eerbewijzen-voor-julius-caesar/

Het is vandaag 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar kwam dineren bij de Romeinse senator Cicero. Die had gemengde gevoelens bij het etentje.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2025/12/19/caesar-op-visite-bij-cicero/

In mijn reeks over de Romeinse Tweede Burgeroorlog vandaag een blogje over een van de meest corrupte handlangers van #JuliusCaesar: Sallustius, de latere geschiedschrijver.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2025/12/09/sallustius-caesars-handlanger/

Sallustius, Caesars handlanger

Als ik u zeg dat het laat was in het jaar dat was begonnen toen Julius Caesar zonder collega het consulaat bekleedde, ofwel eind 45 v.Chr., dan weet de trouwe bezoeker van deze blog dat dit een aflevering zal zijn van de reeks “Wat deed Julius Caesar vandaag 2069 jaar geleden?” Maar het gaat vandaag niet over hem. Het gaat over een van zijn paladijnen: Gaius Sallustius Crispus.

De vroege loopbaan van Sallustius

In 54, toen Caesar zich bezighield met het bestrijden van Ambiorix, bekleedde Sallustius de quaestuur. Uit deze tijd is een op zijn naam overgeleverde scheldredevoering tegen Cicero overgeleverd, maar die is vermoedelijk niet zijn eigen werk. In datzelfde jaar betrapte de volkstribuun Titus Annius Milo de quaestor in bed mijn zijn echtgenote Cornelia Fausta (een dochter van Sulla). Dat leverde Sallustius een pak slaag op. Toen Milo twee jaar later voor de rechter moest verschijnen, had Sallustius, inmiddels volkstribuun, een persoonlijke reden om zich te voegen bij de aanklagers.

Weer twee jaar later, toen de Tweede Burgeroorlog op het punt stond uit te breken, sloot Sallustius zich aan bij Caesar en stemde hij vóór een wet waarmee Caesar in absentia kandidaat voor het consulaat kon zijn. Dat was een van de aanleidingen tot de Tweede Burgeroorlog. Als gevolg van zijn keuze ontnamen aanhangers van Pompeius Sallustius zijn positie in de Senaat.

Toen de burgeroorlog eenmaal een feit was, plaatste Caesar Sallustius aan het hoofd van een legioen in Illyricum, maar hij streed er zonder veel succes. In het jaar daarop, 48 v.Chr., was hij echter opnieuw quaestor. Rond deze tijd trouwde hij met Terentia, de ex van Cicero. In het volgende jaar, 47 v.Chr., werd hij bijna gelyncht door muitende soldaten van het Tiende Legioen, die hij namens Caesar moest vertellen dat ze nog langer moesten wachten op hun betaling. Ik vertelde er al over. En toen, na deze reeks mislukkingen, nam Sallustius’ leven ineens een positieve wending.

Praetor en propraetor

Het begon met Caesars Afrikaanse campagne. Sallustius bekleedde inmiddels het ambt van praetor en commandeerde enkele schepen. Kort na Caesar landing bij Hadrumetum (het huidige Sousse) leidde Sallustius de al genoemde foeragecampagne naar de Kerkenna-eilanden, vlak voor de Tunesische kust, waar hij de hand legde op een grote hoeveelheid graan, dat Caesars troepen hard nodig hadden. Dit was meer dan verdienstelijk, want het was winter en dan is de Middellandse Zee onrustig.

Waar Sallustius zich in de volgende weken bevond, is onduidelijk, maar hij lijkt zich opnieuw nuttig te hebben gemaakt. Na de slag bij Thapsus had koning Juba I van Numidië weten te vluchten naar het noordwesten van het huidige Tunesië, waar hij het stadje Zama bedreigde. De bewoners vroegen Caesar om bescherming en deze ijlde er naartoe, dreef Juba de dood in en annexeerde een deel van diens koninkrijk. De nieuwe provincie heette Africa Nova en de eerste gouverneur was Gaius Sallustius Crispus.

Hij resideerde in Cirta, het huidige Constantine, en (met een woord van de Oost-Duitse classicus Peter Schmidt) “die Statthalterschaft erfüllte seine finanziellen Erwartungen”. Een van de zaken die hij ter hand nam, was de vestiging van veteranen in steden als Thugga.

Proces

Eind 45 v.Chr. was Sallustius terug in Rome, en daar kwam het tot een rechtszaak. Dat is eigenlijk wel bijzonder. Aanklachten tegen provinciegouverneurs wegens corruptie waren niet ongebruikelijk, zeker als er Romeinse burgers woonden in de uitgebuite provincie. Dat die er ook in Cirta waren, staat vast, want ze lieten votiefstèles achter in het heiligdom van El-Hofra. Maar je zou van een pas onderworpen gebied hebben verwacht dat het zich wel driemaal zou bedenken voor het in Rome een klacht indiende: het zou niet voor het eerst of laatst zijn dat Rome bij wijze van antwoord de belastingsom verhoogde. En je verwacht zéker niet dat de aanklacht wordt ingediend tegen de beschermeling van een militaire potentaat die onlangs zijn laatste tegenstanders heeft verslagen.

Dat het desondanks kwam tot een rechtszaak, duidt op excessieve en onweerlegbare corruptie. Alleen door heel veel steekpenningen uit te delen en door de invloed van Julius Caesar zelf, ontkwam Sallustius aan een veroordeling.

Geschiedschrijver

Enkele maanden later was Caesar dood. Sallustius zou zich nuttig hebben kunnen maken voor een Marcus Antonius, voor een Lepidus, voor een Octavianus, of voor een andere generaal die claimde Caesar op te volgen. Maar hij bleef afzijdig. Het lijkt erop dat de rechtszaak zijn reputatie voorgoed had vernietigd. Hij trok zich terug uit de politiek en ging geschiedenisboeken schrijven. In 42 of 41, nadat de Driemannen de moordenaars van Caesar bij Filippoi hadden verslagen, publiceerde hij De samenzwering van Catilina en in het volgende jaar De oorlog tegen Jugurtha. Als oud-gouverneur van Numidië was hij over Jugurtha natuurlijk goed geïnformeerd. Later werkte hij aan zijn Historiën, waarvan alleen fragmenten over zijn die betrekking hebben op de jaren 78-67 v.Chr.

Sallustius bezat een park in het noorden van de stad, vlakbij de Via XX Settembre. Of beter: het was ooit een tuin van Caesar geweest, maar Sallustius verwierf het na de dood van de dictator. Een deel van de sculptuur is over: de Stervende Galliër in de Capitolijnse Musea, de Ludovisi-troon en een andere Stervende Galliër in de Palazzo Altemps, een Knielende Galliër in het Louvre, een beeld van een stervende Niobide in de Palazzo Massimo alle Terme en de obelisk die tegenwoordig staat bovenaan de Spaanse Trappen.

[Een overzicht van de reeks #RealTimeCaesar is hier.]

Deze blog, die u ook via het Whatsapp-kanaal kunt volgen, is niet mijn enige activiteit. In het voorjaar organiseer ik een reis naar Bulgarije en een andere reis langs Keltische locaties.

Zelfde tijdvak

#RealTimeCaesar #2069JaarGeleden #Algerije #Cirta #CorneliaFausta #ElHofra #GaiusSallustiusCrispus #JubaI #JuliusCaesar #LuciusSergiusCatilina #Numidië #Terentia #Thugga #TitusAnniusMilo #Tunesië #XGemina

Het 7000e blogje op de #MainzerBeobachter gaat over de aankomst van koningin Kleopatra in Rome, waar #JuliusCaesar haar vestigde in een villa bij de Tiber. Haar aanwezigheid was een militaire vereiste.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2025/10/27/kleopatra-in-rome/

Kleopatra in Rome

Als ik u zeg dat het eind oktober was, als ik toevoeg dat het was in het jaar dat was vernoemd naar het consulaat van Julius Caesar, en als ik toelicht dat het dus de oktobermaand was van wat wij 45 v.Chr. noemen, dan weet de trouwe lezer van deze blog genoeg: hij of zij is weer eens beland in een aflevering van de reeks “Wat deed Julius Caesar 2069 jaar geleden?” En het antwoord is dat hij koninklijk bezoek kreeg.

Niet voor het eerst. Zoals gezegd was koningin Kleopatra VII Filopator, de laatste heerseres uit het ooit machtige huis van Ptolemaios, al eerder in Rome geweest, in de zomer van 46 v.Chr. Ze was later echter teruggegaan naar Egypte, vermoedelijk toen Caesar afreisde naar Spanje. In haar gezelschap was toen haar broertje en echtgenoot Ptolemaios XIV geweest, en een zoontje Caesarion. Die gold als kind van Julius Caesar en hoewel dit al in de Oudheid werd bestreden,noot Suetonius, Caesar 52. sluit de chronologie van Kleopatra’s zwangerschap het allerminst uit.

Eind 45 was de koningin van Egypte opnieuw in Rome. Caesar bracht zijn voorname gast, die dus ook zijn geliefde lijkt te zijn geweest, onder in een van zijn villa’s, gelegen aan de overzijde van de Tiber. We denken ongeveer te weten waar dat was. Julius Caesar liet het complex namelijk na aan het volk van Rome en keizer Tiberius bouwde er later een tempeltje voor Fors Fortuna, zeg maar de gelukkige samenloop van omstandigheden.noot Tacitus, Annalen 2.41. Dat tempeltje stond in de buurt van een eerdere tempel voor Fors Fortuna, bij de eerste mijlpaal aan de Via Portuensis. Zeg maar een halve kilometer ten noorden van het huidige spoorwegstation Trastevere. (Op het terrein van de villa lag trouwens ook de oudste, joodse catacombe van Rome.) Dus dat is waar Kleopatra verbleef: in het zuiden van Trastevere.

We hebben geen idee wat Caesars echtgenote Calpurnia ervan dacht dat de minnares van haar man verbleef op een half uurtje wandelen. Kleopatra beschikte over een schitterende villa, terwijl zij moest wonen in de dienstwoning van de hogepriester op het altijd rumoerige Forum Romanum. Calpurnia zal hebben geweten dat dit de wegen der wereld waren, maar een tikje wrang was het wel.

Wie zeker moeite had met de aanwezigheid van Kleopatra, was Cicero. In een brief uit juni 44 v.Chr. vertelt hij dat hij “de koningin” – hij kon bij het dicteren van de brief haar naam blijkbaar niet over de lippen krijgen – niet kan uitstaan. Ze had blijkbaar “allemaal dingen van het geleerde soort en passend bij mijn karakter” beloofd, maar was die toezegging niet nagekomen. Met pijn herinnerde Cicero zich Kleopatra’s brutaliteit en om die reden wilde hij “niets meer te maken hebben met die bende”.noot Cicero, Brieven aan Atticus 15.15.

In elk geval: de koningin van Egypte was in Rome en dat had misschien een romantische maar zeker ook een praktische reden. Caesar was bezig met de voorbereiding van een enorme militaire operatie tegen de Parthen, en de bevoorrading van al die manschappen zou het uiterste vergen van de intendance. De Egyptische graanvoorraden waren cruciaal en samenwerking met Kleopatra was dus noodzakelijk. Toen Marcus Antonius enkele jaren later Caesars plannen uitvoerde, was de rol van de Egyptische koningin even vanzelfsprekend.

[Een overzicht van de reeks #RealTimeCaesar is hier. Dit was het zevenduizendste op deze blog geplaatste stukje. Als u deze blog waardeert, en wat kunt missen, zijn donaties welkom.]

Deze blog, die u ook via het Whatsapp-kanaal kunt volgen, is niet mijn enige activiteit. Ik bied ook cursussen aan.

Zelfde tijdvak

#RealTimeCaesar #2069JaarGeleden #Calpurnia #JuliusCaesar #KleopatraVIIFilopator #MarcusAntonius #PtolemaiosXIV #PtolemaiosXVCaesarion #Tiberius

Tijdens zijn terugreis uit Spanje schreef #JuliusCaesar het schotschrift dat bekendstaat als de "Anti-Cato". Het is verloren gegaan maar het weinige dat we ervan weten biedt een kijkje in het hart van wat #dictatuur eigenlijk is.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2025/08/26/caesars-anti-cato/

Gaius Octavius in Spanje

Het was juni van het jaar waarin Julius Caesar zonder collega het consulaat bekleedde ofwel “ons” 45 v.Chr. Dus ja, u bent beland in een nieuwe aflevering van de reeks “Wat deed Julius Caesar vandaag 2069 jaar geleden?”

Hij ontving zijn achterneef, Gaius Octavius, de latere keizer Augustus.

Gaius Octavius

Caesar had hem, toen nog een zestienjarige jongeman, al willen meenemen op zijn Afrikaanse campagne, maar Octavius’ moeder had dat verboden. Tijdens de viervoudige triomftocht had Octavius meegereden met de ruiters achter Caesars zegekar. Later was hij gastheer geweest bij een toneelvoorstelling. Hij was toen onwel geworden en had geen deel kunnen nemen aan de Spaanse Oorlog. Desondanks reisde hij, eenmaal genezen, zijn oudoom achterna. In de zomer van 45, kort voor zijn achttiende verjaardag, diende hij zich in de buurt van Gibraltar bij Caesar aan.

Caesar omhelsde hem als een zoon en verwelkomde hem, want degene die hij ziek thuis had gelaten zag hij nu veilig en wel. Hij liet hem ook niet meer gaan en onderhield hem in zijn eigen paviljoen. Caesar prees zijn ijver en intelligentie, maakte er een gewoonte van hem bij zijn gesprekken te betrekken om zo zijn verstand te beproeven. Toen Caesar merkte dat Octavius schrander en intelligent was, en dat zijn antwoorden scherp en altijd ter zake waren, nam zijn achting en genegenheid nog verder toe.noot Nikolaos van Damascus, Augustus fr.23.

De auteur van deze woorden, Nikolaos van Damascus, is altijd erg positief over keizer Augustus, en we mogen ons afvragen of het werkelijk zo is gegaan. Een andere achterneef, Quintus Pedius, was eveneens aanwezig, had al eerder gevochten in Gallië en zou later de allerhoogste militaire eerbewijzen krijgen. Hij blijft onvermeld. Het verhaal is minimaal te eenzijdig en kan zeker in Augustus’ propaganda zijn aangedikt. Als het niet ronduit verzonnen is.

Voortekens

Neem een anekdote die Cassius Dio lijkt te hebben ontleend aan Titus Livius: Caesar meende na de slag bij Munda dat hij nog nieuwe oorlogen zou winnen.

In die hoop werd hij vooral bevestigd door het feit dat uit een palm die op de plaats van de slag stond, onmiddellijk na de overwinning een scheut was gegroeid.noot Cassius Dio, Romeinse Geschiedenis 43.41.

Suetonius kent dat voorteken ook, maar betrekt het niet op toekomstige prestaties van Caesar. Dit keer voorspelt de scheut dat Caesar een opvolger zal vinden.

Toen Caesar bij Munda een bos liet omhakken op de plaats die hij voor een kamp had bestemd, gaf hij bevel om een daar aangetroffen palmboom te laten staan als voorteken van de overwinning. Terstond schoot daaruit een nieuwe loot op, die in enkele dagen zover uitgroeide dat hij de stam waaruit hij voortgekomen was niet alleen in lengte evenaarde, maar die zelfs overschaduwde, terwijl een menigte duiven daarin ging nestelen, hoewel deze vogelsoort hard en stekelig gebladerte in de regel vermijdt. Men vertelt dat het dit wonderteken is geweest dat Caesar ertoe bewoog de kleinzoon van zijn zuster en geen ander tot zijn opvolger te bestemmen.noot Suetonius, Augustus 94; vert. Daan den Hengst.

Uiteraard is Suetonius’ verhaal onzin, want het was pas weken na de campagne bij Munda eer Octavius zich in Spanje aandiende. Dat Suetonius’ versie slechts een latere bewerking is, wil echter niet zeggen dat Dio’s versie betrouwbaar is. Die noemt Caesar en Octavius doodleuk “strijdgenoten”. Dat is evenmin waar.

Saguntum

We weten wel dat Caesar en zijn achterneef in de loop van de zomer hun reis vervolgden naar Cartagena en Saguntum.

De Saguntijnen kwamen Octavius om hulp vragen, want tegen hen liepen enkele aanklachten. Hij trad op als hun vertegenwoordier en wist bij Caesar het intrekken van de klachten te bewerkstelligen. Toen Caesar de verheugde Saguntijnen naar huis stuurde, prees hij Octavius en noemde hem hun redder. Daarna benaderden veel andere mensen Octavius met verzoeken om bijstand, en hij bleek voor hen van grote waarde te zijn.noot Nikolaos van Damascus, Augustus fr.26.

Met andere woorden: Octavius was begonnen een eigen patronage-netwerk op te bouwen. Het zou hem later van pas komen. Voor zover ik kan zien, zouden de Iberische gewesten tijdens de latere burgeroorlogen nooit een ander dan hem steunen.

Laster (of niet)

Ondertussen is er ook een andere traditie over de wijze waarop Octavius omhoog viel. Het is namelijk wel wonderlijk dat Caesar enkele maanden later Octavius zou aanwijzen als voornaamste erfgenaam. Natuurlijk, Sextus Julius Caesar was inmiddels dood en Caesar moest denken aan een opvolger als familiehoofd. Maar het is vreemd dat hij daarbij Quintus Pedius, die veel meer ervaring had, zo opvallend passeerde. Er circuleerden allerlei roddelpraatjes.

In zijn vroegste jeugd werden hem allerlei schanddaden aangewreven. Sextus Pompeius maakte hem uit voor verwijfd, Marcus Antonius beweerde dat hij zijn adoptie verdiend had door zich door zijn oudoom te laten misbruiken.noot Suetonius, Augustus 68; vert. Daan den Hengst.

Dit mag dan roddel zijn, het is niet per se onwaar, net zo min als de officiële versie vol palmscheuten, strijdgenoten en scherpzinnige tafelgesprekken per se waar is. Feit is dat we het eigenlijk niet goed weten. Zoals zo vaak. Het is immers oudheidkunde.

Agrippa

Tot slot een hypothese. Caesar had oog voor talent. Hij begreep wat zijn mensen konden en herkende wat ze niet konden. Het is opvallend dat Caesar aan Octavius iemand toevoegde, Marcus Vipsanius Agrippa. Ze zouden hun leven lang bevriend blijven. Ik heb me weleens afgevraagd of Caesar niet heeft herkend dat Octavius geen talent had voor het krijgsbedrijf en hem daarom voorstelde aan iemand met meer militair inzicht.

[Een overzicht van de reeks #RealTimeCaesar is hier.]

Deze blog, die u ook via het Whatsapp-kanaal kunt volgen, is niet mijn enige activiteit. In het voorjaar organiseer ik een reis naar Bulgarije en een andere reis langs Keltische locaties.

Zelfde tijdvak

#RealTimeCaesar #2069JaarGeleden #Andalusië #Augustus #CassiusDio #GaiusOctavius #Gibraltar #JuliusCaesar #MarcusAntonius #MarcusVipsaniusAgrippa #NikolaosVanDamascus #Octavianus #palmboom #QuintusPedius #Saguntum #SextusJuliusCaesar #SextusPompeius #Spanje #Suetonius

2069 jaar geleden versloeg #JuliusCaesar zijn laatste tegenstanders bij #Munda (Andalusië). Daarna moest hij de regio herorganiseren.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2025/04/30/caesar-houdt-een-landdag-in-sevilla/

Vandaag is het 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar zijn grootste veldslag uitvocht: de slag bij #Munda. Caesar streed niet alleen voor de overwinning, maar moest ook vechten voor zijn leven.

Blogje vijf: creatief gebruik van kadavers.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2025/03/17/de-slag-bij-munda-5/

Vandaag is het 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar zijn grootste veldslag uitvocht: de slag bij #Munda. Caesar streed niet alleen voor de overwinning, maar moest ook vechten voor zijn leven. Blogje vier: de beslissende manoeuvre (onbegrepen).

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2025/03/17/de-slag-bij-munda-4/

Vandaag is het 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar zijn grootste veldslag uitvocht: de slag bij #Munda. Caesar streed niet alleen voor de overwinning, maar moest ook vechten voor zijn leven. Blogje drie: burgers tegen medeburgers.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2025/03/17/de-slag-bij-munda-3/

Vandaag is het 2069 jaar geleden dat #JuliusCaesar zijn grootste veldslag uitvocht: de slag bij #Munda. Caesar streed niet alleen voor de overwinning, maar moest ook vechten voor zijn leven. Blogje twee: de legers stellen zich op.

#RealTimeCaesar

https://mainzerbeobachter.com/2025/03/17/de-slag-bij-munda-2/