home.social

#lucjaprus — Public Fediverse posts

Live and recent posts from across the Fediverse tagged #lucjaprus, aggregated by home.social.

  1. 52 lata temu, 8.11.1972 nakładem Polskich Nagrań został wydany wspólny singiel Łucji Prus i Skaldów zatytułowany „W żółtych płomieniach liści”. Zawierał trzy utwory z tekstami autorstwa Agnieszki Osieckiej, do których muzykę skomponował Andrzej Zieliński:
    1. „W żółtych płomieniach liści”
    2. „Ach nie mnie jednej”
    3. „Dzień dobry do widzenia”.

    Najbardziej do serca przypadł mi pierwszy, którego, jak to w poezji, tekst jest mocno wielowarstwowy: o pożegnaniach, rozstaniach, powrotach i niepowstrzymywalnym upływie czasu.
    Ja „czytam” go z perspektywy wersów:
    „Wśród ptaków wielkie poruszenie, ci odlatują, ci zostają/
    Na łące stoją jak na scenie, czy też przeżyją, czy dotrwają”
    będących nawiązaniem do wypędzania Żydów z Polski w 1968.
    inv.nadeko.net/watch?v=cpVwaNe
    Waszej uwadze polecam także dysonansową linię melodyczną skrzypiec.
    Czyżby Jacek Zieliński znał twórczość The Velvet Underground lub The Plastic People of The Universe.
    pl.wikipedia.org/wiki/The_Plas

    Więcej informacji o tym utworze możecie znaleźć tu: majcherek.waw.pl/historia-jedn

    #ŁucjaPrus #AgnieszkaOsiecka #tekst #poezja #AndrzejZieliński #muzyka #Skaldowie
    #Żydzi #1968

  2. 52 lata temu, 8.11.1972 nakładem Polskich Nagrań został wydany wspólny singiel Łucji Prus i Skaldów zatytułowany „W żółtych płomieniach liści”. Zawierał trzy utwory z tekstami autorstwa Agnieszki Osieckiej, do których muzykę skomponował Andrzej Zieliński:
    1. „W żółtych płomieniach liści”
    2. „Ach nie mnie jednej”
    3. „Dzień dobry do widzenia”.

    Najbardziej do serca przypadł mi pierwszy, którego, jak to w poezji, tekst jest mocno wielowarstwowy: o pożegnaniach, rozstaniach, powrotach i niepowstrzymywalnym upływie czasu.
    Ja „czytam” go z perspektywy wersów:
    „Wśród ptaków wielkie poruszenie, ci odlatują, ci zostają/
    Na łące stoją jak na scenie, czy też przeżyją, czy dotrwają”
    będących nawiązaniem do wypędzania Żydów z Polski w 1968.
    inv.nadeko.net/watch?v=cpVwaNe
    Waszej uwadze polecam także dysonansową linię melodyczną skrzypiec.
    Czyżby Jacek Zieliński znał twórczość The Velvet Underground lub The Plastic People of The Universe.
    pl.wikipedia.org/wiki/The_Plas

    Więcej informacji o tym utworze możecie znaleźć tu: majcherek.waw.pl/historia-jedn

    #ŁucjaPrus #AgnieszkaOsiecka #tekst #poezja #AndrzejZieliński #muzyka #Skaldowie
    #Żydzi #1968

  3. 52 lata temu, 8.11.1972 nakładem Polskich Nagrań został wydany wspólny singiel Łucji Prus i Skaldów zatytułowany „W żółtych płomieniach liści”. Zawierał trzy utwory z tekstami autorstwa Agnieszki Osieckiej, do których muzykę skomponował Andrzej Zieliński:
    1. „W żółtych płomieniach liści”
    2. „Ach nie mnie jednej”
    3. „Dzień dobry do widzenia”.

    Najbardziej do serca przypadł mi pierwszy, którego, jak to w poezji, tekst jest mocno wielowarstwowy: o pożegnaniach, rozstaniach, powrotach i niepowstrzymywalnym upływie czasu.
    Ja „czytam” go z perspektywy wersów:
    „Wśród ptaków wielkie poruszenie, ci odlatują, ci zostają/
    Na łące stoją jak na scenie, czy też przeżyją, czy dotrwają”
    będących nawiązaniem do wypędzania Żydów z Polski w 1968.
    inv.nadeko.net/watch?v=cpVwaNe
    Waszej uwadze polecam także dysonansową linię melodyczną skrzypiec.
    Czyżby Jacek Zieliński znał twórczość The Velvet Underground lub The Plastic People of The Universe.
    pl.wikipedia.org/wiki/The_Plas

    Więcej informacji o tym utworze możecie znaleźć tu: majcherek.waw.pl/historia-jedn

    #ŁucjaPrus #AgnieszkaOsiecka #tekst #poezja #AndrzejZieliński #muzyka #Skaldowie
    #Żydzi #1968

  4. 52 lata temu, 8.11.1972 nakładem Polskich Nagrań został wydany wspólny singiel Łucji Prus i Skaldów zatytułowany „W żółtych płomieniach liści”. Zawierał trzy utwory z tekstami autorstwa Agnieszki Osieckiej, do których muzykę skomponował Andrzej Zieliński:
    1. „W żółtych płomieniach liści”
    2. „Ach nie mnie jednej”
    3. „Dzień dobry do widzenia”.

    Najbardziej do serca przypadł mi pierwszy, którego, jak to w poezji, tekst jest mocno wielowarstwowy: o pożegnaniach, rozstaniach, powrotach i niepowstrzymywalnym upływie czasu.
    Ja „czytam” go z perspektywy wersów:
    „Wśród ptaków wielkie poruszenie, ci odlatują, ci zostają/
    Na łące stoją jak na scenie, czy też przeżyją, czy dotrwają”
    będących nawiązaniem do wypędzania Żydów z Polski w 1968.
    inv.nadeko.net/watch?v=cpVwaNe
    Waszej uwadze polecam także dysonansową linię melodyczną skrzypiec.
    Czyżby Jacek Zieliński znał twórczość The Velvet Underground lub The Plastic People of The Universe.
    pl.wikipedia.org/wiki/The_Plas

    Więcej informacji o tym utworze możecie znaleźć tu: majcherek.waw.pl/historia-jedn

    #ŁucjaPrus #AgnieszkaOsiecka #tekst #poezja #AndrzejZieliński #muzyka #Skaldowie
    #Żydzi #1968