#librosenaragones — Public Fediverse posts
Live and recent posts from across the Fediverse tagged #librosenaragones, aggregated by home.social.
-
“L’hombre l’onset”, de Xusep COARASA. Gobierno de Aragón, 1992.
Ista obra replega toz los textos escritos por l’autor, un d’os escritors en cheso que van prencipiar a fer la suya obra a partir d’o Certamen Literario de la Val d’Echo de l’anyo 1981.
Ye un mezclallo de textos de diferent mena, dende poemas dica cuentos más u menos largos, cuasi siempre d’a tradición oral encara que versionaus por a pluma concreta d’iste autor. (1)
-
Ye raro contar isto. He publicau la mía primera novela 🫣 . Lo suyo títol ye "Entre nusatras". En ella s'entrecruzan las vidas de dos mullers chovens. Y charra de l'amor, u ixo diría yo.
Pa qui nunca no haiga leito en aragonés, paraz cuenta que ye prou comprensible dende lo castellano, lo catalán y atras lenguas romances.
Si la quiers, la puedes trobar en a tuya librería de confianza.
Tos convido a cosirar istos 18 meses en a vida d'Ánchels y de Clara. 📚 💖
-
"Continazión (1922-1983)" de Chuana Coscujuela
Una d’as cosas que iciba a menudo yera: 'Aquesta nit, tingues el sopar preparat aviat i així després anirem al cinema'.
Yera por demás, o prometer no fa pobre. Se podría contar con os dedos d’una mano as veces que fuemos a un cine en diez u vente anyos. Yo m’afanaba to’l día, pero o primero que sentiba al entrar por a puerta yera:
-'¡Oi, que estic cansat!'
A yo me se regolveba o cuerpo y pensaba: ¡que’n ye de carnuz! -
no havia dit per ací que, amb la meua amiga Cris, li vam fer una entrevista a #ElenaChazal, una de les autores en #aragonés de referència actualment
per si algú té curiositat poso l'enllaç
https://arainfo.org/elena-chazal-siempre-mha-agradau-sacar-laragones-del-costumbrismo/
#LibrosenAragonés 📚💓 -
"Cambras zarradas" de Diago Lezaun
Antis que s'amorten os tuyos zaguers calivos
quiero agradeixer-te, mai,
a sapia d'o vin, d'o gorgonzola, o cannabis y o chicolate,
a ulor d'a flor de sabuquera, de l'espígol y d'o romero,
a sapia d'a nueit zancera, d'os pochons y os anacardos,
a ulor d'o pachuli, d'o fiemo y d'o palosanto,
porque sin tú no los hese conoixito. -
"En llegán ta'l sabuquero" d'Ana Tena Puy
Me s'iban enrasán los uellos. Tristura y alivio como de salida de confesionario me se mezcllaban en l'alma. To'una retalinia de sintimientos mezclizos y mezclaus, de sintimientos contradictorios como los que m'heban abatanau to'la vida; el desconcierto de la contradicción d'ixa mesma vida recordán-la y recobrán-la heba lo que estaba fen que me salisen glarimas desconcertadas.
-
"Plevias", de Victoria Nicolás
S'eslizaba la boira
peinando la selva.Los abez, tan dreitos,
ya ni se vieban.L'aire humedeciu
heba un son de pena.Fuemos caminando
sin tartir ni meya,
plegando ta un punto
do acaba la senda.Allora... pillemos
distinta endrecera.Caminar ya chuntos
preciso no'n yera.Sola, una glarima
quedé entre la plevia. -
"Como minglanas" d'Ana Tena Puy
Ten buen oído:
anda la fllor callada
charra de cosas.Ni una estapencia
entre nusotros queda.
Sí, la hipoteca.Piedra y madera.
Iste payís aguanta
sin espaldar-se.Patacada de chent
que celllebra la vida.
El pueblo en fiesta.Ixambre versos
poblan l'arna de l'alma
haikus de miel. -
"Cuentos de la lluna nueva" d'Elena Chazal
Me siento incomoda como turista, mirand desde la barca a ixe crío que lejos de mostrar tristeza per la situación, mostra una alegría desmesurada per el bloque de chent que acaba de llegar en un autobús anda la orilla de l'embarcadero, lo que supone pa él divisas, perras extras.
-
"Silenzio en o corazón" de Jaume Cela
Qué embolique nos fébanos. O pai de Cintet afirmaba que os republicanos yeran fendo muitas inchusticias, pero yo no lo me podeba creyer.
Cendrera deciba que en casa suya nomás quereban que bien luego tornase a normalidat.
Julià esfendeba ra Republica, pero cuan s'esplicaba se feba un embordiello tan gran que rematábanos toz muertos de risa.
Abundaban as discusions sin guaire ensundia, pero que nos aduyaban á amagar a cerina.
#LibrosenAragonés #Novela -
"En l'altro canto d'a güega" de Rubén Ramos
Dende o collau que debuixaba en os mapas una huega que nunca heba existiu en o mundo reyal, cuan a luz d'o día ya les amostraba a montanya en toda a suya grandaria, as dos se chirón enta Aragón. María pilló d'o huembro a la mesacha y le dició: mira-te bien a tuya tierra, nina, puestar que sía a zaguer vegada que lo puedas fer.
#LibrosenAragonés #Novela #Aragón #IIRepublica